Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

ZIKK race 5

Moeizame race kost Veersedam-Kastaci punten
Middelburg, 3 december 2018

Op 3 december was in Middelburg de voorlaatste ZIKK race van 2018 gepland en gezien we vanavond in een sterke opstelling waren en met slechts 10 strafseconden, hadden we onze zinnen gezet op een goed resultaat. De start was echter moeizaam, Marcel kwalificeerde op plek 3 en moest in de race met dezelfde kart lijdzaam toezien hoe Joris van Auto Sturm en Eliano van De Looff er als een haas vandoor gingen. We vielen nog iets terug en Marcel probeerde de schade zo veel mogelijk te beperken. Na de 1e wissel had Auto Sturm de 10 seconden extra tijdstraf op ons al ruimschoots goedgemaakt en dus waren we aangewezen op achtervolgen. Dave ging als 2e en had in het begin van de stint moeite, maar kwam daarna beter op stoom. Dennie reed voor Auto Sturm en die reed niet iets harder dan ons. Aan kop van de wedstrijd was het de Looff met Wouter achter het stuur. Op de 3e en 4e plek waren het momenteel Klaver 4 en Mcomm. Ik ging als 3e en had een prima kart, de jacht op de top 3 was geopend. Ik was Mcomm al snel voor bij en kon ook Auto Sturm bijhalen die al een longcut hadden gedaan. Wij waren het snelste op de baan en door de vroegere wissels van Klaver 4 en De Looff kwamen we zelfs even aan de leiding van de wedstrijd.

Virtueel hadden we nu Klaver 4 ingehaald en dus lagen we weer op podiumkoers, met zelfs nog een kleine kans op de 1e of 2e plek. Helaas liet Mats van de Looff Auto Sturm snel voorbij waardoor onze kansen op de overwinning slonken. Mika ging als laatste en werd achtervolgd door Klaver 4 die al een longcut hadden genomen. Omdat we tijd verloren besloten ook wij deze longcut te nemen en zo Mike Bartelen op te kunnen vangen. Dat lukte, maar Mike was duidelijk sneller en met nog een kwartier te gaan begon Mika te verdedigen. Mike Sturm reed ondertussen fier op kop en de maximale score van Auto Sturm kwam niet meer in gevaar, zij deden daarmee hele goede zaken voor het kampioenschap. Mike wist Mika helaas nog in te halen en zo finishten wij voor het eerst dit seizoen buiten het podium, een teleurstelling. De volgende race is over 2 weken, dan weer in de tegengestelde richting.

Formula Karting race 9

Ruben sluit seizoen af in stijl met spectaculaire overwinning
Brussel (Be), 1 december 2018


Met het ingaan van de laatste maand van 2018 zit ook het kartjaar er weer bijna op, hoewel er in december nog een paar mooie races op het programma staan zijn de hoofdprijzen dit jaar verdeeld en mijn seizoen kan zeker niet meer stuk. Dit geld ook voor Formula Karting waarin ik een ongekend seizoen achter de rug heb, een seizoen dat vandaag in Brussel werd afgesloten met de 9e race van het jaar. Brussel was de enige baan op de kalender waar we dit jaar 2 keer kwamen en er was vandaag voor een hele speciale opzet gekozen. Er was een 3-delige kwalificatie van 3, 2 en 1 ronde waarbij steeds 6 mensen afvielen en uiteindelijk de top 8 overbleef voor de shoot-out om pole position. Het regende vandaag pijpenstelen en dus was de baan kletsnat bij de aanvang van de kwalificatie, door sommigen verafschuwd en door anderen geliefd. In de regen rijden in Brussel is iets aparts en ik heb er inmiddels aardig mijn weg in gevonden, ik vond het dus niet erg dat het nat was al had ik een droge race ook prima gevonden. Mijn kwalificatie was goed en we wisselden iedere sessie van kart, uiteindelijk kon ik de laatste ronde een 2e tijd bemachtigen achter Yoan Medart die een hele knappe ronde reed en zichzelf verzekerde van pole position.


