Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

wk qualifier

Polish Indoor Kart Championship

Ruben komt te laat op stoom in Polen
Szczecin, 28-29 april 2018

180429 pikc focus

Op donderdag 26 april reed ik samen met Nick van Overveld eind van de dag weg vanuit Nederland naar Polen, onderweg naar het Polish Indoor Kart Championship. Ik ging voor de 5e achtereenvolgende keer proberen een podiumplaats te veroveren op deze enorm sterk bezette KWC qualifier en Nick ging als marshall mee om de organisatie te helpen. Na een lange rit kwamen we ’s nachts aan in Polen en op vrijdag kon er getraind worden. De meeste van mijn concurrenten hadden op donderdag al flink getraind en dus begon ik met een achterstand aan de laatste trainingsdag. Ik had 2 heats in iedere richting en er waren niet alleen nieuwe (snellere) karts, maar ook was de baan helemaal vernieuwd inclusief een stukje buitenbaan. Een prachtige baan maar het was niet makkelijk om gelijk de snelheid te vinden die nodig was om mee te kunnen met de andere toppers. Ik was echt nog aan het zoeken en buiten lag er steeds water op de baan dat uit de plastic bakken kwam, dit maakte het ook niet makkelijker. Na mijn 2 heats had ik een redelijk goed gevoel maar wist ik ook dat ik eigenlijk nog niet 100% uit de karts haalde.

180429 pikc e2

Op zaterdag verzamelden 160 rijders voor de briefing om 7 uur ’s ochtends, dit keer iedereen in 1 klasse met aparte prijzen voor masters, junioren, mini’s en dames. Er waren steeds 8 groepen van 20 rijders en iedereen ging 4 kwalificatieraces rijden. Voor de top 64 was er vervolgens op zondagmiddag een halve finale gepland en de finale voor de top 16 stond op de rol voor zondagavond. Ik had 4 zware groepen geloot en dus hoopte ik dat de kartloting een beetje mee zou zitten. De eerste race was tegengesteld en hier had ik een lekker kartje. Met een veilige kwalificatieronde maakte ik geen fouten en pakte ik direct pole position. In de race ging het alleen nog maar beter en al snel kon ik een klein gaatje slaan naar de Duitser Lars Ole Jens en landgenoot Romano Franssen achter me. Met de snelste raceronde in de laatste ronde verzekerde ik me van het maximale puntenaantal en dus een heel mooi begin. Het pitstop systeem was ook iets aangepast want je hoefde nu niet meer op een knop te drukken maar enkel te zorgen dat je 20 seconden in de pits stond, dit werd gemeten door de tijdwaarneming via de transponder en je kon de tijd zien meelopen op een groot scherm. Om precies op (of net boven de) 20 seconden te zitten moest je bij 16-17 seconden vertrekken en dat kon dus wel riskant zijn.

180429 pikc edyta

Het was lekker weer en gedurende de dag werd het steeds warmer op en rond de baan. Dit zorgde ervoor dat de grip steeds meer toenam en hierdoor gingen de karts bepaald niet lekkerder rijden. Dit zorgde er ook voor dat ik niet met mijn favoriete agressieve rijstijl kon rijden. In race 2 gingen we de normale richting uit en dit was een hele lastige race voor mij. Ik kwalificeerde als 6e met de sterke Pool Grzyb op pole en daar achter mijn Belgische BlueStar teamgenoten Yoan Medart en Mathias Grooten die dit weekend ook alle drie enorm sterk waren. In de race had ik het gevoel dat ik met de toegenomen grip ik nog niet alles uit de kart haalde, met veel moeite wist ik de 5e plek nog te pakken, ook doordat dit echt wel een mindere kart was. Mijn 3e race was ook geen gemakkelijke, ik kwalificeerde opnieuw rond plek 5/6 en moest alle zeilen bijzetten om de koplopers te kunnen volgen. Dit lukte net niet en daardoor bleef ik steken op plek 5. In de laatste ronde probeerde ik anders te rijden en plots reed ik de snelste raceronde, nu wist ik zeker dat ik in deze race niet alles uit de kart had gehaald, 5e worden met snelste rondetijd is absoluut geen goed resultaat. Door een straf van een van de rijders voor me schoof ik nog door naar plek 4 wat resulteerde in een 11e plaats na dag 1. Op zich niet heel dramatisch, en ik had wel het idee dat ik in de laatste race wat gevonden had, maar het gat naar de top 3 (met Yoan, Mathias en regerend kampioen Sebastian Papke uit Duitsland) was wel al erg groot.

180429 pikc ruben e1

Op zondag ging ik vol goede moed de 4e race in. Dit keer moest ik het opnieuw opnemen tegen Mathias en nog een andere groep goede rijders. Ik had nu een gemiddelde kart en kon op plek 2 kwalificeren achter Mathias. Mathias zijn kart was iets beter dan die van mij, maar ik kon hem in de race toch volgen en ik merkte dat mijn racepace weer helemaal terug was waar hij moet zijn! Ik reed de snelste raceronde en finishte kort achter Mathias op plek 2. Ondanks dat ik niet gewonnen had kon ik zeker leven met dit resultaat en ik steeg naar plek 9 in de rangschikking. De top 64 ging door en ik zat samen met onder meer de nummers 1 en 5 uit de stand in de halve finale A. Hierin werd het knock-out kwalificatie systeem toegepast zoals dat ook op het WK gebruikelijk is, de organisatie gebruikte dit kampioenschap echt als een blauwdruk voor het KWC dat hier in juli zal plaatsvinden. Dit ging heel erg goed en ik schakelde onder meer de snelle Duitser Dennis Höller uit. In de finale van de battle moest ik tegen Yoan en die verloor ik. Ik startte zo opnieuw vanaf 2 en de race was heel erg spannend. Vanaf ronde 1 tot en met de laatste ronden kon ik aandringen, maar Yoan hield de deur op bepalende momenten slim dicht waardoor ik niet kon inhalen. Zeker aan het einde van het rechte stuk kwam mijn kart topsnelheid tekort om mezelf goed te positioneren. In de bochten lag mijn kart wel beter en zo kon ik nog wel de snelste raceronde rijden, voor de 4e keer in 5 races dit weekend en dat gaf vertrouwen!

180429 pikc e4

Na de halve finale duurde het lang voordat ook de andere 3 halve finales waren afgewerkt. Ik maakte nog even van de gelegenheid gebruik om lekker te gaan zwemmen in het zwembad van het hotel samen met een hoop andere (Nederlandse) rijders. De hele accommodatie en de leuke groep rijders maakt dit weekend altijd heel speciaal. Voor de finale stond ik 7e en realistisch gezien had ik nauwelijks kan meer op het podium, dus moest ik voor de 5e plek gaan die nog wel binnen bereik lag. De titelstrijd zou gaan tussen Yoan, Mathias, Sebastian en Rico Haarbosch. Rico had de minste punten en nadat Sebastian en Yoan 1e en 2e waren geworden in de kwalificatie leek de titelstrijd tussen hun te gaan, en zouden Mathias en Rico om de 3e plek gaan strijden. Ik had eerst nog mijn Belgische Deloitte collega Peter Neefs uitgeschakeld en verloor toen van Mathias, waardoor ik als 7e moest starten. In de race had ik een mooie gevecht met Romano waarbij we elkaar een aantal keer fair & square inhaalden, uiteindelijk wist Romano met een iets betere pitstop voor mij te eindigden en zich daarmee te verzekeren van plek 6 in de race en de eindstand, voor mij zat er dit jaar helaas niet meer in dan plek 7, maar met het oog op het WK zie ik het zeker positief in.

180429 pikc e3

Dan de strijd om de podiumplaatsen. Sebastian reed vanaf het begin van de wedstrijd lichtjes weg van de rest en had ook de snelste raceronde in de handen, dit was voor hem genoeg voor de titel, maar achter hem lagen de tijden dicht bij elkaar en zodra iemand de snelste raceronde zou afpakken dan was Yoan, die met een voorsprong de finale in was gegaan, weer kampioen en dus bleef het spannend tot het laatste nippertje. Doordat er meerdere mensen in de race waren voor het podium was het lastig om de punten al tijdens de race uit te rekenen, niet iedereen was hiervan op de hoogte. Rico werkte zich op naar voren en probeerde nog een 3e plek uit het vuur te slepen, al waren zijn kansen klein gezien de achterstand van 4 punten op Mathias. In de laatste ronde bereikte de finale zijn climax toen Rico uit de pits kwam en buiten probeerde mee te rijden met Yoan. Hij kwam hierdoor voor Yoan, de Pool Grzyb glipte mee en Yoan kon zijn titelkansen wel vergeten. Rico kreeg meteen oranje al waren de meningen hierover verdeeld. Hij gaf hier geen gehoor aan tijdens de laatste ronde en werd hiervoor na de race alsnog 2 plekken teruggezet (achter Yoan). Teleurstelling en vreugde liepen door elkaar heen maar het was uiteindelijk Sebastian Papke die voor de 4e keer in 5 jaar tijd werd gekroond tot Pools kampioen, een geweldig knappe prestatie ook al was hij dit jaar zeker niet zo dominant als de afgelopen jaren en had hij ook het nodige geluk. Yoan en Mathias eindigden op plek 2 en 3 met mixed feelings. Rico en Michael Grzyb eindigden net naast het podium. Vooral de prestatie van Grzyb was indrukwekkend, hij is de eerste Pool die er in de laatste jaren in is geslaagd om zich te bemoeien met de strijd om de podiumplaatsen en werd dan ook verdiend kampioen bij de Poolse rijders, waarbij de top 3 ook rechtstreeks geplaatst is voor het WK. De kampioenen bij de dames, junioren en mini’s waren respectievelijk Mellanie Motz (NL), Thom van Dijk (NL) en Wouter Poleij (NL). Wouter maakte eveneens grote indruk door als 12-jarige zich zomaar te plaatsen voor de halve finales tussen een hele hoop Europese toprijders, een prestatie van formaat!! Al met al weer een bewogen weekend en ik kijk al uit naar het WK dat hier eind juli zal plaatsvinden.

180429 pikc ef

Spanish National Qualifier Series

Ruben grijpt net naast 10e NQS zege in Madrid
Madrid, 25 maart 2018

Voor het eerst deed ik dit weekend mee aan het Open Spaans kampioenschap indoorkarten dat werd verreden op de prachtige baan van Karting Rivas in Madrid, de baan waar ik afgelopen jaar voor het eerst werd gekroond tot wereldkampioen indoorkarten! Ik probeer ieder jaar weer nieuwe races op te zoeken met andere banen en andere tegenstanders, want daar wordt je als rijders altijd beter van. De eerste wedstrijden waar ik dan naar kijk zijn de NQS (National Qualifier Series) van het KWC, omdat dit vaak goed georganiseerde wedstrijden zijn met een hoog niveau qua deelnemers. Samen met mijn vriend en teammaat Rico Haarbosch besloten we ons in te schrijven voor dit evenement en we gingen per vliegtuig richting Madrid. Mijn vader en opa gingen ook mee, dat maakte de reis nog extra speciaal want mijn opa is inmiddels 93 jaar, en zij waren een dag eerder al vooruit gereisd. Rond het half 12 kwamen we aan op de kartbaan die na het WK zowaar een mooie make-over had ondergaan, de kantine en briefing ruimtes waren flink opgeknapt en het was heel gaaf om hier weer terug te zijn.

180325 rivas 1

Op zaterdag waren er enkel trainingssessies, en het was een warm weerzien met vele baanjongens en rijders van de kartbaan. Hoe we met z’n tweeën ontvangen werden was ongelooflijk, alsof we supersterren waren want het hele weekend werden we regelmatig gevraagd om op de foto te gaan, dit had ik zelfs nog nooit meegemaakt. De trainingen gingen erg goed, de baan was iets aangepast met een aantal extra chicanes door middel van grote tractorbanden. Op zaterdag spetterde het zowaar een beetje en er werd besloten dat er niet boven werd gereden omdat dat te glad zou zijn. Hierdoor kwam er een leuke bocht bij midden in de spiraalbocht. We reden met de Sodi karts, niet de Subaru karts van het WK en ik vond die Sodi karts prima rijden. Na 4 heats in elke richting was het wel mooi geweest en genoten we ’s avonds nog even van het lekkere Spaanse eten.

180325 rivas 2

Zondag was het kampioenschap en dat kende een bijzondere opzet. Iedereen reed op 90kg, de groep van zo’n 70 rijders werd op basis van loting verdeeld in groepjes van 4. In jouw groep reed je 4 heats (2 in iedere richting) met 4 verschillende karts die iedereen doorwisselde, en de snelste tijden werden bij elkaar opgeteld. Vervolgens gingen de nummers 1 en 2 uit iedere groep door en verder nog de 6 tijdssnelsten die 3e waren. Daarna volgde een knock-out fase met hotlaps in elkaars kart, zoals op het WK tegenwoordig wordt gebruikt in de kwalificatie voor de finale. Ik kwalificeerde me gemakkelijk voor de knock-out fase, met meer dan 2 seconden voorsprong op de nummer 2 in mijn groep en met veruit de snelste tijd van alle rijders. Ook Rico ging eenvoudig door net als alle Spaanse favorieten, waaronder Fernando Lara, Christian Perez, Jon del Valle, Jonathan Crespo, Victor Plaza en Jorge Suarez (de winnaar van vorig jaar). In de eerste ronde van de knock-out fase werden de nummers 1 van de groepen geloot tegen een nummer 2. Toch moest je een beetje geluk hebben met de plek die je in het schema kreeg, want in de 2e ronde kon je tegen alle andere groepswinnaars uitkomen.

180325 rivas 3
De eerste 2 battles werden op de omgekeerde baan verreden en dat ging heel goed, ik won 2 keer met vrij groot verschil en kwam toen uit tegen Christian Perez in de normale richting. Nu moest ik echt op mijn hoede zijn, want slechts 10 rijders waren over en Christian kende ik nog goed van het WK waar hij ook erg sterk was. In de eerste run waren we ongeveer even snel, maar in de betere kart kon ik toch een halve seconde pakken en zo kwalificeerde ik me voor de finale met de beste 5 rijders. Daarin stonden verder Jon del Valle, Rico, Fernando Lara en Busian Fontan. We gingen nu in de omgekeerde richting alle 5 5 hotlaps rijden in 5 karts. Nu kwam het er echt op aan, want vandaag werd er niet geracet maar bepaalde de tijd de uitslag. Mijn eerste ronde was helaas in de minste kart en ik moest als eerste de baan op, dit was een lastige situatie en ik reed dan ook niet de snelste ronde in deze kart. Ronde 2 was goed maar ik zag al op het scorebord dat de tijden heel dicht bij elkaar lagen. In de 3e ronde maakte ik mijn enige kleine foutje van de dag, dit kostte me een tiende vermoed ik, daar baalde ik van. In de laatste 2 karts had ik foutloze ronden en toen was het snel rekenen om de uitslag te bepalen. Al snel zag ik dat ik niet gewonnen had, een enorme teleurstelling want zeker vandaag had dat erin gezeten, maar zowel Rico als Jon waren sneller al zat de top 3 binnen 2 en een halve tiende, heel erg close! Rico had een hele sterke finale gereden en ging er met de dagzege vandoor en gezien het vandaag op tijd ging kon niemand daar iets op afdingen. Jon del Valle had ook een verrassend sterke finale gereden en pakte de 2e plek, op een tiende van Rico en dus ook een hele sterke prestatie van deze jonge Spanjaard. Ik eindigde op een 3e plek wat ook een hele mooie prestatie was uiteraard, het was even balen maar al snel kon ik wel leven met opnieuw een top 3 klassering, mijn 15e in 16 deelnames aan de KWC National Qualifier Series in 5 verschillende landen. Al met al was het een heel gaaf weekend en zeker voor herhaling vatbaar.

180325 rivas 4

British Rental Kart Championship 2018

Ruben maakt er 5 op een rij van in Groot-Brittannië
Milton Keynes (GB), 19-21 januari

Op vrijdag 19 januari was het weer zover, het British Rental Kart Championship, de eerste KWC qualifier van het jaar, stond voor de deur en we vertrokken traditiegetrouw per auto op weg naar de boot die ons weer naar Engeland moest voeren. Op vrijdag reden ik samen met Edyta, Annelien en Joris 2 trainingsheats, altijd goed om er weer even in te komen en gelukkig voelde het al snel weer vertrouwd aan. Voor het 5e jaar op rij ging ik proberen om het BRKC in Milton Keynes te winnen, een reeks die met het jaar specialer wordt, ik probeer me er zo min mogelijk mee bezig te houden en gewoon van race tot race het weekend te bekijken. Er waren opnieuw 100 deelnemers, binnen no-time was het kampioenschap uitverkocht en er stonden heel wat toppers op de deelnemerslijst. De organisatie verloopt altijd op rolletjes, tot in de kleinste en meest professionele details is alles voorbereid en dat kan je merken aan de waardering die het kampioenschap krijgt onder de rijders maar ook onder buitenstaanders die alles (van de groepsloting tot de races tot de interviews na de wedstrijd) perfect kunnen volgen via het live uitgezonden Youtube-kanaal. Het onthaal en de waardering die ik bij aankomst krijg is overweldigend, na 4 titels op rij en mijn wereldtitel van afgelopen jaar word ik hier gezien als een groot voorbeeld en dat is heel erg leuk om mee te maken.

