Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Belgian National Championship

Ruben op prachtige wijze naar nieuwe grote titel
Dolhain (Be), 18 november 2018

Op zondag 18 november organiseerden (oud) toprijders Gregory Laporte en Mathias Grooten in samenwerking met Hurricane Dolhain Kart voor het 3e opeenvolgende jaar het Belgian National Championship (BNC). Dit kampioenschap is tevens de Belgische KWC kwalificatie wedstrijd. Deze keer was opzet iets gewijzigd aangezien het kampioenschap nu op 1 dag werd gehouden en er geen apart juniorenkampioenschap meer was, iedereen reed bij elkaar. Het kampioenschap was volledig uitverkocht met 68 rijders, dat zijn er weliswaar iets minder dan bij sommige andere KWC qualifiers in bijvoorbeeld Engeland, Nederland of Polen, maar iedereen was het er wel over eens dat er een extreem hoog niveau was gezien de namen op de entry list. Vele Duitse, Belgische en Nederlandse toppers waren aanwezig en nog een paar rijders uit andere landen zoals Polen en de UK. Op zaterdag was er gelegenheid om te trainen en daar werd volop gebruik van gemaakt, ik zelf reed de laatste 2 heats ’s avonds laat en die gingen best lekker. Het was leuk om enkele oude bekenden weer te zien, zo was ook 2-voudig wereldkampioen Robin Borremans van de partij die voor het eerste sinds lange tijd weer eens een wedstrijd mee ging doen!


Op zondag moesten we rond 8 uur present zijn voor de briefing. Een bomvol programma met maar liefst 23 races, te beginnen met 5 kwalificatieraces van 20 ronden voor alle 68 rijders steeds verdeeld over 4 groepen. Dat betekende telkens een volle startgrid met 17 rijders op de baan. Voorafgaand aan iedere race reden we een hotlap kwalificatie en tijdens de races mocht er 1 shortcut genomen worden. Deze shortcut was erg leuk, want je sneed hierbij een groot deel van de baan af, en zo was dat een tactisch element dat je kon gebruiken in de races. In mijn eerste race van de dag zat ik meteen in een loodzware groep, al was geen enkele groep vandaag makkelijk. Ik moest het onder andere opnemen tegen de winnaar van 2016 (Benjamin Kaivers), een andere Belgische titelfavoriet, Yoan Medart, Bart Martens, Thomas Haglestein, Stefan Verhofste en de snelle Duitsers Dennis Holler en Florian Bredohl. Met een goede kwalificatie kon ik de pole position pakken voor Yoan. In de eerste ronden van de race werd ik flink op de huid gezeten door Yoan en Benjamin, maar nadat ik in de 2e ronde meteen mijn shortcut had genomen, gingen die 2 eventjes met elkaar in gevecht. Dit gaf mij een klein beetje ruimte en doordat we gelijke tijden reden kon ik na hun shortcut de leiding behouden en de wedstrijd uitrijden op P1.


In de 2e race pakte ik opnieuw pole position voor Christian Douven en Thomas Haglestein. Ook nu nam ik een vroege shortcut. Bij het uitkomen van de shortcut kom je aan de buitenkant van de ideale racelijn, dus wanneer je hem als eerste neemt kan je iemand anders altijd nog een beetje opvangen als het dicht bij elkaar zit. Christian reed vergelijkbare tijden en naderde ongeveer halverwege de race langzamere rijders die de shortcut al genomen hadden. Hij nam hierop ook de shortcut en kwam weer achter mij en zo bleef het ook tot de finish. In race 3 had ik een iets mindere kart en kwalificeerde ik me als 4e, in de race kon ik met een undercut Bart Martens nog pakken via de shortcut, Rico Haarbosch won de race en pakte daarmee zijn 3e overwinning op rij. In race 4 startte ik achter BlueStar teamgenoot Logan Sougne op plek 2, maar direct in de eerste bocht had ik hem al te pakken en die 1e plek stond ik de rest van de race niet meer af. Ik werd nog wel even opgejaagd door Benjamin Kaivers, maar hij moest tevreden zijn met plek 2. In de laatste race uit de voorrondes mocht ik het weer tegen Rico opnemen. We hadden allebei goede karts en we maakten er een prachtige race van met Rico op kop en ik er vlak achter. In het begin liep Rico iets weg, maar ik vond nog iets en kon het gat weer honderdste voor honderdste dichtrijden. Uiteindelijk kwam ik na een spannende race met mega snelle tijden net te kort om nog te kunnen aanvallen en finishte ik voor Benjamin Kaivers op plek 3.


