Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Total 25 hours Eupen

BlueStar schittert in mooiste endurance race van het jaar
Eupen (Be), 25-27 september 2020

Het is 25 september 2020, ik klap mijn laptop dicht na een lange werkweek, trek mijn BlueStar shirt aan en stap in mijn auto, Flitsmeister aan, navigatie aan, bestemming: Karting Eupen. Nog even check ik of ik een mondkapje bij heb, want die lijkt deze dagen bijna belangrijker dan je karthelm als je naar een wedstrijd gaat. Van code geel tot oranje tot rood over en weer van Nederland naar België, ik heb ze deze week allemaal voorbij horen komen. Maar voor mij is de kleurcode dit weekend toch echt blauw, het blauw van mijn Belgische BlueStar vrienden waarmee ik zal deelnemen aan de 15e editie van de 25 uur van Eupen. Een race die ieder indoor kart team maar al te graag wil winnen en die dit weekend ook wordt gevreesd vanwege de zware omstandigheden. Onderweg pik ik mijn vriend Eliano de Vos op, hij maakt dit weekend zijn debuut in de 25 uur van Eupen, in een sterk Belgisch/Nederlands team Blue-Vanquish. Vlak voor het naderen van de Belgische grens maken we nog een snelle stop bij ons favoriete haute cuisine fastfood restaurant, welbekend door zijn grote geel-rode letter M, zou het dan toch code rood zijn?

200927 25h bluestar
200927 25h jos titou (1)

We waagden de oversteek en om 8 uur ’s avonds wist ik dat ik de goede keuze had gemaakt, ik zag de altijd vriendelijke glimlach van Titou Sougné, we gaven elkaar een boks (handje schudden mag even niet) en ik verkaste daarna snel richting de briefing ruimte. Organisator Evelien Bonneux en wedstrijdleider Regis Bovy voorzagen alle teamcaptains en enkele rijders van de laatste informatie. Ieder uur een briefing, in vier verschillende talen, dat typeert het internationale karakter van de 25 uur van Eupen en het professionalisme van de organisatie. Op vrijdagavond was er voor ieder team 2 en een half uur training inbegrepen. Die werd door ons team goed benut, voor mij om de nieuwe baan te leren kennen, voor mijn teamgenoten Romano, Opnithi en Logan om de puntjes op de i te zetten. Het was goed dat Logan mee reed, want na 1 stint ging hij zo hard onder mijn tijd door dat ik wist dat ik nog een tandje bij moest schakelen, en dat lukte gelukkig ook, ik keek met vertrouwen uit naar morgen. Helm af, mondkapje op, snel inpakken en op weg naar bed. Dat bed stond vandaag in huize Sougné, waar we vlakbij de kartbaan mochten logeren. Nog een vriendelijke omhelzing bij het weerzien van onze kleine BlueStar fan Darcy Sougné en daarna was het tijd om rust te pakken.

200927 25h yoan

26 september 2020, voor de teamfoto worden naar voren geroepen: Opnithi Puyato, Christian Douven, Romano Franssen, Yoan Medart, Logan Sougné en Ruben Boutens, vergezeld door onze motivators en teamchefs Mellanie Motz en Gregory Laporte. Mondkapje op, klik, mondkapje af, klik, de foto die je leuker vindt maar die je eigenlijk niet mag plaatsen op Social Media. We begeven ons terug richting de kantine waar we door Gregory bij elkaar worden geroepen. Met het regelement onder zijn arm drukt Greg ons nog even de belangrijkste zaken op het hart, en boven alles benadrukt hij dat we ondanks onze staat van dienst in deze race niks cadeau zullen krijgen, integendeel, met de line-up van dit jaar zullen we in iedere stint alles moeten geven! Het team staat op scherp, allemaal in het blauw getogen en bloedfanatiek. Christian doet de kwalificatie, hij is samen met Logan al een aantal jaar één van de absolute toprijders in Eupen. Startpositie 3, de klok loopt, nog 24 uur, 59 minuten ene 59 seconden te gaan. Christian rijdt gedecideerd en werkt zich op naar de koppositie van het veld met de nummers twee en drie in zijn voetsporen en een seconde of vijf daar achter de snelle Duitser Marc Schings van het Duitse PF-Racing, één van onze grootste rivalen dit jaar met de regerend wereldkampioen Michael Schöttler en vice-wereldkampioen Dennis Höller aan boord.