BN ruben edyta

Op zaterdagochtend was ik toch weer licht gespannen voor mijn 1e heat van het weekend. Dit was gelijk een hele zware en ik pakte pole position terwijl de top 6 binnen anderhalve tiende achter me zat. Dat voorspelde een zware race, maar gelukkig kon ik na een aantal rondjes mijn concurrenten Oliver Bayani, Thom van Dijk, Bjorn Vermeulen, en nog enkele toppers, afschudden. Ik hoefde geen risico te nemen bij het maken van mijn pitstop en won de 1e race overtuigend. Race 2 was op de alternatieve lay-out op zaterdagmiddag, op zich wel een leuke baan maar ik moest iets meer zoeken in vergelijking met de traditionele baan. Toch kon ik wel weer pole position pakken, en na een paar ronden op de hielen te zijn gezeten door Dan Healey en Sean Brierley, kon ik wegrijden en de overwinning binnen hengelen.

Annelien reed op dag 1 ook gelijk heel sterk, ze had 9 maanden niet gereden vanwege een nekblessure en ging het nu voor het eerst weer proberen, en ze begon gelijk heel knap met een 2e plek achter 1 van de favorieten, Matt Bartsch uit Polen. Edyta had iets meer moeite maar voor haar was het dan ook de 1e keer hier. Op zondagochtend ging het hele circus alweer vroeg verder, sommige rijders hadden op zaterdagavond al hun 3e race gereden, ik moest die nog doen. In mijn groep zat eigenlijk maar 1 echte topper, en dat was Matt Bartsch, maar hij trok net wel 1 van de bommetjes. Aangezien ik een ietsje mindere kart had, had ik geen kans om hem te pakken en werd ik voor het eerst in 16 wedstrijden weer eens verslagen op de baan van Formula Fast. Mijn befaamde winning streak was ten einde maar beter nu dan in de grote finale, want dat is toch waar het ieder jaar om draait. Mijn 4e race was nu wel extra belangrijk want ik wilde niet nog een punt laten liggen, Sam Spinnael en Jonny Elliott hadden namelijk wel 3 van de 3 races gewonnen. Andere grote concurrenten als de Deen Sponholtz, de Britten Ed White en Lewis Manley en de Belg Yoan Medart hadden al 1 of meerdere punten gemorst.

BN finish

Ik had in race 4 mijn handen vol aan Lewis Manley. Ik had namelijk een kart die de vorige race niet gereden had en dat was hier een enorm nadeel. Mijn kwalificatie was ternauwernood goed voor plek 3 op zomaar een halve seconde van de pole position. Ik kon na een aantal ronden de 2e plek pakken en kon toen heel langzaam beginnen met inlopen op Lewis die inmiddels een seconde of 2.5 was weggereden. Eerst met honderdsten en toen mijn banden op temperatuur waren met tienden per ronden sloop ik naar hem toe. Een klein gelukje was dat hij de pits in dook met nog een minuut of 6/7 te gaan, zo kon ik nog even doorrijden en het verschil maken. Zij aan zij kwam ik naast hem de pits uit, maar aan de binnenkant, en dus pakte ik de leiding over! Ik won de race en dat was best een opluchting. Edyta werd in deze zelfde race heel netjes 5e! Mijn halve finale verliep heel soepel, ik won vrij eenvoudig en doordat Sam Spinnael punten liet liggen ging ik net als de afgelopen 2 jaar als leider de finale in, wat betekende dat ik de eerste kartkeuze had.

BN ruben james

Maar eerst moest er nog gekwalificeerd worden, allemaal 1 ronde in dezelfde kart in de omgekeerde volgorde van de stand. Ik had mijn zenuwen goed onder controle en zag dat alle tijden weer enorm dicht bij elkaar lagen. Mijn ronde ging heel goed op 1 bocht na waar ik de apex een beetje voorbij schoot, dit koste me de pole position want ik was 2e op 0.005 van BlueStar teamgenoot Yoan. Yoan had de 3e kartkeuze en had dus ook een goede kart, en dus wist ik dat me een hele zware finale te wachten stond. Thom mocht als 2e kiezen en had een kart die vergelijkbaar was met die van mij, echter moest hij wel als 5e starten. Na een aantal ronden race was ik Yoan nog niet langsgekomen, hij schermde de binnenkant steeds goed af en er waren al enkele mensen gaan pitten. We moesten nu 2 pitstops maken en dus was het heel goed opletten wat er gebeurde op de baan. Ik wilde graag het initiatief in de wedstrijd nemen en dat lukte door Yoan eind rechte stuk te verschalken. Hij bleef lang bij me maar met nog een minuut of 10 (van de 30) te gaan ontstond er een gaatje. Thom was ondertussen opgerukt naar voren en alleen Ed White kon bij hem in de buurt blijven. Matt Bartsch had als 3e gekwalificeerd maar viel met een mindere kart langzaam terug, terwijl Thom dezelfde tijden als mij reed.

BN podium

Ik hield het scherp in de gaten en rekende uit dat ik 23 seconden marge had, goed voor 2 pitstops die niet helemaal op de limiet hoefden te zijn, maar rustig aan kon ik het zeker niet doen. Yoan kwam na 2 stops achter Thom en dus was het toch nog wel even spannend. Ik maakte ook mijn 2 stops en maakte geen fouten, 4 groene lichten en ik kwam een seconde of anderhalf voor Thom weer de baan op, zodoende had hij geen kans meer om nog aan te vallen. De vijfde titel was binnen, ongelooflijk dat de reeks voortduurt, opnieuw kon ik met gebalde vuist de zege vieren en ik was hier super tevreden over. Naast de £1000 en het free entry ticket voor het KWC kreeg ik weer een staande ovatie, een interview met lovende woorden en een hele mooie beker die perfect in het rijtje van de afgelopen jaren paste. Het blijft een heel bijzonder kampioenschap om aan mee te doen en al helemaal om te winnen. Ik vond het erg leuk om naderhand te horen hoeveel mensen het via Youtube live gevolgd hadden, in mijn ogen is het BRKC echte reclame voor de (indoor)kartsport en ik hoop dan ook volgend jaar hier weer terug te zijn om mijn titel voor de 5e keer te verdedigen.

© Foto’s Belinda Norris Photography

BN ruben janneke

Dutch Open Kartchallenge

Ruben na 3 titels voor het eerst verslagen tijdens DOK
Roosendaal, 3 & 4 juni 2017

Op zaterdag 3 juni was de start van de 4e editie van de Dutch Open Kartchallenge te Kart Centre Roosendaal. Door het grote aantal deelnemers verdeeld over alle 4 de klassen werd de indeling van het weekend iets veranderd. De kids en de junioren mochten in de ochtend hun wedstrijden rijden waarna de senioren en de heavy weight klasse ’s middags en ’s avonds de baan mochten betreden. Er was speciaal voor deze editie een nieuwe baan aangelegd, de oude baan lag er inmiddels al weer ruim 3 jaar.

2017 dok 1 ruben

Kids
De allerkleinste rijders strijden zoals gewoonlijk in de kids klasse in de speciale kinderkarts. Altijd smullen om zoveel jonge gasten te zien strijden en net zo mooi is hoe de ouders langs de baan fanatiek meeleven. Dit jaar was er een recordaantal van zo’n 30 kids present en dus moesten ze onderverdeeld worden in maar liefst 3 groepen. Na de eerste dag stond Wouter Poleij op kop, ongeslagen en als grote favoriet voor de titel, wie ging hem nog tegenhouden. Een verrassende naam was die van de Franssprekende Tom Delfosse, een jonge buitenlandse rijder die iedereen versteld deed staan van zijn snelheid! Verder was ook Hugo Leenaars goed op dreef, dit jonge talent was voor niemand bang en reed sterk in de rondte. Op zondag was de grote climax, na 5 kwalificatieraces werd de groep verdeeld in een A finale, B finale en C finale. In de A finale was de spanning enorm, Wouter nam opnieuw de leiding en liet zich kronen tot de terechte kampioen van de DOK bij de kids 2017! Daarachter was het heel close tussen Hugo en Tom en Hugo leek met een hele slimme strategie op de 2e plek af te gaan, tot de laatste ronde. Op het moment dat hij naar binnen moest voor zijn pitstop ging het mis, hij had de aanwijzingen van de kant gemist en vergat zijn pitstop op tijd te maken. Als gevolg kreeg hij een penalty aan zijn broek en zag een zekere podiumplaats vervliegen. Heel erg zuur en dit leidde tot begrijpelijke emoties, iedereen had met hem te doen. Tom ging er met de 2e plek vandoor en de 3e plek kwam in handen van Max op den Kamp die ook een super mooi weekend had gereden!

2017 dok 2 kids wouter poleij

Junioren
Door het verlagen van de maximum leeftijd van 17 naar 15 jaar was de juniorenklasse dit jaar iets minder bezet in aantal deelnemers, maar de deelnemers die van start gingen zijn wel de absolute talenten van het Nederlandse indoorkarten. In de trainingen werd het baanrecord meerdere malen aangescherpt door deze mannen en op zaterdagmorgen barstte de strijd echt los. Op dag 1 lieten 3 mannen zien net ietsje sterker te zijn dan de rest van het veld, Eliano de Vos, Ian Verschoor en Guillermo van Pamelen verdeelden de overwinningen en de meeste podiumplaatsen! Ian was enorm sterk in de one lap kwalificaties terwijl Guillermo in de races steeds gelijk toesloeg als het kon. De spanning was om te snijden want ook Eliano zat er telkens goed bij en daar achter waren het onder meer Jarno Hermans, Mike Dijkgraaf en Tess Verschoor die meestreden om de podiumplaatsen in de races. De finale zou de doorslag gaan brengen in de strijd om de titel, Ian had de beste papieren, maar was nog niet zeker van zijn zaak, want Guillermo had zeker ook nog kans. Eliano was vrijwel zeker van plek 3 maar kon eventueel nog klimmen naar 2. Guillermo na het initiatief in handen door meteen de leiding in de wedstrijd te pakken, hij ging er als een haas vandoor en moest nu hopen dat Ian de 2e plek zou verspelen. Ian leek de situatie onder controle te hebben maar Eliano zat telkens dichtbij en tegen het einde van de race gebeurde hetgeen waar niemand op hoopte, een achterblijver ging niet goed aan de kant en dwong Ian helemaal naar buiten. Hierdoor kon Eliano langszij glippen en dat was erg wrang voor Ian. Hij probeerde er nog voorbij te komen maar het lukte niet meer. Guillermo kreeg daar op kop weinig van mee en deed wat hij moest doen, de race winnen en hij bekroonde een geweldig weekend met zijn 1e Dutch Open karttitel!!

2017 dok 3 junioren guillermo van pamelen

Heavy Weight
In de heavy weight klasse waren de titanen dit jaar verlost van Roel de Jong die niet meedeed en dus ontstond er een nieuwe favoriet, Willem van Oosterhout. De zwaargewichten ging hard over de baan en mooie en eerlijke gevechten werden uitgevochten in hun 5 races plus finale. Uiteindelijk waren het Virgil de Lange en Mike Mulder die nog het meest dichtbij kwamen, maar het was Willem die er uiteindelijk met de titel vandoor ging, van harte gefeliciteerd!

2017 dok 4 heavy willem van oosterhout

Senioren
In de algemene klasse dit jaar zo’n 60 deelnemers en derhalve 5 groepen per ronde. Het niveau lag weer wat hoger dan vorig jaar en het zou dan ook weer een hele spannende strijd gaan worden. Dag 1 verliep voor mij vlekkeloos, ik kon in mijn 1e heat in de normale richting makkelijk wegrijden van mijn naaste opponent Mats de Jong, hij was snel maar had een iets minder kartje dan mij en kon het me zo niet lastig maken. In race 2 en 3 had ik mijn makkelijkste poules van dit kampioenschap, de pole position, overwinning en snelste raceronde kwamen hier geen moment in gevaar en dus kon ik dag 1 zonder puntverlies doorkomen. Mijn grootste concurrent voor de titel, Rico Haarbosch, wist ook 3 keer het maximale aantal punten te scoren, en zo weekten wij ons langzaam los van de rest van het veld. Echter enkele andere toppers als Lorenzo Stolk, Tim Leloux en Mats de Jong waren ook erg snel en stonden niet heel ver achter. Op dag 2 had ik zware groepen, allereerst streed ik tegen Romano Franssen en Mats. Mijn kwalificatie was heel goed en met een middelmatige kart kon ik pole position pakken voor Mats en Romano die in de beste kart van de 3 zat. In de race kon ik een klein gaatje slaan, maar toen Romano Mats voorbij was moest ik uitkijken want hij kwam niet alleen dichterbij, hij nam ook de snelste raceronde over. De race was in omgekeerde richting en dus kon ik een hotlap rijden, en ik wist dat ik deze moest doen voordat Romano kwam aansluiten. Dit plan pakte perfect uit en ik had de snelste raceronde (goed voor 1 punt) weer in handen en moest gaan verdedigen. Omdat Mats nog in de buurt zat moest ik wel een beetje tempo blijven maken, zeker toen Mats naar binnen ging voor zijn pitstop. Ik was snel genoeg om de leiding te behouden, maar Romano kon wel weer de snelste raceronde rijden achter mij. Ook na de pitstop hield ik de kop, zij het ter nauwer nood. Een hele mooie overwinning, maar toch was ik teleurgesteld want ik liet voor het eerst een puntje liggen op Rico, maar ik kon mezelf hier echt niets verwijten.

2017 dok 5 edyta

In race 5 had Lorenzo in mijn groep de kart 9 waarin Romano mij het zo lastig had gemaakt, maar opnieuw kon ik met een iets mindere kart pole position pakken. In de race zat hij steeds in de buurt, maar meer ook niet. Met de pitstop ging er iets mis met het systeem waardoor de lamp bij Lorenzo niet op groen ging, hierdoor kwam hij een stuk voor mij te liggen, maar na enig overleg werd achteraf besloten hem terug te zetten naar plek 2. Mijn 5e overwinning maar de snelste ronde had ik opnieuw net niet, en dus was het alsnog mijn schrapresultaat! Met veel vertrouwen ging ik de halve finale in met daarin 13 rijders. Ik zat in de 2e groep en de andere 13 rijders maakten er een mooie show van. Rico kwalificeerde niet op pole, die ging naar Mats, maar werd geholpen door Lorenzo die vol ging verdedigen op Mats toen hij na zijn pitstop voor hem op de baan kwam. Zo deed Rico wederom uitstekende zaken door de race uiteindelijk vrij makkelijk te winnen. Ook ik kwalificeerde niet op pole, Selina stond 4 duizendsten voor mij en dus moest ik aan de bak. In de beginronden kon ik nog redelijk bijblijven, maar mijn kart was niet goed genoeg om er aan te blijven plakken en dus moest ik gedurende de race afhaken en genoegen nemen met een 2e plek, 3 kostbare puntjes liet ik liggen en dus werd de achterstand nu 4 punten op Rico. De kwalificatie van de finale was allemaal om de beurt in dezelfde kart 1 rondje, en het zat enorm dicht bij elkaar. Het ging om honderdsten zo niet duizendsten en ik mocht als voorlaatste en pakte de voorlopige pole voor Lorenzo. Rico moest nog en die ging er 3 honderdsten onder door, balen, want hij liep daardoor niet alleen 1 puntje uit op mij, hij mocht om die reden ook als 1e zijn kart kiezen en gezien het feit dat kart 9 er iets bovenuit stuk wist ik dat het nu erg lastig ging worden.

2017 dok 6 ruben

Ik mocht als 2e kiezen en had dus ook nog een prima kart, en kon in de eerste ronden de druk er vol op zetten. Rico ging in de verdediging en dus kon ook Lorenzo makkelijk bijblijven. Na een aantal ronden probeerde Rico weg te rijden en dat lukte, ik moest lijdzaam toezien hoe de titel steeds moeilijker werd en moest me in de race focussen op Lorenzo om de 2e plek vast te houden. Lorenzo dook wat eerder dan mij naar binnen voor zijn eerste pitstop en ik hield zijn tijden goed in de gaten, er zat weinig tussen maar ik kon ongeveer een seconde weglopen en had zo een heel klein beetje speling bij mijn pitstops. Die gingen goed en zo kon ik net voor hem weer de baan opkomen aan het einde van de race. Een 2e plek in de race en daardoor ook in de eindstand was het resultaat. Voor mij een topweekend met 5 overwinningen en 2 2e plaatsen, maar eerlijk is eerlijk, de 2e plek was niet waarvoor ik gekomen was en dus toch wel een kleine teleurstelling! Voor het eerst moest ik op het DOK mijn meerdere erkennen in een concurrent, en dan is het mooi om Rico als opvolger te hebben, hij won alle races en is dus de verdiende kampioen! Voor plek 3 was het ook heel close, Selina en Lorenzo kwamen gelijk in punten en uiteindelijk was het Selina die ook het podium mocht betreden vanwege betere uitslagen, een knappe prestatie want zij is de eerste dame die het eindpodium haalt. Het was weer een weekend vol leuke races en zeker met de nieuwe baan wat mij betreft een heel geslaagd event. Er werden tal van mooie prijzen uitgedeeld en verloot, complimenten aan KCR voor de strakke organisatie.

2017 dok 7 senioren

Polish Indoor Kart Championship

Ruben voor 4e jaar op rij op eindpodium PIKC
Szczecin, 29&30 april 2017

Een absolute klassieker op de kartkalender, het PIKC bestaat nog maar sinds 2012 maar is in rap tempo uitgegroeid tot één van de meest populaire indoor kart events van het jaar. Het is een combinatie van een prachtige accommodatie inclusief restaurant en hotel, relatief kleine kartverschillen, goedkope prijzen en een heel mooi concept van verschillende sprintraces in 1 weekend tegen de betere rijders van Noord Europa. En er zijn natuurlijk ook weer tickets te winnen voor het Kart World Championship 2017 in Madrid, Spanje eind juli. Waar enkele jaren geleden de meeste mensen op vrijdag eind van de dag aankwamen, vertrokken veel rijders met aanhang nu al op donderdagochtend of zelfs woensdag om er een echt uitje met lekker veel training van te maken. Toen ik op vrijdagochtend 28 april samen met mijn ervaren kartmaat Corné Snoep in de auto stapte richting Polen waren er in Szczecin al aardig was Poolse Zloty’s stukgeslagen op het asfalt of in het uitgaansleven van deze mooie stad door veel van de deelnemers aan het PIKC. Ik reed op vrijdagavond 3 heats in normale richting en 2 in omgekeerde richting en dat zou voldoende moeten zijn om de snelheid weer op te pakken. Silver Hotel & Gokart Centre is een plaats waar ik altijd enorm graag kom, zeker ook omdat de resultaten altijd goed waren (in 2015 won ik het PIKC) maar toch zijn de karts zeker niet mijn favoriete.

