Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

British Rental Kart Championship 2018

Ruben maakt er 5 op een rij van in Groot-Brittannië
Milton Keynes (GB), 19-21 januari

Op vrijdag 19 januari was het weer zover, het British Rental Kart Championship, de eerste KWC qualifier van het jaar, stond voor de deur en we vertrokken traditiegetrouw per auto op weg naar de boot die ons weer naar Engeland moest voeren. Op vrijdag reden ik samen met Edyta, Annelien en Joris 2 trainingsheats, altijd goed om er weer even in te komen en gelukkig voelde het al snel weer vertrouwd aan. Voor het 5e jaar op rij ging ik proberen om het BRKC in Milton Keynes te winnen, een reeks die met het jaar specialer wordt, ik probeer me er zo min mogelijk mee bezig te houden en gewoon van race tot race het weekend te bekijken. Er waren opnieuw 100 deelnemers, binnen no-time was het kampioenschap uitverkocht en er stonden heel wat toppers op de deelnemerslijst. De organisatie verloopt altijd op rolletjes, tot in de kleinste en meest professionele details is alles voorbereid en dat kan je merken aan de waardering die het kampioenschap krijgt onder de rijders maar ook onder buitenstaanders die alles (van de groepsloting tot de races tot de interviews na de wedstrijd) perfect kunnen volgen via het live uitgezonden Youtube-kanaal. Het onthaal en de waardering die ik bij aankomst krijg is overweldigend, na 4 titels op rij en mijn wereldtitel van afgelopen jaar word ik hier gezien als een groot voorbeeld en dat is heel erg leuk om mee te maken.

BN ruben edyta

Op zaterdagochtend was ik toch weer licht gespannen voor mijn 1e heat van het weekend. Dit was gelijk een hele zware en ik pakte pole position terwijl de top 6 binnen anderhalve tiende achter me zat. Dat voorspelde een zware race, maar gelukkig kon ik na een aantal rondjes mijn concurrenten Oliver Bayani, Thom van Dijk, Bjorn Vermeulen, en nog enkele toppers, afschudden. Ik hoefde geen risico te nemen bij het maken van mijn pitstop en won de 1e race overtuigend. Race 2 was op de alternatieve lay-out op zaterdagmiddag, op zich wel een leuke baan maar ik moest iets meer zoeken in vergelijking met de traditionele baan. Toch kon ik wel weer pole position pakken, en na een paar ronden op de hielen te zijn gezeten door Dan Healey en Sean Brierley, kon ik wegrijden en de overwinning binnen hengelen.

Annelien reed op dag 1 ook gelijk heel sterk, ze had 9 maanden niet gereden vanwege een nekblessure en ging het nu voor het eerst weer proberen, en ze begon gelijk heel knap met een 2e plek achter 1 van de favorieten, Matt Bartsch uit Polen. Edyta had iets meer moeite maar voor haar was het dan ook de 1e keer hier. Op zondagochtend ging het hele circus alweer vroeg verder, sommige rijders hadden op zaterdagavond al hun 3e race gereden, ik moest die nog doen. In mijn groep zat eigenlijk maar 1 echte topper, en dat was Matt Bartsch, maar hij trok net wel 1 van de bommetjes. Aangezien ik een ietsje mindere kart had, had ik geen kans om hem te pakken en werd ik voor het eerst in 16 wedstrijden weer eens verslagen op de baan van Formula Fast. Mijn befaamde winning streak was ten einde maar beter nu dan in de grote finale, want dat is toch waar het ieder jaar om draait. Mijn 4e race was nu wel extra belangrijk want ik wilde niet nog een punt laten liggen, Sam Spinnael en Jonny Elliott hadden namelijk wel 3 van de 3 races gewonnen. Andere grote concurrenten als de Deen Sponholtz, de Britten Ed White en Lewis Manley en de Belg Yoan Medart hadden al 1 of meerdere punten gemorst.

BN finish

Ik had in race 4 mijn handen vol aan Lewis Manley. Ik had namelijk een kart die de vorige race niet gereden had en dat was hier een enorm nadeel. Mijn kwalificatie was ternauwernood goed voor plek 3 op zomaar een halve seconde van de pole position. Ik kon na een aantal ronden de 2e plek pakken en kon toen heel langzaam beginnen met inlopen op Lewis die inmiddels een seconde of 2.5 was weggereden. Eerst met honderdsten en toen mijn banden op temperatuur waren met tienden per ronden sloop ik naar hem toe. Een klein gelukje was dat hij de pits in dook met nog een minuut of 6/7 te gaan, zo kon ik nog even doorrijden en het verschil maken. Zij aan zij kwam ik naast hem de pits uit, maar aan de binnenkant, en dus pakte ik de leiding over! Ik won de race en dat was best een opluchting. Edyta werd in deze zelfde race heel netjes 5e! Mijn halve finale verliep heel soepel, ik won vrij eenvoudig en doordat Sam Spinnael punten liet liggen ging ik net als de afgelopen 2 jaar als leider de finale in, wat betekende dat ik de eerste kartkeuze had.

