Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

ZIKK race 4

Veersedam-Kastaci ook met invaller snel
Middelburg, 12 november 2018

Voor de 4e race dit seizoen moesten we voor het eerst een beroep doen op een invaller gezien zowel Marcel als Dave vandaag niet konden. Gelukkig konden we Romano Franssen bereid vinden om voor ons te rijden, en dat bleek zoals verwacht een hele goede invaller. We besloten Romano zelfs in te zetten in de 10 minuten kwalificatie, omdat dat voor hem een mooie gelegenheid was om nog even te trainen. Romano had sinds het IEKC begin 2018 niet meer in Middelburg gereden maar daar was helemaal niets van te merken, want al in zijn 2e ronde zat hij in de 42ers en hij wist zelfs de pole position te pakken voor Danny van Klaver 4 en Joris van Auto Sturm die in de 10 minuten nog van kart was gewisseld. In de eerste stint werd er flink gestreden waarbij er in de eerste tien minuten nogal eens van positie werd gewisseld. Uiteindelijk was het na wat schermutselingen Danny die zich een klein beetje kon losweken, voor Joris, Romano en Ziggy die voor MCOMM erg snel onderweg was. Romano wist ondertussen de snelste raceronde te zetten op 42.60, een tijd die nog wel eens belangrijk kon zijn.

In de 2e stint ging Guillermo en die moest van ver komen na onze 30 seconden erestraf. Hij reed gelijk nette tijden en kon ons weer terugrijden naar de 3e plek in de wedstrijd, een hele goede stint dus. Ondertussen was Klaver 4 ver weg gereden van de overige teams, zij hadden geen erestraf terwijl Auto Sturm 10 seconden had en de Looff 20. Als 3e ging ik en ik had een relatief saaie stint. Ik kon goede tijden klokken met 42 hoog en 42.68 als snelste, daarmee verstevigde ik onze 3e plek en liep ik iets in op Detlef en Patrick van Klaver 4 en Auto Sturm. Het gat was echter nog groot en dus ging Mika de laatste stint met het idee om de 3e plek veilig te stellen. Opvallend genoeg liet Auto Sturm zich al verleiden tot een longcut net voor de 3e en laatste wissel, hierdoor kwamen ze achter ons na de wissel. Mika hield de deur een paar rondjes dicht en vervolgens kwam Mike Sturm er met een erg harde actie voorbij. Vanaf dat moment hebben we de wedstrijd zonder risico’s uitgereden waarbij de voorsprong op de Looff weliswaar iets terugliep maar het podium nooit in gevaar kwam. Klaver 4 won de race afgetekend, Auto Sturm pakte P2.

4 uur Hurricane Dolhain Kart

BlueStar toont vorm vlak voor BNC
Dolhain (Be), 11 november 2018

Een week voor de start van het Belgian National Championship, de Belgische KWC qualifier in Dolhain, was er op dezelfde baan een 4 uurs race. Een perfecte voorbereiding aangezien er op dezelfde baan werd gereden en er een sterk veld aan de start stond. Ik reed vandaag samen met mijn Belgische BlueStar teamgenoot Tristan Foldesi. In de kwalificatie reden we vrij makkelijk naar pole position toe in een lekker kartje. De start was een Le Mans start waarbij Tristan goed weg was. Hij kon in het eerste uur al zo’n 15 seconden wegrijden. Ieder uur was de pits 20 minuten open om op eigen initiatief een verplichte kartwissel te doen, een leuk strategisch element dat voor ons telkens goed uitpakte. In de 2e stint had ik een prima kart en kon langzaam iets verder weglopen van onze naaste rivalen. Team Barendrecht met Eliano de Vos en Selina Balneger kwam naar plek 2 terwijl Thomas Haglestein en Guillaume Germis terugvielen door tegenslag in de pits. Traxxis was ook met een aantal teams aanwezig en ging ook goed in de 2e helft van de race. Tristan kon de snelste raceronde aanscherpen in het 3e uur, iets dat ik kon herhalen in het laatste uur, en zo liepen we uit naar meer dan een ronde voorsprong tegen het einde van de race. Eliano moest zich nog even breed maken ten opzichte van Christophe van Traxxis maar sleepte een hele mooie 2e plek uit het vuur. Tristan en ik zijn in ieder geval klaar voor het BNC dat volgende week zal losbarsten met een heel sterk deelnemersveld.

