Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Swedish Rental Kart Championship 2020

Ruben verslaat iedereen maar eindigt als 2e
Kungalv (Zw), 2 februari 2020

In het eerste weekend van 2020 stond het Swedish Rental Kart Championship (SRKC) op de kalender. Voor het 2e jaar op rij werd er gestreden in de Gokartcentralen te Kungalv, een moderne baan met elektrische karts, een klein half uurtje ten noorden van Gothenburg, de tweede grootste stad van Zweden. Na mijn deelname van vorig jaar vond ik het erg leuk om terug te komen, ondanks dat de baan relatief klein is heeft organisator Glenn Gyllin een mooi kampioenschap neergezet waar ik graag nog eens voor afreisde naar het hoge Noorden. Op zaterdag kon er getraind worden en dat was hard nodig, de elektrische karts reageren toch net wat anders dan de doorsnee karts waarmee ik veelal rijd. Na een stuk of 8 heats van 8 minuten voelde het goed en keek ik met vertrouwen uit naar de dag van morgen.

200202 srkc vertrek

Het kampioenschap kende een mooi format waarbij eerst 5 heats verreden werden, daarvan waren de eerste 3 9 ronden lang en op basis van snelste rondetijd, waarna er nog 2 echte races van 12 ronden waren voorafgegaan door een hotlap kwalificatie en met 2 longcuts. In de eerste heat had ik meteen een paar sterke rijders tegenover me met onder meer de nummer 3 van vorig jaar Nikolaj Marsengo uit Denemarken en de recente winnaar van de Racehall of Champions Arnaud Teuwen. De kartverschillen ware niet groot, maar ik lootte wel 1 van de minste karts en dus moest ik pushen voor wat ik waard was. Ik kwam net te kort met een 3e tijd en had dus gelijk een minder resultaat staan. Gelukkig was er vandaag 1 schrapresultaat. In de tweede en derde heat met onder meer de regerend kampioen Erkin Bour uit Zweden kon ik wel de snelste tijd pakken en daarmee belangrijke punten scoren.

200202 srkc ontspanning

Na een lunchpauze gingen we verder met de echte races waarbij er steeds met een stilstaande start en lichten werd gewerkt. De baan was sinds vorig jaar compleet verlegd, maar inhalen was helaas nog steeds erg moeilijk, daarom was de kwalificatie enorm belangrijk. De longcut scheelde slechts 1 seconde in rondetijd, dus ook daar kon je strategisch weinig mee doen. In race 4 kon ik met ruime marge pole position pakken en de race winnen, onder meer de snelle Belg Mathieu Detry finishte achter mij. In race 5 was het lot mij allerminst gunstig gezind. Eén van de karts ging voor de kwalificatie stuk en moest vervangen worden door een koude kart. Deze kart moest worden opgewarmd, maar helaas liet de organisatie dit niet doen door iemand van de kartbaan maar door de rijder zelf. Na 5 ronden kende hij de kart precies en dat kostte me pole position op een halve tiende. Omdat zijn kart ook nog eens een bom was, kon ik er in de race niet meer bij komen om nog wat te proberen, dat waren dure punten waardoor ik nu als 6e de halve finale in ging.

De beste 24 rijders gingen door naar de halve finale verdeeld over 3 groepen van 8, hierbij had de hoogste in ranking steeds de eerste keuze qua kart, maar je mocht geen kart kiezen die je al gehad had, wat het wel interessant maakte. Deze regel was gunstig voor mij omdat ik alle goede karts nog kon pakken, en met kart 6 kon ik dan ook pole position pakken, zij het slechts een paar honderdste voor klassementsleider Dylan die ook een goede kart had nadat hij al zijn 5 heats had gewonnen. In de race kon ik een gaatje slaan en hoefde ik alleen even te verdedigen nadat ik mijn 2 longcuts al genomen had terwijl Dylan die nog moest nemen, een belangrijke overwinning waardoor ik naar plek 4 in het klassement klom, achter Arnaud, Erkin en Dylan, waarbij Erkin, Dylan en ik gelijk stonden in punten en slechts 2 achter op Arnaud. Na de halve finales was het tijd voor de juniorenfinale met daarin een hoop getalenteerde rijders. De strijd ging uiteindelijk tussen de Belg Rayhan Mouoya en de twee Denen Nikolaj Marsengo en Victor Sparholt. Nikolaj kon na het winnen van de finale zijn titel van vorig jaar verdedigen, voor Victor en Rayhan.

