Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

wedstrijden

4 uur Hurricane Dolhain Kart

BlueStar toont vorm vlak voor BNC
Dolhain (Be), 11 november 2018

Een week voor de start van het Belgian National Championship, de Belgische KWC qualifier in Dolhain, was er op dezelfde baan een 4 uurs race. Een perfecte voorbereiding aangezien er op dezelfde baan werd gereden en er een sterk veld aan de start stond. Ik reed vandaag samen met mijn Belgische BlueStar teamgenoot Tristan Foldesi. In de kwalificatie reden we vrij makkelijk naar pole position toe in een lekker kartje. De start was een Le Mans start waarbij Tristan goed weg was. Hij kon in het eerste uur al zo’n 15 seconden wegrijden. Ieder uur was de pits 20 minuten open om op eigen initiatief een verplichte kartwissel te doen, een leuk strategisch element dat voor ons telkens goed uitpakte. In de 2e stint had ik een prima kart en kon langzaam iets verder weglopen van onze naaste rivalen. Team Barendrecht met Eliano de Vos en Selina Balneger kwam naar plek 2 terwijl Thomas Haglestein en Guillaume Germis terugvielen door tegenslag in de pits. Traxxis was ook met een aantal teams aanwezig en ging ook goed in de 2e helft van de race. Tristan kon de snelste raceronde aanscherpen in het 3e uur, iets dat ik kon herhalen in het laatste uur, en zo liepen we uit naar meer dan een ronde voorsprong tegen het einde van de race. Eliano moest zich nog even breed maken ten opzichte van Christophe van Traxxis maar sleepte een hele mooie 2e plek uit het vuur. Tristan en ik zijn in ieder geval klaar voor het BNC dat volgende week zal losbarsten met een heel sterk deelnemersveld.

8 uur nachtrace Silver Hotel & Gokart Center

Ruben & Rico weer op oorlogspad in nachtrace
Szczecin (PL), 28 oktober 2018

De 3e editie van de 8 uur nachtrace georganiseerd op de prachtige baan van Silver Hotel & Gokart Center in het Poolse Szczecin vond plaats in het weekend van 27 en 28 oktober 2018. Na vorig jaar een jaartje overgeslagen te hebben is deze race weer terug van weggeweest en met The Dutch Value waren we er opnieuw bij. In 2015 won ik samen met Corne de eerste editie van deze race, terwijl we het jaar daarop 2e werden. Dit jaar reed ik samen met Rico, allebei nog podium finishers tijdens het afgelopen WK op deze baan, en we hadden er dan ook enorm veel zin in. Er waren dit keer 13 teams en tijdens de training op zaterdagavond was het genieten om weer in deze snelle karts te rijden. Het niveau was erg hoog, onder meer de nummers 2 en 4 van het afgelopen WK (Jakub Klek en Michal Grzyb) reden samen in het sterke team van Hussarya Karting Poland, samen met Wojtek Grzyb en Mikolaj Marczyk, een oude bekende die zijn Skoda rallywagen weer eens had omgeruild voor een kart.


Voor de race was er een 6 minuten kwalificatie en hierin was het een nek aan nek race tussen ons en PPR RT, de winnaar van 2 jaar geleden die met Sebastian Papke nooit te onderschatten zijn. Verder bestond hun team uit Edyta Paleczka en Michael Ryndzionek. PPR pakte de pole position met een miniem verschil, terwijl Rico onze kart op de 2e startplek mocht parkeren voor de traditionele Le Mans start. Op plek 3 Hussarya Karting Poland en ook een van de favorieten was Traxxis met Peter Neefs en Kenny Verbinnen. Tijdens de race moesten we 13 kartwissels gaan maken zodat alle teams om de beurt in 14 dezelfde karts rijden, iedereen op 90kg. Rico ging starten en was in de eerste stint meteen sterk. Het buitendeel lag ook open vannacht en dat was interessant, want er druppelde af en toe wat regen uit de lucht en dat maakte het opletten geblazen. In de eerste ronde werd Rico hier even door verrast waardoor we meteen een achterstand hadden op Papke, maar Rico reed dit gat langzaam maar zeker weer dicht en nam ook de leiding over de in de eerste stint. We besloten te beginnen met dubbele stints en in de 2e stint kwam Papke weer terug en maakte zijn eerste extra pitstop waarvan ieder team er 4 moest maken.


Virtueel lagen we even op plek 2, maar in de 3e stint kon ik weer inlopen op Papke (die meteen begon met 3 stints) en kregen we de leiding virtueel weer terug in handen. Op de 2e plek in de wedstrijd lag Hussarya die net als ons nog geen extra stop hadden gemaakt. Zij reden steeds 1 stint en na Michal Grzyb had Jakub Klek als 2e gereden en wij kregen telkens hun kart in de stint na hun. Het was lekker om te zien dat ik steeds iets sneller was dan Klek, dat gaf vertrouwen in de rest van de race want ook Rico was snel gezien hij harder ging dan Papke in zijn 1e kart. De tijden liggen op deze baan altijd heel dicht bij elkaar, en dat was deze race niet anders. Zelfs de teams in de middenmoot konden heel goed meekomen, en eentje die er positief uit sprong wat Team Holland, waarbij de jonge rijders Tess Verschoor, Mike Dijkgraaf, Max op den Kamp en Guido van den Heiligenberg furore maakten door hele nette tijden te rijden en zich te handhaven in de subtop. Enkele Poolse teams gingen hard maar er werden hier en daar ook fouten gemaakt op de baan en in de pits, bijvoorbeeld door te vroeg weg te rijden, wat resulteerde in een extra stop van 43 seconden.


Hierdoor kon Traxxis opklimmen naar een 3e plek in de race. Wij konden ondertussen onze voorsprong lekker uitbouwen en in de 11e stint kreeg ik een heel lekker kartje waarmee ik de snelste raceronde vastlegde op 49.14! Het was koud op en rond de hal en daarom stonden niet alle luiken open, hierdoor bleef er een smerige lucht van uitlaatgassen hangen, waardoor veel mensen last hadden van hoofdpijn en of misselijkheid. Ook ik had er last van en omdat Rico zich nog relatief fit voelde, besloten we hem de laatste 2 stints te laten doen, waardoor hij op 8 stints uitkwam en ik op 6. In deze stints maakten we achter elkaar de 4 verplichte pitstops die we nog moesten doen. De voorsprong die overbleef was riant, met bijna 2 ronden voorsprong op Hussarya en 2-3 ronden op Traxxis en PPR die streden om plek 3. Een geruststellende voorsprong die tot grote tevredenheid stemde bij Rico en mij. PPR had qua snelheid een 3e plek verdiend, maar door een fout in de pit bleven ze steken op zo’n 20 seconden van Traxxis die daarmee opnieuw op het podium kwam in deze race. Een mooi podium met het winnende team en de volledige top 4 van het afgelopen WK. Er was ook een apart klassement voor teams met 4 of meer rijders, dat waren eigenlijk alle teams behalve PPR, Traxxis en wij, en daarbij werd het podium volledig bezet door Poolse teams en eindigde Team Holland net buiten het podium op een eervolle 4e plek en 7e plek algemeen, petje af voor hun! Na het podium konden alle rijders nog lekker ontbijten, maar de meeste waren vooral toe aan hun bed na een zware nacht! In de wandelgangen werd al gesproken over een 24-uurs race volgend jaar, hopelijk hebben we dan mooi weer en kunnen alle luiken dan wagenwijd open voor frisse lucht.

Puchar E1 Gokart Poznan

Ruben wint eerste editie van Puchar E1 Gokart in Polen
Puchar E1 Gokart Poznan, 14 oktober 2018

Tijdens het WK van dit jaar werd ik door kartvriend Karol Romanczyk uitgenodigd om mee te doen aan de eerste editie van een nieuw toernooi dat georganiseerd zou gaan worden op de nieuwe baan van E1 Gokart in Poznan. De opzet van het evenement klonk goed en samen met mijn vriendin ging ik op pad richting Polen om mee te doen. We vertrokken op vrijdag voor een reis van zo’n 900 kilometer en kwamen op zaterdag voor het eerst op de baan. Een prachtige accommodatie met een verdieping en een buitengedeelte, en ik kon niet wachten om de baan uit te proberen. De Sodi karts waren niet heel snel, maar het was heel erg leuk om te rijden, zeker vanwege de verschillende ondergrond op de 1e verdieping (heel glad) en begane grond (gewoon asfalt), de rondetijden lagen net onder de minuut. Ik deed een viertal heats en ging daarna nog lekker de stad in, want Poznan kent een mooie historische binnenstad en het was prachtig weer. Dat weer zette zich ook voort op zondag toen de races gepland stonden, en dat betekende dat we lekker buiten konden rijden. We gingen 4 kwalificatieraces rijden in 3 verschillende groepen van 9 rijders, vervolgens een halve finale en de finale voor de beste 12 rijders.


Het deelnemersaantal was iets lager dan verwacht, maar er zaten enkele sterke rijders tussen en voor mij ook een heleboel onbekenden, ik was de enige niet Poolse rijder aan de start vandaag. We reden op 90kg en iedere race werd voorafgegaan aan een hotlap kwalificatie en tijdens elke race moest je 1 pitstop maken. Een leuke opzet en ik voelde me goed op de baan, ik leek vanaf het eerste moment de te kloppen man. In race 1 moest ik de jonge Poolse rijder Maksymilian Bergiel van me af zien te houden, dat lukte goed en toen hij met de nummer 3 in gevecht ging kon ik mezelf losweken van de rest. In de overige kwalificatieraces kwam ik niet echt in de problemen, ik reed goede hotlaps, maakte geen fouten en had ook een aantal lekkere karts. De kartverschillen leken vrij beperkt en daardoor kon je met iedere kart om de overwinning strijden. Ik kwalificeerde me als 1e voor de halve finale, maar werd op de hielen gezeten door thuisrijder Przemo Niewiadomski die 1 keer 2e was geworden en verder ook alles had gewonnen, het verschil was 3 punten. We hadden nog niet bij elkaar in de groep gezeten en ook in de halve finale zaten we vanwege de stand niet bij elkaar. Beiden wonnen we onze halve finale en daarom bleef het spannend, het leek tussen ons te gaan voor de eindzege, want de nummer 3 stond al een punt of 10 achter.


De finale begon met een kwalificatie waarin alle rijders 1 voor 1 in dezelfde kart een ronde moesten neerzetten, ik moest als leider in de stand beginnen. Mijn ronde was heel erg goed, en ik pakte de pole position met 2 tienden voorsprong, erg lekker want hiermee waren extra punten te verdienen. Voor de finale had ik geen superkart geloot, maar mijn naaste rivaal ook niet, ik besloot vooral op hem te gaan focussen. Vanaf de start werd ik achtervolgd door de nummer 2 uit de kwalificatie, Nikodem Wierzbicki, een jonge autosport coureur die ook erg goed kon karten. De finale was een stuk langer dan de voorgaande races en duurde een klein half uur, waarbij we nu 2 pitstops moesten maken. Voor het eerst vandaag werd ik vol onder druk gezet en Nikodem Wierzbicki nam ongeveer halverwege de race zijn eerste pitstop. Ondanks dat hij een fractie sneller was besloot ik buiten te blijven omdat dit beter was voor de titelstrijd, Przemo was ook nog niet gestopt en ik liep weliswaar langzaam op hem uit, maar ik wilde niet het initiatief in de wedstrijd uit handen geven door ook relatief vroeg te stoppen. Een minuut of 5 later ging ik ook naar binnen want de tijd begon te dringen, en met 2 stops vlak achter elkaar kwam ik net achter de leider in de wedstrijd weer de baan op.


Ik leek voor het eerst vandaag de race overwinning te moeten laten gaan, maar de spanning was nog niet voorbij, want door een aantal achterblijvers kon ik bijblijven en buiten zelfs de leiding in de race terugpakken. Vanaf dat moment ging ik in de verdediging want ik wilde nu toch ook graag nog de 6e race op rij winnen en zo met een clean sheet de titel pakken. Dat lukte, een hele mooie titel, want het was de primeur van een kampioenschap dat in de toekomst hopelijk gaat uitgroeien tot een groot kampioenschap in Polen, de randvoorwaarden daarvoor en de ambitie van organisator Karol Romanczyk en de kartbaan zijn er zeker. Voor mij was het een grote eer om wederom met zoveel bewondering ontvangen te worden, en de prijzen logen er ook niet om. Ik won gratis deelname aan de editie van volgend jaar en nog een ander kampioenschap in Polen, en als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog een autosport cursus aangeboden van een professionele Poolse autocoureur, Mateusz Lisowski. Een hele vette prijs waar ik zeker naar uit kijk. De nummer 2 werd uiteindelijk Przemo Niewiadomski, en door zijn 2e plek in de finale sprong Nikodem Wierzbicki nog naar een mooie 3e plek in de eindstand. Ook voor hen en de andere top 10 rijders lagen er vele mooie prijzen en waardebonnen klaar. Een supergaaf weekend, en na nog een hapje gegeten te hebben met Edyta en haar familie in het centrum van Poznan op zondagavond, reden we op maandag weer terug met de trofee richting Nederland, op naar de 2e editie wat mij betreft!

25 uur van Eupen

BlueStar scoort schitterende hattrick
Eupen, 29/30 september 2018

De 24 uur van Eupen, onbetwist een van de meeste prestigieuze 24 uurs races op de indoor karting kalender, een zeer internationale en professioneel georganiseerde race met vele toprijders op een topcircuit. Dit is een race die ieder team van naam graag wil meerijden. Dit jaar was een jubileum editie en werd besloten om er een 25 uurs race van te maken. Ik was net als de afgelopen 2 jaar onderdeel van BlueStar Racingteam, we gingen proberen om voor het derde jaar op rij een gooi te doen naar de overwinning. 3 overwinningen op rij zou een unieke prestatie zijn en we waren dan ook aanwezig met een topteam. Bekende en ervaren namen als Romano Franssen, Mathias Grooten en Yoan Medart, aangevuld met 2 toptalenten uit ons team, Logan Sougne en Christian Douven die beiden de baan in Eupen goed kennen en er al meermaals hun snelheid hadden bewezen. Op vrijdagavond was er 2 en een half uur training, dit was ideaal om het circuit en de karts even aan de tand te voelen en de laatste voorbereidingen te doen voor de race van morgen. Wij waren er klaar voor, onder bezielende leiding van onze teammanager en coach Gregory Laporte.


Op zaterdag begon de dag al vroeg met de 25 ronden kwalificatie. Ik ging deze samen met Logan doen, ik begon op een ijskoude baan en gaf daarna het stuur over aan Logan, die met een aantal razendsnelle ronden een gooi naar pole position deed. De 1e startplek zat er niet in, die ging naar de snelle Duitser Marc Schings van het Duits/Belgische team van Acquity, die een gelegenheidsteam hadden opgesteld met ook 6 hele sterke rijders uit 3 verschillende landen. De tweede plaats voor Acquity 2, Logan op plek 3. De 2e plek had Logan alweer in de openingsronden te pakken en kon daarna een prima stint rijden. Marc was te snel, maar we kregen de hele race lang telkens de kart van Acquity in de stint na hun, dus geen paniek. Alle karts werden door gewisseld in 19 stints van circa 1 uur en 18 minuten. We stemden onze tactiek af op de karts die we kregen, vooral rekening houdend met de 95kg stints die we moesten doen. Ik deed de eerste van de 6 verplichte stints op 95 al meteen in het 2e en 3e uur. Het was een heel goed begin voor mij, aangezien ik bij de snelste rijders op de baan was en de tijden van Marc Schings nagenoeg kon pareren met 10kg meer.


Tijdens de race moest er een bepaald aantal seconden in de pits gestaan zijn, waarvan 18 verplichte kartwissels en nog 7 extra wissels. Hierdoor ging de stand al in de beginfase flink door de war, aangezien teams verschillende strategieën handhaafden. Wij deden na de 2e ook gelijk de 3e (Yoan) en 4e (Romano) stint op 95 kilogram, en ook die waren heel sterk. In de 5e stint kregen we opnieuw een topkart en dus gingen we nog maar eens op 95kg, opnieuw de eer aan mij. We waren aan elkaar gewaagd, en we liepen al uit naar een kleine ronde voorsprong. We leken hard op weg om in de eerste helft van de race al onze slag te slaan. Ondertussen waren er interviews in de kantine, live uitgezonden op Facebook. Ook kon je genieten van een welverdiende massage van een speciaal ingehuurde fysiotherapeute. Alles was top geregeld en de sfeer op de kartbaan was heel goed. Gregory had qua strategie alles onder controle en doordat we met 6 rijders waren (wat misschien iets meer is dan gebruikelijk), hadden we de tijd om tussen de stints even lekker uit te rusten. Zo kon ik na mijn 2e stint even een pizza gaan eten en even mijn ogen dichtdoen in de slaapzaal.


Ondertussen knalden Christian, Logan en Romano weer lekker door en brak de nacht aan. Ook Mathias deed zijn eerste stint en ondanks dat hij hard ging, had hij moeite om alles uit de kart te halen, wellicht door een gebrek aan raceritme. Acquity was enorm sterk en had een andere tactiek als ons. Zij gebruikten 3 rijders voor de normale richting en 3 voor de tegengestelde rijrichting. De baan was inmiddels totaal veranderd ten opzichte van het begin van de race. Er was gigantisch veel grip en dat vereiste een andere rijstijl. Ik kon er wel goed mee overweg en ik mocht midden in de nacht opnieuw instappen, nu voor een stint op 85kg. Ik nam de kart van Bjorn Aelberts over en die reed maar een tiende langzamer dan mij, en vooral reed hij enorm constant waarmee hij zijn team weer helemaal in het zadel hielp. Tijdens de richtingswissel na 12 en een half uur hadden wij door onze goede 1e helft niet kunnen voorkomen dat we de leiding in handen hadden. Ik zeg niet kunnen voorkomen omdat het niet gunstig is om aan de leiding te liggen, aangezien de pace kart de leider oppikt en je dan altijd tijd verliest. Met nog een uur of 11 te gaan was de voorsprong op onze naaste concurrent slechts 20 seconden.


Ook een aantal Poolse teams deed het fantastisch en zorgden voor een mooie atmosfeer op en langs de baan. In mijn stint won ik meer dan een ronde op P2, en dus ging ik nog een stint door. Dit was wel een van onze slechtste karts, en ik moest de schade zien te beperken. Dat lukte, want ik verloor maar een seconde of 20, en kon met een gerust hart de kart doorgeven aan Mathias. Ik ging even slapen en mijn werk zat er in principe op, mijn 5 teammaten mochten het afmaken. Toen ik een uur of 2 later weer wakker werd was het even spannend, liggen we nog steeds op 1, en jawel. De voorsprong was gehandhaafd en rond de ronde (50 seconden). In de laatste uren ging vooral Christian weer erg hard en Yoan mocht dit jaar de laatste stint naar de finish uitrijden. Hij had ook een hele sterke race achter de rug en reed triomfantelijk het laatste uur uit. We hadden nog zo’n 40 seconden voorsprong over en dat gaf enorm veel voldoening. Acquity 2 was op een 3e plek beland en reed ook een hele sterke race, maar het team van Michael Joussen, Marcel Hofer, Marc Schings, Cemil Yamizoglu, Bart Paret en Bjorn Aelberts was de hele race een geduchte uitdager voor ons. Maar na 25 uur werd de zwart-wit geblokte vlag als eerste gezwaaid voor ons, een hattrick, de 3e overwinning op rij!!!! Wat een ontlading, de mix van onze nieuwe talenten en ervaren rijders had weer een super mooie prestatie neergezet, en onderschat daarbij ook de rol van Gregory niet, die ons 25 uur lang, langs de baan en in de pits aanmoedigde, motiveerde en scherp hield. Een super teamprestatie waar we allemaal trots op zijn! Graag willen we Karting Eupen en sponsor van deze race (VW Funcup) bedanken voor de strakke organisatie en mooie prijzen, op naar volgend jaar!

500 ronden van Poeldijk

The Dutch Value domineert Poeldijk 500
Poeldijk, 22 September 2018

Op zaterdag 22 september stond de 500 ronden van Poeldijk op het programma op de grootste kartbaan van Nederland bij de gebroeders Van der Ende. Met maar liefst 18 teams was er een heel groot deelnemersveld met daarbij veel onbekende teams voor mij. Ik reed samen met Rico en Lorenzo, dezelfde opstelling als 2 jaar geleden toen we de race wonnen. We hadden vandaag in deze lange endurance race van circa 10 uur, wederom onze zinnen gezet op de overwinning. Rico deed de kwalificatie en het leek alsof we niet de beste kart hadden, we moesten startten vanaf plek 2 achter Raymond Vis van team Westland Racing. In de eerste stint was er na de traditionele Le Mans start een fel gevecht om de eerste plaats. Na de start lagen we even 4e, maar Rico had al binnen de 1e ronde de leiding weer te pakken en moest daarna een paar ronden de deur dichthouden. Toen de nummers 2 en 3 in gevecht gingen, ging Rico er als een speer vandoor.


Om de 30 minuten moest er gewisseld worden van rijder, ieder uur werd je binnengeroepen voor een verplichte kart en rijderswissel, zodat alle teams de karts 1 voor 1 door wisselden. Daarnaast moesten we ieder uur nog 1 keer een rijderswissel op eigen initiatief, waarvoor de pits telkens 20 minuten open was. Een leuk systeem, maar dus wel steeds korte stints. We liepen gedurende de race gestaag verder uit op de concurrenten en werden niet echt bedreigd. Hierdoor konden we lekker ons eigen ding doen en was de strijd telkens om de teammaat die in dezelfde kart reed te verslaan qua rondetijden. Hierdoor bleven we de hele race lang pushen en bleven we ook verder uitlopen. Na een heerlijk buffet aan het begin van de avond, kon ik uiteindelijk ook nog de snelste raceronde rijden in de laatste 2 uur van de race, een heerlijk einde voor mij en een bekroning op de overwinning die eigenlijk nooit in gevaar kwam. Voor mij (net als Lorenzo) alweer de 3e overwinning in de Poeldijk 500, Rico heeft hem zelfs al 5 keer gewonnen!

8 uur FKI

Ruben & Opnithi naar prachtige BlueStar overwinning

Brussel, 16 september 2018

De 8 uur van Brussel is altijd een toprace op de kalender en zeker dit jaar, met de afwezigheid van de 24 uur van FKI Brussel was deze race er eentje die ik absoluut niet wilde missen. Na overwinning in 2014 en 2016 met Rico Haarbosch ging ik nu voor een 3e overwinning samen met mijn Thais Belgische BlueStar teammaat Opnithi Puyato. Opnithi is één van de jongste teamleden van ons team maar maakte afgelopen zomer grote indruk tijdens het WK indoorkarten in Szczecin door lang in de top 3 van het klassement te staan en uiteindelijk te eindigen op een hele mooie 6e plek. Opnithi is altijd snel in Brussel en ook voor mij is het één van mijn favoriete banen, dus we hadden er heel veel zin in. We hadden 45 minuten training voor de wedstrijd en die konden we goed gebruiken om de nieuwe baan (de baan is altijd anders bij FKI) onder de knie te krijgen.


We zaten er redelijk bij en ik ging de 15 minuten kwalificatie doen. Daarin was het heel erg spannend en zou een goede hotlap het verschil maken tussen pole position of P5. Ik had zeker niet het idee dat wij de beste kart hadden, maar ik kon er P2 uitpersen op 0.003 van de pole position van Rayhan Mouoya, één van de jongste deelnemers aan de race en een groot talent, al mocht hij wel iets onder gewicht rijden omdat hij meer dan 20kg mee moest nemen. Bij de start van de race om 12.00 uur kon ik hem net niet volgen maar werd ik wel gelijk onder druk gezet door de rijders achter me. Dat bewees dat ik een hele goede kwalificatieronde had gereden maar dat mijn kart niet echt top was. Gelukkig kregen alle top 8 teams 9 dezelfde karts, en dus moesten we er gewoon het maximale uithalen. Na enkele wilde acties viel ik iets terug naar plek 5, waarna ik weer opklom naar 4. Er waren maar liefst 23 teams waaronder veel recreanten die listig waren om in te halen. Onze grootste concurrenten kwamen even vast te staan, Filipe Vieira en Dylan de Wolf reden vandaag voor DWT en zijn altijd heel snel op deze baan.


Na zo’n 45 minuten was het tijd voor de eerste kartwissel en ik reed nog een stint door. Ik kon de koppositie in de 2e stint terugpakken al bleven DWT en Traxxis (virtueel) in de buurt. We moesten 8 rijderswissels maken en de meeste teams wisselden meteen van rijder. Wij besloten te beginnen met dubbele stints. Na mij ging Opnithi dus ook voor een dubbele stint, wat neerkwam op zo’n uur en 50 minuten. Hij deed het heel goed en we bleven ongeveer gelijk tred houden met Dylan en Filipe, Traxxis viel langzaam maar zeker een stukje terug richting de helft van de race. De altijd strenge raceleiding van Ilse & Dimi zorgde weer voor een strak geregisseerde koers met vandaag heel weinig kapotte kart, dat is altijd goed om te zien. Het was lekker weer, buiten in het zonnetje was het goed toeven. Na Opnithi zijn dubbele stint moest ik opnieuw aan de bak, een prima stint waarbij ik de voorsprong op zo’n 20 seconden kon houden. Er waren nog 4 stints te gaan waarvan we er alle twee nog 2 gingen doen, en allen DWT kon ons nog pakken, zo leek het.


Vooral de op 2 na laatste kart was een lastige, en we besloten dat ik deze kart zou pakken. Ik verloor terrein, want Filipe was ook aan het rijden, maar telkens kregen wij de kart van DWT in de stint na hun, en daar wist Opnithi dan weer goed gebruik van te maken in onze voorlaatste stint. We moesten nog steeds twee extra stops maken ten opzichte van al onze concurrenten, en die maakten we aan het begin van het laatste uur. Ik mocht het afmaken en met zo’n 40 seconden voorsprong hoefde ik niet te vrezen voor de 1e plaats. We verloren een heel klein beetje, maar ik was constanter dan Filipe en kon daardoor de voorsprong makkelijk boven de 30 seconden houden. Een hele lekkere marge die wel eens kleiner is geweest tijdens de 8 uur van FKI. Ondertussen barstte ook de strijd los om de snelste raceronde, want daar is in Brussel altijd een mooie trofee voor. Ik kwam nog in de buurt, maar onze kart was niet goed genoeg om echt aanspraak te maken op deze bokaal, die uiteindelijk naar Cedric Wauters ging. Maar de winst was voor BlueStar, en daar waren Opnithi en ik heel erg blij mee! Na 8 uur lang knokken mochten we de hoogste treden van het podium beklimmen. DWT werd verdiend 2e, voor Traxxis met Kenny Verbinnen, Nick van Ostade en Nicolas Leroy die het podium completeerden. Al met al een succesvolle dag, met de nodige spierpijn tot gevolg, hopelijk kunnen we volgend jaar opnieuw de 24 uurs race op deze fantastische baan rijden!

500 ronden van Middelburg

Veersedam sterk, straf kost podium
Middelburg, 2 september 2018

De 500 ronden van Middelburg is een jaarlijks terugkerende race op het programma van Indoor Karting Middelburg, de enige Zeeuwse kartbaan die regelmatig wedstrijden organiseert voor de fanatieke rijders. Mijn eerste deelname aan deze race was in 2006, toen ik ook voor het eerst won, inmiddels dus alweer 12 jaar geleden. Vandaag stond ik opnieuw aan de start, samen met mijn Veersedam teamgenoten Dave Adriaanse en Guillermo van Pamelen. Een mooi team en naast het feit dat we vandaag heel graag wilden winnen, was het ook gelijk een hele mooie voorbereiding op het nieuwe ZIKK seizoen dat binnenkort weer zal beginnen. Er waren nieuwe voorbanden en die hadden een stuk meer grip dan de oude, en daardoor was de balans in de karts heel apart en dus een uitdaging om mee te rijden. In de hotlap kwalificatie moest ik daarom nog even wennen en reed ik zeker geen vlekkeloze ronden. Toch miste ik op slechts 6 honderdsten de pole position, echter stond ik pas 5e op de startgrid achter Auto Sturm 1 en 2 met Patrick en Nick, Lorenzo van team Haarbosch en Mike van KZW. Een enorm close resultaat, en ik wist dat mijn kart prima was. In het eerste uur voerde ik flink wat strijd met alle mensen voor me, maar na een minuut of 20 lag ik op kop en kon ik beginnen met het uitbouwen van een voorsprong.