170430 pikc ruben start

Een grote groep Nederlanders en Belgen was traditiegetrouw present in Polen en op vrijdagavond zat de sfeer er al goed in, tussen de trainingen en de briefing door werd er al gretig gebruik gemaakt van de sauna en het zwembad bij de kartbaan! Op zaterdagochtend gingen we van start en gelijk een kraker, want de complete top 4 van vorig jaar zat in de eerste groep en dus kon ik het meteen opnemen tegen de man die al jaren als topfavoriet wordt gezien in Polen, de Duitser Sebastian Papke! Mijn kwalificatie was niet super en dat zorgde voor een 7e startplek, de verschillen zijn zo klein en dus wist ik dat het een lastige race zou worden aangezien het maar 20 korte rondjes zijn. Maar de race ging heel goed, ik kon veel mensen inhalen en een aantal dook voor mijn neus de pits in, waardoor ik zelfs jacht kon maken op de runner up van vorig jaar, de Duitser Christian Wolf die nu op kop reed. Met een hele goede pitstop in de voorlaatste ronde kwam ik tot op 1 kartlengte en in de allerlaatste ronde kwam ik erbij en in de laatste bocht vond ik het gaatje en won ik de race. Wat een mooie start van het kampioenschap en ik was blij met de snelheid! Daarna was het lang wachten maar dat is tijdens het PIKC nooit een straf want er is genoeg te doen en altijd zijn er wel bekenden aan het racen die je kan aanmoedigen. De Nederlanders boekten wisselende resultaten maar het was mooi om de strijdlust en het fanatisme te zien, en niet alleen bij een wereldtopper als Rico maar net zo goed bij de kleinste mannen, de dames en de junioren!

170430 pikc ruben achter

Er werden foutjes gemaakt met inhaalacties en veel fouten in de pits, maar er waren ook fantastische inhaalacties en tactische hoogstandjes! Mijn 2e race was een lastige want ik had een kart die wat trekkracht te kort kwam. Ik kwalificeerde me wel op plek 3 en kon vervolgens de aanval inzetten op de snelle Duitsers Dennis Höller en Maxi Siese die ik allebei kon inhalen. Thom zat wel op mijn bumper en in de voorlaatste ronde met het uitkomen van de pit probeerde Höller mij in te halen, dit mislukte maar koste wel zoveel tijd dat Thom er net voor kwam. Een kleine teleurstelling aangezien ik hier een mogelijke overwinning liet liggen, maar met deze kart wel een uitstekend resultaat. Thom maakte indruk met 2 overwinningen bij de senioren op dag 1, net als Rico die ook bij de junioren overwinningen verzamelde en Mellanie die 2 keer 2e werd op dag 1. Mika en Selina scoorden beiden een 2e plek op dag 1, terwijl de oude meester (met alle respect) Corné zijn eerste podiumplek binnenhaalde ten koste van Rico. Bram, Lorenzo, Danny en Detlef misten net het podium maar maakten nog wel kans op een plaats in de halve finale. Mijn 3e race was ook heel spannend, na race 1 in normale richting en race 2 tegendraads gingen we weer de normale richting uit en dit keer greep ik wel de pole position. Het was deze race knokken met de rappe Belgen van Traxxis, collega Peter Neefs en de nummer 5 van vorig jaar Bjorn Vermeulen. Verder zat ook de Zwitser Silvan Tomasi er goed bij. Na een mooie race kon ik op tactiek wel de overwinning, binnen hengelen, een top score op dag 1 dus waarmee ik achter de Duitser Lars Ole-Jens (3 overwinningen) en voor mijn teammaat van de prachtige overwinning in de 24 uur van Brussel van vorige week, Mathias Grooten, op een 2e plek in de stand stond. De medailles van dag 1 werden uitgedeeld en in het zwembad of in het restaurant werd volop nagekaart over de eerste dag.

170430 podium dames

Bij de junioren was het naast Rico ook Thom die een overwinning kon pakken. De andere junioren vanuit Nederland waren Wouter, Eliano, Tess, Mike, Guillermo en Jarno (streed ook nog bij de senioren mee!) die allemaal heel dicht bij het podium kwamen en hun snelheid lieten zien, maar het niveau lag hoog en ze kregen het van de Poolse rijders niet cadeau.

170430 pikc jeugd

Op dag 2 waren heats 4 en 5 van alle rijders gepland en terwijl sommige deelnemers nog hun roes uitsliepen in hun bed ging Corné er in de eerste heat met een mooie overwinning vandoor. Ik kon in mijn 4e heat beslag leggen op opnieuw een 2e plek. Ik kon de Pool Artur Pel nog wel verslaan maar Mathias Grooten was mij deze race net te snel af. In race 5 stelde ik weer orde op zaken, met mijn 3e overwinning uit 5 races inclusief snelste ronde en pole position stelde ik me nog steeds nadrukkelijk kandidaat voor de titel. Met een 2e plek als schrapresultaat liet ik zien dat ik ook in de mindere karts kon presteren en ik was klaar voor de halve finales. Podiumplekken waren er verder nog in ronde 4 en 5 voor Mellanie (P2), Selina (P2), Mika (P2), Deltef (P2), Corné (ook nog P2), Lorenzo (P3), Thom (P3) en Bram (P3). Ook zij konden een hele mooie medaille toevoegen aan hun collectie.

170430 pikc podium algemeen

In mijn halve finale had ik dezelfde kart als in heat 5, we gingen nu wel weer de andere kant op, dat kon bij sommige karts best wat verschil maken, maar ik was blij met mijn kartloting. Het leek voor de titelstrijd nog te gaan tussen een vijftal rijders, Mathias en ik en de 3 Duitsers Papke, Ole-Jens en Siese. Ik kwalificeerde me als 3e en maakte jacht op de 2 rijders voor me, dat waren Rico op 2 en de beste Pool van dit weekend, Michal Grzyb op kop. Eerst kon ik Rico inhalen en daarna ook Grzyb, terwijl Rico toen al naar binnen dook. We reden beiden hele strakke tijden en grappig genoeg net als de vorige 2 jaar was het een strijd tussen Rico en mij om de winst in de halve finale. In tegenstelling tot de vorige 2 keer was ik het nu die er met de overwinning vandoor ging, door hele constante tijden en een uitstekende pitstop pakte ik hele belangrijke punten waarmee ik door mijn 4e overwinning van het weekend naar de leiding in het klassement ging! Rico haalde door zijn 2e plek ook de finale en dat kon ook gezegd worden van Mellanie die als 3e Nederlander in de top 10 mocht aantreden voor de finale, wat een sterk weekend reed zij! Door een 2e plek in haar halve finale kon ze zich alvast kampioen bij de dames noemen. Corné kon net als in 2014 de titel van beste Master (35+) op zijn conto schrijven!

Foto’s met dank aan: Susi Trauernicht

170430 pikc nederland (1)

De juniorenfinale was heel spannend, de Polen Dawid Klarman en Jakub Ziobro bestookten Rico aan alle kanten, maar Rico hield zijn hoofd koel en de pole position en een 2e plek in de finalerace was voldoende om na 2015 zijn 2e titel bij de jeugd te winnen, super sterk en heel knap om weer de favorietenrol waar te maken!! Toen de kwalificatie voor de grote finale: alle rijders 1 hotlap in dezelfde kart. Het was zoals ieder jaar een kwestie van honderdsten en de lat werd hoog gelegd door mijn voorgangers, ik moest als laatste en kwalificeerde op een 3e plek, 1 honderdste achter Papke en 6 honderdste achter Siese die daarmee 2,5 punt extra pakte, terwijl Papke en ik nog 1,5 respectievelijk 0,5 punt kregen. De kartloting was al gedaan en deze speelde uiteraard, hoe klein de verschillen ook, weer mee. De 2 beste karts waren geloot in het achterveld en dus wachtte een bloedstollende strijd. Het draaide weer uit op een strijd van de 5 man die al het hele weekend er iets bovenuit staken. Het was Mathias die als eerste ging pitten, gevolgd door Ole-Jens (vanaf plekken 4 en 5). Ik reed in de top 3 nog op de bumper van Siese en Papke toen de regerend kampioen naar binnen dook. Toen ik in 2e ronden het gaatje naar Siese kon dichten had ik goede hoop om de finale te kunnen winnen. Mijn kart had echter extreem veel onderstuur in bochten naar links, en toen ik halverwege de race de leiding in de wedstrijd van Siese overnam, verloor ik wat terrein op Papke. Mathias zat nog een stukje achter Papke en omdat Siese ook ging pitten en een mooi richtpunt had in Ole-Jens (hij viel terug tot achter hem) zag ik geen voordeel in langer doorrijden. Ik kwam naast Mathias en Ole-Jens weer de baan op, maar zat aan de buitenkant en viel zo virtueel terug naar plek 4 in de race net voor Siese. Mijn inhaalactie op hem voor de wissel had me toch wat tijd gekost en de titel leek nu lastig. Ik kon de mannen voor me net niet bijhouden, in de 3 linkerbochten verloor ik veel terrein en met de 4e plek hoopte ik de 2e plek in het kampioenschap te hebben gepakt. Dit was echter niet het geval, want in mijn slipstream had Siese nog de snelste raceronde gepakt en pikte daarmee op een half puntje de 2e plek in het eindklassement van mij in en zo werd ik 3e. Eventjes balen, maar niet veel later kwam wel het besef dat een 4e jaar op rij podium hier gewoon heel erg goed is en met de resultaten van dit weekend kon ik daarom zeker leven. Wat mij betreft weer een heel geslaagd event en qua organisatie en tijdschema zat het wederom top in elkaar, complimenten aan organisatoren Bartek Malutko en Remik Drzazga en op naar PIKC 2018.

170430 pikc groep (1)

Belgian National Championship

Ruben komt net tekort voor podium na sterk weekend
Dolhain, 1&2 april 2017

De tweede editie van het Belgian National Championship (BNC) werd verreden in het eerste weekend van april 2017. Organisatoren en oud-wereldkampioenen indoorkarten Mathias Grooten en Gregory Laporte hadden er veel aan gedaan om een hele betaalbare en goede KWC qualifier van hoog niveau neer te zetten. Daar waren dan ook zeker 60 deelnemers op afgekomen die in één van de 2 klassen (junioren en senioren) gingen strijden voor de titel en de KWC tickets. Op zaterdag werden er door iedereen 5 races verreden met telkens een hotlap kwalificatie en vervolgens een sprintrace met verplichte pitstop en shortcut. In mijn eerste race kwalificeerde ik me als 2e maar ging het direct in het begin van de race mis. In een poging om leider Benjamin Kaivers in te halen, schoot ik de bocht ietsje voorbij waardoor we uitkomen bocht 3 man breed kwamen te rijden. Helaas werd ik hierdoor naar buiten geduwd en vastgezet onder de banden. Een race incident waar niemand voor werd bestraft, maar dit koste me wel de wedstrijd en dat was geen lekker begin. Gelukkig mocht je 1 van de heats schrappen en dus was het blik op de volgende race. In race 2 had ik een moeilijke kart, maar door een goede race wist ik er nog wel een 3e plek uit te slepen achter Mats de Jong en Thom van Dijk.

170401 bluestar dolhain

Het deelnemersveld was sterk en ook bij de junioren werd er op het scherpst van de snede gereden. Met een grote afvaardiging van Spaanse rijders en ook deelnemers uit Engeland en Duitsland was het een internationaal gebeuren. In de 3e race moest ik het opnemen tegen de Belg Sebastiaan Vanschoonwinkel en de Duitse topper Dennis Höller. Sebastiaan pakte pole position maar in de race kon ik hem inhalen en werd het een strijd tussen mij en Dennis die een net wat beter kartje had dan mij en weinig fouten maakte. Na de pitstop kwam ik voor hem de baan op, maar hij had nog een shortcut achter de hand waarmee hij me nipt naar de 2e plek terugverwees. Ook in race 4 kon ik nog niet het hoogste schavot van het podium beklimmen, in een hele leuke race wist Opnithi Puyato mij net af te troeven voor de overwinning, maar met 2 2e plaatsen en een 3e plek was ik nu wel flink aan het klimmen in het klassement! Ik zat echter te loeren op mijn 1e overwinning en die kwam er dan toch nog op dag 1. In race 5 pakte ik de pole position en moest ik het duel aangaan met Bjorn Vermeulen van Traxxis. Omdat ik mijn shortcut eerder nam was het vooral een duel qua rondetijden, wat ik uiteindelijk op constantheid net kon winnen, een hele lekkere overwinning, en na matige start stond ik toch weer als 7e in de voorlopige tussenstand.

170402 bnc ruben 1

Op zondag was alleen de halve finale en de finale nog te rijden. Mats de Jong leek de grote favoriet aangezien hij al zijn 5 (!!!!!) races had gewonnen tot nu toe. Op zondag pakte ik mijn eerste bommetje en hiermee pakte ik overtuigend pole position met Mats achter me. De race verliep soepel en ik was de eerste die Mats dit weekend kon verslaan, ik maakte een sprong naar plek 4 in de stand. De finale was een bijzondere opzet, geen race, maar 10 hotlaps in 10 karts met de 10 beste rijders. De uitslag was alles bepalend, ware het niet dat je positie in de stand bepaalde hoeveel straftijd je zou krijgen. Plek 2 kreeg een tiende opgeteld bij de eindtijd, P3 2 tiende enzovoort. Als 4e had ik dus 3 tiende achterstand op koploper Mats. Mijn finale ging niet zoals gehoopt, mijn kwalificaties waren het hele weekend heel sterk, maar net op dit moment liepen de hotlaps niet lekker en kon ik niet het verschil maken zoals ik had gewild. Het was duidelijk dat Mats en Rico er bovenuit staken, en door Mats zijn voorsprong in het klassement ging hij er met de BNC-titel 2017 vandoor, een heel sterk weekend van hem! Rico was verdiend 2e, en om plek 3 was het enorm spannend tussen Thom van Dijk, mijzelf, Romano Franssen en Benjamin Kaivers. Op enkele honderdsten viel dit in het voordeel uit van Benjamin, die het geluk had van de straftijd die in zijn voordeel was. Ik eindigde op enkele duizendsten achter Romano als 5e. Voor het eerst in 12 KWC qualifiers sta ik niet op het podium, zeker een teleurstelling, maar over de races die ik gereden heb ben ik zeker heel tevreden. In de finale heb ik het podium op een tiende laten liggen, maar dat is ook onderdeel van het spel. Felicitaties aan de kampioenen, naast Mats mocht Bastien Cabrera zich kronen tot kampioen. Bij de jeugd was hij net wat sterker dan Nederlandse Dutch Value rijders Eliano de Vos, Jarno Hermans en Mike Dijkgraaf, allemaal sterk gereden! Complimenten aan Mathias en Gregory voor een uitstekende 2e editie.