Formula Karting race 8

Ruben met recordzege naar 7e dagzege
Kortrijk (Be), 10 november 2018

Op zaterdag 14 november was de voorlaatste race van het Formula Karting seizoen 2018 en daarvoor gingen we naar misschien wel de gaafste baan van het jaar, die van Worldkarts Flanders Indoor Karting Kortrijk. Op deze baan reed ik 10 jaar geleden mijn 1e WK indoorkarten en nog steeds vind ik de baan heel erg leuk om te rijden. Onlangs was er weer een nieuwe lay-out gelegd en de baan was meer dan een minuut lang. Een uitverkochte startgrid in de FK1 en FK2 en dat zorgde voor een mooie sfeer op de baan en veel interessante gevechten tijdens de races waarbij de gemoederen soms hoog opliepen. Voor mij was de titel binnen maar dat betekende niet dat ik dit jaar geen races meer wilde winnen, integendeel. De 2 trainingsheats gingen lekker en in de eerste van 7 races hoefde ik niet te rijden. De hotlap kwalificatie moest een keer of 5 opnieuw, maar dat bleek geen voorbode voor de rest van de dag want vanaf dat moment liep de timing en de organisatie vlotjes. In mijn 1e heat had ik geen super kart want Mats was daar in de race voor mij maar net mee in de top 10 gefinisht. Ik kon echter een hele goede hotlap rijden waardoor ik als 4e mocht starten. Die positie kon ik in de race goed vasthouden, terwijl Christian Douven, Yoan Medart en Thomas Haglestein net voor me reden. Christian was de dag al sterk gestart met een overwinning en voegde daar nu nog een overwinning aan toe. Ik kon in de laatste ronde nog aansluiten bij de 3 koplopers en door mijn kart over de finishlijn te gooien (die lag net voor een scherpe bocht naar links) ging ik zelfs Thomas op de lijn nog voorbij doordat hij net iets te vroeg van zijn gas ging, een prima 3e plek om mee te beginnen.


Mijn 2e race had ik een lekkere kart en die kon ik winnen, ondanks dat ik flink onder druk werd gezet door Mats de Jong achter mij. Mijn hotlap had ervoor gezorgd dat ik vanaf pole kon starten en dat bleek cruciaal. Veel mensen ging vroeg op de rem bij de finishlijn om de boarding niet te raken. Dit zou worden bestraft met een laatste startpositie, maar ik ging hierbij veel meer tot de limiet wat me wel wat winst opleverde in de kwalificaties. In de 3e race had ik de minste kart van het pak, niemand had hier nog een goed resultaat mee gescoord en dat lukte ook mij niet. Ik kwalificeerde als 2-na laatste en kon in de race met een goede shortcut nog 1 plekje winnen. Deze kart zou me zomaar de dagzege kunnen kosten, want je kan slechts de helft van je minste resultaat schrappen. In de 4e en 5e race had ik gelukkig weer goede karts en daarmee kon ik de wedstrijden toch weer naar mijn hand zetten. Ik pakte tot twee keer toe pole position en werd steeds door een aantal rijders op de voet gevolgd, maar zowel Selina (in race 4) als Cedric (in race 5) konden mij niet achterhalen. Met het ingaan van de laatste race stond Christian nog voor mij in de stand, maar een eerste plek zou volstaan om hem in te halen, en dat lukte. Een super dag voor mij, ondanks 2 mindere karts kon ik er toch een dagzege uitslepen, mijn 7e van het seizoen, en mijn 11e in totaal waarmee ik nu ook de meeste dagzeges heb in het Formula Karting kampioenschap vanaf de start van het kampioenschap begin 2016. De 2e plek ging verdiend naar Christian terwijl Cedric en Selina streden om plek 3, die ging uiteindelijk knap naar Cedric. Mats en Yoan finishten net achter Selina vandaag op 5 en 6.

