Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

24 uur van Brussel

Ruben en Mathias presteren het onmogelijke!
Brussel, 22&23 april 2017

Een wereld ging voor mij open in april 2010, samen met 3 gevestigde namen uit de top van het indoorkarten mocht ik mee gaan doen aan de 24 uur van FKI Brussel. Voor het eerst reed ik op deze speciale indoor/outdoor baan en meteen in een topteam. Al een aantal jaar was ik actief in allerlei kartwedstrijden maar wat ik dat weekend meemaakte was toch weer van een andere orde. Endurance races hebben altijd iets speciaals, en het was in deze race dat ik mijn normen en standaarden een stukje heb verlegd. Opeens waren stints van 2 en een half uur de normaalste zaak van de wereld, voor piepen of klagen was geen plaats, er moest gepresteerd worden en de inspanningen werden beloond. Samen met Bart van de Vel, Nikki Swannet en Mathias Grooten won ik de 24 uur, in zo’n topveld een uitslag om van te dromen. 5 jaar later toen ik deze race voor de 2e keer won in 2015, besefte ik veel meer dan in 2010 hoeveel een overwinning in de 24 uur van FKI eigenlijk waard was, in de tussenliggende jaren had ik wisselende successen geboekt en bleek het niveau altijd hoog en bleek ook dat deze race winnen bepaald geen gemakkelijke opgave is. Het was ook rond 2015 dat het idee opkwam om samen met Mathias deze race eens met z’n tweeën te rijden. Van een gekscherend idee naar het inbeelden van de kick om het onmogelijk geachte te doen. Het inschrijfgeld was vaak een barrière maar eind 2016 besloten we definitief om er in 2017 eenmaal vol voor te gaan, maar dan ook echt vol.

170423 24h team

Op 22 april was het dan zover, de voorbereidingen waren getroffen en we stonden aan het begin van één van de meest uitdagende races uit onze kartloopbaan. Voor mij was deze uitdaging aangaan op dit moment eigenlijk alleen een optie met Mathias, zijn uithoudingsvermogen, mentale kracht en zijn snelheid vormden een combinatie die nodig was om een gooi te kunnen doen naar het podium met 2 rijders. Want eerlijk is eerlijk, uitrijden zou al een hele mooie prestatie zijn, maar eigenlijk was het podium ons enige doel en iedereen weet dat op het podium er 1 plek is die toch net even wat mooier is dan de andere 2. We hadden ons dit weekend naast de baan wel versterkt met onder meer Robin Borremans, Bluestar teamgenoot die bereid was om ons het hele weekend te helpen met coaching en tactiek zodat wij ons na het rijden zo goed mogelijk konden richten op ontspanning en herstel. We hadden vooraf geen concrete verdeling gemaakt van de rijtijden en de stints omdat we dit tijdens de wedstrijd zelf wilden bekijken aan de hand van hoe fit we ons nog zouden voelen. We wilden voorkomen dat we ons in het eerste deel van de race met hele lange stints al kapot zouden rijden, maar anderzijds is met kortere stints het gevaar van te korte rustpauzes aanwezig.

170423 24h mathias

Hoe dan ook, dat het afzien ging worden was wel duidelijk, misschien mentaal zelfs nog wel meer dan fysiek. De concurrentie was ook niet van de minste, Bluestar 2 reed met louter wereldtoppers, Hola Lulu was één van de te kloppen teams, en dan was er ook nog het team van DWT met een viertal toppers aan de start. In de training reden we beide richtingen van de baan, want we zouden ’s nachts van richting wisselen. De baan was nog nat en uiteindelijk besloten we om Mathias de kwalificatie te laten rijden. Onze eerste kart was niet heel geweldig, dus deden we dit gewoon op 80kg en Mathias wist hier een 3e plek uit te slepen. 6 uur moest er op minimaal 90kg gereden worden, de rest op minimaal 80kg. Mathias moest ook de start van de race voor zijn rekening nemen en de eerste stint verliep zonder problemen, we bleven in de top 5 al had Mathias wel veel last van blaren nadat hij met een nieuw paar handschoenen had gereden, wat dat betreft geen lekker begin van de race. We moesten 10 kartwissels en 10 rijderswissels doen en dus waren het stints van zo’n 2 uur en 10 minuten. Na de 1e wissel ging ik meteen rijden en ik kon me in de volgende 2 uur meteen opwerken naar plek 2 achter DWT. Ook ik deed een stint van ruim 2 uur en toen ging Mathias weer verder, meteen op 90kg want nu kwam er een prima kart aan. Onze tactiek was duidelijk in zoverre dat we de beste 3 karts wilden gebruiken voor de 6 uur op 90kg omdat we daarmee dan het minste zouden verliezen. Dit bleek ook wel toen Mathias op 90kg alsnog één van de snelsten op de baan was en we dus hele goede zaken deden.

170423 24h ruben

Met het vallen van de avond ging ik beginnen aan een wat langere stint, waar ik in 2010 nog opkeek tegen een goede 2 en een half uur rijden, was nu een relais van 4 uur en 30 minuten al geen uitzondering meer. We namen het initiatief in de wedstrijd over en ik had een hele strakke dubbele stint, ik stapte rond middernacht uit en Mathias had even kort kunnen slapen, ik voelde me nog relatief fris. Kort voor het einde van mijn stint gebeurden er nog iets opmerkelijks. Eerst viel het licht uit en was het opeens pikkedonker op de baan. Enkele teams verminderden fors van snelheid, maar ik besloot vol door te rijden en daarmee wel een groot risico te nemen, want het zicht was heel beperkt. We wonnen hiermee wel 2-3 seconden per ronden op bijvoorbeeld Hola Lulu voor zo’n minuut of 5 toen het licht weer aan ging en de race gewoon verder ging! We waren constant iets sneller dan de concurrenten in dezelfde karts en dat gaf hoop, maar we wisten ook dat de zwaarste uren nog zouden gaan komen. Terwijl ik voor de 2e keer deze race op de massagetafel ging bij de kinesisten, wisselde Mathias en co van richting, een primeur tijdens de 27-jarige geschiedenis van de 24 uur van FKI, en wel op zo’n manier dat niemand er tijd mee won of verloor, een mooi voorbeeld dat bijvoorbeeld ook in Eupen toegepast zou kunnen worden!

170423 24h podium

Dat betekende dus dat we halverwege waren en we hadden inmiddels ruim 2 ronden voorsprong. Verschillende weddenschappen of we het al dan niet zouden vol houden waren inmiddels afgesloten. Mathias reed weer op 90kg in één van de betere karts en daarom moesten we na 2 uur en 10 minuten wel weer wisselen. In mijn volgende stint merkte ik vervolgens wel dat de vermoeidheid al begon toe te slaan. Na stint van bijna 4 en een half uur had ik weinig hersteltijd gehad en ik voelde de kracht in mijn armen en handen afnemen, en het was nog zo lang. Ik reed nog wel goede tijden maar een tikkeltje minder constant, ik twijfelde een beetje of ik het nog wel zag zitten. Het begon een beetje te regenen en toen ik het stuur aan Mathias, die net voor het instappen nog over had moeten geven, over had gedragen, wilde ik snel wat eten en zo snel mogelijk gaan slapen. Ik vroeg aan de mannen van Bluestar of ze me wakker konden maken als het nodig was. Een uur of 2 kon ik slapen en ondertussen had het nog even goed doorgeregend. Ik werd wakker gemaakt toen Mathias zo’n 3 uur had gereden en ik voelde me wonder boven wonder weer een stukje beter en gooide enkele pijnstillers, zakjes suiker en een blikje energy drank naar binnen. Net als tijdens de 3e stint deed ik (zeer uitzonderlijk) een nekbeschermer om en nog dikke trui aan om de pijn minder te voelen. Dit moest me weer door de volgende stint heen helpen. Mathias stapte uit en schreeuwde in mijn helm, ‘blijven pushen, blijven pushen’. Nog een beetje extra motivatie en het ging weer lekker, met het opkomen van de zon kreeg ik er zelfs weer een beetje lol in en hield ik de 2 ronden voorsprong intact, en dit bleef ook bij de concurrenten niet onopgemerkt.