BN ruben james

Maar eerst moest er nog gekwalificeerd worden, allemaal 1 ronde in dezelfde kart in de omgekeerde volgorde van de stand. Ik had mijn zenuwen goed onder controle en zag dat alle tijden weer enorm dicht bij elkaar lagen. Mijn ronde ging heel goed op 1 bocht na waar ik de apex een beetje voorbij schoot, dit koste me de pole position want ik was 2e op 0.005 van BlueStar teamgenoot Yoan. Yoan had de 3e kartkeuze en had dus ook een goede kart, en dus wist ik dat me een hele zware finale te wachten stond. Thom mocht als 2e kiezen en had een kart die vergelijkbaar was met die van mij, echter moest hij wel als 5e starten. Na een aantal ronden race was ik Yoan nog niet langsgekomen, hij schermde de binnenkant steeds goed af en er waren al enkele mensen gaan pitten. We moesten nu 2 pitstops maken en dus was het heel goed opletten wat er gebeurde op de baan. Ik wilde graag het initiatief in de wedstrijd nemen en dat lukte door Yoan eind rechte stuk te verschalken. Hij bleef lang bij me maar met nog een minuut of 10 (van de 30) te gaan ontstond er een gaatje. Thom was ondertussen opgerukt naar voren en alleen Ed White kon bij hem in de buurt blijven. Matt Bartsch had als 3e gekwalificeerd maar viel met een mindere kart langzaam terug, terwijl Thom dezelfde tijden als mij reed.

BN podium

Ik hield het scherp in de gaten en rekende uit dat ik 23 seconden marge had, goed voor 2 pitstops die niet helemaal op de limiet hoefden te zijn, maar rustig aan kon ik het zeker niet doen. Yoan kwam na 2 stops achter Thom en dus was het toch nog wel even spannend. Ik maakte ook mijn 2 stops en maakte geen fouten, 4 groene lichten en ik kwam een seconde of anderhalf voor Thom weer de baan op, zodoende had hij geen kans meer om nog aan te vallen. De vijfde titel was binnen, ongelooflijk dat de reeks voortduurt, opnieuw kon ik met gebalde vuist de zege vieren en ik was hier super tevreden over. Naast de £1000 en het free entry ticket voor het KWC kreeg ik weer een staande ovatie, een interview met lovende woorden en een hele mooie beker die perfect in het rijtje van de afgelopen jaren paste. Het blijft een heel bijzonder kampioenschap om aan mee te doen en al helemaal om te winnen. Ik vond het erg leuk om naderhand te horen hoeveel mensen het via Youtube live gevolgd hadden, in mijn ogen is het BRKC echte reclame voor de (indoor)kartsport en ik hoop dan ook volgend jaar hier weer terug te zijn om mijn titel voor de 5e keer te verdedigen.

© Foto’s Belinda Norris Photography

BN ruben janneke

British Rental Kart Championship 2017

Ruben in stijl naar ongelooflijke 4e titel op rij
Milton Keynes (Gb), 21-22 januari 2017

brkc 2017 logo

Op vrijdag 20 januari 2017 ging ik samen met mijn moeder, zus Annelien en haar vriend Joris en mijn vriendin Edyta richting Engeland voor traditioneel de eerste grote wedstrijd van het jaar, het British Rental Kart Championship (BRKC). Dit kampioenschap wordt al sinds 2011 georganiseerd en sinds de editie van 2014 wordt het BRKC gehouden op de mooie indoor baan van Formula Fast in Milton Keynes. Ik lieg niet als ik zeg dat dit één van mijn favoriete banen is, bijna nergens anders lijk ik zo makkelijk mijn draai te vinden en ook dit jaar had ik na 2 trainingsheats weer het juiste gevoel te pakken. Het BRKC staat bekend als een kampioenschap met een enorm hoge amusementswaarde, zowel voor de deelnemers als voor de toeschouwers, live op locatie maar ook thuis op de bank. Het BRKC is de laatste jaren uitgegroeid tot een kampioenschap met een enorm professionele uitstraling, dat komt door de organisator Bradley Philpot, de mensen van de kartbaan en niet in de laatste plaats de commentator James Auld. Door middel van een voorbeschouwing, live groepsloting en live streaming met commentaar en zelfs met replays tijdens het evenement wordt iedereen die het wil volgen op zijn wenken bediend. De populariteit is terug te zien in het aantal aanmeldingen, net als vorig jaar werden ook nu alle 100 beschikbare plaatsen makkelijk gevuld en er zaten wederom veel sterke rijders tussen.

brkc2017 ruben mathias

We begonnen met 4 heats van ieder 20 minuten, met hotlap kwalificatie en met 1 pitstop. Sommige rijders reden op zaterdag 2 heats, anderen al 3. Voorafgaand aan het evenement was er een aantal favorieten en daar hoorde ik zeker bij. De afgelopen 3 jaren had ik hier telkens gewonnen en dat creëert hooggespannen verwachtingen. Mijn eerste heat was gelijk een leuke met sterke rijders als Mateusz Bartsch (Pl), Ramon Pineiro (Sp) en Russel Endean (Gb). Ik kon gelukkig pole position pakken en vervolgens vrij makkelijk mijn eerste overwinning van het weekend binnenslepen, een lekkere start. De tweede heat was rond half 3 ’s middags en dit werd ook wel de ‘heat of death’ genoemd, vooral omdat de top 3 van vorig jaar hierin vertegenwoordigd was, Lewis Manley en Stefan Verhofste waren 2 tegenstanders van formaat. De kwalificatie verliep uitstekend, ik pakte pole met maar liefst een halve seconde voorsprong en wist de race met grote voorsprong te winnen. Dankzij een lekkere kart kon ik ook deze zware groep goed doorkomen, verrassend genoeg werd de Brit Calum Conway knap 2e.