Na onze kwalificatie was het eerst de beurt aan de rijders van FK2 om hun race te rijden. Hierin was het Jeroen Vatlet die de race volledig naar zijn hand zette door goed om te gaan met de regenachtige omstandigheden, hij reed knap weg van alle andere rijders. In het kampioenschap was ook het nog spannend, niet voor de titel want Steve Kolela kon voor de 2e keer dit seizoen een race overslaan, hij had zich al verzekerd van de titel. De 2e plaats ging naar Giovanno van de Broek die een heel sterk seizoen had gereden en verdiend op het eindpodium stond. De 3e plek was heel spannend en ging tussen 3 Belgische rijders, waarvan Alexandre Delhez er het beste voorstond, echter hij was er niet bij vandaag. Daarom hadden Dave Singelee en Daan Vanhamme nog een kans om de felbegeerde derde plek te pakken. Daan reed een heel sterk seizoen en had ook nu een goede start maar kwam na een tijdje vast te staan en het duurde lang voordat hij weer op weg kon worden geholpen. Dave reed een solide race in lijn met de rest van zijn seizoen, en uiteindelijk was hij het die er met de 3e plek in de eindstand vandoor ging, een hele mooie prestatie voor deze rijder die al jarenlang mee doet!


Toen was het de beurt aan de rijders van FK1 en de baan was nog nauwelijks opgedroogd. De race was veruit de langste van het seizoen met 70 minuten, waarbij we 2 verplichte kartwissels moesten maken in een window van 40 minuten (de eerste en laatste 15 minuten mocht je niet wisselen). De omstandigheden waren zeer listig en de organisatie deed er nog een schepje bovenop door rookbommen en vuurwerk af te steken op zowel het binnengedeelte als buiten op de baan. In de eerste ronde was Yoan goed weg en werd ik meteen onder druk gezet. Met het naar binnenkomen raakte ik de muur en ging ik achterstevoren op de spekgladde betonnen ondergrond. Ik zag opeens allerlei rijders recht op me af komen, maar gelukkig kon ik de 360 afmaken en weer in de goede richting mijn weg vervolgen. Ik lag hierdoor wel even op plek 6, maar vond snel mijn weg weer naar voren. Er werd hard gereden en na een paar inhaalacties ging Dylan de Wolf er aan kop vandoor. Daarachter kwam ik na een inhaalactie op Mats en Jelle Soeffers weer achter Yoan te zitten. Ik probeerde hem buiten in te halen maar naast de ideale lijn was het nog erg nat en ik gleed door waardoor ik Yoan een stukje mee richting de banden nam. Ik kreeg hiervoor oranje en moest zo Jelle en Yoan allebei weer voorbij laten.


Hierdoor had Dylan inmiddels al een mooie voorsprong opgebouwd, toen ik de mannen opnieuw voorbij was, was het gat met Dylan al zo’n 12 seconden. Het was echter een lange race en dus gaf ik de hoop nog niet op, ik reed ongeveer gelijke tijden maar wist dat we allebei nog 2 kartwissels moesten gaan maken. Met nog zo’n 35 minuten te gaan ging ik voor mijn eerste wissel en ik had een redelijke kart te pakken. Cedric zat achter mij, hij had vroeger gewisseld en had een goede 2e kart waardoor hij virtueel gewoon mee streed om het podium. Hij dook achter mij naar binnen om de 1e kart van Dylan te pakken, en een ronde later ging ik ook om zijn kart over te nemen. Dit pakte goed uit want ik kwam weer voor Cedric de baan op, en toen Dylan zijn laatste stop had gemaakt, liepen we met z’n tweeën hard in. Het gat was nog zo’n 10 seconden maar na een ronde of 10 zaten we erbij. Dylan verdedigde zijn positie knap, maar op de binnenbaan wist ik via een droger stukje circuit via de buitenkant de leiding te pakken. Mijn geluk was dat Cedric niet meteen mee kon en dus was ik gevlogen. Omdat Dylan zijn 2e plek verdedigde had ik meteen een gaatje en ondanks de turbulente openingsfase ging ik af op de overwinning.