Het eerste uur verliep verder uitstekend en Guillermo stond daarna klaar om mij af te lossen. Hij reed een prima stint al was Rico van Team Haarbosch wel wat sneller en die pakte virtueel de leiding (zij hadden al een longcut meer genomen). Ondertussen waren ook de teams van Auto Sturm met Joris en Dennie sterk bezig. Dave ging als 3e en hij had ondanks een kleine handblessure de gang er heel goed in zitten. Met constante tijden konden we gelijke tred houden met de andere teams in de top 3. De schifting zou duidelijk in de 2e helft van de race gaan plaatsvinden, zo leek het. Toen ging de toeter af voor een kapotte kart en dat gooide de hele wedstrijd op de schop. Ondanks dat in het regelement stond dat de toeter 6 seconden aan zou staan, werd hij al redelijk snel weer uitgezet. Hier hadden vele teams niet op gerekend en dus stonden er meerdere teams niet op tijd stil. Dave stond net op tijd stil maar kreeg vervolgens nog een beuk van achteren, en samen met 5 andere teams werd ook aan ons een zwarte vlag uitgedeeld.

Resultaat was meer dan een ronde straf waarbij we vanaf plek 2 ver terugzakten naar plek 5. Onze achterstand op het podium was nu groot. Ik ging het 4e uur weer doen en kon iets goedmaken, maar het podium leek erg ver weg. Team Haarbosch had ook een penalty gehad maar klom wel weer op richting de top 3, Rico en Lorenzo waren vandaag weer ouderwets sterk. Guillermo ging na mij en kon het gat naar plek 4 iets verder dichtrijden, daar reed momenteel Auto Sturm 2 met Mike Sturm aan het roer. De strijd om de leiding in de wedstrijd leek beslecht te worden in het voordeel van Team Haarbosch, terwijl om de 2e plek een duel losbarstte tussen Joris en Wouter in het laatste uur. Daarbij liet KZW zich tactisch in de fout lokken door te laat de longcut te nemen, waardoor ze achter Joris de baan weer op kwamen en genoegen moesten nemen met plek 3. Ik kon in het laatste uur nog een heel stuk goedmaken op de nummers 2 tot en met 4 in de wedstrijd, maar meer dan een strijd om plek 4 zat er niet meer in. Samen met Dennie vocht ik een mooi duel uit in de laatste minuten van de race, waardoor ook de toeschouwers nog een beetje geboeid konden toekijken. Na enkele mooie acties over en weer kon ik de 4e plek voor ons veiligstellen. Geen heel mooi resultaat maar wel een lekkere voorbereiding op het nieuwe seizoen bij IKM.

BlueStar 2 x 2-uurs race

Ruben en Mats missen podium in Eupen
Eupen, 19 augustus 2018

De eerste race na mijn succesvolle WK campagne in Polen was een 2x2 uurs race georganiseerd door ons eigen BlueStar Racingteam in het Belgische Eupen. Met gloednieuwe karts stonden zo'n 20 teams aan de start van deze endurance race die in 2 richtingen werd verreden. Eerst 2 uur de ene kant op en vervolgens 2 uur de andere kant. Mats en ik reden voor het eerst sinds een tijd weer eens samen en we hadden beiden al even niet meer in Eupen gereden. Het was daarom goed dat er training bij de race was inbegrepen. In de 5 minuten kwalificatie die volgde hadden we enige moeite om de top bij te houden, en we moesten dan ook starten rond de 5e plek. Aan kop van het veld werd hard gereden en Mats probeerde in het begin van de race de schade te beperken. Dat lukte op zich goed en daardoor hielden we het podium in zicht. Na ongeveer een uur werden we binnengeroepen voor de verplichte kartwissel en ging ik verder. We lagen nu op de 6e plek maar behalve de nummers 1 en 2 was er nog veel mogelijk. Er waren maar weinig teams die in de elite klasse reden vandaag, de meeste namen deel in de divisie 1 categorie die streden voor een eigen klassement. Ik kon nog een plekje winnen maar meer dan een 5e plek zat er helaas niet in.

In race 2 nam ik de start in de omgekeerde richting en dit keer vertrokken we vanaf plek 3. Ik kon de leiding pakken in de eerste stint na een mooi gevecht met Logan Sougne, maar de kop zat dicht bij elkaar en onze 2e kart was geen geweldige kart. Mats ging als 2e en kon niet voorkomen dat we iets terugzakten naar een 4e plek. We hadden het idee dat we zelf nog iets meer uit de karts hadden kunnen halen en de concurrentie liet weinig steken vallen, daardoor eindigden we uiteindelijk op een ietwat teleurstellende 4e plaats in de eindrangschikking. Logan en Giovanni Baccellieri wonnen de race, voor een Belgische combinatie met Simon Delvenne als kopman. De 3e plek was voor Selina Balneger en thuisrijder Christian Douven.

12 uur van Eupen

BlueStar komt sterk terug en eindigt 2e in toprace
Eupen, 19/20 mei 2018

In de nacht van 19 op 20 mei werd wederom de 12 uur nachtrace bij Karting Eupen gehouden. Een heel sterk veld van zo’n 25 teams stond aan de start en daarbij ook 2 teams van BlueStar, een Nederlandse en een Belgische line-up. Samen met Romano Franssen en Christian Douven vormde ik BlueStar 1, terwijl Logan Sougne, Mathias Grooten en Yoan Medart het 2e topteam vormden. Een aantal sterke concurrenten waren de Duitsers van DMC, de Belgen van Modave Racing, Acquity Racing en Traxxis uit België en het Nederlands/Belgische gelegenheidsteam van Rico Haarbosch, Giovanni Baccellieri en Kevin Caprasse (KGR Racing). De race werd verreden op 85kg maar 4 stints dienden gedaan te worden op 95kg en traditiegetrouw werd er na 6 uur ook van richting gewisseld. De kwalificatie werd gedaan door Romano die zich als 4e wist te kwalificeren. Alle topteams waren vooraan te vinden en het waren vooral Benjamin Kaivers van Modave en Logan die indruk maakten met hele snelle tijden. Iedere 55 minuten werd je binnengeroepen om van kart te wisselen en zoals we gewend zijn in Eupen was alles zeer strak georganiseerd en verzorgd.

Romano deed meteen een dubbele stint en kon in de 2e stint ook goede tijden rijden. Omdat ieder team naast de 12 kartwissels ook nog 3 extra stops moest maken en daarbij een minimaal aantal seconden in de pits moesten staan, was het lastig te volgen hoe de stand van zaken op het moment was. Sommige teams maakten al meteen langere stops en andere deden weer meer stints op 95kg in het begin, dus het was een beetje aftasten. Christian ging na Romano ook gelijk een stint op 95kg doen en dat ging goed. We zagen we dat BlueStar 2 in de kart van ons (zij kregen telkens de kart na ons) meteen harder ging dan wij, en dus moesten we ons wel een beetje achter de oren krabben. Er was extreem veel grip op de baan, veel karts hadden nieuwe voorbanden gekregen en het gripniveau werd hoger en hoger. Ook Christian deed een dubbele stint en daarna mocht ik voor het eerst gaan rijden. Ik deed 2 stints op 95kg omdat we deze graag gedaan wilden hebben voor de richtingswissel, het is dan namelijk niet voordelig om op kop te rijden en we hadden nu ook een paar prima karts.

180520 12h eupen BS2

Ik moest wel wennen omdat er zoveel grip was, hierdoor reed ik in het begin niet constant genoeg. In mijn 2e uur kwam ik achter Bart Paret van Acquity te rijden die ook op 95kg reed, ik kon bij hem aanpikken en mijn tijden waren direct iets sneller. Een beetje afkijken van iemand die sneller is kan geen kwaad, maar Acquity besloot om vervolgens een extra stop te doen en ons niet mee op sleeptouw te nemen. Om ik een lastige kart had kwam ik alleen net niet aan de tijden die ik achter Bart reed, en dus deed ik ook een pitstop en kwam net voor Bart weer de baan op, zo kon ik even later zijn slipstream weer oppakken. Romano deed de stint na mij ook op 95kg en dat ging veel beter dan zijn eerste stint. We begonnen langzaam maar zeker terrein goed te maken, want dat was ook nodig aangezien we rond plek 4/5 rondreden op dat moment. BlueStar 2 en Modave voerden nog steeds de race aan en zij leken deze nacht heel erg sterk.

De richtingswissel was zoals altijd een zenuwachtig gedoe, veel teams kwamen binnen net voor het sluiten van de pits om zo nog een extra stop te doen en een goed moment uit te kiezen op de baan voordat de safety kart naar buiten kwam. Acquity Racing verloor hierbij het meeste doordat zij de 1e plek in handen hadden toen de safety kart de baan op kwam, wij hadden met enig geluk een veel betere trackpositie en wonnen wat tijd. Romano knalde in de andere richting gelijk lekker door en deed dus al zijn 2e dubbele stint. Christian en ik deden daarna 2 enkele stints afgewisseld en we werden beter en beter. Ik kon in mijn stints heel veel tijd goedmaken op alle 3 de teams voor ons, we waren KGR Racing inmiddels voorbij en ik kon ook Acquity en BlueStar 2 achterhalen en tevens de snelste raceronde verbeteren. Modave reed nog wel op kop, maar door een misser bij hun laatste pitstop waren we ze genaderd tot op 10 seconden, en dat terwijl we halverwege de race nog zo’n anderhalve ronde achter lagen. We hadden een mega sterk laatste deel van de race gereden en Christian nam de laatste stint nog voor zijn rekening.

180520 12h eupen BS1

In het begin van de stint bleef het verschil gelijk, maar aan het einde van het laatste uur moesten we nog iets terrein prijsgeven, we realiseerden ons dat de overwinning er helaas niet meer in zat. De 2e plek was ruimschoots in onze handen, Yoan van BlueStar 2 had zijn ribben geblesseerd en door een extra stop van hun moesten ze nog uitkijken voor plek 4, maar hun podiumplek kwam niet meer in gevaar. Al met al een zwaarbevochten race van zeer hoog niveau, en met 2 BlueStar teams op het podium deden we het bepaald niet slecht. Modave was vannacht net iets te sterk, felicitaties aan hun. Ik wil graag mijn teammaten Romano en Christian bedanken en zeker ook Mellanie die ons de hele race van start tot finish fanatiek heeft aangemoedigd en geholpen heeft met de tactiek! Op naar de 24 uur van Eupen later dit jaar, waar we met BlueStar weer met een topteam aan de start zullen verschijnen.

180520 12h eupen podium

12 uur McChallenge

BlueStar pakt vroeg initiatief in nachtrace en wint
Kortrijk, 3 & 4 februari 2018

In de nacht van zaterdag 3 op zondag 4 februari 2018 stond mijn 1e endurance race van het kalenderjaar op de planning een 12 uur nachtrace in Kortrijk die ik met BlueStar ging rijden. Ons team werd dit weekend ondersteund door sponsor Sopraan en de rijdersbezetting bestond uit Mathias Grooten, BlueStar thuisrijders Antoine Coudron en Jonathan Bert, gastrijder Nicolas Laridon en ikzelf. Op papier een heel sterk team maar er stonden nog 14 andere teams aan de start waaronder een tweetal zeer sterke rivalen, Standwork met onder meer Matts Breckpot, en titelhouder Kartevents.be. In de kwalificatie, die een half uurtje duurde, was het al gelijk een strijd tussen deze 3 teams. Ik begon de kwalificatie voor ons en had lange tijd pole position in handen, Mathias ging na mij en Antoine deed de laatste 6 minuten om te proberen de pole te pakken. Het ging om honderdsten van seconden en uiteindelijk wist Stefan Verhofste pole te pakken voor Kartevents.be (59.43). Antoine stond 2e (59.49) en Matts 3e voor Standwork. De race werd verreden op 80kg en er moesten 6 kartwissels gemaakt worden, waarbij je telkens een half uur de tijd had om zelf binnen te komen, een extra tactisch element waardoor je zelf de slechte karts kon ontlopen. Verder moesten er nog 8 rijderswissels gemaakt worden, tijdens de kartwissels mocht er niet van rijder gewisseld worden. Antoine deed ook de start van de wedstrijd. Hij liet zich in het begin even verrassen door Matts, maar werkte zich daarna vrij snel weer op naar de leiding in de wedstrijd en kon zelfs een kleine voorsprong gaan opbouwen.

180204 mcchallenge kwali

Na 45 minuten ging de pits voor het eerst open voor de 1e verplichte kartwissel, dit ging niet helemaal zoals gepland en dus hadden we voor de 2e stint een middelmatige kart. Kartevents kwam nog voor het pit window open was binnen en verspeelde daarmee kostbare seconden. Antoine wist met onze kart toch mooie tijden te rijden, we verloren geen tijd op Kartevents en alleen Matts van Standwork was sneller en pakte ook de koppositie weer terug. Na 2 uur racetijd ging ik rijden en ik zat er meteen lekker in. De 2e kartwissel ging goed opnieuw ging onze grootste rivaal, Kartevents de mist in, dit keer kwamen zij binnen toen er al 2 teams binnen stonden, en er waren maar 2 lampen en dus moesten ze opnieuw doorrijden. Toen ze vervolgens ook nog eens te laat wisselden van kart maakten ze het zichzelf wel heel erg moeilijk, al hadden ze nu wel kart 19 welke de beste kart uit het pak leek te zijn. Wij hadden ook een goede wissel en ik had met kart 12 een kart waarmee ik de schade kon beperken. We wonnen nu tijd op Standwork en namen de leiding in de wedstrijd stevig terug in handen. Ik kon zelfs de snelste raceronde zetten op 58.71 en kon gemiddeld dezelfde tijden rijden als Siebert van Kartevents. Aan het einde van de stint wist ik zelfs nog verder weg te lopen. Net voor de 3e kartwissel nam Mathias plaats in de kart, hij ging net als mij een stint van zo’n 2 uur en 40 minuten doen.

180204 12h mcchallenge podium

Opnieuw hadden we een klein misverstand tijdens de kartwisselperiode. Daardoor hadden we nu kart 10, een goede kart maar wel eentje die niet makkelijk was om mee te rijden. Ik was dus blij dat Mathias in de kart zat, hij wist na een tijdje hele mooie tijden te klokken en bouwde de voorsprong langzaam verder uit richting de 2 ronden voorsprong. Met nog 5 uur te gaan was onze positie comfortabel en vanaf nu was het vooral zaak om geen fouten meer te maken en de voorsprong te consolideren. Nicolas was klaar voor zijn eerste stint en deed dat heel goed, hij is geen onbekende in Kortrijk en liet gelijk zijn snelheid zien door de tijden van Mathias te benaderen. Terwijl de concurrenten nog een stop&go penalty opliepen bleven wij voorlopig zonder grote fouten en na een uurtje racen ging Jonathan van start voor zijn 1e stint. Ik ging even een uurtje slapen al werd ik daar niet veel fitter van. De enige echte fout die we tijdens de race maakten kwam na een uur of 10 en een half toen we na de 2e stint van Nicolas opnieuw Jonathan wilden inzetten, maar het was druk in de pits en we kwamen binnen toen er al 2 teams aan het wisselen waren van rijders. Hierdoor moesten we doorrijden en de rijderswissel tot na de laatste kartwissel uitstellen. Gelukkig verloren we daarmee niet al te veel tijd en bleef onze voorsprong van zo’n 2 ronden intact.

180204 mcchallenge uitslag

Onze laatste kart was de beste, want met enig geluk kregen we het voor elkaar om nummer 19 eindelijk eens te pakken. Nicolas mocht er eerst mee knallen en verbeterde al rap de snelste rondetijd naar een 58.65, de overwinning leek in de pocket. Jonathan ging na Nicolas en kon ook makkelijk 58ers klokken, een heerlijke manier om het laatste uur van deze lange race af te ronden. Ook ik mocht mijn helm nog even opzetten want we moesten nog 2 rijderswissels maken en dus kon ik nog even 10 minuutjes vlammen. Hier wist ik de snelste ronde nog aan te scherpen naar 58.35. Om de race af te ronden kroop Nicolas nog eenmaal achter het stuur voor een paar ererondjes. Een hele mooie overwinning kon worden toegevoegd aan het palmares van ons team. Voor mij een leuk feitje was dat precies 9 jaar geleden ik mijn debuut maakte voor BlueStar, ook in Kortrijk, destijds werden we tijdens de 24 uurs race (toen nog zonder minimumgewicht) 2e. Dit keer wonnen we dus de race en met 2 hele sterke teams naast ons op het podium. Ik kijk alweer uit naar de volgende race op deze prachtige baan in het West Vlaamse Kortrijk. 

180204 12h mcchallenge podium compleet

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap

Ruben door spetterende finale naar 11e individuele Zeeuwse titel
Middelburg, 27/28 januari 2018

In het weekend van 27 en 28 januari werd wederom het individueel Open Zeeuws Kampioenschap verreden bij Indoor Karting Middelburg. De kids en junioren tot 16 jaar mochten op zaterdag met elkaar de strijd aangaan, alle senioren werden op zondag verwacht. Op de eerste dag zagen we mooie races waarbij de kids klasse uitdraaide op een duel tussen Youri Bonte uit Vrouwenpolder en de Vlaming Horion van Waes. De laatste race was bepalend nadat beide al minimaal 1 race hadden gewonnen en daarin kwalificeerde Youri op pole position, maar trok toch Horion aan het langste eind!

IMG_6522

Bij de junioren was Guillermo van Pamelen de hele dag de beste, hij reed vanaf race 1 sterke kwalificaties en moest slechts in de laatste race enkele meters op de 2e plek rijden, toen Eliano de Vos de pole position pakte. Guillermo stelde echter in de 1e bocht alweer orde op zaken en ging er overtuigende met zijn 2e Zeeuwse titel bij de junioren op rij vandoor. Eliano zat steeds kort achter Guillermo en liet wederom zijn talent zien door knap 2e te worden, al was hij zelf teleurgesteld dat de 1e plek aan zijn neus voorbij was gegaan. De strijd om plek 3 ging onder meer tussen Mike Dijkgraaf en Redwan Geerts, die beiden heel sterk voor de dag kwamen, maar Mike was uiteindelijk de slimste in de races en wist zo een mooie podiumplek mee naar Brabant te nemen.

IMG_6521

Op zondag was het de beurt aan de senioren verdeeld in 4 categorieën, de 45+ klasse (85kg), de vedergewichten (70kg), de middengewichten (85kg) en de koningsklasse (100kg). We begonnen de dag met de 45+ klasse met daarin een vol deelnemersveld met onder meer mijn Veersedam teamgenoot Dave Adriaanse aan de start. Hij was een nieuwkomer in deze klasse maar net als veel concurrenten een zeer ervaren rijder en door velen gezien als de topfavoriet. Hij maakte deze rol helemaal waar door in alle 4 de wedstrijden overtuigend met de overwinning aan de haal te gaan. Af en toe kwamen Johan Wisse (2e), Jan-Kees Luteijn (4e) en Coen van Zunderen (3e) nog dicht in de buurt, maar Dave liet zeer constante en competitieve tijden zien waarmee hij toch een maatje te groot bleek voor zijn opponenten.

IMG_6494

In de vedergewicht klasse was er letterlijk en figuurlijk een mager deelnemersveld aan de start, al heb ik het dan alleen over het aantal deelnemers, want de 6 rijders die wel aanwezig waren, waren wel allemaal hele sterke rijders waaronder 5 rijders die de afgelopen 2 jaar van zich lieten spreken op het KWC. Rico Haarbosch won vorig jaar voor het eerst deze klasse en had vandaag vooral af te rekenen met Mika Mathia en Lorenzo Stolk, die hem een aantal keer flink op de hielen zaten. Mika pakte zelfs 2 keer pole position en Rico werd dus gedwongen om het beste in hem naar boven te halen. Uiteindelijk won Rico alle 4 de races en daarmee was hij duidelijk de terechte winnaar. De strijd om plek 2 was enorm spannend tussen Lorenzo en Mika, die duurde zelfs tot de laatste ronde van de finalerace waar Mika na 18 ronden verdedigend werk van Lorenzo met een zeer gewaagde actie toch nog de 2e plek in de eindstand in de wacht sleepte.

IMG_6503

In de middengewichtsklasse was het grootste deelnemersveld met daarin tal van kanshebbers die zich konden gaan mengen in de strijd om het podium. Dat bleek ook wel als je de uitslagen van de verschillende races bekeek die soms helemaal door elkaar geschud werden. In race 1 wist ik met een hele lekkere kart een makkelijke overwinning te scoren voor Patrick Bakker en Mike Bartelen, gelijk 2 van mijn grootste concurrenten. 2 andere mensen die ik vandaag zeker in de gaten hield waren Joris en Mike Sturm, beiden heel lekker op dreef de laatste tijd, maar zij begonnen met een plek buiten de top 4. In race 2 had ik een mindere kart en kwalificeerde ik me op plek 4 na een super kwalificatierondje. In de race werd ik meteen opgejaagd door Mike Sturm en die dook al vroeg de pits in (in iedere race was er 1 verplichte pitstop van 10 seconden). Ik besloot heel even te wachten om niet gelijk te hoeven gaan verdedigen, want er moest nog veel mensen stoppen die daar van zouden kunnen profiteren. Toen ik 3 ronden later ging pitten kwam ik net achter Mike weer de baan op en die ging vol in de verdediging. Ik liet me toen verleiden om even de buitenkant te kiezen en dat kwam me duur te staan, want ik verloor 2 plekken aan Joris en Tim van Zunderen. Laatstgenoemde kon ik gelukkig nog inhalen, maar door deze acties was ook Wouter Verbaarschot voor me gekomen en eindigde ik de race dus slechts op plek 7, een flinke hap uit mijn titelambities, want achter Danny van Domburgh werd Patrick opnieuw 2e en Mike Bartelen weer 3e.


In race 3 had ik een middelmatige kart waarmee ik geen goede kwalificatieronde reed, hierdoor bracht ik mezelf verder in moeilijkheden doordat ik nu achter Mike B en Patrick stond. Mike S ging er vanaf de pole position hard vandoor, ik kon meteen aandringen bij Patrick die de pits in dook, en daarna bij Mike B die vol begon te verdedigen. Dit was best frustrerend, want Patrick kon zo ondanks dat hij veel last had van achterblijvers van profiteren, en zo werd hij in een zetel gezet voor de titel. Ik besloot toen afstand te nemen van Mike B omdat we teveel tijd verloren, er gebeurde die race verder weinig en ik werd 4e. Ik stond nu 4e in de stand, op 11 punten achter Patrick, 8 punten achter Mike B en 1 punt achter Mike S, een op het eerste oog bijna onmogelijke taak om die alle 3 nog te achterhalen. Maar gezien Patrick in zijn laatste race een slechte kart had en Mike B een middelmatige, was er nog wel een klein kansje, ik had de stand goed in mijn hoofd geprent en was nog het meest bezorgd om Mike S die de beste kart had geloot voor deze laatste race, en ik moest dus voor hem eindigen. Ik had gelukkig ook een prima kart en reed mijn beste kwalificatierondje van de dag, goed voor een hele belangrijke pole position!

IMG_6506

Achter me stond Tim Leloux, net voor Mike S en Mike B, terwijl Patrick met zijn lastige kart op een 8e plek stond. Als het zo zou blijven zou ik alsnog kampioen zijn, maar de race moest nog beginnen en duurde dit keer geen 16 ronden zoals de 1e 3 races maar 21 ronden. Ik reed een zeer constante race en na een ronde of 10 wist Mike S de 2e plek te pakken van Tim, hij reed toen binnen 3 ronden het gat van een seconde op mij dicht en ik kneep hem behoorlijk. Dit was een hele lastige situatie aangezien Mike B op plek 4 reed en ik het me dus niet kon permitteren om flink te gaan verdedigen, tegelijkertijd wist ik dat als Mike S voor me kwam de titel ook gevlogen was. Ik reed 2 ronden door en nam toen mijn pitstop met enig risico, daardoor kwam ik wel weer voor Mike S de baan op. Nog 6 ronden op de klok en inmiddels was Patrick een plekje opgeschoven naar 7 en Mike B reed slim door tot en met de laatste ronde. Ik probeerde half te verdedigen zonder mijn rondetijden veel te laten oplopen, een aantal zenuwslopende ronden want Mike drong flink aan. Met nog 2 ronden te gaan vond ik het gat van Tim op plek 3 naar Mike B comfortabel genoeg en ging ik harder verdedigen. Mike S probeerde er nog langs te komen, maar dat mislukte en zo verloren we nog wat tijd wat het nog spannender maakte. Maar precies zoals ik gepland had kwam Mike B als 4e weer de baan op en met Patrick nog steeds op plek 7 kon ik mijn handen in de lucht steken en mijn 11e individuele Zeeuwse titel vieren. Een miraculeus einde met uiteindelijk de top 3 binnen 1 punt, Mike S verloor door zijn actie zijn podiumplek en werd 4e, had hij mij echter wel ingehaald dan was hij kampioen geweest en had ik het podium voor het eerst in 15 jaar niet gehaald, dat gaf aan hoe dicht het vandaag bij elkaar lag.

IMG_6500

In de koningsklasse was het wellicht ietsje minder spannend, onder meer ook door de afmelding van teammaat Leroy Wehmuller die ook al vele malen kampioen is geworden maar vandaag helaas door omstandigheden niet deel kon nemen. Dat deed echter niks af aan de prestaties van de mannen en dame die op 100kg reden, want er waren erg leuke races te zien en met 100kg werden er hele snelle tijden gereden van zelfs 43 laag (ter vergelijking de 70 en 85kg klasse reden 42 half en 42 hoog). Dennie Sturm was ijzersterk vandaag en ging er met de titel vandoor, op plek 2 een relatief nieuw gezicht, Bryan Rijke troefde Anne Matthijssen af voor plek 2. Een mooi podium om deze editie van het Zeeuws kampioenschap mee af te sluiten, er werd dit jaar sportief gereden en veel mensen hebben het weekend kunnen gebruiken als goede voorbereiding op het IEKC van volgende maand.

IMG_6497

Racehall of Champions

Ruben sluit succesvol racejaar mooi af in Denemarken
Aarhus (DK), 27/28 december 2017

Op dinsdag 26 december ging ik samen met mijn vriendin Edyta naar Denemarken voor de laatste race van het jaar, net als in 2015 en 2016 sloot ik het jaar af met de Racehall of Champions op de prachtige indoorbaan van Aarhus. Op dinsdag reden we een trainingssessie en op woensdag begon het evenement met het individuele kampioenschap. Er waren 3 klassen, de junioren reden op 65kg, dan de senioren op 90kg en de old-boys (boven de 35 jaar) op 100kg. Er was gekozen voor een bijzondere kwalificatie-opzet waarbij je in 2 karts 1 rondje moest rijden en vervolgens je snelste tijd gold als kwalificatietijd voor alle 4 de heats. De groep van 34 rijders werd in 4 gedeeld en na de 1e ronde wisselde de snelste en langzaamste rijder van kart, de op 1 na snelste en de op 1 na langzaamste etc. Mijn plan was om te kijken of ik in de 1e ronde een goede kart had, en zo niet heel langzaam te rijden zodat ik in de 2e ronde de kart van de snelste rijder zou hebben. Dit laatste gebeurde en ik kreeg een prima kart voor de 2e omloop. Hiermee kwalificeerde ik me als 3e in onze groep en 7e in totaal, wat een klein beetje tegenviel gezien het lekkere gevoel dat ik aan de trainingen had overgehouden. We reden telkens met 28 man op de baan en ik startte de heats als 5e of 6e.

IMG_0147

Mijn heats verliepen met wisselend succes, in de 1e heat kon ik van 6 naar 3 rijden waar ik erg tevreden mee was, want de heats duurden maar 10 ronden dus je had niet veel tijd om plekken goed te maken. De 2e heat ging een stuk minder, met een matige kart werd ik slechts 11e. In heat 3 en 4 werd ik 5e en 4e en zo stond ik ook na de heats 7e. Er werd vrij agressief gereden en vooral in het middenveld was het nodige duw- en trekwerk te zien, wat jammer was. De finale duurde 12 ronden en ik wilde heel graag naar voren knallen. Mijn finale verliep heel erg goed, al in de 2e ronde kon ik 2 plekken inhalen om vervolgens de jacht te openen op landgenoot Ayrton Walczak en de Deen Nicolaj Kandborg die ik beide kon inhalen. Mijn kart was een goede middenmotor en Ian Andersen en Mathias Sponholtz reden nog voor me, geen onbekenden aangezien zij het afgelopen WK ook voorin meestreden. Ian had een hele goede kart en reed al de hele dag sterk, hij verdween aan kop van het veld nadat hij vanaf plek 4 was gestart en al snel zijn weg naar voren had gevonden. Ik liep wel in op de Deen Sponholtz, en kon het gat nagenoeg dichten, maar in de ronde dat ik bijna kon aansluiten werd er afgevlagd en dus was een 3e plek mijn deel. Hier was ik erg blij mee, realistisch gezien was dit vanaf een 7e startpositie een heel goed eindresultaat en zeker in zo’n sterk veld. Edyta kende ook een hele goede dag, ze kwalificeerde zich eerst al knap als 24e en laatste voor de grote finale, om daarin vervolgens in 12 ronden naar een hele mooie 16e plek te rijden!