8 uur nachtrace Silver Hotel & Gokart Center

Ruben & Rico weer op oorlogspad in nachtrace
Szczecin (PL), 28 oktober 2018

De 3e editie van de 8 uur nachtrace georganiseerd op de prachtige baan van Silver Hotel & Gokart Center in het Poolse Szczecin vond plaats in het weekend van 27 en 28 oktober 2018. Na vorig jaar een jaartje overgeslagen te hebben is deze race weer terug van weggeweest en met The Dutch Value waren we er opnieuw bij. In 2015 won ik samen met Corne de eerste editie van deze race, terwijl we het jaar daarop 2e werden. Dit jaar reed ik samen met Rico, allebei nog podium finishers tijdens het afgelopen WK op deze baan, en we hadden er dan ook enorm veel zin in. Er waren dit keer 13 teams en tijdens de training op zaterdagavond was het genieten om weer in deze snelle karts te rijden. Het niveau was erg hoog, onder meer de nummers 2 en 4 van het afgelopen WK (Jakub Klek en Michal Grzyb) reden samen in het sterke team van Hussarya Karting Poland, samen met Wojtek Grzyb en Mikolaj Marczyk, een oude bekende die zijn Skoda rallywagen weer eens had omgeruild voor een kart.


Voor de race was er een 6 minuten kwalificatie en hierin was het een nek aan nek race tussen ons en PPR RT, de winnaar van 2 jaar geleden die met Sebastian Papke nooit te onderschatten zijn. Verder bestond hun team uit Edyta Paleczka en Michael Ryndzionek. PPR pakte de pole position met een miniem verschil, terwijl Rico onze kart op de 2e startplek mocht parkeren voor de traditionele Le Mans start. Op plek 3 Hussarya Karting Poland en ook een van de favorieten was Traxxis met Peter Neefs en Kenny Verbinnen. Tijdens de race moesten we 13 kartwissels gaan maken zodat alle teams om de beurt in 14 dezelfde karts rijden, iedereen op 90kg. Rico ging starten en was in de eerste stint meteen sterk. Het buitendeel lag ook open vannacht en dat was interessant, want er druppelde af en toe wat regen uit de lucht en dat maakte het opletten geblazen. In de eerste ronde werd Rico hier even door verrast waardoor we meteen een achterstand hadden op Papke, maar Rico reed dit gat langzaam maar zeker weer dicht en nam ook de leiding over de in de eerste stint. We besloten te beginnen met dubbele stints en in de 2e stint kwam Papke weer terug en maakte zijn eerste extra pitstop waarvan ieder team er 4 moest maken.


Virtueel lagen we even op plek 2, maar in de 3e stint kon ik weer inlopen op Papke (die meteen begon met 3 stints) en kregen we de leiding virtueel weer terug in handen. Op de 2e plek in de wedstrijd lag Hussarya die net als ons nog geen extra stop hadden gemaakt. Zij reden steeds 1 stint en na Michal Grzyb had Jakub Klek als 2e gereden en wij kregen telkens hun kart in de stint na hun. Het was lekker om te zien dat ik steeds iets sneller was dan Klek, dat gaf vertrouwen in de rest van de race want ook Rico was snel gezien hij harder ging dan Papke in zijn 1e kart. De tijden liggen op deze baan altijd heel dicht bij elkaar, en dat was deze race niet anders. Zelfs de teams in de middenmoot konden heel goed meekomen, en eentje die er positief uit sprong wat Team Holland, waarbij de jonge rijders Tess Verschoor, Mike Dijkgraaf, Max op den Kamp en Guido van den Heiligenberg furore maakten door hele nette tijden te rijden en zich te handhaven in de subtop. Enkele Poolse teams gingen hard maar er werden hier en daar ook fouten gemaakt op de baan en in de pits, bijvoorbeeld door te vroeg weg te rijden, wat resulteerde in een extra stop van 43 seconden.