200202 srkc hal

Voor de finale van 20 ronden waren de beste 8 rijders geplaatst, de startopstelling werd bepaald door een knock-out kwalificatie waarbij de nummer 8 eerst tegen de nummer 1 moest enzovoort. Ik moest het als eerst opnemen tegen de Zweed Kim Kettunen die ik versloeg. Daarna volgde de hoogst geplaatste rijder Arnaud Teuwen, en ook deze battle won ik met 2 prima rondjes. Dylan had de regerend kampioen Erkin verslagen en in de finale van de battle kon ik met ruime marge de pole position pakken, ik koos opnieuw dezelfde kart als in de halve finale en was erg blij met deze kwalificatie die bevestigde dat het met de snelheid wel goed zat. Ik was klaar voor een spannende finale en al relatief vroeg in de race nam de hele top 4 zijn eerste longcut zonder positiewisselingen. Even later gingen Erkin en Dylan nog voor een longcut en begon Arnaud op mij te jagen. We reden gelijke tijden en ik besloot mijn 2e longcut te doen en kwam precies voor Dylan weer de baan op, in de bumper van Arnaud. Ik had de race onder controle en na de longcut van Arnaud ging hij in gevecht met Erkin voor plek 3, Dylan en ik namen toen snel een paar seconden afstand en het leek een strijd tussen ons te gaan worden voor de titel met nog enkele ronden te gaan.

Toen veranderde de situatie echter compleet, Dylan besloot niet voor eigen kans op de titel te gaan maar zich af te laten zakken en in de laatste ronde Arnaud voorbij te laten gaan. In dit geval zou ik gelijk komen met Arnaud en werd er niet gekeken naar de finale als beslissende factor maar naar de resultaten van de voorgaande heats. Een zeer teleurstellende actie waardoor het resultaat werd beslecht door team tactieken die niet thuishoren op een individueel kampioenschap. Ik weet dat dit soort dingen helaas vaker gebeuren en ik ben de eerste om toe te geven dat ik in 2013 in Denemarken mijn toenmalige teamgenoot Corne probeerde te helpen door een aantal ronden te verdedigen op een rijder die de fout had gemaakt om vroeg te stoppen. Ik kreeg toen overigens gelijk zwart omdat dit niet was toegestaan en dit zorgde voor zoveel negatieve commotie bij de toeschouwers dat ik sindsdien nooit meer mijn eigen positie heb opgeofferd voor een teamgenoot of vriend in een individueel kampioenschap. Laten we het er op houden dat iedereen wel eens een fout maakt.

200202 srkc podium

Al met al was het een vervelende afloop van het kampioenschap, niet alleen voor mij vanwege mijn 2e plek (na 6 gelijke resultaten legde de 3e plek uit heat 1 het af tegen de 2e plek van Arnaud in heat 2) na het winnen van de battles en finale, maar net zo goed voor de andere betrokkenen omdat de glans van de titel helemaal weg was. Ik wil toch Arnaud en Dylan feliciteren met hun podiumplaatsen, want ondanks de finale hebben ze een sterk kampioenschap gereden, mede dankzij hun was het niveau dit jaar weer iets gestegen. Terugkijkend op mijn eigen kampioenschap kan ik alleen maar tevreden zijn met mijn prestaties, ik had er niet meer uit kunnen halen en qua pure snelheid, kwalificaties en races heb ik het beste in mezelf naar boven gehaald, meer kon ik niet doen. Hopelijk gaat het er volgend jaar iets sportiever aan toe. Ik wil organisator Glenn Gyllin bedanken net als de kartbaan voor het organiseren van dit mooie evenement, hopelijk tot volgend jaar.