170402 bnc podium (1)

British Rental Kart Championship 2017

Ruben in stijl naar ongelooflijke 4e titel op rij
Milton Keynes (Gb), 21-22 januari 2017

brkc 2017 logo

Op vrijdag 20 januari 2017 ging ik samen met mijn moeder, zus Annelien en haar vriend Joris en mijn vriendin Edyta richting Engeland voor traditioneel de eerste grote wedstrijd van het jaar, het British Rental Kart Championship (BRKC). Dit kampioenschap wordt al sinds 2011 georganiseerd en sinds de editie van 2014 wordt het BRKC gehouden op de mooie indoor baan van Formula Fast in Milton Keynes. Ik lieg niet als ik zeg dat dit één van mijn favoriete banen is, bijna nergens anders lijk ik zo makkelijk mijn draai te vinden en ook dit jaar had ik na 2 trainingsheats weer het juiste gevoel te pakken. Het BRKC staat bekend als een kampioenschap met een enorm hoge amusementswaarde, zowel voor de deelnemers als voor de toeschouwers, live op locatie maar ook thuis op de bank. Het BRKC is de laatste jaren uitgegroeid tot een kampioenschap met een enorm professionele uitstraling, dat komt door de organisator Bradley Philpot, de mensen van de kartbaan en niet in de laatste plaats de commentator James Auld. Door middel van een voorbeschouwing, live groepsloting en live streaming met commentaar en zelfs met replays tijdens het evenement wordt iedereen die het wil volgen op zijn wenken bediend. De populariteit is terug te zien in het aantal aanmeldingen, net als vorig jaar werden ook nu alle 100 beschikbare plaatsen makkelijk gevuld en er zaten wederom veel sterke rijders tussen.

brkc2017 ruben mathias

We begonnen met 4 heats van ieder 20 minuten, met hotlap kwalificatie en met 1 pitstop. Sommige rijders reden op zaterdag 2 heats, anderen al 3. Voorafgaand aan het evenement was er een aantal favorieten en daar hoorde ik zeker bij. De afgelopen 3 jaren had ik hier telkens gewonnen en dat creëert hooggespannen verwachtingen. Mijn eerste heat was gelijk een leuke met sterke rijders als Mateusz Bartsch (Pl), Ramon Pineiro (Sp) en Russel Endean (Gb). Ik kon gelukkig pole position pakken en vervolgens vrij makkelijk mijn eerste overwinning van het weekend binnenslepen, een lekkere start. De tweede heat was rond half 3 ’s middags en dit werd ook wel de ‘heat of death’ genoemd, vooral omdat de top 3 van vorig jaar hierin vertegenwoordigd was, Lewis Manley en Stefan Verhofste waren 2 tegenstanders van formaat. De kwalificatie verliep uitstekend, ik pakte pole met maar liefst een halve seconde voorsprong en wist de race met grote voorsprong te winnen. Dankzij een lekkere kart kon ik ook deze zware groep goed doorkomen, verrassend genoeg werd de Brit Calum Conway knap 2e.

brkc 2017 kristof dielis 2

De rest van de dag kon ik lekker toekijken want ik had vandaag geen races meer, en ik zag hoe een drietal andere rijders ook hun 1e 2 races wisten te winnen, Bradley Philpot (Gb), Sean Brierly (Gb), Bluestar teammaat Mathias Grooten (Be) en landgenoot Thom van Dijk. Ondertussen liet ook Annelien weer zien razendsnel te zijn, na een overwinning in haar 1e race werd ze vervolgens 3e in race 2 en lag ze op koers voor nog een overwinning toen ze jammer genoeg omgetikt werd door een rijder achter haar, ze werd gelukkig nog wel 3e waardoor zij ook kon terugkijken op een hele goede dag.

brkc2017 ruben by tim andrew

Op dag 2 was ik een stuk zenuwachtiger dan op de 1e dag, vandaag moest het gebeuren! Ik had het gevoel dat ik zeker weer een gooi kon doen naar de titel en daarmee ook het £1000 prijzengeld. Eerst maar eens heat voor heat verder kijken. Net als heat 2 was heat 3 op de alternatieve lay out waarop niet hadden kunnen trainen, deze leek wel veel op alternatieve lay out van vorig jaar. Mijn 3e heat zou op papier de makkelijkste moeten zijn van mijn 4 heats, ware het niet dat ik in de kwalificatie weliswaar pole position pakte, maar op slechts 1 honderdste gevolgd werd door de Belg Sander de Baets. In de race blijf hij op mijn bumper in kart 15 waarin ik gisteren de overwinning had gepakt, maar met de pitstop maakte ik dit keer het verschil. Een rondje later dan Sander pitte ik en met meer dan een seconde voorsprong kwam ik weer terug de baan op, deze pitstop was op het randje maar dus wel goed om de overwinning veilig te stellen. Met het pitstopsysteem dat je de laser een bepaalde tijd moet onderbreken kan je veel risico nemen door alvast te beginnen met rijden als het licht nog rood is, maar ben je te vroeg weg dan moet je pitstop opnieuw. Hier gingen veel mensen de fout mee in maar bij mij ging het gelukkig goed. De 4e heat was wederom een hele lekkere, na mijn 4e pole position kon ik nu makkelijk wegrijden en nog eens wat dingen testen op weg richting de halve finale.

brkc 2017 by edyta

Als enige had ik een perfecte score van 4 overwinningen, op de voet gevolgd door Mathias Regis Gosselin die allebei 3 overwinningen en een 2e plaats hadden. Ondanks dat er enkele sterke Britten waren schatte ik deze 2 mannen ook in als voornaamste rivalen voor de titel. In de halve finale ontliep ik hen dus en zat ik onder meer met de andere 2 Nederlanders die zich hadden geplaatst voor de halve finale met de beste 30 rijders, Thom en Annelien! Joris had een hele sterke 2e dag gereden maar stond helaas al te ver achter om nog de halve finale te halen, dat gold ook voor de 5e Nederlander, Anne d’Hondt die weer waardevolle ervaring opdeed en mooi meestreed in de middenmoot. In de semi moest ik voor het eerst dit BRKC de pole position laten aan iemand anders, de nieuwkomer Chris Daines zette zijn kart vooraan de grid. Gelukkig kon ik wel als 2e weg en de race begon spannend. Ik probeerde samen met Chris weg te rijden maar van achteren werd er wel aangedrongen. Toen Thom op den duur kwam aansluiten wilde ik graag een inhaalactie plaatsen. Mijn kart was echter niet super en daardoor zat ik eind rechte stuk steeds ver weg. Toch zette ik een poging in en deze lukte, ik nam de kop over. Een aantal ronden later doken de mannen achter mij de pits in en ik zag dat ik gelijke of snellere tijden kon blijven rijden. Daarom probeerde ik zo constant mogelijk te rijden en lang door te rijden, zodat ik het gaatje wat kon rekken. Dit lukte perfect en na mijn pitstop bleef ik aan de leiding en won ik ook de halve finale.

brkc2017 ruben met fans

Ik werd meteen geïnterviewd en ze vroegen me naar mijn ongeslagen reeks van inmiddels 12 races, sinds de halve finale van 2015 waarin Annelien mij nog te snel af was. Ik wist echter dat het ook dit weekend maar om 1 race ging en dat was de finale, dus ik probeerde rustig te blijven en me te focussen op de kwalificatie shoot-out voor de finale. Ik had me door de 1e plek in de stand in ieder geval verzekerd van de 1e kartkeuze. De shoot-out was zenuwslopend, ik moest als laatste van de 10 finalisten. Het leek erop alsof de omstandigheden bepaald niet beter werden, want de tijden van Sam Spinnael die als 1e moest en Lewis Manley (als 2e) bleven maar bovenaan staan. Ook Mathias (P6) en Regis (P4) beten zich stuk. De verschillen waren echter zoals altijd erg klein en ik probeerde er vol voor te gaan, niet op safe maar alles eruit persen, deze ronde was cruciaal voor het verloop van de finale. Het pakte fantastisch uit want voor het eerst in 4 jaar pakte ik pole position voor de grande finale, gejuich en bewondering klonk vanuit het publiek! In de finale had ik het geluk dat Lewis Manley achter mij startte, hij had een iets mindere kart en ging al snel in de verdediging. We moesten dit keer 2 pitstops maken en Regis en Sam speelden hier goed op in door meteen te stoppen. Mathias kwam langzaam op gang en ik wist dus dat ik vooral Regis in de gaten moest houden. Hij had ook een erg goede kart en was met de pitstop Sam voorbijgegaan.

brkc 2017 podium

Mijn tijden waren echter heel goed, ik had gekozen voor kart 17 die ik ook in de 4e heat had gehad en toen de banden wat warmer werden kon ik het tempo steeds verder opvoeren en gelukkig ook een voorsprong uitbouwen op de rest van het veld. Al na een minuutje of 10 voelde ik dat ik op de rand van mijn 4e titel stond. Met mijn pitstops die ik vrij laat in de race maakte hoefde ik gelukkig net als vorig jaar geen risico te nemen, alles ging goed en opnieuw kon ik juichend de zwart/wit geblokte vlag passeren, het was waanzinnig, 4 jaar op rij zo’n groot event winnen in ongelooflijk en ik was dan ook enorm trots en tevreden met het resultaat van al mijn races dit weekend. Regis werd uiteindelijk 2e en om plek 3 streden Sam en Mathias. Helaas maakte Mathias een kostbare fout in de pits door net te vroeg weg te rijden, en doordat het de laatste ronde was kon hij geen geldige stop meer maken en werd dus 10e en laatste in de finale. Zuur, want hij verliest daarmee een gratis ticket voor het WK. Naast een WK ticket, het prijzengeld en een prachtige beker won ik vooral weer het respect en de bewondering van de Britten en overige deelnemers, heel gaaf om te ervaren en super om mee te maken. Na wederom weer een heel mooi weekend in de UK kijk ik al met veel zin vooruit naar de volgende grote wedstrijden de komende maanden. Allemaal bedankt voor het volgen via de live stream en de aanmoedigingen van langs de kant en vanuit Nederland!

Foto’s met dank aan: Tim Andrew, Bradley Philpot, Edyta Paleckza, Kristof Dielis, Marc Alexander Stordeur, Belinda Norris, Janneke Boutens.

Raceverslag en volledige uitslag

brkc 2017 happy

PIKC dag 2

Ruben naar 3e podium op rij in PIKC
Szczecin, 8 april 2016

13184686_1381069338586092_1813677984_o

De 2e dag begon opnieuw vroeg omdat er vandaag nog 25 races in de planning stonden, 2 heats voor alle rijders en daarna de halve finales en finale. Tijdens mijn 1e race van de dag was ik erop gebrand om goed te scoren gezien de domper van race 3. Dit lukte alleraardigst, want met een volle score (pole, snelste ronde en overwinning) was ik de Pool Klek en de Duitser Maliszewski te snel af, ik reed in deze sessie ook de snelste rondetijd van het hele weekend bij de senioren en daar zou niemand meer aankomen, goed voor het zelfvertrouwen! In race 5 kwalificeerde ik me eens niet op pole position maar als 2e achter de Pool Kamil Gorlo. Ik kon hem vanaf ronde 1 onder druk zetten maar inhalen was lastig omdat hij vrij kort reed. Ik wist dat een overwinning noodzakelijk was om de race te blijven voor de titel en dus wilde ik met de wissel wel wat risico nemen. Gorlo dook echter al met nog een ronde of 5 te gaan de pits in en hier bezweek hij onder de druk, hij had een slechte stop en ik kon een ronde later profiteren door na mijn stop ruim als 1e de baan op te komen voor de Duitser André Lohse en Gorlo. Zo had ik na 5 races 3 overwinningen, 1 2e plek en een 11e plek waarmee ik weer mooi op plek 2 stond in de tussenstand, zo’n 4 punten achter leider Sebastian Papke die wel de ‘man-to-beat’ leek en net voor de Duitser Christian Wolf en mijn kamergenoot Lorenzo.

13214747_1381069711919388_1463747747_o

De schifting werd gemaakt voor de halve finales en 76 rijders konden inpakken en naar huis, 3 groepen van 12 bleven over en gingen de strijd aan om 10 zeer gewilde finaleplaatsen! Bij de halve finalisten maar liefst 8 Nederlanders. Lorenzo (ook met 3 overwinningen) en ik waren wel de enigen die realistisch gezien nog kans maakten op de titel. Zowel Lorenzo, Joris als ik hadden kart 4 in onze halve finale en deze bleek in deze richting absoluut geen topper. We moesten alle drie knokken en ik kreeg er met veel moeite een 4e startplek en 3e positie aan de finish uit, net achter de junioren en Bluestar teammaat Tristan Foldesi en Dutch Value teammaat Rico. Lorenzo werd 4e en plaatste zich hiermee eenvoudig voor de finale. Selina kwam met een 3e plek in de 1e halve finale nog heel dicht bij een finaleplek, maar strandde uiteindelijk op een 11e plek. Dit betekende wel dat zij het damesklassement won ten koste van Mellanie die daarin netjes 2e werd en de Poolse Edyta Paleczka werd 3e! De junioren reden geen halve finale maar gelijk de finale met de beste 12 rijders. Titelverdediger Rico moest dit jaar de eer van het kampioenschap laten aan Tristan die onverslaanbaar bleek, erg knap. Naast Tristan en Rico mocht Thom enigszins verrassend naar het podium komen om de 3e beker op te halen, een topprestatie van deze nog maar 14-jarige Nederlander.

13161101_1381071405252552_1108753831_o

Dan de grote finale, eerst allemaal om de beurt een hotlap in dezelfde kart, dit systeem kennen we reeds van het BRKC en de DOK, altijd spannend en altijd heel erg belangrijk. Niet alleen voor de startpositie voor de laatste race maar zeker ook voor de extra puntjes die er te verdienen zijn, hier voor de top 3 (2.5, 1.5 en 0.5). Op het moment dat ik mocht instappen had Lorenzo net de snelste tijd gezet op 37.97. Mijn rondje was niet super en ik beet me stuk op de eerste 2 tijden, een 38.01 en dat bleek uiteindelijk goed voor de 4e tijd. Papke zette de beste tijd neer met een 37.92, het zat weer heel dicht bijeen, maar ik verloor dus wat kostbare punten. Mijn grootste concurrent voor de 2e plek, Christian Wolf, stond direct achter mij met 38.05. Bij de aanvang van de 36 ronde tellende finale stond ik 4 punten achter op Christian op plek 2 en anderhalf voor op Lorenzo. Papke leek, indien hij niet in de fout ging met pitstops of penalties opliep niet meer in te halen. Ik kon bij de start van de race gelijk aandringen bij Tristan en Lorenzo. Tristan haalde eerst Lorenzo in en even later kon ook ik hem voorbij. Enkele ronden later haalde ik ook Tristan in kwam ik op plek 2 te liggen. Christian was meteen gestopt en reed snelle tijden, dus ik moest vol aan de bak om hem van het lijf te houden. Ik kon meteen een klein gaatje slaan naar Tristan en ook Lorenzo moest na zijn pitstop iets inleveren qua rondetijden. Mijn 3e plek leek steeds veiliger, nu was het proberen om er nog P2 uit te halen. Omdat Christian hard reed was de kans aanwezig dat hij nog 3e zou worden in de finale. Om hem nog te pakken moest ik dan Papke inhalen of moest een ander Christian zijn 3e plek afpakken.

13199423_1381071411919218_845061274_o (1)

Ook de 2 snelste raceronden konden nog van invloed zijn aangezien daar ook nog 1 en 0.5 punt voor werden gegeven. Het was stuivertje wisselen tussen Papke en maar onze tijden lagen zo dicht bij elkaar dat ik het kleine gaatje dat ie had niet kon dichten. Mijn hoop was nu gevestigd op Bjorn die een super goede finale reed maar uiteindelijk eindigde op plek 4. Mijn pitstop ging goed maar ik kon Papke niet meer bijhalen, en ook de snelste raceronde liep ik op 8 duizendste van een seconde mis!! Desalniettemin sloot ik af met een hele mooie 2e plek in de finale en nog mooier, de 3e plek in het eindklassement! Gezien de pech van race 3 gisteren was het zuur dat plek 2 nu door mijn neus geboord werd, maar in dit mega sterke deelnemersveld kon ik wel leven met de 3e stek, want wat een niveau weer hier in Szczecin. Papke werd verdiend voor de 2e keer in zijn carrière Pools kampioen, Wolf werd 2e en ik 3e. Een mooie Duits-Nederlands podium met daarachter ook nog eens een Nederlander, want Lorenzo reed een fantastisch weekend en kon met een 4e plek heel tevreden zijn, al is het missen van het podium op 1 plek nooit leuk. Bjorn was deze keer apart genoeg de enige Belg in de finale en werd overall heel knap 5e.

13184812_1381071261919233_935382053_o 2 (1)

Voor de 10e keer deed ik afgelopen weekend mee aan een KWC qualifier en net als de vorige 9 keer kon ik ook nu afsluiten met een podium, een unieke reeks en ik kon dus weer content terugkijken op mijn geleverde prestaties. Daarmee zat het kampioenschap er ook op, een geweldig kampioenschap met veel spanning en sfeer, met een geweldige organisatie en met hele hele mooie prijzen. Ik kreeg bijvoorbeeld een racekoffer, free entry voor 2017, gratis hotelovernachting, 6 medailles en een grote trofee. Ook de goodie bag die voor alle rijders was voorzien was een erg leuk initiatief! Knap werd van Artur Pel was dat hij zowel het masters klassement als het Pools nationaal kampioenschap won, hij kreeg net als Papke en ook Mateusz Bartsch (2e Pool) en Michal Ryndzionek (3e Pool) een gratis KWC-ticket. Na het verloten van nog een go-pro camera onder alle aanwezige deelnemers was het tijd voor veel foto’s en werd er tot in de kleine uurtjes nog doorgefeest in de cafetaria en de rest van het hotel, wederom een weekend om niet snel te vergeten en het is dan ook alweer uitkijken naar de editie van 2017 wat mij en vele andere rijders betreft.

13214797_1381070741919285_557629191_o

PIKC dag 1

Foutloze dag in Polen eindigt heel slecht
Szczecin, 7 mei 2016

IMG_0854

In het weekend van 7 en 8 mei 2016 werd in Szczecin voor het 5e jaar op rij het Polish Indoor Kart Championship verreden op de mooie baan van Silver Hotel & Gokart. Ik deed dit weekend voor het 3e jaar mee en na een 3e plek in 2014 en een hele mooie titel vorig jaar, ging ik nu proberen om de eerste rijder te worden die het kampioenschap 2 keer heeft gewonnen. Ook dit jaar weer een uitverkocht huis, met niet minder dan 112 deelnemers aan de start, fenomenaal! Dit zegt niet alleen iets over de kwaliteit van de kartbaan maar zeker ook van de organisatie die in handen is van Bartosz Malutko en Remigiusz Drzazga. Op vrijdag waren de officiële trainingen en samen met Lorenzo Stolk, Joris Sturm en Annelien kwamen we rond de middag aan. We reden 5 heatjes en bij mij was het gevoel meteen weer goed. Er lag een nieuwe lay out en deze leende zich prima om in te halen. Na een gezellige vrijdagavond moesten we zaterdagochtend al vroeg present zijn voor de briefing. Deze duurde maar liefst een uur en de nadruk lag vooral op de pitstops en de de straffen die je hier kon oplopen. In vorige jaren ging er namelijk veel mis en dus was dat nu een punt van aandacht.