Hierdoor kon Traxxis opklimmen naar een 3e plek in de race. Wij konden ondertussen onze voorsprong lekker uitbouwen en in de 11e stint kreeg ik een heel lekker kartje waarmee ik de snelste raceronde vastlegde op 49.14! Het was koud op en rond de hal en daarom stonden niet alle luiken open, hierdoor bleef er een smerige lucht van uitlaatgassen hangen, waardoor veel mensen last hadden van hoofdpijn en of misselijkheid. Ook ik had er last van en omdat Rico zich nog relatief fit voelde, besloten we hem de laatste 2 stints te laten doen, waardoor hij op 8 stints uitkwam en ik op 6. In deze stints maakten we achter elkaar de 4 verplichte pitstops die we nog moesten doen. De voorsprong die overbleef was riant, met bijna 2 ronden voorsprong op Hussarya en 2-3 ronden op Traxxis en PPR die streden om plek 3. Een geruststellende voorsprong die tot grote tevredenheid stemde bij Rico en mij. PPR had qua snelheid een 3e plek verdiend, maar door een fout in de pit bleven ze steken op zo’n 20 seconden van Traxxis die daarmee opnieuw op het podium kwam in deze race. Een mooi podium met het winnende team en de volledige top 4 van het afgelopen WK. Er was ook een apart klassement voor teams met 4 of meer rijders, dat waren eigenlijk alle teams behalve PPR, Traxxis en wij, en daarbij werd het podium volledig bezet door Poolse teams en eindigde Team Holland net buiten het podium op een eervolle 4e plek en 7e plek algemeen, petje af voor hun! Na het podium konden alle rijders nog lekker ontbijten, maar de meeste waren vooral toe aan hun bed na een zware nacht! In de wandelgangen werd al gesproken over een 24-uurs race volgend jaar, hopelijk hebben we dan mooi weer en kunnen alle luiken dan wagenwijd open voor frisse lucht.

ZIKK race 3

Veersedam opnieuw succesvol in race 3
Middelburg, 22 oktober 2018

De 3e race van het ZIKK-seizoen 2018/2019 was gepland op maandag 22 oktober. De zure nasmaak van 2 weken geleden was nog nauwelijks weggespoeld, maar een nieuwe race stond alweer op ons te wachten. Deze keer deed Guillermo de kwalificatie in de normale rijrichting en hij reed naar een keurige 3e plek op de grid achter Mats van de Looff en Patrick van Auto Sturm. Een volgepakt veld ging van start voor de 2-uurs race en Guillermo had het in het eerste half uur niet makkelijk. Mike Bartelen (Klaver 4) en Peter van Dongen (’t Begin Domburg) kwamen ons voorbij en hij probeerde de schade te beperken terwijl Mats en Patrick vooraan hard wegreden van de rest. De Looff had in tegenstelling tot ons en Auto Sturm geen erestraf en die lagen na de 1e wissel dus op rozen voor de dag overwinning. Dave begon bij ons echter aan een hele sterke inhaalrace. Hij zette meteen scherpe tijden neer en had al snel Auto Sturm binnen handbereik. De voorsprong die ze in de 1e stint hadden gepakt maakte Dave meteen ongedaan en hij twijfelde niet om Dennie ook meteen in te halen.

