Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Dutch Open Kartchallenge

Ruben na 3 titels voor het eerst verslagen tijdens DOK
Roosendaal, 3 & 4 juni 2017

Op zaterdag 3 juni was de start van de 4e editie van de Dutch Open Kartchallenge te Kart Centre Roosendaal. Door het grote aantal deelnemers verdeeld over alle 4 de klassen werd de indeling van het weekend iets veranderd. De kids en de junioren mochten in de ochtend hun wedstrijden rijden waarna de senioren en de heavy weight klasse ’s middags en ’s avonds de baan mochten betreden. Er was speciaal voor deze editie een nieuwe baan aangelegd, de oude baan lag er inmiddels al weer ruim 3 jaar.

2017 dok 1 ruben

Kids
De allerkleinste rijders strijden zoals gewoonlijk in de kids klasse in de speciale kinderkarts. Altijd smullen om zoveel jonge gasten te zien strijden en net zo mooi is hoe de ouders langs de baan fanatiek meeleven. Dit jaar was er een recordaantal van zo’n 30 kids present en dus moesten ze onderverdeeld worden in maar liefst 3 groepen. Na de eerste dag stond Wouter Poleij op kop, ongeslagen en als grote favoriet voor de titel, wie ging hem nog tegenhouden. Een verrassende naam was die van de Franssprekende Tom Delfosse, een jonge buitenlandse rijder die iedereen versteld deed staan van zijn snelheid! Verder was ook Hugo Leenaars goed op dreef, dit jonge talent was voor niemand bang en reed sterk in de rondte. Op zondag was de grote climax, na 5 kwalificatieraces werd de groep verdeeld in een A finale, B finale en C finale. In de A finale was de spanning enorm, Wouter nam opnieuw de leiding en liet zich kronen tot de terechte kampioen van de DOK bij de kids 2017! Daarachter was het heel close tussen Hugo en Tom en Hugo leek met een hele slimme strategie op de 2e plek af te gaan, tot de laatste ronde. Op het moment dat hij naar binnen moest voor zijn pitstop ging het mis, hij had de aanwijzingen van de kant gemist en vergat zijn pitstop op tijd te maken. Als gevolg kreeg hij een penalty aan zijn broek en zag een zekere podiumplaats vervliegen. Heel erg zuur en dit leidde tot begrijpelijke emoties, iedereen had met hem te doen. Tom ging er met de 2e plek vandoor en de 3e plek kwam in handen van Max op den Kamp die ook een super mooi weekend had gereden!

2017 dok 2 kids wouter poleij

Junioren
Door het verlagen van de maximum leeftijd van 17 naar 15 jaar was de juniorenklasse dit jaar iets minder bezet in aantal deelnemers, maar de deelnemers die van start gingen zijn wel de absolute talenten van het Nederlandse indoorkarten. In de trainingen werd het baanrecord meerdere malen aangescherpt door deze mannen en op zaterdagmorgen barstte de strijd echt los. Op dag 1 lieten 3 mannen zien net ietsje sterker te zijn dan de rest van het veld, Eliano de Vos, Ian Verschoor en Guillermo van Pamelen verdeelden de overwinningen en de meeste podiumplaatsen! Ian was enorm sterk in de one lap kwalificaties terwijl Guillermo in de races steeds gelijk toesloeg als het kon. De spanning was om te snijden want ook Eliano zat er telkens goed bij en daar achter waren het onder meer Jarno Hermans, Mike Dijkgraaf en Tess Verschoor die meestreden om de podiumplaatsen in de races. De finale zou de doorslag gaan brengen in de strijd om de titel, Ian had de beste papieren, maar was nog niet zeker van zijn zaak, want Guillermo had zeker ook nog kans. Eliano was vrijwel zeker van plek 3 maar kon eventueel nog klimmen naar 2. Guillermo na het initiatief in handen door meteen de leiding in de wedstrijd te pakken, hij ging er als een haas vandoor en moest nu hopen dat Ian de 2e plek zou verspelen. Ian leek de situatie onder controle te hebben maar Eliano zat telkens dichtbij en tegen het einde van de race gebeurde hetgeen waar niemand op hoopte, een achterblijver ging niet goed aan de kant en dwong Ian helemaal naar buiten. Hierdoor kon Eliano langszij glippen en dat was erg wrang voor Ian. Hij probeerde er nog voorbij te komen maar het lukte niet meer. Guillermo kreeg daar op kop weinig van mee en deed wat hij moest doen, de race winnen en hij bekroonde een geweldig weekend met zijn 1e Dutch Open karttitel!!

