Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

ZIKK race 1

Veersedam komt net te kort in seizoensopener
Middelburg, 20 september 2021

De maandagavond is traditiegetrouw ZIKK avond en ook eind 2021 wordt die traditie voortgezet bij Indoor Karting Middelburg met de start van een nieuw seizoen ZIKK 2021/2022. Bij mijn vertrouwde team Veersedam rijden we dit jaar met twee teams, ons eerste team (Veersedam Racing) met daarin een nieuwe rijder die dit jaar zijn opwachting maakt, naast de vaste waardes Mika Mathia, Romano Franssen, Marcel Kouijzer, Guillermo van Pamelen en mijzelf hebben we dit jaar met Eliano de Vos een hele snelle 6e rijder die ons hopelijk kan helpen aan een 11e titel. In het tweede team (onder naam van Veersedam Auto) een aantal oude bekenden met Cuma Kastaci, Dave Adriaanse, Jos en Sam Boone, Leon de Visser en Leroy Wehmuller. En niet te vergeten de rots in de branding, onze coach Peter Nagelkerke zit weer als vanouds aan de kant van de baan en houd alle ontwikkeling op de baan en in de pits voor ons in de gaten.

Guillermo is de man in vorm en ging de hotlap kwalificatie doen, hij kwalificeerde zich op plek 3 en dat bleek tijdens de race heel knap te zijn geweest want zijn kart was geen beste. Hij probeerde de schade beperkt te houden maar door een aantal ietwat optimistische aanvallen van achteruit verloor we redelijk wat terrein. Guillermo reed daarna wel een constante stint en probeerde te redden wat er te redden viel. Op weg naar onze hopelijk 11e titel moeten we vooral weer afrekenen met de regerend en inmiddels drievoudig kampioen Auto Sturm die ook dit jaar weer met een heel sterk team voor de dag komen. Patrick Bakker was de startrijder bij hun en die pakte met zowel de pole position als de snelste raceronde gelijk 2 extra punten en bouwde ook meteen een grote voorsprong op. Dennie Sturm ging als 2e bij Auto Sturm en Mika ging bij ons als 2e. Hij kon iets terrein goedmaken op Auto Sturm al bleef het gat naar de nummer 1 groot. Daar tussenin reden nog Klaver 4 en Sparerib Express, maar laatstgenoemde maakte zichzelf onschadelijk door te laat binnen te komen en een penalty op te lopen. Auto Sturm nam al meteen hun longcut in de 2e stint en bleef ondanks die longcut aan de leiding en pakte ook een goede kart voor de 3e stint waarin Rico Haarbosch zijn opwachting maakte.

210920 zikk 1
Ook wij konden een goede kart pakken en zo reden Rico en ik een half uur lang op nagenoeg dezelfde afstand van elkaar. Een seconde of vijf zat ertussen maar wij moesten de longcut (wat een second of 8 verlies oplevert) nog maken. Aan het begin van de stint kon ik Klaver 4 meteen inhalen voor positie en met de laatste stint nog voor de boeg leken de eerste twee plaatsen wel vergeven. Marcel kon in een goede 4e stint nog terrein goedmaken op Mike Sturm van Auto Sturm, maar een bedreiging voor de overwinning vormden we niet meer en zo deed Auto Sturm in race één van het nieuwe seizoen de beste zaken. Een hele mooie ontknoping was er voor plek 3 waar Dave een prachtige inhaalactie plaatste op de Zwarte Ruiter om zodoende meteen een podium voor Veersedam Auto veilig te stellen. De ervaren mannen die vandaag met Cuma, Leroy en Sam reden zijn het duidelijk nog niet verleerd. De volgende race is al over twee weken op 4 oktober wanneer we weer tegendraads gaan rijden.