170423 24h champagne

Ongeveer 4 en een half uur was er nog te gaan toen Mathias weer verder ging. Bij mij begon het geloof in de overwinning langzaam weer te groeien, al was ik wel wat misselijk. DWT bleef nog wel in de buurt, ze kwamen weer op anderhalve ronde en wij moesten nog een uur en driekwartier op 90kg rijden en ook nog een rijderswissel extra doen. Ik ging de laatste stint op 90kg doen en langs de kant werden we fanatiek aangemoedigd, dit was zeer welkom. Filipe Vieira reed bij DWT en liep heel langzaam in, maar ik kon hem op afstand houden. Zodra we de 6 uur rijtijd op 90kg hadden aangetikt kwam Mathias erin en door de wissel slonk onze voorsprong tot slechts 35 seconden! We zaten er allebei behoorlijk doorheen, maar bizar genoeg konden we toch nog hele competitieve rondetijden blijven noteren. Een memorabele overwinning lonkte. Na 24 uur was het dan echt geschiedenis, met 2 rijders wonnen we de 24 uur van Brussel, een waanzinnige prestatie die door velen voor onmogelijk werd gehouden. De waardering die we kregen was zeer, zeer bijzonder en de mooiste overwinning uit mijn kartcarrière was een feit. DWT kwam op 38 seconden als 2e over de streep terwijl Bluestar 2 op 5 ronden van ons Hola Lulu met een ronde had afgetroefd. De champagne mocht nu rijkelijk vloeien en met onze laatste krachten tilden we de beker op boven ons hoofd, we hebben het geflikt al moest het besef nog binnendringen. De uren (en dagen) die volgden waren iets minder prettig en stonden in het teken van herstel, maar voor deze keer was het alles meer dan waard, de smaak van voldoening en tevredenheid ging de pijn ver te boven. Iedereen die ons geholpen heeft, de toeschouwers en onze Bluestar teamgenoten en niet te vergeten de sponsors Kinepolis en Foamzoo wil ik bij deze nogmaals hartelijk bedanken!

Foto’s met dank aan Serge Coppieters

170423 24h mathias en ruben

6 uur nightrace FKI

Bluestar naar podium door sterk 2e deel
Machelen, 25 februari 2017

Op zaterdagavond 25 februari was de 5e editie van de 6 uur nachtrace bij FKI in Machelen (Be). Deze race wordt georganiseerd door Ward Maenhout en heeft altijd een lage inschrijfprijs en veel sterke deelnemende teams. Er waren nu 26 teams en ik reed voor Bluestar samen met Mathias en Rico. De race was deze keer opgesplitst in 2 aparte delen van 3 uur waarbij je in beide races punten kon verdienen die de uiteindelijke uitslag zouden bepalen. De kwalificatie voor race 1 was 3 maal 5 minuten in 3 verschillende karts met telkens dezelfde rijder. Omdat er voor de race nog een andere groep was die de baan bezet hield had niemand kunnen trainen, dat was op zich wel een leuke bijkomstigheid. Wij kenden een matige kwalificatie, mede door een achterblijver die 1 van onze hotlaps verknalde en een mindere kart waarmee we ook de race moesten starten, P8. Rico startte de race en had nog geen meter gereden, zeker met deze lastige kart was dat niet makkelijk. Hij viel dan ook wat terug in het begin van de race en probeerde de schade zoveel mogelijk te beperken. Mathias ging als 2e en had ook geen geweldige kart, onze directe concurrenten kregen deze karts wel na ons, maar hadden wel startkart nummer 2 (wij waren team 1 en moesten steeds als eerste wisselen) die toevallig heel goed was. Hierdoor keken we al snel tegen een grote achterstand aan op bijvoorbeeld DWT en CU@Traxxis.

Omdat we de baan nog niet kenden besloten we Rico en mij 2 stints in dezelfde richting te laten doen, zodat we niet 2 maar slechts 1 baan hoefden te leren kennen. Rico deed daarom ook de 3e stint en we lagen na de 2 verplichte rijderswissels op plek 10. Rico was dit keer goed op dreef en wist nog naar plek 7 terug te komen, DWT (Filipe Vieira en Dylan de Wolf) wonnen de race voor Mats de Jong en Cedric Wauters (CU@Traxxis). In race 2 werd de finishvolgorde van race 1 als startvolgorde gebruikt, behalve dat 1 en 2, 3 en 4 etc werden omgedraaid. Wij startten dus vanaf 8 en ik mocht gaan aanvangen. We hadden nu wel een lekker kartje en ik kon mijn weg gestaag naar voren banen met mooie inhaalacties. Na een minuutje of 20 lag ik op P2 en kon ik aansluiten bij koploper DWT. Filipe begon vol te verdedigen en dat was voor ons reden om een vroege rijderswissel te doen. Mathias ging rijden en hij was meteen razendsnel, hierdoor kwamen we na de 1e kartwissel weer aan kop van de race te liggen toen ook DWT hun 1e rijderswissel deed.

podium 6h fki

Onze 2e en 3e kart waren prima, niet zo goed als de 1e, maar Mathias kon wel een seconde of 15 weglopen bij de andere teams, en dat gaf wat ruimte voor de laatste stint. Ik kon constante tijden rijden, Filipe kwam wel wat dichterbij, maar moest eerst nog voorbij Cedric zien te komen die nu weer op P2 reed en de deur mooi dichthield. Filipe kwam er na wat duw en trekwerk wel voorbij, maar had toen wel al een achterstand van meer dan 20 seconden. Hij had nu de kart die wij in het begin van deze race hadden en dus pakte hij nog wel wat tijd. Een heel kortstondig regenbuitje kon de overwinning niet meer in gevaar brengen, ik verloor nog wat tijd door een aantal hotlaps te rijden, waarbij ik de snelste raceronde nipt miste. We wonnen race 2 met 14 seconden voorsprong en opgeteld kwamen we daarmee uit op een 3e plek, achter DWT en CU@Traxxis. Over 2 maanden is bij FKI de 24 uurs race waar er waarschijnlijk weer veel dezelfde teams en nog enkele andere sterke teams aan de start zullen staan!

Belgian Indoor Kart Championship

BIKC: Opnieuw grote titel voor Ruben in 2016
Brussel, 9 oktober 2016

Zondag 9 oktober was de dag dat de Italiaanse PGK-Z monsters weer gestart werden, op Belgische bodem, het BIKC bij FKI Brussel werd net als 2015 in deze schakelkarts verreden! Een prachtig affiche en dat zorgde er wederom voor dat de inschrijvingslijst goed gevuld was met maar liefst 80 deelnemers voor de belangrijkste ‘Masters’ klasse. De Belgen waren met een enorme sterke afvaardiging vertegenwoordigd, wereldtoppers zoals Matts Breckpot, Arnaud Teuwen, Filipe Viera, Kevin Caprasse, regerend kampioen Giovanni Baccellieri, Regis Gosselin, Mats de Jong en nog een aantal. Ook qua buitenlanders waren er zeker geen misselijke rijders aanwezig, iedereen moest op minimaal 80kg rijden en we begonnen met 4 kwalificatiereeksen van 20 minuten, steeds verdeeld in 4 groepen van 20. Voor de eerste race was er een 10 minuten kwalificatie, voor de overige races werd de startvolgorde bepaald door een hotlap kwalificatie. De baan was helemaal geprepareerd voor de PGK-Z karts, wat breder dan normaal en veel stukken waar je het gas eens goed in kon trappen! De baan was in mijn ogen eigenlijk veel beter geschikt voor deze karts dan de wat kleine baan van Martinsicuro op het WK in Italië van afgelopen zomer, zo gebruikten we hier ook vaak de 5e versnelling.

161009 bikc ruben 2

Tijdens dit WK ging het enorm goed en ook nu had ik het gevoel dat ik vandaag een gooi kon doen naar de overwinning. In de eerste race begon het goed, ik pakte pole position na een duel op honderdsten tussen mij en Matts Breckpot. We startten middels een stilstaande start, dat was vrij spectaculair en zorgde er ook voor dat er wat afstand zat tussen alle rijders met het ingaan van de eerste bochten. De race verliep alles behalve zoals ik gehoopt had, al snel merkte ik dat de kart power verloor en dit werd erger en erger. In het begin kon ik nog redelijk tijden rijden, maar Matts kwam me al snel voorbij, gewoon uitkomen bocht en niet veel later zakte mijn rondetijden terug tot wel 3 seconden langzamer dan in de kwalificatie. Er was duidelijk iets aan de hand met de motor al wist ik niet precies wat, want schakelen deed hij nog prima. Binnen no time zat er natuurlijk een hele trein rijders achter me en rondenlang lukte het me verrassend genoeg om de deur dicht te houden. Echter in de voorlaatste ronde konden de mannen achter me zich niet meer inhouden en werd ik aan de kant geduwd, waardoor ik terugzakte naar plek 6.