2017 dok 3 junioren guillermo van pamelen

Heavy Weight
In de heavy weight klasse waren de titanen dit jaar verlost van Roel de Jong die niet meedeed en dus ontstond er een nieuwe favoriet, Willem van Oosterhout. De zwaargewichten ging hard over de baan en mooie en eerlijke gevechten werden uitgevochten in hun 5 races plus finale. Uiteindelijk waren het Virgil de Lange en Mike Mulder die nog het meest dichtbij kwamen, maar het was Willem die er uiteindelijk met de titel vandoor ging, van harte gefeliciteerd!

2017 dok 4 heavy willem van oosterhout

Senioren
In de algemene klasse dit jaar zo’n 60 deelnemers en derhalve 5 groepen per ronde. Het niveau lag weer wat hoger dan vorig jaar en het zou dan ook weer een hele spannende strijd gaan worden. Dag 1 verliep voor mij vlekkeloos, ik kon in mijn 1e heat in de normale richting makkelijk wegrijden van mijn naaste opponent Mats de Jong, hij was snel maar had een iets minder kartje dan mij en kon het me zo niet lastig maken. In race 2 en 3 had ik mijn makkelijkste poules van dit kampioenschap, de pole position, overwinning en snelste raceronde kwamen hier geen moment in gevaar en dus kon ik dag 1 zonder puntverlies doorkomen. Mijn grootste concurrent voor de titel, Rico Haarbosch, wist ook 3 keer het maximale aantal punten te scoren, en zo weekten wij ons langzaam los van de rest van het veld. Echter enkele andere toppers als Lorenzo Stolk, Tim Leloux en Mats de Jong waren ook erg snel en stonden niet heel ver achter. Op dag 2 had ik zware groepen, allereerst streed ik tegen Romano Franssen en Mats. Mijn kwalificatie was heel goed en met een middelmatige kart kon ik pole position pakken voor Mats en Romano die in de beste kart van de 3 zat. In de race kon ik een klein gaatje slaan, maar toen Romano Mats voorbij was moest ik uitkijken want hij kwam niet alleen dichterbij, hij nam ook de snelste raceronde over. De race was in omgekeerde richting en dus kon ik een hotlap rijden, en ik wist dat ik deze moest doen voordat Romano kwam aansluiten. Dit plan pakte perfect uit en ik had de snelste raceronde (goed voor 1 punt) weer in handen en moest gaan verdedigen. Omdat Mats nog in de buurt zat moest ik wel een beetje tempo blijven maken, zeker toen Mats naar binnen ging voor zijn pitstop. Ik was snel genoeg om de leiding te behouden, maar Romano kon wel weer de snelste raceronde rijden achter mij. Ook na de pitstop hield ik de kop, zij het ter nauwer nood. Een hele mooie overwinning, maar toch was ik teleurgesteld want ik liet voor het eerst een puntje liggen op Rico, maar ik kon mezelf hier echt niets verwijten.

2017 dok 5 edyta

In race 5 had Lorenzo in mijn groep de kart 9 waarin Romano mij het zo lastig had gemaakt, maar opnieuw kon ik met een iets mindere kart pole position pakken. In de race zat hij steeds in de buurt, maar meer ook niet. Met de pitstop ging er iets mis met het systeem waardoor de lamp bij Lorenzo niet op groen ging, hierdoor kwam hij een stuk voor mij te liggen, maar na enig overleg werd achteraf besloten hem terug te zetten naar plek 2. Mijn 5e overwinning maar de snelste ronde had ik opnieuw net niet, en dus was het alsnog mijn schrapresultaat! Met veel vertrouwen ging ik de halve finale in met daarin 13 rijders. Ik zat in de 2e groep en de andere 13 rijders maakten er een mooie show van. Rico kwalificeerde niet op pole, die ging naar Mats, maar werd geholpen door Lorenzo die vol ging verdedigen op Mats toen hij na zijn pitstop voor hem op de baan kwam. Zo deed Rico wederom uitstekende zaken door de race uiteindelijk vrij makkelijk te winnen. Ook ik kwalificeerde niet op pole, Selina stond 4 duizendsten voor mij en dus moest ik aan de bak. In de beginronden kon ik nog redelijk bijblijven, maar mijn kart was niet goed genoeg om er aan te blijven plakken en dus moest ik gedurende de race afhaken en genoegen nemen met een 2e plek, 3 kostbare puntjes liet ik liggen en dus werd de achterstand nu 4 punten op Rico. De kwalificatie van de finale was allemaal om de beurt in dezelfde kart 1 rondje, en het zat enorm dicht bij elkaar. Het ging om honderdsten zo niet duizendsten en ik mocht als voorlaatste en pakte de voorlopige pole voor Lorenzo. Rico moest nog en die ging er 3 honderdsten onder door, balen, want hij liep daardoor niet alleen 1 puntje uit op mij, hij mocht om die reden ook als 1e zijn kart kiezen en gezien het feit dat kart 9 er iets bovenuit stuk wist ik dat het nu erg lastig ging worden.