Formula Karting race 3 Middelburg

Talent Factory rijders met rouwbanden in Middelburg
Middelburg, 18 september 2021

Na de zomerstop werd het Formula Karting kampioenschap voor de rijders in de Benelux, junioren en NL klassen vervolgd in Middelburg, mijn thuisbaan waar ik 21 jaar geleden mijn eerste rondjes in een kart reed en na 5 jaar eindelijk onderdeel uitmakend van de Formula Karting kalender. Talent Factory was vandaag weer in grote getalen aanwezig en alle rijders van Talent Factory reden vandaag met een rouwband vanwege het overlijden van de moeder van Dean die als 1 van de talenten onderdeel uitmaakt van ons team. Heel verdrietig nieuws en des te knapper om te zien dat Dean vandaag ook aan de start stond en er het beste van probeerde te maken. We reden vandaag allemaal met Dean en zijn overleden moeder in gedachten en wensen Dean en zijn familie heel veel sterke toe de komende tijd.

210918 fk middelburg 1

Na een aantal trainingsheats begonnen de wedstrijden, vandaag voor de Benelux rijders negen heats waarvan iedereen er weer vijf reed met telkens een pitstop. Kartverschillen speelden vandaag zeker een rol al deden de organisatie en de kartbaan na de trainingsheats nog wel hun best om de beste en minste karts er uit te halen, wat tot enige verwarring leidde onder de rijders omdat de loting nog net voor de 1e race werd aangepast. In race 1 kwalificeerde ik als 2e achter Guillermo van Pamelen, de jonge talentvolle Middelburger met wie ik ook samen de bedrijvencompetitie rijdt bij Indoor Karting Middelburg liet het afgelopen jaar steeds zien dat hij 1 van de te kloppen rijders is in Middelburg. Achter mij stond Rico Haarbosch, en dus probeerde ik in bocht 1 meteen aan te vallen omdat ik wist dat ook Rico zat te loeren. Ik kon Guillermo inhalen en door wat onderlinge acties tussen Rico en Guillermo had ik direct een gaatje. Mijn pace was echter niet snel genoeg om weg te rijden en langzaam maar zeker werd ik weer binnen gehengeld. Toen Guillermo op mijn bumper zat besloot Rico de pits in te duiken en dat bleek een hele slimme move te zijn geweest. Guillermo ging in de aanval en haalde mij daarbij netjes in, maar we verloren daardoor beiden wel terrein op Rico. Ik besloot meteen te pitten maar stak daarbij volgens de wedstrijdleiding niet duidelijk genoeg mijn hand op. Hiervoor kreeg ik een 5 seconden penalty, een enorm zware straf, maar ik moest het er mee doen. Rico won de race voor Guillermo en ik viel door de straf terug van een 3e naar een 5e plek en verloor daarmee kostbare punten.

210918 fk middelburg 2

In race 2 en 3 kon ik de schade enigszins herstellen door 2 strakke overwinning te pakken, één daarvan na wederom een mooie battle met Guillermo. In race 4 had ik een hele matige kart, maar door een uitstekende kwalificatie kon ik vanaf plek 2 starten en die ook vasthouden ondanks de druk van onder meer Eliano de Vos die achter me kwam opstomen. Het was extreem spannend, met het ingaan van de laatste race stond ik aan kop met slechts een half puntje voorsprong op Guillermo en 1 punt op Rico, het kon werkelijk alle kanten op en we zaten in de laatste heat bij elkaar. De kwalificatie maakte het niet minder spannend, Guillermo pakte pole en stond voor de 3e keer voor mij en voor de 3e keer met een verschil van 0.01, hoe close kan het zijn... Rico stond daar met 0.03 weer enorm dicht achter en de messen werden geslepen. In bocht 1 werd het kruit nog drooggehouden maar later in ronde 1 opende Rico de aanval en ging mij voorbij. Doordat het een redelijk late actie was profiteerde Eliano vanaf plek 4 en kwam Rico aan de buitenkant naast Eliano te zitten. Hij besloot hierop de pits in te duiken en ik kon achter Eliano weer aansluiten op plek 3. Guillermo en Eliano hielden het tempo meteen heel hoog en ik kon mee in hun kielzog en niet iets betere tijden klokken dan Rico. Ik wachtte lang met mijn pitstop en kwam mooi voor Rico de baan weer op, een 3e plek in de race betekende voor mij een 2e plek in het dagklassement.

