Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

September 2020

Total 25 hours Eupen

BlueStar schittert in mooiste endurance race van het jaar
Eupen (Be), 25-27 september 2020

Het is 25 september 2020, ik klap mijn laptop dicht na een lange werkweek, trek mijn BlueStar shirt aan en stap in mijn auto, Flitsmeister aan, navigatie aan, bestemming: Karting Eupen. Nog even check ik of ik een mondkapje bij heb, want die lijkt deze dagen bijna belangrijker dan je karthelm als je naar een wedstrijd gaat. Van code geel tot oranje tot rood over en weer van Nederland naar België, ik heb ze deze week allemaal voorbij horen komen. Maar voor mij is de kleurcode dit weekend toch echt blauw, het blauw van mijn Belgische BlueStar vrienden waarmee ik zal deelnemen aan de 15e editie van de 25 uur van Eupen. Een race die ieder indoor kart team maar al te graag wil winnen en die dit weekend ook wordt gevreesd vanwege de zware omstandigheden. Onderweg pik ik mijn vriend Eliano de Vos op, hij maakt dit weekend zijn debuut in de 25 uur van Eupen, in een sterk Belgisch/Nederlands team Blue-Vanquish. Vlak voor het naderen van de Belgische grens maken we nog een snelle stop bij ons favoriete haute cuisine fastfood restaurant, welbekend door zijn grote geel-rode letter M, zou het dan toch code rood zijn?

200927 25h bluestar
200927 25h jos titou (1)

We waagden de oversteek en om 8 uur ’s avonds wist ik dat ik de goede keuze had gemaakt, ik zag de altijd vriendelijke glimlach van Titou Sougné, we gaven elkaar een boks (handje schudden mag even niet) en ik verkaste daarna snel richting de briefing ruimte. Organisator Evelien Bonneux en wedstrijdleider Regis Bovy voorzagen alle teamcaptains en enkele rijders van de laatste informatie. Ieder uur een briefing, in vier verschillende talen, dat typeert het internationale karakter van de 25 uur van Eupen en het professionalisme van de organisatie. Op vrijdagavond was er voor ieder team 2 en een half uur training inbegrepen. Die werd door ons team goed benut, voor mij om de nieuwe baan te leren kennen, voor mijn teamgenoten Romano, Opnithi en Logan om de puntjes op de i te zetten. Het was goed dat Logan mee reed, want na 1 stint ging hij zo hard onder mijn tijd door dat ik wist dat ik nog een tandje bij moest schakelen, en dat lukte gelukkig ook, ik keek met vertrouwen uit naar morgen. Helm af, mondkapje op, snel inpakken en op weg naar bed. Dat bed stond vandaag in huize Sougné, waar we vlakbij de kartbaan mochten logeren. Nog een vriendelijke omhelzing bij het weerzien van onze kleine BlueStar fan Darcy Sougné en daarna was het tijd om rust te pakken.

200927 25h yoan

26 september 2020, voor de teamfoto worden naar voren geroepen: Opnithi Puyato, Christian Douven, Romano Franssen, Yoan Medart, Logan Sougné en Ruben Boutens, vergezeld door onze motivators en teamchefs Mellanie Motz en Gregory Laporte. Mondkapje op, klik, mondkapje af, klik, de foto die je leuker vindt maar die je eigenlijk niet mag plaatsen op Social Media. We begeven ons terug richting de kantine waar we door Gregory bij elkaar worden geroepen. Met het regelement onder zijn arm drukt Greg ons nog even de belangrijkste zaken op het hart, en boven alles benadrukt hij dat we ondanks onze staat van dienst in deze race niks cadeau zullen krijgen, integendeel, met de line-up van dit jaar zullen we in iedere stint alles moeten geven! Het team staat op scherp, allemaal in het blauw getogen en bloedfanatiek. Christian doet de kwalificatie, hij is samen met Logan al een aantal jaar één van de absolute toprijders in Eupen. Startpositie 3, de klok loopt, nog 24 uur, 59 minuten ene 59 seconden te gaan. Christian rijdt gedecideerd en werkt zich op naar de koppositie van het veld met de nummers twee en drie in zijn voetsporen en een seconde of vijf daar achter de snelle Duitser Marc Schings van het Duitse PF-Racing, één van onze grootste rivalen dit jaar met de regerend wereldkampioen Michael Schöttler en vice-wereldkampioen Dennis Höller aan boord.