2017 dok 6 ruben

Ik mocht als 2e kiezen en had dus ook nog een prima kart, en kon in de eerste ronden de druk er vol op zetten. Rico ging in de verdediging en dus kon ook Lorenzo makkelijk bijblijven. Na een aantal ronden probeerde Rico weg te rijden en dat lukte, ik moest lijdzaam toezien hoe de titel steeds moeilijker werd en moest me in de race focussen op Lorenzo om de 2e plek vast te houden. Lorenzo dook wat eerder dan mij naar binnen voor zijn eerste pitstop en ik hield zijn tijden goed in de gaten, er zat weinig tussen maar ik kon ongeveer een seconde weglopen en had zo een heel klein beetje speling bij mijn pitstops. Die gingen goed en zo kon ik net voor hem weer de baan opkomen aan het einde van de race. Een 2e plek in de race en daardoor ook in de eindstand was het resultaat. Voor mij een topweekend met 5 overwinningen en 2 2e plaatsen, maar eerlijk is eerlijk, de 2e plek was niet waarvoor ik gekomen was en dus toch wel een kleine teleurstelling! Voor het eerst moest ik op het DOK mijn meerdere erkennen in een concurrent, en dan is het mooi om Rico als opvolger te hebben, hij won alle races en is dus de verdiende kampioen! Voor plek 3 was het ook heel close, Selina en Lorenzo kwamen gelijk in punten en uiteindelijk was het Selina die ook het podium mocht betreden vanwege betere uitslagen, een knappe prestatie want zij is de eerste dame die het eindpodium haalt. Het was weer een weekend vol leuke races en zeker met de nieuwe baan wat mij betreft een heel geslaagd event. Er werden tal van mooie prijzen uitgedeeld en verloot, complimenten aan KCR voor de strakke organisatie.

2017 dok 7 senioren

Dutch Open Kartchallenge 2016

Ruben weerstaat concurrentie en zenuwen en pakt opnieuw grote titel
Roosendaal 2016, 12/13 maart Kart Centre Roosendaal

12821593_503767633141210_4176520551382651907_n

Kart Centre Roosendaal staat al jarenlang garant voor een breed scala aan allerlei races, een assortiment waarvan bij de gemiddelde wedstrijdrijder het water in de mond loopt. Toch is er gedurende het jaar altijd dat ene weekend dat er weer bovenuit springt, het weekend van de Dutch Open Kartchallenge. Ik zeg “altijd”, maar ondanks dat dit kampioenschap (ook wel DOK) niet meer weg te denken is uit de Nederlandse indoorkart agenda, was het afgelopen weekend nog maar de 3e editie van dit spektakelstuk. Het DOK geldt als één van de kwalificatietoernooien voor het Kart World Championship in juli waarvoor hier 3 tickets te verdienen zijn. Bovenal staat dit weekend bekend om zijn ongeëvenaarde sfeer op de kartbaan, de mix tussen de jongste wedstrijdkarters bij de kids, de reuzen van de heavyweight klasse en de steeds groter wordende groep van internationale rijders zorgt voor een beleving bij iedere rijder waarvan nog lang na het weekend wordt nagenoten. De aanmoedigingen van de vele supporters langs de baan, het nieuwste scoreblaadje van de ranking dat met Zwitserse precisie wordt opgesteld, de high-five van een Poolse opponent, het gevoel van de bijna perfecte hotlap, de felle flits van fotograaf Bert Salari, je kent het wel, dit zijn de dagen waarvoor je als karter niet vroeg genoeg wakker gemaakt kan worden en waarbij het vallen van de finishvlag een veelkleurig palet van emoties van zowel rijder als ouders met zich meebrengt.