210918 fk middelburg 3

Helaas greep ik dus net naast de dagzege, maar Guillermo reed vandaag heel sterk en daarmee kwam de overwinning hem toe! Rico eindigde voor Eliano nog wel op plek 3 ondanks een paar lastige karts, terwijl Vica Schledz en Christian Douven, twee geduchte concurrenten in de titelstrijd, vandaag wat punten lieten liggen. In de junioren klasse waren Max op den Kamp en Jarno Hermans van Talent Factory oppermachtig met een hele mooie 1e en 2e plek op het eindpodium en bij Formula Karting Nederland ging Robbe Mutsaerts er knap met de dagzege vandoor! Formula Karting Benelux gaat over twee weken verder in Swalmen.

Coppa Campioni 2021

Spannend raceweekend in Italië zonder geluk in de finale voor Ruben
Jesolo, 11-12 september 2021

210912 CCK 1

De Coppa Campioni (ook wel Champion Cup Kart of CCK) was een fameus kart kampioenschap in de jaren 70 en 80 gehouden op het historische outdoor circuit Pista Azzurra in Jesolo, Italië. In 2021 namen de gebroeders Rocco en Piernatale Formini het heft in handen door een hernieuwde vorm van dit kampioenschap op te zetten met daarbij de beste internationale huurkart rijders. In het weekend van 11 en 12 september was het zover en ook ik was uitgenodigd en ging met veel enthousiasme richting Italië. Enkele dagen voor het kampioenschap was ik al in Jesolo, want samen met mijn kartvriend Eliano de Vos had ik er ook een mooie roadtrip en vakantie aan vastgeplakt en we werden getrakteerd op fantastisch weer. Op dinsdag kwamen we al even een kijkje nemen op de baan en onze eerste heat reden we op woensdagavond. De meeste van onze trainingsheats deden we op donderdag en vrijdag, en die training was niet overbodig want de laatste jaren heb ik vooral op indoor circuits veel grote wedstrijden gereden en dit was zeker weer even omschakelen. Het circuit was uitdagend met name omdat de banden makkelijk oververhit raakten en daarbij veel onderstuur veroorzaakten en in sommige bochten was het lastig om het stuiteren van de kart te voorkomen.

210912 CCK 2

Het circuit was prachtig en met de 390cc en 15pk sterke Sodi karts waren alle recepten aanwezig voor een heel mooi kampioenschap. Op zaterdagochtend onder een prachtige zonsopkomst maakten 67 rijders zich klaar voor hun eerste van 6 heats op dag 1 van het kampioenschap. Daarbij vele vertrouwde gezichten uit het indoorkart wereldje maar ook een hoop nieuwe rijders voor mij waaronder een aantal snelle Italianen. Steeds in drie groepen van zo’n 22/23 rijders werden de zes verschillende ronden afgewerkt, met telkens een 2 ronden durende kwalificatie gevolgd door een sprintrace van 14 ronden met staande start en 1 verplichte pitstop. Voorzien van temperamentvol Italiaans en Engels commentaar gingen de eerste races van start en vanaf de tribune was het heel leuk om de wedstrijden te volgen voor de toeschouwers. Daarnaast kon je ook helemaal rond de baan lopen. Racen op een outdoor circuit is totaal anders dan indoor, inhalen is veel makkelijker, verdedigen moeilijker en het loont vaak de moeite om samen te werken met andere rijders door middel van slipstream en elkaar opduwen in plaats van je positie op het circuit te verdedigen zoals je in indoor wedstrijden vaak ziet.