Niet bepaald een lekker begin, maar ik heb me al vaker moeten terugvechten in een kampioenschap dus ik wist wat me te doen stond! In race 2 had ik weer het geluk niet aan mijn zijde. Als enige van de groep had ik een kart waar de race ervoor niet mee gereden was, mijn banden waren ijskoud en we stonden opgelijnd en gingen meteen de hotlap in.
Ik was kansloos voor de pole position en moest de meubelen zien te redden, P7 was alles wat ik eruit kon halen. In de race ging het lekker, na een rondje of 5 waren mijn banden wel op temperatuur en ik kon toen dezelfde tijden rijden als de leiders in de race. In zo’n korte race kom je daar echter niet zomaar meer bij als je een gat hebt van een seconde of 5 en het maximaal haalbare wat ik er nog uit kon halen was een 3e plek en een puntje voor de snelste raceronde! Ik was redelijk ‘pissed-off’ want ondanks dat we 1 van de 4 heats konden schrappen had ik nu al gelijk een straatlengte achterstand op enkele belangrijke concurrenten zoals Giovanni, Rico en Matts die allemaal 2 races wonnen.

161009 bikc publieke tribune

In mijn 3e race wist ik wat me te doen stond, punten scoren en liefst zo veel mogelijk. Dit werd zeker mijn mooiste race van het kampioenschap, ik kwalificeerde me op plek 3 op enkele honderdsten achter Gosselin en Teuwen. Tijdens de race reden we met z’n drieën snel weg van de rest, maar nu nog er voorbij. Arnaud ging eerst Regis voorbij en nu moest ik mee, gelukkig kon ik Regis op het buitenstuk pakken en aanhaken bij Arnaud. Van een afstand wist ik hem uit te remmen, een heerlijke actie en ik wist dat het snel moest want hij kan goed verdedigen. Ik gaf alles om weg te komen maar moest af en toe nog wel even verdedigen. In de laatste rondes liet ik hem echter geen kans meer en de snelste raceronde had ik gelukkig ook al eerder in de race gepakt, eindelijk een overwinning in race 3. Dan de 4e race, hierin kreeg ik een kanon van een kart en wist ik met een enorme voorsprong te winnen, ik pakte met meer dan 6 tienden voorsprong de pole position en verbeterde met een hotlap de snelste dagtijd met een halve seconde.

Ik zat in een flow en merkte dat ik tijdens de race nauwelijks fouten maakte, vaak raak ik nog weleens een bandje of mis je een keer de apex, maar nu zat ik er heel lekker in. Dit kon ik doortrekken in de halve finale waarin meer punten te verdienen waren. Ondertussen stond ik weer op plek 6 in het klassement en met een redelijk goede, maar zeker niet de beste, kart wist ik pole position te pakken. De snelle Belg Sam Spinnael zat achter me en daarachter kwam ook Regis mee. De hele race zat hij op mijn bumper maar ik kon het tempo hoog genoeg houden om hem van het lijf te kunnen houden, een erg spannende race maar wel weer goed voor de 3e overwinning op rij. Ik maakte ineens een sprong naar plek 2 in de stand op 1 schamel puntje van Giovanni Baccellieri. Regis stond nog vlak achter ons en daarna kwamen Rico, Matts, Arnaud, Kevin en Filipe! In de finale werden nog meer punten verdeeld, dus je had nu wel een redelijke kart nodig en bovenal een goede hotlap. Beiden waren bij mij prima, ik zette mijn kart neer op plek 2 achter Kevin Caprasse. Even was ik niet zeker hoeveel punten ik marge had op Kevin, maar vanaf de kant werd aangegeven dat dat er 13 waren, met P2 zou ik maximaal 11 punten op hem verliezen. Kevin had een top kart en wist daar ook nog eens alles uit te halen, na een ronde of 3 was hij gevlogen en met de snelste tijden van het weekend schreef hij de finale op zijn naam!

161009 bikc ruben1

Ik had af te rekenen met Mats, Matts en Filipe die vlak achter me zaten. Het was alles of niks voor mij want alleen de titel telde nu! De spanning liep nog verder op toen na een paar ronden mijn benzineslang losschoot van de tank. De benzine spoot eruit maar erger, de motor zou zo geen benzine meer krijgen dus ik moest zorgen dit slangetje er zo snel mogelijk weer op de te krijgen. Dit was geen sinecure want ondertussen moest ik ook nog schakelen en sturen en de mannen achter me zien te blokken. Gelukkig lukte het en helaas gebeurde dit nog 3 keer. Ik probeerde kalm te blijven en kon de 2e plek vasthouden!! Zo blij als een kind kwam ik over de finishlijn en mijn 3e grote individuele titel van dit jaar was een feit, eindelijk was de hoofdprijs in een kampioenschap met de PGK-Z schakelkarts voor mij, en dat voelde super goed!!! Kevin en Matts legden, dik verdiend, beslag op de overige podiumplaatsen, net voor Giovanni die een lastige finale kende. Naast een gigantische trofee kregen we als prijs ook dat we met z’n drieën mee mogen doen aan een endurance race in een raceauto op Magny-Cours volgend jaar, echt een waanzinnige prijs! Het weekend was meer dan geslaagd en ook voor de niet Belgische deelnemers kreeg ik nog de 1e prijs (voor Rico en de Duitser Marc Schings) en in het teamklassement konden we met Rico en Lorenzo voor The Dutch Value nog een 3e prijs mee naar Nederland nemen! Al met al erg lekker om één van de laatste grote kampioenschappen van 2016 te kunnen winnen, dank aan de organisatie van Marc Pilloy, de mensen van FKI Brussel en de Italiaanse crew van PGK-Z.

161009 bikc podium masters

BIKC Race of Champions

Ruben wint opwarmer voor BIKC
Brussel, 8 oktober 2016

In het weekend van 8 en 9 oktober werd in het Belgische Brussel het Belgian Indoor Kart Championship voor de 5e keer georganiseerd. Op de dag voor de hoofdmoot werden er al enkele neven categorieën afgewerkt, waaronder een dames- en juniorenklasse. Ook was er weer een zogenaamde race of champions. Deze race op uitnodiging is bedoeld om kampioenen van verschillende landen in duo’s tegen elkaar te laten rijden, maar om eerlijk te zijn is het een beetje verwaterd tot een vage race met gewoon een aantal goede rijders. Omdat er weer met de PGK-Z schakelkarts gereden werd was het natuurlijk een race waar je bepaald geen nee tegen wilde zeggen, rijden met deze karts is altijd fantastisch en er deden hele goede coureurs mee zoals Filipe Viera, Matts Breckpot, Arnaud Teuwen, Giovanni Baccellieri, Ayrton Walczak, Marc Schings en ook Rico en ik.

Samen met Rico vormde ik team Nederland en we domineerden eigenlijk het klassement. Van de 4 races wist ik er zelf 3 te winnen, het ging ontzettend lekker en dus de perfecte opwarmer voor morgen, met de vorm zat het wel goed. Ik kreeg zowel voor mijn individuele prestatie als het teamklassement de 1e prijs! Ayrton sloot de avond af als 2e, voor Rico. In het landenklassement werden de overige podiumplaatsen gevuld door de koppels Teuwen/Baccellieri (2e) en Walczak/Daniële Torriani. Rico won bij de junioren en Selina won met afstand bij de dames.

161008 bikc race of champions

8 uur van FKI Brussel

Rico en Ruben onverslaanbaar met Dutch Value
Brussel, 18 september 2016.

160918 8u fki rr

Vandaag was er weer zo’n zondag waar je wekenlang naar kon uitkijken, één van de races die je net wat liever wil winnen dan de meeste anderen. De 8 uur van First Kart Inn werd zoals ieder jaar georganiseerd op autoloze zondag, een traditie onder de karters in de maand september. Iedereen die het indoorkarten in de lage landen een beetje volgt weet hoe moeilijk het is om hier te winnen, er zijn altijd veel kanshebbers en het komt aan op de kleinste details. Met 27 teams was de startgrid andermaal goed gevuld. Met wie anders dan met Rico zou ik deze race gaan rijden? Juist, voor het 3e jaar op rij vormden we een duo dat inmiddels, al zeg ik het zelf, perfect op elkaar is ingespeeld. We hebben dit jaar allebei al een geweldig jaar achter de rug met vele successen, zo werden we 1e en 2e op het WK en wonnen we samen onder meer de 24 uur van Olen, de 12 uur van Middelburg en Eupen en de Nations Cup, geen kleine wedstrijden. Maar we beseften ons maar al te goed dat we vandaag weer gewoon op 0 stonden, net als onze 26 opponenten. Vorig jaar werden we bijvoorbeeld verslagen door de mannen van Hola Lulu, die ook dit jaar weer aan de start stonden met een hele sterke opstelling.