200927 25h romano

Ieder uur werden we binnengehaald voor een kartwissel, op volgorde van teamnummer, zodat ieder team alle 25 karts krijgt. Dit jaar vijftien teams aan de start, door onder meer het Coronavirus iets minder dan normaal, maar genoeg toprijders en sterke opponenten. Het tweede uur is voor mij, het eerste uur op 95kg (in plaats van 85kg) waarvan we 8 van de 25 stints moesten doen. Voor het eerst reed ik in deze race met communicatie op mijn helm waarmee ik terug kon praten naar mijn teammaten langs de zijkant. Na een minuut of tien hoor ik ‘You are the fastest on track’, ik wist genoeg, blijven pushen tot de laatste ronde, iedere tiende telt. Logan gaat na mij en neemt de kart over waarmee PF-Racing was gestart, onmiddellijk legt ook hij een supertempo op het asfalt op 95kg. Halverwege de race is de traditionele richtingswissel en daarbij wil je absoluut niet op kop liggen omdat de pacekart de leider oppikt, die verliest daardoor altijd tijd op de andere teams. Derhalve probeerden we alle 95kg stints alvast te doen in het eerste deel van de race, maar wel met de betere karts zodat je er nauwelijks last van hebt.

200927 25h ruben

Yoan stapt na mij in, ook al jarenlang een toprijder in het indoorkarten. Ik herinner me nog goed dat we 9 jaar geleden, ook in Eupen, streden in de finale van het wereldkampioenschap indoorkarten, toen nog in het oude gebouw hier enkele honderden meters vandaan. Yoan had zich zeer goed voorbereid op deze race en dat was aan zijn tempo te zien! Onze Belgische rivalen van Acuity Racing, allemaal getogen in nieuwe pakken, reden steeds na ons in dezelfde kart en ook zij lieten zien dat er rekening met hun moest worden gehouden voor de overwinning. Na Yoan reed Opnithi zijn eerste uur, op 95kg. Voor Opnithi de eerste keer in A-team van BlueStar tijdens de 25 uur van Eupen en die plek had hij meer dan verdiend. Strakke tijden, ik zie onze rivalen kijken, en ja, ook Opnithi droeg de fluor gele armband die aangeeft dat je op 95kg rijdt, een klein mentaal tikje. Opnithi reed zonder handschoenen, wat leidde tot wat hilarische taferelen in de pits, wanneer we zijn kart moesten ontsmetten na iedere stint zonder handschoenen.

200927 25h finish

Als zesde in lijn was het Romano, ook hij op 95kg. Romano is al sinds jaar en dag een graag geziene gast op de kartbaan van Eupen, altijd snel en ongetwijfeld 1 van de rijders die hier al de meeste overwinningen heeft gepakt in endurance races. We waren dan ook enorm blij dat Romano dit weekend, net als de vorige drie edities, met ons team mee reed! De grip op de baan nam toe, maar fysiek was het nog steeds goed te doen. De Duitsers Schöttler en Höller waren ook op stoom en brachten PF Racing weer terug om de strijd om de koppositie in de wedstrijd. In mijn tweede stint reed ik opnieuw op 95kg, ik had een lekkere kart en focuste me vooral op constant rijden, iedere ronde weer het maximale uit de kart halen. Zeker als ik in Eupen rijd moet ik daarbij nog vaak denken aan Kenny Geldhof, die dat vroeger als de beste kon, bijna zoals een machine. Samen met hem won ik in 2011 mijn eerste 24 uur van Eupen. Over machines gesproken, ons team draaide vandaag als een geoliede machine, al waren de verschillen in de top 3 klein.