IMG_0224

Op donderdag 28 december stond er voor het eerst een 5 uurs endurance race gepland waarin 18 teams het tegen elkaar op gingen nemen. Ik vormde een team met 2 concurrenten van gisteren, Nicolaj Kandborg en Ayrton Walczak. Een sterk team want we hadden gisteren al allemaal laten zien dat we de snelheid hadden. Na een korte training en een kwalificatie van 8 minuten, startte Nicolaj de race vanaf een 3e positie. We moesten in de race 5 kartwissels maken waarvan 1 een tankstop was en de andere 4 ook een rijderswissel bevatten. In het eerste deel van de race hadden wij een kleine aanvaring met het team van Ian Andersen en de Italiaan Michele Ottini, hier kwamen wij goed weg zonder penalty, en één van onze andere concurrenten kreeg wel een penalty voor het wegduwen van een achterblijver. Toen deze weigerde de penalty te nemen ontving het team een zwarte vlag. Na zo’n anderhalf uur ging ik erin en kon meteen een lekker tempo pakken. Ik haalde de nummer 1 (een lokaal Deens team) direct in en kon vervolgens flink weglopen van hun en het team van Andersen/Ottini. In het 3e uur moesten we een verplichte tankstop doen en net voor mijn tankstop zette ik Ottini op een ronde. Na de tankstop nam Ayrton het van mij over toen we zo’n 3 uur en een kwartier onderweg waren. Hij ging ook lekker en we leken in een uitstekende positie te rijden. Het Deense thuisteam kwam met Michele Gatting wel weer sterk opzetten, en dus moesten we in het laatste uur nog even goed bij de les zijn. Ik deed nog een stint van 35 minuten en kon toen onze voorsprong van ruim een ronde consolideren. Ayrton maakte de laatste 20 minuten vol en na 5 uur wedstrijd wonnen we comfortabel de wedstrijd, een hele mooie overwinning om het racejaar mee af te sluiten.

IMG_0223

3 uurs race Kartfabrique

Ruben, Rico en Eliano domineren de race
Maarssen, 23 oktober 2017

Op maandagavond 23 oktober werd er weer eens een 3 uurs endurance georganiseerd in het Utrechtse Maarssen. Een mooie centrale locatie met een mooi parcours, en dat zorgde voor maar liefst 20 teams aan de start. Rico zette ons team op pole position en ging de race ook meteen van start. Hij liet er geen gras over groeien en al na zo’n half uur rijden hadden we meer dan 15 seconden voorsprong te pakken. Helaas was de race niet op gewicht en waren er ook geen kartwissels, maar dat was niet per se in ons nadeel vandaag met Eliano in de line-up. Deze getalenteerde jonge man ging erg hard en wist de voorsprong nog iets verder uit te bouwen naar een seconde of 20. Ik mocht als 3e instappen na een goed uur rijden, ik moest even inkomen want ritme is in de bochtencombinaties die elkaar heel snel opvolgen in Maarssen altijd super belangrijk. Ik kwam niet aan de tijden van Rico en Eliano maar dat was met mijn 76kg ook niet heel verrassend, wel was ik constant genoeg om de schade te beperken op onze naaste belagers.

Eliano ging opnieuw na mijn en hij ging op jacht naar de snelste raceronde van Rico. Helemaal aan het einde van zijn stint lukte het hem om deze tijd te pakken en hij ging zelfs zo hard dat hij een nieuw baanrecord neerzette!! Daardoor kon ik instappen met een mooie voorsprong en kon een mooie constante stint afwerken. We bouwden de voorsprong gedurende de race langzaam maar zeker verder uit en uiteindelijk mocht Rico het afmaken. Hij deed nog een poging om het baanrecord weer op zijn naam te zetten, kwam een aantal keer heel dichtbij, maar het lukte hem net niet. Wel wonnen we de race met een mooie voorsprong van ruim 40 seconden, een top race en erg leuk om zo door de weeks te doen op een baan waar ik niet maandelijks rijd. Met de prijsuitreiking kreeg we een hele mooi trofee mee, op naar de volgende!

maarssen

24 uur van Eupen

BlueStar Racing wederom de beste in spannende 24h
Eupen, 7 / 8 oktober 2017

Op zaterdag 7 oktober verzamelden vele internationale topteams zich weer op de indoor kartbaan van Eupen in België, een nieuwe editie van de 24 uur van Eupen stond op het punt van beginnen. Dit jaar werd er weer gewoon gestart op zaterdag en niet op vrijdag zoals in het verleden wel eens het geval was geweest. De kwalificatie vond plaats rond half 11 nadat de teampresentatie had plaatsgevonden. Er waren dit jaar 21 teams, waarvan er 10 in de elite klasse gingen strijden en 11 in de divisie 1 waarbij er naast het standaard gewicht van 80kg ook op 100kg gereden moest worden. BlueStar had dit jaar 2 sterke teams, waarbij ik reed in het 1e team met als teamgenoten Rico Haarbosch, Mathias Grooten, Romano Franssen en Yoan Medart, en Gregory Laporte niet onbelangrijk aan de zijkant van de baan als teammanager. Het 2e team was een jeugdig team bestaande uit Tristan Foldesi, Logan Sougné, Bastien Cabrera, Christian Douven en Opnithi Puyato. Alle 21 teams kregen 22 dezelfde karts en er werd dus na iedere 65 minuten gewisseld van kart. Daarnaast moesten er ook weer 5 extra stops gemaakt worden en moest er een totale tijd van minimaal 1300 seconden in de pits worden doorgebracht. Na 12 uur wedstrijd werd de rijrichting omgedraaid. De kwalificatie was een sessie van 20 minuten en die ging Rico bij ons rijden. Terwijl wij het moeilijk hadden om ons te mengen in de strijd om pole position reed Logan verrassend naar de 1e tijd toe voor BlueStar Junior, wij startten vanaf positie 6.

171008 24h total eupen bluestar

Om 11 uur werd de race gestart en ging het geweld los. Voor mij was het nog even geduld hebben want na Rico gingen eerst Yoan en Romano rijden. Pas in de middag mocht ik aantreden voor mijn eerste stint en na een paar lastige stints lagen we nog buiten de top 3 en mocht ik de jacht op de kop openen. Het ging gelijk goed en ik voelde me comfortabel op de baan, alle karts waren vertrokken op nieuwe banden en daardoor was er heel veel grip en dat werd met het uur meer en meer. Na mijn stint lagen we op een 2e plek nog achter Modave die erg hard van start waren gegaan, ook BlueStar Junior deed voorin mee. Na mij gingen achtereenvolgens Yoan, Rico, Romano en ik nog eens. Romano leek vandaag op oorlogssterkte, hij reed erg hard in de karts die hij kreeg en daarmee wonnen we tijd terug. De avond was aangebroken en mijn stint was een lastige, we hadden inmiddels wel in de gaten dat het een hele kluif ging worden om Modave dit weekend te snel af te zijn. Zij reden met Paoleschi, Breckpott, Baccellieri, Germis en Kaivers, zeker de laatste was erg snel. Yoan wilde graag veel rijden in de omgekeerde richting omdat dat beter voelde voor zijn rug, daarom ging hij na mij weer rijden en ook Rico deed zijn 3e stint nog in deze richting.

171008 24h total eupen podium

Toen kwam de richtingswissel eraan en die ging Romano voor zijn rekening nemen terwijl Gregory, Mathias en ik de tactiek bespraken. We hadden veel opties en wisten uiteindelijk tijd te winnen op onze concurrenten, al had het nog meer kunnen zijn. We lagen na 12 uur wedstrijd zo’n 40 seconden achter op Modave en het leek een tweestrijd te gaan worden tussen ons en hun. DMC1 en BlueStar Junior waren ook sterk en streden constant om het podium. In de normale richting ging Mathias voor het eerst de baan op, hij was was later aangekomen maar had niet veel moeite om zich aan te passen aan de omstandigheden. Romano, Mathias en ik namen de hele nacht voor ons rekening, het ging goed en met een enkele en dubbele stint kon ik zelf wat tijd inlopen op Modave. Ook Romano en Mathias bleven onverminderd hard gaan. Met nog een kleine 3 uur te gaan, de ochtend was weer aangebroken en al 20 uur racetijd zat erop, nam Romano de leiding in de wedstrijd over, Romano en ik hadden toen allebei al ruim 5 uur gereden. Mathias deed zijn 4e stint en kon veel tijd winnen op Modave, de wedstrijd leek langzaam onze kant op te kantelen maar we wisten dat Modave ook nog een aantal goede karts aan het einde zou krijgen. Ondertussen hadden alle karts nogmaals nieuwe voorbanden gekregen, alsof er nog geen grip genoeg was werd er nog een laagje bovenop gelegd!

171008 24h total eupen podium bluestar

Ondertussen stond Gregory nog onvermoeid langs de baan, hij was weer eens van onschatbare waarde qua tactiek, maar zeker ook qua motivatie en hield alle regels scherp in het oog. Als wij dreigden te verslappen of tekenen van vermoeidheid vertoonden pepte hij ons weer op. Nog 2 uur te gaan en Romano was nog fit genoeg om nog een 6e stint te doen en aangezien hij de beste rijder van ons team leek dit weekend, konden we nu de genadeklap uitdelen. Ondertussen waren Yoan en Rico ook weer klaar om nog te vlammen en Yoan begon het laatste uur. Hij reed hele sterke tijden en gaf met een ruime marge van een ronde voorsprong het stuur voor de laatste keer over aan Rico. De Duitsers van DMC 1 had inmiddels de 3e plek bemachtigd en BlueStar Junior was net iets te ver weg om hun nog in gevaar te brengen. Desalniettemin een hele knappe race en dat beloofd veel voor de komende jaren. Het laat in ieder geval zien dat we binnen BlueStar genoeg rijders hebben waarmee we 1 of meerdere topteams kunnen opstellen. Dan terug naar de wedstrijd waar Rico bezig was met de laatste minuten, een lastige kart en hij verloor wat terrein op Modave, ze kwamen terug tot binnen een ronde, maar wat maakte het uit. De overwinning zat in de tas en na 24 uur werden we als winnaar afgevlagd. Wederom een superprestatie van ons team, deze 24 uur is niet makkelijk om te winnen en daarom smaakt de overwinning altijd heel erg goed! Modave had het ons erg lastig gemaakt maar uiteindelijk bleken wij toch de sterkste. Ik wil graag namens het team onze sponsor voor deze wedstrijd, M&S Construct, bedanken. En zeker wil ook Gregory nog eens benadrukken, ook voor zijn inzet is grote dank op zijn plaats. Voor mij was het een jubileumoverwinning, na 4 keer Olen en 3 keer Brussel was dit ook mijn 3e in Eupen en dus mijn 10e 24 uurs overwinning bij elkaar!! Op naar nummer 11.

171008 24h uitslag1
171008 24h uitslag2

6 uur RoSt Racing

Ruben, Tristan & Logan winnen voor BlueStar
Eupen (Be), 23 september 2017

Op zaterdag 23 september was de jaarlijkse 6 uurs race georganiseerd door het Duitse RoSt Racing team in Eupen. Dit jaar maakte deze race ook deel uit van de Pro Endurance Series in Eupen, een kampioenschap over meerdere endurance races waarbij een gratis deelname aan de 24 uur van Dubai kan worden gewonnen. Vandaag stond ik aan de start samen met mijn Frans-sprekende vrienden van BlueStar, de jonge talenten Tristan en Logan. We reden vandaag met 17 teams op minimaal 80kg, we begonnen de race in de normale richting en wisselden na 3 uur van rijrichting. In de training/kwalificatie van 30 minuten reden we allemaal 10 minuten, ik sloot af als laatste en miste op 0.011 seconde de pole position en stond daarmee 2e. Voor ons stond het Duitse team DMC 1, die ook aan de leiding staan in de pro endurance series. In het eerst uur kon ik samen met hun 1e rijder, Michael Joussen, een mooie voorsprong opbouwen op de rest van het veld. Kortstondig pakte ik nog even de leiding, maar ik besloot niet te veel in gevecht te gaan om vooral veel meters te pakken op de andere teams. Als 2e ging Logan en die reed een sterke stint, gevolgd door Tristan die ook heel goed ging. We moesten naast een kartwissel ieder uur ook nog 2 extra stops maken en Tristan deed daarvan de eerste. Dit wilden we namelijk voor de richtingswissel doen omdat dan de leider in de wedstrijd weer zou worden opgepikt door de safety kart en die verloor altijd tijd, dus wilden we de tijd die we verplicht in de pits moesten spenderen maar alvast gehad hebben.

170923 6st rost racing

Na Tristan ging ik voor de 2e keer en ook ik deed een extra pitstop. We wilden net voor de leider in de wedstrijd wegrijden om zo te profiteren van de safety kart, maar dit lukte net niet en ik kwam juist net achter de leider te rijden. Dit was enorm nadelig, want toen de safety kart naar buiten kwam zat ik er nog steeds achter. We verloren dus veel tijd op bijna alle andere teams. De overwinning leek nu heel moeilijk te worden omdat we bijna een ronde achterlagen op de koplopers en de nummer 2. We lagen op dat moment op een 8e plek maar hadden wel al meer tijd in de pits doorgebracht, daarom lagen we virtueel eigenlijk 5e. In mijn stint kon ik tijd goedmaken en ook Logan zette die lijn voort. We deden niet veel voor elkaar onder en Tristan mocht het vandaag afmaken. Toen hij vertrok lagen we alweer 3e en zo leken we het podium toch nog gered te hebben. De achterstand op plek 1 en 2 was zo’n 30 en 20 seconden dus dat leek lastig. Tristan begon echter geweldige tijden te klokken en reed de ene na de andere snelste raceronde. Hierdoor kwamen we toch nog terug in de strijd om de overwinning. Met nog een minuut of 20 te gaan kon Tristan EuroRacing inhalen en daarmee de 2e plek bemachtigen. Nog 1 team reed voor ons, Acuity Racing uit België en ook op hun liep Tristan hard in. Met nog 7 minuten te gaan sloten we aan en jawel, Tristan nam met een mooie inhaalactie de leiding in de wedstrijd weer over en zo waren we getuige van een heel mooi en spannend einde van de race. Een topresultaat voor ons en daardoor natuurlijk ook nog eens waardevolle punten voor het kampioenschap, zeker gezien de 4e plaats van DMC 1.

170923 6st rost racing totaal

24 uur van Grimma

Bizar einde aan 24 uurs race in Duitsland
Grimma, 26 & 27 augustus 2017

Op vrijdag 25 augustus ging ik voor het eerst naar Grimma om daar met BlueStar mee te gaan rijden tijdens de 24 uur van Grimma. Een grote race in Duitsland met veel Duitse topteams aan de start. Een heel eind rijden voor ons, maar het leek ons zeker de moeite waard om eens aan deel te nemen. Samen met Rico, Yoan en Mathias hadden we ons ingeschreven en hadden we één van de Duitse toprijders uit Duitsland, Dennis Höller, bereid gevonden om met ons mee te rijden. Mathias moest door omstandigheden worden afgewisseld door Mats, een goede vervanger en dus hadden we een heel sterk team staan. Tijdens de trainingen op vrijdagavond ging het heel lekker maar bleek ook dat de concurrentie sterk was. Op zaterdag begon de dag met een vrije training en daarna de kwalificatie die Dennis ging doen. Een spectaculaire sessie met lichte regen in het begin, daarna een opdrogende baan en helemaal aan het einde van de sessie kwam er weer een droge lijn. In eerste instantie leek dit slecht voor ons uit te pakken aangezien we te ver van achteren vertrokken om in de 1e ronde een snelle tijd neer te zetten, maar Dennis wist helemaal aan het einde te profiteren van de opdrogende baan en knalde in de ‘dying seconds’ naar de pole position, fantastisch. We moesten alle 5 een totale rijtijd hebben die binnen het uur van elkaar lag, en dus moest ik veel rijden in het begin van de race omdat ik al op zaterdagavond de race moest verlaten helaas.

170825 grimma bluestar

Ik ging de race starten en met de Le Mans start was ik als eerste weg en kon de slijtageslag echt losbarsten. In de eerste stint was er in eerste instantie een felle strijd waarbij er af en toe contact was en waarbij ik ook iets terugviel. Onze startpositie deed onze kart beter lijken dan hij daadwerkelijk was, ik kon op plek 6 settelen en constante tijden neerzetten. In stint 2 wisselden veel mensen direct van rijder maar ik ging door, voor een stint van in totaal 3 uur. We pakten daarin de leiding maar virtueel lagen we rond de 2e of 3e plek. Na mij ging Rico voor een stint van 1 uur op 95kg (in plaats van 80) want dit moesten we ook 4 stints doen. Dit ging heel goed en het was ondertussen wel lastig te bepalen waar we exact lagen ten opzichte van onze concurrenten vanwege de verschillende strategieën. Na Rico ging ik opnieuw voor anderhalve stint en toen zat mijn rijtijd er alweer op. We lagen op dat moment op een 2e plek in de wedstrijd en Yoan ging rijden. Mats was net aangekomen en was ook klaar om te gaan knallen.

170825 start

Ik ging er toen alweer vandoor en liet de mannen aan hun lot over, niet de allerleukste manier om de race te verlaten maar ik had op zondag nog plannen om een halve marathon te lopen. In de nacht deden we hele goede zaken in de stints op 95kg en ook toen Dennis ging rijden en enorm snel was. Bij het opkomen van de zon in de morgen ging het echter helemaal mis. Het tijdwaarnemingsysteem gaf de geest en opeens lag de race stil. En het duurde en duurde en uiteindelijk kwam de organisatie met het droevige nieuws dat de race helaas niet hervat kon worden. De servers van het tijdwaarnemingsysteem zouden het niet toelaten om het systeem opnieuw op te starten en dus zag de organisatie geen kans om de 8 nog resterende uren vol te maken. Vanwege de vertekende stand van dat moment door verschillend aantal wissels en verschillende rijtijden op 95kg werd er ook geen prijsuitreiking gedaan. Een situatie waar niemand rekening mee had gehouden, er waren eigenlijk alleen maar verliezers. Het was duidelijk dat we streden om de podiumplaatsen (we lagen op dat moment op plek 3) en misschien zelfs wel de overwinning, maar dat was lastig om exact te zeggen. Al met al een bizar einde van de race waar niemand op had gehoopt. Hopelijk kunnen we volgend jaar alsnog een gooi doen naar de overwinning.

4 uur Bluestar

BlueStar organiseert endurance race in Eupen
Eupen, 20 augustus 2017

Op zondag 20 augustus reed ik mijn eerste race sinds het winnen van het WK afgelopen 30 juli in Madrid. Dit keer was de plaats van gebeuren Eupen, waar Bluestar een 4-uurs race organiseerde. Alle BlueStar rijders gingen samen met een andere rijder (of meerdere) de strijd aan met elkaar en met nog vele andere teams, er waren maar liefst 30 teams present. De baan was net voor een deel veranderd en ik reed vandaag met Thomas Haglestein, Eliano de Vos en Bastien Cabrera, een verrassende samenstelling. Thomas deed de kwalificatie en kwalificeerde rond de 10e plaats. In het eerste uur ging het ging, totdat een achterblijver roet in het eten gooide. Er ontstond een grote crash waarvan wij het slachtoffer werden. We kwamen vast te staan en onze kart was dusdanig beschadigd dat we een andere moesten krijgen. Gelukkig kregen we nog enkele ronden terug maar we verloren er wel ruim een halve ronde mee. Na Thomas ging Bastien en die deed het 2e uur in de normale richting. Na 2 uur was er een richtingswissel en deze pakte voor ons niet zo goed uit, we verloren veel tijd op de meeste teams. Eliano ging als 3e en reed voor het eerst in Eupen, hij deed het hartstikke goed, maar door de tegenslag lagen we inmiddels buiten de top 15. Eliano probeerde alles eruit te halen en met nog een uur te gaan mocht ik eindelijk instappen. We hadden al wat van onze verplichte tijd in de pits doorgebracht dan sommige andere teams, dus onze klassering vertekende een beetje. Ik kon in de laatste stint hele goede tijden rijden en was op weg om weer de top 10 binnen te rijden. Uiteindelijk eindigden we op een 8e plek, terwijl de overwinning ging naar BlueStar 1 met Yoan Medart en Benjamin Kaivers. Dit was goed voor de ranking in de Pro Endurance Series, een competitie over heel 2017 waarbij de beste resultaten tijdens de endurance races in Eupen meetellen, en waarmee we een deelname aan de kartwedstrijd in Dubai kunnen winnen.

4 uur IKM

Dutch Value komt tekort voor overwinning
Middelburg, 28 mei 2017

Op zaterdag 27 mei was ik samen met Rico en zijn vader in recordtempo teruggereden vanuit Madrid naar Nederland, en last-minute besloten we om nog in te schrijven voor de 4 uurs race die op zondagochtend 28 mei gepland stond bij Indoor Karting Middelburg. Onder Dutch Value reden we de race tegen 8 andere teams, waarvan de meeste met 2 rijders. Rico deed de 2-lap kwalificatie en moest genoegen nemen met een 5e startpositie. De opzet van de race was verder simpel, 3 kartwissels en minimaal 1 rijderswissel, minimum gewicht was 85kg. In het eerste uur kon Rico zich met een matige kart terug knokken naar een 2e plek in de wedstrijd, Mike Sturm kon aan kop een seconde of 12 weglopen. In het 2e uur ging ik rijden en ik had een redelijk goede kart, Lorenzo Stolk had het stuur van Mike overgenomen en had een minstens zo goede kart, het gat bleef gelijk. Met nog 2 uur te gaan lagen alle kaarten nog open, Mats de Jong en Tim Leloux reden samen en leken op een 3e plek af te stevenen. Onze 2e wissel was niet goed en dus had ik het 3e uur een hele slechte kart, al snel verloren we terrein op Mike & Lorenzo en dit bleek voor ons de doodsteek te zijn, het gat liep op tot zo’n 35 seconden! In het laatste uur probeerde Rico nog wat goed te maken, maar opnieuw hadden we geen lekkere kart en dus moesten we lijdzaam toezien hoe we zelfs op een rondje werden gezet. Een sterke race van Lorenzo & Mike en voor ons een teleurstellende race qua resultaat.

18699411_1481687385230061_5466083106524714592_o (1)

3 uurs Kartfabrique

Dutch Value wint op het nippertje
Maarssen, 22 mei 2017

Op maandag 22 mei was er weer een 3 uurs race in het Utrechtse Maarssen, in de Kartfabrique worden zo nu en dan 2- of 3-uurs race georganiseerd en samen met Eliano en Rico vormde ik vandaag The Dutch Value. De baan in Maarssen is super en met zo’n 25 teams aan de start een heel mooi deelnemersveld met daarbij ook een hoop recreanten. Nadeel is wel dat er niet op gewicht gereden wordt en dat er ook geen kartwissel is. De kwalificatie was 1 rondje en hier pakte Rico voor ons de pole position! De kart zou dus heel belangrijk worden en we hadden een gemiddelde kart, net als enkele van onze concurrenten, dus het leek een leuke race te gaan worden. We moesten in totaal 5 rijderswissels doen en Rico ging de race ook starten. In het eerste deel van de race kon hij een kleine voorsprong opbouwen maar het team van Sam, Luca & Tonie en Mystery Racing bleven wel in de buurt. Na ruim een half uur ging ik als 2e rijden en ik kon al vrij snel goede tijden noteren, ik had niet meer kunnen trainen omdat de verplichte briefing al tijdens de laatste trainingsheat was die wat vertraging had opgelopen.

3u maarssen

Ik verloor een klein beetje terrein op Mystery met oude bekende Jos Smit aan het stuur, terwijl Sam, Luca & Tonie moesten afhaken na een incident met een achterblijver. Omdat Mystery op een iets andere pitstopstrategie zat dan ons waren we niet in een rechtstreeks duel maar het was wel duidelijk dat het onderlinge verschil virtueel binnen enkele seconden zat. Eliano ging als 3e en reed uitstekende tijden, het was vooral slim omgaan met de vele achterblijvers vandaag, dit was erg bepalend en soms moet je daar ook geluk mee hebben. Na Eliano ging ik opnieuw rijden en vervolgens nogmaals Eliano, zodat we Rico nog in de laatste stint konden inzetten. We konden de voorsprong op Mystery iets uitbouwen en toen Rico instapte met nog een goed half uur te gaan leek er niks aan de hand. Echter een incident met een achterblijver bezorgde ons een 10 seconden stop&go penalty, waardoor we bijna 20 seconden verloren. Rico nam iets te veel risico en zo was het opeens toch weer heel spannend. Rico gaf alles en het bleek toch nog genoeg, na de laatste pitstop van Mystery Racing hadden we enkele seconden voorsprong, genoeg voor de winst! Felicitaties aan Mystery Racing en Sam, Luca & Tonie voor de overige podiumplekken.

12 uur van Eupen

Romano, Rico & Ruben winnen weer!
Eupen, 6 & 7 mei 2017

Op zaterdag 6 mei was het weer tijd voor de 12 uur nightrace in Eupen, één van de grote internationale endurance races met altijd 25 of meer teams aan de start. Ook nu was het weer een spektakel met tal van sterke Belgische en Duitse teams, en ons BlueStar team 1 bestond vandaag uit louter Nederlanders, samen met Romano en Rico ging ik proberen onze winst van vorig jaar (toen onder The Dutch Value) een succesvol vervolg te geven! We hadden onlangs nog de Rental Kart Masters in Eupen gereden en er waren sindsdien nog enkele kleine wijzigingen aan het circuit doorgevoerd. Na een aantal trainingsheats begon Romano de kwalificatie van 20 minuten. Het zat weer eens enorm dicht bij elkaar en in de laatste minuten zetten we Rico in om nog een hele snelle ronde eruit te persen. Hij leidde ons naar een 3e startplek achter de Belgen Benjamin Kaivers van TGK en Mathias Grooten die voor Modave reed. In het reglement zaten weer allerlei tactische elementen, we reden de race vandaag gewoon op 80kg en er moesten 13 kartwissels gemaakt worden, zodat de top 13 allemaal 14 dezelfde karts zouden krijgen.

170507 12h eupen bluestar

Daarnaast was er na 6 uur wederom een richtingswissel en ook moesten er nog 3 extra pitstops gemaakt worden. Iedere pitstop en kartwissel moest minimaal 30 seconden duren en totaal moest je minimaal 750 seconden in de pits spenderen. Een uitdaging dus voor de tactici en daar verheugde ik mij wel op. Maar vooral was het natuurlijk weer hard en constant rijden, de nieuwe karts zijn erg snel en het gripniveau werd in de eerste uren van de race erg hoog. Rico deed eerst een dubbele stint en reed ons meteen naar de koppositie toe, daarna deed Romano ook een dubbele stint van zo’n 1 uur en 40 minuten. Toen ik moest instappen voelde de baan al totaal anders aan als tijdens de trainingen, er was extreem veel grip en dat was dus even wennen. Ik had er zelfs wat moeite mee en was daarom niet altijd even constant, maar gedurende de stint kreeg ik het beter en beter onder de knie en konden we tijden rijden waar de concurrenten moeite mee hadden. De snelle Duitsers van Blitz (vroeger Euro Racing) waren ook weer aanwezig en enorm snel, zij beschikken altijd over een sterk team in de breedte en kennen weinig zwakke schakels. Ook BlueStar 2 was enorm goed vannacht met Logan, Yoan en gastrijder Simon Delvenne.

170507 12h eupen bluestar 1 en 2

Na ruim 6 uur zat Rico weer in de kart en stuurde ik hem van de zijkant aan voor een paar extra wissels voordat we van rijrichting zouden veranderen. We wilden niet op kop liggen want dan verlies je altijd tijd en dus kienden we het perfecte moment uit om weer de baan op te gaan, dit lukte weer heel goed. We wonnen zo wat tijd op onze voornaamste rivalen. Na Rico was het opnieuw Romano die nu in de normale richting mocht gaan rijden. Romano had al de snelste raceronde op zijn naam en was ook nu weer ijzersterk, zijn constantheid en snelheid zijn altijd van grote toegevoegde waarde. Ik viel nog net niet in slaap van vermoeidheid maar moest rond half 7 ’s ochtends toch weer mijn helm opzetten voor een volgende stint. Ik had er een zwaar hoofd in maar de uitlaatgassen en benzinelucht deden me klaarblijkelijk goed want ik reed een hele sterke stint. We lagen rond plek 4 doordat we wat meer tijd in de pits hadden gestaan dan de opponenten voor de zege, maar virtueel lagen we inmiddels zeker een ronde voor op de rest van het veld. Mijn 2e kart in deze stint was één van onze minsten maar ook hiermee kon ik de schade beperken.