160918 8u fki rico

In de kwalificatie bleek al dat we het vandaag niet cadeau gingen krijgen, we moesten genoegen nemen met de 7e plek en we stonden zodoende meteen op scherp. Het leek erop dat we met één van onze minste karts begonnen. Gelukkig is het systeem in Brussel zo dat alle topteams dezelfde 10 karts krijgen, veel eerlijker kan het niet en dus hoefde het niet per se een nadeel te zijn om te starten met een mindere kart. De kartverschillen waren overigens klein vandaag, ik kon in het 1e uur de schade beperken tot een seconde of 17 op koplopers Matts Breckpot (Hola Lulu) en Filipe Viera (DWT), beiden al jarenlang zeer snel op deze piste. Samen met mijn Belgische vriend Mathias Grooten reed ik in de 1e stint rond plek 7 over het asfalt. We hadden het zo afgesproken dat ik de eerste 3 karts zou pakken, en daarmee gelijk een stint van 2 uur en 15 minuten zou rijden. Rico stond al te popelen maar moest nog eventjes wachten. Ik werkte mezelf gestaag op naar voren met de 2e en 3e kart, waarmee ik uiteindelijk op plek 3 belandde. De top 6 zat binnen 20 seconden en dat gaf wel aan hoe moeilijk het is om afstand te nemen van de rest en ook dat de details het verschil maakten. Je kwam veel achterblijvers tegen en het was zaak om hier secuur mee om te springen, wilde je te snel en kwam je vast te staan, dan kon je dat zomaar de overwinning kosten.

160918 8u fki mathias

Met de 3e kartwissel vielen we even terug en Rico ging weg met de 4e kart in 4e positie op de baan. Mathias had met 3 Traxxis teamgenoten (Stefan Verhofste, Nick van Ostade en Kenny Verbinnen) de leiding veroverd. Hola Lulu (Matts, Arnaud Teuwen en Sebastien Lamarque) en Bluestar-Thermoklima (Kevin Lemmens en Opnithi Puyato) reden ook voor ons en vlak achter ons waren het DWT (Filipe en Dylan de Wolf) en CU@Traxxis (Mats de Jong en Cedric Wauters). Rico reed tiende voor tiende richting de 2 teams voor ons, en een tijdje later pakte hij 2 man in 1 ronde om zo de 2e plek over te nemen. Ook hij ging voor 3 stints en in zijn 3e stint had hij onze 2e mindere kart van de race. Ondanks dat we niet het snelste waren op de baan, deden we toch goede zaken, want Rico kon meer uit de kart halen dan al onze concurrenten daarvoor hadden gedaan. Hierdoor kwam ik als 2e weer de baan op met nog 3 en een half uur te gaan, Stefan van Traxxis lag op kop. Na 2 ronden had ik hem te pakken en zo lagen we voor het eerst vandaag aan de leiding van de wedstrijd! We lieten ons niet gek maken in het begin en konden daar nu de vruchten van plukken. Onze 4 laatste karts waren goed en ik begon aan het uitbouwen van een mooie voorsprong.

160918 8u fki ruben

Het leek alsof ik in een flow zat, de ronden vlogen voorbij en waar ik vanochtend nog spierpijn moest verbijten van mijn zware race van de dag ervoor was ik nu helemaal los en kostte het me weinig moeite om constant te rijden. Alleen Mats kon ongeveer dezelfde tijden klokken, maar zij hadden ondertussen al bijna driekwart ronde achterstand opgelopen. Het weer was al de hele dag super dus de regenpakken konden we vandaag achterwege laten, 2 jaar geleden toen Rico en ik voor het eerst hier samen wonnen hadden we nog lange tijd de regenstroom getrotseerd. De laatste 2 karts waren voor Rico die met meer dan 30 seconden voorsprong op nummer 2 DWT aan de laatste ruk van 1 uur en 50 minuten kon beginnen. Rico was zoals gewoonlijk niet moe te krijgen en gezien de voorsprong had hij al snel zijn pijlen gericht op de snelste raceronde met bijbehorende trofee. Na een aantal keer schieten was het een schot in de roos, met een goede hotlap dook hij dik onder de tot dan toe snelste raceronde en daar kwam alleen hij zelf later nog in de buurt.

160918 8u fki podium

De overwinning was met nog een uur te gaan binnen handbereik en we konden genieten van een mooie ontknoping voor een driestrijd om de 3e plaats in de wedstrijd. Traxxis en Bluestar hadden helaas af moeten haken maar Sebastien Lamarque en Matts Breckpot hadden Hola Lulu weer naar de 2e plek gereden. Matts moest echter ruim 45 minuten lang de deur dichthouden voor Cedric die op zijn bumper zat, en hij deed dat heel knap zelf zonder al te veel tijd te verliezen. Dylan van DWT sloot ook nog aan, maar die moest zijn jacht helaas staken na een aanvaring met een achterblijver. De stand bleef ongewijzigd en zo wonnen wij met uiteindelijk bijna een minuut voorsprong (:D) de 8e uur van FKI 2016, een superoverwinning waar Rico en ik mega blij mee waren. Een nieuw succes ook voor The Dutch Value dit kalenderjaar en de champagne mocht dan ook ontkurkt worden op het podium. Dat deden ook Hola Lulu en CU@Traxxis die ons, of eigenlijk mij (Rico had de beker al in veiligheid gebracht) een ferme champagnedouche gaven. Dank aan de organisatie voor het organiseren voor wederom zo’n toprace die ook nog eens heel betaalbaar is, hopelijk blijft deze klassieker nog lang bestaan, het is super om met gelijke wapens tegen zoveel andere topcoureurs te kunnen racen op een uitdagend indoor/outdoor circuit, op naar volgend jaar!

160918 8u fki uitslag

BEKC en 24 uurs raceweekend in België

Ruben zoekt de limiet op met ruim 10 uur racen!
Genk/Brussel, 23/24 april 2016

160424 24h fki corne

Op zaterdag 23 april ging de wekker al om 6 uur, een lang en hopelijk mooi kartweekend voor de boeg. De 24 uur van Brussel vindt plaats en ik doe daaraan mee met The Dutch Value, met teamgenoten Corné, Rico en gelegenheidsrijder Amandio Costa Paz. Tegelijkertijd is race 3 van het BEKC vandaag gaande in Genk, en ook daar wilde ik graag acte de présence geven. Een overvol schema dus, maar wel 2 hele leuke races dus ik had er erg veel zin in. Ik zette eerst koers richting Roosendaal om daar mijn (team)maat Corné op te pikken en samen reden we richting Brussel. Daar was ’s ochtends de briefing en training voordat de race om 13 uur van start ging. Omdat de baan compleet veranderd was wilde ik wel even rijden in de training om in de race later vandaag gelijk snel te kunnen zijn. Ik reed 10 minuutjes en ging er daarna meteen vandoor richting Genk, de 24 uurs race moest ik even laten voor wat het was, mijn teammaten ging de eerste uren van de race afleggen, die we overigens startten vanaf een 11e plek na de kwalificatie in een lastige kart van Rico.

160424 24h fki teamfoto

Aangekomen in Genk waren monteurs Nick en Edward en Veersedam teamgenoten Dave en Marcel al druk in de weer om de kart te prepareren om de baan op te gaan. Gisteren hadden de mannen al getraind toen ik nog in de examenzaal van de Erasmus Universiteit zat, maar we hadden de nodige tegenslag. We moesten zelfs een nieuw frame opbouwen nadat we een scheurtje in ons eigen frame hadden ontdekt, hoogstwaarschijnlijk ook de verklaring voor de moeizame race in Mariembourg vorige maand. Marcel reed vandaag en gister vooral om ervaring op te doen, Dave en ik namen vandaag uiteindelijk de race voor ons rekening. Het was worstelen om de juiste afstelling te vinden, maar in de kwalificatie bleek dat de afstelling zo slecht nog niet was, onze set banden uit de training was gewoon een hele slechte. We kwalificeerden als 5e, maar wel vlak achter de snelste mannen. Het weer was gelukkig eens droog en dat zou ook zo blijven voor de gehele race. Ik nam de start en kwam prima van mijn plek. In de eerste bochten nam ik geen risico en verloor daardoor een paar plekjes, maar de kart voelde heel erg goed aan en al snel kon ik me opwerken naar P3. Even later kwam ik naar 2 en daarna kwam Berghmans langszij die ook een mooi tempo had.