200202 srkc resultaat

Swedish Rental Kart Championship

Ruben met elektrische karts voor het eerst in Zweden
Küngälv (Se), 27 januari 2019

Verspreid over de wereld vinden in de wintermaanden de meeste KWC qualifier events plaats. In de afgelopen maanden nam ik aan deel aan die in België (1e), Spanje (2e) en Engeland (vorige week, 1e) en voor het eerst in mijn leven ging ik dit weekend naar Zweden voor het Swedish Rental Kart Championship. Op de gloednieuwe baan Gokartcentralen, een minuutje of 20 ten noorden van Gothenburg, werd er gestreden om WK tickets en de eer. Op zaterdag kwam ik aan in Zweden en met (hoe kan het ook anders) een mooi Volvo reed ik door de vers gevallen sneeuw richting de kartbaan. De karts waren elektrisch, voor mij een vrij onbekend terrein, want behalve een funrace op een ijskartbaan had ik alleen in Italië in 2017 eerder met elektrisch aangedreven karts gereden. Ik had op zaterdag 3 korte trainingsheats en die waren erg welkom, het was toch echt even aanpassen en het was gek om geen motorgeluid te horen bij het optrekken. De karts reageren net wat anders en accelereren ook heel anders dan gewone karts. Na een paar heats ging het lekker en ik had zin in de wedstrijden van zondag.

190127 srkc 2019

Op zondag werd de briefing gegeven door organisator Glenn Gyllin, zelf veelvuldig deelnemer aan het WK indoorkarten. Er waren zo’n 60 rijders, voornamelijk uit Zweden en Denemarken en de opzet was interessant. Eerst reed iedereen 4 heats, waarvan de 1e 2 op tijd beslist werden en de laatste 2 op basis van racepositie met een 2-ronden kwalificatie en 2 longcuts. Er waren steeds 8 groepen van 8 rijders en in mijn 2 heats wist ik beide keren de snelste tijd te rijden. Het slechtste resultaat van de 4 werd geschrapt en in mijn 1e race wist ik de overwinning veilig te stellen zodat ik al zeker was van de maximale score na 4 races. Ik was benieuwd naar het niveau en ondanks dat het in de breedte niet zo sterk bezet was al bijvoorbeeld het PIKC, BNC of BRKC deden er verschillende toppers mee die enorm snel waren. Zo was er de thuisrijder Erkin Bour die na 4 races alle 4 de overwinningen had gepakt en met hele snelle tijden. Verder waren er toppers als Erik Berggren en Ian Andersen die op het afgelopen WK ook sterk waren, en een aantal jonge Scandinavische talenten. Ik had in mijn 2e race een iets minder kartje en werd daarmee 3e. Vervolgens reden de 24 beste rijders de halve finale waarin we op volgorde van de stand de kart mochten kiezen. Ik stond 4e (top 3 had ook 3 overwinningen en een beter schrapresultaat) en mocht als 2e kiezen in mijn halve finale. Daarin wist ik pole position te pakken voor Ian Andersen en de Zweed Alex Engblom. De race ging voorspoedig want ik kon langzaam wegrijden en de overwinning veiligstellen.

190127 srkc 2019 podium

Voor de top 8 was er de grote finale met daarbij een knock-out kwalificatie zoals ook op het WK wordt toegepast. Hierin wist ik de eerste 2 ronden te winnen en daarna moest ik het opnemen tegen de lokale favoriet Erkin Bour. Het was extreem close, na 2 ronden van ons allebei zat er opgeteld 0,01 seconde tussen, en dat viel uit in het voordeel van Erkin. Hij kon zo de beste kart kiezen voor de finale en ik wist dat het nu lastig ging worden. Gezien de top 3 gelijk stond in punten zou de winnaar van de finale er waarschijnlijk ook met de eindzege vandoor gaan. De jonge Deens Nikolaj Marsengo reed achter mij en na een stilstaande start reden we met z’n drieën weg van de rest. Helaas werd ik in de beginfase rechtdoor geduwd en verloor ik daarbij een positie en de aansluiting met Erkin. Ik kreeg de positie wel terug en moest me zien terug te knokken in de wedstrijd. Dat lukte, ik kwam bijna weer op de bumper van de leider en ik positioneerde me voor een aanval. Met nog een aantal ronden te gaan had Erkin echter de schwung te pakken en begon nog net iets sneller te rijden. Ik probeerde via 2 longcuts achter elkaar nog iets te forceren, maar ik kwam er niet meer bij, een 2e plek was het resultaat voor Nikolaj Marsengo die na 5 overwinning de finale afsloot op plek 3! Al met al een beetje teleurstelling over het verloop van de finale, maar ik was op snelheid geklopt in de battle en dus pakte Erkin verdiend de titel! Ik was blij dat ik opnieuw op het podium stond in een internationale wedstrijd en kijk met heel veel plezier terug op mijn bezoek aan Zweden!