IMG_0579

Kids
Sinds vorig jaar staan ook de jongste rijders aan de start van de Dutch Open Kartchallenge, het succes van de kartlessen van Corné is terug te zien in het niveau van deze jonge talentjes die niet alleen hard kunnen rijden maar ook al kunnen inhalen en verdedigen als grote mannen en vrouwen! Verdeeld over 2 groepen maakten de kids er een waar spektakel van, de strijd om plek 10 was net zo mooi als die om plek 1 en je kwam ogen te kort om alles te volgen. De jonge rijders van The Dutch Value lieten er geen gras over groeien en gingen er op de eerste dag met de overwinningen vandoor. Na 4 kwalificatieraces stond Tess Verschoor op 1, gek genoeg met 1 overwinning minder dan regerend kampioen Eliano de Vos, door meer extra punten voor pole positions en snelste ronden. In de finale werd de top 3 echter nog eens goed door elkaar geschud, want Mike Dijkgraaf zette een fantastische race neer en won de wedstrijd.

10398567_1683703475242848_5678373260909863160_n


Hij moest nu afwachten wat er achter hem gebeurde, want met 6 punten achterstand had hij het niet meer in eigen hand. Tess, Eliano en Redwan Geerts vochten om plek 2 en 3. Met een prachtige inhaalactie net na zijn pitstop was het Redwan die de 2e plek in de race pakte terwijl Eliano Tess van het lijf hield. Na het optellen van alle punten was Mike de nieuwe kampioen, een fantastische prestatie van hem! Net zo trots kunnen Eliano en Tess zijn met hun 2e en 3e plek in de eindstand, zij scoorden de meeste overwinningen maar het moet net allemaal op zijn plek vallen om ook echt kampioen te worden. Ondanks dat ik genoten heb van alle kids met hun inzet en sportiviteit nog een speciale vermelding voor Charlotte Musch, Wouter Poleij (beide finalisten) en Hugo Leenaars (jongste deelnemer), zij stegen zo nu en dan boven zichzelf uit en kunnen heel tevreden zijn over de behaalde podiumplaatsen.

P1080491 (1)

Junioren
In de junioren klasse voor rijders tot 18 jaar was een mix te zien van rijders die net uit de kinderkarts kwamen, maar ook coureurs die al vele internationale wedstrijden hebben gereden. Enkele Poolse vrienden waren ook van de partij en dus een mooi startveld van 2 groepen. Tijdens de 4 heats en de halve finales waren er 2 rijders die duidelijk afstand namen van de concurrentie, Rico Haarbosch en Ian Verschoor waren beiden in topvorm en wonnen respectievelijk 5 en 4 races. Slechts 3 punten scheiden deze twee toppers die ook onder de vlag van The Dutch Value deelnamen tijdens de DOK. Achter deze twee toppers zat een grote groep die elkaar het vuur aan de schenen legde, met vooral Tim Leloux, Mika Mathia en Stijn van der Hof die streden voor de felbegeerde 3e plaats. De finale zou de beslissing gaan brengen en voor de mensen die er nog aan twijfelden, er was er dit weekend maar 1 echt de beste en dat liet Rico nog maar eens zien in de grote finale. Met veel overmacht pakte hij pole position en zette wederom een ijzersterke wedstrijd neer. Vanuit alle klassen was er veel respect voor de prestaties van dit supertalent en hij won net als voorgaande jaren alle 6 zijn races, petje af, Rico pakt zijn 3e titel en mag daardoor naar het WK in Italië over 4 maanden. Ian had het in de finale nog lastig, maar zijn 2e plek kwam niet meer in gevaar, hij reed zoals al het hele weekend zeer solide en mocht dik verdiend de mooie trofee voor de 2e plaats ophalen. Twee rijders bewaarden het beste voor het laatst, Mika en Lyndon Leckie reden in een spetterende finale naar plek 2 en 3 en dit bezorgde Mika een hele mooie 3e plek in de eindrangschikking. Net als Ian heeft Mike veel progressie geboekt en dat werd nu beloond. Tim was in de finale ongelukkig, had een iets mindere kart en werd even rondgezet, dat ontnam zijn laatste hoop op het podium en dat had hij niet verdiend, toch kan ook hij trots zijn op zijn resultaten ondanks dat hij de afloop van de laatste race waarschijnlijk liever anders had gezien. Voor Stijn (P5) en andere top 10 rijders als Guillermo van Pamelen, Jarno Hermans, Thom van Dijk, Lyndon en Mike Dijkgraaf (als enige deelnemer in 2 klassen!!) wederom een mooie ervaring en we zullen hun namen de komende jaren zeker terugzien.