200927 25h romano

Ieder uur werden we binnengehaald voor een kartwissel, op volgorde van teamnummer, zodat ieder team alle 25 karts krijgt. Dit jaar vijftien teams aan de start, door onder meer het Coronavirus iets minder dan normaal, maar genoeg toprijders en sterke opponenten. Het tweede uur is voor mij, het eerste uur op 95kg (in plaats van 85kg) waarvan we 8 van de 25 stints moesten doen. Voor het eerst reed ik in deze race met communicatie op mijn helm waarmee ik terug kon praten naar mijn teammaten langs de zijkant. Na een minuut of tien hoor ik ‘You are the fastest on track’, ik wist genoeg, blijven pushen tot de laatste ronde, iedere tiende telt. Logan gaat na mij en neemt de kart over waarmee PF-Racing was gestart, onmiddellijk legt ook hij een supertempo op het asfalt op 95kg. Halverwege de race is de traditionele richtingswissel en daarbij wil je absoluut niet op kop liggen omdat de pacekart de leider oppikt, die verliest daardoor altijd tijd op de andere teams. Derhalve probeerden we alle 95kg stints alvast te doen in het eerste deel van de race, maar wel met de betere karts zodat je er nauwelijks last van hebt.

200927 25h ruben

Yoan stapt na mij in, ook al jarenlang een toprijder in het indoorkarten. Ik herinner me nog goed dat we 9 jaar geleden, ook in Eupen, streden in de finale van het wereldkampioenschap indoorkarten, toen nog in het oude gebouw hier enkele honderden meters vandaan. Yoan had zich zeer goed voorbereid op deze race en dat was aan zijn tempo te zien! Onze Belgische rivalen van Acuity Racing, allemaal getogen in nieuwe pakken, reden steeds na ons in dezelfde kart en ook zij lieten zien dat er rekening met hun moest worden gehouden voor de overwinning. Na Yoan reed Opnithi zijn eerste uur, op 95kg. Voor Opnithi de eerste keer in A-team van BlueStar tijdens de 25 uur van Eupen en die plek had hij meer dan verdiend. Strakke tijden, ik zie onze rivalen kijken, en ja, ook Opnithi droeg de fluor gele armband die aangeeft dat je op 95kg rijdt, een klein mentaal tikje. Opnithi reed zonder handschoenen, wat leidde tot wat hilarische taferelen in de pits, wanneer we zijn kart moesten ontsmetten na iedere stint zonder handschoenen.

200927 25h finish

Als zesde in lijn was het Romano, ook hij op 95kg. Romano is al sinds jaar en dag een graag geziene gast op de kartbaan van Eupen, altijd snel en ongetwijfeld 1 van de rijders die hier al de meeste overwinningen heeft gepakt in endurance races. We waren dan ook enorm blij dat Romano dit weekend, net als de vorige drie edities, met ons team mee reed! De grip op de baan nam toe, maar fysiek was het nog steeds goed te doen. De Duitsers Schöttler en Höller waren ook op stoom en brachten PF Racing weer terug om de strijd om de koppositie in de wedstrijd. In mijn tweede stint reed ik opnieuw op 95kg, ik had een lekkere kart en focuste me vooral op constant rijden, iedere ronde weer het maximale uit de kart halen. Zeker als ik in Eupen rijd moet ik daarbij nog vaak denken aan Kenny Geldhof, die dat vroeger als de beste kon, bijna zoals een machine. Samen met hem won ik in 2011 mijn eerste 24 uur van Eupen. Over machines gesproken, ons team draaide vandaag als een geoliede machine, al waren de verschillen in de top 3 klein.

200927 25h team spirit

De spanning bouwde zich op, want na 12 en een half uur was er een heel belangrijk moment. Wij hadden enkele van onze extra pitstops al gebruikt om iets terug te zakken in de ranking, maar ook andere teams volgden een soortgelijke tactiek. Op het beslissende moment zat Christian in de kart en coachten wij vanaf de zijkant wanneer hij de pits in moest en vooral wanneer hij moest vertrekken. Meer dan de helft van de teams stond in de pit, die 2 minuten voor de richtingswissel werd gesloten. PF Racing had het niet goed voor elkaar en was nog steeds de leider, met nog anderhalve minuut te gaan vertrokken ze uit de pits en wij wisten dat we bijna een ronde moesten wachten en dan gaan. Dit plan pakte perfect uit, Acuity volgde in ons spoor maar nam te veel risico, in de laatste ronde voor de neutralisatie werden ze nog ingehaald door Schöttler en wij zaten er net voor. Een ideaal scenario, we wonnen ruim 40 seconden op onze 2 grootste rivalen die zichtbaar een kleine nederlaag hadden geleden en we vierden langs de kant alsof we de race hadden gewonnen. Maar we wisten wel beter, al snel herpakten we onze concentratie en focusten weer op wat we moesten doen, hard rijden, stint na stint, geen fouten maken.