170507 12h eupen publiek

Na mij ging Rico nog een keer, hij was nog het meest fit en mocht de race uitrijden, gemotiveerd als altijd haalde hij er nog een keer alles uit en wist de ronde voorsprong aan de finish precies te handhaven. BlueStar 2 werkte zich nog heel knap op naar een 2e plek in de wedstrijd, nog voor de Duitsers van Blitz die daar weer net achter zaten. Op een 4e plek was het TGK die tactisch veel lieten liggen, de laatste top 5 plek was voor opnieuw een Belgisch team, Acquity Racing. Voor het 2e jaar op rij wonnen we dus deze prestigieuze race en dat stemde tot grote vreugde op het podium, een super resultaat voor ons en voor BlueStar!

170507 12h eupen podium

24 uur van Brussel

Ruben en Mathias presteren het onmogelijke!
Brussel, 22&23 april 2017

Een wereld ging voor mij open in april 2010, samen met 3 gevestigde namen uit de top van het indoorkarten mocht ik mee gaan doen aan de 24 uur van FKI Brussel. Voor het eerst reed ik op deze speciale indoor/outdoor baan en meteen in een topteam. Al een aantal jaar was ik actief in allerlei kartwedstrijden maar wat ik dat weekend meemaakte was toch weer van een andere orde. Endurance races hebben altijd iets speciaals, en het was in deze race dat ik mijn normen en standaarden een stukje heb verlegd. Opeens waren stints van 2 en een half uur de normaalste zaak van de wereld, voor piepen of klagen was geen plaats, er moest gepresteerd worden en de inspanningen werden beloond. Samen met Bart van de Vel, Nikki Swannet en Mathias Grooten won ik de 24 uur, in zo’n topveld een uitslag om van te dromen. 5 jaar later toen ik deze race voor de 2e keer won in 2015, besefte ik veel meer dan in 2010 hoeveel een overwinning in de 24 uur van FKI eigenlijk waard was, in de tussenliggende jaren had ik wisselende successen geboekt en bleek het niveau altijd hoog en bleek ook dat deze race winnen bepaald geen gemakkelijke opgave is. Het was ook rond 2015 dat het idee opkwam om samen met Mathias deze race eens met z’n tweeën te rijden. Van een gekscherend idee naar het inbeelden van de kick om het onmogelijk geachte te doen. Het inschrijfgeld was vaak een barrière maar eind 2016 besloten we definitief om er in 2017 eenmaal vol voor te gaan, maar dan ook echt vol.

170423 24h team

Op 22 april was het dan zover, de voorbereidingen waren getroffen en we stonden aan het begin van één van de meest uitdagende races uit onze kartloopbaan. Voor mij was deze uitdaging aangaan op dit moment eigenlijk alleen een optie met Mathias, zijn uithoudingsvermogen, mentale kracht en zijn snelheid vormden een combinatie die nodig was om een gooi te kunnen doen naar het podium met 2 rijders. Want eerlijk is eerlijk, uitrijden zou al een hele mooie prestatie zijn, maar eigenlijk was het podium ons enige doel en iedereen weet dat op het podium er 1 plek is die toch net even wat mooier is dan de andere 2. We hadden ons dit weekend naast de baan wel versterkt met onder meer Robin Borremans, Bluestar teamgenoot die bereid was om ons het hele weekend te helpen met coaching en tactiek zodat wij ons na het rijden zo goed mogelijk konden richten op ontspanning en herstel. We hadden vooraf geen concrete verdeling gemaakt van de rijtijden en de stints omdat we dit tijdens de wedstrijd zelf wilden bekijken aan de hand van hoe fit we ons nog zouden voelen. We wilden voorkomen dat we ons in het eerste deel van de race met hele lange stints al kapot zouden rijden, maar anderzijds is met kortere stints het gevaar van te korte rustpauzes aanwezig.

170423 24h mathias

Hoe dan ook, dat het afzien ging worden was wel duidelijk, misschien mentaal zelfs nog wel meer dan fysiek. De concurrentie was ook niet van de minste, Bluestar 2 reed met louter wereldtoppers, Hola Lulu was één van de te kloppen teams, en dan was er ook nog het team van DWT met een viertal toppers aan de start. In de training reden we beide richtingen van de baan, want we zouden ’s nachts van richting wisselen. De baan was nog nat en uiteindelijk besloten we om Mathias de kwalificatie te laten rijden. Onze eerste kart was niet heel geweldig, dus deden we dit gewoon op 80kg en Mathias wist hier een 3e plek uit te slepen. 6 uur moest er op minimaal 90kg gereden worden, de rest op minimaal 80kg. Mathias moest ook de start van de race voor zijn rekening nemen en de eerste stint verliep zonder problemen, we bleven in de top 5 al had Mathias wel veel last van blaren nadat hij met een nieuw paar handschoenen had gereden, wat dat betreft geen lekker begin van de race. We moesten 10 kartwissels en 10 rijderswissels doen en dus waren het stints van zo’n 2 uur en 10 minuten. Na de 1e wissel ging ik meteen rijden en ik kon me in de volgende 2 uur meteen opwerken naar plek 2 achter DWT. Ook ik deed een stint van ruim 2 uur en toen ging Mathias weer verder, meteen op 90kg want nu kwam er een prima kart aan. Onze tactiek was duidelijk in zoverre dat we de beste 3 karts wilden gebruiken voor de 6 uur op 90kg omdat we daarmee dan het minste zouden verliezen. Dit bleek ook wel toen Mathias op 90kg alsnog één van de snelsten op de baan was en we dus hele goede zaken deden.

170423 24h ruben

Met het vallen van de avond ging ik beginnen aan een wat langere stint, waar ik in 2010 nog opkeek tegen een goede 2 en een half uur rijden, was nu een relais van 4 uur en 30 minuten al geen uitzondering meer. We namen het initiatief in de wedstrijd over en ik had een hele strakke dubbele stint, ik stapte rond middernacht uit en Mathias had even kort kunnen slapen, ik voelde me nog relatief fris. Kort voor het einde van mijn stint gebeurden er nog iets opmerkelijks. Eerst viel het licht uit en was het opeens pikkedonker op de baan. Enkele teams verminderden fors van snelheid, maar ik besloot vol door te rijden en daarmee wel een groot risico te nemen, want het zicht was heel beperkt. We wonnen hiermee wel 2-3 seconden per ronden op bijvoorbeeld Hola Lulu voor zo’n minuut of 5 toen het licht weer aan ging en de race gewoon verder ging! We waren constant iets sneller dan de concurrenten in dezelfde karts en dat gaf hoop, maar we wisten ook dat de zwaarste uren nog zouden gaan komen. Terwijl ik voor de 2e keer deze race op de massagetafel ging bij de kinesisten, wisselde Mathias en co van richting, een primeur tijdens de 27-jarige geschiedenis van de 24 uur van FKI, en wel op zo’n manier dat niemand er tijd mee won of verloor, een mooi voorbeeld dat bijvoorbeeld ook in Eupen toegepast zou kunnen worden!

170423 24h podium

Dat betekende dus dat we halverwege waren en we hadden inmiddels ruim 2 ronden voorsprong. Verschillende weddenschappen of we het al dan niet zouden vol houden waren inmiddels afgesloten. Mathias reed weer op 90kg in één van de betere karts en daarom moesten we na 2 uur en 10 minuten wel weer wisselen. In mijn volgende stint merkte ik vervolgens wel dat de vermoeidheid al begon toe te slaan. Na stint van bijna 4 en een half uur had ik weinig hersteltijd gehad en ik voelde de kracht in mijn armen en handen afnemen, en het was nog zo lang. Ik reed nog wel goede tijden maar een tikkeltje minder constant, ik twijfelde een beetje of ik het nog wel zag zitten. Het begon een beetje te regenen en toen ik het stuur aan Mathias, die net voor het instappen nog over had moeten geven, over had gedragen, wilde ik snel wat eten en zo snel mogelijk gaan slapen. Ik vroeg aan de mannen van Bluestar of ze me wakker konden maken als het nodig was. Een uur of 2 kon ik slapen en ondertussen had het nog even goed doorgeregend. Ik werd wakker gemaakt toen Mathias zo’n 3 uur had gereden en ik voelde me wonder boven wonder weer een stukje beter en gooide enkele pijnstillers, zakjes suiker en een blikje energy drank naar binnen. Net als tijdens de 3e stint deed ik (zeer uitzonderlijk) een nekbeschermer om en nog dikke trui aan om de pijn minder te voelen. Dit moest me weer door de volgende stint heen helpen. Mathias stapte uit en schreeuwde in mijn helm, ‘blijven pushen, blijven pushen’. Nog een beetje extra motivatie en het ging weer lekker, met het opkomen van de zon kreeg ik er zelfs weer een beetje lol in en hield ik de 2 ronden voorsprong intact, en dit bleef ook bij de concurrenten niet onopgemerkt.

170423 24h champagne

Ongeveer 4 en een half uur was er nog te gaan toen Mathias weer verder ging. Bij mij begon het geloof in de overwinning langzaam weer te groeien, al was ik wel wat misselijk. DWT bleef nog wel in de buurt, ze kwamen weer op anderhalve ronde en wij moesten nog een uur en driekwartier op 90kg rijden en ook nog een rijderswissel extra doen. Ik ging de laatste stint op 90kg doen en langs de kant werden we fanatiek aangemoedigd, dit was zeer welkom. Filipe Vieira reed bij DWT en liep heel langzaam in, maar ik kon hem op afstand houden. Zodra we de 6 uur rijtijd op 90kg hadden aangetikt kwam Mathias erin en door de wissel slonk onze voorsprong tot slechts 35 seconden! We zaten er allebei behoorlijk doorheen, maar bizar genoeg konden we toch nog hele competitieve rondetijden blijven noteren. Een memorabele overwinning lonkte. Na 24 uur was het dan echt geschiedenis, met 2 rijders wonnen we de 24 uur van Brussel, een waanzinnige prestatie die door velen voor onmogelijk werd gehouden. De waardering die we kregen was zeer, zeer bijzonder en de mooiste overwinning uit mijn kartcarrière was een feit. DWT kwam op 38 seconden als 2e over de streep terwijl Bluestar 2 op 5 ronden van ons Hola Lulu met een ronde had afgetroefd. De champagne mocht nu rijkelijk vloeien en met onze laatste krachten tilden we de beker op boven ons hoofd, we hebben het geflikt al moest het besef nog binnendringen. De uren (en dagen) die volgden waren iets minder prettig en stonden in het teken van herstel, maar voor deze keer was het alles meer dan waard, de smaak van voldoening en tevredenheid ging de pijn ver te boven. Iedereen die ons geholpen heeft, de toeschouwers en onze Bluestar teamgenoten en niet te vergeten de sponsors Kinepolis en Foamzoo wil ik bij deze nogmaals hartelijk bedanken!

Foto’s met dank aan Serge Coppieters

170423 24h mathias en ruben

6 uur nightrace FKI

Bluestar naar podium door sterk 2e deel
Machelen, 25 februari 2017

Op zaterdagavond 25 februari was de 5e editie van de 6 uur nachtrace bij FKI in Machelen (Be). Deze race wordt georganiseerd door Ward Maenhout en heeft altijd een lage inschrijfprijs en veel sterke deelnemende teams. Er waren nu 26 teams en ik reed voor Bluestar samen met Mathias en Rico. De race was deze keer opgesplitst in 2 aparte delen van 3 uur waarbij je in beide races punten kon verdienen die de uiteindelijke uitslag zouden bepalen. De kwalificatie voor race 1 was 3 maal 5 minuten in 3 verschillende karts met telkens dezelfde rijder. Omdat er voor de race nog een andere groep was die de baan bezet hield had niemand kunnen trainen, dat was op zich wel een leuke bijkomstigheid. Wij kenden een matige kwalificatie, mede door een achterblijver die 1 van onze hotlaps verknalde en een mindere kart waarmee we ook de race moesten starten, P8. Rico startte de race en had nog geen meter gereden, zeker met deze lastige kart was dat niet makkelijk. Hij viel dan ook wat terug in het begin van de race en probeerde de schade zoveel mogelijk te beperken. Mathias ging als 2e en had ook geen geweldige kart, onze directe concurrenten kregen deze karts wel na ons, maar hadden wel startkart nummer 2 (wij waren team 1 en moesten steeds als eerste wisselen) die toevallig heel goed was. Hierdoor keken we al snel tegen een grote achterstand aan op bijvoorbeeld DWT en CU@Traxxis.

Omdat we de baan nog niet kenden besloten we Rico en mij 2 stints in dezelfde richting te laten doen, zodat we niet 2 maar slechts 1 baan hoefden te leren kennen. Rico deed daarom ook de 3e stint en we lagen na de 2 verplichte rijderswissels op plek 10. Rico was dit keer goed op dreef en wist nog naar plek 7 terug te komen, DWT (Filipe Vieira en Dylan de Wolf) wonnen de race voor Mats de Jong en Cedric Wauters (CU@Traxxis). In race 2 werd de finishvolgorde van race 1 als startvolgorde gebruikt, behalve dat 1 en 2, 3 en 4 etc werden omgedraaid. Wij startten dus vanaf 8 en ik mocht gaan aanvangen. We hadden nu wel een lekker kartje en ik kon mijn weg gestaag naar voren banen met mooie inhaalacties. Na een minuutje of 20 lag ik op P2 en kon ik aansluiten bij koploper DWT. Filipe begon vol te verdedigen en dat was voor ons reden om een vroege rijderswissel te doen. Mathias ging rijden en hij was meteen razendsnel, hierdoor kwamen we na de 1e kartwissel weer aan kop van de race te liggen toen ook DWT hun 1e rijderswissel deed.

podium 6h fki

Onze 2e en 3e kart waren prima, niet zo goed als de 1e, maar Mathias kon wel een seconde of 15 weglopen bij de andere teams, en dat gaf wat ruimte voor de laatste stint. Ik kon constante tijden rijden, Filipe kwam wel wat dichterbij, maar moest eerst nog voorbij Cedric zien te komen die nu weer op P2 reed en de deur mooi dichthield. Filipe kwam er na wat duw en trekwerk wel voorbij, maar had toen wel al een achterstand van meer dan 20 seconden. Hij had nu de kart die wij in het begin van deze race hadden en dus pakte hij nog wel wat tijd. Een heel kortstondig regenbuitje kon de overwinning niet meer in gevaar brengen, ik verloor nog wat tijd door een aantal hotlaps te rijden, waarbij ik de snelste raceronde nipt miste. We wonnen race 2 met 14 seconden voorsprong en opgeteld kwamen we daarmee uit op een 3e plek, achter DWT en CU@Traxxis. Over 2 maanden is bij FKI de 24 uurs race waar er waarschijnlijk weer veel dezelfde teams en nog enkele andere sterke teams aan de start zullen staan!

10 uur Mol in Action

Bluestar lang aan de leiding maar wint niet
Mol, 5 februari 2017

Op zondag 5 februari was er in het Belgische Mol een 10 uurs race. 16 teams stonden aan de start en daarbij een aantal hele sterke teams. De mannen van Traxxis waren zoals altijd in Mol goed vertegenwoordigd en horen daar altijd bij de favorieten. Ook Bluestar had vandaag 3 teams ingeschreven, waarvan 1 mix team met Traxxis (Blue Traxxis bestaande uit Yoan, Romano en Stefan). Ons team bestond vandaag uit Kevin, Opnithi en Mathias, al zou laatstgenoemde pas later op de dag aanwezig zijn in verband met een andere wedstrijd eerder dit weekend. Voor mij was het al weer 2 jaar geleden dat ik in Mol had gereden en de baan was dan ook niet meer hetzelfde. Gelukkig hadden we een kwalificatie van 30 minuten waarin ik de baan even kon testen. Het ging lekker en Kevin deed het laatste deel van de kwalificatie. Hij moest alleen Bart van de Vel, terug van weggeweest maar nog steeds snel, voor zich dulden op de startgrid. De race was opgedeeld in 9 stukken van iets meer dan een uur en tussendoor werd er iedere keer van kart en eventueel ook van rijder gewisseld. Om de karts te rouleren waren er 2 poules gemaakt die helaas op loting waren ingedeeld en niet op sterkte, al is dat laatste natuurlijk nooit makkelijk en ook vervelend om wellicht enkele mensen te moeten ‘beledigen’. Toch kon dit wel een bepalende invloed op de wedstrijd gaan hebben omdat onze 2 grootste concurrenten in de andere poule zaten er en best grote kartverschillen aanwezig waren.

Onze eerste karts waren in ieder geval prima en Kevin en ik konden in de eerste 2 uur de koppositie pakken en een mooie voorsprong opbouwen van zo’n 10 seconden. Constant rijden was vandaag enorm belangrijk zoals eigenlijk altijd in endurance races, hier kan je tijd op winnen. Opnithi ging als 3e en had een heel lekker kartje. Hij maakte hier mooi gebruik van door alle andere rijders op een ronde te zetten. Vooral Traxxis BVX (Christophe en Nick) hadden in het begin wat mindere karts en verloren wat terrein. In het 4e uur kregen we onze eerste mindere kart en die stint ging ik doen, het ging redelijk goed maar we verloren wel wat terrein, aan het einde van de stint was de voorsprong op P2 (Bluestar Junior en Blue Traxxis) nog ongeveer 40 seconden. Na mij ging opnieuw Opnithi en omdat Kevin zich niet zo fit voelde deed ik de stint daarna in onze slechtste kart van de wedstrijd. Dit was geen pretje en in deze stint verloren we onze ronde voorsprong op Traxxis BVX die weer sterk kwamen opzetten en P2 hadden overgenomen. Het was inmiddels eind van de middag en ook Mathias was aangekomen op de kartbaan, hij kon in de 8e stint zijn opwachting maken. We lagen na de wissel op de 2e plek net achter Christophe, maar we hadden geen kart waarmee we hem bij konden houden. De achterstand liep op naar zo’n 20 seconden en ondertussen naderde Blue Traxxis ook snel.

De situatie werd steeds lastiger en ook Kevin kon hier met de kart die we in het 9e uur kregen geen verandering in brengen. Het was knokken voor wat we waard waren. Alle andere teams uit onze poule lagen ruim achter ons, Bluestar junior deed het netjes op een 4e plek, maar wel zo’n anderhalve ronde achter ons. OOS International met Mats, Selina en Mika reed ook sterk en finishte uiteindelijk op een verdiende 5e plek. Mathias deed bij ons de laatste stint, en onze hoop was gevestigd op een duel tussen de 2 koplopers. Dat duel kwam er ook, Romano sloot aan bij Christophe en met nog 25 minuten te gaan begonnen we flink in te lopen. Christophe verdedigde echter niet zo zwaar, en Romano zag zijn kans schoon om er snel langs te komen en de overwinning veilig te stellen. Een verdiende overwinning voor de mannen van Blue Traxxis want ze reden allemaal heel sterk. Wij finishten de wedstrijd op de 3e plek, op zich zeker niet slecht maar gezien we onze zinnen hadden gezet op de overwinning natuurlijk wel een kleine teleurstelling. Proficiat ook aan Nick en Christophe met een hele sterke race! Veel dank aan onze sponsor van deze race, Thermoklima.

170205 mol 10h

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap

Ruben sleept 10e individuele Zeeuwse titel binnen in nieuwe karts
Middelburg, 28/29 januari 2017

Op zaterdag 28 januari begon de 16e editie van het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap bij Indoor Karting Middelburg met de jeugd. Sinds een aantal jaar is de opzet gewijzigd van een 2-daags evenement waarbij alle klassen om de beurt rijden naar 2 losse dagen waarbij alle rijders op 1 dag hun kampioenschap afwerken. De kids in de kinderkarts werden door middel van een kwalificatie in 2 groepen verdeeld, waarbij er geweldige duels ontstonden tussen de jongste indoorkarters. De strijdlust, de emotie en zeker ook de sportiviteit die deze jeugdige matadoren lieten zien was om van te smullen. De b-poule werd na 4 zwaarbevochten manches gewonnen door Mats Leenaars. In de a-poule draaide de 4 heats uit op een tweestrijd om de titel tussen Youri Bonte en Hugo Leenaars, die uiteindelijk in de finale werd beslist in het voordeel van Hugo. Ook om plek 3 was er een spannende strijd, hier waren het Mika Bison en Amine Abidi die elkaar het leven zuur maakten, Amine ging er uiteindelijk met de laatste podiumplek en een mooie trofee vandoor. Bij de kids waren er echter geen verliezers, iedereen kreeg een welverdiende medaille en alle kids verlieten met een glimlach de baan, zo ook de meeste toeschouwers want het was schitterend om te aanschouwen!

zikk2017 jeugd1zikk2017jeugd2

En als het kijken naar de kids nog niet mooi genoeg was dan maakte het kampioenschap bij de junioren het helemaal af. Op de voet gevolgd door enkele verslaggevers van Omroep Zeeland haalden zij het beste in elkaar naar boven. In de eerste race ging Ziggy van de Port er met de overwinning vandoor, hij stelde zich daarmee gelijk kandidaat voor het eindpodium. Er waren echter meer mannen die hun zinnen hadden gezet op één van de mooie podiumprijzen, Guillermo van Pamelen en Eliano de Vos domineerden de afgelopen 3 jaren de kids klasse op het Zeeuws kampioenschap en volgden Ziggy op korte afstand. Dezelfde 3 mannen wisten ook in race 2 en 3 de top 3 te bezetten, Eliano werd steeds 3e terwijl Guillermo het heft in handen nam door twee keer te winnen. De finale moest de beslissing brengen en Guillermo liet zich hierin niet meer verrassen, hij won ook de laatste race en kroonde zich meer dan verdiend tot Zeeuws kampioen, zijn 2e titel na de titel bij kids in 2014. Ziggy hield knap stand op plek 2, terwijl Eliano 3e werd, al werd het in de laatste race nog erg spannend toen onder meer Mike Dijkgraaf heel sterk kwam opzetten en nog veel punten goedmaakte. Beeldverslag omroep Zeeland
zikk2017 junioren (1)16265888_1365699876835414_5735620729780911733_n (1)
Op zondag ging het spektakelstuk verder met de senioren, dit keer onderverdeeld in 4 klassen, 45+ (85kg), koningsklasse (100kg), middengewicht (85kg) en vedergewicht (70kg). Net als gisteren werden er ook vandaag 4 races per klasse gereden, met daarin een hotlap voorafgaand aan iedere race en één verplichte pitstop in de vernieuwde pitstraat met 2 pitlanes. De eerste 2 races waren in de omgekeerde richting en de dag werd afgesloten in de normale richting. Er waren vandaag veel deelnemers, sommigen al met het oog op het aanstaande IEKC dat volgende maand bij IKM wordt verreden. Terwijl veel deelnemers genoten van de klassieker Federer-Nadal in de kantine, waren de 45+ mannen al op de baan voor hun eerste wedstrijd. Detlef Pahl bleek de sterkste onder de ‘oudjes’, hij liet zien dat je ook op 45-jarige leeftijd of hoger nog geweldige tijden kan neerzetten. En hij was zeker niet de enige die hard ging, hij werd op de voet gevolgd door Jan-Kees Luteijn en Johan Wisse die 2e en 3e werden.

zikk2017 45+

De zwaargewichten strijden traditiegetrouw onder de noemer ‘koningsklasse’. Hoewel de deelnemers vaak de rust zelve zijn en een gemoedelijke sfeer doen vermoeden, zijn ook deze mannen bloedfanatiek en gebrand om het beste uit iedere race te halen. De koningsklasse die op 100kg wordt verreden wordt al jarenlang gedomineerd door 1 man, niemand minder dan Leroy Wehmuller. Niet dat Leroy ieder jaar makkelijk al zijn races wint, daarmee zouden we de concurrentie tekort doen, maar hij is wel degene die meestal aan het langste eind trekt en al 8 keer de sterkste was. En dus ging hij ook nu als favoriet het kampioenschap in. Dennie Sturm ontpopte zich als zijn voornaamste opponent al moest hij in de eerste 2 races toezien hoe Leroy er 2 keer met de overwinning vandoor ging. Onder meer Peter van Dongen en Simon Joosse streden sterk mee in de voorhoede. Door in de laatste 2 races te winnen zette Dennie de druk vol op Leroy. Terwijl Simon beslag legde op de 3e plek bezweek Leroy niet onder de druk, hij haalde het maximale uit zijn karts en wist precies genoeg punten te pakken om zichzelf opnieuw te kronen tot Open Zeeuws kampioen, heel knap.

zikk2017 100kg

Net als in 2009, 2010, 2011, 2013 en 2014 reed ik deze keer weer mee in de middengewichtsklasse die deze keer op 85kg werd gereden. Aangezien dit ook het gewicht wordt voor het IEKC en er met de nieuwe karts werd gereden voor mij gelijk een hele goede training. Maar het Open Zeeuws kampioenschap als training beschrijven mag natuurlijk niet, want deze titelstrijd waaraan ik al sinds 2004 ieder jaar heb deelgenomen is veel meer dan dat. Althans, voor mij is het een race die ik altijd heel erg graag wil winnen, zo ook vandaag. Race 1 begon lastig voor mij, met een 3e startpositie achter Mats de Jong en Joris Sturm. Ik had een kart met veel onderstuur, de voorbumper raakte met remmen soms de grond en hierdoor moest ik sommige bochten maken door middel van mijn rem in plaats van mijn stuur. Dit was een uitdaging maar het lukte me wel om nog een 2e plek uit het vuur te slepen, ik kon Joris inhalen maar Mats was net iets te snel. In race 2 pakte ik wel overtuigend pole position maar had ik het ook niet gemakkelijk in de race. Dit keer werd ik op de hielen gezeten door Tim Leloux die in de 1e race ook al 3e werd en zich nadrukkelijk kandidaat stelde voor 1 van de topposities vandaag. Hij zette me onder druk met een slimme pitstop maar ik kon er gelukkig nipt voorblijven. Patrick Bakker werd deze race 3e.

zikk2017 rico rubenzikk2017 leroy ruben

Daarna draaiden we de rijrichting om en gingen we verder met heat 3. Opnieuw was het Tim die snel was, hij pakte pole position nipt voor mij. In een hele spannende race wist ik hem in te halen alvorens hij wederom relatief vroeg de pits in dook. Met de pitstop verloor je maar 1 a 2 seconden omdat je een stuk van de baan afsnijdt en die tijd liep Tim weer in. Ik zat dus in een lastig parket want als ik zou stoppen zou ik zeker terugvallen en misschien ook in de knoop komen met andere rijders zoals Wouter Verbaarschot die vlak achter Tim zat. Ik wachtte even af wat er achter me zou gebeuren en toen Wouter in de aanval ging bij Tim zag ik mijn kans schoon om te pitten, in de hoop dat ik net genoeg voorsprong had om de leiding te behouden. En dat lukte, bumper aan bumper kwamen we over start-finish maar ik kon mijn 2e zege van de dag veiligstellen. Achter ons werd er fors gestreden en een ongelukkige crash met Wouter en Cuma Kastaci (in 3e positie) zorgde voor een kleine chaos op de baan waarin ook Mats om werd getikt. Na 3 races kon alleen Tim mij mathematisch nog inhalen, ik had echter wel mijn beste kart van de dag en dat maakte het wat makkelijker. Met een 41.999 kon ik pole position pakken en vervolgens ver wegrijden van de rest, een heerlijke afsluiter met een 41.63 als snelste raceronde waar ik erg tevreden mee was, dit was maar zo’n twee en een halve tiende achter de beste tijd van het weekend op veel minder gewicht. Tim deed het opnieuw super door weer als 2e te finishen en kon heel tevreden zijn met zijn 2e plek in het eindklassement. Mats wist zijn hoofd koel te houden en haalde voldoende punten om Patrick en Joris van zich af te houden in de strijd om plek 3 in de eindstand. Voor mij was het mijn 10e individuele Zeeuwse titel, na 2x junioren kampioen haalde ik nog 3 titels bij de vedergewichten en nu 5 in het middengewicht!

zikk2017 85kg

Als laatste kwamen vandaag de vedergewichten de baan op, zij reden op 70kg en het leek bijna een juniorenkampioenschap aangezien Annelien met slechts 22 jaar de oudste deelnemer was. Het was mooi om te zien dat er zeer wisselende resultaten werden geboekt, de rijders waren erg aan elkaar gewaagd en het feit dat er 2 dames meestreden om de podiumplaatsen bewees dat het een goede beslissing was van IKM om de damesklasse in de ban te doen. Zowel Selina Balneger als Annelien reden erg sterk en daar hadden snelle mannen zoals Rico Haarbosch, Lorenzo Stolk en Mika Mathia het maar druk mee. Uiteindelijk was het toch de 3-voudig junioren kampioen van de afgelopen jaren (Rico) die kwam bovendrijven als de nieuwe kampioen bij de vedergewichten. Selina werd 2e op 3 punten achterstand en in de laatste race waren het Lorenzo en Annelien die streden om overwinning en daarmee de 3e plek in de eindstand. Hoewel Annelien pole position pakte met een waanzinnige 41.5 en de snelste tijd van het weekend reed met 41.3 was het wel Lorenzo die met een mooie inhaalactie de 3e plek in de eindstand bemachtigde. Deze spannende race besloot het weekend en voor veel Zeeuwse karters en de kartbaan zelf zal het nu toewerken worden naar het IEKC waarin een hoop snelle Europese toppers zal neerstrijken op het Zeeuwse asfalt.