210912 CCK 3

Mijn zaterdag bestond uit een mix van allerlei verschillende soorten races, van een overwinning van start tot finish tot races waarin ik me vanuit het middenveld naar voren moest knokken door risico te nemen met inhaalacties in de eerste ronden en slim tactisch spel. Er waren weinig rijders die constant van voren reden en dat was toch wel het gevolg van redelijk grote kartverschillen. In mijn ervaring is dit eigenlijk altijd zo geweest in alle outdoor kampioenschappen met huurkarts waar ik de afgelopen 15 jaar aan heb meegedaan. Met name de veranderende weersomstandigheden en lange rechte stukken zorgen voor uitvergroting van verschillen in karts. In mijn zes wedstrijden op zaterdag scoorde ik een 1e en 2e plaats met goede karts, tweemaal een 6e plaats met gemiddelde en een mindere kart en een 9e en 11e plaats met hele slechte karts. Al met al resulteerde dit toch nog in een 9e plek na dag 1, wat prima was want het was zaak om bij de eerste 22 finalisten te komen. Aangezien het reglement voorschreef dat de finale allesbepalend was en er in de finale een nieuwe kartloting en kwalificatie was zonder enig voordeel voor de hoger geklasseerde rijders, maakte het weinig uit of je als 1e of 22e doorging naar de finale (behalve dan misschien voor het zelfvertrouwen).

210912 CCK 4

Ik merkte wel dat gedurende de races op zaterdag, mijn pure snelheid enorm verbeterde omdat ik nog veel bijleerde ten opzichte van de trainingsheats waarin ik misschien nog iets tekort kwam. Het racen op Pista Azzurra was in ieder geval erg leuk en ook op zaterdagavond beleefde ik een hele leuke avond in Jesolo waar ik samen met mijn BlueStar teamgenoten de lokale pizza’s en cocktails uitprobeerde. Op zondag was de finaledag en die was door de organisatie verder aangekleed met live optredens langs de baan van een muziekband, demonstraties met oude karts en live uitzending en commentaar van het kampioenschap op Motorsport TV. De setting was geweldig en in 3 groepen begonnen we aan de halve finales waarbij iedere groep 2 keer reed. De eerste race werd gestart volgens de stand van het kampioenschap en dat betekende voor mij een 3e startpositie achter de Duitser Dennis Höller en mijn Belgische teammakker Logan Sougné. Met z’n drieën konden we vanaf de start meteen een gaatje slaan met de rest van het veld en door goed samen te werken bouwden we die voorsprong verder uit. Halverwege de race stak ik Logan voorbij en na de verplichte pitstops kon ik in de laatste ronde ook Dennis Höller inhalen en de overwinning binnenslepen!

210912 CCK 5

Ik wist daarmee dat de finale zo goed als zeker was en in hoefde in de 2e halve finale, waarin werd gestart met een reversed grid voor de top 8 uit halve finale 1, geen grote risico’s meer te nemen. Ik reed een bekeken race en schoof bij de start meteen een plekje op naar voren. Door constant te rijden en goed samen te werken met onder andere Selina Balneger en Dennis Höller konden we op snelheid ook veel vroeg gestopte rijders met de wissel voorbijsteken. Zo was ik in de laatste ronde na de pitstops opeens in gevecht met Dennis en Selina om plek 3 en kon ik in de laatste bocht naast Dennis komen en hem op de streep inhalen, als 7e plaatste ik me voor de finale achter onder meer Dennis, mijn Nederlandse BlueStar teamgenoot Christian Douven en de snelle Italiaan Nicolo Soffiati die alle drie pech hadden dat het kampioenschap niet op punten werd bepaald. Nog voor de grote finale waren er ook een C en B finale met de rijders die de A finale niet hadden gehaald, die races waren ook erg leuk om vanaf de kant te volgen, mede door de rijderspresentaties voorafgaand aan de race.