200927 25h team spirit

De spanning bouwde zich op, want na 12 en een half uur was er een heel belangrijk moment. Wij hadden enkele van onze extra pitstops al gebruikt om iets terug te zakken in de ranking, maar ook andere teams volgden een soortgelijke tactiek. Op het beslissende moment zat Christian in de kart en coachten wij vanaf de zijkant wanneer hij de pits in moest en vooral wanneer hij moest vertrekken. Meer dan de helft van de teams stond in de pit, die 2 minuten voor de richtingswissel werd gesloten. PF Racing had het niet goed voor elkaar en was nog steeds de leider, met nog anderhalve minuut te gaan vertrokken ze uit de pits en wij wisten dat we bijna een ronde moesten wachten en dan gaan. Dit plan pakte perfect uit, Acuity volgde in ons spoor maar nam te veel risico, in de laatste ronde voor de neutralisatie werden ze nog ingehaald door Schöttler en wij zaten er net voor. Een ideaal scenario, we wonnen ruim 40 seconden op onze 2 grootste rivalen die zichtbaar een kleine nederlaag hadden geleden en we vierden langs de kant alsof we de race hadden gewonnen. Maar we wisten wel beter, al snel herpakten we onze concentratie en focusten weer op wat we moesten doen, hard rijden, stint na stint, geen fouten maken.

200927 25h teamchef

In de normale richting in deel 2 van de race voelden we ons steeds sterker worden, onze voorsprong groeide en de overwinning lag voor het oprapen. We ondersteunden elkaar waar mogelijk en wie we ook inzetten, het maakte eigenlijk niet uit, zelden had ik in een endurance onderdeel uitgemaakt van een team van zes rijders die zo aan elkaar gewaagd waren als dit weekend. Met nog enkele uren te gaan hadden we onze voorsprong uitgebreid naar 2 en een halve ronde. De jarige Christian deed nog eens een duit in het zakje en toen we allemaal 4 uur gereden hadden mocht Logan het afmaken in het laatste uur. Met zijn typerende rijstijl wist hij de concurrentie nogmaals een dreun uit te delen, in de allerlaatste ronde van de race wist hij de nummers 2, PF Racing, op 3 ronden achterstand te zetten, een geweldige race werd afgesloten met misschien wel onze grootste voorsprong ooit. Achter de sterke Duitsers was het uiteindelijk het team van Blue-Vanquish die de 3e plek wist af te snoepen van Acuity, een top prestatie! Ook al ben ik normaal een groot fan van individuele wedstrijden, deze teamprestatie gaf heel erg veel voldoening! Mijn 25e 24 (of 25) uurs race en voor de 12e keer een overwinning. Vooral het feit dat we in Eupen nu vier edities op rij hadden gewonnen met BlueStar, was heel erg speciaal! Tijdens de prijsuitreiking werden we nog verrast met 2 prijzen extra, die van beste teamchef voor Mellanie en Gregory en de Team Spirit prijs, op basis van de stemmen van andere teams. Die prijs was bijna net zo mooi om te winnen als de eerste plaats, een erkenning van onze inzet en het feit dat we als team 25 uur lang voor elkaar klaar stonden! Dank aan mijn teamgenoten, onze supporters en de organisatie voor een heel mooi raceweekend!

200927 25h podium

Poeldijk 500

The Dutch Value geeft geen cadeautjes weg in Poeldijk
Poeldijk, 19 september 2020