IMG_0841

Mijn eerste race startte uitstekend met een pole position in de hotlap kwalificatie. Ik werd in de race echter meteen op de voet gevolgd door de beste Pool van het afgelopen WK, Jakub Klek had een hele goede kart en besloot snel te stoppen. Omdat er van achter nog meer mensen aandrongen was het kiezen om 1) Klek te coveren maar dan wellicht te moeten verdedigen op hem, hierdoor zouden de mannen achter mij dan vrij baan hebben dus dit leek me geen goed plan. Mijn 2e optie was om de rijders achter me op te vangen en ik probeerde ze in een pitstop te dwingen en stopte daarna zelf. Waar ik al bang voor was gebeurde ook want Klek kwam net voor me uit op de baan. Ik nam geen risico met de pitstop en kon de race verder uitrijden op plek 2, met een half puntje van de pole position erbij helemaal geen slecht begin gezien de middelmatige kart die ik had, dus ik was tevreden. Rico Haarbosch, de jeugdkampioen van vorig jaar, eindigde ondertussen op plek 3 achter mij.

IMG_0850

In race 2 had ik een iets betere kart maar dit keer wel een hele zware groep met onder meer Matts Breckpot die hier de afgelopen 2 jaar net als mij op het podium stond, en ook de snelle Pool Artur Pel en 4 mannen van Traxxis die hier altijd hard gaan. Ik kwalificeerde met een goed rondje op plek 2, net achter de Belg Stefan Verhofste. In het begin van de race kon ik goed aanpikken bij Stefan die het tempo hoog had liggen. Na een rondje of 7 haalde ik hem in en trok een klein gaatje. Van achteraf was Chrsistophe Verhoeven op komst die vroeg had gepit en snelle tijden reed, gelukkig kon ik hem na mijn pitstop voorblijven en zo won ik mijn 2e race. Dit keer ook geen snelste ronde maar opnieuw had ik het idee dat ik het maximale eruit had gehaald, weer een goed resultaat dus. Na 2 races stond ik achter Bjorn Vemeulen (Be) en Sebastian Papke (Du) op plek 3 in de tussenstand.

IMG_0853

Mijn 3e race was een zwakke groep en ik pakte hierin pole position. Vanaf de start kon ik samen met de Duitser Maximilian Siese wegrijden van de rest. Na een rondje of 8 begon hij af en toe aan te dringen en we hadden op dat moment al een flink gat naar plek 3. Halverwege de race, in de voorlaatste bocht voor het opkomen van het rechte stuk blokte ik de binnenkant en duwde hij me rechtdoor. Dit was geen goede actie maar nog kwalijker was dat hij hiervan probeerde te profiteren door me opkomen rechte stuk nog eens aan te vallen. Dit keer raakt hij mijn rechterachterwiel en ging ik dwars. Omdat hij zo lomp was om vol gas te blijven geven kon ik tegensturen wat ik wilde, ik kwam recht met mijn neus in de banden te staan en het hele veld kwam me voorbij. Dat hij vervolgens uit de race gehaald werd hielp mij natuurlijk niks meer. Zo kon er een streep door deze maximale score, ik had ook de snelste raceronde, en moet ik nu mijn 2e plek van race 1 meetellen, dit kost me minimaal 2 en een half punt. Dit veranderde mijn dag opeens van top naar waardeloos, wetende dat Papke inmiddels op 3 overwinningen staat en de strijd vorig jaar op 0,5 punt werd beslist, kan dit heel goed bepalend zijn in de strijd voor het kampioenschap. Morgen volgen echter nog 4 races en ik kan niet meer doen dan opnieuw goede race proberen neer te zetten. Met 4 overwinning heb ik wellicht nog een kans dus daar ga ik zeker voor, met de snelheid zit het wel goed.

IMG_0855

Ook veel andere Nederlanders gingen vandaag heel erg goed, op het moment van schrijven zijn 27 van de 30 races van dag 1 afgewerkt. Lorenzo was vandaag heel sterk en was de enige andere Nederlander die een race won bij de senioren, hij werd ook nog eens 3e. Rico reed ook heel erg goed en pakte 2x keer een 3e plek met nog een race te gaan. Nog knapper waren de prestaties van Selina Balneger die als de bliksem over de piste ging en 2 keer een 2e plek veiligstelde, zij staat daarmee fier aan kop bij de dames en doet ook in de top van het algemeen klassement mee. Ook Mellanie Motz presteerde heel netjes met 2 3e plaatsen, Detlef Pahl pakte een super mooie 2e plek in de omgekeerde richting en ook Branko Papez stond met een 3e plek een keer op het podium. De andere Nederlanders bij de senioren, Guido van de Heiligenberg, Annelien, Joris, Thom van Dijk en Mika Mathia reden ook sterk maar hadden niet altijd even goede karts, voor hun morgen wellicht een podium. Bij de junioren was Rico sterk met een 1e, 2e en 3e plek en staat daarmee op de 3e plek. Ook Mika en Thom reden bij de junioren al podium en de jonge debutanten Mike Dijkgraaf en Jarno Hermans maken ook met de race progressie. Ze rijden sterk mee, doen meer en meer ervaring op en hebben beiden ook al in de top 10 gereden vandaag.

Joris eindigde de dag ook slecht, hij kwam als eerste over de finish maar werd gediskwalificeerd. Hij was te laat met zijn pitstop en eindigde zo als laatste.

Morgen zijn er nog 2 kwalificatie series en daarna 3 halve finales voor de top 36 en de top 10 rijdt vervolgens de grote finale.

IMG_0849

Dutch Open Kartchallenge 2016

Ruben weerstaat concurrentie en zenuwen en pakt opnieuw grote titel
Roosendaal 2016, 12/13 maart Kart Centre Roosendaal

12821593_503767633141210_4176520551382651907_n

Kart Centre Roosendaal staat al jarenlang garant voor een breed scala aan allerlei races, een assortiment waarvan bij de gemiddelde wedstrijdrijder het water in de mond loopt. Toch is er gedurende het jaar altijd dat ene weekend dat er weer bovenuit springt, het weekend van de Dutch Open Kartchallenge. Ik zeg “altijd”, maar ondanks dat dit kampioenschap (ook wel DOK) niet meer weg te denken is uit de Nederlandse indoorkart agenda, was het afgelopen weekend nog maar de 3e editie van dit spektakelstuk. Het DOK geldt als één van de kwalificatietoernooien voor het Kart World Championship in juli waarvoor hier 3 tickets te verdienen zijn. Bovenal staat dit weekend bekend om zijn ongeëvenaarde sfeer op de kartbaan, de mix tussen de jongste wedstrijdkarters bij de kids, de reuzen van de heavyweight klasse en de steeds groter wordende groep van internationale rijders zorgt voor een beleving bij iedere rijder waarvan nog lang na het weekend wordt nagenoten. De aanmoedigingen van de vele supporters langs de baan, het nieuwste scoreblaadje van de ranking dat met Zwitserse precisie wordt opgesteld, de high-five van een Poolse opponent, het gevoel van de bijna perfecte hotlap, de felle flits van fotograaf Bert Salari, je kent het wel, dit zijn de dagen waarvoor je als karter niet vroeg genoeg wakker gemaakt kan worden en waarbij het vallen van de finishvlag een veelkleurig palet van emoties van zowel rijder als ouders met zich meebrengt.

IMG_0579

Kids
Sinds vorig jaar staan ook de jongste rijders aan de start van de Dutch Open Kartchallenge, het succes van de kartlessen van Corné is terug te zien in het niveau van deze jonge talentjes die niet alleen hard kunnen rijden maar ook al kunnen inhalen en verdedigen als grote mannen en vrouwen! Verdeeld over 2 groepen maakten de kids er een waar spektakel van, de strijd om plek 10 was net zo mooi als die om plek 1 en je kwam ogen te kort om alles te volgen. De jonge rijders van The Dutch Value lieten er geen gras over groeien en gingen er op de eerste dag met de overwinningen vandoor. Na 4 kwalificatieraces stond Tess Verschoor op 1, gek genoeg met 1 overwinning minder dan regerend kampioen Eliano de Vos, door meer extra punten voor pole positions en snelste ronden. In de finale werd de top 3 echter nog eens goed door elkaar geschud, want Mike Dijkgraaf zette een fantastische race neer en won de wedstrijd.

10398567_1683703475242848_5678373260909863160_n


Hij moest nu afwachten wat er achter hem gebeurde, want met 6 punten achterstand had hij het niet meer in eigen hand. Tess, Eliano en Redwan Geerts vochten om plek 2 en 3. Met een prachtige inhaalactie net na zijn pitstop was het Redwan die de 2e plek in de race pakte terwijl Eliano Tess van het lijf hield. Na het optellen van alle punten was Mike de nieuwe kampioen, een fantastische prestatie van hem! Net zo trots kunnen Eliano en Tess zijn met hun 2e en 3e plek in de eindstand, zij scoorden de meeste overwinningen maar het moet net allemaal op zijn plek vallen om ook echt kampioen te worden. Ondanks dat ik genoten heb van alle kids met hun inzet en sportiviteit nog een speciale vermelding voor Charlotte Musch, Wouter Poleij (beide finalisten) en Hugo Leenaars (jongste deelnemer), zij stegen zo nu en dan boven zichzelf uit en kunnen heel tevreden zijn over de behaalde podiumplaatsen.

P1080491 (1)

Junioren
In de junioren klasse voor rijders tot 18 jaar was een mix te zien van rijders die net uit de kinderkarts kwamen, maar ook coureurs die al vele internationale wedstrijden hebben gereden. Enkele Poolse vrienden waren ook van de partij en dus een mooi startveld van 2 groepen. Tijdens de 4 heats en de halve finales waren er 2 rijders die duidelijk afstand namen van de concurrentie, Rico Haarbosch en Ian Verschoor waren beiden in topvorm en wonnen respectievelijk 5 en 4 races. Slechts 3 punten scheiden deze twee toppers die ook onder de vlag van The Dutch Value deelnamen tijdens de DOK. Achter deze twee toppers zat een grote groep die elkaar het vuur aan de schenen legde, met vooral Tim Leloux, Mika Mathia en Stijn van der Hof die streden voor de felbegeerde 3e plaats. De finale zou de beslissing gaan brengen en voor de mensen die er nog aan twijfelden, er was er dit weekend maar 1 echt de beste en dat liet Rico nog maar eens zien in de grote finale. Met veel overmacht pakte hij pole position en zette wederom een ijzersterke wedstrijd neer. Vanuit alle klassen was er veel respect voor de prestaties van dit supertalent en hij won net als voorgaande jaren alle 6 zijn races, petje af, Rico pakt zijn 3e titel en mag daardoor naar het WK in Italië over 4 maanden. Ian had het in de finale nog lastig, maar zijn 2e plek kwam niet meer in gevaar, hij reed zoals al het hele weekend zeer solide en mocht dik verdiend de mooie trofee voor de 2e plaats ophalen. Twee rijders bewaarden het beste voor het laatst, Mika en Lyndon Leckie reden in een spetterende finale naar plek 2 en 3 en dit bezorgde Mika een hele mooie 3e plek in de eindrangschikking. Net als Ian heeft Mike veel progressie geboekt en dat werd nu beloond. Tim was in de finale ongelukkig, had een iets mindere kart en werd even rondgezet, dat ontnam zijn laatste hoop op het podium en dat had hij niet verdiend, toch kan ook hij trots zijn op zijn resultaten ondanks dat hij de afloop van de laatste race waarschijnlijk liever anders had gezien. Voor Stijn (P5) en andere top 10 rijders als Guillermo van Pamelen, Jarno Hermans, Thom van Dijk, Lyndon en Mike Dijkgraaf (als enige deelnemer in 2 klassen!!) wederom een mooie ervaring en we zullen hun namen de komende jaren zeker terugzien.

P1080473 (1)

Heavy Weight
In de klasse op 105kg was er dit jaar 1 groep met daarin de grote matadoren waarvan ook het fanatisme niet onderschat mag worden. De rondetijden waren scherp, soms zelfs zo scherp dat menig rijder in de algemene klasse er zijn tanden op stuk beet. Dit was vooral te danken aan de pace die Roel de Jong op het asfalt legde, hij was heer en meester in deze categorie en mocht zich aan het einde van het weekend ongeslagen kronen tot DOK kampioen 2016. Op gepast afstand maakten Mike Mulder, Arnold Akershoek (kampioen 2015) en Virgil de Lange er een mooie battle van om de overige podiumplaatsen. Virgil wist deze strijd in zijn voordeel te beslissen door beslag te leggen om een mooie plek 2, net een paar puntjes voor Mike. Een opvallende deelnemer die zeker even genoemd mag worden is Arnaud Tinet, een Fransman die actief is in de autosport en af en toe een indoorkart wedstrijd rijdt. Gedurende het weekend kwam hij steeds dichter bij de top 5, maar strandde uiteindelijk op een 6e plek!

P1080474 (1)

Algemeen & Dames
De senioren vanaf 18 jaar streden in de algemene klasse met veruit het grootste aantal deelnemers, voor het eerst meer dan 40. Hierdoor moest het deelnemersveld worden onderverdeeld in maar liefst 4 groepen, waarvoor de loting plaatsvond op vrijdagavond voor de start van het kampioenschap. Veel rijders keken met spanning naar de uitkomst van die loting, en deze leverde een aantal hele leuke groepen op. Er werd gereden op 90kg en veel sterke Belgische rijders stonden aan de start, tevens waren de snelle Engelsman Sean Brierley (nummer 5 van het afgelopen BRKC) en een groep sympathieke Polen (met onder meer de organisatoren van het PIKC, Remgiusz Drzazga en Bartosz Malutko) vertegenwoordigd. Ik had mijn zinnen gezet op een 3e achtereenvolgende titel en daarvoor had ik me goed voorbereid. Op vrijdag had ik nog een aantal heats getraind, zeker ook in de omgekeerde richting, want deze werd dit jaar toegevoegd aan het programma. Dag 1 verliep vlekkeloos voor mij, met 3 strakke overwinningen kwam ik aan de leiding van het tussenklassement, en mede door hele sterke kwalificaties liet ik geen enkel punt liggen. In mijn groepen kreeg ik op zaterdag de meeste tegenstand van Mats de Jong en Selina Balneger. Ondertussen waren ook Danny van Domburgh, Mellanie Motz en Mike Bartelen sterk bezig.

IMG_0587

Op zondag mocht ik samen met Mike en Mats aantreden voor race 4, de top 3 uit het klassement en dus een belangrijke race. Ondanks een goede kwali miste ik voor het eerst pole position en ook de overwinning moest ik laten aan Mike die daardoor na schrap gelijk kwam met mij in punten! Hierdoor was het een stuk spannender als vorig jaar. Met de halve finale voor de boeg gierden de zenuwen door mijn lijf en dat klinkt misschien gek, maar daar was ik eigenlijk best blij mee. Het feit dat ik nog steeds gezonde spanning voel voor dit soort wedstrijden geeft voor mij aan dat ik nog net zo gretig ben als 5 of 10 jaar geleden, ik wilde dolgraag ook dit jaar het DOK winnen. In de halve finale had ik een kart die het hele weekend nog niet had meegereden en hier had ik moeite mee in de kwalificatie. Voor het eerst reed ik een rondje waar ik niet helemaal tevreden over was en ik stond dan ook op plek 2, net achter Mellanie en net voor Selina. In de race kon ik gelukkig orde op zaken stellen en na een snelle inhaalactie ging ik op voor een dominante zege. Selina won de strijd voor P2 in de race en sloeg daarmee een belangrijke slag in het damesklassement, al was dit nog zeker niet beslist. In de andere groep keek ik toe hoe Guido, Mike, Mats en Danny elkaar punten probeerden af te snoepen. Mats deed hier de beste zaken door het maximaal aantal punten te scoren, hij was dit weekend heel erg sterk en had zijn zinnen gezet op een hoge eindklassering. Voor het ingaan van de finale leidde ik het klassement met 3 punten voorsprong op Mike en 4 op Mats, daarna kwamen Selina (-9) en Mellanie en Danny (-10) op iets grotere achterstand.

IMG_0585

De top 13 mocht aantreden voor de grote finale, we gingen nu allemaal om de beurt kwalificeren in dezelfde kart, startend met de laagst geklasseerde. De tijden lagen zoals verwacht heel dicht bij elkaar. 6 of 7 rijders noteerden een 36.8 en Danny was de eerste die naar 36.76 ging. Mats en Mike kwamen net te kort, wat gunstig was voor mij, want behalve de startpositie konden er ook nog 3, 2 en 1 punten worden verdiend met een top 3 klassering. Ik reed een degelijk rondje en pakte met 36.65 pole position!! Dit gaf me wat ruimte in de stand en ik ging met veel vertrouwen de finale van 30 minuten in, dit keer niet 1 maar 2 pitstops. Vanaf de start kon ik een gaatje slaan en onder aanmoediging van onder meer mijn Dutch Value teammaten kon ik een heel hoog en constant tempo rijden in tegengestelde richting. Ik verslapte niet en bouwde tiende voor tiende de voorsprong uit. Selina kwam al in ronde 1 naar plek 2 toe en bleef op zo’n 4 seconden nog het dichtst in de buurt. Mike, Mats en Danny knokten om de plaatsen daar achter en voor Mike was een 3e plek genoeg om 2e te worden in de eindstand. Mats kon met veel moeite Danny voorblijven, en ondanks dat Selina als slechtste resultaat een 2e plek had, was dit voor Mats genoeg om haar voor te blijven voor P3 op basis van het aantal overwinningen nadat ze gelijk in punten waren gefinisht! Mijn 3e titel was een feit en net als de 2 vorige was ik er ontzettend blij mee. Dit zijn de kampioenschappen waar je naar toe leeft en als je het dan weer kan waarmaken is dat enorm fijn. Na het Engels kampioenschap dus ook weer een KWC qualifier gewonnen!

IMG_0586

Naast Selina mochten Mellanie en Anne Mathijssen plaatsnemen op het podium bij de dames. De internationale rijders streden ook nog voor een aparte ranking. Zowel Sean als de Pool Adrian Ziejewski mochten eenmaal het podium betreden, maar het waren de Belgen die het meest constant waren en Mats, Christophe Verhoeven en Nick van Ostade stonden allemaal in de finale en vormden de top 3 van de niet-Nederlanders.