210912 CCK 6

Toen was het tijd voor de 20 ronden durende finale, kartloting was nu cruciaal en in de 3 minuten durende kwalificatie wist ik al snel dat ik een hele matige kart te pakken had. Ik kwalificeerde als 13e en wist meteen dat een rol van betekenis in de strijd om de podiumplekken er niet in zat. Dat was flink balen en dan maar het beste er van maken. De eerste ronde was zeer rommelig met veel rijders die alles of niks acties inzetten en daardoor veel rijders die even naast de baan kwamen of door het stof gingen. Ook ik werd even rechtdoor geduwd en kon daarom nauwelijks profiteren. Op snelheid kwam ik er in de finale met deze kart niet aan te pas en ondanks dat ik goed samenwerkte met de sympathieke Belg Gilles Vervisch zat er niet meer in dan een 15e plaats. Vooraan de wedstrijd was het enorm spannend en controleerde Dennis Höller vanaf pole position de race. Hij pakte de overwinning en daarmee een hele mooie titel die weinigen hem misgunden, al het hele weekend ijzersterk en hij zette een mooie kroon op zijn Coppa Campioni kampioenschap 2021. Daarachter was er een enorm spannend gevecht tussen de Belg Benjamin Kaivers, de Italiaan Maicol Mattioli en mijn BlueStar teamgenoten Yoan Medart en Logan Sougné uit België en Christian en Vica Schledz uit Nederland. Uiteindelijk waren het Maicol en Logan die er met de twee resterende podiumplekken vandoor gingen.

210912 CCK 7

De eerste hernieuwde editie van de Coppa Campioni zat erop. De prijsuitreiking verliep niet helemaal volgens schema door wat foutjes vanuit de organisatie, maar die werden zoveel mogelijk rechtgezet en uiteindelijk overheerste bij de meeste mensen toch zeker een heel positief gevoel aan dit mooie raceweekend. Met een aantal kleine wijzigingen in de regels om de titelstrijd iets eerlijker en loting transparanter te maken zit er wat mij betreft veel potentie in dit kampioenschap de komende jaren. Het was genieten om deel uit te maken van dit kampioenschap, niet in de laatste plaats door de leuke groep Nederlandse rijders, mijn teamgenoten van BlueStar met wie we met zes man allemaal in de finale zaten en ook door het ontmoeten van nieuwe (buitenlandse) racevrienden. Als het aan mij ligt ben ik volgend jaar zeker weer van de partij. Dank aan de organisatie voor de uitnodiging en hun gepassioneerde inzet.

210912 CCK 7

Poeldijk 500

Talent Factory pakt overwinning na spannende slotfase
Poeldijk, 4 september 2021

Op zaterdag 4 september deed ik voor de 7e keer meer aan de Poeldijk 500 en al die keren samen met Rico Haarbosch. Net als vorig jaar hadden we als teamgenoot Joris Sturm in ons midden en we reden dit keer onder Talent Factory. Vanaf 2014 had Rico de race 7 keer op rij gewonnen (waarvan ik er 6 keer bij was) en we hadden onze zinnen gezet op een hernieuwde overwinning. We kregen dit jaar echter sterke tegenstand van Talent Factory 2, met daarin de talentvolle rijder Jarno Hermans samen met de meer ervaren snelle dame Selina Balneger en Charles de Klein die vooral veel ervaring op buiten circuits heeft en ook indoor steeds sneller wordt. Het recept van de race is inmiddels bekend, 500 ronden racen met ieder uur een kart- en rijderswissel en tussendoor nog een keer een verplichte rijderswissel. Dat betekend korte stints met veel verschillende karts en dat maakt de race eerlijk en ook uitdagend.

De kwalificatie werd gedaan door Rico en die pakte dit keer in tegenstelling tot de afgelopen jaren pole position! De start is zoals altijd een Le Mans start waarbij de gordel een extra moeilijkheid met zich meebrengt, want de gordel moet vastzitten voordat je mag starten. Wij waren als 2e weg maar gedreven als Rico is had hij binnen de ronde de leiding alweer terug veroverd. Team DRS met Raymond Vis aan het stuur en team Adapt wisten meteen aan te dringen bij Rico maar door constante tijden konden we een kleine voorsprong opbouwen. Talent Factory 2 startte met een lastige kart en moest daardoor gelijk wat terrein prijsgeven, echter de race was nog heel lang. Ik ging als 2e en pakte de kart van Rico over maar kwam deze stint niet aan Rico zijn tijden. De voorsprong groeide wel iets en na iets minder dan een uur werden wij als winnaar van vorig jaar met nummer 1 als eerste binnengeroepen voor de eerste kartwissel.

