Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Indoor European Kart Challenge 2020

Ruben knokt zich ondanks moeilijke loting naar podium
Middelburg, 22/23 februari 2020

De vierde editie van de Indoor European Kart Challenge in Middelburg was er wederom eentje met een indrukwekkende deelnemerslijst, ruim honderd deelnemers uit heel Europa hadden de reis gemaakt naar Zeeland en er werd in de dagen voor het raceweekend flink getraind. De helft van de baan was veranderd en eigenlijk was iedereen het er over eens dat de aanpassing aan de baan erg leuk was, zowel in de normale als tegengestelde rijrichting. Er stonden maar liefst 10 races op het programma in het weekend, een bomvol programma dus. In mijn eerste race had ik een redelijke kart, al bleek die later eigenlijk helemaal niet goed, maar ik kon er in een loodzware groep toch een mooie 2e plek uit halen, achter mijn BlueStar en Veersedam teamgenoot Romano Franssen en voor mijn Veersedam teamgenoot Marcel Kouijzer die ook altijd snel is in Middelburg.

Na race 1 werd ik geïnterviewd door Omroep Zeeland die weer eens aanwezig waren en al redelijk snel daarna kon ik me opmaken voor de 2e race. Race 2, 3 en 4 gingen heel goed, ik won alle races vrij gemakkelijk en dit kwam vooral door hele sterke kwalificatierondjes en een goede start. We moesten telkens een shortcut nemen en omdat je daarmee slechts anderhalve seconde won, namen de meeste toppers deze steeds in het begin van de race. Verder kon je tactisch weinig doen, en dus was het vooral uitvechten van de posities op de baan. Vooral met mijn 4e race was ik erg blij omdat ik deze won met een matige kart. In de laatste race van mijn eerste dag kreeg ik de kart die door velen als slechtste werd beschouwd, en gelukkig had ik nu geen loodzware groep. Ondanks een goede kwalificatie moest ik van plek 5 starten, en in de race perste ik er alles uit en kon ik met een 4e plek nog de schade beperkt houden. Ondertussen hadden een aantal sterke rivalen zoals Rico Haarbosch en Michael Schöttler wat punten laten liggen, en zo stond ik gek genoeg met deze loting toch nog bovenaan na dag 1, hier was ik erg tevreden mee.

200223 eikc logo

Op dag 2 begon ik meteen met weer 1 van de slechtste karts die ik de dag ervoor ook al had gehad, helaas kon je alle karts meerdere keren loten en nu had ik wel een zware groep waardoor ik er niet meer dan een 8e plek uit kon halen, mijn schrapresultaat. Doordat ik nu de 4e plek van gister moest meetellen viel ik 3 plekken terug in de stand, onder meer Guillermo van Pamelen (mijn andere Veersedam teamgenoot) stond er super goed voor. In de 7e voorronde kreeg ik zo'n beetje de beste kart van allemaal, nu won ik gemakkelijk in de snelste tijd van het weekend, 39.7, een verschil van 8 tienden met mijn vorige kart, wat wel ongelooflijk veel is. Door dit resultaat kwam ik weer op plek 3 in de stand achter Rico Haarbosch en Michael Schöttler die inmiddels het initiatief hadden overgenomen aan de kop van het klassement. De beste 45 rijders bleven over en er werden 3 groepen gevormd voor de kwartfinales. Voor zowel de kwart- als halve finale gold dat je gewoon een kart moest loten, en met de kartverschillen maakte dit de afhankelijkheid van de loting wel enorm groot. Ik trof het wederom niet door een hele matige kart te loten, terwijl mijn naaste concurrenten aanzienlijk betere karts hadden.

Niks aan te doen, ik kwalificeerde me als zesde en probeerde eruit te halen wat erin zat. Ik gokte door niet meteen de shortcut te nemen, maar dit pakte niet goed uit. Ik kwam in een groepje met langzamere rijders te zitten en moest vervolgens nog oppassen dat ik geen plekken verloor door te lang te wachten. Dat ging net goed, ik belandde weer op plek 6 maar had toen te lang nodig om het gat naar de Duitser Thomas Schaller nog te dichten, ik kwam in de laatste ronde nog op zijn bumper maar hij liet geen kans om hem nog in te halen. Zo finishte ik op plek 6, een pijnlijk resultaat en gezien Rico heel netjes zijn kwartfinale won, waren mijn titelkansen ineens aanzienlijk gedaald. Michael Schöttler had veel pech doordat, voor de zoveelste keer vandaag, de kwalificatie opnieuw moest door problemen met de transponders, en daarmee zakte hij van plek 1 naar plek 4 op de startgrid met een middelmatige kart. Guillermo deed daardoor ook hele goede zaken en ging zomaar naar plek 2 in de stand. Dat hij hard kon rijden wisten we al, maar dat hij nu de voornaamste belager van Rico zou zijn hadden niet veel mensen verwacht.

200223 eikc track

Ik moest nu hopen op een mindere kart bij Rico, maar die trok de beste kart die er tussen zat. Ik moest de titel dus uit mijn hoofd zetten en het resultaat maximaliseren. Dat deed ik door in de halve finale 2e worden achter Rico, wederom hielp mijn kwalificatie me hierbij enorm. Marcel Kouijzer ging er met een zwaar bevochten 3e plek vandoor, terwijl onder meer Mike Bartelen stevig aandrong. De tweede halve finale werd knap gewonnen door Patrick Bakker, de kampioen van 2018 schoof daarmee knap weer naar een 4e plek in de stand. Dan de grote finale, iedereen om de beurt een hotlap in dezelfde kart, 15 man, een top veld met onder meer ook mijn BlueStar teamgenoten Eliano de Vos, Christian Douven en Opnithi Puyato. Mijn ronde was redelijk, ik pakte op dat moment de snelste tijd, maar ik raakte wel 1 keer vrij hard de banden waardoor er voor mijn gevoel meer in had gezeten. Dat bleek ook in de ronden daarna, waarbij Guillermo en Rico een tiende en anderhalve tiende onder mijn tijd door gingen, hele knappe rondjes en daarmee ook verdiend een goede startpositie voor de finale.

De karts werden gekozen op basis van de stand, en daardoor reden we met z'n drieën aan kop van het veld heel snel weg van de rest. In het begin van de race drong ik niet aan bij Guillermo, want Michael en Patrick stonden vlak achter mij in de stand en ik wilde graag de 3e plek veiligstellen. De 1e en 2e plek waren buiten bereik gezien de 4,5 en 9 punten verschil. Rico reed een hele degelijke race en zijn 3e IEKC titel kwam geen moment in gevaar, een top weekend voor hem en wederom ging hij er met de grootste cheque vandoor. In de laatste 10 ronden van de 35-ronden durende finale kon ik het kleine gaatje naar Guillermo nog dichten, maar Guillermo liet zich niet gek maken en stelde de 2e plek in de race én in het kampioenschap heel knap veilig. Een super weekend voor Guillermo en een meer dan verdiend podium. Ik was uiteindelijk tevreden met mijn 3e plek, gezien het deelnemersveld zeker geen slecht resultaat, al zat er met iets meer geluk wellicht meer in. Al met al een enerverend weekend met veel blije gezichten maar ook wel wat gemopper onder de rijders en het publiek ik ben zeer benieuwd wat de toekomst van dit kampioenschap gaat brengen!

200223 eikc podium