P1080473 (1)

Heavy Weight
In de klasse op 105kg was er dit jaar 1 groep met daarin de grote matadoren waarvan ook het fanatisme niet onderschat mag worden. De rondetijden waren scherp, soms zelfs zo scherp dat menig rijder in de algemene klasse er zijn tanden op stuk beet. Dit was vooral te danken aan de pace die Roel de Jong op het asfalt legde, hij was heer en meester in deze categorie en mocht zich aan het einde van het weekend ongeslagen kronen tot DOK kampioen 2016. Op gepast afstand maakten Mike Mulder, Arnold Akershoek (kampioen 2015) en Virgil de Lange er een mooie battle van om de overige podiumplaatsen. Virgil wist deze strijd in zijn voordeel te beslissen door beslag te leggen om een mooie plek 2, net een paar puntjes voor Mike. Een opvallende deelnemer die zeker even genoemd mag worden is Arnaud Tinet, een Fransman die actief is in de autosport en af en toe een indoorkart wedstrijd rijdt. Gedurende het weekend kwam hij steeds dichter bij de top 5, maar strandde uiteindelijk op een 6e plek!

P1080474 (1)

Algemeen & Dames
De senioren vanaf 18 jaar streden in de algemene klasse met veruit het grootste aantal deelnemers, voor het eerst meer dan 40. Hierdoor moest het deelnemersveld worden onderverdeeld in maar liefst 4 groepen, waarvoor de loting plaatsvond op vrijdagavond voor de start van het kampioenschap. Veel rijders keken met spanning naar de uitkomst van die loting, en deze leverde een aantal hele leuke groepen op. Er werd gereden op 90kg en veel sterke Belgische rijders stonden aan de start, tevens waren de snelle Engelsman Sean Brierley (nummer 5 van het afgelopen BRKC) en een groep sympathieke Polen (met onder meer de organisatoren van het PIKC, Remgiusz Drzazga en Bartosz Malutko) vertegenwoordigd. Ik had mijn zinnen gezet op een 3e achtereenvolgende titel en daarvoor had ik me goed voorbereid. Op vrijdag had ik nog een aantal heats getraind, zeker ook in de omgekeerde richting, want deze werd dit jaar toegevoegd aan het programma. Dag 1 verliep vlekkeloos voor mij, met 3 strakke overwinningen kwam ik aan de leiding van het tussenklassement, en mede door hele sterke kwalificaties liet ik geen enkel punt liggen. In mijn groepen kreeg ik op zaterdag de meeste tegenstand van Mats de Jong en Selina Balneger. Ondertussen waren ook Danny van Domburgh, Mellanie Motz en Mike Bartelen sterk bezig.

IMG_0587

Op zondag mocht ik samen met Mike en Mats aantreden voor race 4, de top 3 uit het klassement en dus een belangrijke race. Ondanks een goede kwali miste ik voor het eerst pole position en ook de overwinning moest ik laten aan Mike die daardoor na schrap gelijk kwam met mij in punten! Hierdoor was het een stuk spannender als vorig jaar. Met de halve finale voor de boeg gierden de zenuwen door mijn lijf en dat klinkt misschien gek, maar daar was ik eigenlijk best blij mee. Het feit dat ik nog steeds gezonde spanning voel voor dit soort wedstrijden geeft voor mij aan dat ik nog net zo gretig ben als 5 of 10 jaar geleden, ik wilde dolgraag ook dit jaar het DOK winnen. In de halve finale had ik een kart die het hele weekend nog niet had meegereden en hier had ik moeite mee in de kwalificatie. Voor het eerst reed ik een rondje waar ik niet helemaal tevreden over was en ik stond dan ook op plek 2, net achter Mellanie en net voor Selina. In de race kon ik gelukkig orde op zaken stellen en na een snelle inhaalactie ging ik op voor een dominante zege. Selina won de strijd voor P2 in de race en sloeg daarmee een belangrijke slag in het damesklassement, al was dit nog zeker niet beslist. In de andere groep keek ik toe hoe Guido, Mike, Mats en Danny elkaar punten probeerden af te snoepen. Mats deed hier de beste zaken door het maximaal aantal punten te scoren, hij was dit weekend heel erg sterk en had zijn zinnen gezet op een hoge eindklassering. Voor het ingaan van de finale leidde ik het klassement met 3 punten voorsprong op Mike en 4 op Mats, daarna kwamen Selina (-9) en Mellanie en Danny (-10) op iets grotere achterstand.