160424 24h fki rico corne

Na ongeveer 20 minuten rijden maakte ik een foutje en raakte 1 van de kussens in de chicane, waardoor ik even rondging en ook mijn stuurstang een opdonder kreeg. Gelukkig kon ik snel weer verder en kon ik dezelfde tijden blijven rijden, ondanks dat mijn stuur licht scheef stond. Na een uurtje kwamen we vanaf P3 de tankzone binnen en nam Dave het van mij over. De nummers 1 en 2 waren een stukje weggelopen van ons, wij streden met Sloebs en GS1 om de 3e plek en tot onze verbazing had GS1 met de wissel heel veel tijd gewonnen en lag nu voor ons, dit terwijl we in het 1e uur een stukje waren weggereden. Dave had even last van de afgekoelde banden maar reed al snel tijden die beter waren dan onze concurrenten MD Racing en Sloebs, alleen op Berghmans en GS1 verloren we iets. Na de 2e wissel ging ik nog een keer rijden en opnieuw verloren we bizar veel ten opzichte van GS1 met de wissel, dit terwijl we voor ons gevoel geen langzame stop hadden. Wellicht is het wisselen van rijder met bijbehorende gewichten toch nadeliger dan we dachten. Ik kon vanaf plek 4 nog prima tijden rijden, maar het gat naar plek 3 was te groot om nog te dichten. Ondanks dat we nagenoeg de hele race sneller reden dan GS1 finishten we toch een halve ronde achter hun, best frustrerend. De overwinning ging naar Berghmans, P2 was voor een team dat eenmalig meedeed en GS1 werd dus 3e. De snelheid was goed vandaag, helaas net geen podium!

160424 24h fki corne charlotte

Na de wedstrijd ging ik linea recta door naar Brussel, waar de 24 uurs ondertussen in volle gang was, sterker nog, toen ik aankwam zaten de eerste 7 uur van de wedstrijd er al op. Rico, Corné en Amandio hadden allen al een stint gedaan van ruim 2 uur en we lagen op de 5e plek terwijl Rico nu aan zijn 2e stint bezig was. Vooral de top 5 was van een ongekend hoog niveau en zat dicht bij elkaar. Met 24 teams was het weer lekker druk op de baan en rond de klok van 10 uur ’s avonds maakte ik me op voor mijn 1e stint. Er moest 6 uur op 90kg gereden worden (verder 80kg) en ik ging deze tijd voornamelijk vullen. Ik stapte in op 90 en ging meteen voor een hele lange stint van 3 uur en driekwartier, dat terwijl ik nog aan het bijkomen was van 2 uur sturen in de Rotax! Het ging erg lekker en ik verloor weinig op de top 3 die op 80kg reden, de nacht viel en dan beginnen de echte uren van een 24 uurs race. Constant rijden en weinig tijd verliezen met achterblijvers is dan het devies, iedere ronde weer concentreren en alles blijven geven. Nadat ik was uitgestapt ging Amandio verder, hij had veel last van grote blaren op zijn handen en na 1 uur en 45 minuten wilde hij wisselen. Rico en Corné waren even gaan slapen en dus was ik genoodzaakt om alweer in te stappen. Na een massage in de massagezaal en wat drinken zette ik mijn helm weer op, nu even op 80kg en knallen maar.

160424 24h fki rico

Gelukkig had ik deze stint een lekker kartje, want dat sleepte me wel door de stint. Het was genieten, een uur of half 5 in de morgen en ik pakte de voorlopig snelste raceronde met 52.3, we wonnen veel tijd en we schoven weer op naar plek 3. Toch was ik blij om Corné klaar te zien staan na de volgende kartwissel, eindelijk kon ik even mijn rust pakken en ‘Snoopy’ stapte in. Dit was in mijn ogen Corné zijn beste stint van de wedstrijd, we liepen verder uit op plek 4 en 5 en hij reed hele knappe tijden. Ondertussen reden DWT en Hola Lulu ook hard en aan kop. Bluestar had als sterkste wapen Mathias, die reed veel en telkens ontzettend hard. Hij was de enige rijder die nog onder mijn tijd door ging en reed eigenhandig van plek 4 terug naar P2. Dit betekende dat wij ook weer terugvielen naar 4, we hadden een paar lastigere kartjes in de morgen. Terwijl ik nu even anderhalf uur ging slapen, kon Rico weer instappen, hij zag er nog het meest fit uit van ons 4! Na Rico ging Corné weer en toen nog een keer Rico voor een korte stint op 90kg. We moesten immers nog 2 uur en 20 minuten op 90 en ik zou daarvan de laatste anderhalf uur doen.

160424 24h fki ruben kristof

De finish naderde en onze podiumkansen leken kleiner en kleiner te worden, we lagen met nog 2 uur te gaan meer dan een ronde achter op P2 en 3 en Hola Lulu had aan kop al 2 ronden voorsprong! Toch bleven we alles geven, nog 1 keer mijn inmiddels al van pijn vertrokken lichaam opgeladen en mijn handen afgewerkt met duct tape. Nadat Derek en Charlotte ons vannacht al hadden aangemoedigd kwamen nu ook Mike en zijn ouders en zus langs de baan om ons te supporteren, wat een teamspirit van The Dutch Value! De weersomstandigheden waren listig, af en toe een klein buitje maar dit was niet verkeerd voor ons. Op 90kg verbaasden we vriend en vijand door gewoon de snelste op de baan te zijn, sterker nog, zelfs op een droge baan kon ik zo veel winnen dat het podium heel langzaam weer in zicht begon te komen. Het ging zelfs zo goed dat we, met nog 1 verplichte rijderswissel te gaan, de stint op 90kg helemaal rekten tot het einde, waardoor we dus onnodig lang op 90kg reden, maar ja, we wonnen zo veel tijd dat het de moeite loonde. Met nog 15 minuten leek het pleit beslecht, ik had P3 virtueel in handen en toen kwam er nog weer een flinke bui uit de hemel. Het rijden was glibberen en glijden en Rico stond klaar voor nog 3 ronden tot de vlag. We kwamen de pits uit en yes, 15 seconden voorsprong op DWT op P3, we lagen zelfs maar 7 seconden achter Bluestar op 2!!! Dit was een ontzettend lekkere afsluiter van de race, wat een comeback om nog het podium te mogen beklimmen, en dat podium is tijdens deze toprace altijd speciaal. Ik heb genoten van de teamspirit die we hadden dit weekend maar nog voor ik het podium betrad voelde ik al wel enorme spierpijn op komen door mijn hele lichaam. Ik had in 24 uur tijd meer dan 10 uur gereden (waarvan ruim 2 uur in een Rotax) en het was dat de laatste stint zo goed ging, maar o wat was het zwaar. Complimenten aan FKI voor een hele strakke organisatie en natuurlijk felicitaties aan de verdiende winnaars van Hola Lulu op het podium (Sebastien Lamarque, Matts Breckpot, Giovanni Baccellieri en Arnaud Teuwen).

Foto’s met dank aan Paul, Kristof en Derek !

160424 24h fki podium

Formula Karting race 3

Ruben domineert race 3 op Belgische bodem
Brussel, 2 april 2016

IMG_2234

De 3e race van het Formula Karting kampioenschap vond plaats op de mooie baan van First Kart Inn te Machelen. Na de eerste 2 geslaagde races keken alle deelnemers alweer uit naar race 3, want het is tot nu toe een plezier om te racen onder de organisatie van Formula Karting die strak in elkaar zit. Dit is ook te zien aan het aantal inschrijvingen dat vandaag voor het eerst de 30 aantikte en daarmee was race 3 helemaal uitverkocht. Niet geheel toevallig gebeurde dit op de baan van FKI, een locatie die voor bijna iedereen goed aan te rijden is en met leuke wedstrijdkarts en een baan die altijd weer een andere layout kent. Sommige rijders gingen al op vrijdagavond trainen, anderen waaronder ook ik vonden zaterdagochtend de weg naar de kartbaan om nog even te oefenen. We gingen maar liefst 4 kwalificatiesessies rijden achter elkaar om direct de grid te bepalen voor alle 4 de races van 15 minuten, 2 keer in omgekeerde richting en tweemaal tegen de klok in zoals meestal wordt gereden hier. In de eerste 2 sessies van 5 minuten was het zaak om 1 goed rondje op de klok te zetten, terwijl er daarna 2 hotlaps volgden. Voor mij verliepen de sessies uitstekend met 3 pole positions en 1 2e plaats op 1 honderdste van Christophe.

IMG_2236

In race 1 zat Rico op plek 2 en die begon al snel aan te dringen na de start. We hadden in race 1 en 4 in de normale richting een shortcut en Rico probeerde me daarmee in te halen. Ik counterde een rondje later en kwam weer precies voor hem op de baan. Met het nodige verdedigende werk kon ik hem achter me houden en zo de 1e race winnen. In race 2 had ik een wat makkelijkere race, ik kon nu flink wegrijden van de rest, alleen Corné die vandaag als gastrijder meedeed kon in de buurt blijven met een sterk optreden. Stefan eindigde deze race met een matige kart sterk op plek 3. In race 3 reden we opnieuw tegen de richting in en nu was Rico weer mijn voornaamste belager. We moesten dit keer een ‘longcut’ maken en de meeste rijders deden dit relatief laat in de wedstrijd. Rico zat constant vlak achter me en het tempo lag enorm hoog, de rest van het veld was op grote achterstand en we konden het dus samen uitvechten. Hij nam 2 ronden voor mij de longcut en ik won hiermee een kartlengte of 5 omdat Rico nog iemand moest inhalen. In de laatste ronden noteerde ik nog de snelste raceronde en zo hoefde ik deze race niet te verdedigen.

