Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

24 uur van Grimma

Bizar einde aan 24 uurs race in Duitsland
Grimma, 26 & 27 augustus 2017

Op vrijdag 25 augustus ging ik voor het eerst naar Grimma om daar met BlueStar mee te gaan rijden tijdens de 24 uur van Grimma. Een grote race in Duitsland met veel Duitse topteams aan de start. Een heel eind rijden voor ons, maar het leek ons zeker de moeite waard om eens aan deel te nemen. Samen met Rico, Yoan en Mathias hadden we ons ingeschreven en hadden we één van de Duitse toprijders uit Duitsland, Dennis Höller, bereid gevonden om met ons mee te rijden. Mathias moest door omstandigheden worden afgewisseld door Mats, een goede vervanger en dus hadden we een heel sterk team staan. Tijdens de trainingen op vrijdagavond ging het heel lekker maar bleek ook dat de concurrentie sterk was. Op zaterdag begon de dag met een vrije training en daarna de kwalificatie die Dennis ging doen. Een spectaculaire sessie met lichte regen in het begin, daarna een opdrogende baan en helemaal aan het einde van de sessie kwam er weer een droge lijn. In eerste instantie leek dit slecht voor ons uit te pakken aangezien we te ver van achteren vertrokken om in de 1e ronde een snelle tijd neer te zetten, maar Dennis wist helemaal aan het einde te profiteren van de opdrogende baan en knalde in de ‘dying seconds’ naar de pole position, fantastisch. We moesten alle 5 een totale rijtijd hebben die binnen het uur van elkaar lag, en dus moest ik veel rijden in het begin van de race omdat ik al op zaterdagavond de race moest verlaten helaas.

170825 grimma bluestar

Ik ging de race starten en met de Le Mans start was ik als eerste weg en kon de slijtageslag echt losbarsten. In de eerste stint was er in eerste instantie een felle strijd waarbij er af en toe contact was en waarbij ik ook iets terugviel. Onze startpositie deed onze kart beter lijken dan hij daadwerkelijk was, ik kon op plek 6 settelen en constante tijden neerzetten. In stint 2 wisselden veel mensen direct van rijder maar ik ging door, voor een stint van in totaal 3 uur. We pakten daarin de leiding maar virtueel lagen we rond de 2e of 3e plek. Na mij ging Rico voor een stint van 1 uur op 95kg (in plaats van 80) want dit moesten we ook 4 stints doen. Dit ging heel goed en het was ondertussen wel lastig te bepalen waar we exact lagen ten opzichte van onze concurrenten vanwege de verschillende strategieën. Na Rico ging ik opnieuw voor anderhalve stint en toen zat mijn rijtijd er alweer op. We lagen op dat moment op een 2e plek in de wedstrijd en Yoan ging rijden. Mats was net aangekomen en was ook klaar om te gaan knallen.

170825 start

Ik ging er toen alweer vandoor en liet de mannen aan hun lot over, niet de allerleukste manier om de race te verlaten maar ik had op zondag nog plannen om een halve marathon te lopen. In de nacht deden we hele goede zaken in de stints op 95kg en ook toen Dennis ging rijden en enorm snel was. Bij het opkomen van de zon in de morgen ging het echter helemaal mis. Het tijdwaarnemingsysteem gaf de geest en opeens lag de race stil. En het duurde en duurde en uiteindelijk kwam de organisatie met het droevige nieuws dat de race helaas niet hervat kon worden. De servers van het tijdwaarnemingsysteem zouden het niet toelaten om het systeem opnieuw op te starten en dus zag de organisatie geen kans om de 8 nog resterende uren vol te maken. Vanwege de vertekende stand van dat moment door verschillend aantal wissels en verschillende rijtijden op 95kg werd er ook geen prijsuitreiking gedaan. Een situatie waar niemand rekening mee had gehouden, er waren eigenlijk alleen maar verliezers. Het was duidelijk dat we streden om de podiumplaatsen (we lagen op dat moment op plek 3) en misschien zelfs wel de overwinning, maar dat was lastig om exact te zeggen. Al met al een bizar einde van de race waar niemand op had gehoopt. Hopelijk kunnen we volgend jaar alsnog een gooi doen naar de overwinning.