Beeldverslag omroep Zeeland

zikk2017 70kg

555 laps KCR

The Dutch Value sterk naar podiumplek
Roosendaal, 7 januari 2017

Op zaterdag 7 januari werd bij Kart Centre Roosendaal wederom de 555 ronden verreden, een endurance race van een kleine 6 uur. Ik ging deze race rijden voor The Dutch Value, maar dit keer eens niet met bijvoorbeeld Rico, Lorenzo of Selina, maar met één van onze opkomende talenten, Jarno! Vlak voor de wedstrijd hoorden we dat Ian zonder team was komen te zitten, en dus vroegen we hem nog als 3e rijder bij ons team. Er moesten vandaag opnieuw 3 stints op 95kg gereden worden, en bij de kwalificatie moesten er 2 rijders aantreden voor een hotlap, eentje op 80kg en eentje op 95kg. Jarno ging voor ons op 80 en ik op 95, en samen konden we de 3e startplaats bemachtigen. Het zat dicht bij elkaar, maar met mijn snelste ronde op 95 had ik veel vertrouwen in de race. Jarno begon voor ons team de wedstrijd en probeerde meteen P2 over te nemen van Mike Bartelen (die samen met Lorenzo reed). Dit lukte net niet en hierdoor kwamen we een beetje in het gedrang. Rico was de grote profiteur en ging er als een haas vandoor. Toen de stofwolken na de openingsfase waren opgetrokken lagen wij op plek 5, met daarvoor Eliano die voor ZHL opstoomde naar voren. Hij haalde even later ook Selina in die samen met Mika voor OOS International reed.

IMG_3795

Ieder uur moest er van kart gewisseld worden en dus was het zoeken naar een balans van gaan voor de beste karts en tegelijkertijd de stints op 95kg zo kort mogelijk proberen te houden. Ik ging het 2e uur op 95kg rijden en kon hierin de 4e plek overnemen van OOS. Het ging erg lekker, en samen met Rico, Patrick en Lorenzo die ook op 95kg reden voerden we het veld aan met tijden die redelijk dicht bij elkaar lagen. Er werden in deze stints niet veel verschillen gemaakt. Als 3e ging bij ons Ian, onze wissel was niet perfect waardoor Ian een lastige kart had, maar gaandeweg vond hij steeds beter zijn ritme en uiteindelijk wist hij weer een plekje verder op te schuiven naar voren. Ian reed uiteindelijk een hele goede stint en kon een ronde pakken op ZHL, waardoor we op dat moment goed op koers lagen voor het podium. De koplopers waren inmiddels wel een rondje van ons weggelopen, maar in de 4e stint die ik weer op 95kg deed kon ik weer iets inlopen. Het ging erg lekker en samen met Lorenzo waren we duidelijk de snelste rijders op 95kg. Lorenzo reed op P2 dus helaas kon ik op hun niet veel tijd goedmaken, het verschil was ongeveer een halve ronde in ons nadeel.

IMG_3798 (1)

In de 5e stint kwam Selina voor OOS weer sterk opzetten en moest Jarno alle zeilen bijzetten om haar van zich af te houden. Jarno reed een keurige stint en kon ondanks wat pijn in zijn nek snelle en constante tijden blijven rijden. Deze hadden we ook nodig want ook Eliano voor ZHL was weer snel en zo leken er nog 3 teams voor plek 3 te gaan strijden, de top 2 leek vast te staan. De laatste wissel was cruciaal en Selina had inmiddels P3 gepakt. Jarno liet zich echter niet gek maken en bleef heel goed in de buurt. Er waren veel teams die lang wachtten op een goede kart en wij namen uiteindelijk initiatief door te wisselen voordat we in de knoop kwamen te zitten met de tijd. Dit pakte goed uit, want even later moest OOS van hun gas om de pits in te kunnen en zo hadden we al met de wissel P3 weer terug in handen. In mijn laatste stint ging het opnieuw goed, samen met Lorenzo reed ik veel 36.4 en dat bleek ook de snelste tijd te zijn op 95kg en slechts 2,5 tiende achter de snelste raceronde op 80kg. Toen ZHL en OOS in gevecht gingen voor P4 ging onze voorsprong nog van een halve ronde naar meer dan een volle ronde bij het vallen van de finishvlag. Een heel mooi resultaat met dit jonge en talentvolle team, leuk om eens in deze teamopstelling te rijden! Ondertussen lieten Danny en Rico er geen twijfel over bestaan dat zij de terechte winnaars werden van deze editie 555 laps, ze wonnen met een rondje voorsprong op Mike en Lorenzo op plek 2, proficiat aan deze snelle mannen.

IMG_3800

Racehall of Champions

Ruben sluit jaar op mooie wijze af in Denemarken
Aarhus (Dk), 27/28 december 2016

161227 rhoc dutch value

Net als vorig jaar ging ik ook in 2016 in de laatste week van 2016 naar Denemarken om daar mee te doen aan de Racehall of Champions. Ondanks dat we vorig jaar niet helemaal tevreden waren over de organisatie, besloot ik samen met Rico om de verre trip opnieuw te maken. De sterke internationale deelnemerslijst en de imposante kartbaan van dit evenement zijn erg aantrekkelijk, zeker in deze tijd van het jaar waarin er weinig andere grote wedstrijden zijn. Dit jaar ging ook Mike Dijkgraaf mee, de jonge Dutch Value telg heeft dit jaar al vele internationale wedstrijden gereden en was ook nu van de partij. Op 2e kerstdag, maandag 26 december kwamen we aan op de baan om onze eerste trainingsheats te rijden. Het ging meteen lekker en ik reed zowel op 80kg als 100kg, want dit waren de 2 klassen waarin ik ging rijden. Op de eerste dag, dinsdag de 27e, stond de 100kg klasse op het programma. Alle 47 rijders moesten eerst 4 korte kwalificatieheats rijden, alleen voorafgegaan door een korte kwalificatie van zo’n 4 ronden.

161227 rhoc ruben boven 100

Mijn eerste race verliep prima, ik kon starten vanaf plek 2 en samen met Ian Andersen wegrijden van de rest. Hij ging ietsje harder dan mij, maar met een 2e plek was ik tevreden. Dit was een veel betere start dan vorig jaar, toen ik in de 100kg klasse constant pech had en achter de feiten aanliep. Het was vooral zaak om de 4e heats goed door te komen en een top 5 startpositie voor de finale te pakken, de finale is beslissend en met een goede kart is dan alles mogelijk. Er waren zeker wat kartverschillen, maar met een goede kwalificatie kon je wel wat schade beperken. In de 2e heat pakte ik de pole position en vervolgens ook de overwinning net voor een aantal snelle Denen, zo stond ik er na 2 heats heel goed voor! Rico had vandaag niet veel geluk met zijn karts, voor hem was het telkens knokken om de schade te beperken.

161227 rhoc podium 100

In heat 3 en 4 had ik ook wat mindere karts en moest ik genoegen nemen met een 7e en 10e plek na een aantal interessante gevechten, hierdoor viel ik ietsje terug in de stand. Nadat alle kwalificatieheats waren afgewerkt stond ik gelukkig nog 5e (als enige niet Deen in de top 10) met dus nog alle kans op het eindpodium. Rico moest het gaan doen vanaf een 15e startplek, terwijl ook Marcel Hollink zich als 3e Nederlander had geplaatst voor de finale net voor Rico. We hadden zo onze twijfels bij de eerlijkheid van de kartloting, enkele locals hadden continu goede karts en het systeem leek zeker niet random maar manueel toegewezen. Voor de finale verliep de loting gelukkig wel eerlijk en transparant via het omdraaien van de nummerbordjes. Ik pakte hier een prima kart. We startten in volgorde van de ranking en vooraf was er een korte warming-up. Hierin kon ik de snelste tijd pakken en dus had ik goede hoop op een mooie race. Gelijk in de 1e ronde kon ik profiteren van een scrimmage tussen Nicki Thiim (de bekende Deense touringcar coureur) en een andere Deen, Markus Bang. Zij streden om plek 3 en waar er 2 vechten om een been gaat de 3e er mee heen. Dit was nu ook zo en binnendoor pakte ik ze allebei in één keer. Mathias Sponholtz en Nicolaj Kandborg hadden op kop wel meteen een gaatje en dus moest ik in de achtervolging. De race was maar een kwartiertje en dus had ik niet veel tijd. Ongeveer halverwege sloot ik aan bij Kandborg en ik kon hem meteen inhalen. Zo lag ik op plek 2 en ging ik op weg naar de leider. Ik kwam echter enkele minuten te kort om het gat te dichten, met de snelste raceronde in handen eindigde ik op plek 2 op slechts 8 tienden van de winnaar Sponholtz. Rico eindigde na veel duw en trekwerk van allerlei rijders als 16e, net voor Marcel op P19. Balen dat ik net niet won, maar wel was ik erg blij met mijn 1e podiumplek tijdens de individuele Racehall of Champions.

161227 rhoc ian and ruben

Ik zeg individuele omdat er ook nog een 1-uurs endurance race was, hierin werd ik vorig jaar in een gelegenheidsteam 3e met een Italiaanse rijder. Ook dit keer deed ik mee, samen met Ian Andersen, een hele snelle (en dove) rijder van de Faroer Eilanden. De race werd verreden in de snellere 390cc karts die tijdens het WK van 2013 ook gebruikt werden. Na een kwalificatie van 10 minuten volgde een race van 50 minuten waarin we 2 pitstops moesten maken. Helaas hadden we maar 1 kart, en deze was niet super. We kwalificeerden als 3e, maar verloren deze positie gedurende de race. Helaas verloren we tijdens onze 1e pitstop ook veel tijd doordat we de gordel niet snel vast kregen en ondanks een hele snelle 2e wissel waardoor we nog even P3 terug overnamen, moesten we uiteindelijk genoegen nemen met plek 4. Een vervelende plek, maar het was leuk om weer even in deze karts te rijden en tevens om eens met deze sympathieke rijder samen te racen.

161227 rhoc team

Op dag 2 was het tijd voor de hoofdklasse, de 80kg categorie en ook de junioren die op 65kg reden. Hierin reden zowel Mike als Rico heel erg sterk. Mike streed in de finale mee om de 3e plek, maar zakte uiteindelijk iets terug en moest genoegen nemen met een 10e plek, hij deed het geweldig en als één van de jongste deelnemers in zo’n sterk veld kan hij heel trots zijn! Rico was duidelijk de sterkste in deze categorie en werd na zijn 2e plek van vorig jaar nu verdiend 1e. In de 80kg klasse verliep mijn dag erg goed, met een 2e, 4e, 5e en hele mooie 1e plaats in de laatste heat, wist ik me als 2e te plaatsen voor de grote finale. Hierin moest ik op de startgrid alleen Jannik Nielsen voor me dulden, de thuisfavoriet wist ik in de laatste heat, net als Rico een heat eerder, nog mooi te verslaan maar was wederom erg sterk. Rico ging vandaag als 4e door naar de finale en dus was er voor ons nog van alles mogelijk.

161228 rhoc podium 80

Ik pakte dit keer een matige kart uit de stapel en kwam in de warming up niet in de top 12 voor. Dit beloofde niet veel goeds. Toch kon ik in het begin van de race aansluiten bij Nielsen en in de slipstream kon ik bijblijven. Zowaar kon ik na enkele ronden de leiding overnemen met een mooie inhaalactie eind rechte stuk. Nielsen bleef vol op mijn bumper en dus moest ik een beetje verdedigen. Vol verdedigen was geen optie, want buiten het feit dat je hier dan blauw krijgt, zouden ook de nummers 3-7 kunnen aansluiten. Nielsen wurmde zich er tussen, even leken ze een stop & go te geven, maar deze werd toch teruggetrokken en vervolgens kon hij een klein gaatje slaan. Achter me kwam Filipe Vieira aansluiten en die kon P2 overnemen. Ik wilde geen tijd verliezen met verdedigen en aansluiten om mijn podium zeker te kunnen stellen. Tevens gokte ik nog op een strijd tussen Vieira en Nielsen die mij wellicht nog kon helpen. Vieira kwam nog bij Nielsen in de voorlaatste ronde, maar kon hem niet meer voorbijkomen, ik was net te ver weg om weer aan te kunnen sluiten. Maar het lukte me om de 3e podiumplek te pakken, en daar was ik met deze kart heel erg blij mee. Rico kwam nog wel dichtbij, nadat hij in het begin van de race was dwarsgezeten en daarna Ian Andersen nog had ingehaald. Zo was het voor mij mijn 2e podium in 2 dagen en daar was ik erg tevreden mee.

161228 rhoc podium 65

’s Middags was er in de tankpauze nog een shoot-out geweest in de superkarts tussen 8 rijders van 8 verschillende landen. Hierin had ik al mijn 3 duels gewonnen van respectievelijk Ian Andersen (Faroer Eilanden), Regis Gosselin (België) en de Deen Nicolaj Moller Madsen in de finale! Een spectaculair tussendoortje voor de fun waarmee ik ook nog een gratis deelname voor volgend jaar won. Al met al een paar hele leuke dagen in Denemarken, het kartseizoen 2016 zit erop en daar kijk ik meer dan tevreden op terug, tegelijkertijd kijk ik uit naar nieuwe toernooien in 2017!

161228 rico and ruben

12 uur Hurricane Dolhain Karting

Bluestar domineert ook editie 2016
Dolhain, 5 november 2016

Op zaterdag 5 november was de 12 uur van HDK in het Belgische Dolhain opnieuw gepland. 16 teams stonden aan de start, met daarbij zowel Duitse, Nederlandse als natuurlijk ook Belgische deelnemers. Al vroeg waren we op de kartbaan aanwezig omdat er nog een uurtje vrije training voorzien was bij de race. Hier kon ik mooi gebruik van maken, want het was pas de 2e keer dat ik in Dolhain reed en deze layout was compleet nieuw voor mij. Ik reed vandaag mee met de Bluestar toppers Tristan, Yoan en Mathias, waarvan de eerste 2 thuisrijders zijn in Dolhain! Gregory was aanwezig om ons wederom te coachen en daarnaast was er ook nog een Bluestar Junior team dat aan de start verscheen met Bastien, Logan, Giovanni en Rico, ook een heel sterk team. De kwalificatie was 1 rondje in dezelfde kart en deze nam Tristan voor zijn rekening, hij troefde hiermee de 15 andere teams af, al was het verschil met de nummer 2 extreem klein, Benjamin Kaivers reed de 2e tijd op 0,001 seconde van ons.

161106 12h dolhain bluestar

We reden vandaag met alle karts, dat betekende 16 kartwissels en 17 stints van zo’n 42 minuten. Tijdens de kartwissels mocht er niet van rijder gewisseld worden, en er waren verder geen minimale vereisten voor het aantal rijderswissels. Dit zorgde ervoor dat er lange stints gereden moesten gaan worden, want een rijderswissel kost al snel 12 seconden. Tristan deed dan ook meteen een lange stint en deed dat fantastisch, hij reed meter voor meter weg bij de naaste opponenten en na zo’n 3 uur hadden we al bijna een rondje voorsprong toen Mathias erin ging. Naast Bluestar Junior en het BGTK team van Benjamin, Kevin Huet, Guillaume Germis en Thomas Haglestein was ook Traxxis sterk met meerdere teams, waarvan Traxxis Thx al snel onze grootste bedreiging leek. Zij hadden een line-up van Stefan Verhofste, Christophe Verhoeven en Romano Franssen!

Mathias reed een geweldige stint, ook hij pakte net als Tristan 4 karts en breidde de voorsprong uit naar bijna anderhalve ronde. Yoan ging als 3e en hij is altijd bloedsnel in Dolhain, zo ook vandaag. Hij reed zo constant, daar kwam niemand anders in de buurt en dus een super kracht om in je team te hebben. Ondanks dat hij enkele mindere karts had wist hij toch uit te lopen naar een voorsprong van 1 ronde en 40 seconden. Als 4e en laatste mocht ik dan instappen, na ruim 8 uur gewacht te hebben, was het dan eindelijk mijn beurt. Ik had een aantal leuke stints, in mijn 1e kart kon ik Rico die voor Bluestar Junior op plek 3 reed, op 2 ronden zetten, en met de 2e kart lukte dat ook bij Stefan van Traxxis Thx. De 2 stints daarna kon ik de voorsprong nog wat uitbreiden. Er was nog 1 stint over en gezien onze royale voorsprong hadden we ruimte om nog een extra publiekswissel te doen, Tristan mocht het karwei afmaken en reed nog eens een formidabele stint. Door de extra wissel wonnen we de race met 2 ronden min 1 seconde voorsprong, Rico had nog een mooie 2e plek voor Bluestar Junior veiliggesteld!

161106 12h dolhain podium

Omdat we tijdens de race gestaag wegliepen van de rest was er nooit echt grote spanning voor de overwinning, alleen tijdens de 1e kartwissel stonden we heel even de leiding af en daarna waren we gevlogen. Een dominante overwinning en de voorsprong stemde ons met dit deelnemersveld enorm tevreden, wederom een mooie endurance race die we op ons palmares konden bijschrijven!

10 uur nightchallenge KCR

Ruben & Rico zeer strak naar overwinning!
Roosendaal, 22/23 oktober 2016

Op zaterdagavond 22 oktober stond de 2016 editie van de 10 uur nachtrace gepland bij KCR. The Dutch Value stond uiteraard op de deelnemerslijst en misschien wel in de sterkste line-up, ik vormde samen met Rico een koppel en dus konden we onze borst natmaken voor flink wat uurtjes sturen in de nacht. We waren er beiden helemaal klaar voor en dat bleek ook in de kwalificatie toen Rico gelijk de toon zette met een mooie pole position!! Op plek 2 stond Guido van den Heiligenberg van GGDD racing en daarachter heel knap Jarno Hermans van Dutch Value mix, een jeugdig team van Mike Dijkgraaf, Mike Bartelen, Guillermo van Pamelen en de dames Tess Verschoor en Mellanie Motz! In het eerste uur kon Rico langzaam maar zeker een stukje wegrijden van de rest. Ian Verschoor kwam heel sterk naar voren voor MIS Racing (Mika Mathia, Stijn van der Hof en Ian). Deze editie was er geen gestress rond de kartwissels, want ieder uur werd het veld in omgekeerde volgorde van de startgrid naar binnen geroepen voor een kartwissel. Zodoende kregen alle teams één voor één alle karts een uurtje onder hun kont.

Dit haalde een stukje tactiek weg, maar wel zo eerlijk en dus was het gewoon alles uit iedere kart halen! Rico wilde graag beginnen met een lange stint, zelfs na 3 uur zag hij er nog fris uit maar toen was het toch tijd om onze eerste rijderswissel te maken! We lagen ondertussen al 25 seconden voor, ondanks dat we best een lastige kart hadden gehad in het 2e uur. Naast de verplichte kartwissels moesten we nog eens 10 rijderswissels maken waarvan wij de 1e dus pas na ruim 3 uur deden! Ik zat er meteen lekker in en had ook 2 prima karts. Hiermee kon ik de voorsprong voor het eerst naar meer dan een ronde brengen, virtueel dan, want de meeste teams hadden al meerdere rijderswissels gedaan en dus vertekende de stand een beetje. Rico ging halverwege de race opnieuw in de kart en in het 7e uur stapte ik weer even in. We maakten meteen 3 wissels achter elkaar om even wat rijderswissels weg te werken en daarna kon ik weer 2 uur achter elkaar knallen! Dit was opnieuw een hele lekkere stint en nu ging de voorsprong al naar meer dan 2 ronden!

161023 10h kcr podium

Het nieuwe team van ZHL Racing met Eliano de Vos, Patrick Bakker, Redwan Geerts, Tim Leloux en Selina Balneger kwam ook sterk naar voren gedurende de race en nestelde zich op een 2e plek. Met nog 2 uur te gaan leek voor ons de buit binnen, zeker gezien we nog 2 lekkere karts kregen. Veel mensen verwachtten ons wellicht op 1, maar we wilden onszelf ten doel stellen om geen fouten te maken en daadwerkelijk alles uit de race te halen wat mogelijk was. Rico maakte dit in zijn laatste lange stint weer helemaal waardoor opnieuw super constant te rijden en samen met Patrick vocht hij een duel uit om de eerste 35er en daarmee snelste raceronde. Dan de laatste kartwissel en daarna nog even 3 rijderswissels voordat ik het laatste uur in kon gaan. Dit was misschien wel één van onze beste karts en hiermee kon ik nog een aanval doen op de snelste raceronde. Eliano was ook supersnel en samen gingen we op jacht naar een 35er en die pakte Eliano als eerste! Ongelooflijk hoe hard hij en de andere jonge gasten allemaal al gaan! Gelukkig kon ik ze toch nog net voorblijven qua rondetijd en pakte ik nog de snelste raceronde met 35.94! Rico mocht de race afmaken omdat we nog onze 10e rijderswissel moesten maken en hiermee kwamen we net geen 3 ronden voor de nummer 2 te liggen, ZHL Racing.

Het was voor velen weer een slopende race en ook wij vonden het niet erg om de finishvlag te zien, zeker niet als winnaar!! Mika, Stijn en Ian legden heel netjes beslag op de 3e plek! Na de prijsuitreiking werd de nacht afgesloten met een lekker ontbijtje en kon The Dutch Value (met het hoofdteam op 1 en Dutch Value mix achter de Lazy Monkey’s op 5) terugkijken op wederom een geslaagde editie.

161023 10h kcr rico ruben

Belgian Indoor Kart Championship

BIKC: Opnieuw grote titel voor Ruben in 2016
Brussel, 9 oktober 2016

Zondag 9 oktober was de dag dat de Italiaanse PGK-Z monsters weer gestart werden, op Belgische bodem, het BIKC bij FKI Brussel werd net als 2015 in deze schakelkarts verreden! Een prachtig affiche en dat zorgde er wederom voor dat de inschrijvingslijst goed gevuld was met maar liefst 80 deelnemers voor de belangrijkste ‘Masters’ klasse. De Belgen waren met een enorme sterke afvaardiging vertegenwoordigd, wereldtoppers zoals Matts Breckpot, Arnaud Teuwen, Filipe Viera, Kevin Caprasse, regerend kampioen Giovanni Baccellieri, Regis Gosselin, Mats de Jong en nog een aantal. Ook qua buitenlanders waren er zeker geen misselijke rijders aanwezig, iedereen moest op minimaal 80kg rijden en we begonnen met 4 kwalificatiereeksen van 20 minuten, steeds verdeeld in 4 groepen van 20. Voor de eerste race was er een 10 minuten kwalificatie, voor de overige races werd de startvolgorde bepaald door een hotlap kwalificatie. De baan was helemaal geprepareerd voor de PGK-Z karts, wat breder dan normaal en veel stukken waar je het gas eens goed in kon trappen! De baan was in mijn ogen eigenlijk veel beter geschikt voor deze karts dan de wat kleine baan van Martinsicuro op het WK in Italië van afgelopen zomer, zo gebruikten we hier ook vaak de 5e versnelling.

161009 bikc ruben 2

Tijdens dit WK ging het enorm goed en ook nu had ik het gevoel dat ik vandaag een gooi kon doen naar de overwinning. In de eerste race begon het goed, ik pakte pole position na een duel op honderdsten tussen mij en Matts Breckpot. We startten middels een stilstaande start, dat was vrij spectaculair en zorgde er ook voor dat er wat afstand zat tussen alle rijders met het ingaan van de eerste bochten. De race verliep alles behalve zoals ik gehoopt had, al snel merkte ik dat de kart power verloor en dit werd erger en erger. In het begin kon ik nog redelijk tijden rijden, maar Matts kwam me al snel voorbij, gewoon uitkomen bocht en niet veel later zakte mijn rondetijden terug tot wel 3 seconden langzamer dan in de kwalificatie. Er was duidelijk iets aan de hand met de motor al wist ik niet precies wat, want schakelen deed hij nog prima. Binnen no time zat er natuurlijk een hele trein rijders achter me en rondenlang lukte het me verrassend genoeg om de deur dicht te houden. Echter in de voorlaatste ronde konden de mannen achter me zich niet meer inhouden en werd ik aan de kant geduwd, waardoor ik terugzakte naar plek 6.

Niet bepaald een lekker begin, maar ik heb me al vaker moeten terugvechten in een kampioenschap dus ik wist wat me te doen stond! In race 2 had ik weer het geluk niet aan mijn zijde. Als enige van de groep had ik een kart waar de race ervoor niet mee gereden was, mijn banden waren ijskoud en we stonden opgelijnd en gingen meteen de hotlap in.
Ik was kansloos voor de pole position en moest de meubelen zien te redden, P7 was alles wat ik eruit kon halen. In de race ging het lekker, na een rondje of 5 waren mijn banden wel op temperatuur en ik kon toen dezelfde tijden rijden als de leiders in de race. In zo’n korte race kom je daar echter niet zomaar meer bij als je een gat hebt van een seconde of 5 en het maximaal haalbare wat ik er nog uit kon halen was een 3e plek en een puntje voor de snelste raceronde! Ik was redelijk ‘pissed-off’ want ondanks dat we 1 van de 4 heats konden schrappen had ik nu al gelijk een straatlengte achterstand op enkele belangrijke concurrenten zoals Giovanni, Rico en Matts die allemaal 2 races wonnen.

161009 bikc publieke tribune

In mijn 3e race wist ik wat me te doen stond, punten scoren en liefst zo veel mogelijk. Dit werd zeker mijn mooiste race van het kampioenschap, ik kwalificeerde me op plek 3 op enkele honderdsten achter Gosselin en Teuwen. Tijdens de race reden we met z’n drieën snel weg van de rest, maar nu nog er voorbij. Arnaud ging eerst Regis voorbij en nu moest ik mee, gelukkig kon ik Regis op het buitenstuk pakken en aanhaken bij Arnaud. Van een afstand wist ik hem uit te remmen, een heerlijke actie en ik wist dat het snel moest want hij kan goed verdedigen. Ik gaf alles om weg te komen maar moest af en toe nog wel even verdedigen. In de laatste rondes liet ik hem echter geen kans meer en de snelste raceronde had ik gelukkig ook al eerder in de race gepakt, eindelijk een overwinning in race 3. Dan de 4e race, hierin kreeg ik een kanon van een kart en wist ik met een enorme voorsprong te winnen, ik pakte met meer dan 6 tienden voorsprong de pole position en verbeterde met een hotlap de snelste dagtijd met een halve seconde.

Ik zat in een flow en merkte dat ik tijdens de race nauwelijks fouten maakte, vaak raak ik nog weleens een bandje of mis je een keer de apex, maar nu zat ik er heel lekker in. Dit kon ik doortrekken in de halve finale waarin meer punten te verdienen waren. Ondertussen stond ik weer op plek 6 in het klassement en met een redelijk goede, maar zeker niet de beste, kart wist ik pole position te pakken. De snelle Belg Sam Spinnael zat achter me en daarachter kwam ook Regis mee. De hele race zat hij op mijn bumper maar ik kon het tempo hoog genoeg houden om hem van het lijf te kunnen houden, een erg spannende race maar wel weer goed voor de 3e overwinning op rij. Ik maakte ineens een sprong naar plek 2 in de stand op 1 schamel puntje van Giovanni Baccellieri. Regis stond nog vlak achter ons en daarna kwamen Rico, Matts, Arnaud, Kevin en Filipe! In de finale werden nog meer punten verdeeld, dus je had nu wel een redelijke kart nodig en bovenal een goede hotlap. Beiden waren bij mij prima, ik zette mijn kart neer op plek 2 achter Kevin Caprasse. Even was ik niet zeker hoeveel punten ik marge had op Kevin, maar vanaf de kant werd aangegeven dat dat er 13 waren, met P2 zou ik maximaal 11 punten op hem verliezen. Kevin had een top kart en wist daar ook nog eens alles uit te halen, na een ronde of 3 was hij gevlogen en met de snelste tijden van het weekend schreef hij de finale op zijn naam!