IMG_2334

Voor race 4 mocht ik eens niet vanaf plek 1 starten, dit starten gebeurde overigens steeds stilstaand waarbij de afstanden tussen alle rijders wel erg groot waren. Dit zorgde wel voor wat rust in de eerste ronden van de race. Ik kon nu Christophe goed volgen maar achter mij kwamen snelle mannen als Corné, Stefan en Rico ook al weer aansluiten. Ik zette de aanval in en pakte vrij snel daarna een shortcut om Stefan te coveren. Ik kwam zo weer aan de leiding te liggen en kon deze de laatste tien minuten vasthouden. Rico werkte zich weer knap op naar plek 2 vanaf een 5e startplek en kwam nog heel dicht bij mij. Dit leverde Rico wel een 2e plek op in het dagklassement, terwijl Corné heel knap aan de haal ging met P3. Stefan had veel pech met een lekke band in de 1e race, anders was hij vast heel hoog geëindigd, maar het was nu Jelle Soeffers die zijn snelheid liet zien op een sterke 4e plek, net voor een andere Belg, de jonge Dylan de Wolf bleef Selina (P6) en Mats (P7) voor. Na 3 races was er dus mijn 1e overwinning in dit kampioenschap en die kon ik wel even gebruiken in de tussenstand, waarin slechts 3 punten Rico en mij scheiden. De volgende wedstrijd wordt later deze maand nog verreden in Poeldijk.

Foto’s met dank aan Johan Zielman !

IMG_2512

6 uur nightrace FKI Brussel

The Dutch Value opnieuw naar podium in Brussel
Brussel, 27 februari 2016

Op zaterdag 27 februari was het weer tijd voor The Dutch Value om de messen te slijpen en het vizier scherp te stellen, Rico en Ruben stonden aan de start van de 6 uur nachtrace bij First Kart Inn, strak georganiseerd door Ward Maenhout. Met in totaal 30 teams werd gestart met de 30 minuten durende training die ook gelijk als kwalificatie gold. De baan was weer uitdagend en met zoveel teams was het aan het einde van de kwalificatie nog even zoeken naar een vrije ronde voor een goede hotlap. Rico begon en ik eindigde de kwalificatie. Onze eerste karts was bepaald niet de beste en met veel pijn en moeite kon ik er een 6e plek uit slepen. We moesten 2 van de 6 uur op 90kg gaan rijden, maar met deze kart wilden we dat zeker niet doen en dus gingen we starten op 80kg. We hadden kartnummer 1 gekregen en dit was een klein nadeeltje omdat we telkens als 1e moesten wisselen en een koude kart kregen. Geluk bij een ongeluk was dat onze 1e stint met deze mindere kart daardoor een paar minuten korter was. Ik kon de schade goed beperken, ik kon plek 4 pakken en vasthouden en alleen DWT met Filipe Viera en Bluestar met Mathias Grooten konden een halve ronde voorsprong pakken.

12027677_476864652522570_2748451613007852396_n (1)

Rico ging als 2e en ook dit was zeker geen goede kart, veel teams wisselden nog niet van rijder en dus vielen we even buiten de top 10. We moesten in totaal 3 rijderswissels maken en na 1 uur van Rico besloten we mij een dubbele stint van 2 uur op 90kg te laten rijden. Dit ging eigenlijk super goed. Vanaf plek 10 begon ik aan een opmars en kon constant dezelfde tijden rijden als de teams op 80kg en zelfs plekken terugpakken. We schoven op naar een 5e plek en ik kon de snelste tijd van alle teams op 90kg klokken. Hierdoor waren we terug in de race voor de top 5, al was de top 3 met DWT (Kevin Lemmens, Dylan de Wolf en Filipe), AG Metal (Chris Kools, Kevin Vandenhoeck, Christophe van den Bogaert en Romano Franssen) en CU@Traxxis (Cedrix Wauters en Mats de Jong) wel een stuk weggereden van ons, dit kwam dus vooral door de eerste 2 uur. In het 5e uur kon Rico met deze kart niet echt potten breken en leek het erop dat wij en Bluestar (Robin Borremans, Stefan Verhofste en Mathias) zouden gaan strijden om plek 5. De karts werden in de top 10 gerouleerd, echter kreeg je maar 6 van de 11 karts en dus had het ene team toch wat meer geluk dan het andere.

P1080469

In het laatste uur kregen we gelukkig nog wel een hele lekkere kart en daar maakte Rico uitstekend gebruik van. Hij schakelde een versnelling hoger en reed weg van Bluestar. Hij miste op 2 honderdste de snelste raceronde maar liep wel in op Romano op plek 3. Filipe reed op kop voor Cedric en laatstgenoemde kon met nog 30 minuten te gaan de aansluiting vinden. DWT reed nog op 90kg en moest dus vol in de verdediging. Dat deed Filipe goed, maar ze verloren wel veel tijd waardoor veel achterblijvers en daarna achtereenvolgens Romano, Rico en Mathias ook nog konden aansluiten. Rico vond de aansluiting met nog een minuut of 7 te gaan nadat hij zich een weg door de achterblijvers in de trein had gebaand. Er werd geen blauw gevlagd en dus hadden we nog maar weinig tijd over. Maar inhalen is aan Rico wel toevertrouwd en dus opende hij meteen de aanval op AG Metal, en met succes! We schoven op naar het podium en dat bleek ook meteen het maximaal haalbare. De 2 koplopers hielden alles akelig strak dicht en zo werd de top 5 binnen 3 seconden van elkaar afgevlagd! Een zenuwslopend einde maar voor ons gelukkig wel met een afloop op het podium. De endurance races in Brussel zijn altijd van een zeer hoog niveau en er is geen enkel team dat constant weet te winnen. Gelukkig scoren Rico en ik wel keer op keer podiums en dus doen we het gemiddeld gewoon heel erg goed, en daar waren we dan ook tevreden mee. Met het oog op de 24 uur van Brussel in april was dit alvast een mooie voorbereiding, dan zal The Dutch Value ook aan de start staan!!

IMG_0091

8 uur van FKI Brussel

The Dutch Value naar podium in ijzersterk deelnemersveld
Brussel, 20 september 2015

150920 8u brussel 0

De 8 uur van Brussel is één van de endurance races in het indoorkarten van het aller hoogste niveau. Op de omloop van FKI te Machelen (België) had uitbater Dimi weer een fantastisch parcours aangelegd van niet minder dan 1 minuut en 10 seconden! Er stonden dertig teams aan de start en daaronder vele topteams. Net als vorig jaar reed ik mee met Rico Haarbosch, dit jaar natuurlijk als The Dutch Value. We hadden in tegenstelling tot onze concurrenten niet getraind maar gelukkig hadden we nog een warm-up op zondagmorgen. Dit ging gelijk lekker en er waren veel teams die aan elkaar gewaagd waren. De omstandigheden waren prima, er was dit keer geen regen voorspeld en daar waren we op zich niet rouwig om. De kwalificatie was in Formule 1 stijl met 3 sessies en telkens vielen er 10 teams af. Rico kwam de 1e sessie van 15 minuten eenvoudig door, ik pakte P1 in de 2e sessie van 10 minuten en Q3 van 5 ronden bracht ons naar P2 op de grid achter Hola Lulu Racing met Matts Breckpot en Sebastien Lamarque. De 10 hoogst ingeschaalde teams rouleerden in de race 11 karts, er waren dus 10 kartwissels en 3 verplichte rijderswissels.

150920 8u brussel 1

Ik begon de race en in de eerste 2 uur konden Matts en ik langzaam maar zeker wegrijden van de andere teams. Romano Franssen van Traxxis Boedha en Cedric Wauters van CU@Traxxis bleven nog wel binnen de 30 seconden. Ik kon na een paar positiewisselingen de leiding pakken en had na 2 uur een voorsprong van 4 seconden!! Het was dus wel duidelijk dat het vandaag om iedere tiende ging. In Brussel is er naast snel en constant rijden nog een essentiële factor die het resultaat bepaald, namelijk hoe snel je achterblijvers kan inhalen. Met 30 teams kon je nu eenmaal veel achterblijvers tegen en het is zaak om hier zo min mogelijk tijd mee te verliezen, er wordt ook geen blauw gezwaaid. Dit ging ons goed af en na 2 uur ging Rico op pad voor zijn 1e stint.