Cedric wist in de slotminuten nog knap de 2e plek veilig te stellen waardoor Dylan 3e werd. Mijn 8e overwinning dit seizoen was een feit, en misschien wel een van de mooiste! Ik had 8 van de 9 races gewonnen en daardoor had ik de maximale score van 280 punten te pakken, een ongekend seizoen wat ik lastig ooit nog zal kunnen evenaren! Ik mocht de grote kampioenschapsbeker in ontvangst nemen van organisatoren Raoul en Luciano die reeds grote plannen klaar hebben staan voor volgend seizoen! De strijd om plek 2 en 3 op het eindpodium ging tussen Mats en Yoan en die werd nipt in het voordeel van Mats beslist, een mooi eindpodium dus!

De Eindstand van Formula Karting Rental Championship 2018

Belgian National Championship

Ruben op prachtige wijze naar nieuwe grote titel
Dolhain (Be), 18 november 2018

Op zondag 18 november organiseerden (oud) toprijders Gregory Laporte en Mathias Grooten in samenwerking met Hurricane Dolhain Kart voor het 3e opeenvolgende jaar het Belgian National Championship (BNC). Dit kampioenschap is tevens de Belgische KWC kwalificatie wedstrijd. Deze keer was opzet iets gewijzigd aangezien het kampioenschap nu op 1 dag werd gehouden en er geen apart juniorenkampioenschap meer was, iedereen reed bij elkaar. Het kampioenschap was volledig uitverkocht met 68 rijders, dat zijn er weliswaar iets minder dan bij sommige andere KWC qualifiers in bijvoorbeeld Engeland, Nederland of Polen, maar iedereen was het er wel over eens dat er een extreem hoog niveau was gezien de namen op de entry list. Vele Duitse, Belgische en Nederlandse toppers waren aanwezig en nog een paar rijders uit andere landen zoals Polen en de UK. Op zaterdag was er gelegenheid om te trainen en daar werd volop gebruik van gemaakt, ik zelf reed de laatste 2 heats ’s avonds laat en die gingen best lekker. Het was leuk om enkele oude bekenden weer te zien, zo was ook 2-voudig wereldkampioen Robin Borremans van de partij die voor het eerste sinds lange tijd weer eens een wedstrijd mee ging doen!


Op zondag moesten we rond 8 uur present zijn voor de briefing. Een bomvol programma met maar liefst 23 races, te beginnen met 5 kwalificatieraces van 20 ronden voor alle 68 rijders steeds verdeeld over 4 groepen. Dat betekende telkens een volle startgrid met 17 rijders op de baan. Voorafgaand aan iedere race reden we een hotlap kwalificatie en tijdens de races mocht er 1 shortcut genomen worden. Deze shortcut was erg leuk, want je sneed hierbij een groot deel van de baan af, en zo was dat een tactisch element dat je kon gebruiken in de races. In mijn eerste race van de dag zat ik meteen in een loodzware groep, al was geen enkele groep vandaag makkelijk. Ik moest het onder andere opnemen tegen de winnaar van 2016 (Benjamin Kaivers), een andere Belgische titelfavoriet, Yoan Medart, Bart Martens, Thomas Haglestein, Stefan Verhofste en de snelle Duitsers Dennis Holler en Florian Bredohl. Met een goede kwalificatie kon ik de pole position pakken voor Yoan. In de eerste ronden van de race werd ik flink op de huid gezeten door Yoan en Benjamin, maar nadat ik in de 2e ronde meteen mijn shortcut had genomen, gingen die 2 eventjes met elkaar in gevecht. Dit gaf mij een klein beetje ruimte en doordat we gelijke tijden reden kon ik na hun shortcut de leiding behouden en de wedstrijd uitrijden op P1.