210904 poeldijk 500 uitslag

Dit bleek toch wel een serieus nadeel want de kart werd niet opgewarmd en daardoor was onze eerste ronde vanuit de pits steeds een seconde of 2 langzamer dan de concurrenten, en dat dus een keer of 8. We moesten het er mee doen en Joris moest er in zijn eerste stint even inkomen met een lastige kart. Rico ging na Joris en kon er iets meer uithalen, maar de concurrentie zat nog steeds redelijk in de buurt. In het 3e uur hadden we een betere kart en konden we opeens flink wat voorsprong opbouwen, ook Joris reed een hele sterke stint en zo namen we wat meer afstand op de lange baan van Poeldijk. Met 21 teams was het een goed gevuld deelnemersveld en het was ook goed opletten met de achterblijvers waar je veel tijd kon winnen en verliezen door soms geduldig te zijn en aan de andere kant mensen in te halen wanneer het kon.

In het 2e deel van de race kwam ook Talent Factory 2 heel sterk opzetten met Selina aan het stuur. Ik reed in die stint en nadat we eerder iedereen op een ronde hadden gezet, probeerde Selina zich nu te ontdoen van een ronde. Ik maakte me breed zonder veel tijd te verliezen en kon Selina er zo een tijdje achter houden. Uiteindelijk wist Selina wel een gaatje te vinden maar ik kon mee in haar slipstream en even later kon ik Selina toch nog terugpakken. Het verschil leek met een ronde voorsprong en nog zo’n 3 uur te gaan groot, maar niks was minder waar. Ondertussen was ook het buffet geopend en konden de rijders en aanhang genieten van heerlijk avondeten.

210904 poeldijk 500

Na een mindere kart van ons liep de voorsprong heel snel terug en kwam ik met nog zo’n anderhalf uur te gaan na een nieuwe kartwissel zelfs achter Talent Factory 2 met opnieuw Selina aan het stuur de baan op. Selina leek weg te rijden maar met een ultieme inspanning wist ik toch het kleine gaatje te dichten en te profiteren van een achterblijver waardoor ik de leiding weer terug kon overnemen. Zo was de race opeens veel spannender dat in de afgelopen jaren en dat maakte het leuk om te volgen. Ik vond nog iets extra’s in de kart en kon uiteindelijk iets meer dan een seconde weglopen bij Selina. Rico ging na mij en moest het opnemen tegen Charles, Rico bouwde de voorsprong in een kwartier verder uit naar een seconde of 5 en dat was net genoeg marge om met de laatste kartwissel met opnieuw dus een koude kart, de leiding vast te houden. Ik reed de race uit en Jarno kwam vlak achter mij de baan op. We hadden dit keer gelukkig nog een lekkere kart om mee af te sluiten en hierdoor kon ik nog ruim 36 seconden weglopen en de snelste raceronde ook nog verder aanscherpen. Zo gingen we uiteindelijk toch nog zonder spanning de laatste minuten in en op weg naar een nieuwe zege in de Poeldijk 500, maar credits aan Jarno, Charles en Selina om ons het vuur wel degelijk serieus aan de schenen te leggen, een hele mooie 2e plek voor hun! De derde plek was uiteindelijk voor Team DRS met naast Raymond ook Marco de Jong en Dion van der Toorn die op 3 ronden achterstand als 3e finishten. Dank aan de mannen van Van der Ende Inn voor de mooie dag in Poeldijk!

Stoneman Arduenna Goud

Ruben bijna 12 uur op de fiets in de Ardennen
Malmedy (Be), 1 september 2021

Enkele dagen na het geweldige succes in Polen ging ik samen met mijn pa richting de Ardennen om daar de uitdaging aan te gaan van de Stoneman Arduenna Goud, een mountainbike toertocht van 180km met 3900 hoogtemeters in 1 dag. Eerder dit jaar had ik met een groep fietsvrienden deze route al eens gereden in twee dagen, en dat was ook al behoorlijk pittig. De Stoneman mountainbike parcoursen zijn volledig uitgepijld, er zijn er 5 van in totaal op verschillende plekken in Europa en de Stoneman Miriquidi in Duitsland/Tsjechië had ik in 2019 al eens in 1 dag gedaan, een monstertocht. Ik had dus wel enig idee wat me te wachten stond, maar was desondanks licht gespannen gezien ik niet heel veel trainingskilometers op de fiets had gemaakt. Ik was wel super fit door de vele hardloopkilometers maar door een voetblessure kan ik momenteel even niet hardlopen. Het fietsen ging wel goed en dus wilde ik deze vakantiedag benutten om weer eens zo’n extreme uitdaging op de fiets aan te gaan.