De stand kon worden opgemaakt en de beste 30 rijders gingen door naar de halve finales, het slechtste resultaat werd voor de helft geschrapt. Ik kwalificeerde me als 2e voor de halve finale 5 punten achter Rico en 5.5 voor Yoan. Vele andere toppers vulden de andere 27 plaatsen in en er was maar plek voor 10 finalisten, dat werd dus dringen geblazen. De race was nu 25 ronden en er waren 2 groepen van 15 rijders, iedereen mocht nu 2 shortcuts nemen. In de eerste halve finale had Rico het zwaar en werd na een race met enkele inhaalacties en veel spanning 6e, terwijl de Duitser Marc Schings de race wist te winnen voor Yoan. Ik kwalificeerde me in de 2e halve finale als 2e achter Benjamin Kaivers en besloot dit keer iets langer te wachten met de shortcut terwijl Benjamin hem vroeg nam. Ik kon meteen goede tijden klokken en na een ronde of 5 lag ik virtueel 1e terwijl Logan in mijn kielzog meesloop. Ik nam mijn 1e shortcut op het moment dat ik zeker wist dat ik de leiding kon pakken en Benjamin reed op enkele kartlengtes achter mij. Hij ging hierdoor weer versnellen en kon aanpikken. Ik nam daarom mijn 2e shortcut in de hoop hem af te kunnen schudden, maar als snel volgde hij en kwam net achter me uit om vervolgens weer aan te pikken. De overwinning kwam vanaf dat moment niet meer in gevaar en met de snelste raceronde erbij wist ik de leiding in de tussenstand over te nemen met het ingaan van de finale.


De schifting was gemaakt en de top 10 rijders bleef over, ook de 10 meest gelijkwaardige karts werden geselecteerd om alles zo eerlijk mogelijk te maken. Enkel toppers als regerend kampioen Mats de Jong, Dennis Holler en Tristan Foldesi hadden de finale niet gered, wat aangaf hoe ontzettend hoog de lat vandaag lag. De stand werd gebruikt om de volgorde te bepalen voor het kiezen van de karts, ik mocht dus als eerste een kart kiezen. De beste 3 karts waren eruit gehaald, maar ik koos kart 6 die in de halve finale ook erg goed ging, al had ik het idee dat kart 3 en 16 ongeveer even snel waren. Rico koos als 2e ietwat verrassend voor kart 8, al was dat zeker ook een goede kart want Yoan was er in de 1e halve finale 2e mee geworden. Nadat alle karts vergeven waren gingen we kwalificeren in 3 verschillende karts, iedereen 3 keer 1 ronde en de totale tijd zou de startposities bepalen. De finale was vandaag allesbeslissend, de punten werden in de prullenbak gegooid en the winner takes it all was het devies voor de grande finale van 40 ronden. Mijn kwalificatierondjes waren heel behoorlijk maar ik kwam in totaal 0,04 seconde te kort voor pole position, die ging naar Rico. Op een 3e plek was het Benjamin voor Yoan op 4. In de race wist ik dat ik zeker kansen had, gezien ik 1 een van de beste karts had en er wederom 2 shortcuts te nemen waren. In het begin van de race koos Rico al snel voor de shortcut. Dit gaf mij vrij baan om een aantal snelle ronden te klokken en tot mijn vreugde zag ik dat ik snel inliep op Rico. De baan was nog koud en daar kon ik mooi van profiteren. Na een ronde of 10 had ik een veilige marge en dook ik voor het eerste de shortcut door. Niet veel later volgde Benjamin en die kwam tussen mij en Rico in op plek 2, terwijl Yoan daar weer achter op 4 aansloot. De andere finalisten waren de Duitsers Marc Schings en Florian Bredohl (de jongste finalist), BlueStar talenten Logan Sougne en Christian Douven en de Belgen snelle Belgen Thomas Haglestein en Bart Martens.


De top 4 zat heel dicht bij elkaar en Benjamin probeerde met zijn 2e shortcut de leiding te pakken. Ik counterde direct een ronde later en kon nipt voor hem blijven, een bloedstollend moment en de spanning was bepaald nog niet over. Rico wachtte af en hoopte dat wij in gevecht zouden gaan, en dus kon ik niet te veel verdedigen. Yoan nam toen zijn 2e shortcut in een poging om de 3e plek te pakken, maar Rico counterde hem en kwam er weer net voor. Vanaf dat moment was het wachten op een aanval van iemand maar ik hield de mannen achter me strak in de gaten en bleef iets korter wanneer nodig. De overwinning lag binnen handbereik en ik pakte hem. Een geweldige titel, met zo’n deelnemerslijst smaakte de overwinning extra zoet en dit is dan ook een titel die hoog in mijn lijst komt te staan met mooiste kampioenschappen die ik heb gewonnen. Na maar liefst 7 races op 1 dag (volgens mij een nieuw record voor mij) kon ik tot rust komen en mocht ik het erepodium betreden om de grootste beker in ontvangst te nemen, een fantastisch gevoel en een mooi podium samen met Benjamin en Rico. Al moet gezegd worden dat Yoan ook zeker indruk had gemaakt vandaag en verdiende om te worden genoemd in een adem met de top 3 van vandaag. Ook felicitaties aan de overige winnaars, Selina Balneger (Dames), Kris Cools (Masters) en Christian Douven (Junioren). Het kampioenschap zat erop, voor mij een 2e WK ticket en vooral weer een mooie titel in dit toch al zo succesvolle jaar. Ik zal volgend jaar mijn best doen om mijn BNC-titel te verdedigen.