200927 25h teamchef

In de normale richting in deel 2 van de race voelden we ons steeds sterker worden, onze voorsprong groeide en de overwinning lag voor het oprapen. We ondersteunden elkaar waar mogelijk en wie we ook inzetten, het maakte eigenlijk niet uit, zelden had ik in een endurance onderdeel uitgemaakt van een team van zes rijders die zo aan elkaar gewaagd waren als dit weekend. Met nog enkele uren te gaan hadden we onze voorsprong uitgebreid naar 2 en een halve ronde. De jarige Christian deed nog eens een duit in het zakje en toen we allemaal 4 uur gereden hadden mocht Logan het afmaken in het laatste uur. Met zijn typerende rijstijl wist hij de concurrentie nogmaals een dreun uit te delen, in de allerlaatste ronde van de race wist hij de nummers 2, PF Racing, op 3 ronden achterstand te zetten, een geweldige race werd afgesloten met misschien wel onze grootste voorsprong ooit. Achter de sterke Duitsers was het uiteindelijk het team van Blue-Vanquish die de 3e plek wist af te snoepen van Acuity, een top prestatie! Ook al ben ik normaal een groot fan van individuele wedstrijden, deze teamprestatie gaf heel erg veel voldoening! Mijn 25e 24 (of 25) uurs race en voor de 12e keer een overwinning. Vooral het feit dat we in Eupen nu vier edities op rij hadden gewonnen met BlueStar, was heel erg speciaal! Tijdens de prijsuitreiking werden we nog verrast met 2 prijzen extra, die van beste teamchef voor Mellanie en Gregory en de Team Spirit prijs, op basis van de stemmen van andere teams. Die prijs was bijna net zo mooi om te winnen als de eerste plaats, een erkenning van onze inzet en het feit dat we als team 25 uur lang voor elkaar klaar stonden! Dank aan mijn teamgenoten, onze supporters en de organisatie voor een heel mooi raceweekend!

200927 25h podium

25 uur van Eupen

BlueStar scoort schitterende hattrick
Eupen, 29/30 september 2018

De 24 uur van Eupen, onbetwist een van de meeste prestigieuze 24 uurs races op de indoor karting kalender, een zeer internationale en professioneel georganiseerde race met vele toprijders op een topcircuit. Dit is een race die ieder team van naam graag wil meerijden. Dit jaar was een jubileum editie en werd besloten om er een 25 uurs race van te maken. Ik was net als de afgelopen 2 jaar onderdeel van BlueStar Racingteam, we gingen proberen om voor het derde jaar op rij een gooi te doen naar de overwinning. 3 overwinningen op rij zou een unieke prestatie zijn en we waren dan ook aanwezig met een topteam. Bekende en ervaren namen als Romano Franssen, Mathias Grooten en Yoan Medart, aangevuld met 2 toptalenten uit ons team, Logan Sougne en Christian Douven die beiden de baan in Eupen goed kennen en er al meermaals hun snelheid hadden bewezen. Op vrijdagavond was er 2 en een half uur training, dit was ideaal om het circuit en de karts even aan de tand te voelen en de laatste voorbereidingen te doen voor de race van morgen. Wij waren er klaar voor, onder bezielende leiding van onze teammanager en coach Gregory Laporte.


Op zaterdag begon de dag al vroeg met de 25 ronden kwalificatie. Ik ging deze samen met Logan doen, ik begon op een ijskoude baan en gaf daarna het stuur over aan Logan, die met een aantal razendsnelle ronden een gooi naar pole position deed. De 1e startplek zat er niet in, die ging naar de snelle Duitser Marc Schings van het Duits/Belgische team van Acquity, die een gelegenheidsteam hadden opgesteld met ook 6 hele sterke rijders uit 3 verschillende landen. De tweede plaats voor Acquity 2, Logan op plek 3. De 2e plek had Logan alweer in de openingsronden te pakken en kon daarna een prima stint rijden. Marc was te snel, maar we kregen de hele race lang telkens de kart van Acquity in de stint na hun, dus geen paniek. Alle karts werden door gewisseld in 19 stints van circa 1 uur en 18 minuten. We stemden onze tactiek af op de karts die we kregen, vooral rekening houdend met de 95kg stints die we moesten doen. Ik deed de eerste van de 6 verplichte stints op 95 al meteen in het 2e en 3e uur. Het was een heel goed begin voor mij, aangezien ik bij de snelste rijders op de baan was en de tijden van Marc Schings nagenoeg kon pareren met 10kg meer.