IMG_0585

De top 13 mocht aantreden voor de grote finale, we gingen nu allemaal om de beurt kwalificeren in dezelfde kart, startend met de laagst geklasseerde. De tijden lagen zoals verwacht heel dicht bij elkaar. 6 of 7 rijders noteerden een 36.8 en Danny was de eerste die naar 36.76 ging. Mats en Mike kwamen net te kort, wat gunstig was voor mij, want behalve de startpositie konden er ook nog 3, 2 en 1 punten worden verdiend met een top 3 klassering. Ik reed een degelijk rondje en pakte met 36.65 pole position!! Dit gaf me wat ruimte in de stand en ik ging met veel vertrouwen de finale van 30 minuten in, dit keer niet 1 maar 2 pitstops. Vanaf de start kon ik een gaatje slaan en onder aanmoediging van onder meer mijn Dutch Value teammaten kon ik een heel hoog en constant tempo rijden in tegengestelde richting. Ik verslapte niet en bouwde tiende voor tiende de voorsprong uit. Selina kwam al in ronde 1 naar plek 2 toe en bleef op zo’n 4 seconden nog het dichtst in de buurt. Mike, Mats en Danny knokten om de plaatsen daar achter en voor Mike was een 3e plek genoeg om 2e te worden in de eindstand. Mats kon met veel moeite Danny voorblijven, en ondanks dat Selina als slechtste resultaat een 2e plek had, was dit voor Mats genoeg om haar voor te blijven voor P3 op basis van het aantal overwinningen nadat ze gelijk in punten waren gefinisht! Mijn 3e titel was een feit en net als de 2 vorige was ik er ontzettend blij mee. Dit zijn de kampioenschappen waar je naar toe leeft en als je het dan weer kan waarmaken is dat enorm fijn. Na het Engels kampioenschap dus ook weer een KWC qualifier gewonnen!

IMG_0586

Naast Selina mochten Mellanie en Anne Mathijssen plaatsnemen op het podium bij de dames. De internationale rijders streden ook nog voor een aparte ranking. Zowel Sean als de Pool Adrian Ziejewski mochten eenmaal het podium betreden, maar het waren de Belgen die het meest constant waren en Mats, Christophe Verhoeven en Nick van Ostade stonden allemaal in de finale en vormden de top 3 van de niet-Nederlanders.

Net als vorige jaren voldeed de organisatie van KCR weer aan de hoge verwachtingen, een groot compliment naar Jan, Ton, Corné en alle andere medewerkers op en langs de baan, de monteurs en de dames achter de bar.

970382_1683798245233371_2822193363643387920_n

Dutch Open Kartchallenge 2015

Roosendaal, 14/15 maart
Ruben prolongeert titel in nagenoeg perfect weekend

De tweede editie van de Dutch Open Kartchallenge was een weekend met veel meer winnaars dan verliezers. Ondanks dat slechts een handvol deelnemers op zondagavond als kampioen de kartbaan van Roosendaal verliet, had ik het gevoel dat zich weer een uniek raceweekend had afgespeeld dat door vele rijders en betrokkenen als louter positief is ervaren. KCR is al jarenlang één van de toonaangevende Nederlandse kartbanen op het gebied van competitie, maar met de introductie van de DOK vorig jaar is de aansluiting gemaakt met andere internationale topraces. De belangstelling onder de rijders was dan ook flink toegenomen, het aantal inschrijvingen steeg van totaal 40 vorig jaar naar ruim 70 dit jaar, en daaronder de nodige snelle internationals! Met de toevoeging van een kids klasse en een heavy weight klasse was er voor iedere leeftijd en voor ieder gewicht wat wils en dat vertaalde zich ook door in een zeer hoog niveau in iedere klasse.

Over de karts hoeven we het in Roosendaal eigenlijk al niet meer te hebben, al wil ik toch nog even benadrukken hoe bijzonder het is dat alle karts zo gelijkwaardig zijn en er in de tientallen races gedurende het weekend niet eentje is stukgegaan, een gegeven waar menig kartbaan spontaan van begint te watertanden. Meest opmerkelijke vind ik echter het optreden van alle baanjongens, alsof ze niet anders gewend zijn. Uren lang, race na race, alles in goede banen leiden en vooral precies weten waar ze mee bezig zijn en hoe het reglement in elkaar steekt. Juist zij zorgen ervoor dat zo'n evenement soepel verloopt, en dat is zeker met het aantal races van de DOK erg belangrijk. Het spreekwoord ‘de uitzondering bevestigt de regel’ was dan ook niet beter geplaatst dan toen bleek dat er een transponder was vergeten en er een keer iemand te vroeg werd afgevlagd. Zo vervelend als ze dat zelf vonden zo goed hebben ze het gedaan, 41 races en dan 1 klein foutje, het zij ze vergeven, mijn complimenten aan Bas, Bas, Jesse, Matthew en Dennis en misschien vergeet ik nog iemand?! Met Corné als wedstrijdleider werd het geheel in goede banen geleid en ieder issue vlekkeloos en snel opgelost en het tijdschema gehandhaafd.