161009 bikc ruben1

Ik had af te rekenen met Mats, Matts en Filipe die vlak achter me zaten. Het was alles of niks voor mij want alleen de titel telde nu! De spanning liep nog verder op toen na een paar ronden mijn benzineslang losschoot van de tank. De benzine spoot eruit maar erger, de motor zou zo geen benzine meer krijgen dus ik moest zorgen dit slangetje er zo snel mogelijk weer op de te krijgen. Dit was geen sinecure want ondertussen moest ik ook nog schakelen en sturen en de mannen achter me zien te blokken. Gelukkig lukte het en helaas gebeurde dit nog 3 keer. Ik probeerde kalm te blijven en kon de 2e plek vasthouden!! Zo blij als een kind kwam ik over de finishlijn en mijn 3e grote individuele titel van dit jaar was een feit, eindelijk was de hoofdprijs in een kampioenschap met de PGK-Z schakelkarts voor mij, en dat voelde super goed!!! Kevin en Matts legden, dik verdiend, beslag op de overige podiumplaatsen, net voor Giovanni die een lastige finale kende. Naast een gigantische trofee kregen we als prijs ook dat we met z’n drieën mee mogen doen aan een endurance race in een raceauto op Magny-Cours volgend jaar, echt een waanzinnige prijs! Het weekend was meer dan geslaagd en ook voor de niet Belgische deelnemers kreeg ik nog de 1e prijs (voor Rico en de Duitser Marc Schings) en in het teamklassement konden we met Rico en Lorenzo voor The Dutch Value nog een 3e prijs mee naar Nederland nemen! Al met al erg lekker om één van de laatste grote kampioenschappen van 2016 te kunnen winnen, dank aan de organisatie van Marc Pilloy, de mensen van FKI Brussel en de Italiaanse crew van PGK-Z.

161009 bikc podium masters

BIKC Race of Champions

Ruben wint opwarmer voor BIKC
Brussel, 8 oktober 2016

In het weekend van 8 en 9 oktober werd in het Belgische Brussel het Belgian Indoor Kart Championship voor de 5e keer georganiseerd. Op de dag voor de hoofdmoot werden er al enkele neven categorieën afgewerkt, waaronder een dames- en juniorenklasse. Ook was er weer een zogenaamde race of champions. Deze race op uitnodiging is bedoeld om kampioenen van verschillende landen in duo’s tegen elkaar te laten rijden, maar om eerlijk te zijn is het een beetje verwaterd tot een vage race met gewoon een aantal goede rijders. Omdat er weer met de PGK-Z schakelkarts gereden werd was het natuurlijk een race waar je bepaald geen nee tegen wilde zeggen, rijden met deze karts is altijd fantastisch en er deden hele goede coureurs mee zoals Filipe Viera, Matts Breckpot, Arnaud Teuwen, Giovanni Baccellieri, Ayrton Walczak, Marc Schings en ook Rico en ik.

Samen met Rico vormde ik team Nederland en we domineerden eigenlijk het klassement. Van de 4 races wist ik er zelf 3 te winnen, het ging ontzettend lekker en dus de perfecte opwarmer voor morgen, met de vorm zat het wel goed. Ik kreeg zowel voor mijn individuele prestatie als het teamklassement de 1e prijs! Ayrton sloot de avond af als 2e, voor Rico. In het landenklassement werden de overige podiumplaatsen gevuld door de koppels Teuwen/Baccellieri (2e) en Walczak/Daniële Torriani. Rico won bij de junioren en Selina won met afstand bij de dames.

161008 bikc race of champions

24 uur van Eupen

Bluestar naar sensationele overwinning
Eupen, 30 september & 1 oktober 2016

De 24 uur van Eupen, één van de, zo niet de grootste indoor 24 uurs race op de kalender. Deze race wil iedere amateur karter graag rijden en dat was ook dit jaar weer te zien aan de indrukwekkende deelnemerslijst die teams kende uit onder meer Frankrijk, Polen, Denemarken, Nederland, België en niet in de laatste plaats veel sterke Duitse teams. Met 28 teams en een vloot nieuwe 13pk karts waren alle ingrediënten voor een waanzinnig mooie race aanwezig. Bluestar Racingteam was 1 van die ingrediënten en ik had dit jaar weer de eer om deel uit te mogen maken van dit topteam met louter toprijders in de gelederen. Het team was dit weekend extra sterk door de inzet en het fanatisme van onze coach/tacticus Gregory Laporte, deze voormalig wereldkampioen cijferde zichzelf 24 uur lang weg in het belang van het team.

161001 24h eupen bluestar

De 24 uur begon op vrijdagavond met een lange kwalificatie/training. Hierin reed Romano voor ons, samen met Mathias, Yoan, Tristan en ik vormden we dit weekend het team dat tot de kanshebbers werd gerekend. Er was een aantal topteams uit Duitsland en de grootste favoriet, Avia Racing, ging er met de pole position vandoor, Michael Schöttler was de man op pole. Een andere kanshebber was het Belgische Modave onder aanvoering van de Belgen Simon Delvenne, Logan Jadot, Matts Breckpot Fabio Poaleschi en Filipe Viera, dit team was al eerder winnaar van deze 24 uur. Dat waren wij met Bluestar overigens ook, in zowel 2011 en 2012 (met mij erbij) wonnen we, al was die laatste wel in een jaar dat er 2 klassen waren, en dat maakt het toch iets minder speciaal. De kwalificatie verliep niet goed, we moesten vertrekken vanaf plek 14, maar als er dan toch een type race is waar de kwalificatie iets minder moet zijn, dan maar bij een 24 uurs. Romano kwam erachter dat de choke nog een klein beetje openstond en dat was te merken, vanaf het vertrek schoot hij uit de startblokken en binnen no time knalde Romano de top 5 in.

161001 24h eupen finish

Er was enorm veel grip op de baan en dat werd gedurende de race alleen maar meer en meer, listige omstandigheden want de karts wilden makkelijk op 2 wielen gaan. We moesten 3 keer van richting wisselen, 6 stints op 100kg rijden, 36 pitstops maken waarvan 29 kartwissels en ook nog eens een minimumtijd in de pits staan. Dit zorgde er tijdens de race voor dat tactiek heel belangrijk was, maar ook dat de stand soms een vertekend beeld gaf. Mathias reed voor ons de eerste stint op 100kg en ging meteen loeihard. We kozen ervoor om de goede karts te gebruiken voor de 100kg stints en dit pakte goed uit, hierdoor verloren we weinig tijd. Ook Yoan reed zijn eerste meters in de omgekeerde richting terwijl Tristan en ik nog even moesten wachten. Om 9 uur ’s avonds was het startschot gegeven en in het holst van de nacht ging het even mis, de tijdwaarneming viel uit door kortsluiting en de race werd geneutraliseerd en voor zo’n anderhalf uur stilgelegd. Er was overleg want er ontstond een lastige situatie daar deze situatie zich voordeed middenin de kartwissel periode. Daardoor werd de stand van voor de wissels gepakt en werd deze kartwissel geschrapt en werden de teams manueel in hun volgende kart gezet. Dit duurde even en we wisselden ook meteen van richting. Dit betekende dat ik me klaar kon gaan maken voor mijn 1e stint. We streden op dit moment al voor de kop van de race en mijn stint op 100kg ging ontzettend goed.

161001 24h eupen gregory ruben

Na een klein uurtje pauze waarin Tristan reed, ging ik bij het opkomen van de zon weer verder voor een dubbele stint op 100 en daarna 80kg. Helaas moest ik daarna rond half 9 de kartbaan even verlaten voor een andere race in Brussel. In deze uren dat ik weg was deden we goede zaken, Mathias maakte veel indruk en de top 3 weekte zich langzaam los van de rest van het veld. Het was ontzettend spannend toen ik rond het begin van de avond weer terug was, al deed de stand anders vermoeden. We lagen namelijk zo’n 8 ronden achter op Modave, maar hadden al circa 500 seconden langer in de pits gestaan!! Avia leek net te kort te komen om zich nog te mengen in de strijd om de overwinning, zij hadden virtueel iets meer dan een ronde achterstand. Ik ging weer rijden op 80kg en even later nog eens op 100kg en dat was gelijk onze laatste stint op dit gewicht. Hier konden we nogmaals verschil maken doordat ik bijna dezelfde tijden op zelfs sneller reed dan veel teams op 80kg. Dit was dan ook een superkart en onze strategie pakte weer heel goed uit.

161001 24h eupen podium

Romano had er na 18 uur race met een schitterende move nog voor gezorgd dat we bijna en ronde konden terugpakken op Modave en nu de finish in zicht kwam werd duidelijk dat wij de leiding met zo’n anderhalve ronde in handen hadden. Tristan en Romano reden beiden nog een stint en ik mocht het de laatste 30 minuten afmaken. Het laatste rukje voelde als 1 grote ereronde, met zoveel publiek langs de baan en in de blauw/witte kleuren van Bluestar was het genieten en op naar de finish. Rond half 11 ’s avonds viel het zwart/wit geblokt voor mijn neus en konden de overwinningsdrankjes worden ingeschonken, een magnifieke overwinning waar we als team enorm trots op zijn. Onze teamspirit bracht ons tot het hoogste treetje van het podium, voor de andere kleppers van Modave op 2 en Avia op 3. De rest van de top 10 was enorm sterk, met vooral veel Belgische en Duitse teams die furore maakten. Met een prachtige ervaring erbij verspreidde het deelnemersveld zich weer over de landen van Europa, op naar de editie van 2017!

161001 24h eupen uitslag

8 hours Silver Hotel & Gokart Center

The Dutch Value opnieuw naar podium
Szczecin (Pl), 25 september 2016

Op vrijdagavond 23 september vertrok ik samen met Corné richting Polen voor een nieuwe editie van de 8 uur nachtrace in Szczecin. Een maandje eerder dan vorig jaar, toen we voor het eerst meededen aan deze race en ook meteen wonnen! We reden het grootste deel in de nacht en gebruikten zaterdagmorgen dan ook om even goed uit te slapen, want de nacht van zaterdag op zondag zou weer zwaar gaan worden. Op zaterdagmiddag gingen we de baan op om een paar heats te trainen, Corné had deze lay-out nog niet gereden en dus was het goed om wat meters te maken. Dit deden we samen met het andere Nederlandse team met Mike Dijkgraaf, Guido van den Heiligenberg en Davy Kerstens. Corné en ik reden net als vorig jaar voor The Dutch Value, en in de avonduren werd de briefing gegeven. Er waren 14 teams waaronder sterke Duitse, Poolse en Belgse teams, en er was 45 minuten training en 15 minuten kwalificatie voorafgaand aan de race.

14369951_561454597396908_1953372726892244592_n

Zoals gewoonlijk zaten de tijden enorm dicht bij elkaar en de kwalificatie zou op enkele honderdsten beslist worden. Ik kon even de pole position pakken maar uiteindelijk was het de Duitser Sebastian Papke die 0,003 sneller was en er met de 1e startplek vandoor ging. De start was weer een Le Mans start en hier gebeurden geen gekke dingen, Papke en ik konden meteen wegrijden. Papke en ik hadden de laatste 3 jaar de PIKC titels hier in Polen verdeeld en ik kon hem dit keer inhalen na een minuutje of 5. We moesten vandaag 14 keer wisselen van kart zodat ieder team elke kart kreeg. Daarnaast moest je nog 10 keer binnenkomen voor een korte pitstop die je kon inzetten als tactisch element. Papke koos ervoor om al in de 1e stint te gaan pitten en zo had ik een gat naar P2, dat waren de snelle mannen van Traxxis Fierza. Papke reed vandaag met de lokale held Michal Ryndzionek en mijn vriendin Edyta Palecka, een sterk team onder de naam PPR RT. PPR had steeds de kart van ons 1 stint later, en telkens lagen onze tijden dicht bij elkaar. Zij maakten veel stops in het begin van de race en zo waren de posities op de baan niet helemaal duidelijk, maar na een aantal uur toen ik en Corné allebei 2 dubbele stints hadden gereden lagen we virtueel iets achter.

14463250_1259009077450691_6248995801856651816_n

In het midden van de nacht maakten we iets langere stints, ik deed er eerst 3, toen Corné 3 en ik nog eens 3. We hadden een aantal mindere karts en daarmee probeerden we wat pitstops te maken als we in verkeer kwamen. Onze pitstops waren vaak net iets sneller dan die van de rest en zo bleven we in het spoor van de leiders. In 1 stint reed Corné eerst matige tijden en ging toen opeens versnellen naar bijna de snelste raceronde, de motor leek los te komen en helaas hadden we hier maar een aantal minuten van kunnen profiteren, terwijl Sebastian Papke hier de stint na ons de snelste raceronde mee pakte en veel tijd mee won. Met nog 3 stints te gaan deed Corné nog een keer een dubbele stint en vooral zijn laatste was weer heel sterk, hierdoor bleven we binnen de 40 seconden van de leiders. Traxxis was in gevecht om P3 met de Polen van WP Trans, maar dit was wel al op meer dan een ronde achterstand van ons. Wij leken te gaan stranden op plek 2, de 1e plek zat er ondanks een lekkere laatste stint niet meer in, we werden met 28 seconden verslagen en dus was de Pools/Duitse combinatie van PPR de verdiende winnaar! Traxxis won de strijd om P3 en stond net als ons voor het 2e jaar op rij op het podium!

14481726_1259012517450347_7328367036971432907_o

8 uur van FKI Brussel

Rico en Ruben onverslaanbaar met Dutch Value
Brussel, 18 september 2016.

160918 8u fki rr

Vandaag was er weer zo’n zondag waar je wekenlang naar kon uitkijken, één van de races die je net wat liever wil winnen dan de meeste anderen. De 8 uur van First Kart Inn werd zoals ieder jaar georganiseerd op autoloze zondag, een traditie onder de karters in de maand september. Iedereen die het indoorkarten in de lage landen een beetje volgt weet hoe moeilijk het is om hier te winnen, er zijn altijd veel kanshebbers en het komt aan op de kleinste details. Met 27 teams was de startgrid andermaal goed gevuld. Met wie anders dan met Rico zou ik deze race gaan rijden? Juist, voor het 3e jaar op rij vormden we een duo dat inmiddels, al zeg ik het zelf, perfect op elkaar is ingespeeld. We hebben dit jaar allebei al een geweldig jaar achter de rug met vele successen, zo werden we 1e en 2e op het WK en wonnen we samen onder meer de 24 uur van Olen, de 12 uur van Middelburg en Eupen en de Nations Cup, geen kleine wedstrijden. Maar we beseften ons maar al te goed dat we vandaag weer gewoon op 0 stonden, net als onze 26 opponenten. Vorig jaar werden we bijvoorbeeld verslagen door de mannen van Hola Lulu, die ook dit jaar weer aan de start stonden met een hele sterke opstelling.

160918 8u fki rico

In de kwalificatie bleek al dat we het vandaag niet cadeau gingen krijgen, we moesten genoegen nemen met de 7e plek en we stonden zodoende meteen op scherp. Het leek erop dat we met één van onze minste karts begonnen. Gelukkig is het systeem in Brussel zo dat alle topteams dezelfde 10 karts krijgen, veel eerlijker kan het niet en dus hoefde het niet per se een nadeel te zijn om te starten met een mindere kart. De kartverschillen waren overigens klein vandaag, ik kon in het 1e uur de schade beperken tot een seconde of 17 op koplopers Matts Breckpot (Hola Lulu) en Filipe Viera (DWT), beiden al jarenlang zeer snel op deze piste. Samen met mijn Belgische vriend Mathias Grooten reed ik in de 1e stint rond plek 7 over het asfalt. We hadden het zo afgesproken dat ik de eerste 3 karts zou pakken, en daarmee gelijk een stint van 2 uur en 15 minuten zou rijden. Rico stond al te popelen maar moest nog eventjes wachten. Ik werkte mezelf gestaag op naar voren met de 2e en 3e kart, waarmee ik uiteindelijk op plek 3 belandde. De top 6 zat binnen 20 seconden en dat gaf wel aan hoe moeilijk het is om afstand te nemen van de rest en ook dat de details het verschil maakten. Je kwam veel achterblijvers tegen en het was zaak om hier secuur mee om te springen, wilde je te snel en kwam je vast te staan, dan kon je dat zomaar de overwinning kosten.

160918 8u fki mathias

Met de 3e kartwissel vielen we even terug en Rico ging weg met de 4e kart in 4e positie op de baan. Mathias had met 3 Traxxis teamgenoten (Stefan Verhofste, Nick van Ostade en Kenny Verbinnen) de leiding veroverd. Hola Lulu (Matts, Arnaud Teuwen en Sebastien Lamarque) en Bluestar-Thermoklima (Kevin Lemmens en Opnithi Puyato) reden ook voor ons en vlak achter ons waren het DWT (Filipe en Dylan de Wolf) en CU@Traxxis (Mats de Jong en Cedric Wauters). Rico reed tiende voor tiende richting de 2 teams voor ons, en een tijdje later pakte hij 2 man in 1 ronde om zo de 2e plek over te nemen. Ook hij ging voor 3 stints en in zijn 3e stint had hij onze 2e mindere kart van de race. Ondanks dat we niet het snelste waren op de baan, deden we toch goede zaken, want Rico kon meer uit de kart halen dan al onze concurrenten daarvoor hadden gedaan. Hierdoor kwam ik als 2e weer de baan op met nog 3 en een half uur te gaan, Stefan van Traxxis lag op kop. Na 2 ronden had ik hem te pakken en zo lagen we voor het eerst vandaag aan de leiding van de wedstrijd! We lieten ons niet gek maken in het begin en konden daar nu de vruchten van plukken. Onze 4 laatste karts waren goed en ik begon aan het uitbouwen van een mooie voorsprong.

160918 8u fki ruben

Het leek alsof ik in een flow zat, de ronden vlogen voorbij en waar ik vanochtend nog spierpijn moest verbijten van mijn zware race van de dag ervoor was ik nu helemaal los en kostte het me weinig moeite om constant te rijden. Alleen Mats kon ongeveer dezelfde tijden klokken, maar zij hadden ondertussen al bijna driekwart ronde achterstand opgelopen. Het weer was al de hele dag super dus de regenpakken konden we vandaag achterwege laten, 2 jaar geleden toen Rico en ik voor het eerst hier samen wonnen hadden we nog lange tijd de regenstroom getrotseerd. De laatste 2 karts waren voor Rico die met meer dan 30 seconden voorsprong op nummer 2 DWT aan de laatste ruk van 1 uur en 50 minuten kon beginnen. Rico was zoals gewoonlijk niet moe te krijgen en gezien de voorsprong had hij al snel zijn pijlen gericht op de snelste raceronde met bijbehorende trofee. Na een aantal keer schieten was het een schot in de roos, met een goede hotlap dook hij dik onder de tot dan toe snelste raceronde en daar kwam alleen hij zelf later nog in de buurt.

160918 8u fki podium

De overwinning was met nog een uur te gaan binnen handbereik en we konden genieten van een mooie ontknoping voor een driestrijd om de 3e plaats in de wedstrijd. Traxxis en Bluestar hadden helaas af moeten haken maar Sebastien Lamarque en Matts Breckpot hadden Hola Lulu weer naar de 2e plek gereden. Matts moest echter ruim 45 minuten lang de deur dichthouden voor Cedric die op zijn bumper zat, en hij deed dat heel knap zelf zonder al te veel tijd te verliezen. Dylan van DWT sloot ook nog aan, maar die moest zijn jacht helaas staken na een aanvaring met een achterblijver. De stand bleef ongewijzigd en zo wonnen wij met uiteindelijk bijna een minuut voorsprong (:D) de 8e uur van FKI 2016, een superoverwinning waar Rico en ik mega blij mee waren. Een nieuw succes ook voor The Dutch Value dit kalenderjaar en de champagne mocht dan ook ontkurkt worden op het podium. Dat deden ook Hola Lulu en CU@Traxxis die ons, of eigenlijk mij (Rico had de beker al in veiligheid gebracht) een ferme champagnedouche gaven. Dank aan de organisatie voor het organiseren voor wederom zo’n toprace die ook nog eens heel betaalbaar is, hopelijk blijft deze klassieker nog lang bestaan, het is super om met gelijke wapens tegen zoveel andere topcoureurs te kunnen racen op een uitdagend indoor/outdoor circuit, op naar volgend jaar!

160918 8u fki uitslag

6 uur Rost Racing Eupen

Ruben & Annelien rijden weer eens samen
Eupen, 17 september 2016

160917 eupen ruben annelien

Op zaterdag 17 september werd er in Eupen voor het eerst met een nieuwe serie 13pk karts geracet. Annelien en ik hadden ons ingeschreven voor deze mooie 6 uurs race georganiseerd door het Duitse Rost Racingteam. Er stonden maar liefst 28 teams aan de start, voor Eupen geen ongewoon aantal, maar het blijft fantastisch om tegen zoveel teams te kunnen racen op een mooie baan als die van Eupen. Het was alweer een poos geleden dat we samen hadden geracet, vroeger hebben we best wat endurance races samen gereden (en gewonnen) maar het werd wel weer eens tijd. De line up van de deelnemende teams was enorm sterk, het was duidelijk dat de 24 uur van Eupen eraan zit te komen en bijna alle (Duitse en Belgse) topteams waren dan ook aanwezig om alvast een competitieve race te rijden met de nieuwe karts. We hadden 30 minuten kwalificatie en hierin was te merken dat de motoren nog moesten loskomen, de tijden waren nog redelijk langzaam en zakten met de minuut. Annelien begon en stapte halverwege uit toen we rond de 10e plek lagen. Ze gaf al aan dat dit geen superkart was en ook ik kwam niet verder dan een 11e startplek. We moesten 6 stints van ongeveer een uur gaan rijden en na de 3e reeks kartwissels, dus na ruim 3 uur, werd er van richting gewisseld.

160917 eupen annelien

Ik begon de race en het was niet makkelijk om in de 1e stint de schade te beperken. Ik reed rond plek 8 en probeerde vooral constant te rijden. We begonnen in de normale richting en een aantal teams nam meteen een voorsprong. Er was veel grip op de baan en dit maakte het rijden redelijk zwaar en dwong je er ook toe om heel rustig te sturen. Regelmatig zag je mensen eventjes op 2 wielen gaan dus het was oppassen om geen snelheid te verliezen uitkomen bocht. Annelien ging als 2e en omdat we een relatief laag nummer hadden moesten we telkens vroeg wisselen. Ze zat al direct aan mijn tijden en wist de positie te consolideren. Langzaam maar zeker gingen de rondetijden verder omlaag en ondertussen reden we 2 seconden per ronde sneller dan tijdens de kwalificatie, de karts begonnen op stoom te komen. Na een goede stint van Annelien lagen we nog steeds op plek 8, ik ging op pad met onze 3e kart. De verschillen aan de kop waren ongelooflijk klein in rondetijden, dus het was lastig om veel in te lopen. Onze 1e kart had ervoor gezorgd dat we net iets meer dan een ronde achter lagen, en dat was niet gunstig gezien de richtingswissel die zou volgen. Dit doen ze in Eupen namelijk vaak (en zo ook nu) met de safety kart en dus komt het hele veld bij elkaar. Hierbij kan je veel pech of geluk hebben en het blijft jammer dat ze hier geen goede oplossing voor kunnen vinden.

160917 eupen ruben

Toen Annelien voor de 2e keer ging rijden ging ze meteen heel erg hard, we naderden de nummers 6 en 7. Annelien zat ongeveer een kwartier in de kart toen we werden opgevangen door de safety kart, we verloren vooral veel terrein op de nummers 4 en 5 die nog net niet op een ronde waren gezet. Zij konden meer dan een halve ronde dichtrijden. We hadden echter nog wel 3 lekkere kartjes dus probeerden we ons te focussen op de stints die nog kwamen. In het begin was het dringen omdat iedereen weer kort op elkaar zat en de top 3 had vrij baan en kon meteen weer een stuk wegrijden. Tijdens Annelien haar 2e stint gaf ze aan dat ze last had van weinig grip op het stuur en we besloten een extra wissel te doen. Dit kostte ons een seconde of 12 en daardoor lagen we weer even op plek 9, maar ik kon vervolgens al snel weer meters goedmaken op de teams voor ons. Ik had nog een lange stint voor me want we hadden afgesproken dat ik de laatste 2 voor mijn rekening zou nemen. Zo moest ik het een goede 2 en een half uur volhouden, voor mij op zich goed gezien ik veel meters wilde maken met het oog op de 24 uur die over 2 weken plaatsvindt.

160917 eupen groep

Het ging hartstikke lekker en na een half uurtje lagen we al op plek 7. Met de voorlaatste kart kon ik de 6e plek overnemen en ik zat in een goed ritme en maakte weinig fouten. Nu was het gat wel groot naar de top 5, maar ik was constant één van de snelste zo niet de snelste op de baan en kon hierdoor wel flink inlopen op alle teams voor ons. In het laatste uur had ik de nummer 5 in zicht maar ook die reed ontzettend hard, Bart Paret van Acquity Racing had het tempo er goed inzitten en ik moest alles geven om dichterbij te komen. Aan kop vochten de Duitsers van Euro Racing en de Belgen van Modave om de overwinning. Het was uiteindelijk Frederik Ewald die de Duitsers de overwinning bezorgde. Ik was aangesloten bij plek 5 en kon de sportieve Belgische rijders van Acquity Racing voorbijsteken, met nog een aantal ronden te gaan hadden we de top 5 te pakken en we schoven zelfs nog door naar een 4e plek. Dat was ook de positie waarop we de race eindigden. Nooit een leuke plek die 4e plaats, maar gezien we halverwege al bijna 90 seconden achter lagen was het toch netjes dat we op 32 seconden van de winnaars finishten en maar net buiten het podium. Iets meer geluk met de eerste 3 karts en we hadden wellicht met een mooie trofee naar huis gegaan. Toch was het een geslaagde dag en gingen we met een goed gevoel weg uit Eupen! De nieuwe karts waren uiteindelijk zeker iets sneller dan de oude vloot karts, het beloofd een daverende 24 uurs race te worden. Ik zal deze race rijden met mijn Belgische vrienden van Bluestar, waarmee we eerder dit jaar wederom wereldkampioen werden.

500 ronden van Middelburg

Ruben & Marcel 2e na zware race
Middelburg, 11 september 2016

Op zondag 11 september werd de 500 ronden van Middelburg gehouden. Deze race is altijd één van mijn favorieten en dit jaar keek ik er dan ook weer enorm naar uit. Dat niet alleen omdat de race op mijn thuisbaan in Middelburg was, maar vooral ook omdat ik weer eens met mijn kartmaat Marcel samen reed. We zijn al meer dan 10 jaar teamgenoten, kennen elkaar door en door en zijn daarnaast goede vrienden! In 2008 wonnen we deze race al eens met de gebroeders Schnitzler erbij, in 2009 en 2014 wonnen we met z’n tweeën. Ook vandaag hadden we onder de naam Veersedam/Kastaci uiteraard onze zinnen gezet op de overwinning, maar we waren natuurlijk niet de enigen. De kwalificatie werd gedaan door 1 rijder op 85kg, Marcel reed ons hier naar een 4e plek toe zo’n anderhalve tiende achter de pole position van Klaver 4 met Patrick Bakker. In het 1e uur hadden we geen geweldige kart, het was knokken om de achterstand beperkt te houden, maar vooral Haarbosch Racing met Rico Haarbosch aan het stuur kon wel een flink gat slaan van zo’n driekwart ronde.

De 1e kartwissel verliep goed en ik was vertrokken op eveneens 85kg. We moesten 2 stints op 100kg doen vandaag, en Lorenzo reed voor Haarbosch al op 100kg. Ik kon hem redelijk snel weer binnen hengelen en na een aantal pogingen ook inhalen en nog een stuk wegrijden. De 2e wissel was hectisch, ik besloot door te rijden en Marcel bereidde dit ondanks lichte chaos in de pits goed voor. We wisselden uiteindelijk als laatste, zo konden we de stint op 100kg relatief kort houden en hadden we ook nog eens een hele goede kart. Ik kon hiermee tijden rijden waarmee ik zelfs sneller was dan veel mensen op 85kg. Rico reed ook op 85kg en kwam langzaam maar zeker dichterbij. Met nog een minuutje of 10 tot de pits weer open ging sloot hij bij mij aan en ik wilde hem er graag even achter houden. Hij wurmde zich er toch naast en ik was over deze actie in eerste instantie niet tevreden. Ik probeerde hem dan ook de volgende bocht direct terug te pakken, maar ik was veel te laat en tikte Rico rond. Hierdoor kregen wij een terechte zwarte vlag, achteraf dus heel stom, ik had beter kunnen wachten of de wedstrijdleiding oranje zou geven.

logo ikm zwart klein

Feit was dat wij nu zo’n 50 seconden verloren en dat zette een dikke streep door onze kansen voor de overwinning. We lagen nu op de 3e plaats en Marcel reed weer terug naar plek 2 in het 4e uur, hij liet zijn kop niet hangen. We waren pas net over de helft dus we hadden nog niet opgegeven, Marcel kwam zelfs terug tot minder dan 40 seconden achterstand. De 4e wissel ging echter helemaal niet zoals gehoopt. Het kwam slecht uit en we kwamen uiteindelijk met 1 van de slechtste karts te zitten. Hiermee moest ik nogmaals op 100kg rijden en dit was een uur lang afzien. Ik reed gemiddeld een seconde langzamer als mijn vorige stint en zag de nummers 3 (Klaver 4) en 4 (Lazy Monkeys) weer voorbijkomen. We besloten dat ik de laatste stint zou afmaken op 85kg zou doen en de wissel ging weer perfect. We hadden net genoeg tijd om te wegen en het gewicht aan te passen, niet makkelijk met het slepen met al die kilo’s en dat terwijl de vermoeidheid er al in hakte.