In de 2e race pakte ik opnieuw pole position voor Christian Douven en Thomas Haglestein. Ook nu nam ik een vroege shortcut. Bij het uitkomen van de shortcut kom je aan de buitenkant van de ideale racelijn, dus wanneer je hem als eerste neemt kan je iemand anders altijd nog een beetje opvangen als het dicht bij elkaar zit. Christian reed vergelijkbare tijden en naderde ongeveer halverwege de race langzamere rijders die de shortcut al genomen hadden. Hij nam hierop ook de shortcut en kwam weer achter mij en zo bleef het ook tot de finish. In race 3 had ik een iets mindere kart en kwalificeerde ik me als 4e, in de race kon ik met een undercut Bart Martens nog pakken via de shortcut, Rico Haarbosch won de race en pakte daarmee zijn 3e overwinning op rij. In race 4 startte ik achter BlueStar teamgenoot Logan Sougne op plek 2, maar direct in de eerste bocht had ik hem al te pakken en die 1e plek stond ik de rest van de race niet meer af. Ik werd nog wel even opgejaagd door Benjamin Kaivers, maar hij moest tevreden zijn met plek 2. In de laatste race uit de voorrondes mocht ik het weer tegen Rico opnemen. We hadden allebei goede karts en we maakten er een prachtige race van met Rico op kop en ik er vlak achter. In het begin liep Rico iets weg, maar ik vond nog iets en kon het gat weer honderdste voor honderdste dichtrijden. Uiteindelijk kwam ik na een spannende race met mega snelle tijden net te kort om nog te kunnen aanvallen en finishte ik voor Benjamin Kaivers op plek 3.


De stand kon worden opgemaakt en de beste 30 rijders gingen door naar de halve finales, het slechtste resultaat werd voor de helft geschrapt. Ik kwalificeerde me als 2e voor de halve finale 5 punten achter Rico en 5.5 voor Yoan. Vele andere toppers vulden de andere 27 plaatsen in en er was maar plek voor 10 finalisten, dat werd dus dringen geblazen. De race was nu 25 ronden en er waren 2 groepen van 15 rijders, iedereen mocht nu 2 shortcuts nemen. In de eerste halve finale had Rico het zwaar en werd na een race met enkele inhaalacties en veel spanning 6e, terwijl de Duitser Marc Schings de race wist te winnen voor Yoan. Ik kwalificeerde me in de 2e halve finale als 2e achter Benjamin Kaivers en besloot dit keer iets langer te wachten met de shortcut terwijl Benjamin hem vroeg nam. Ik kon meteen goede tijden klokken en na een ronde of 5 lag ik virtueel 1e terwijl Logan in mijn kielzog meesloop. Ik nam mijn 1e shortcut op het moment dat ik zeker wist dat ik de leiding kon pakken en Benjamin reed op enkele kartlengtes achter mij. Hij ging hierdoor weer versnellen en kon aanpikken. Ik nam daarom mijn 2e shortcut in de hoop hem af te kunnen schudden, maar als snel volgde hij en kwam net achter me uit om vervolgens weer aan te pikken. De overwinning kwam vanaf dat moment niet meer in gevaar en met de snelste raceronde erbij wist ik de leiding in de tussenstand over te nemen met het ingaan van de finale.