brkc 2017 kristof dielis 2

De rest van de dag kon ik lekker toekijken want ik had vandaag geen races meer, en ik zag hoe een drietal andere rijders ook hun 1e 2 races wisten te winnen, Bradley Philpot (Gb), Sean Brierly (Gb), Bluestar teammaat Mathias Grooten (Be) en landgenoot Thom van Dijk. Ondertussen liet ook Annelien weer zien razendsnel te zijn, na een overwinning in haar 1e race werd ze vervolgens 3e in race 2 en lag ze op koers voor nog een overwinning toen ze jammer genoeg omgetikt werd door een rijder achter haar, ze werd gelukkig nog wel 3e waardoor zij ook kon terugkijken op een hele goede dag.

brkc2017 ruben by tim andrew

Op dag 2 was ik een stuk zenuwachtiger dan op de 1e dag, vandaag moest het gebeuren! Ik had het gevoel dat ik zeker weer een gooi kon doen naar de titel en daarmee ook het £1000 prijzengeld. Eerst maar eens heat voor heat verder kijken. Net als heat 2 was heat 3 op de alternatieve lay out waarop niet hadden kunnen trainen, deze leek wel veel op alternatieve lay out van vorig jaar. Mijn 3e heat zou op papier de makkelijkste moeten zijn van mijn 4 heats, ware het niet dat ik in de kwalificatie weliswaar pole position pakte, maar op slechts 1 honderdste gevolgd werd door de Belg Sander de Baets. In de race blijf hij op mijn bumper in kart 15 waarin ik gisteren de overwinning had gepakt, maar met de pitstop maakte ik dit keer het verschil. Een rondje later dan Sander pitte ik en met meer dan een seconde voorsprong kwam ik weer terug de baan op, deze pitstop was op het randje maar dus wel goed om de overwinning veilig te stellen. Met het pitstopsysteem dat je de laser een bepaalde tijd moet onderbreken kan je veel risico nemen door alvast te beginnen met rijden als het licht nog rood is, maar ben je te vroeg weg dan moet je pitstop opnieuw. Hier gingen veel mensen de fout mee in maar bij mij ging het gelukkig goed. De 4e heat was wederom een hele lekkere, na mijn 4e pole position kon ik nu makkelijk wegrijden en nog eens wat dingen testen op weg richting de halve finale.

brkc 2017 by edyta

Als enige had ik een perfecte score van 4 overwinningen, op de voet gevolgd door Mathias Regis Gosselin die allebei 3 overwinningen en een 2e plaats hadden. Ondanks dat er enkele sterke Britten waren schatte ik deze 2 mannen ook in als voornaamste rivalen voor de titel. In de halve finale ontliep ik hen dus en zat ik onder meer met de andere 2 Nederlanders die zich hadden geplaatst voor de halve finale met de beste 30 rijders, Thom en Annelien! Joris had een hele sterke 2e dag gereden maar stond helaas al te ver achter om nog de halve finale te halen, dat gold ook voor de 5e Nederlander, Anne d’Hondt die weer waardevolle ervaring opdeed en mooi meestreed in de middenmoot. In de semi moest ik voor het eerst dit BRKC de pole position laten aan iemand anders, de nieuwkomer Chris Daines zette zijn kart vooraan de grid. Gelukkig kon ik wel als 2e weg en de race begon spannend. Ik probeerde samen met Chris weg te rijden maar van achteren werd er wel aangedrongen. Toen Thom op den duur kwam aansluiten wilde ik graag een inhaalactie plaatsen. Mijn kart was echter niet super en daardoor zat ik eind rechte stuk steeds ver weg. Toch zette ik een poging in en deze lukte, ik nam de kop over. Een aantal ronden later doken de mannen achter mij de pits in en ik zag dat ik gelijke of snellere tijden kon blijven rijden. Daarom probeerde ik zo constant mogelijk te rijden en lang door te rijden, zodat ik het gaatje wat kon rekken. Dit lukte perfect en na mijn pitstop bleef ik aan de leiding en won ik ook de halve finale.

brkc2017 ruben met fans

Ik werd meteen geïnterviewd en ze vroegen me naar mijn ongeslagen reeks van inmiddels 12 races, sinds de halve finale van 2015 waarin Annelien mij nog te snel af was. Ik wist echter dat het ook dit weekend maar om 1 race ging en dat was de finale, dus ik probeerde rustig te blijven en me te focussen op de kwalificatie shoot-out voor de finale. Ik had me door de 1e plek in de stand in ieder geval verzekerd van de 1e kartkeuze. De shoot-out was zenuwslopend, ik moest als laatste van de 10 finalisten. Het leek erop alsof de omstandigheden bepaald niet beter werden, want de tijden van Sam Spinnael die als 1e moest en Lewis Manley (als 2e) bleven maar bovenaan staan. Ook Mathias (P6) en Regis (P4) beten zich stuk. De verschillen waren echter zoals altijd erg klein en ik probeerde er vol voor te gaan, niet op safe maar alles eruit persen, deze ronde was cruciaal voor het verloop van de finale. Het pakte fantastisch uit want voor het eerst in 4 jaar pakte ik pole position voor de grande finale, gejuich en bewondering klonk vanuit het publiek! In de finale had ik het geluk dat Lewis Manley achter mij startte, hij had een iets mindere kart en ging al snel in de verdediging. We moesten dit keer 2 pitstops maken en Regis en Sam speelden hier goed op in door meteen te stoppen. Mathias kwam langzaam op gang en ik wist dus dat ik vooral Regis in de gaten moest houden. Hij had ook een erg goede kart en was met de pitstop Sam voorbijgegaan.