De langste endurance race op een indoor kartbaan in Nederland werd op 19 september gehouden op de prachtige baan van Van der Ende Inn in Poeldijk, de Poeldijk 500! Een race die al jarenlang wordt georganiseerd door de race broers Jack en Ricardo van der Ende. Ook dit jaar waren er weer veel teams aanwezig, met 20 teams was de race zelfs helemaal uitverkocht. Met The Dutch Value doen we al jaren mee aan deze race en de afgelopen 4 jaar wonnen we ook de race de laatste jaren telkens in de opstelling: Rico Haarbosch, Lorenzo Stolk en mijzelf. Dit keer was Lorenzo er niet bij, maar hadden we met Joris Sturm een uitstekende vervanger. De Poeldijk 500 is altijd een race met veel deelnemers en een uitstekende sfeer, er zijn veel bedrijven en vriendenteams aanwezig die misschien niet allemaal even snel zijn, maar het maakt wel een uniek sfeertje. Net als de vorige twee jaar deed Rico de kwalificatie en ook nu pakten we geen pole position. We kwalificeerden als 3e en traditiegetrouw werd er gestart middels een heuse Le Mans start.

200919 500 ronden poeldijk 1

Rico was snel weg en na het vastklikken van de gordel reden we weg op plek 2, de nummer 4 pakte de kopstart maar Rico zou Rico niet zijn als hij nog in de eerste ronde de leiding had heroverd met een mooie inhaalactie. Zelfs met een iets mindere kart wist hij nog een voorsprong op te bouwen en daarmee was de toon meteen gezet. Ik ging als 2e en kon net als Rico de voorsprong iets uitbreiden. De 500 ronden zouden naar verwachting zo'n 10 uur gaan duren en ieder uur werd er in volgorde van de teamnummers van kart gewisseld, zodat de helft van alle teams (die op sterkte waren ingedeeld in 2 groepen) in elkaars kart reden, een super eerlijk systeem. Verder moest je ieder half uur nog een extra rijderswissel maken, waardoor je relatief korte, maar veel stints reed. Joris ging als 3e en had de snelheid meteen goed te pakken, hij had al zo'n 10 jaar niet meer in Poeldijk gereden, dat was voor Rico en mij wel anders. In het begin van de race kwam Joris dan ook iets te kort op de rondetijden van Rico en mij, maar gedurende de race werd dat verschil kleiner en kleiner en liet Joris dan ook zijn snelheid zien!

200919 500 ronden poeldijk 2

In de eerste uren had ik tweemaal last van een achterblijver, één keer verloor ik daar zelfs een seconde of 15 mee doordat ik even vast kwam te staan. De vele teams op de baan die veelal weinig competitie ervaring hadden waren soms even goed opletten, en dat maakte het ook extra uitdagend. De teams op de plaatsen 2, 3 en 4 waren enorm aan elkaar gewaagd, met onder meer het NJIKV-team dat in Poeldijk hun thuisbasis heeft, met enkele jonge talenten aan het stuur. Verder ook een team met oude bekenden die meestrijd om het podium, Marco de Jong en Dion van der Toorn reden samen met de jonge Wouter Poleij onder teamnaam DRS. Langzaam maar zeker konden we onze voorsprong verder uitbreiden en ondertussen pakte ik ook de snelste raceronde. Met het vallen van de avond hadden we zo'n anderhalve ronde voorsprong en ging het buffet open. Een welkome onderbreking en een heerlijke maaltijd gaven ons weer nieuwe energie om de laatste stints ook volle bak in te vliegen. De overwinning kwam in de laatste uren niet meer in gevaar, na 9 uur en 35 minuten moest er nog 1 rijderswissel gemaakt worden en ik mocht de laatste 5 minuten van de race volbrengen. Opnieuw werden we afgevlagd als winnaar in de Poeldijk 500, een top overwinning! Voor Rico was het al de 7e overwinning in deze endurance race, voor mij na 2014, 2016, 2018 en 2019 de 5e keer! Team NJIKV eindigde op plek 2, team DRS na een ontzettend spannende slotfase op plek 3 net voor de team Revanche op plek 4. Dank aan de sponsor en de organisatie voor weer een hele leuke racedag!