Ik kon gelijk een mooi tempo rijden en ging daardoor nog voor het einde van de wissel Danny van de Lazy Monkeys alweer voorbij. Zo hadden we P3 opnieuw stevig in handen maar P2 was nog een stukje weg. Patrick verloor wel wat en daardoor kwam Wouter de baan op met maar een seconde of 5 voorsprong. Wouter reed echter ook gelijk goede tijden zoals wel vaker in de normale richting en het was dus nog niet gedaan. Haarbosch Racing was vertrokken op plek 1, zij konden rustig uitrijden. Ik kwam bij Wouter en na een paar ronden liet hij een klein gaatje en kon ik hem inhalen. Wij hadden echter bij de voorlaatste wissel al onze 2 shortcuts gebruikt, dit terwijl Klaver 4 er nog eentje over had. Hier maakten ze uiteraard handig gebruik van en zo moest ik nog eens 4 seconden dichtrijden. Dit lukte met enige moeite en toen nog er langs. Ik wilde het netjes doen, vooral omdat er de laatste tijd steeds agressiever wordt ingehaald en ik wilde laten zien dat het wel netjes kan.

Het duurde even maar ik had nog een ronde of 30, en met nog zo’n 15 ronden te gaan kon ik Wouter uitkomen bocht pakken en zo de 2e plek veiligstellen. Vooral na de hele slechte kart in stint 5 was de 2e plek daarom toch een resultaat waar we nog wel blij mee konden zijn. Voor het eerst waren Marcel en ik in deze race samen verslagen, maar aan de snelheid lag het in ieder geval niet! Haarbosch pakte voor het eerst de overwinning, een hele strakke race van hun en Klaver 4 werd 3e. Op plek 4 tot en met 6 finishten de Lazy Monkeys, O.O.S. International en De Looff.

160911 500 ronden middelburg podium

500 ronden van Poeldijk

The Dutch Value vecht zich naar overwinning
Poeldijk, 10 september 2016

Op zaterdag 10 september was de 9e editie van de Poeldijk 500, een bijna 10 uur durende endurance race op de langste indoorkartbaan van Nederland! Ik rijd altijd graag in Poeldijk en ik had dan ook erg veel zin in deze wedstrijd die ik samen met Lorenzo en Rico voor ons Dutch Value team ging racen. De gebroeders Van der Ende waren zoals ieder jaar heel erg enthousiast en meenden zelfs dat alle karts binnen 3 tienden zaten, dat bleek niet helemaal te kloppen, maar met veel rijders- en kartwissels was het wel een hele leuke race om aan mee te doen, iedereen reed in vele verschillende karts. De kwalificatie was slechts 6 minuten en die ging ik rijden, een rondje of 5 en daarin pakte ik met 8 tienden voorsprong met een 1.08.0 de pole position. Onze grootste concurrenten, het team van O.O.S. International met Mika Mathia, Selina Balneger en Mats de Jong hadden een mindere 1e kart en moesten zich proberen te handhaven in de top 5.

160910 poeldijk 500 podium dutch value

Omdat ik na een uur of 4 wedstrijd weg moest wegens andere verplichtingen, reed ik 4 van de eerste 7 stints. Het begon erg goed, na een goed uurtje lagen we al een ronde voor op de rest. Deze voorsprong verdween echter als sneeuw voor de zon toen we daarna 2 slechte karts troffen. Hiermee moesten we vooral constant rijden en de schade beperken. De laatste kart was echter zo langzaam (4 seconden off pace) dat we hem halverwege mochten wisselen. We hadden geluk dat we er wel een goede voor terug reden, en Rico greep die kans gelijk aan om de snelste raceronde te rijden (1.07.2). O.O.S. International had de leiding overgenomen, maar die pakten we weer terug en tegelijkertijd waren er nog zo’n 300 ronden te gaan. Terwijl ik weg moest bleef de race spannend, zowel voor plek 3 als voor de overwinning. Lorenzo en Rico reden stuk voor stuk strakke stints, maar we werden constant op de hielen gezeten door Mats, Mika en Selina die met minder dan 2 uur te gaan de leiding nog even overnamen.

160910 poeldijk 500 podium

Gelukkig konden we het toch afmaken, en net als 2 jaar geleden wonnen we met z’n drieën deze mooie wedstrijd! Met wat kunst en vliegwerk kon ik nog net op tijd terug zijn om de podiumceremonie nog mee te maken. De 3e plek was voor DRS Racing met onder meer Guido van den Heiligenberg. Met een mooie beker, een fles champagne en een paar pitchers bier sloten we de avond gezellig af met onder meer supporters als de familie Dijkgraaf, een mooie racedag zat er weer op en de volgende dag wachtte alweer de volgende 500 ronden race in Middelburg.

24 uur van Olen

The Dutch Value wint voor 2e jaar op rij
Olen, 13 &14 augustus 2016

160814 24h olen rico

Op vrijdag 12 augustus ging ik voor het eerst sinds een jaar weer naar Goodwill Karting in Olen, want komend weekend stond de 24-uurs race op het programma. Zoals ieder jaar gingen we op vrijdagmiddag trainen en dit jaar deden we dat met Mats, Corné, Rico, Selina en ik, we reden net als vorig jaar voor The Dutch Value. Het trainen ging erg lekker en traditiegetrouw sliepen we daarna bij Mats thuis de avond voor de wedstrijd, altijd gezellig en makkelijk, want hij woont vlakbij de kartbaan. Op zaterdag hoefden we pas aan het begin van de middag weer op de kartbaan te zijn voor de briefing en vervolgens de 30 minuten vrije training. Dit was gewoon nog even lekker rijden, want de kwalificatie was al een aantal weken geleden verreden, Mats en Rico hadden hier gezorgd voor een 2e startpositie. Rico ging de race voor ons starten en tijdens de vrije trainingen leken we niet de allerbeste kart te hebben. Hier had Rico zich dan ook al op ingesteld en hij wist dat hij constant moest rijden om zo te schade te kunnen beperken. Op kop reed BIER team 1 met Mo Staal en achter ons kwam Kevin Lemmens voor onze grootste concurrent DWT al snel naar voren. Ook Jochen Vanderspikken van RMK Racing begon de race sterk.

160814 24h olen ruben achter

In de eerste uren van de race waren er nogal wat rode vlaggen met daarbij de luide toeter zoals we die in Olen kennen. Hierbij is er even een moment van rust en kan er eventueel iets gedronken worden. Onder meer DWT had een aantal kartwissels nodig om weer op weg te komen, dit kostte hun wat tijd. Hierdoor kon Rico de schade in de eerste 4 uur beperken tot zo’n halve ronde. Na een stint van 4 uur en 15 minuten hadden we eindelijk een kartwissel en ging ik verder. De 2e kart was wat beter dan onze eerste en langzaam maar zeker kon ik van de 3e plek het gat naar de koplopers verkleinen. Eerst naderde ik Filipe Viera van DWT en daarna kwam Dylan de Wolf erin bij hun. Na een uur of 6 racen grepen wij de macht en kon ik met een nieuwe snelste raceronde van 1.02.777 een gaatje slaan naar RMK en DWT. Omdat DWT lang met een iets mindere vervangkart had moeten rijden werd er bepaald dat wij ook 45 minuten met deze kart moesten rijden, dus moest ik nog even wisselen en alles uit deze kart persen. Na ruim 7 en een half uur race kon Mats voor het eerst zijn opwachting maken. Ook deze kart was net als onze 1e niet super, maar Mats liet zijn specialiteit zien door met een matige kart toch supertijden te rijden.

160814 24h olen selina

We behielden onze leidende positie met het ingaan van de nacht en Corné kwam als 4e rijder van ons de baan op rond 1 uur ’s nachts. We namen telkens de kart over van DWT en we wisten dat onze volgende 2 karts heel goed waren. Door onze snelle pitstops en 1 rijderswissel minder had Mats de voorsprong naar anderhalve ronde gebracht. Kevin reed toen tegen Corné en samen lieten ze indrukwekkende rondetijden zien van 1.02 laag. Het gat naar de rest van het veld werd in deze uren definitief geslagen en de snelste tijd werd keer op keer verbroken. Uitiendelijk reed Kevin met een hotlap naar een geweldige 1.01.887 en die zou niet meer verbroken worden. Terwijl de ochtend aanbrak was Selina klaar om te vertrekken, met een goede ronde voorsprong ging zij weg. Het was al de hele race lekker weer, de dreiging van regen bleef dit jaar uit en daar waren we niet rouwig om. Selina verloor eerst een klein beetje op Kevin die wel in een mindere kart reed, de voorsprong kwam weer even onder de ronde, maar daarna wonnen we weer wat terug toen Dylan ging rijden.

160814 24h olen mats training

Het was voor Selina de eerste 24 uurs race in Olen en het ging eigenlijk iets minder lekker dan in de training op vrijdag, dus besloten we haar iets vroeger dan oorspronkelijk gepland te wisselen en later nog eens in een andere kart te laten rijden. Dit pakte goed uit want ik kon met mijn 2e stint een mooi gat creëren. Terwijl bij DWT de fysieke vermoeidheid bij sommige rijders leek toe te slaan bleven wij hele constante tijden rijden, en met de kart kon ik 1.02.2 rijden waardoor ik per ronde vaak anderhalve seconde won op de rest. De voorsprong liep snel op van ruim 1 naar ruim 3 en een halve ronde zo’n 2 en een half uur later, we hadden onze beste karts goed benut. Het gat leek geslagen maar ondertussen moest er nog wel zo’n 6 uur gereden worden, dus we moesten scherp blijven. En scherp dat waren Mats en Rico nog, zij namen beiden nog eens ruim 2 uur voor hun rekening. Bij DWT moest Nikki Swannet nog ingeschakeld worden als 5e rijder en tegen hem reed Selina haar 2e stint. Dit keer zat ze veel beter in de wedstrijd en bleef de voorsprong nagenoeg gelijk, inmiddels zo rond de 5 ronden. Vooral onze lange stints en het goede teamwork en elkaar aanmoedigen, tot in de kleine uurtjes ’s nachts, hadden ons een royale voorsprong opgeleverd.

160814 24h olen corne finish

Corné had de eer om de laatste minuten van de race te volbrengen, hij won voor het 5e jaar op rij deze wedstrijd, voor mij zelf was het de 4e keer in totaal. Om 4 uur ’s middags werd de finishvlag gezwaaid, een top overwinning met een hele mooie bijbehorende trofee! DWT kwam op 4 en een halve ronde binnen als 2e en daarachter was het opnieuw Traxxis dat de 3e plek voor zich opeiste na een spannend duel met RMK die ook erg sterk waren dit weekend. Dank aan de organisatoren van Goodwill Karting voor deze mooie race en op naar de 14e editie volgend jaar.

160814 24h olen podium

12 uur nachtrace Eupen

The Dutch Value naar snaarstrakke overwinning
Eupen, 21/22 mei 2016

Maar liefst 32 teams hadden zich ingeschreven voor een nieuwe editie van de 12 uur nachtrace in Eupen, een prachtige race die na een jaar afwezigheid weer terug is op de kalender van één van de mooiste banen van Europa. Vlak voor de 12-uurs race was de lay-out van de baan nog deels gewijzigd, waardoor veel teams van de mogelijkheid gebruik maakten om op de dag zelf nog een trainingssessie te doen. Samen met mijn Dutch Value teammaten Corné en Rico was ik op tijd aanwezig om ook nog even te oefenen. Een nieuwe rijder maakte dit weekend voor het eerst zijn opwachting binnen ons team, Romano Franssen is een geweldige toevoeging aan ons mooie team, een man met veel snelheid en ervaring op het gebied van endurance races. Het reglement was zoals gebruikelijk zeer uitgebreid en qua tactiek kon je werkelijk allerlei strategieën bedenken. Een klein overzicht van de regels:
• 16 kartwissels, dus 17 stints van +/- 42 minuten
• 5 stints op 100kg en 12 stints op 80kg
• 3 wissels van rijrichting, waarvan 2 dmv een pace kart en 1 dmv een lange pitstop
• minimaal 23 pitstops inclusief 16 kartwissels, dus 7 extra stops
• minimale pitstoptijd van 30 seconden per stop en 1120 seconden in totaal
• 2 kwalificaties van beide 12 ronden, in iedere richting 1

2016-5 12h night Eupen 23

We besloten om Rico te laten kwalificeren in de normale richting en dat pakte goed uit, hij noteerde de snelste tijd. Ik ging in de omgekeerde richting rijden en ook dat ging goed, ik was 2e snelste achter Mathias Grooten van Bluestar en overal stonden we ook 2e, net voor de grote favorieten van het thuisteam van Modave waarbij Kevin Caprasse ging starten. De 2e rijder moest starten en dus ving ik de race aan in tegengestelde richting. Ik ging meteen voor een dubbele stint van een kleine anderhalf uur en kon met Mathias samen hard wegrijden van de rest. Na ongeveer een half uurtje moest ik Mathias langzaam laten gaan, maar ik was erg tevreden over mijn stint. Rico ging als 2e en direct na mijn stint zat ik al na te denken over de tactiek. Vooral rond de 2 wissels van rijrichting met de pace kart kon je veel winnen. De leider in de race wordt opgepikt, het was beter om alvast wat pitstops te doen en tijd van de 1120 seconden weg te laten tikken en dan net voor de leider de baan op te gaan, zodat je bijna een hele ronde achter de safety kart weer kon dichtrijden.

2016-5 12h night Eupen 1

Rico reed ondertussen op 100kg 2 lastige stints, we vielen ietsje terug in de stand maar dat was dus niet heel erg met het oog op de eerste wissel van richting. Romano maakte zich op voor zijn 1e stint, hij had de baan in omgekeerde richting nog niet gereden maar daar was weinig van te merken, hij was direct snel. Corné en ik gaven daarna de wissels aan vlak voor de pace kart, er waren meer teams die iets probeerden te doen. Veel teams hadden echter niet het overzicht en reden op het verkeerde moment de pits uit. Omdat veel mensen de pits in doken, was het vooral belangrijk om de leider op dat moment in de gaten te houden. Dit lukte bij ons perfect en we wonnen hier behoorlijk veel tijd mee! Omdat we best lang in de pits stil moesten staan realiseerden we ons dat de kartwissels vanaf nu snel moesten gaan (net boven de 30 seconden) om zoveel mogelijk speling over te hebben later in de race. Daarom besloten we geen dubbele stints meer te doen maar om beurten te rijden omdat je dan al klaar kan gaan zitten in je kart.

2016-5 12h night Eupen 10

Na Romano reed ik op 100kg, toen opnieuw Romano, daarna Rico en nog eens Romano. Zo waren we halverwege en hadden we er alle 3 4 stints op zitten. We wonnen veel in dit deel van de race en ik ging in de tegengestelde richting verder op 100kg. Net als mijn vorige stint reed ik bijna gelijke tijden als de meeste rijders op 80kg, we hadden de betere karts uitgekozen om op 100 te rijden en dit pakte perfect uit. Door de vele verschillende pitstop strategieën (sommige teams hadden al 200 seconden langer stilgestaan in de pits dan anderen) was de stand helemaal door elkaar gegooid. Virtueel lagen we echter rond plek 2-5, samen met de Duitsers van MS Racing, Bluestar en Traxxis CU @ Finish. Modave Racing was op dat moment koploper, echter zij gingen de fout in door een te snelle pitstop en dit kostte ze een ronde. Wij deden qua snelheid zeker niet onder voor de andere teams en ons sterke punt was dat we geen zwakke schakel hadden, we waren extreem aan elkaar gewaagd. Qua tactiek waren we de rest steeds een stap voor. Na 9 uur moest Corné helaas richting Nederland om kartles te geven, maar zijn bijdrage was de hele nacht lang zeer waardevol geweest. De laatste wissel van rijrichting kwam eraan met Rico aan het stuur en ik langs de kant timeden we onze stop opnieuw heel goed. Veel teams hadden al te veel pitstops of tijd in de pits verbruikt en waren dus hun flexibiliteit kwijt, wij niet en daar maakten we opnieuw gebruik van.

2016-5 12h night Eupen 16

Met nog 2 en een half uur te gaan lag MS Racing nu op kop, 5 zeer snelle Duitsers en wij waren in de achtervolging. Voordeel voor ons was dat we al onze 100kg stints al gehad hadden want ook Rico had er nog eentje gedaan. De Belgische teams haakten af voor de overwinning en Traxxis bleek de sterkste voor plek 3, heel knap, Stefan Verhofste, Mats de Jong en Cedric Wauters mochten na 12 uur als 3e naar het podium. Toen was er de strijd tussen MS en ons. Romano, ik en Rico deden allemaal nog een stint met nog 2 uur te gaan, en iedere stint waren we sneller dan de opponent. Toen Rico wegging voor de laatste 50 minuten moesten we nog 2 keer stoppen en hadden we de leiding in handen genomen. Een schitterend opgebouwde race en met een pijlsnelle laatste ruk van Rico kwam de overwinning niet meer in gevaar. Rico stoomde door tot en met de laatste ronde en door nog een penalty voor de Duitse concurrenten wonnen we uiteindelijk zelfs met ruim anderhalve ronde voorsprong op deze lange baan. Wat smaakte dit goed, een magnifieke overwinning in deze toprace, heerlijk!!! Voor mij is dit het hoogtepunt met The Dutch Value tot nu toe, zeker omdat we geen fouten hebben gemaakt en zowel op tactiek als op snelheid de race naar ons toe wisten te trekken, we waren dan ook dik, dik tevreden! Gelijk een mooi debuut voor Romano bij ons, we kijken al uit naar onze volgende samen.

2016-5 12h night Eupen 18

3-uurs race Maarssen

The Dutch Value wint ook in Maarssen
Maarssen, 30 april 2016

Op de avond na de 4e race van Formula Karting in Poeldijk was er nog een leuke race in Nederland, deze keer in Maarssen. Net als Poeldijk is Maarssen één van de mooiste banen van Nederland maar ze organiseren niet zoveel races als bijvoorbeeld Middelburg of Roosendaal. Gek genoeg was ik er al 6 jaar niet meer geweest maar ik ging graag op de uitnodiging van Rico in om deze race samen met hem te rijden. Snel nog even een heatje getraind voor de wedstrijd en de baan was nog deels hetzelfde als in 2006 en 2010 toen ik er ook eens een race had gereden. De ondergrond is precies hetzelfde als op mijn thuisbaan in Middelburg dus het voelde al snel vertrouwd. In mijn trainingsheat was het slalommen om de recreanten en ook in de kwalificatie kwamen we erachter dat er veel beginners mee reden vandaag. Op zich niet erg en heel erg gaaf dat ze maar liefst 20 teams hadden weten te strikken!! We verdeelden de kwalificatie van 12 minuten en Rico wist in de laatste minuten pole position te pakken met 50.4, slechts 3 tiende van het baanrecord. De race was helaas niet op gewicht en dus moesten we afrekenen met enkele lichte rijders.

IMG_0817 (2)

Rico begon de race en deed het eerste uurtje, hij kon gelijk een mooi gat slaan en op de 2e plek was het na een tijdje een andere Dutch Value rijder, Eliano reed zijn 1e race in Maarssen en pakte brutaal de 2e plek!! Hij reed samen met Tim Leloux en Rick Harthoorn en zij wonnen vandaag ook de 2e divisie, het deelnemersveld werd namelijk in 3 klassen verdeeld voor de prijsuitreiking. Na een uur kon ik instappen en hadden we wat pech bij de wissel. Voor ons stond een team dat heel traag wisselde en wij stonden geblokkeerd voor zeker 25 seconden! Ik moest dus vol aan de bak en we kregen al snel onze 2e kart, ieder uur had je een andere kart. Deze was lastig maar we konden de koppositie behouden met ongeveer een half rondje voorsprong op P2 die nu wel langzaam inliepen. We moesten in totaal naast de kartwissels ook 5 rijderswissels doen en na 2 uur wedstrijd maakten we onze 2e. Rico maakte vervolgens gelijk nog 2 stops en nam daarna plaats in onze laatste kart. Dit was onze beste en hij verbeterde de snelste raceronde naar 50.42. Ondertussen was onze voorsprong weer 30 seconden en met nog 25 minuten te gaan ging ik nog eens rijden. Met een 50.47 was ik tevreden met mijn tijden en het was vooral rustig blijven tussen de vele achterblijvers. Na 3 uur bedroeg onze voorsprong zo’n 45 seconden en we wonnen de race dus comfortabel, een nieuwe overwinning dus voor The Dutch Value in Utrecht. De 2e plek was voor de jonge rijders Sam & Luca terwijl Giovanni van Blitterswijk en Guido v/d Heiligenberg netjes 3e werden.

IMG_0815 (1)

BEKC en 24 uurs raceweekend in België

Ruben zoekt de limiet op met ruim 10 uur racen!
Genk/Brussel, 23/24 april 2016

160424 24h fki corne

Op zaterdag 23 april ging de wekker al om 6 uur, een lang en hopelijk mooi kartweekend voor de boeg. De 24 uur van Brussel vindt plaats en ik doe daaraan mee met The Dutch Value, met teamgenoten Corné, Rico en gelegenheidsrijder Amandio Costa Paz. Tegelijkertijd is race 3 van het BEKC vandaag gaande in Genk, en ook daar wilde ik graag acte de présence geven. Een overvol schema dus, maar wel 2 hele leuke races dus ik had er erg veel zin in. Ik zette eerst koers richting Roosendaal om daar mijn (team)maat Corné op te pikken en samen reden we richting Brussel. Daar was ’s ochtends de briefing en training voordat de race om 13 uur van start ging. Omdat de baan compleet veranderd was wilde ik wel even rijden in de training om in de race later vandaag gelijk snel te kunnen zijn. Ik reed 10 minuutjes en ging er daarna meteen vandoor richting Genk, de 24 uurs race moest ik even laten voor wat het was, mijn teammaten ging de eerste uren van de race afleggen, die we overigens startten vanaf een 11e plek na de kwalificatie in een lastige kart van Rico.

160424 24h fki teamfoto

Aangekomen in Genk waren monteurs Nick en Edward en Veersedam teamgenoten Dave en Marcel al druk in de weer om de kart te prepareren om de baan op te gaan. Gisteren hadden de mannen al getraind toen ik nog in de examenzaal van de Erasmus Universiteit zat, maar we hadden de nodige tegenslag. We moesten zelfs een nieuw frame opbouwen nadat we een scheurtje in ons eigen frame hadden ontdekt, hoogstwaarschijnlijk ook de verklaring voor de moeizame race in Mariembourg vorige maand. Marcel reed vandaag en gister vooral om ervaring op te doen, Dave en ik namen vandaag uiteindelijk de race voor ons rekening. Het was worstelen om de juiste afstelling te vinden, maar in de kwalificatie bleek dat de afstelling zo slecht nog niet was, onze set banden uit de training was gewoon een hele slechte. We kwalificeerden als 5e, maar wel vlak achter de snelste mannen. Het weer was gelukkig eens droog en dat zou ook zo blijven voor de gehele race. Ik nam de start en kwam prima van mijn plek. In de eerste bochten nam ik geen risico en verloor daardoor een paar plekjes, maar de kart voelde heel erg goed aan en al snel kon ik me opwerken naar P3. Even later kwam ik naar 2 en daarna kwam Berghmans langszij die ook een mooi tempo had.

160424 24h fki rico corne

Na ongeveer 20 minuten rijden maakte ik een foutje en raakte 1 van de kussens in de chicane, waardoor ik even rondging en ook mijn stuurstang een opdonder kreeg. Gelukkig kon ik snel weer verder en kon ik dezelfde tijden blijven rijden, ondanks dat mijn stuur licht scheef stond. Na een uurtje kwamen we vanaf P3 de tankzone binnen en nam Dave het van mij over. De nummers 1 en 2 waren een stukje weggelopen van ons, wij streden met Sloebs en GS1 om de 3e plek en tot onze verbazing had GS1 met de wissel heel veel tijd gewonnen en lag nu voor ons, dit terwijl we in het 1e uur een stukje waren weggereden. Dave had even last van de afgekoelde banden maar reed al snel tijden die beter waren dan onze concurrenten MD Racing en Sloebs, alleen op Berghmans en GS1 verloren we iets. Na de 2e wissel ging ik nog een keer rijden en opnieuw verloren we bizar veel ten opzichte van GS1 met de wissel, dit terwijl we voor ons gevoel geen langzame stop hadden. Wellicht is het wisselen van rijder met bijbehorende gewichten toch nadeliger dan we dachten. Ik kon vanaf plek 4 nog prima tijden rijden, maar het gat naar plek 3 was te groot om nog te dichten. Ondanks dat we nagenoeg de hele race sneller reden dan GS1 finishten we toch een halve ronde achter hun, best frustrerend. De overwinning ging naar Berghmans, P2 was voor een team dat eenmalig meedeed en GS1 werd dus 3e. De snelheid was goed vandaag, helaas net geen podium!

160424 24h fki corne charlotte

Na de wedstrijd ging ik linea recta door naar Brussel, waar de 24 uurs ondertussen in volle gang was, sterker nog, toen ik aankwam zaten de eerste 7 uur van de wedstrijd er al op. Rico, Corné en Amandio hadden allen al een stint gedaan van ruim 2 uur en we lagen op de 5e plek terwijl Rico nu aan zijn 2e stint bezig was. Vooral de top 5 was van een ongekend hoog niveau en zat dicht bij elkaar. Met 24 teams was het weer lekker druk op de baan en rond de klok van 10 uur ’s avonds maakte ik me op voor mijn 1e stint. Er moest 6 uur op 90kg gereden worden (verder 80kg) en ik ging deze tijd voornamelijk vullen. Ik stapte in op 90 en ging meteen voor een hele lange stint van 3 uur en driekwartier, dat terwijl ik nog aan het bijkomen was van 2 uur sturen in de Rotax! Het ging erg lekker en ik verloor weinig op de top 3 die op 80kg reden, de nacht viel en dan beginnen de echte uren van een 24 uurs race. Constant rijden en weinig tijd verliezen met achterblijvers is dan het devies, iedere ronde weer concentreren en alles blijven geven. Nadat ik was uitgestapt ging Amandio verder, hij had veel last van grote blaren op zijn handen en na 1 uur en 45 minuten wilde hij wisselen. Rico en Corné waren even gaan slapen en dus was ik genoodzaakt om alweer in te stappen. Na een massage in de massagezaal en wat drinken zette ik mijn helm weer op, nu even op 80kg en knallen maar.

160424 24h fki rico

Gelukkig had ik deze stint een lekker kartje, want dat sleepte me wel door de stint. Het was genieten, een uur of half 5 in de morgen en ik pakte de voorlopig snelste raceronde met 52.3, we wonnen veel tijd en we schoven weer op naar plek 3. Toch was ik blij om Corné klaar te zien staan na de volgende kartwissel, eindelijk kon ik even mijn rust pakken en ‘Snoopy’ stapte in. Dit was in mijn ogen Corné zijn beste stint van de wedstrijd, we liepen verder uit op plek 4 en 5 en hij reed hele knappe tijden. Ondertussen reden DWT en Hola Lulu ook hard en aan kop. Bluestar had als sterkste wapen Mathias, die reed veel en telkens ontzettend hard. Hij was de enige rijder die nog onder mijn tijd door ging en reed eigenhandig van plek 4 terug naar P2. Dit betekende dat wij ook weer terugvielen naar 4, we hadden een paar lastigere kartjes in de morgen. Terwijl ik nu even anderhalf uur ging slapen, kon Rico weer instappen, hij zag er nog het meest fit uit van ons 4! Na Rico ging Corné weer en toen nog een keer Rico voor een korte stint op 90kg. We moesten immers nog 2 uur en 20 minuten op 90 en ik zou daarvan de laatste anderhalf uur doen.