brkc 2017 podium

Mijn tijden waren echter heel goed, ik had gekozen voor kart 17 die ik ook in de 4e heat had gehad en toen de banden wat warmer werden kon ik het tempo steeds verder opvoeren en gelukkig ook een voorsprong uitbouwen op de rest van het veld. Al na een minuutje of 10 voelde ik dat ik op de rand van mijn 4e titel stond. Met mijn pitstops die ik vrij laat in de race maakte hoefde ik gelukkig net als vorig jaar geen risico te nemen, alles ging goed en opnieuw kon ik juichend de zwart/wit geblokte vlag passeren, het was waanzinnig, 4 jaar op rij zo’n groot event winnen in ongelooflijk en ik was dan ook enorm trots en tevreden met het resultaat van al mijn races dit weekend. Regis werd uiteindelijk 2e en om plek 3 streden Sam en Mathias. Helaas maakte Mathias een kostbare fout in de pits door net te vroeg weg te rijden, en doordat het de laatste ronde was kon hij geen geldige stop meer maken en werd dus 10e en laatste in de finale. Zuur, want hij verliest daarmee een gratis ticket voor het WK. Naast een WK ticket, het prijzengeld en een prachtige beker won ik vooral weer het respect en de bewondering van de Britten en overige deelnemers, heel gaaf om te ervaren en super om mee te maken. Na wederom weer een heel mooi weekend in de UK kijk ik al met veel zin vooruit naar de volgende grote wedstrijden de komende maanden. Allemaal bedankt voor het volgen via de live stream en de aanmoedigingen van langs de kant en vanuit Nederland!

Foto’s met dank aan: Tim Andrew, Bradley Philpot, Edyta Paleckza, Kristof Dielis, Marc Alexander Stordeur, Belinda Norris, Janneke Boutens.

Raceverslag en volledige uitslag

brkc 2017 happy

BRKC dag 2

Ruben dominant naar 3e titel
Milton Keynes, 17 januari 2016

De wekker gaat om half 7, Annelien rijdt vandaag in de 1e groep en er ligt sneeuw buiten, we moeten daarom op tijd vertrekken. Even onder de douche en dan hijs ik mezelf in mijn kartpak om vervolgens nog snel even aan het ontbijt aan te schuiven. Zoals ook de voorgaande jaren is mijn honger niet groot, waarschijnlijk vanwege de zenuwen die op zondags toch altijd wat meer aanwezig zijn. Vandaag staat echter de grote finale op het programma. Die finale is echter maar voor 10 rijders weggelegd en hoewel ik er heel goed voor sta, is er nog niks zeker. Eenmaal op de kartbaan is het nog rustig, ik bereid me dan ook in alle rust voor op wat komen gaat, maak een praatje met de vertrouwde BRKC commentator James Auld en groet mijn opponenten. Terwijl Annelien naar haar 2e overwinning rijdt probeer ik alvast een lijstje te maken van de beste karts, want later vandaag mogen we kiezen en hopelijk mag ik als één van de eersten kiezen, want dat betekent dat ik het goed gedaan heb. Mijn 3e heat is een zware, ik mag het opnemen tegen onder meer Ed White, de Engelsman die vorig jaar onverslaanbaar leek, tot aan de finale. Mijn kwalificatierondje was fantastisch, ik pak pole position met maar liefst 3 tienden voorsprong, later realiseer ik me dat ik in 1 ronde het baanrecord heb verbroken!! Maar baanrecords leveren niks op, het zijn de overwinningen die tellen. Tijdens de race kan ik wegrijden van Ed White achter me en komt mijn 3e overwinning niet in gevaar. Deze zege was een enorme boost voor het vertrouwen en de bewondering is groot, ik word gelijk naar de microfoon gevraagd voor een lang interview met James en de bekende Britse autosport commentator Will Buxton. Nu weet ik zeker dat alle ogen op mij gericht zijn, iedereen ziet mij als de te kloppen man. Dat is leuk, maar ik zal me in de komende races moeten blijven bewijzen.

brkc 1 ruben focus

De andere Nederlanders presteren vandaag wisselend, op Annelien en mij na weet niemand meer een race te winnen, maar Annelien, Rico, Lorenzo, Corné en Thom plaatsen zich wel voor de halve finales, waarbij vooral Annelien en Rico nog goede kansen hebben op een finaleplek. Ik won ook mijn 4e race in de door velen betitelde ‘group of death’ met onder meer Mateusz Bartsch en Stefan Verhofsté. Samen met Lewis Manley (beiden 4 overwinningen) voer ik het klassement aan, maar mijn snelste rondetijd geeft me de 1e plek en daarmee start ik in semi final 1. Dit is duidelijk de sterkste groep, met ook Annelien en Corné, Ed White, Stefan, Oliver Bayani en nog enkele snelle rijders. De baan is weer verlegd en er is even pauze geweest, hierdoor is alles weer ijskoud en de baan spekglad. Ik pak voor het eerst dit weekend geen pole position, maar sta 3e achter Oliver en Stefan. In het begin van de race moet ik alle zeilen bijzetten om bij de 2 koplopers te blijven, achter ons valt direct een gat. Zo net voor de helft van de race zit ik vlak achter Stefan en duik ik naar binnen, voor het eerst neem ik risico met mijn pitstop en dit gaat net goed. Toch kom ik achter Stefan de baan op, die zowaar nog een betere stop maakt. We rijden samen snelle tijden en na een ronde of 8 lagen we virtueel voor Bayani, voor mij het moment om toe te slaan en Stefan eind rechte stuk in te halen. Bayani stopt even later en komt achter ons de baan op, ik win de race, een hele lekkere, want deze kart was mijn minste van het weekend tot nu toe.