Tijdens de race moest er een bepaald aantal seconden in de pits gestaan zijn, waarvan 18 verplichte kartwissels en nog 7 extra wissels. Hierdoor ging de stand al in de beginfase flink door de war, aangezien teams verschillende strategieën handhaafden. Wij deden na de 2e ook gelijk de 3e (Yoan) en 4e (Romano) stint op 95 kilogram, en ook die waren heel sterk. In de 5e stint kregen we opnieuw een topkart en dus gingen we nog maar eens op 95kg, opnieuw de eer aan mij. We waren aan elkaar gewaagd, en we liepen al uit naar een kleine ronde voorsprong. We leken hard op weg om in de eerste helft van de race al onze slag te slaan. Ondertussen waren er interviews in de kantine, live uitgezonden op Facebook. Ook kon je genieten van een welverdiende massage van een speciaal ingehuurde fysiotherapeute. Alles was top geregeld en de sfeer op de kartbaan was heel goed. Gregory had qua strategie alles onder controle en doordat we met 6 rijders waren (wat misschien iets meer is dan gebruikelijk), hadden we de tijd om tussen de stints even lekker uit te rusten. Zo kon ik na mijn 2e stint even een pizza gaan eten en even mijn ogen dichtdoen in de slaapzaal.


Ondertussen knalden Christian, Logan en Romano weer lekker door en brak de nacht aan. Ook Mathias deed zijn eerste stint en ondanks dat hij hard ging, had hij moeite om alles uit de kart te halen, wellicht door een gebrek aan raceritme. Acquity was enorm sterk en had een andere tactiek als ons. Zij gebruikten 3 rijders voor de normale richting en 3 voor de tegengestelde rijrichting. De baan was inmiddels totaal veranderd ten opzichte van het begin van de race. Er was gigantisch veel grip en dat vereiste een andere rijstijl. Ik kon er wel goed mee overweg en ik mocht midden in de nacht opnieuw instappen, nu voor een stint op 85kg. Ik nam de kart van Bjorn Aelberts over en die reed maar een tiende langzamer dan mij, en vooral reed hij enorm constant waarmee hij zijn team weer helemaal in het zadel hielp. Tijdens de richtingswissel na 12 en een half uur hadden wij door onze goede 1e helft niet kunnen voorkomen dat we de leiding in handen hadden. Ik zeg niet kunnen voorkomen omdat het niet gunstig is om aan de leiding te liggen, aangezien de pace kart de leider oppikt en je dan altijd tijd verliest. Met nog een uur of 11 te gaan was de voorsprong op onze naaste concurrent slechts 20 seconden.


Ook een aantal Poolse teams deed het fantastisch en zorgden voor een mooie atmosfeer op en langs de baan. In mijn stint won ik meer dan een ronde op P2, en dus ging ik nog een stint door. Dit was wel een van onze slechtste karts, en ik moest de schade zien te beperken. Dat lukte, want ik verloor maar een seconde of 20, en kon met een gerust hart de kart doorgeven aan Mathias. Ik ging even slapen en mijn werk zat er in principe op, mijn 5 teammaten mochten het afmaken. Toen ik een uur of 2 later weer wakker werd was het even spannend, liggen we nog steeds op 1, en jawel. De voorsprong was gehandhaafd en rond de ronde (50 seconden). In de laatste uren ging vooral Christian weer erg hard en Yoan mocht dit jaar de laatste stint naar de finish uitrijden. Hij had ook een hele sterke race achter de rug en reed triomfantelijk het laatste uur uit. We hadden nog zo’n 40 seconden voorsprong over en dat gaf enorm veel voldoening. Acquity 2 was op een 3e plek beland en reed ook een hele sterke race, maar het team van Michael Joussen, Marcel Hofer, Marc Schings, Cemil Yamizoglu, Bart Paret en Bjorn Aelberts was de hele race een geduchte uitdager voor ons. Maar na 25 uur werd de zwart-wit geblokte vlag als eerste gezwaaid voor ons, een hattrick, de 3e overwinning op rij!!!! Wat een ontlading, de mix van onze nieuwe talenten en ervaren rijders had weer een super mooie prestatie neergezet, en onderschat daarbij ook de rol van Gregory niet, die ons 25 uur lang, langs de baan en in de pits aanmoedigde, motiveerde en scherp hield. Een super teamprestatie waar we allemaal trots op zijn! Graag willen we Karting Eupen en sponsor van deze race (VW Funcup) bedanken voor de strakke organisatie en mooie prijzen, op naar volgend jaar!