Net als vorige jaren voldeed de organisatie van KCR weer aan de hoge verwachtingen, een groot compliment naar Jan, Ton, Corné en alle andere medewerkers op en langs de baan, de monteurs en de dames achter de bar.

970382_1683798245233371_2822193363643387920_n

BRKC dag 2

Ruben dominant naar 3e titel
Milton Keynes, 17 januari 2016

De wekker gaat om half 7, Annelien rijdt vandaag in de 1e groep en er ligt sneeuw buiten, we moeten daarom op tijd vertrekken. Even onder de douche en dan hijs ik mezelf in mijn kartpak om vervolgens nog snel even aan het ontbijt aan te schuiven. Zoals ook de voorgaande jaren is mijn honger niet groot, waarschijnlijk vanwege de zenuwen die op zondags toch altijd wat meer aanwezig zijn. Vandaag staat echter de grote finale op het programma. Die finale is echter maar voor 10 rijders weggelegd en hoewel ik er heel goed voor sta, is er nog niks zeker. Eenmaal op de kartbaan is het nog rustig, ik bereid me dan ook in alle rust voor op wat komen gaat, maak een praatje met de vertrouwde BRKC commentator James Auld en groet mijn opponenten. Terwijl Annelien naar haar 2e overwinning rijdt probeer ik alvast een lijstje te maken van de beste karts, want later vandaag mogen we kiezen en hopelijk mag ik als één van de eersten kiezen, want dat betekent dat ik het goed gedaan heb. Mijn 3e heat is een zware, ik mag het opnemen tegen onder meer Ed White, de Engelsman die vorig jaar onverslaanbaar leek, tot aan de finale. Mijn kwalificatierondje was fantastisch, ik pak pole position met maar liefst 3 tienden voorsprong, later realiseer ik me dat ik in 1 ronde het baanrecord heb verbroken!! Maar baanrecords leveren niks op, het zijn de overwinningen die tellen. Tijdens de race kan ik wegrijden van Ed White achter me en komt mijn 3e overwinning niet in gevaar. Deze zege was een enorme boost voor het vertrouwen en de bewondering is groot, ik word gelijk naar de microfoon gevraagd voor een lang interview met James en de bekende Britse autosport commentator Will Buxton. Nu weet ik zeker dat alle ogen op mij gericht zijn, iedereen ziet mij als de te kloppen man. Dat is leuk, maar ik zal me in de komende races moeten blijven bewijzen.

brkc 1 ruben focus

De andere Nederlanders presteren vandaag wisselend, op Annelien en mij na weet niemand meer een race te winnen, maar Annelien, Rico, Lorenzo, Corné en Thom plaatsen zich wel voor de halve finales, waarbij vooral Annelien en Rico nog goede kansen hebben op een finaleplek. Ik won ook mijn 4e race in de door velen betitelde ‘group of death’ met onder meer Mateusz Bartsch en Stefan Verhofsté. Samen met Lewis Manley (beiden 4 overwinningen) voer ik het klassement aan, maar mijn snelste rondetijd geeft me de 1e plek en daarmee start ik in semi final 1. Dit is duidelijk de sterkste groep, met ook Annelien en Corné, Ed White, Stefan, Oliver Bayani en nog enkele snelle rijders. De baan is weer verlegd en er is even pauze geweest, hierdoor is alles weer ijskoud en de baan spekglad. Ik pak voor het eerst dit weekend geen pole position, maar sta 3e achter Oliver en Stefan. In het begin van de race moet ik alle zeilen bijzetten om bij de 2 koplopers te blijven, achter ons valt direct een gat. Zo net voor de helft van de race zit ik vlak achter Stefan en duik ik naar binnen, voor het eerst neem ik risico met mijn pitstop en dit gaat net goed. Toch kom ik achter Stefan de baan op, die zowaar nog een betere stop maakt. We rijden samen snelle tijden en na een ronde of 8 lagen we virtueel voor Bayani, voor mij het moment om toe te slaan en Stefan eind rechte stuk in te halen. Bayani stopt even later en komt achter ons de baan op, ik win de race, een hele lekkere, want deze kart was mijn minste van het weekend tot nu toe.

brkc 2 ruben boven

Annelien had ook een iets mindere kart en wordt 10e, net als vorig jaar mist ze daardoor nipt de finale, een grote domper want ze was dit weekend zeker bij de 10 snelste rijders. Ed White laat dure punten liggen door slechts 6e te worden, hij valt wat terug in de ranking maar haalt net de finale. De andere halve finales worden gewonnen door Lewis Manley en Lee Hackett, 2 rijders in topvorm want ze wonnen al 5 respectievelijk 4 races dit weekend en zijn dan ook de nummers 2 en 3 in de stand. Rico maakt een foute pitstop en dat kost hem de finale, enorm jammer. Lorenzo, Corné en Thom stonden al wat verder naar achteren en kunnen dit niet meer ombuigen. Alle Nederlanders hebben sterk gereden dit weekend, maar de finale bestaat uit Oliver Bayani (En), Bradley Philpot (En), Mateusz Bartsch (Pl), Ed White (En), Sean Brierly (En), Regis Gosselin (Be), Stefan Verhofsté (Be), Lee Hackett (En), Lewis Manley (En) en mijzelf. Dit is ook de volgorde van de 1 lap kwalificatie, dit maal allemaal in dezelfde kart. Ik wist dat dit erg belangrijk was en was best gespannen. Mijn ronde is redelijk goed, maar niet goed genoeg, P2 net achter Stefan die pole position pakt, het is ongelooflijk close. Gelukkig geeft P2 wel uitzicht op de overwinning, zeker omdat ik als eerste mijn kart mocht kiezen.

brkc 3 inhaal

De finale van 30 minuten staat op het punt van beginnen, 2 pitstops en ik ben er helemaal klaar voor. Al in de eerste ronden voel ik dat ik een goede kart heb, en in ronde 3 sla ik toe als ik zie dat Stefan een gaatje laat. De actie is goed, grappig genoeg precies hetzelfde punt waarop ik vorig jaar en ook 2 jaar geleden ook de macht greep in de finale. En ook nu dus, ik lag weer op kop, en ik kon meteen een gat trekken. Ik wist dat het er fantastisch uitzag, wat een super gevoel. Ondertussen wordt er flink gestreden om iedere positie, er is een clash tussen White en Gosselin en die laatste stapt even later uit. Ondertussen werkt Manley zich op naar P2 en kan Stefan P3 vasthouden, beide mannen betraden al eens het podium en nu was het weer raak. Ik kan wederom rustige pitstops maken en na 30 minuten wordt ik weer als 1e afgevlagd. Het blijft een waanzinnig gevoel, winnen op zulke grote toernooien en zeker als je dan de bewondering krijgt van vele mensen.

brkc 4 ruben lewis

Het is geweldig om in Engeland te komen, de organisatie is buitengewoon professioneel, met commentaar, live streaming, interviews, een perfect tijdschema, laser systemen voor de pitstops, zeer gastvrije mensen en een hele leuke baan om op te racen! Na een laatste interview betreed ik het podium met een grote beker en een fles champagne. De afspraak om de champagne niet te ontkurken valt in het water als we zien dat de flessen al zijn opengemaakt, even later vloeien de bubbels die ik nog de hele terugweg zal ruiken, maar ook wat smaakt de champagne zoet! Het was weer een top evenement dat me ook nog eens 1000 pond prijzengeld en een WK ticket opleveren, dat allemaal door mijn 3e overwinning hier op rij, een overwinning die ik graag wil opdragen aan Genevieve Reason, vorig jaar nog enthousiast medewerkster van Formula Fast Karting tijdens het BRKC en later dat jaar tragisch verongelukt tijdens een auto ongeluk. Ik hoop volgend jaar weer terug te keren naar Milton Keynes en dan wellicht weer met meerdere Nederlanders in de finale, bedankt allemaal voor de aanmoedigen van langs de kant en vanuit Nederland!!!

foto’s: Tim Andrew

brkc 5 podium

BRKC dag 1

Ruben begint scherp in Milton Keynes
Milton Keynes, 16 januari 2015

Op dag 1 van het British Rental Kart Championship 2016 stonden er heatraces op het programma, voor de meeste rijders 2 heats, voor sommigen ook al een 3e heat in de avond. Ik was ’s ochtends de allereerste Nederlander die de baan mocht betreden, op de vertrouwde layout die er ook de vorige jaren al lag. Ik was meteen op snelheid met een pole position rondje van maar liefst 3 tiende sneller dan P2, een Engelsman. Vanaf ronde 1 kon ik meteen een gat slaan naar de Engelsman Beroual Smith die van 3 naar 2 kwam. Het gat werd steeds groter en daardoor kon ik tegen het einde van de race een rustige pitstop maken zonder risico’s te hoeven nemen. Ik won met snelste ronde, al krijg je daar geen extra punten voor. Na mij was het de beurt aan de andere Hollanders, alle rijders waren verdeeld over 10 groepen, dus sommigen moesten pas rond de middag aantreden. Rico opende zijn kampioenschap sterk met een overwinning, net als Thom die vriend en vijand verraste in een hele spannende race!! Annelien en Lorenzo pakten keurig P2, terwijl good old Mike Westhof (de Nederlandse Engelsman) ook knap meedeed. Toen was het de beurt aan Corné, die had slechts 1 heatje getraind en zat meteen in een hele sterke poule met 2 favorieten (Ed White en Lewis Manley). Hij verweerde zich kranig, toonde zijn klasse met een fantastische inhaalactie maar moest uiteindelijk genoegen nemen met plek 4. Helaas zette de wedstrijdleiding hem nog een plekje terug vanwege die mooie inhaalactie. Ook op de beelden was terug te zien dat het er echt eentje ‘uit het boekje’ was, maar de Engelsen hanteerden nu blijkbaar een ander boekje. Anne debuteerde op een keurige 5e plek.

Begin van de middag werd de baan verbouwd en gingen Corné en ik verder in race 1 van ronde 2. Ik zette mijn prestaties van vanochtend door, dit keer zelfs pole position met 4 tiende voorsprong. Corné had nog geen meter op deze layout gereden, niet makkelijk om dan een hotlap te rijden. Gelukkig kan Corné racen als geen ander, want terwijl ik op kop een gaatje kon slaan ging hij als een warm mes door de boter en belandde halverwege de race op plek 2, een mooi 1-2tje was het eindresultaat! Niet veel later scoorde Lorenzo ook weer een 2e plek, gingen Annelien en Rico er met een prachtige overwinning vandoor (beiden door tactisch sterk te pitten), werd Anne 6e en Thom 4e. Na 20 heats waren er niet minder dan 6 rijders met de volle score, Rico, Lewis Manley, Mateusz Bartsch, Stefan Verhofste, ikzelf én organisator Bradley Philpot. Een lekkere 1e dag, maar uiteindelijk is er maar 1 race waar het om draait en dat is de finale van morgen, op naar dag 2!!

Live streaming: http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

BRKC Voorbeschouwing

Ruben opnieuw naar Engeland voor BRKC 2016
Milton Keynes, 15-17 januari 2016

Voor het 3e jaar op rij wordt het British Rental Kart Championship gehouden op de indoor kartbaan van Milton Keynes in januari. Als KWC kwalificatie evenement trekt dit vele nationale en internationale rijders. Dit jaar doet er een record aantal van 100 rijders mee, allemaal strijdend voor de eeuwige roem en de grootste beker op zondagavond. Samen met mijn zus Annelien (2e in 2014), Dutch Value teamgenoten Rico Haarbosch en Corné Snoep, en een handjevol andere Nederlands (Lorenzo Stolk, Thom van Dijk en Anne D’Hondt) zal ik de Nederlandse vlag dit jaar vertegenwoordigen. Nadat ik de afgelopen 2 jaar het kampioenschap heb gewonnen, zal ik ook dit jaar weer proberen om in iedere race zo hoog mogelijk te eindigen. Veel lokale en Europese toprijders zorgen voor opnieuw een super hoog niveau, zoals de Engelsen Ed White (3e in 2015), Lee Hackett (voormalig tweevoudig kampioen), Lewis Manley (3e in 2014), Michael O’Brien (finalist in 2015), de Pool Mateusz Bartsch (finalist in 2015) en de Belg Stefan Verhofste (2e in 2015). De officiële training begint op vrijdag 15 januari, 2 verschillende layouts zullen gebruikt worden. De opzet van het kampioenschap is nauwelijks verandert sinds vorig jaar, minimumgewicht van 90kg, 4 heats van 20 minuten (verdeeld in 10 groepen van 10 minuten en 1 pitstop) zullen bepalen welke 30 rijders door zullen gaan naar de halve finales. Slechts de beste 10 rijders zullen in de finale strijden om de hoofdprijs, wie de finale wint, wint het kampioenschap en het prijzengeld.

Via internet kan je alles live volgen, inclusief live commentaar van de legendarische James Auld, mis het niet:

http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

Polish Indoor Kart Championship 2015

PIKC dag 2, 19 april 2015

Ruben wint voor het eerst open Pools kampioenschap

De dag begon met de resterende kwalificatiemanches van elk 14 minuten. Dit waren er nog 18 en ik was gelijk ’s ochtends vroeg in de 2e groep aan de beurt. We reden weer in de normale richting, en ik kwalificeerde op plek 5. Dit leek mijn minste kart tot nu toe te zijn, en de start was spectaculair. De nummer 2 ging al in de eerste bocht in de aanval, wat tot een flinke scrimmage leidde. Ik leek hier als winnaar uit te komen, nadat ik van P5 doorschoof naar P2. Echter net voor de bocht werd ik vol aan de zijkant rechts achterkant geraakt door de duellerende Polen Marzyck en Klek. Ik kon niets meer doen en spinde. Vanaf de laatste plek was er met deze kart geen hoge klassering meer mogelijk. In een iets te enthousiaste inhaalactie ging ik nog de fout in, hierdoor kreeg ik nog een penalty ook en finishte ik achteraan. Gelukkig kon ik deze race schrappen, de 5e race moest nu goed gaan om het podium in zicht te houden.

150419 pikc dag 2 (3)

Race 5 ging dan ook super, met een lekker kartje, net als in race 1 in omgekeerde richting, van pole position via snelste ronde naar overwinning! Dit resultaat bracht me weer helemaal terug in de titelstrijd met een 4e positie op slechts 3 puntjes van de nummer 1. Papke, Grooten en Breckpott hadden allemaal een perfecte score na schrap van 4 overwinningen, Marzyck net als mij 3x 1e en 1x 2e. Tijdens de halve finales waren er meer punten te verdienen, ook voor P2 op de grid en de 2e snelste raceronde nu punten, en hierdoor kon er nog veel gebeuren, zeker omdat dit resultaat niet meer geschrapt kon worden. Corné liet vandaag zien dat hij niet voor niks naar Polen was gekomen, met een hele mooie overwinning en een 3e plek sloot hij een teleurstellend weekend toch mooi af. Lorenzo deed het ook super, door een 3e plek te scoren in race 4, hij miste helaas nipt de halve finale. Voor mijn reisgenoten Annelien, Mika en Anne zat het weekend er ook op na race 5, goede races maar niet altijd geluk!

150419 pikc dag 2 (2)

Tijdens de halve finales had ik een fantastische race, met een middenmotor kwalificeerde ik me als 5e, terwijl concurrent Matts Breckpot op 1 stond en daartussen in onder meer Rico op plek 3. De race was razend spannend, al snel pakte ik de Pool Bartsch met een mooie actie voor P4, ik probeerde in het spoor van Rico te blijven, en de nummer 2 ging al pitten. Rico haalde Matts bij en haalde hem ook in, en even later kon ik hetzelfde doen. Rico zat op een seconde of 2 voor mij, en honderdste voor honderdste hengelde ik hem binnen. We liepen uit op de rest en het was duidelijk dat de strijd om de overwinning een Nederlands onderonsje zou worden! Voor de pitstop zat ik op Rico zijn bumper, en we wachtten allebei zo lang mogelijk, ik stopte met nog 2 ronden te gaan, Rico een ronde later. Mijn stop was goed, maar ik kon, gezien mijn goede positie in de stand, niet alles op het spel zetten. Rico had niks meer te verliezen aangezien een finaleplek er voor hem niet meer in zat, en met een geweldige pitstop bleef hij mij voor en won de race. Ik pakte nog wel een belangrijk puntje voor snelste ronde.

Mathias werd in zijn halve finale 2e, terwijl Papke in dezelfde kart als mij weliswaar zijn halve finale won, maar wel bijna 2 tiende langzamer was dan mij, dit gaf me veel vertrouwen voor de finale. Stanley sloot zijn weekend af met de halve finale, hij deed goed mee in de subtop en kan trots zijn op zijn internationale debuut in een grote race. Met 10 rijders gingen we de finale in, eerst allemaal 1 kwalificatie rondje in dezelfde kart. De top 4 uit de stand bleek ook duidelijk het snelste, Grooten op 1 (34.69), Papke op 2 (34.70), ik op 3 (34.72) en Breckpot op 4 (34.74). De verschillen waren ongelooflijk klein maar o zo belangrijk, Mathias pakte met de kwalificatie 2,5 punten, Papke 1,5 en ik nog 0,5. De kartloting had mij dezelfde kart als in de halve finale gegeven, Mathias had het iets minder getroffen, maar Breckpot en Papke hadden op papier de betere karts.