Dave stoomde door naar voren en werd gevolgd door 1 van de snellere teams uit de ereklasse die dit jaar dus ook met ons meerijden, maar wel strijden voor een eigen klassement. Aan kop lag De Looff nog meer dan 20 seconden voor, maar we liepen wel in en een 2e plek leek er in ieder geval wel in te zitten als we het laatste uur geen hele slechte kart zouden krijgen. Ik ging als 3e en onze strategie pakte goed uit, met de wissel hadden we een prima kart te pakken en ik kon op jacht naar voren. Achter ons reed Joris van Auto Sturm ook sterke tijden en die leken zo ook af te gaan op een podiumpositie, ondanks hun 20 seconden erestraf. Klaver 4 had het na de overwinning van 2 weken zwaar vandaag. Ik kon ondertussen lekkere tijden klokken en liep hard in op Tim van De Looff die een iets mindere kart had. Toen ik nog een seconde of 8 achterlag ging de pits open en ze besloten ons niet op te vangen maar te gaan voor een vroege wissel met Eliano. Eliano reed meteen goede tijden, maar ik kon nog steeds inlopen en dus ging het close worden met onze laatste wissel.


We probeerde een goede kart te pakken, maar dat was niet gemakkelijk met zoveel teams die daar ook op aan het azen waren, en uiteindelijk besloten we dan maar onze stint zo lang mogelijk te rekken om de leiding in ieder geval te kunnen pakken. Dit lukte precies, en Mika kwam met een seconde of 2 voorsprong op Eliano de baan op. Het leek bijna een herhaling van vorige race, toen Mika door Mike Sturm achterna werd gezeten, maar nu was het de jonge hond Eliano die jacht maakte op ons. Het was nagelbijtend spannend, maar Mika hield dit keer zijn poot stijf en ook de longcut lag dit keer niet in de weg voor succes. Met ongeveer een seconde voorsprong kwamen we als winnaar over de streep en konden we onze 2e overwinning van het seizoen vieren, op gepaste achterstand volgde Auto Sturm als 3e. Een heel mooi resultaat voor ons waardoor we weer alleen aan kop gaan in het klassement. De volgende race is op 12 november.

Puchar E1 Gokart Poznan

Ruben wint eerste editie van Puchar E1 Gokart in Polen
Puchar E1 Gokart Poznan, 14 oktober 2018

Tijdens het WK van dit jaar werd ik door kartvriend Karol Romanczyk uitgenodigd om mee te doen aan de eerste editie van een nieuw toernooi dat georganiseerd zou gaan worden op de nieuwe baan van E1 Gokart in Poznan. De opzet van het evenement klonk goed en samen met mijn vriendin ging ik op pad richting Polen om mee te doen. We vertrokken op vrijdag voor een reis van zo’n 900 kilometer en kwamen op zaterdag voor het eerst op de baan. Een prachtige accommodatie met een verdieping en een buitengedeelte, en ik kon niet wachten om de baan uit te proberen. De Sodi karts waren niet heel snel, maar het was heel erg leuk om te rijden, zeker vanwege de verschillende ondergrond op de 1e verdieping (heel glad) en begane grond (gewoon asfalt), de rondetijden lagen net onder de minuut. Ik deed een viertal heats en ging daarna nog lekker de stad in, want Poznan kent een mooie historische binnenstad en het was prachtig weer. Dat weer zette zich ook voort op zondag toen de races gepland stonden, en dat betekende dat we lekker buiten konden rijden. We gingen 4 kwalificatieraces rijden in 3 verschillende groepen van 9 rijders, vervolgens een halve finale en de finale voor de beste 12 rijders.