200919 500 ronden poeldijk 3

ZIKK race 9

Tijdwaarneming laat teams in de steek in race 9
Middelburg, 14 september 2020

Na een pauze van ruim een half jaar ging het ZIKK-seizoen 2019/2020 verder op maandag 14 september 2020. Normaal zou rond deze datum een nieuw seizoen worden gestart, nu gingen we verder waar we na race 8 gebleven waren! Marcel deed de kwalificatie van 1 rondje en reed een hele nette ronde. Op een paar duizendste werd hij echter geklopt door Rico van Auto Sturm, heel zuur, want hij kaapte daarmee een belangrijk puntje voor onze neus weg. In de eerste stint kon Marcel goede tijden rijden en volgde Rico op gepaste afstand. Iedereen had zijn eigen kart behouden en de verhoudingen bleven daarom redelijk gelijk. Voor het eerste sinds vele races hadden wij dit keer geen 40 seconden erestraf, in race 8 hadden we helaas de leiding in het kampioenschap aan Auto Sturm verloren. Aan het einde van stint 1 namen we onze 30 seconden straf en kwamen daarmee weer voor Auto Sturm die 40 seconden hadden geïncasseerd.

Guillermo ging als 2e maar had geen geluk met zijn kart. Veel teams wachtten lang en daardoor waren wij genoodzaakt om te wisselen terwijl er geen goede karts binnen stonden. Enkele teams deden dat niet maar kregen even later de zwarte vlag voor te laat wisselen, dat mag je natuurlijk nooit riskeren. Door de erestraffen was het veld flink door elkaar geschud en het was Mike Sturm die weer op jacht geen naar Guillermo. In de voorhoede was het onder meer Sparerib Express die een beetje onder de radar reden, maar wel telkens goede stints op de mat legden. Mike kwam achter ons en kwam er wel erg makkelijk voorbij, hier lieten we misschien iets liggen in de coaching richting Guillermo, die dacht dat hij enkel een klein beetje moest knijpen. Mike won zo nog een seconde of 7 in de ronden voor de 2e wissel, want zij hadden een aanmerkelijk betere kart dan ons. Ik ging als 3e en mocht het opnemen tegen Patrick van Auto Sturm. Ik wist niet precies wat de stand in de wedstrijd was, maar we waren vooral gefocust op onze belangrijkste concurrent voor de titel. Tiende voor tiende wist ik van de voorsprong af te snoepen, met name door sneller voorbij de achterblijvers te gaan.

Toch bleef het gat zo'n 3 a 4 seconden met nog één stint te gaan. Ondertussen ging er het één en ander mis met de tijdwaarneming. De stand werd flink door elkaar geschud doordat sommige teams er meerdere ronden bij kregen terwijl andere opeens tientallen ronden achter lagen. Het leek een groter probleem dan zomaar een paar transponder overslagen en daardoor was de stand heel lastig nog te volgen. In mijn stint haalde ik Sparerib Express in en ik wist in ieder geval zeker dat wij in gevecht waren met Auto Sturm. In de laatste stint hadden wij Mika nog achter de hand terwijl Joris bij Auto Sturm instapte. In tegenstelling tot stint 2 hadden wij nu een iets betere kart en Mika zette de achtervolging in. Het was bloedstollend spannend, de tijden wisselde nogal, sommige ronden wonnen we niks, dan weer 3 tienden. Allebei moesten we onze longcut nog nemen en het leek erop dat we er net niet bij gingen komen. De longcut pitstop bracht daar geen verandering in en ondanks een goede stint van Mika kwamen we net te kort. Na de race tastten we echter in het duister over de precieze stand, er klopte helemaal niks meer van de stand en de wedstrijdleiding wist het ook niet meer. Wij dachten in eerste instantie dat we 2e waren geworden, maar al snel realiseerden we ons dat Sparerib Express de winnaar moest zijn. Daar was niet iedereen het mee eens en dus werd er op de avond zelf geen uitslag gegeven en geen podium gedaan. Ongeveer een week later kregen we op basis van een beste inschatting toch nog de uitslag doorgestuurd per email. Hierin bleek inderdaad dat we 3e waren, een minder resultaat voor ons waardoor onze achterstand op Auto Sturm met nog 4 races te gaan, iets was toegenomen.