150419 pikc dag 2 (1)

De finale zou een absolute thriller worden, Papke zette al snel de aanval in op Mathias, en dit ging bij een counter van Mathias bijna, ik kon profiteren en schoot naar 1, en Matts klom mee naar 2. Hierbij werd Mathias echter naar buiten gedreven en kwam vast te staan in de banden, einde verhaal voor zijn titelkansen bleek even later, want de achterstand was groot. Enorm zonde voor Mathias, want hij was dit weekend absoluut razend snel en tactisch sterk als altijd. Na de race zou deze actie nog tot veel discussie leiden, maar de organisatie besloot het zonder straffen te laten na het bekijken van de beelden. Als aan een touwtje reden we met nog 3 kanshebbers verder en virtueel (met Papke op 3 en ik zelf op kop) zouden Papke en ik gelijk komen. Heel langzaam konden we Papke afschudden, en Matts besloot toen te stoppen. Enkele ronden later pareerde ik hem, Corné gaf mij zeer goede aanwijzingen en na een hele goede pitstop kwam ik weer voor hem de baan op.

Op dat moment gingen alle remmen los en wist ik dat de snelste rondetijden nu waarschijnlijk de doorslag zouden gaan geven, Papke kwam even later maar net achter Breckpot weer de baan op, en ik kon op enkele duizendste achter Matts en enkele honderdste voor Sebastian Papke de 2e tijd pakken, goed voor een half punt en die zou uiteindelijk de doorslag geven. Ik won de finale en met 0,5 punten verschil het kampioenschap, wat een feest!! De finale was een absolute climax voor mij en een fantastisch weekend besloot ik met opnieuw een zege in een WK qualifier, Papke werd 2e en Breckpot 3e.

150419 pikc dag 2 (4)

Rico had ondertussen Baccellieri verslagen in de junioren finale, hij was indrukwekkend op 70kg en was daar de verdiende kampioen. Danny en Calvin waren ook beiden zeer snel, maar grepen helaas net naast het eindpodium.

Na een weekend vol spanning en top races kon de balans worden opgemaakt en gingen we met een zeer tevreden gevoel op weg terug naar Nederland.

Polish Indoor Kart Championship 2015

PIKC dag 1, 18 april 2015
Uitstekende dag voor Ruben

Op zaterdag 18 april was de 1e dag van het Polish Indoor Kart Championship (PIKC) 2015. Met 98 deelnemers een super startveld met rijders uit allerlei Europese landen. Het format is als volgt, iedereen rijdt 5 kwalificatieraces van 14 minuten, een halve finale voor de beste 36 van 22 minuten en een finale voor de beste 12 rijders van 28 minuten. Telkens op 90 kg, 1 pitstop en met hotlap kwalificatie (in de finale allemaal om de beurt in dezelfde kart), race 1, 3 en 5 zijn in omgekeerde richting, de rest in de normale richting. Er waren voor de kwalificatieraces 7 groepen van 14 rijders. Mijn 1e groep was een gemiddeld sterke groep, maar ik lootte een hele goede kart en dat maakte de race erg makkelijk. Een pole position met 4 tiende voorsprong en in de race kon ik vrij makkelijk weg rijden van de rest, een start zoals je die van te voren hoopt. De Pool Remi Drzazga werd 2e, oud teammaatje Bart van de Vel (België) 3e.

150418 pikc dag 1 (4)

Mijn 2e race was een sterke groep, en dit keer trof ik het minder met de kart, ik had een goede topsnelheid, maar erg veel onderstuur. Ik kwalificeerde dan ook op plek 4, 3 tiende achter P1 van de Duitser Gunnar Hofmann. Maar in de race ging het ronde voor ronde beter, ik schoof na een minuutje of 3 op naar plek 3 ten koste van de Belg Thomas Zels. Even later kon ik ook aanpikken en voorbij schieten aan mijn Poolse vriend Mateusz Bartsch. En naarmate de race vorderde kon ik steeds beter overweg met het onderstuur en ondertussen de topsnelheid van mijn kart optimaal benutten. Ik sloot zelfs aan bij de leider en pakte de kop over. Hofmann dook gelijk de pits in en ook Baccellieri reed op dat moment goede tijden, maar wel op gepaste afstand. Na een paar rondjes door rijden zag ik mijn voorsprong groeien en kon ik het relatief rustig aan doen, 2e win in de pocket, kassa!! Een hele lekkere met deze kart.

150418 pikc dag 1 (3)

Race 3 was mijn minste kart tot nu toe, één van de mindere karts vandaag. Ik kwalificeerde op P3, 3 tiende achter de Belg Nick van Ostade en mijn Nederlandse maatje Rico Haarbosch. Van iedereen in de top 5 had ik zeker de minste kart, maar ik wist dat ik in mijn quali een foutje had gemaakt, dus ik had wel hoop dat ik ze alsnog kon bijhouden. Dit bleek ook te lukken, en ik kon zelfs een aanval inzetten op Van Ostade nadat Rico al vroeg was gestopt. Met de pitstop nam ik niet al te veel risico, de 2e plek was belangrijk voor de stand en ik kwam een paar meter achter Rico weer de baan opdraaien. P2 en nog de snelste raceronde, zeer content mee, de snelheid zit er in beide richtingen super in, op naar morgen.

150418 pikc dag 1 (2)

Na dag 1 waren er 5 man die er iets bovenuit staken. Voor mij was Mathias Grooten (België) het meest indrukwekkend, 3 overwinningen maar vooral zijn snelheid was goed. Matts Breckpot (België) scoorde ook 3 uit 3, maar wel in iets makkelijkere groepen. De regerend kampioen uit Duitsland, Sebastian Papke en mijn andere Poolse maat Mikolaj Marzyck reden net als mij naar 2 1e en een 2e plek. Van de Nederlanders was Rico verder goed bezig, bij de junioren doet hij het geweldig met 3 overwinningen en voert de ranglijst daar aan. Bij de senioren ligt het niveau wel ietsje hoger, maar met een 3e en een 1e plek doet hij uitstekend mee. Stanley bewees vandaag dat zijn 2e plek op de DOK geen toevalstreffer was. Hij reed zeer volwassen naar een 5e, een 4e en zelfs een podiumplek (3e). Corné had een waardeloze dag met enkele penalty’s en ook geen geweldige karts en kan een finaleplek al bijna vergeten. Lorenzo (senioren), Annelien (senioren) en Mika (junioren) hadden wel de snelheid maar grepen een aantal keer net naast het podium, terwijl Calvin met 2 podiumplaatsen en Danny met 1 podiumplaats heel goed meestrijden bij de junioren. Anne deed het ook heel goed, bij haar internationale debuut reed ze mooi in de middenmoot en werd ze zelfs al een keer 6e. Derek, die nog maar net kart, reed in zijn blitse outfit naar een mooie top 10 klassering in race 2.

Belgian Indoor Kart Championship (BIKC)

3e plek voor Ruben in fantastisch kampioenschap met WK schakelkarts

Brussel, 22 maart 2015

150322 bikc 1

In het weekend van 21 en 22 maart werd er bij FKI in Brussel het Belgisch kampioenschap indoorkarten verreden. Er werd gereden in de Italiaanse PGK-Z schakelkarts die ook op het WK deze zomer in Italië zullen worden gebruikt. De karts waren simpelweg magnifiek om mee te rijden, wat een belevenis. Nog nooit had ik zoveel plezier gehad in een kartsessie dan in deze karts, echt fantastisch om met deze krachtige machines te racen. Op zaterdag waren de trainingssessies, de Race of Champions en het juniorenkampioenschap reeds afgewerkt. Rico was 2e geworden bij de junioren, en samen met Rico won ik de Race of Champions, een goede opsteker dus voor het BIKC. De dag begon met een 10 minuten training/kwalificatie voor alle rijders in 4 verschillende groepen van 20 rijders. Ik pakte pole position in mijn groep. Verder reden voor Nederland ook nog Annelien, Lorenzo en Selina mee. Er waren in totaal bijna 80 deelnemers uit allerlei Europese landen, zo waren onder meer de Polen, Fransen, Italianen en Spanjaarden in grote getale aanwezig.

In race 1 won ik met grote voorsprong, een heerlijke start van de dag. De snelste ronde was ook nog 2 punten waard, en de 2e snelste ronde nog 1 punt, deze 2 punten pakte ik ook mee. In mijn 2e race had ik (de enige keer dit weekend) een kart die niet goed schakelde, vanaf P7 op de grid na een hotlap kwalificatie moest ik me zien op te werken in een kart die vastzat in de 3e versnelling. Dit was vooral uitkomen bocht een groot nadeel. Toch wist ik mezelf nog naar de 3e plek te knokken, en met een aantal hotlaps pakte ik zelfs nog de snelste raceronde.

150322 bikc 3

In de 3e race was het glibberen en glijden toen er een radiateur lek was, ik maakte daar optimaal gebruik van en sleepte mijn 2e overwinning uit het vuur. In de 4e kwalificatierace van 20 minuten kon ik een 5e startplek omzetten in opnieuw een podium, P3. Na de kwalificatieheats stond ik 2e in de stand achter Amandio Costa Paz.

In de halve finale (voor de beste 40 rijders) had ik een van de leukste races van het hele weekend, er konden hier meer punten verdiend worden dan tijdens de heats. Na een duel op het scherpst van de snede met de Duitser Schings en de Belg Cools (die door de Duitser rond werd getikt) kon ik de 3e plek pakken achter de 2 sympathieke Polen Bartsch en Marczyck, vorige week nog deelnemers aan de DOK in Roosendaal, zij hadden hele goede karts en waren ontketend. Lorenzo reed ook heel de dag ijzersterk, zijn kwalificaties waren indrukwekkend en hij reed telkens met de toppers mee, en dit werd beloond met een prachtige finaleplek, zeer knap als 1 van de jongste deelnemers in het veld. Selina en Annelien haalden de finale niet, maar Selina werd nog wel knap 2e bij de dames, achter thuisrijdster Jessica van der Perren, en ging dus na vorige week opnieuw naar huis met een mooie trofee.

De finale was ook zeer spectaculair, ik had als nummer 3 in de stand (achter Baccellieri en Costa Paz) nog kans op de titel, net als de Belg Teuwen die maar 1 punt achter mij stond. In de finale waren veel meer punten te verdienen als in de races hiervoor. Mijn hotlap kwalificatie was opnieuw tegenvallend met plek 6, terwijl concurrenten Teuwen en Baccellieri 1 en 2 stonden. Maar al snel werkte ik mezelf op naar voren door de Italiaan Bongiovanni en de Belg Huls in te halen op het buitenstuk. Daarna was de Portugese Belg Viera aan de beurt. Hij gaf wat meer weerwerk, maar moest er na enkele wilde acties toch al snel aan geloven. Ik was helemaal los en reed een waanzinnig constant en snel tempo, waarmee ik hard inliep op Baccellieri, maar vanwege het inkorten van de finale van 30 naar 20 minuten kon ik hem net niet meer aanvallen. Desondanks een zeer verdienstelijke 3e plek in de finale, en dit betekende ook een 3e plek algemeen. Een resultaat waar ik zeker tevreden mee kon zijn, een hele goede opsteker richting het WK, wat gaat dat ontzettend gaaf worden in deze karts.

150322 bikc podium

Giovanni Baccellieri was de nieuwe Belgisch kampioen, voor Arnaud Teuwen (winnaar van de finale). Viera en Costa Paz eindigden netjes op 4 en 5. Er was ook nog een apart klassement voor alle internationale rijders, deze klasse won ik voor de Pool Matheusz Bartsch en de Duitser Marc Schings, Lorenzo werd heel netjes 5e en mag terugkijken op een geslaagd weekend in zo’n sterk deelnemersveld. Na het uitreiken van de prijzen was het nagenieten van dit fantastische weekend, wat een mooie nieuwe ervaring in deze PGK-Z schakelkarts, ik kijk nu al uit naar de volgende keer!!

Dutch Open Kartchallenge 2015

Roosendaal, 14/15 maart
Ruben prolongeert titel in nagenoeg perfect weekend

De tweede editie van de Dutch Open Kartchallenge was een weekend met veel meer winnaars dan verliezers. Ondanks dat slechts een handvol deelnemers op zondagavond als kampioen de kartbaan van Roosendaal verliet, had ik het gevoel dat zich weer een uniek raceweekend had afgespeeld dat door vele rijders en betrokkenen als louter positief is ervaren. KCR is al jarenlang één van de toonaangevende Nederlandse kartbanen op het gebied van competitie, maar met de introductie van de DOK vorig jaar is de aansluiting gemaakt met andere internationale topraces. De belangstelling onder de rijders was dan ook flink toegenomen, het aantal inschrijvingen steeg van totaal 40 vorig jaar naar ruim 70 dit jaar, en daaronder de nodige snelle internationals! Met de toevoeging van een kids klasse en een heavy weight klasse was er voor iedere leeftijd en voor ieder gewicht wat wils en dat vertaalde zich ook door in een zeer hoog niveau in iedere klasse.

Over de karts hoeven we het in Roosendaal eigenlijk al niet meer te hebben, al wil ik toch nog even benadrukken hoe bijzonder het is dat alle karts zo gelijkwaardig zijn en er in de tientallen races gedurende het weekend niet eentje is stukgegaan, een gegeven waar menig kartbaan spontaan van begint te watertanden. Meest opmerkelijke vind ik echter het optreden van alle baanjongens, alsof ze niet anders gewend zijn. Uren lang, race na race, alles in goede banen leiden en vooral precies weten waar ze mee bezig zijn en hoe het reglement in elkaar steekt. Juist zij zorgen ervoor dat zo'n evenement soepel verloopt, en dat is zeker met het aantal races van de DOK erg belangrijk. Het spreekwoord ‘de uitzondering bevestigt de regel’ was dan ook niet beter geplaatst dan toen bleek dat er een transponder was vergeten en er een keer iemand te vroeg werd afgevlagd. Zo vervelend als ze dat zelf vonden zo goed hebben ze het gedaan, 41 races en dan 1 klein foutje, het zij ze vergeven, mijn complimenten aan Bas, Bas, Jesse, Matthew en Dennis en misschien vergeet ik nog iemand?! Met Corné als wedstrijdleider werd het geheel in goede banen geleid en ieder issue vlekkeloos en snel opgelost en het tijdschema gehandhaafd.

Kids

150315 DOK eliano

De kidsklasse was nieuw dit jaar en het feit dat alle mooi glimmende prijzen op zaterdagmorgen al achterin de kantine stonden opgesteld zal vele jeugdrijders klamme handjes en de nodige zenuwen hebben bezorgd. Of waren het nou toch al die ouders die zo zenuwachtig waren? De één heel fanatiek coachend langs de baan, de ander ingetogen, maar stiekem net zo fanatiek! Eliano de Vos leek van zenuwen weinig last te hebben, race na race was hij zijn concurrenten te snel af en zeer gedecideerd reed hij naar een maximale score van 5 overwinningen en daarmee de titel bij de kids, petje af! Toen ik hem voor mijn finale om wat tips vroeg J, kreeg ik zowaar een drie minuten durend verhaal met dingen waar ik op moest letten!! Toen ik tien jaar geleden zo oud was, was ik blij dat ik wist aan welke kant het gaspedaal zat... Maar Eliano was niet de enige topper bij de kids, onder meer Tess Verschoor, Timo v/d Peijl, Mike Dijkgraaf en Robin Wegman maakten alle races de moeite waard om naar te kijken. De Poolse jeugdrijder Adam Szydlowski was met een podiumplek in race 4 een leuke verrassing tussen alle Nederlanders. Mike en Timo mochten naast Eliano het eindpodium betreden, allen proficiat.

Jeugd

150315 DOK lorenzo

Bij de jeugd weinig veranderingen qua deelnemersveld vergeleken met vorig jaar, maar dat is bepaald geen negatief gegeven. Menig senior is maar wat blij dat ze enkele van deze junioren ontliepen, want wat zijn ze al goed en vooral ook constant. Eerlijk is eerlijk, Rico Haarbosch was wederom topfavoriet, hoe kan het ook anders als je bijna alles wint waar je aan meedoet. Onder meer Calvin Streppel, Lorenzo Stolk en Danny van Domburgh namen Rico meerdere malen onder vuur, maar telkens wist Rico het verschil te maken door alles uit zijn karts te halen, door van kop af aan een moordend tempo te rijden en ook nog eens niks te laten liggen op constantheid en tactiek. Een clean sweep voor Rico met 6 overwinningen uit 6 races maakt hem de tweevoudig junioren kampioen! Calvin kwam dit weekend nog het dichtst bij Rico, onder meer in een bloedstollende finale pakte hij pole en snelste ronde en finishte in het kielzog van Rico op plek 2 in de race, en ook in de eindstand. Lorenzo kwam net als vorig jaar net te kort op Danny, een combinatie van een beetje geluk met poules en ook gewoon heel erg sterk rijden van de altijd nuchtere en bijna nonchalante Danny die wederom op het podium stond. Thom van Dijk reed een ijzersterk weekend en bekroonde zich met een 5e positie door onder meer 1 overwinning. Ook andere talenten als Ian, Giovanno, Rick, Tim en Jarno stonden wel een keer op het podium.

Heavy Weight

Zo goed als ik de meeste junioren ken, zo weinig deelnemers kende ik uit de heavy weight klasse. Ik had persoonlijk mijn twijfels vooraf over deze klasse op 105kg, maar ik moet zeggen dat het ontzettend leuk was om naar te kijken, en vooral razend spannend ook! Arnold Akershoek moest 1 overwinning laten aan één van zijn concurrenten, maar was meer dan verdiend de man met de kampioensschaal toen na 5 races de eindrangschikking werd opgemaakt. Mike Mulder en Daan Rijnen legden beslag op plek 2 en 3.