150920 8u brussel 2

Sebastien Lamarque van Hola Lulu reed verrassend sterk vandaag en kon Rico na een half uurtje inhalen. Rico bleef wel dichtbij en ondertussen kwam Mats de Jong van CU@Finish ook dichterbij. Na 2 kartwissels besloten we een iets eerdere wissel te doen dan oorspronkelijk gepland, en ging ik een kleine 3 uur rijden. Wederom was het knokken voor iedere tienden, honderdste zelfs, want ik zat weer vlak voor of achter Matts. Uiteindelijk wist hij in het 6e uur na een felle strijd wel een gaatje te slaan toen wij onze minste kart hadden. Zij kregen telkens onze karts 1 stint later. Op dat moment stapte Rico weer in en die ging dit keer op jacht naar de koplopers, terwijl CU@Traxxis ook was aangesloten. Na een kapotte kart voor Mats de Jong (ze kregen de ronde wel terug) nam Rico definitief afstand van P3, en verkleinde het gat naar P1 nog van 30 naar 15 seconden in de laatste 40 minuten in zijn beste stint van de wedstrijd, maar helaas geen 2e overwinning op rij voor ons. Een puike prestatie van Hola Lulu en ook van CU@Traxxis die 30 seconden achter ons eindigden. Wij konden toch zeker tevreden terugkijken op een hele spannende race, in dit veld is een podium een prima prestatie en de organisatie was top, kortom een hele leuke race die we volgend jaar zeker weer willen proberen te winnen.

150920 8u brussel 3

Belgian Indoor Kart Championship (BIKC)

3e plek voor Ruben in fantastisch kampioenschap met WK schakelkarts

Brussel, 22 maart 2015

150322 bikc 1

In het weekend van 21 en 22 maart werd er bij FKI in Brussel het Belgisch kampioenschap indoorkarten verreden. Er werd gereden in de Italiaanse PGK-Z schakelkarts die ook op het WK deze zomer in Italië zullen worden gebruikt. De karts waren simpelweg magnifiek om mee te rijden, wat een belevenis. Nog nooit had ik zoveel plezier gehad in een kartsessie dan in deze karts, echt fantastisch om met deze krachtige machines te racen. Op zaterdag waren de trainingssessies, de Race of Champions en het juniorenkampioenschap reeds afgewerkt. Rico was 2e geworden bij de junioren, en samen met Rico won ik de Race of Champions, een goede opsteker dus voor het BIKC. De dag begon met een 10 minuten training/kwalificatie voor alle rijders in 4 verschillende groepen van 20 rijders. Ik pakte pole position in mijn groep. Verder reden voor Nederland ook nog Annelien, Lorenzo en Selina mee. Er waren in totaal bijna 80 deelnemers uit allerlei Europese landen, zo waren onder meer de Polen, Fransen, Italianen en Spanjaarden in grote getale aanwezig.

In race 1 won ik met grote voorsprong, een heerlijke start van de dag. De snelste ronde was ook nog 2 punten waard, en de 2e snelste ronde nog 1 punt, deze 2 punten pakte ik ook mee. In mijn 2e race had ik (de enige keer dit weekend) een kart die niet goed schakelde, vanaf P7 op de grid na een hotlap kwalificatie moest ik me zien op te werken in een kart die vastzat in de 3e versnelling. Dit was vooral uitkomen bocht een groot nadeel. Toch wist ik mezelf nog naar de 3e plek te knokken, en met een aantal hotlaps pakte ik zelfs nog de snelste raceronde.

150322 bikc 3

In de 3e race was het glibberen en glijden toen er een radiateur lek was, ik maakte daar optimaal gebruik van en sleepte mijn 2e overwinning uit het vuur. In de 4e kwalificatierace van 20 minuten kon ik een 5e startplek omzetten in opnieuw een podium, P3. Na de kwalificatieheats stond ik 2e in de stand achter Amandio Costa Paz.

In de halve finale (voor de beste 40 rijders) had ik een van de leukste races van het hele weekend, er konden hier meer punten verdiend worden dan tijdens de heats. Na een duel op het scherpst van de snede met de Duitser Schings en de Belg Cools (die door de Duitser rond werd getikt) kon ik de 3e plek pakken achter de 2 sympathieke Polen Bartsch en Marczyck, vorige week nog deelnemers aan de DOK in Roosendaal, zij hadden hele goede karts en waren ontketend. Lorenzo reed ook heel de dag ijzersterk, zijn kwalificaties waren indrukwekkend en hij reed telkens met de toppers mee, en dit werd beloond met een prachtige finaleplek, zeer knap als 1 van de jongste deelnemers in het veld. Selina en Annelien haalden de finale niet, maar Selina werd nog wel knap 2e bij de dames, achter thuisrijdster Jessica van der Perren, en ging dus na vorige week opnieuw naar huis met een mooie trofee.

De finale was ook zeer spectaculair, ik had als nummer 3 in de stand (achter Baccellieri en Costa Paz) nog kans op de titel, net als de Belg Teuwen die maar 1 punt achter mij stond. In de finale waren veel meer punten te verdienen als in de races hiervoor. Mijn hotlap kwalificatie was opnieuw tegenvallend met plek 6, terwijl concurrenten Teuwen en Baccellieri 1 en 2 stonden. Maar al snel werkte ik mezelf op naar voren door de Italiaan Bongiovanni en de Belg Huls in te halen op het buitenstuk. Daarna was de Portugese Belg Viera aan de beurt. Hij gaf wat meer weerwerk, maar moest er na enkele wilde acties toch al snel aan geloven. Ik was helemaal los en reed een waanzinnig constant en snel tempo, waarmee ik hard inliep op Baccellieri, maar vanwege het inkorten van de finale van 30 naar 20 minuten kon ik hem net niet meer aanvallen. Desondanks een zeer verdienstelijke 3e plek in de finale, en dit betekende ook een 3e plek algemeen. Een resultaat waar ik zeker tevreden mee kon zijn, een hele goede opsteker richting het WK, wat gaat dat ontzettend gaaf worden in deze karts.

150322 bikc podium

Giovanni Baccellieri was de nieuwe Belgisch kampioen, voor Arnaud Teuwen (winnaar van de finale). Viera en Costa Paz eindigden netjes op 4 en 5. Er was ook nog een apart klassement voor alle internationale rijders, deze klasse won ik voor de Pool Matheusz Bartsch en de Duitser Marc Schings, Lorenzo werd heel netjes 5e en mag terugkijken op een geslaagd weekend in zo’n sterk deelnemersveld. Na het uitreiken van de prijzen was het nagenieten van dit fantastische weekend, wat een mooie nieuwe ervaring in deze PGK-Z schakelkarts, ik kijk nu al uit naar de volgende keer!!

Race of Champions

Rico en Ruben pakken overwinning voor Nederland
Brussel, 21 maart 2015

150321 race of champs 2

In het weekend van 21 en 22 maart werd er bij FKI in Brussel het Belgisch kampioenschap indoorkarten verreden. Voorafgaand aan deze race was er een Race of Champions georganiseerd, voor alle nationaal kampioenen van het afgelopen jaar. Van ieder land deed er een junior en senior mee, bij ons dus Rico en ik, en we moesten op 70 respectievelijk 80kg rijden. Er waren 4 races, elk 20 minuten en je reed voor een individueel klassement (gek genoeg dus op verschillende gewichten) met 1 schrapresultaat en een landenklassement. Er werd gereden met de Italiaanse PGK-Z schakelkarts die deze zomer ook gebruikt zullen gaan worden tijdens het WK. Op zaterdagmiddag gingen we trainen in deze karts die speciaal waren overgekomen uit Italië. Het rijden met deze karts was sensationeel, wat een beleving, wat een power, het schakelen bracht een fantastische nieuwe dimensie aan het indoorkarten.

150321  race of champs 1

’s Avonds begonnen we met een kwalificatie van 10 minuten om de startgrid voor race 1 te bepalen. Rico startte op 3, ik op 5. De eerste race was gelijk heel spectaculair met de nodige positiewisselingen, Rico won de race, terwijl ik 4e werd achter Rico, de Italiaan Bongiovanni, de Belg Laporte (die reed voor Italië CIKI) en net voor de snelle Duitser Schings. Race 2 werd gewonnen door de Belg Baccellieri, net voor Rico en daarna kwam ik als beste senior, we stonden er met team Nederland super goed voor. Race 3 was opnieuw een prooi voor Rico, terwijl ik met P7 na een kleine spin de schade nog beperkt hield. Tijdens de finale begon het lichtjes te regenen, hier maakte ik optimaal gebruik van, en met onder meer de snelste rondetijd wist ik 2e te worden, net achter Baccellieri (die dus op 70 ipv 80 reed) en voor de Poolse junior Walczak, Schings en Rico. Uiteindelijk bleek dit meer dan genoeg voor een 1e plaats bij de landen, een mooie overwinning en met de snelheid zat het ook wel goed. Bij de senioren was ik 1e, hiervoor waren geen prijzen, maar wel voor een 3e plek in het gecombineerde junior/senior klassement waar Rico nipt de hoofdprijs pakte voor Baccellieri.

