Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

ZIKK race 9

Tijdwaarneming laat teams in de steek in race 9
Middelburg, 14 september 2020

Na een pauze van ruim een half jaar ging het ZIKK-seizoen 2019/2020 verder op maandag 14 september 2020. Normaal zou rond deze datum een nieuw seizoen worden gestart, nu gingen we verder waar we na race 8 gebleven waren! Marcel deed de kwalificatie van 1 rondje en reed een hele nette ronde. Op een paar duizendste werd hij echter geklopt door Rico van Auto Sturm, heel zuur, want hij kaapte daarmee een belangrijk puntje voor onze neus weg. In de eerste stint kon Marcel goede tijden rijden en volgde Rico op gepaste afstand. Iedereen had zijn eigen kart behouden en de verhoudingen bleven daarom redelijk gelijk. Voor het eerste sinds vele races hadden wij dit keer geen 40 seconden erestraf, in race 8 hadden we helaas de leiding in het kampioenschap aan Auto Sturm verloren. Aan het einde van stint 1 namen we onze 30 seconden straf en kwamen daarmee weer voor Auto Sturm die 40 seconden hadden geïncasseerd.

Guillermo ging als 2e maar had geen geluk met zijn kart. Veel teams wachtten lang en daardoor waren wij genoodzaakt om te wisselen terwijl er geen goede karts binnen stonden. Enkele teams deden dat niet maar kregen even later de zwarte vlag voor te laat wisselen, dat mag je natuurlijk nooit riskeren. Door de erestraffen was het veld flink door elkaar geschud en het was Mike Sturm die weer op jacht geen naar Guillermo. In de voorhoede was het onder meer Sparerib Express die een beetje onder de radar reden, maar wel telkens goede stints op de mat legden. Mike kwam achter ons en kwam er wel erg makkelijk voorbij, hier lieten we misschien iets liggen in de coaching richting Guillermo, die dacht dat hij enkel een klein beetje moest knijpen. Mike won zo nog een seconde of 7 in de ronden voor de 2e wissel, want zij hadden een aanmerkelijk betere kart dan ons. Ik ging als 3e en mocht het opnemen tegen Patrick van Auto Sturm. Ik wist niet precies wat de stand in de wedstrijd was, maar we waren vooral gefocust op onze belangrijkste concurrent voor de titel. Tiende voor tiende wist ik van de voorsprong af te snoepen, met name door sneller voorbij de achterblijvers te gaan.

Toch bleef het gat zo'n 3 a 4 seconden met nog één stint te gaan. Ondertussen ging er het één en ander mis met de tijdwaarneming. De stand werd flink door elkaar geschud doordat sommige teams er meerdere ronden bij kregen terwijl andere opeens tientallen ronden achter lagen. Het leek een groter probleem dan zomaar een paar transponder overslagen en daardoor was de stand heel lastig nog te volgen. In mijn stint haalde ik Sparerib Express in en ik wist in ieder geval zeker dat wij in gevecht waren met Auto Sturm. In de laatste stint hadden wij Mika nog achter de hand terwijl Joris bij Auto Sturm instapte. In tegenstelling tot stint 2 hadden wij nu een iets betere kart en Mika zette de achtervolging in. Het was bloedstollend spannend, de tijden wisselde nogal, sommige ronden wonnen we niks, dan weer 3 tienden. Allebei moesten we onze longcut nog nemen en het leek erop dat we er net niet bij gingen komen. De longcut pitstop bracht daar geen verandering in en ondanks een goede stint van Mika kwamen we net te kort. Na de race tastten we echter in het duister over de precieze stand, er klopte helemaal niks meer van de stand en de wedstrijdleiding wist het ook niet meer. Wij dachten in eerste instantie dat we 2e waren geworden, maar al snel realiseerden we ons dat Sparerib Express de winnaar moest zijn. Daar was niet iedereen het mee eens en dus werd er op de avond zelf geen uitslag gegeven en geen podium gedaan. Ongeveer een week later kregen we op basis van een beste inschatting toch nog de uitslag doorgestuurd per email. Hierin bleek inderdaad dat we 3e waren, een minder resultaat voor ons waardoor onze achterstand op Auto Sturm met nog 4 races te gaan, iets was toegenomen.