Formula Karting Grand Prix Swalmen

Ondanks matige dag toch podium in Swalmen
Swalmen, 12 september 2020

Na de seizoensouverture in Eupen, de mislukte race in Wavre en de inhaalraces in Brussel en Roosendaal in de zomer, was het nu tijd voor de Grand Prix van Swalmen in het Formula Karting seizoen 2020. Op vrijdagavond werd er door de meeste rijders al even getraind, en ook ik was van de partij. De baan was nagenoeg hetzelfde als vorig jaar, een mooi parcours waar je goed kan inhalen. In de eerste race had ik een redelijk goede kart maar liet ik me in de kwalificatie te veel afleiden door de rijder achter me en kwalificeerde ik mezelf als 5e. In de race was ik gebrand om naar voren te komen en als snel schoof ik een plekje op naar de 4e plaats. Even later kreeg ik Christian Douven in het vizier, mijn belangrijkste rivaal in de titelstrijd, en ik naderde hem snel. Nog voordat hij achterom had gekeken zette ik de aanval in en was ik hem mooi voorbij. Op plek 1 reed thuisrijder Vica Schledz die heel snel onderweg was en voor mij buiten schot was. Opnithi Puyato reed nog wel voor me, maar hij ging vol in de verdediging. In de bocht na het afgaan van de brug probeerde ik in de slotfase van de race hem in te halen. Dit was een erg late actie en er was weinig ruimte, waardoor we met z'n tweeën rechtdoor schoten en zowel Christian als Ian Lepelaar ons voorbij gingen. Achteraf gezien kostte het mij dus een positie en gaf ik ook Christian enkele punten cadeau, geen slimme actie dus en ik mocht niet klagen om zonder waarschuwing de race af te sluiten.

IMG_7787

In race 2 had ik geen goede kart en ook mijn kwalificatie was weer niet top. Opnieuw moest ik een inhaalrace rijden terwijl aan kop van het veld Christian, Vica en Opnithi de dienst uitmaakten. Met een paar mooie inhaalacties kon ik nog wel een 4e plek veiligstellen en bleef daarmee in de race voor het podium. In race 3 had ik een matige kart maar kon nu wel een goede kwalificatie rijden. Na een inhaalactie op Jeff de Vilder kon ik in de race van plek 4 naar plek 3 gaan, terwijl Vica en Christian er opnieuw een één-tweetje van maakten, zij gingen strijden om de dagzege. Ik had in race 4 veruit mijn minste kart en moest alle zeilen bijzetten om punten te sprokkelen. Christian pakte zijn 2e zege van de dag, waardoor de strijd om plek 1 heel spannend bleef en nu Christian ook aan kop ging. Vica had een hele slechte kart en haalde er toch nog knap een 4e plek uit, net achter Guillermo van Pamelen en Matteo Duval. Ik werd 5e, net voor Opnithi waardoor ik in de strijd om plek 3 wel goede zaken deed. Dat was dan voor vandaag ook het hoogst haalbare en ik moest hopen op een overwinning voor Vica, aangezien hij iets verder achter staat in het kampioenschap.

IMG_7783

De laatste race was daarom dus vooral spannend voor de dagzege, en ik moest Opnithi nog in de gaten houden voor plek 3. Ik had een goede kart, maar mijn kwalificatie was niet grandioos waardoor ik van plek 4 moest starten. Opnithi en vooral Christian stonden wat verder achterin en dat kwam mij niet verkeerd uit. Vica stond namelijk voor me, en als de stand zo zou blijven zou hij alsnog de dagzege pakken. Ik viel hem in de race dus niet aan, ondanks dat ik een goede kart had, maar voor mij was er niks meer te halen. Ik behield mijn positie terwijl Mike de Zutter een mooie 1e plek pakte voor Jeff de Vilder die vandaag allebei erg sterk reden! Ik stelde daarmee een 3e plek veilig, waarmee ik de schade op Christian met een 2e plek beperkte en de leiding in het kampioenschap met 3 punten voorsprong behield. Vica pakte dik verdiend de dagzege, wat een jaar maakt hij door, ook in mindere karts was hij vandaag erg sterk, nu dus ook zijn 1e overwinning in FK1.