De schifting was gemaakt en de top 10 rijders bleef over, ook de 10 meest gelijkwaardige karts werden geselecteerd om alles zo eerlijk mogelijk te maken. Enkel toppers als regerend kampioen Mats de Jong, Dennis Holler en Tristan Foldesi hadden de finale niet gered, wat aangaf hoe ontzettend hoog de lat vandaag lag. De stand werd gebruikt om de volgorde te bepalen voor het kiezen van de karts, ik mocht dus als eerste een kart kiezen. De beste 3 karts waren eruit gehaald, maar ik koos kart 6 die in de halve finale ook erg goed ging, al had ik het idee dat kart 3 en 16 ongeveer even snel waren. Rico koos als 2e ietwat verrassend voor kart 8, al was dat zeker ook een goede kart want Yoan was er in de 1e halve finale 2e mee geworden. Nadat alle karts vergeven waren gingen we kwalificeren in 3 verschillende karts, iedereen 3 keer 1 ronde en de totale tijd zou de startposities bepalen. De finale was vandaag allesbeslissend, de punten werden in de prullenbak gegooid en the winner takes it all was het devies voor de grande finale van 40 ronden. Mijn kwalificatierondjes waren heel behoorlijk maar ik kwam in totaal 0,04 seconde te kort voor pole position, die ging naar Rico. Op een 3e plek was het Benjamin voor Yoan op 4. In de race wist ik dat ik zeker kansen had, gezien ik 1 een van de beste karts had en er wederom 2 shortcuts te nemen waren. In het begin van de race koos Rico al snel voor de shortcut. Dit gaf mij vrij baan om een aantal snelle ronden te klokken en tot mijn vreugde zag ik dat ik snel inliep op Rico. De baan was nog koud en daar kon ik mooi van profiteren. Na een ronde of 10 had ik een veilige marge en dook ik voor het eerste de shortcut door. Niet veel later volgde Benjamin en die kwam tussen mij en Rico in op plek 2, terwijl Yoan daar weer achter op 4 aansloot. De andere finalisten waren de Duitsers Marc Schings en Florian Bredohl (de jongste finalist), BlueStar talenten Logan Sougne en Christian Douven en de Belgen snelle Belgen Thomas Haglestein en Bart Martens.


De top 4 zat heel dicht bij elkaar en Benjamin probeerde met zijn 2e shortcut de leiding te pakken. Ik counterde direct een ronde later en kon nipt voor hem blijven, een bloedstollend moment en de spanning was bepaald nog niet over. Rico wachtte af en hoopte dat wij in gevecht zouden gaan, en dus kon ik niet te veel verdedigen. Yoan nam toen zijn 2e shortcut in een poging om de 3e plek te pakken, maar Rico counterde hem en kwam er weer net voor. Vanaf dat moment was het wachten op een aanval van iemand maar ik hield de mannen achter me strak in de gaten en bleef iets korter wanneer nodig. De overwinning lag binnen handbereik en ik pakte hem. Een geweldige titel, met zo’n deelnemerslijst smaakte de overwinning extra zoet en dit is dan ook een titel die hoog in mijn lijst komt te staan met mooiste kampioenschappen die ik heb gewonnen. Na maar liefst 7 races op 1 dag (volgens mij een nieuw record voor mij) kon ik tot rust komen en mocht ik het erepodium betreden om de grootste beker in ontvangst te nemen, een fantastisch gevoel en een mooi podium samen met Benjamin en Rico. Al moet gezegd worden dat Yoan ook zeker indruk had gemaakt vandaag en verdiende om te worden genoemd in een adem met de top 3 van vandaag. Ook felicitaties aan de overige winnaars, Selina Balneger (Dames), Kris Cools (Masters) en Christian Douven (Junioren). Het kampioenschap zat erop, voor mij een 2e WK ticket en vooral weer een mooie titel in dit toch al zo succesvolle jaar. Ik zal volgend jaar mijn best doen om mijn BNC-titel te verdedigen.