brkc 2 ruben boven

Annelien had ook een iets mindere kart en wordt 10e, net als vorig jaar mist ze daardoor nipt de finale, een grote domper want ze was dit weekend zeker bij de 10 snelste rijders. Ed White laat dure punten liggen door slechts 6e te worden, hij valt wat terug in de ranking maar haalt net de finale. De andere halve finales worden gewonnen door Lewis Manley en Lee Hackett, 2 rijders in topvorm want ze wonnen al 5 respectievelijk 4 races dit weekend en zijn dan ook de nummers 2 en 3 in de stand. Rico maakt een foute pitstop en dat kost hem de finale, enorm jammer. Lorenzo, Corné en Thom stonden al wat verder naar achteren en kunnen dit niet meer ombuigen. Alle Nederlanders hebben sterk gereden dit weekend, maar de finale bestaat uit Oliver Bayani (En), Bradley Philpot (En), Mateusz Bartsch (Pl), Ed White (En), Sean Brierly (En), Regis Gosselin (Be), Stefan Verhofsté (Be), Lee Hackett (En), Lewis Manley (En) en mijzelf. Dit is ook de volgorde van de 1 lap kwalificatie, dit maal allemaal in dezelfde kart. Ik wist dat dit erg belangrijk was en was best gespannen. Mijn ronde is redelijk goed, maar niet goed genoeg, P2 net achter Stefan die pole position pakt, het is ongelooflijk close. Gelukkig geeft P2 wel uitzicht op de overwinning, zeker omdat ik als eerste mijn kart mocht kiezen.

brkc 3 inhaal

De finale van 30 minuten staat op het punt van beginnen, 2 pitstops en ik ben er helemaal klaar voor. Al in de eerste ronden voel ik dat ik een goede kart heb, en in ronde 3 sla ik toe als ik zie dat Stefan een gaatje laat. De actie is goed, grappig genoeg precies hetzelfde punt waarop ik vorig jaar en ook 2 jaar geleden ook de macht greep in de finale. En ook nu dus, ik lag weer op kop, en ik kon meteen een gat trekken. Ik wist dat het er fantastisch uitzag, wat een super gevoel. Ondertussen wordt er flink gestreden om iedere positie, er is een clash tussen White en Gosselin en die laatste stapt even later uit. Ondertussen werkt Manley zich op naar P2 en kan Stefan P3 vasthouden, beide mannen betraden al eens het podium en nu was het weer raak. Ik kan wederom rustige pitstops maken en na 30 minuten wordt ik weer als 1e afgevlagd. Het blijft een waanzinnig gevoel, winnen op zulke grote toernooien en zeker als je dan de bewondering krijgt van vele mensen.

brkc 4 ruben lewis

Het is geweldig om in Engeland te komen, de organisatie is buitengewoon professioneel, met commentaar, live streaming, interviews, een perfect tijdschema, laser systemen voor de pitstops, zeer gastvrije mensen en een hele leuke baan om op te racen! Na een laatste interview betreed ik het podium met een grote beker en een fles champagne. De afspraak om de champagne niet te ontkurken valt in het water als we zien dat de flessen al zijn opengemaakt, even later vloeien de bubbels die ik nog de hele terugweg zal ruiken, maar ook wat smaakt de champagne zoet! Het was weer een top evenement dat me ook nog eens 1000 pond prijzengeld en een WK ticket opleveren, dat allemaal door mijn 3e overwinning hier op rij, een overwinning die ik graag wil opdragen aan Genevieve Reason, vorig jaar nog enthousiast medewerkster van Formula Fast Karting tijdens het BRKC en later dat jaar tragisch verongelukt tijdens een auto ongeluk. Ik hoop volgend jaar weer terug te keren naar Milton Keynes en dan wellicht weer met meerdere Nederlanders in de finale, bedankt allemaal voor de aanmoedigen van langs de kant en vanuit Nederland!!!

foto’s: Tim Andrew

brkc 5 podium

BRKC dag 1

Ruben begint scherp in Milton Keynes
Milton Keynes, 16 januari 2015

Op dag 1 van het British Rental Kart Championship 2016 stonden er heatraces op het programma, voor de meeste rijders 2 heats, voor sommigen ook al een 3e heat in de avond. Ik was ’s ochtends de allereerste Nederlander die de baan mocht betreden, op de vertrouwde layout die er ook de vorige jaren al lag. Ik was meteen op snelheid met een pole position rondje van maar liefst 3 tiende sneller dan P2, een Engelsman. Vanaf ronde 1 kon ik meteen een gat slaan naar de Engelsman Beroual Smith die van 3 naar 2 kwam. Het gat werd steeds groter en daardoor kon ik tegen het einde van de race een rustige pitstop maken zonder risico’s te hoeven nemen. Ik won met snelste ronde, al krijg je daar geen extra punten voor. Na mij was het de beurt aan de andere Hollanders, alle rijders waren verdeeld over 10 groepen, dus sommigen moesten pas rond de middag aantreden. Rico opende zijn kampioenschap sterk met een overwinning, net als Thom die vriend en vijand verraste in een hele spannende race!! Annelien en Lorenzo pakten keurig P2, terwijl good old Mike Westhof (de Nederlandse Engelsman) ook knap meedeed. Toen was het de beurt aan Corné, die had slechts 1 heatje getraind en zat meteen in een hele sterke poule met 2 favorieten (Ed White en Lewis Manley). Hij verweerde zich kranig, toonde zijn klasse met een fantastische inhaalactie maar moest uiteindelijk genoegen nemen met plek 4. Helaas zette de wedstrijdleiding hem nog een plekje terug vanwege die mooie inhaalactie. Ook op de beelden was terug te zien dat het er echt eentje ‘uit het boekje’ was, maar de Engelsen hanteerden nu blijkbaar een ander boekje. Anne debuteerde op een keurige 5e plek.