Kids

150315 DOK eliano

De kidsklasse was nieuw dit jaar en het feit dat alle mooi glimmende prijzen op zaterdagmorgen al achterin de kantine stonden opgesteld zal vele jeugdrijders klamme handjes en de nodige zenuwen hebben bezorgd. Of waren het nou toch al die ouders die zo zenuwachtig waren? De één heel fanatiek coachend langs de baan, de ander ingetogen, maar stiekem net zo fanatiek! Eliano de Vos leek van zenuwen weinig last te hebben, race na race was hij zijn concurrenten te snel af en zeer gedecideerd reed hij naar een maximale score van 5 overwinningen en daarmee de titel bij de kids, petje af! Toen ik hem voor mijn finale om wat tips vroeg J, kreeg ik zowaar een drie minuten durend verhaal met dingen waar ik op moest letten!! Toen ik tien jaar geleden zo oud was, was ik blij dat ik wist aan welke kant het gaspedaal zat... Maar Eliano was niet de enige topper bij de kids, onder meer Tess Verschoor, Timo v/d Peijl, Mike Dijkgraaf en Robin Wegman maakten alle races de moeite waard om naar te kijken. De Poolse jeugdrijder Adam Szydlowski was met een podiumplek in race 4 een leuke verrassing tussen alle Nederlanders. Mike en Timo mochten naast Eliano het eindpodium betreden, allen proficiat.

Jeugd

150315 DOK lorenzo

Bij de jeugd weinig veranderingen qua deelnemersveld vergeleken met vorig jaar, maar dat is bepaald geen negatief gegeven. Menig senior is maar wat blij dat ze enkele van deze junioren ontliepen, want wat zijn ze al goed en vooral ook constant. Eerlijk is eerlijk, Rico Haarbosch was wederom topfavoriet, hoe kan het ook anders als je bijna alles wint waar je aan meedoet. Onder meer Calvin Streppel, Lorenzo Stolk en Danny van Domburgh namen Rico meerdere malen onder vuur, maar telkens wist Rico het verschil te maken door alles uit zijn karts te halen, door van kop af aan een moordend tempo te rijden en ook nog eens niks te laten liggen op constantheid en tactiek. Een clean sweep voor Rico met 6 overwinningen uit 6 races maakt hem de tweevoudig junioren kampioen! Calvin kwam dit weekend nog het dichtst bij Rico, onder meer in een bloedstollende finale pakte hij pole en snelste ronde en finishte in het kielzog van Rico op plek 2 in de race, en ook in de eindstand. Lorenzo kwam net als vorig jaar net te kort op Danny, een combinatie van een beetje geluk met poules en ook gewoon heel erg sterk rijden van de altijd nuchtere en bijna nonchalante Danny die wederom op het podium stond. Thom van Dijk reed een ijzersterk weekend en bekroonde zich met een 5e positie door onder meer 1 overwinning. Ook andere talenten als Ian, Giovanno, Rick, Tim en Jarno stonden wel een keer op het podium.

Heavy Weight

Zo goed als ik de meeste junioren ken, zo weinig deelnemers kende ik uit de heavy weight klasse. Ik had persoonlijk mijn twijfels vooraf over deze klasse op 105kg, maar ik moet zeggen dat het ontzettend leuk was om naar te kijken, en vooral razend spannend ook! Arnold Akershoek moest 1 overwinning laten aan één van zijn concurrenten, maar was meer dan verdiend de man met de kampioensschaal toen na 5 races de eindrangschikking werd opgemaakt. Mike Mulder en Daan Rijnen legden beslag op plek 2 en 3.

Algemeen

150315 DOK stanley

Met 36 deelnemers in plaats van 26 vorig jaar was het veld nog een stuk sterker dan vorig jaar, en niet in de laatste plaats vanwege de deelname van 5 snelle Belgen en 2 Poolse toppers. Het is prachtig om te zien hoe bij iedere kartloting en de indeling van de groepen de gezichten toch weer gespannen staan, welk nummer zal de mijne zijn, toch niet die ene mindere kart? Nou, de mensen die spraken over spanning bij de loting vanwege kartverschillen hadden eens in Brazilië moeten zijn afgelopen zomer! Het is enorm prettig als je weet dat je in iedere kart de kans hebt om je kunnen te laten zien, en dat kon hier dit weekend. De indeling van de groepen had uiteraard wel een invloed op de resultaten, en dit leverde ook een aantal hele zware poules op en daarmee ook fantastische races. Voor mij lag de focus op drie dingen, hotlaps rijden alsof het een ronde uit je race kon zijn, vanaf bocht 1 tot en met de laatste bocht constant rijden en geen tactische fouten maken. Dit plan lijkt zo simpel en zeker na dag 1 waarop ik 2 overwinningen scoorde leken veel mensen al te denken dat het een uitgemaakte zaak was.