ZIKK race 4

Veersedam-Kastaci ook met invaller snel
Middelburg, 12 november 2018

Voor de 4e race dit seizoen moesten we voor het eerst een beroep doen op een invaller gezien zowel Marcel als Dave vandaag niet konden. Gelukkig konden we Romano Franssen bereid vinden om voor ons te rijden, en dat bleek zoals verwacht een hele goede invaller. We besloten Romano zelfs in te zetten in de 10 minuten kwalificatie, omdat dat voor hem een mooie gelegenheid was om nog even te trainen. Romano had sinds het IEKC begin 2018 niet meer in Middelburg gereden maar daar was helemaal niets van te merken, want al in zijn 2e ronde zat hij in de 42ers en hij wist zelfs de pole position te pakken voor Danny van Klaver 4 en Joris van Auto Sturm die in de 10 minuten nog van kart was gewisseld. In de eerste stint werd er flink gestreden waarbij er in de eerste tien minuten nogal eens van positie werd gewisseld. Uiteindelijk was het na wat schermutselingen Danny die zich een klein beetje kon losweken, voor Joris, Romano en Ziggy die voor MCOMM erg snel onderweg was. Romano wist ondertussen de snelste raceronde te zetten op 42.60, een tijd die nog wel eens belangrijk kon zijn.

In de 2e stint ging Guillermo en die moest van ver komen na onze 30 seconden erestraf. Hij reed gelijk nette tijden en kon ons weer terugrijden naar de 3e plek in de wedstrijd, een hele goede stint dus. Ondertussen was Klaver 4 ver weg gereden van de overige teams, zij hadden geen erestraf terwijl Auto Sturm 10 seconden had en de Looff 20. Als 3e ging ik en ik had een relatief saaie stint. Ik kon goede tijden klokken met 42 hoog en 42.68 als snelste, daarmee verstevigde ik onze 3e plek en liep ik iets in op Detlef en Patrick van Klaver 4 en Auto Sturm. Het gat was echter nog groot en dus ging Mika de laatste stint met het idee om de 3e plek veilig te stellen. Opvallend genoeg liet Auto Sturm zich al verleiden tot een longcut net voor de 3e en laatste wissel, hierdoor kwamen ze achter ons na de wissel. Mika hield de deur een paar rondjes dicht en vervolgens kwam Mike Sturm er met een erg harde actie voorbij. Vanaf dat moment hebben we de wedstrijd zonder risico’s uitgereden waarbij de voorsprong op de Looff weliswaar iets terugliep maar het podium nooit in gevaar kwam. Klaver 4 won de race afgetekend, Auto Sturm pakte P2.

4 uur Hurricane Dolhain Kart

BlueStar toont vorm vlak voor BNC
Dolhain (Be), 11 november 2018

Een week voor de start van het Belgian National Championship, de Belgische KWC qualifier in Dolhain, was er op dezelfde baan een 4 uurs race. Een perfecte voorbereiding aangezien er op dezelfde baan werd gereden en er een sterk veld aan de start stond. Ik reed vandaag samen met mijn Belgische BlueStar teamgenoot Tristan Foldesi. In de kwalificatie reden we vrij makkelijk naar pole position toe in een lekker kartje. De start was een Le Mans start waarbij Tristan goed weg was. Hij kon in het eerste uur al zo’n 15 seconden wegrijden. Ieder uur was de pits 20 minuten open om op eigen initiatief een verplichte kartwissel te doen, een leuk strategisch element dat voor ons telkens goed uitpakte. In de 2e stint had ik een prima kart en kon langzaam iets verder weglopen van onze naaste rivalen. Team Barendrecht met Eliano de Vos en Selina Balneger kwam naar plek 2 terwijl Thomas Haglestein en Guillaume Germis terugvielen door tegenslag in de pits. Traxxis was ook met een aantal teams aanwezig en ging ook goed in de 2e helft van de race. Tristan kon de snelste raceronde aanscherpen in het 3e uur, iets dat ik kon herhalen in het laatste uur, en zo liepen we uit naar meer dan een ronde voorsprong tegen het einde van de race. Eliano moest zich nog even breed maken ten opzichte van Christophe van Traxxis maar sleepte een hele mooie 2e plek uit het vuur. Tristan en ik zijn in ieder geval klaar voor het BNC dat volgende week zal losbarsten met een heel sterk deelnemersveld.