150321 podium race of champs

24 uur van FKI Brussel

Winst voor BlueStar Racing Team

Brussel, 25/26 april 2015

150426 fki bluestar racing team

Voor de 6e keer (op rij) stond ik afgelopen weekend aan de start van één van de belangrijkste 24 uurs races van het jaar, die van First Kart Inn te Brussel. Net als in 2012 (2e) en 2014 (3e) reed ik ook dit weekend weer mee met mijn vrienden van het Belgische Bluestar Racingteam. Een topteam dat in de hele wereld al vele titels heeft gewonnen.

Dit weekend stonden we aan de start met iets meer rijders dan gebruikelijk. Jan de Winter, Robin Borremans, Mathias Grooten, Gregory Laporte, Yoan Medart en ik vormden het sextet dat Kinepolis – Bluestar 1 moest gaan vertegenwoordigen. In een veld van 22 teams hadden we zeker goede hoop op het podium, al waren er zeker 5 hele snelle andere teams aanwezig. Tijdens de race moesten we 11 keer van kart en 11 keer van rijder wisselen, en moest er minimaal 6 uur op 90kg ipv 80kg gereden worden. De weersomstandigheden waren wisselvallig en de training en kwalificatie waren al op een natte baan. Het ging bij ons allemaal gelijk goed, en ondanks dat Mathias in zijn snelste ronde in de kwalificatie gehinderd werd, pakten we toch een 2e startpositie achter de snelle thuisrijder Kevin Vandenhoeck van TT FSA.

150426 fki paul

De 20e editie van deze race begon om 12 uur ’s middags, en er werd gelijk een verrassing aangekondigd, de race zou voor deze jubileumeditie geen 24 maar 25 uur gaan duren! De meeste teams vonden dit leuk nieuws, al was het afwachten of dat na 24 uur racen nog steeds zo was!! De lay-out was erg leuk, maar wel uitdagend, vrij zwaar en dus beloofde het weer een slijtageslag te gaan worden.

Mathias liet er bepaald geen gras over groeien, want al na enkele bochten pakte hij resoluut de leiding in de race en ging er als een komeet vandoor. Hij declasseerde het hele veld in de eerste stint van bijna 2 en een half uur, en pakte al meer dan een ronde voorsprong op de rest. Hoewel dat in een 24 uurs race weinig zegt was het toch een lekkere start, je kan de voorsprong beter maar alvast hebben. In onze 2e stint uur kregen we meteen één van onze minste karts, en we besloten dat ik deze stint op 80kg zou gaan doen. Ik kon heel constant rijden en zo de schade tot een minimum beperken. Een uur of 4 later zou blijken dat ik in deze stint eigenlijk heel veel tijd had gewonnen toen onze concurrenten niet aan deze tijden kwamen. Dat het zwaar was werd wel onderstreept door het feit dat ik anderhalve kilo vocht was verloren in deze stint.

150426 fki finish

Als 3e ging Gregory rijden, ook hij op 80kg. Onze grootste concurrenten leken de teams DWT Racing (oa Filipe Viera en Mats de Jong), TT FSA (onder andere Andy Gaban en Arnaud Teuwen) en topfavoriet in de ogen van velen Hola Lulu Racing (onder andere Matts Breckpot, Giovanni Baccellieri en Amandio Costa Paz) te gaan worden. Deze laatste reed met Amandio al erg sterk in het begin van de race. Gregory hield het verschil echter boven de ronde.

Yoan ging na Greg als 4e rijden, de man uit Wallonië liet zijn snelheid meteen zien en is altijd een constante factor voor endurance races. Hier en daar waren er enkele kleine pechgevalletjes met de karts, maar dat werd door FKI weer feilloos opgelost, er stonden altijd meerdere reservekarts verspreid over de baan, en je kon dan weer aansluiten achter degene waar je achter reed en kreeg de volledige ronden zo terug. Ik was even 2 uurtjes gaan liggen toen ik alweer werd wakker gemaakt om na Yoan weer te gaan rijden. Ook deze stint was een iets minder kartje, maar op constantheid kon ik de voorsprong toch uitbouwen naar iets meer dan 2 ronden na 10 uur wedstrijd.

150426 fki podium champagne

Toen de nacht aanbrak was het tijd voor dubbel wereldkampioen Robin om in te stappen, geloof het of niet, voor het eerst sinds juli 2014 weer in een wedstrijd. Hij had dan ook even tijd nodig om op snelheid te komen, en dit lukte hem aardig, al was ie zelf nog niet helemaal tevreden over de constantheid. Met een aantal kilo’s overgewicht reed hij toch een sterke stint op 90kg. Matts Breckpot reed op dat moment een super stint op 90kg voor Hola Lulu en reed zicht terug tot een verschil van ongeveer een ronde. Terwijl ik weer even ging slapen gingen de hemelsluizen wagenwijd open, het kwam met bakken uit de lucht vallen en Jan de Winter kon zich opmaken voor een stint in het nat. Na een tijdje werd de race zelfs even stilgelegd vanwege teveel water op de baan. In de nacht reden we 6 uur aan een stuk op 90kg, Robin, Jan en Mathias namen deze stints voor hun rekening, en hierdoor verloren we een klein stukje van onze voorsprong, maar deze bleef overeind. Vooral tijdens de 2e stint van Mathias deden we geweldige zaken, want net als vorige week in Polen op 90kg was hij weer ‘on fire’.

150426 fki ruben opa

Na Mathias ging Yoan met nog een goede 8 uur te gaan, en ook hij reed weer sterk alvorens ik wederom mocht instappen. Dit keer had ik een hele lekkere kart, en ik kon het complete veld op 2 rondjes achterstand zetten met het ingaan van de laatste 4 uur. Hola Lulu Racing was de eerste achtervolger, maar hun toprijders hadden in de nacht niet het verschil kunnen maken en zowel Mathieu Huls als Cedric Wauters verloren nu tijd. Hier maakte Arnaud Teuwen dan weer goed gebruik van, hij reed in totaal meer dan 8 en een half uur en knokte zich samen met PIKC finalist Andy Gaban voorlopig naar plek 2. Mathias laadde zichzelf nog eens op voor een laatste stint en het begon er beter en beter voor ons uit de zien. Met nog een kleine 2 uur op de klok werd mij de vraag gesteld of ik nog een keer kon instappen, en dit wilde ik uiteraard graag doen, ondanks de pijn in heel mijn lichaam! Met pa en ma en ook opa langs de kant van de baan was het leuk rijden en de voorsprong was inmiddels comfortabel.

Met nog een uur te racen begon het nog even te regenen, hier verloor ik nog een beetje tijd, maar ik hoefde absoluut geen risico te nemen met zo’n 2 ronden voorsprong, en dus kon ik lekker uitrijden. TT FSA en DWT waren sterk in regen met Kris Cools en Mats de Jong, zij pakten beiden veel tijd op Hola Lulu in de regen. Zij besloten om nog een extra wissel te doen en Baccellieri te ruilen voor Breckpot, die ging een stuk harder en kon de 3e plek achter TT FSA en voor DWT Racing veiligstellen, voor hun een teleurstellend resultaat. Voor ons was de 1e plek een feit, een waanzinnig mooie overwinning, dik en dik verdiend denk ik. Na bijna 8 uur racen kon ik na 2010 voor de 2e keer deze race op mijn naam schrijven, wederom met Mathias als teamgenoot, hij had een belangrijk aandeel met zijn sterke stints op zowel 80kg maar zeker ook die op 90kg. Echter een 24 uurs race kan je alleen maar winnen als het hele team top is, want iedereen moet zijn steentje bijdragen en dat hebben we gedaan, zowel tactisch als op de baan waren we weer sterk en dit weekend kennelijk de beste! Een forse champagnedouche was het resultaat, iets waar niet iedereen even blij mee was, maar dat moesten we maar even voor lief nemen, en de gigantische beker en de smaak van de overwinning maakten alles goed! Een top weekend en hiervoor wil ik de organisatie van FKI, alle rijders van Bluestar en zeker ook de sponsor Kinepolis bedanken!

150426 fki podium groot