Het deelnemersaantal was iets lager dan verwacht, maar er zaten enkele sterke rijders tussen en voor mij ook een heleboel onbekenden, ik was de enige niet Poolse rijder aan de start vandaag. We reden op 90kg en iedere race werd voorafgegaan aan een hotlap kwalificatie en tijdens elke race moest je 1 pitstop maken. Een leuke opzet en ik voelde me goed op de baan, ik leek vanaf het eerste moment de te kloppen man. In race 1 moest ik de jonge Poolse rijder Maksymilian Bergiel van me af zien te houden, dat lukte goed en toen hij met de nummer 3 in gevecht ging kon ik mezelf losweken van de rest. In de overige kwalificatieraces kwam ik niet echt in de problemen, ik reed goede hotlaps, maakte geen fouten en had ook een aantal lekkere karts. De kartverschillen leken vrij beperkt en daardoor kon je met iedere kart om de overwinning strijden. Ik kwalificeerde me als 1e voor de halve finale, maar werd op de hielen gezeten door thuisrijder Przemo Niewiadomski die 1 keer 2e was geworden en verder ook alles had gewonnen, het verschil was 3 punten. We hadden nog niet bij elkaar in de groep gezeten en ook in de halve finale zaten we vanwege de stand niet bij elkaar. Beiden wonnen we onze halve finale en daarom bleef het spannend, het leek tussen ons te gaan voor de eindzege, want de nummer 3 stond al een punt of 10 achter.


De finale begon met een kwalificatie waarin alle rijders 1 voor 1 in dezelfde kart een ronde moesten neerzetten, ik moest als leider in de stand beginnen. Mijn ronde was heel erg goed, en ik pakte de pole position met 2 tienden voorsprong, erg lekker want hiermee waren extra punten te verdienen. Voor de finale had ik geen superkart geloot, maar mijn naaste rivaal ook niet, ik besloot vooral op hem te gaan focussen. Vanaf de start werd ik achtervolgd door de nummer 2 uit de kwalificatie, Nikodem Wierzbicki, een jonge autosport coureur die ook erg goed kon karten. De finale was een stuk langer dan de voorgaande races en duurde een klein half uur, waarbij we nu 2 pitstops moesten maken. Voor het eerst vandaag werd ik vol onder druk gezet en Nikodem Wierzbicki nam ongeveer halverwege de race zijn eerste pitstop. Ondanks dat hij een fractie sneller was besloot ik buiten te blijven omdat dit beter was voor de titelstrijd, Przemo was ook nog niet gestopt en ik liep weliswaar langzaam op hem uit, maar ik wilde niet het initiatief in de wedstrijd uit handen geven door ook relatief vroeg te stoppen. Een minuut of 5 later ging ik ook naar binnen want de tijd begon te dringen, en met 2 stops vlak achter elkaar kwam ik net achter de leider in de wedstrijd weer de baan op.


Ik leek voor het eerst vandaag de race overwinning te moeten laten gaan, maar de spanning was nog niet voorbij, want door een aantal achterblijvers kon ik bijblijven en buiten zelfs de leiding in de race terugpakken. Vanaf dat moment ging ik in de verdediging want ik wilde nu toch ook graag nog de 6e race op rij winnen en zo met een clean sheet de titel pakken. Dat lukte, een hele mooie titel, want het was de primeur van een kampioenschap dat in de toekomst hopelijk gaat uitgroeien tot een groot kampioenschap in Polen, de randvoorwaarden daarvoor en de ambitie van organisator Karol Romanczyk en de kartbaan zijn er zeker. Voor mij was het een grote eer om wederom met zoveel bewondering ontvangen te worden, en de prijzen logen er ook niet om. Ik won gratis deelname aan de editie van volgend jaar en nog een ander kampioenschap in Polen, en als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog een autosport cursus aangeboden van een professionele Poolse autocoureur, Mateusz Lisowski. Een hele vette prijs waar ik zeker naar uit kijk. De nummer 2 werd uiteindelijk Przemo Niewiadomski, en door zijn 2e plek in de finale sprong Nikodem Wierzbicki nog naar een mooie 3e plek in de eindstand. Ook voor hen en de andere top 10 rijders lagen er vele mooie prijzen en waardebonnen klaar. Een supergaaf weekend, en na nog een hapje gegeten te hebben met Edyta en haar familie in het centrum van Poznan op zondagavond, reden we op maandag weer terug met de trofee richting Nederland, op naar de 2e editie wat mij betreft!