Formula Karting race 8

Ruben met recordzege naar 7e dagzege
Kortrijk (Be), 10 november 2018

Op zaterdag 14 november was de voorlaatste race van het Formula Karting seizoen 2018 en daarvoor gingen we naar misschien wel de gaafste baan van het jaar, die van Worldkarts Flanders Indoor Karting Kortrijk. Op deze baan reed ik 10 jaar geleden mijn 1e WK indoorkarten en nog steeds vind ik de baan heel erg leuk om te rijden. Onlangs was er weer een nieuwe lay-out gelegd en de baan was meer dan een minuut lang. Een uitverkochte startgrid in de FK1 en FK2 en dat zorgde voor een mooie sfeer op de baan en veel interessante gevechten tijdens de races waarbij de gemoederen soms hoog opliepen. Voor mij was de titel binnen maar dat betekende niet dat ik dit jaar geen races meer wilde winnen, integendeel. De 2 trainingsheats gingen lekker en in de eerste van 7 races hoefde ik niet te rijden. De hotlap kwalificatie moest een keer of 5 opnieuw, maar dat bleek geen voorbode voor de rest van de dag want vanaf dat moment liep de timing en de organisatie vlotjes. In mijn 1e heat had ik geen super kart want Mats was daar in de race voor mij maar net mee in de top 10 gefinisht. Ik kon echter een hele goede hotlap rijden waardoor ik als 4e mocht starten. Die positie kon ik in de race goed vasthouden, terwijl Christian Douven, Yoan Medart en Thomas Haglestein net voor me reden. Christian was de dag al sterk gestart met een overwinning en voegde daar nu nog een overwinning aan toe. Ik kon in de laatste ronde nog aansluiten bij de 3 koplopers en door mijn kart over de finishlijn te gooien (die lag net voor een scherpe bocht naar links) ging ik zelfs Thomas op de lijn nog voorbij doordat hij net iets te vroeg van zijn gas ging, een prima 3e plek om mee te beginnen.


Mijn 2e race had ik een lekkere kart en die kon ik winnen, ondanks dat ik flink onder druk werd gezet door Mats de Jong achter mij. Mijn hotlap had ervoor gezorgd dat ik vanaf pole kon starten en dat bleek cruciaal. Veel mensen ging vroeg op de rem bij de finishlijn om de boarding niet te raken. Dit zou worden bestraft met een laatste startpositie, maar ik ging hierbij veel meer tot de limiet wat me wel wat winst opleverde in de kwalificaties. In de 3e race had ik de minste kart van het pak, niemand had hier nog een goed resultaat mee gescoord en dat lukte ook mij niet. Ik kwalificeerde als 2-na laatste en kon in de race met een goede shortcut nog 1 plekje winnen. Deze kart zou me zomaar de dagzege kunnen kosten, want je kan slechts de helft van je minste resultaat schrappen. In de 4e en 5e race had ik gelukkig weer goede karts en daarmee kon ik de wedstrijden toch weer naar mijn hand zetten. Ik pakte tot twee keer toe pole position en werd steeds door een aantal rijders op de voet gevolgd, maar zowel Selina (in race 4) als Cedric (in race 5) konden mij niet achterhalen. Met het ingaan van de laatste race stond Christian nog voor mij in de stand, maar een eerste plek zou volstaan om hem in te halen, en dat lukte. Een super dag voor mij, ondanks 2 mindere karts kon ik er toch een dagzege uitslepen, mijn 7e van het seizoen, en mijn 11e in totaal waarmee ik nu ook de meeste dagzeges heb in het Formula Karting kampioenschap vanaf de start van het kampioenschap begin 2016. De 2e plek ging verdiend naar Christian terwijl Cedric en Selina streden om plek 3, die ging uiteindelijk knap naar Cedric. Mats en Yoan finishten net achter Selina vandaag op 5 en 6.