Algemeen

150315 DOK stanley

Met 36 deelnemers in plaats van 26 vorig jaar was het veld nog een stuk sterker dan vorig jaar, en niet in de laatste plaats vanwege de deelname van 5 snelle Belgen en 2 Poolse toppers. Het is prachtig om te zien hoe bij iedere kartloting en de indeling van de groepen de gezichten toch weer gespannen staan, welk nummer zal de mijne zijn, toch niet die ene mindere kart? Nou, de mensen die spraken over spanning bij de loting vanwege kartverschillen hadden eens in Brazilië moeten zijn afgelopen zomer! Het is enorm prettig als je weet dat je in iedere kart de kans hebt om je kunnen te laten zien, en dat kon hier dit weekend. De indeling van de groepen had uiteraard wel een invloed op de resultaten, en dit leverde ook een aantal hele zware poules op en daarmee ook fantastische races. Voor mij lag de focus op drie dingen, hotlaps rijden alsof het een ronde uit je race kon zijn, vanaf bocht 1 tot en met de laatste bocht constant rijden en geen tactische fouten maken. Dit plan lijkt zo simpel en zeker na dag 1 waarop ik 2 overwinningen scoorde leken veel mensen al te denken dat het een uitgemaakte zaak was.

Ik wist wel beter en wist ook hoe goed mijn concurrenten waren, en dat je die zeker niet mag onderschatten. Na de 4 kwalificatieraces met perfecte score kon ik echter ook niet meer ontkennen dat ik er uitstekend voor stond, pas in de halve finale liet ik mijn 1e puntje liggen door niet de snelste ronde te rijden, terwijl mijn concurrenten gedurende het weekend af en toe steken lieten vallen. Stanley Geilings ontpopte zich als voornaamste uitdager met maar liefst 3 overwinningen, hij steeg boven zichzelf uit en zag kort achter zich een hele horde achtervolgers in de stand. Mike Bartelen, Mats de Jong, Wouter Verbaarschot maar zeker ook de dames Selina Balneger en Mellanie Motz hadden hele goede kansen op het podium. En dan, na veel strijd, inhaalacties, pitstops, soms oranje vlaggen, verdedigend werk, was daar de grote finale. 13 rijders bleven over en het was nu ieder voor zich, 1 rondje, allemaal om de beurt in dezelfde kart. Ook al stond ik er riant voor, je wil toch goed scoren en ook bij mij namen de zenuwen toe! Maar eens de helm opgaat, het pak dicht en je het sein krijgt om te vertrekken zijn die zenuwen weg, concentratie, 11 bochten, geen fouten maken, en dan snel kijken op het rondetijdenbord, 36.15, mijn beste hotlap van het weekend en P1, yes!!! Het vele applaus dat ik kreeg was hartverwarmend.

150315 DOK matt

Vervolgens volgde een knock-out kwalificatie waarin ik tegen de nummer 8, mijn Poolse vriend (nationaal kampioen) Mikolaj Marczyk moest, ik versloeg hem relatief makkelijk, en ik liet hem de kart kiezen voor de race. Daarna stond ik tegen Stanley, terwijl Mats en Mike de andere battle uitvochten. Weer gewonnen, en weer een extra puntje, en ook nu gunde ik Stanley de keuze van de kart, ik wist dat de andere 2 karts goed waren en de verschillen waren sowieso klein. In de finale versloeg ik Mike, de talentvolle autocrosser die ook in een kart keer op keer razendsnel blijkt te zijn! Vanaf pole position sloeg ik bij de start een gat van zo’n halve seconde, net genoeg om mijn eigen lijnen te kunnen rijden en al snel dook ik (voor het eerst dit weekend), de 35ers in. Mike gaf echter alles en bleef heel kort in de buurt, terwijl Selina vroeg naar binnen dook om te pitten in het middenveld. Ik reed een erg lekkere race, pakte de snelste tijd van het weekend, de winst in de finale en mijn 2e Dutch Open Kart titel!!!!

150314 DOK podium algemeen 1

Een weekend zoals je ze niet vaak meemaakt, alles lukte en vooral mijn kwalificaties gingen stuk voor stuk heel erg goed. De schaal behorende bij de titel is één van de mooiere die ik al gewonnen heb en zeker eentje met veel waarde. Stanley en Mike completeerden het podium, klasse gereden allebei. Door een goede finale (P3) wist Selina alsnog de titel bij de dames weg te kapen voor de kampioene van vorig, Mellanie werd 2e voor Annelien die ook een aantal hele mooie races reed. Leuk detail is dat alle Zeeuws kampioenen die meededen (Eliano, Selina, Rico en ik) ook hier kampioen werden! Rico, Selina en ik kregen ook een WK ticket omdat het DOK ook geldt als officieel KWC kwalificatie evenement! Op naar Italië in Juli, maar eerst nog naar België (21/22 maart) en Polen (18/19 april) voor meer nationale kampioenschappen. Met mijn titels in het Open Zeeuws, Brits en nu Nederlands kampioenschap is mijn jaar in ieder geval fantastisch gestart!

Met dank aan Edwin Benschop voor de mooie foto's !

Facebook benschop-fotografie.nl

British Rental Kart Championship 2015

Milton Keynes (GB), 16-18 januari
Op vrijdag 16 januari ging ik samen met pa, ma, Annelien en Brian Kroon richting Engeland voor het BRKC 2015. We vertrokken rond 5 uur ’s ochtends om op tijd bij de boot te zijn, want al op vrijdagmiddag stond de training op het programma. Na een goed verlopen reis kwamen we rond het middaguur aan in Milton Keynes, op de indoorkartbaan van Formula Fast waar ik vorig jaar de titel pakte! Dit jaar wordt er met dezelfde opzet gewerkt, opnieuw 4 kwalificatieheats, halve finales en een finale (voorafgegaan aan een superpole) op 90kg met een pitstop in iedere race. Dit jaar verschenen er geen 60 maar wel 90 rijders aan de start, waaronder een aantal hele snelle Europese toprijders. Rond 4 uur ’s middags reden we onze eerste heat van 15 minuten, de baan was onveranderd ten opzichte van vorig jaar. Het voelde gelijk lekker en ook in onze 2e heat zaten we er goed bij.

Dag 1

Op zaterdagmorgen was al om half 8 ’s ochtends de verplichte briefing voor alle rijders. Er waren voor de heats dit jaar 9 groepen van 10, allemaal geloot. Het zou dus een lange dag gaan worden en het was zaak om constant goed te eindigen, want met 9 groepen kan je je weinig slechte klasseringen veroorloven om de beste 10 te halen. Brian mocht als eerste van ons en deed het prima, hij scoorde een keurige 2e plek achter Jake Campbell Mills (GB). Direct daarna was het de beurt aan mij, en in de hotlap kwalificatie pakte ik met 3 tiende voorsprong overtuigend pole position. Ook in de race kwam de 1e plaats niet in gevaar, het ging uitstekend en met lekker constante tijden en een veilige pitstop wist ik met 11 seconden voorsprong te winnen op Crispin Zuercher (GB, finalist van vorig jaar) en Sien Brierly (GB).

150117 brkc (1)

Annelien pakte heel mooi pole position in haar race, voor Jack Bolton (GB) en Mathias Grooten (Be). Mathias had nog niet getraind maar is zoals iedereen weet altijd gevaarlijk, en dat bleek ook tijdens deze race weer. Hij werkte zich op naar plek 2 en maakte een vroege pitstop, waarna Annelien ook naar binnen ging. Met nog 10 minuten te gaan zat Mathias achter Annelien, en die zag Mathias de overwinning nog wegkapen. In de 2e ronde pakte Brian een 3e plaats in een van de eerste groepen. Annelien en ik zaten dit keer samen in een redelijk zware groep. Na de kwalificatie stonden we 2 en 3, net achter Stefan Verhofste (Be) en voor Remi Drzazga (Pl) en Johny Elliot (GB, snelste man tijdens de trainingen). Ik haalde Annelien vrij snel in en sloot aan bij Stefan, maar vlak daarna kwamen we al 2 achterblijvers tegen die al gestopt waren. Ik verloor heel veel tijd, Annelien dook slim naar binnen en Drzazga zette de aanval op mij in. Ik kon die aanval afslaan, maar had wel opeens 2 seconden achterstand op Stefan.

Ik kon nog iets goedmaken, maar aansluiten lukte niet meer, mijn kart had weinig vermogen uit de bochten, en bij mijn pitstop kwam ik al helemaal niet weg. Zonde, want Annelien kwam daardoor weer net voor mij. In een treintje van 4 reden we naar de finish, Stefan nipt op kop en die pakte dan ook de overwinning. Voor mij een 3e plek, eigenlijk helemaal geen goed resultaat gezien de scores van enkele concurrenten. Na de halve finales bepaald de stand wie als eerst zijn kart mag kiezen voor de finale, en dat wordt voor mij nu vervelend. Na 2 heats stond ik op plek 10, 1 plek voor Annelien en 8 plekken voor Brian. Mathias, Gregory Laporte (Be), Ed White (GB), Lewis Manley (GB) en Matheusz Bartsch (Pl) hadden allemaal 2 overwinningen. 4 van de 5 groepen uit de 3e ronde werden nog op zaterdagavond verreden, Brian wist daarin nog een prima 2e plaats te pakken.

150117 brkc (2)

Dag 2

Annelien en ik zaten weer samen en dit keer ook met Connor Marsh (GB) en organisator Bradley Philpot (GB), geen hele makkelijke heat dus opnieuw. Ik had een redelijke kart en pakte met 8 honderdste voorsprong pole position in de hotlap met Gary Jones (GB) op 2.Annelien stond 5e. Met de start was ik direct weg en het was eigenlijk net als race 1 een makkelijke overwinning. Belangrijk was wel, zeker gezien mijn puntenaantal, om mijn snelste tijd nog even aan te scherpen, aangezien deze nog kan meetellen bij een gelijke puntenstand. Ik pakte na Ed White de 2e tijd van het weekend voorlopig. Annelien pakte in de allerlaatste bocht nog Marsh, ze finishte net achter Philpot op plek 3. Na 3 heats had ik de 6e plek in de stand in handen, achter White, Manley, Bartsch, Mathias en Gregory. Race 4 was voor mij erg makkelijk, in een zwakke heat reed ik simpel naar mijn 3e overwinning! Annelien had helemaal geen makkelijke groep, zij moest knokken voor wat ze waard was, maar sleepte er wel een nette 4e plek uit, waardoor ze als 20e doorging naar de halve finale. Brian werd 3e in zijn laatste heat en nestelde zich daarmee op een 16e plek voor de halve finales. Ik schoof een plekje door ten koste van Bartsch en stond nu 5e.

150117 brkc (4)

In 3 groepen van 10 werd er gestreden om 10 finaleplekken, 60 mensen konden inpakken en naar huis! 30 rijders bleven over en dat waren niet de minsten, wat een hoog niveau was er dit jaar in het BRKC. In de eerste halve finale zat klassementsleider White, in de kwalificatie pakte hij pole position, op de voet gevolgd door Brian die het super deed. In de race kon hij in de eerste tien minuten flink aandringen, maar White hield de 1e plek netjes vast en deed zo uitstekende zaken. In de 2e halve finale zaten Mathias, Annelien en ik, en nog een handvol andere toppers. In de 1e halve finale zaten de snelste tijden van alle 10 rijders binnen 2 tienden, de karts lagen ongelooflijk dicht bij elkaar, dit was net zo goed als bij het DOK in 2014. Ik lootte de kart die de langzaamste tijd had in de 1e halve finale (34.2). Mijn kwalificatieronde was de beste die ik dit weekend had gereden, P1 met 34.1 (in 1 ronde dus sneller dan Russel Endean (GB, finalist van vorig jaar) in zijn hele race). Dit was fantastisch, Mathias stond direct achter me, daarachter Jake Campbell-Mills (GB) en Annelien op 4.

De race was zenuwslopend, Mathias was een stukje sneller en achter hem dook Campbell-Mills de pits in met de beste kart van allemaal. Mathias ging mee, en toen hij niet gelijk hoefde te verdedigen na zijn stop wist ik dat ik ook mee moest. Ik kwam voor die twee de baan op, maar Mathias zat er al weer direct dicht op. Tegelijkertijd reden Annelien en Kim Enson (GB) hard door op plek 1 en 2, en ik mocht niet te veel verdedigen om nog voor hen uit te komen na hun stop. Enson had een slechte stop en viel terug naar P5, maar Annelien niet en omdat ik Mathias een beetje moest afhouden kwam ze 2 kartlengtes voor mij de baan weer op, en zo bleef het ook. Een schitterend een-tweetje voor ons en nu afwachten wat groep 3 deed. Deze halve finale was iets minder, en favoriet Lewis Manley bezweek onder de druk. Tot 2 keer toe ging hij in de fout met inhalen en bij de 2e keer spinde hij zelfs. Dit kwam hem ontzettend duur te staan, want toen de nieuwe ranglijst bekend werd gemaakt bleek hij zelfs net uit de top 10 te zijn gevallen, de 13e plek was een nachtmerrie voor hem na zulke sterke heats, einde verhaal voor Manley. Ook einde verhaal voor Annelien, want met 1 punt te kort strandde ze op de ondankbare 11e stek, erg zuur. Maar met haar winst in de halve finale kon Annelien met opgeheven hoofd de baan verlaten!

Finale

150118 finalisten 640 427

De top 10 was bekend, Brian had het net gered op plek 10, Campbell-Mills op 9, Drzazga op 8, Michael O’Brien op 7, Stefan op 6, Bartsch op 5, Gregory als 4e, ik als 3e, Mathias als 2e en White als koploper met 5 overwinningen uit 5 races. Maar alle punten konden de prullenbak in, de ranking was nog wel belangrijk voor het kiezen van de karts, maar iedereen begon weer op 0. We begonnen met de hotlap kwalificatie, na een kleine vertraging door een hapering in het tijdwaarnemingssysteem begonnen we met het back-up systeem aan de bloedstollende superpole. Brian mocht als 1e en kreeg een helemaal koude kart, hij had ook geen vlekkeloze ronde, en kwalificeerde zich als 10e. Drzazga zette een snelle tijd neer 34.1, waar Stefan nipt onderdoor ging (ook 34.1). De tweede Pool Bartsch (wat is die jongen sinds het PIKC 2014 vooruit gegaan!!) knalde naar 34.078. Gregory ging daarna naar 2 (34.1), en ik zette de 1e tijd op 34.064 (eigenlijk een van mijn mindere hotlaps van het weekend). De spanning steeg, Mathias reed 34.070 en uiteindelijk was het White die pole pakte in 34.01!!! Ik mocht als 3e in de stand na de halve finales als 3e kiezen voor een kart, en pikte een goede eruit. De kartverschillen waren echter zo miniem dat veel rijders nog kans hadden op de Britse titel met bijbehorend WK ticket en de cash prijs van 900 Britse pond!

Voor het eerst dit weekend gierden de zenuwen door mijn lijf, maar ik had ze wel onder controle. De eerste 2 ronden was het aanpoten om aan te klampen, maar dat lukte en in ronde 3 schoot ik gelijk voorbij White, een hele mooie inhaalactie eind rechte stuk zette de boel op scherp. Mathias drong ook gelijk aan, en daardoor had ik een klein gaatje. Maar in een ronde of 3 sloot White weer aan, ik kneep hem behoorlijk! Toen ik begon te verdedigen op hem dook hij de pits in voor zijn 1e van 2 pitstops in deze 30 minuten durende finale. Nu was het spel op de wagen, en ik wist dat ik moest pokeren. Ging ik een ronde later mee naar binnen dan zou ik moeten verdedigen en was Mathias gevlogen, maar reed ik te lang door dan was White misschien vertrokken. Ik bleef buiten en wachtte tot Mathias ging pitten. Die deed dat gelukkig een paar ronden later en 33 seconden later stond ik ook binnen. Ik nipt voor White, Mathias nipt erachter, en Gregory was onderweg naar voren. Ik verdedigde opnieuw en Mathias opende nu de aanval op hetzelfde punt als mij, ik had een gaatje. Ik gaf alles om weg te komen en dit lukte een klein beetje. Toen opeens kreeg Mathias een aantal ronden later een vlag dat hij White voorbij moest laten vanwege een unfair manoeuvre, dit werkte mij natuurlijk in de kaart. Ik pakte hierdoor een seconde of 4, en legde een heel hoog en constant tempo neer.

150118 brkc-winner kopie

Toen White ging verdedigen ging Mathias opnieuw naar binnen, en vanaf dat moment zag ik dat White niet meer op me inliep en leek de buit binnen. Ik had echter Stefan helemaal over het hoofd gezien, die al in het begin 2 stops had gemaakt. Gelukkig bleef ik na mijn 2e stop nog duidelijk voor Stefan, die wel eventjes P2 had overgenomen door White, Mathias en Gregory tactisch in de luren te leggen, heel mooi. Mathias haalde Gregory na zijn pitstop in en ging op jacht naar White, reed nog de snelste ronde van het hele weekend, maar hij kwam net te kort voor het eindpodium. Voor mij was het een kwestie van constant blijven rijden, met de langzaamste snelste ronde van de hele top 5 was de koppositie alleen nog maar mooier. Na een half uur werd ik voor het 2e jaar op rij afgevlagd als British Rental Kart Champion!!!!!!! Een titel die heel zoet smaakt, wat een deelnemersveld dit jaar, een schitterend podium en wat een mooie prijzen, mijn jaar kon niet beter beginnen!!

150118 Podium-298x324

Formula Fast Indoor Karting in Milton Keynes had wederom gezorgd voor een waanzinnig (eerlijk) strijdtoneel in een zeer geslaagd wedstrijdconcept van organisator Bradley Philpot, een prachtevenement en wat mooi om dat voor de 2e keer op rij te mogen winnen! Het evenement was tot in de puntjes verzorgd inclusief live commentaar van James Auld! Mijn dank aan alle supporters voor de leuke berichten en aanmoedigingen.