Begin van de middag werd de baan verbouwd en gingen Corné en ik verder in race 1 van ronde 2. Ik zette mijn prestaties van vanochtend door, dit keer zelfs pole position met 4 tiende voorsprong. Corné had nog geen meter op deze layout gereden, niet makkelijk om dan een hotlap te rijden. Gelukkig kan Corné racen als geen ander, want terwijl ik op kop een gaatje kon slaan ging hij als een warm mes door de boter en belandde halverwege de race op plek 2, een mooi 1-2tje was het eindresultaat! Niet veel later scoorde Lorenzo ook weer een 2e plek, gingen Annelien en Rico er met een prachtige overwinning vandoor (beiden door tactisch sterk te pitten), werd Anne 6e en Thom 4e. Na 20 heats waren er niet minder dan 6 rijders met de volle score, Rico, Lewis Manley, Mateusz Bartsch, Stefan Verhofste, ikzelf én organisator Bradley Philpot. Een lekkere 1e dag, maar uiteindelijk is er maar 1 race waar het om draait en dat is de finale van morgen, op naar dag 2!!

Live streaming: http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

BRKC Voorbeschouwing

Ruben opnieuw naar Engeland voor BRKC 2016
Milton Keynes, 15-17 januari 2016

Voor het 3e jaar op rij wordt het British Rental Kart Championship gehouden op de indoor kartbaan van Milton Keynes in januari. Als KWC kwalificatie evenement trekt dit vele nationale en internationale rijders. Dit jaar doet er een record aantal van 100 rijders mee, allemaal strijdend voor de eeuwige roem en de grootste beker op zondagavond. Samen met mijn zus Annelien (2e in 2014), Dutch Value teamgenoten Rico Haarbosch en Corné Snoep, en een handjevol andere Nederlands (Lorenzo Stolk, Thom van Dijk en Anne D’Hondt) zal ik de Nederlandse vlag dit jaar vertegenwoordigen. Nadat ik de afgelopen 2 jaar het kampioenschap heb gewonnen, zal ik ook dit jaar weer proberen om in iedere race zo hoog mogelijk te eindigen. Veel lokale en Europese toprijders zorgen voor opnieuw een super hoog niveau, zoals de Engelsen Ed White (3e in 2015), Lee Hackett (voormalig tweevoudig kampioen), Lewis Manley (3e in 2014), Michael O’Brien (finalist in 2015), de Pool Mateusz Bartsch (finalist in 2015) en de Belg Stefan Verhofste (2e in 2015). De officiële training begint op vrijdag 15 januari, 2 verschillende layouts zullen gebruikt worden. De opzet van het kampioenschap is nauwelijks verandert sinds vorig jaar, minimumgewicht van 90kg, 4 heats van 20 minuten (verdeeld in 10 groepen van 10 minuten en 1 pitstop) zullen bepalen welke 30 rijders door zullen gaan naar de halve finales. Slechts de beste 10 rijders zullen in de finale strijden om de hoofdprijs, wie de finale wint, wint het kampioenschap en het prijzengeld.

Via internet kan je alles live volgen, inclusief live commentaar van de legendarische James Auld, mis het niet:

http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

British Rental Kart Championship 2015

Milton Keynes (GB), 16-18 januari
Op vrijdag 16 januari ging ik samen met pa, ma, Annelien en Brian Kroon richting Engeland voor het BRKC 2015. We vertrokken rond 5 uur ’s ochtends om op tijd bij de boot te zijn, want al op vrijdagmiddag stond de training op het programma. Na een goed verlopen reis kwamen we rond het middaguur aan in Milton Keynes, op de indoorkartbaan van Formula Fast waar ik vorig jaar de titel pakte! Dit jaar wordt er met dezelfde opzet gewerkt, opnieuw 4 kwalificatieheats, halve finales en een finale (voorafgegaan aan een superpole) op 90kg met een pitstop in iedere race. Dit jaar verschenen er geen 60 maar wel 90 rijders aan de start, waaronder een aantal hele snelle Europese toprijders. Rond 4 uur ’s middags reden we onze eerste heat van 15 minuten, de baan was onveranderd ten opzichte van vorig jaar. Het voelde gelijk lekker en ook in onze 2e heat zaten we er goed bij.

Dag 1

Op zaterdagmorgen was al om half 8 ’s ochtends de verplichte briefing voor alle rijders. Er waren voor de heats dit jaar 9 groepen van 10, allemaal geloot. Het zou dus een lange dag gaan worden en het was zaak om constant goed te eindigen, want met 9 groepen kan je je weinig slechte klasseringen veroorloven om de beste 10 te halen. Brian mocht als eerste van ons en deed het prima, hij scoorde een keurige 2e plek achter Jake Campbell Mills (GB). Direct daarna was het de beurt aan mij, en in de hotlap kwalificatie pakte ik met 3 tiende voorsprong overtuigend pole position. Ook in de race kwam de 1e plaats niet in gevaar, het ging uitstekend en met lekker constante tijden en een veilige pitstop wist ik met 11 seconden voorsprong te winnen op Crispin Zuercher (GB, finalist van vorig jaar) en Sien Brierly (GB).