IMG_7784

500 ronden van Middelburg

500 ronden van IKM voor 8e keer prooi van Ruben
Middelburg, 6 september 2020

Na een lange zomerstop in verband met de Corona epidemie werd er op 6 september voor het eerst weer om de prijzen gestreden bij Indoor Karting Middelburg, de 500 ronden van Middelburg stond traditiegetrouw weer op het programma. Als voorbereiding op de hervatting van het ZIKK-seizoen deed ik samen met mijn Veersedam teamgenoten Mika en Marcel mee, ondersteund door onder meer Cuma, Dave en Peter langs de baan. De kwalificatie was een hotlap en hierin kwam ik enkele honderdsten tekort om de kersverse Pools kampioen Rico Haarbosch van pole position af te houden. Samen met Patrick Bakker reed hij voor Haarbosch en zij werden door de meeste mensen gezien als de favorieten vandaag. Ik kon Rico prima volgen en na een minuut of 10 haalde ik hem in, ik kon langzaam maar zeker wegrijden en bouwde daardoor gelijk een voorsprong van een kleine tien seconden op.

Als tweede ging Mika en we maakten een prima pitstop waarmee we een lekkere kart in handen kregen. Hier maakte Mika uitstekend gebruik van en kon daardoor nog een klein beetje tijd winnen op Patrick. Op de derde plaats was het Wouter Verbaarschot die samen met Mike Bartelen voor Klaver 4 reed. Ieder uur werd er van kart gewisseld en er was dit keer geen systeem met lampen waardoor de factor geluk een veel kleinere rol speelde en je met goed tactisch wisselen de kartjes grotendeels zelf in de hand had. Ook bij onze 2e wissel maakten we geen fouten en Marcel ging als 3e op weg. Hij reed een hele sterke stint en kon verder uitlopen op Rico, inmiddels ging onze voorsprong richting de halve ronde en ondanks dat we pas op de helft waren, waren we zeer content over het verloop van de wedstrijd. Marcel had al lang geen endurance races meer gereden maar dat was aan zijn stint niet te zijn, hij reed mooi constant en had geen last van vermoeidheid.

We moesten allemaal tweemaal de longcut nemen voor een korte pitstop, maar we bewaarden deze nog even voor het einde van de race. In de 4e stint mocht ik opnieuw rijden en ik had dezelfde kart als in de eerste stint. Hiermee kon ik honderdste voor honderdste weglopen bij Patrick en zo wonnen we weer een paar seconden in een uur tijd, het begon er steeds beter uit te zien. We wisselen Marcel en Mika om en ook in de 5e stint hadden we de bovenhand ten opzichte van de concurrentie, Rico reed zijn 3e stint en zou ook doorgaan voor de slotstint, maar hij zag het gat alleen maar groter worden. De laatste stint zou iets korter worden dan de anderen, want de 500e ronde brak al na zo'n 5 en een half uur aan. Mika had in de laatste stint een beduidend mindere kart, maar de voorsprong was inmiddels geruststellend. Rico wachtte heel lang met zijn laatste longcut en kwam daardoor zelfs met een mooie inhaalactie op Mika nog heel even op kop te liggen, maar enkele minuten voor finish loste hij zijn stop in en kwamen wij met zo'n 20 seconden weer aan de leiding. Een super overwinning, een tikkeltje onverwachts misschien zelfs, maar we lieten zien dat we nog even snel waren als bijvoorbeeld 11 jaar geleden, toen ik met Marcel samen de 500 ronden ook won. Een hele mooie teamprestatie! Voor mij persoonlijk was het mijn 8e overwinning in deze race, 14 jaar geleden won ik voor het eerst, wat een poos geleden!

200906 500 ronden middelburg