Ik wist wel beter en wist ook hoe goed mijn concurrenten waren, en dat je die zeker niet mag onderschatten. Na de 4 kwalificatieraces met perfecte score kon ik echter ook niet meer ontkennen dat ik er uitstekend voor stond, pas in de halve finale liet ik mijn 1e puntje liggen door niet de snelste ronde te rijden, terwijl mijn concurrenten gedurende het weekend af en toe steken lieten vallen. Stanley Geilings ontpopte zich als voornaamste uitdager met maar liefst 3 overwinningen, hij steeg boven zichzelf uit en zag kort achter zich een hele horde achtervolgers in de stand. Mike Bartelen, Mats de Jong, Wouter Verbaarschot maar zeker ook de dames Selina Balneger en Mellanie Motz hadden hele goede kansen op het podium. En dan, na veel strijd, inhaalacties, pitstops, soms oranje vlaggen, verdedigend werk, was daar de grote finale. 13 rijders bleven over en het was nu ieder voor zich, 1 rondje, allemaal om de beurt in dezelfde kart. Ook al stond ik er riant voor, je wil toch goed scoren en ook bij mij namen de zenuwen toe! Maar eens de helm opgaat, het pak dicht en je het sein krijgt om te vertrekken zijn die zenuwen weg, concentratie, 11 bochten, geen fouten maken, en dan snel kijken op het rondetijdenbord, 36.15, mijn beste hotlap van het weekend en P1, yes!!! Het vele applaus dat ik kreeg was hartverwarmend.

150315 DOK matt

Vervolgens volgde een knock-out kwalificatie waarin ik tegen de nummer 8, mijn Poolse vriend (nationaal kampioen) Mikolaj Marczyk moest, ik versloeg hem relatief makkelijk, en ik liet hem de kart kiezen voor de race. Daarna stond ik tegen Stanley, terwijl Mats en Mike de andere battle uitvochten. Weer gewonnen, en weer een extra puntje, en ook nu gunde ik Stanley de keuze van de kart, ik wist dat de andere 2 karts goed waren en de verschillen waren sowieso klein. In de finale versloeg ik Mike, de talentvolle autocrosser die ook in een kart keer op keer razendsnel blijkt te zijn! Vanaf pole position sloeg ik bij de start een gat van zo’n halve seconde, net genoeg om mijn eigen lijnen te kunnen rijden en al snel dook ik (voor het eerst dit weekend), de 35ers in. Mike gaf echter alles en bleef heel kort in de buurt, terwijl Selina vroeg naar binnen dook om te pitten in het middenveld. Ik reed een erg lekkere race, pakte de snelste tijd van het weekend, de winst in de finale en mijn 2e Dutch Open Kart titel!!!!

150314 DOK podium algemeen 1

Een weekend zoals je ze niet vaak meemaakt, alles lukte en vooral mijn kwalificaties gingen stuk voor stuk heel erg goed. De schaal behorende bij de titel is één van de mooiere die ik al gewonnen heb en zeker eentje met veel waarde. Stanley en Mike completeerden het podium, klasse gereden allebei. Door een goede finale (P3) wist Selina alsnog de titel bij de dames weg te kapen voor de kampioene van vorig, Mellanie werd 2e voor Annelien die ook een aantal hele mooie races reed. Leuk detail is dat alle Zeeuws kampioenen die meededen (Eliano, Selina, Rico en ik) ook hier kampioen werden! Rico, Selina en ik kregen ook een WK ticket omdat het DOK ook geldt als officieel KWC kwalificatie evenement! Op naar Italië in Juli, maar eerst nog naar België (21/22 maart) en Polen (18/19 april) voor meer nationale kampioenschappen. Met mijn titels in het Open Zeeuws, Brits en nu Nederlands kampioenschap is mijn jaar in ieder geval fantastisch gestart!

Met dank aan Edwin Benschop voor de mooie foto's !

Facebook benschop-fotografie.nl