150117 brkc (1)

Annelien pakte heel mooi pole position in haar race, voor Jack Bolton (GB) en Mathias Grooten (Be). Mathias had nog niet getraind maar is zoals iedereen weet altijd gevaarlijk, en dat bleek ook tijdens deze race weer. Hij werkte zich op naar plek 2 en maakte een vroege pitstop, waarna Annelien ook naar binnen ging. Met nog 10 minuten te gaan zat Mathias achter Annelien, en die zag Mathias de overwinning nog wegkapen. In de 2e ronde pakte Brian een 3e plaats in een van de eerste groepen. Annelien en ik zaten dit keer samen in een redelijk zware groep. Na de kwalificatie stonden we 2 en 3, net achter Stefan Verhofste (Be) en voor Remi Drzazga (Pl) en Johny Elliot (GB, snelste man tijdens de trainingen). Ik haalde Annelien vrij snel in en sloot aan bij Stefan, maar vlak daarna kwamen we al 2 achterblijvers tegen die al gestopt waren. Ik verloor heel veel tijd, Annelien dook slim naar binnen en Drzazga zette de aanval op mij in. Ik kon die aanval afslaan, maar had wel opeens 2 seconden achterstand op Stefan.

Ik kon nog iets goedmaken, maar aansluiten lukte niet meer, mijn kart had weinig vermogen uit de bochten, en bij mijn pitstop kwam ik al helemaal niet weg. Zonde, want Annelien kwam daardoor weer net voor mij. In een treintje van 4 reden we naar de finish, Stefan nipt op kop en die pakte dan ook de overwinning. Voor mij een 3e plek, eigenlijk helemaal geen goed resultaat gezien de scores van enkele concurrenten. Na de halve finales bepaald de stand wie als eerst zijn kart mag kiezen voor de finale, en dat wordt voor mij nu vervelend. Na 2 heats stond ik op plek 10, 1 plek voor Annelien en 8 plekken voor Brian. Mathias, Gregory Laporte (Be), Ed White (GB), Lewis Manley (GB) en Matheusz Bartsch (Pl) hadden allemaal 2 overwinningen. 4 van de 5 groepen uit de 3e ronde werden nog op zaterdagavond verreden, Brian wist daarin nog een prima 2e plaats te pakken.

150117 brkc (2)

Dag 2

Annelien en ik zaten weer samen en dit keer ook met Connor Marsh (GB) en organisator Bradley Philpot (GB), geen hele makkelijke heat dus opnieuw. Ik had een redelijke kart en pakte met 8 honderdste voorsprong pole position in de hotlap met Gary Jones (GB) op 2.Annelien stond 5e. Met de start was ik direct weg en het was eigenlijk net als race 1 een makkelijke overwinning. Belangrijk was wel, zeker gezien mijn puntenaantal, om mijn snelste tijd nog even aan te scherpen, aangezien deze nog kan meetellen bij een gelijke puntenstand. Ik pakte na Ed White de 2e tijd van het weekend voorlopig. Annelien pakte in de allerlaatste bocht nog Marsh, ze finishte net achter Philpot op plek 3. Na 3 heats had ik de 6e plek in de stand in handen, achter White, Manley, Bartsch, Mathias en Gregory. Race 4 was voor mij erg makkelijk, in een zwakke heat reed ik simpel naar mijn 3e overwinning! Annelien had helemaal geen makkelijke groep, zij moest knokken voor wat ze waard was, maar sleepte er wel een nette 4e plek uit, waardoor ze als 20e doorging naar de halve finale. Brian werd 3e in zijn laatste heat en nestelde zich daarmee op een 16e plek voor de halve finales. Ik schoof een plekje door ten koste van Bartsch en stond nu 5e.

150117 brkc (4)

In 3 groepen van 10 werd er gestreden om 10 finaleplekken, 60 mensen konden inpakken en naar huis! 30 rijders bleven over en dat waren niet de minsten, wat een hoog niveau was er dit jaar in het BRKC. In de eerste halve finale zat klassementsleider White, in de kwalificatie pakte hij pole position, op de voet gevolgd door Brian die het super deed. In de race kon hij in de eerste tien minuten flink aandringen, maar White hield de 1e plek netjes vast en deed zo uitstekende zaken. In de 2e halve finale zaten Mathias, Annelien en ik, en nog een handvol andere toppers. In de 1e halve finale zaten de snelste tijden van alle 10 rijders binnen 2 tienden, de karts lagen ongelooflijk dicht bij elkaar, dit was net zo goed als bij het DOK in 2014. Ik lootte de kart die de langzaamste tijd had in de 1e halve finale (34.2). Mijn kwalificatieronde was de beste die ik dit weekend had gereden, P1 met 34.1 (in 1 ronde dus sneller dan Russel Endean (GB, finalist van vorig jaar) in zijn hele race). Dit was fantastisch, Mathias stond direct achter me, daarachter Jake Campbell-Mills (GB) en Annelien op 4.