210612 stoneman arduenna 04

Om 6 uur ’s ochtends stond ik op, echter was de extra uitdaging vandaag dat het al 1 september was en het daarom veel minder lang licht was dan bijvoorbeeld eind juni of in juli. Ik moest daarom wachten met startten tot het licht was en rond half 7 ging ik onderweg vanuit Malmedy. Het eerste stuk was het nog best donker in het bos en dus had ik mijn kleine lampjes op de fiets hard nodig. Het was ook nog vrij koud en stopte al snel om mijn jackje aan te doen. De eerste beklimmingen waren richting de Hoge Venen, het hoogste punt van België en ik moest er echt even in komen. Het ging nog niet echt lekker en ik probeerde niet te veel te denken aan hoe ver ik nog moest want dat werkte best demotiverend. De eerste stempelpost lag na zo’n 25 kilometer en dat gaf wel voldoening om de eerste te kunnen afvinken. Daarna volgde een mooie afdaling en begon ik er iets beter in te komen na ook wat gegeten en gedronken te hebben.

IMG_1620D

Na een uur of 5 fietsen en drie stempelposten had ik voor het eerst afgesproken met mijn pa langs de route voor een kleine pauze en bevoorrading. Even bijtanken en dan ook weer snel door want ik had niet heel veel tijd te verliezen. Door de regenval van de laatste weken lag het parcours er erg modderig bij op sommige passages in het bos, dat maakte het extra zwaar doordat je fiets werd vastgezogen in de modder en het profiel van de banden zich vulde met slik wat het ook nog glad maakte op de stukken erna. Daarnaast was mijn fiets al snel helemaal vies en ik hoopte dat al het zand niet voor materiaalpech zou zorgen rond de ketting en derailleur. Begin van de middag probeerden we een plekje langs de route te zoeken om samen met mijn pa iets te eten, maar dat viel tegen omdat er weinig eetgelegenheden open waren en dus stelden we dat uit tot ik op ongeveer 150km zou zitten bij Saint Vith. De kilometers begonnen ondertussen te tellen en daarnaast kwam ik ook op het meest pittige stuk van het parcours met veel hoogtemeters.

IMG_1524

Ik lag gelukkig nog mooi op schema en dat gaf moraal om door te blijven knallen. Ik kon goed blijven eten en drinken en na bijna 150km was het heerlijk om even een iets langere eetpauze te nemen van een half uurtje. Met wat pijn aan mijn kont vervolgde ik mijn weg richting Malmedy. Er kwamen nog enkele pittige stukken aan het was al rond 7 uur ’s avonds. Nog 2 stempelposten te gaan maar ik had veel last van steken in mijn zij door het eten. Het was nu echt doorbijten en rond 8 uur begon het te schemeren en zeker in de bossen was het al erg donker aan het worden. Op adrenaline probeerde ik zoveel mogelijk tempo te maken want als het echt pikkedonker zou worden zou het te gevaarlijk zijn in de bossen. In de laatste 15km reed ik ook nog een keer fout door een navigatiefoutje bij een bordje dat een beetje verwarrend stond, maar Malmedy kwam in zicht en ik kon de finish bijna zien. Net iets na half 9 ’s avonds bereikte ik dan net voordat het echter donker werd de eindstreep, moe maar heel erg voldaan zette ik de laatste stempel in mijn kaart en kon ik de gouden steen in ontvangst nemen! Yes het was gelukt, een waanzinnige fysieke en mentale uitdaging over een super mooi parcours, heel blij dat het gelukt is en ik hoop in de toekomst ook de andere 3 Stoneman routes in Zwitserland, Italië en Oostenrijk nog eens in 1 dag te doen!

IMG_1657