De race was zenuwslopend, Mathias was een stukje sneller en achter hem dook Campbell-Mills de pits in met de beste kart van allemaal. Mathias ging mee, en toen hij niet gelijk hoefde te verdedigen na zijn stop wist ik dat ik ook mee moest. Ik kwam voor die twee de baan op, maar Mathias zat er al weer direct dicht op. Tegelijkertijd reden Annelien en Kim Enson (GB) hard door op plek 1 en 2, en ik mocht niet te veel verdedigen om nog voor hen uit te komen na hun stop. Enson had een slechte stop en viel terug naar P5, maar Annelien niet en omdat ik Mathias een beetje moest afhouden kwam ze 2 kartlengtes voor mij de baan weer op, en zo bleef het ook. Een schitterend een-tweetje voor ons en nu afwachten wat groep 3 deed. Deze halve finale was iets minder, en favoriet Lewis Manley bezweek onder de druk. Tot 2 keer toe ging hij in de fout met inhalen en bij de 2e keer spinde hij zelfs. Dit kwam hem ontzettend duur te staan, want toen de nieuwe ranglijst bekend werd gemaakt bleek hij zelfs net uit de top 10 te zijn gevallen, de 13e plek was een nachtmerrie voor hem na zulke sterke heats, einde verhaal voor Manley. Ook einde verhaal voor Annelien, want met 1 punt te kort strandde ze op de ondankbare 11e stek, erg zuur. Maar met haar winst in de halve finale kon Annelien met opgeheven hoofd de baan verlaten!

Finale

150118 finalisten 640 427

De top 10 was bekend, Brian had het net gered op plek 10, Campbell-Mills op 9, Drzazga op 8, Michael O’Brien op 7, Stefan op 6, Bartsch op 5, Gregory als 4e, ik als 3e, Mathias als 2e en White als koploper met 5 overwinningen uit 5 races. Maar alle punten konden de prullenbak in, de ranking was nog wel belangrijk voor het kiezen van de karts, maar iedereen begon weer op 0. We begonnen met de hotlap kwalificatie, na een kleine vertraging door een hapering in het tijdwaarnemingssysteem begonnen we met het back-up systeem aan de bloedstollende superpole. Brian mocht als 1e en kreeg een helemaal koude kart, hij had ook geen vlekkeloze ronde, en kwalificeerde zich als 10e. Drzazga zette een snelle tijd neer 34.1, waar Stefan nipt onderdoor ging (ook 34.1). De tweede Pool Bartsch (wat is die jongen sinds het PIKC 2014 vooruit gegaan!!) knalde naar 34.078. Gregory ging daarna naar 2 (34.1), en ik zette de 1e tijd op 34.064 (eigenlijk een van mijn mindere hotlaps van het weekend). De spanning steeg, Mathias reed 34.070 en uiteindelijk was het White die pole pakte in 34.01!!! Ik mocht als 3e in de stand na de halve finales als 3e kiezen voor een kart, en pikte een goede eruit. De kartverschillen waren echter zo miniem dat veel rijders nog kans hadden op de Britse titel met bijbehorend WK ticket en de cash prijs van 900 Britse pond!

Voor het eerst dit weekend gierden de zenuwen door mijn lijf, maar ik had ze wel onder controle. De eerste 2 ronden was het aanpoten om aan te klampen, maar dat lukte en in ronde 3 schoot ik gelijk voorbij White, een hele mooie inhaalactie eind rechte stuk zette de boel op scherp. Mathias drong ook gelijk aan, en daardoor had ik een klein gaatje. Maar in een ronde of 3 sloot White weer aan, ik kneep hem behoorlijk! Toen ik begon te verdedigen op hem dook hij de pits in voor zijn 1e van 2 pitstops in deze 30 minuten durende finale. Nu was het spel op de wagen, en ik wist dat ik moest pokeren. Ging ik een ronde later mee naar binnen dan zou ik moeten verdedigen en was Mathias gevlogen, maar reed ik te lang door dan was White misschien vertrokken. Ik bleef buiten en wachtte tot Mathias ging pitten. Die deed dat gelukkig een paar ronden later en 33 seconden later stond ik ook binnen. Ik nipt voor White, Mathias nipt erachter, en Gregory was onderweg naar voren. Ik verdedigde opnieuw en Mathias opende nu de aanval op hetzelfde punt als mij, ik had een gaatje. Ik gaf alles om weg te komen en dit lukte een klein beetje. Toen opeens kreeg Mathias een aantal ronden later een vlag dat hij White voorbij moest laten vanwege een unfair manoeuvre, dit werkte mij natuurlijk in de kaart. Ik pakte hierdoor een seconde of 4, en legde een heel hoog en constant tempo neer.

150118 brkc-winner kopie

Toen White ging verdedigen ging Mathias opnieuw naar binnen, en vanaf dat moment zag ik dat White niet meer op me inliep en leek de buit binnen. Ik had echter Stefan helemaal over het hoofd gezien, die al in het begin 2 stops had gemaakt. Gelukkig bleef ik na mijn 2e stop nog duidelijk voor Stefan, die wel eventjes P2 had overgenomen door White, Mathias en Gregory tactisch in de luren te leggen, heel mooi. Mathias haalde Gregory na zijn pitstop in en ging op jacht naar White, reed nog de snelste ronde van het hele weekend, maar hij kwam net te kort voor het eindpodium. Voor mij was het een kwestie van constant blijven rijden, met de langzaamste snelste ronde van de hele top 5 was de koppositie alleen nog maar mooier. Na een half uur werd ik voor het 2e jaar op rij afgevlagd als British Rental Kart Champion!!!!!!! Een titel die heel zoet smaakt, wat een deelnemersveld dit jaar, een schitterend podium en wat een mooie prijzen, mijn jaar kon niet beter beginnen!!

150118 Podium-298x324

Formula Fast Indoor Karting in Milton Keynes had wederom gezorgd voor een waanzinnig (eerlijk) strijdtoneel in een zeer geslaagd wedstrijdconcept van organisator Bradley Philpot, een prachtevenement en wat mooi om dat voor de 2e keer op rij te mogen winnen! Het evenement was tot in de puntjes verzorgd inclusief live commentaar van James Auld! Mijn dank aan alle supporters voor de leuke berichten en aanmoedigingen.