160424 24h fki ruben kristof

De finish naderde en onze podiumkansen leken kleiner en kleiner te worden, we lagen met nog 2 uur te gaan meer dan een ronde achter op P2 en 3 en Hola Lulu had aan kop al 2 ronden voorsprong! Toch bleven we alles geven, nog 1 keer mijn inmiddels al van pijn vertrokken lichaam opgeladen en mijn handen afgewerkt met duct tape. Nadat Derek en Charlotte ons vannacht al hadden aangemoedigd kwamen nu ook Mike en zijn ouders en zus langs de baan om ons te supporteren, wat een teamspirit van The Dutch Value! De weersomstandigheden waren listig, af en toe een klein buitje maar dit was niet verkeerd voor ons. Op 90kg verbaasden we vriend en vijand door gewoon de snelste op de baan te zijn, sterker nog, zelfs op een droge baan kon ik zo veel winnen dat het podium heel langzaam weer in zicht begon te komen. Het ging zelfs zo goed dat we, met nog 1 verplichte rijderswissel te gaan, de stint op 90kg helemaal rekten tot het einde, waardoor we dus onnodig lang op 90kg reden, maar ja, we wonnen zo veel tijd dat het de moeite loonde. Met nog 15 minuten leek het pleit beslecht, ik had P3 virtueel in handen en toen kwam er nog weer een flinke bui uit de hemel. Het rijden was glibberen en glijden en Rico stond klaar voor nog 3 ronden tot de vlag. We kwamen de pits uit en yes, 15 seconden voorsprong op DWT op P3, we lagen zelfs maar 7 seconden achter Bluestar op 2!!! Dit was een ontzettend lekkere afsluiter van de race, wat een comeback om nog het podium te mogen beklimmen, en dat podium is tijdens deze toprace altijd speciaal. Ik heb genoten van de teamspirit die we hadden dit weekend maar nog voor ik het podium betrad voelde ik al wel enorme spierpijn op komen door mijn hele lichaam. Ik had in 24 uur tijd meer dan 10 uur gereden (waarvan ruim 2 uur in een Rotax) en het was dat de laatste stint zo goed ging, maar o wat was het zwaar. Complimenten aan FKI voor een hele strakke organisatie en natuurlijk felicitaties aan de verdiende winnaars van Hola Lulu op het podium (Sebastien Lamarque, Matts Breckpot, Giovanni Baccellieri en Arnaud Teuwen).

Foto’s met dank aan Paul, Kristof en Derek !

160424 24h fki podium

Race tegen Kanker

Ruben rijdt met Ian voor het goede doel
Roosendaal, 10 april 2016

Op zondag 10 april waren enkele indoorkarters nog aan het bijkomen van de 12 uur van Middelburg, maar ook met een beetje spierpijn (de één wat meer dan de ander) maakten we ons op voor een race voor het goede doel. Samen met Ian Verschoor deed ik mee aan de Race tegen Kanker die opnieuw werd georganiseerd door Jodey Ungerer, ditmaal ten gunste van de Roparun. Gedurende de dag waren er maar liefst 4 wedstrijden, van kids tot recreanten tot wedstrijdrijders. Wij sloten de dag ’s avonds af en dat deden we met 2 wedstrijden van 1 uur. Alle teams bestonden uit 2 rijders die steeds 1 keer moesten wisselen van rijder en kart per race. Eerst gingen we in de normale richting en Ian kwalificeerde zich als 6e. Hij begon de race uitstekend en werkte zich langzaam op naar voren met hele knappe tijden. De hele top 6 bleef dicht bij elkaar, en wie zagen we daar weer vooraan opduiken, jawel, Corné Snoep had zijn racepak weer eens aangetrokken en streed meteen weer voor de leiding in de race. The Dutch Value rijders verschenen vandaag allemaal aan de start en er waren veel zwart/oranje pakken vooraan te vinden.

logo-roparun-25

Na mooie battles in het laatste half uur met Eliano, Danny, Redwan en Mike D kon ik de leiding pakken en wonnen we de 1e race. Eliano verweerde zich fantastisch op plek 2, maar liep helemaal aan het einde nog tegen een penalty op waardoor Rico en Danny nog doorschoven naar plek 2. In de 2e race gingen we de andere kant op en dit keer pakte Danny de leiding voor Mike B en daarna Ian en Corné. Door een tactische wissel kon ik een lekker kartje overnemen van Danny en daarmee stelde ik de 2e plek en ook weer de snelste raceronde veilig, goed voor de dagzege! Hoewel een race tegen kanker natuurlijk niet in de 1e plaats om het resultaat gaat is het altijd lekker om te winnen, dus we waren zeer content met het verloop van de avond! Rico en Danny gingen verdiend naar plek 2, terwijl Mike B en Jarno de rest te snel af waren en ook op het podium mochten plaatsnemen. Nadat de jonge gasten van The Dutch Value al de eerste 2 plekken in de kidsrace hadden opgeëist lieten ze ook bij de grote karts hun snelheid zien, echt top om te zien.

podim rtk roosendaal (1)

12 uur van Middelburg

Ruben en Rico domineren 6e editie 12u IKM
Middelburg, 9 april 2016

Op zaterdag 9 juni werd voor het 6e jaar op rij de 12 uur van Middelburg georganiseerd. Samen met Rico Haarbosch deed ik mee voor The Dutch Value, voor mij voor het eerst dat ik een 12 uurs race ging rijden met slechts 1 teammaat! We waren allebei goed voorbereid want we wisten dat de concurrentie sterk was met onder meer Klaver 4 (Mellanie, Mike en Wouter), Auto Sturm (Mika, Annelien en Joris) en de Pablo’s (Lorenzo en Patrick). In totaal stonden er 10 teams aan de start waarvan ook 1 uit België en 1 uit Oostenrijk, een mooi internationaal tintje. Er moesten 2 stints op 100kg gereden worden en 10 op 80kg. Ik ging kwalificeren over 1 rondje waarbij ik de pole position kon pakken met een 42.4, net 1 tiende voor Lorenzo. We hadden besloten om te beginnen met stints van 2 uur om zo wat meer rust te krijgen tussen de stints in. Het begin van de wedstrijd verliep erg lekker, we konden na een half uur al voorsprong noteren van zo’n 15 seconden en die voorsprong kon ik langzaam maar zeker verder uitbreiden. Lorenzo en Patrick wisselden ieder uur van rijder en meteen het 2e uur ging Patrick op 100kg rijden, dit deden wij ook en ik kon weer ietsje verder uitlopen, al was het verschil nu kleiner.

logo ikm zwart klein

Rico maakte zich ondertussen op voor zijn eerste stint en met 25 seconden voorsprong kwamen we de baan op. We liepen langzaam verder uit, alleen tijdens de 3e wissel verspeelden we wat tijd. We wilden even het gewicht checken maar daar was eigenlijk te weinig tijd voor en zo verloren we zomaar 6 seconden in de pits, dat zou ons daarna niet meer gebeuren! Rico reed die 6 seconden in het 4e uur weer weg van Patrick en zo kwam ik met ruim driekwart ronde voorsprong weer de baan op. In het 5e uur deelden we een flinke tik uit, ik kon nu ruim een ronde winnen in een uurtje tijd. Klaver 4 had zich gesetteld op een 3e plek, maar wel al op zo’n 3 ronden achterstand van ons, en daar weer 2 ronden achter reed Auto Sturm die wel al meteen 2 stints op 100kg hadden gedaan. De teams van ’t Begin Domburg vochten samen een mooie strijd uit om de plekken 5 en 6, ieder uur zaten ze dicht bij elkaar en hun rijden streden op sportieve wijze met elkaar. Aan de kop van de wedstrijd was het wat minder spannend, de top 4 lag eigenlijk ver uit elkaar en wij konden uur na uur steeds weer wat verder weglopen, voor ons dus een ideaal scenario.

podium 12h ikm

De kartverschillen bleken tijdens de race ontzettend klein, in alle karts konden Rico en ik 42 laag rijden en in het 7e uur wisten we nog eens een kleine ronde voorsprong erbij te nemen. Zo kwamen we op 2 en driekwart ronde voorsprong, in het 8e uur was Patrick erg sterk en bleef de afstand gelijk, maar we hadden mentaal de wedstrijd al een heel eind in ons voordeel beslist. In het 9e uur ging ik dan op voor een 2e stint op 100kg en de baan was nu duidelijk langzamer dan eerder in de race toen ik nog 42.4 kon klokken met al dat gewicht. Nu niet meer en omdat Lorenzo deze stint op 80kg reed kon hij nu een rondje terugpakken. Joris reed voor Auto Sturm een aantal hele sterke stints en kwam weer dichterbij aan Klaver 4, maar daar bleef Mike hard rijden en de aansluiting kwam er niet. Toen Patrick in het 10e uur op 100kg reed kon Rico (we deden de laatste 4 uur om en om) weer een rondje terugpakken en in de laatste 2 uur stormden we onvermoeid door naar een kleine 4 ronden voorsprong. Dat is best veel op een totaal van goed 1000 ronden. Fysiek hielden we het gelukkig allebei goed vol, en dus was het tot en met de laatste stint ook genieten op de baan. Na 12 uur waren alle teams echter blij om de finishvlag te zien en zeker als je als eerste wordt afgevlagd kan de race niet meer stuk. Rico en ik waren uiteraard dik tevreden en boekten de eerste overwinning in een endurance race voor The Dutch Value in Middelburg. Complimenten aan de andere podiumgangers en zeker ook voor de organisatie van IKM die vandaag super was, er werd uitstekend blauw gevlagd en er waren nauwelijks problemen met de karts.

6 uur nightrace FKI Brussel

The Dutch Value opnieuw naar podium in Brussel
Brussel, 27 februari 2016

Op zaterdag 27 februari was het weer tijd voor The Dutch Value om de messen te slijpen en het vizier scherp te stellen, Rico en Ruben stonden aan de start van de 6 uur nachtrace bij First Kart Inn, strak georganiseerd door Ward Maenhout. Met in totaal 30 teams werd gestart met de 30 minuten durende training die ook gelijk als kwalificatie gold. De baan was weer uitdagend en met zoveel teams was het aan het einde van de kwalificatie nog even zoeken naar een vrije ronde voor een goede hotlap. Rico begon en ik eindigde de kwalificatie. Onze eerste karts was bepaald niet de beste en met veel pijn en moeite kon ik er een 6e plek uit slepen. We moesten 2 van de 6 uur op 90kg gaan rijden, maar met deze kart wilden we dat zeker niet doen en dus gingen we starten op 80kg. We hadden kartnummer 1 gekregen en dit was een klein nadeeltje omdat we telkens als 1e moesten wisselen en een koude kart kregen. Geluk bij een ongeluk was dat onze 1e stint met deze mindere kart daardoor een paar minuten korter was. Ik kon de schade goed beperken, ik kon plek 4 pakken en vasthouden en alleen DWT met Filipe Viera en Bluestar met Mathias Grooten konden een halve ronde voorsprong pakken.

12027677_476864652522570_2748451613007852396_n (1)

Rico ging als 2e en ook dit was zeker geen goede kart, veel teams wisselden nog niet van rijder en dus vielen we even buiten de top 10. We moesten in totaal 3 rijderswissels maken en na 1 uur van Rico besloten we mij een dubbele stint van 2 uur op 90kg te laten rijden. Dit ging eigenlijk super goed. Vanaf plek 10 begon ik aan een opmars en kon constant dezelfde tijden rijden als de teams op 80kg en zelfs plekken terugpakken. We schoven op naar een 5e plek en ik kon de snelste tijd van alle teams op 90kg klokken. Hierdoor waren we terug in de race voor de top 5, al was de top 3 met DWT (Kevin Lemmens, Dylan de Wolf en Filipe), AG Metal (Chris Kools, Kevin Vandenhoeck, Christophe van den Bogaert en Romano Franssen) en CU@Traxxis (Cedrix Wauters en Mats de Jong) wel een stuk weggereden van ons, dit kwam dus vooral door de eerste 2 uur. In het 5e uur kon Rico met deze kart niet echt potten breken en leek het erop dat wij en Bluestar (Robin Borremans, Stefan Verhofste en Mathias) zouden gaan strijden om plek 5. De karts werden in de top 10 gerouleerd, echter kreeg je maar 6 van de 11 karts en dus had het ene team toch wat meer geluk dan het andere.

P1080469

In het laatste uur kregen we gelukkig nog wel een hele lekkere kart en daar maakte Rico uitstekend gebruik van. Hij schakelde een versnelling hoger en reed weg van Bluestar. Hij miste op 2 honderdste de snelste raceronde maar liep wel in op Romano op plek 3. Filipe reed op kop voor Cedric en laatstgenoemde kon met nog 30 minuten te gaan de aansluiting vinden. DWT reed nog op 90kg en moest dus vol in de verdediging. Dat deed Filipe goed, maar ze verloren wel veel tijd waardoor veel achterblijvers en daarna achtereenvolgens Romano, Rico en Mathias ook nog konden aansluiten. Rico vond de aansluiting met nog een minuut of 7 te gaan nadat hij zich een weg door de achterblijvers in de trein had gebaand. Er werd geen blauw gevlagd en dus hadden we nog maar weinig tijd over. Maar inhalen is aan Rico wel toevertrouwd en dus opende hij meteen de aanval op AG Metal, en met succes! We schoven op naar het podium en dat bleek ook meteen het maximaal haalbare. De 2 koplopers hielden alles akelig strak dicht en zo werd de top 5 binnen 3 seconden van elkaar afgevlagd! Een zenuwslopend einde maar voor ons gelukkig wel met een afloop op het podium. De endurance races in Brussel zijn altijd van een zeer hoog niveau en er is geen enkel team dat constant weet te winnen. Gelukkig scoren Rico en ik wel keer op keer podiums en dus doen we het gemiddeld gewoon heel erg goed, en daar waren we dan ook tevreden mee. Met het oog op de 24 uur van Brussel in april was dit alvast een mooie voorbereiding, dan zal The Dutch Value ook aan de start staan!!

IMG_0091

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap 2016

Ruben naar zwaarbevochten 9e titel
Middelburg, 30/31 januari 2016

Het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap is al sinds 15 jaar een begrip op de kartkalender bij Indoor Karting Middelburg. Uit heel het land doen mensen mee aan deze titelstrijd, die traditioneel in verschillende klassen is onderverdeeld. Dit jaar was er gekozen voor een opzet van 4 races (3x 15 en 1x 20 minuten) met steeds 2 rondjes kwalificatie vooraf. Voor het eerst werden er 2 races tegendraads gereden én, heel leuk, werd er een pitstop verplicht in iedere race. Op zaterdag mochten de kids en junioren zich bewijzen, terwijl op zondag de senioren (vanaf 16 jaar) konden aantreden. Er was dit jaar geen aparte damesklasse of 45+ klasse, dus 5 categorieën met allemaal goed gevulde deelnemersvelden en dat is schitterend om te aanschouwen.

160131 lucas 2

Kids
De kids begonnen met een 5 minuten kwalificatie om de poules te bepalen. In deze sessies was het spekglad op de baan, het regende hard buiten en het was erg vochtig. Maar de kleine mannen en vrouwen wisten hier goed mee om te gaan en lieten al gelijk snelle tijden zien. In de snelle poule zaten Eliano de Vos, Sam Boone, Tess Verschoor en Mike Dijkgraaf. In hun 4 races was de spanning om te snijden, Eliano won de races in tegengestelde richting, maar Mike en Tess gaven niet veel toe. Toen we de normale richting op gingen was het Mike die 2 races won. Vooral de laatste was een fantastische race, waarin zowel Tess, Eliano en Mike even aan de leiding reden en de top 3 in het klassement bijna iedere ronde weer veranderde. Uiteindelijk wist Eliano met een 2e plek zijn 2e titel op rij veilig te stellen, een hele mooie prestatie. Mike werd knap 2e en Tess verdiend 3e. Bij de 2e poule wist Redwan Mekkaoui zijn eerste 3 races te domineren, alleen in de laatste race had hij een momentje met een achterblijver dat hem de overwinning koste aan Pau Sinke. Redwan won de 2e poule, voor Pau en Marcel Plak, Jaap Sinke was de jongste deelnemer (8 jaar) en werd keurig 4e.

160130 zikk mini a (1)
160130zikk mini b (1)

Junioren
Bij de junioren weer een heel veld met jonge honden die allemaal wilden laten zien hoe snel ze zijn. Veel van deze rijders racen niet altijd op gewicht, nu moesten ze op 65kg de strijd met elkaar aan gaan. Rico Haarbosch stak qua niveau boven de rest van het veld uit, hij won al zijn races en zijn 3e titel op rij kwam eigenlijk nooit in gevaar. Hij is zijn leeftijdsgenoten duidelijk een stapje voor en mocht terecht de grote wisselbeker houden. Ondertussen werd er flink gestreden voor P2-5, waar Ziggy van de Port uiteindelijk aan het langste eind trok. Guillermo van Pamelen die eerder al eens de kids klasse won, gaat ook ieder jaar harder en harder en pakte voor het eerst een podium bij de junioren met een mooie P3. Ian Verschoor en Myron Tuasela kwamen qua snelheid ook goed mee met de nummers 2 en 3 maar grepen net naast het podium.

160130 zikk junioren (1)

Senioren 70kg
Net als vorig jaar had ik een paar dagen mijn best gedaan om in de vedergewichtsklasse te komen en dat lukte vrij eenvoudig. Dit jaar hoefde ik het echter niet te doen vanwege het niveau, want dat was in deze klasse minstens net zo hoog als in de middengewichtsklasse, met allemaal jeugdige rijders die er graag met de bekers vandoor wilden gaan. Ik was de oudste deelnemer en stond dan ook al voor de 13e keer aan de start, 2 keer eerder had ik in deze klasse meegedaan (2012, 2015) en beide keren gewonnen. De start van de dag kon eigenlijk niet beter, met een fantastische kwalificatie reed ik 41.9 (6 tiende sneller dan P2) en kon ik vrij eenvoudig wegrijden met de snelste tijd van het weekend van alle klassen. Mijn kart was dan ook erg goed en ondertussen scoorden Lorenzo Stolk en Selina Balneger op P2 en P3 wel waardevolle punten. Zus Annelien had pech met een kapotte kart in de kwalificatie waardoor ze laatste moest starten, ze kwam nog wel terug naar plek 5 met een aantal mooie inhaalacties. Race 2 was voor mij veel lastiger, een iets mindere kwalificatie en opeens stond ik 4e. Mika Mathia had de snelheid goed te pakken en was niet te pakken in zowel kwalificatie als de race. Selina ging in ronde 1 meteen flink verdedigen en hierdoor waren Mika en Lorenzo op P2 meteen een seconde of 2 weg. Daarna dook ze naar binnen en had ik vrij baan. Ik kon niet veel meer uit mijn kart halen dus de top 2 zat er niet meer in. Ik zag dat ik niet of nauwelijks tijd won op Selina en ging pitten met nog een minuut of 7 te gaan. Zij aan zij kwamen we de pits uit, waarbij ik aan de binnenkant zat. Selina had echter veel meer snelheid en kon buitenom meerijden en zat zo aan de binnenkant voor de volgende knik. Ik probeerde het anders op te lossen en kon bij het uitkomen met veel meer snelheid een tegenaanval plaatsen. Dit werkte perfect en ik kon zelfs nog een heel klein stukje wegrijden. Een pittige race, en opeens stond de top 3 binnen 1 punt met Lorenzo en ik op 16 en Mika op 15.

Gezien de kartloting en het feit dat de finale beslissend is in geval van gelijke stand wist ik dat race 3 voor mij cruciaal zou worden. Ik snelde met 3 tiende voorsprong naar pole op mijn geliefde normale layout, terwijl ik nog een flinke fout maakte. De nummers 2-5 zaten binnen een tiende. Lorenzo zat direct achter mij en ik besloot in de eerste ronden even te verdedigen en kijken wat er gebeurde. Annelien dook meteen de pits in en dit opende voor mij een mooie mogelijkheid om zowel mezelf als Annelien te helpen. Ik bleef dus nog iets langer defensief rijden in de hoop dat Lorenzo zou stoppen en achter Annelien zou komen. Maar Lorenzo reed door en om niet teveel te verliezen op Annelien ging ik weer even volle bak. Toen ik zag dat Lorenzo redelijk mee ging gooide ik toch nog een keer de deur dicht en nu ging hij wel naar binnen. Mijn plan was gelukt want Annelien kwam net voor Lorenzo en ik kon in de laatste 5 minuten genoeg tijd winnen om met een late stop de leiding te behouden. Een 1-2tje voor mij en Annelien en Selina en Mika vochten een fel duel uit, waarvan Mika Hoorweg (P4) en Mathijs Verhulst (P5) slim profiteerden. Voor de finale hoefde ik daarom geen rekening meer te houden met Selina en Mika kon alleen met P1 nog gevaarlijk worden. Ik kon me dus focussen op Lorenzo, maar wist wel dat hij zijn beste kart nu had en ik een iets mindere.

160131 leroy ruben

De kwalificatie zou waarschijnlijk doorslaggevend zijn en ik reed mijn beste ronde tot nu toe, pole position, met deze kart was dat heel lekker! In de eerste ronden van de race leek de finale makkelijk naar mij toe te gaan toen ik meteen weg reed. Niks bleek minder waar, Lorenzo vond wat en kon opeens weer het gaatje dichten. Ik moest vol gaan verdedigen en dit zorgde ervoor dat veel mensen gingen stoppen. Voor mij was dit scenario op zich prima aangezien Mika niet in de buurt van P1 reed en hoe verder Lorenzo en ik naar achter zakten, hoe meer plekken speling ik had gezien de puntentelling (grotere verschillen in punten voor 1-2-3 en de rest). Ondertussen kwam Tim van Zunderen ons allebei met agressieve acties voorbij, maar ik kon hem weer terug inhalen. Lorenzo stopte net over de helft van de race en ik counterde een ronde later. Ik zat er gelukkig voor en de strijd ging verder. Op dat moment kwam Rick Harthoorn tussen ons te zitten en dit ging mis. Rick spinde op vreemde wijze midden op het rechte stuk, ik zat helemaal buiten (3 naast elkaar) maar had wel veel meer snelheid. Ik zat nog ruim voor Lorenzo dus sneed gewoon de bocht aan naar binnen. Op dat moment werd ik hard geraakt door Lorenzo die net niet ver genoeg naast mij zat en spinde keihard de banden in. Een flinke klap voor mijn nek, Lorenzo kreeg oranje en ik lag 7e. Op dat moment liet Tim zich terugzakken om als rijdend obstakel mij te hinderen, op zich legaal dus ik bleef rustig en zorgde maar gewoon dat Lorenzo er niet langs kwam. Dit lukte en zo pakte ik mijn 9e titel, wel weer een zeer zwaar bevochten. De gekke finale zorgde ervoor dat Selina nog helemaal naar P2 sprong en Mika ten koste van Lorenzo nog P3 afsnoepte met gelijke punten maar een beter resultaat in de finale. Na de race was ik enorm blij met mijn resultaat, alleen helaas wel veel pijn aan mijn borstbeen overgehouden aan de crash.

160131 zikk vedergewicht

Senioren 85kg
De middengewichtsklasse waarin ik zelf ook 5 keer heb deelgenomen is ook altijd goed voor leuke races. Dat was ook vandaag het geval, met sterke rijders als Joris Sturm, Cuma Kastaci, Mellanie Motz, Patrick Bakker en Wouter Verbaarschot. In de eerste race maakte Patrick een tactisch foutje door te vroeg te stoppen en maakte daarmee de weg vrij voor Wouter die met hele strakke tijden naar de 1e overwinning toe knalde. Vanaf race 2 stelde Patrick echter orde op zaken, hij was in zijn kwalificaties fenomenaal en legde daarmee de basis voor zijn eerste titel bij de middengewichten, hij won alle resterende races en won daarmee terecht de titel! Om plek 2 was het spannender, zeker toen Wouter in race 2 terug viel met een minder kartje. Joris maakte hier het beste gebruik van en maakte in de normale richting het karwei af door een mooie 2e plek te pakken. Wouter vocht voor iedere plek en dat bleek nipt genoeg om Klaver 4 teamgenoot Mellanie met slechts 1 puntje van zich af te houden, allebei sterk gereden. Dat moet ook gezegd worden van zowel Nobby van de Port als Cuma die mooie races lieten zien, Nobby was in de kwalificaties heel goed en Cuma had een aantal prachtige inhaalacties.

160131 zikk middengewicht

Senioren 100kg
Het slotstuk was weer als vanouds de zwaargewichtsklasse, met daarin de mannen die vaak races rijden boven het minimumgewicht. Nu hebben ze de kans om zich echt te laten gelden en dat levert altijd schitterende gevechten op. Op 100kg worden foutjes keihard afgestraft en van de gezichten was dan ook gezonde spanning af te lezen. Simon Joosse pakte brutaal de pole position voor race 1, op de voet gevolgd door Leroy Wehmuller, al jarenlang mijn teamgenoot bij Veersedam. Ik was dan ook voor hem en hij wist op zijn tandvlees met een minder kartje tijdens de race toch aansluiting te vinden en sloeg meteen toe. Hij stond de leiding niet meer af en won zo race 1 voor Simon. Race 2 was het Remco Kok die de pole position pakte en dit keer moest Leroy zelfs vanaf plek 3 komen. Als veelvuldig kampioen werd hij als de favoriet gezien en die rol maakte hij helemaal waar. In race 2 werkte hij zich snel op naar plek 1 met tijden waar sommige 85kg mannen niet aan kwamen! Race 3 won hij vanaf pole position, terwijl Remco, Simon en Anne Mathijssen om de plekken daar achter streden. In race 4 wist Peter van Dongen boven zichzelf uit te stijgen door een fantastische kwalificatie te rijden. Hij moest in de race alleen Leroy voor zich dulden, maar sloot het kampioenschap op een mooie manier af. Leroy won uiteindelijk alle 4 zijn races, iets wat alleen Rico dit weekend nog maar gelukt was, petje af!! Simon en Remco waren netjes 2e en 3e en kregen ook een mooie trofee mee naar huis.

160131 zikk zwaargewicht

555 laps KCR

Ruben en Selina met Dutch Value naar P2
Roosendaal, 9 januari 2016

logo 555

De eerste endurance race van 2016 voor The Dutch Value stond gepland op zaterdag 9 januari te Kart Centre Roosendaal. Samen met Selina vormde ik vandaag het team voor The Dutch Value, waarbij 3 stints op 80kg en 3 op 95kg werden verreden. Er stonden 13 teams aan de start en daarbij een hele hoop kanshebbers voor het podium. De kwalificatie werd gedaan door 2 rijders per team, waarbij er 1 één ronde moest rijden op 80kg en de ander op 95. Selina gleed even weg in bocht 1 en dat kostte een paar tienden, ik kon de snelste tijd neerzetten op 95kg maar het zat vrij dicht bij elkaar. We mochten vanaf de 5e plek starten, en in het eerste uur bleef alles ontzettend dicht bij elkaar. Rico (Haarbosch) ging gelijk in gevecht met Mike (VDH) en daardoor konden Selina, Jarno (Outdoor Racing), Robin (Outdoor L&F) en Danny (Lazy Monky’s) makkelijk bijblijven. Vooral het optreden van de jonge talenten Jarno en Robin was indrukwekkend. Na een uur lag de top 6 binnen 6 seconden. Na de wissel kwam ik als 6e de baan op, de wissel kwam voor ons erg slecht uit, we moesten zelfs even van ons gas voor het rode licht om niet te laat te zijn. S-Images wisselde helaas te laat en die kregen de eerste penalty van de race.

uitslag

Ik mocht gelijk stoeien met een lastig kartje, en op 95kg merk je dat goed. Ik kon 2 plaatsen winnen maar moest wel veel toegeven op Patrick van Haarbosch en Detlef van Outdoor L&F. Mellanie reed vlak voor me op plek 3 voor VDH en die reed nagenoeg dezelfde tijden als ons. Selina ging als 3e en zij zat vlak achter Mike van VDH, terwijl Danny van achter kwam opzetten voor de Lazy Monky’s. Danny reed een superstint en zette de snelste raceronde op 35.8, daarmee kon hij zelfs vlakbij Rico van Haarbosch komen. Selina haalde wel Outdoor L&F in en zo ging ik stint 4 in als 4e. We wilden vroeg wisselen omdat er een kanon van een kart binnen stond, ik zou dan op 80kg gaan, maar Outdoor Racing kaapte die net voor ons weg. Met een andere kart kon ik even later ook nu weer 2 plaatsen winnen, mijn kart was duidelijk beter dan de vorige en ik kon meestal 36.2 rijden op 95kg. Alleen Patrick kon deze tijden ook rijden en die behield zo de voorsprong van een seconde of 30 op ons. Ik wist op plek 2 nog een gaatje te slaan naar VDH en Lazy Monky’s, hierdoor leek het tussen Haarbosch en ons te gaan voor de overwinning.

podium 555 verbeterd

Bij de 4e en voorlaatste wissel kreeg een drietal teams 10 seconden straf vanwege te hard doorrijden onder geel, waaronder ook Haarbosch en VDH. Dit bracht ons op 20 seconden en we hadden een perfecte wissel. Als eerste wisselden we en Selina had een heel lekker kartje. Hiermee kon ze inlopen op Rico en verkleinde het gat van 21 naar 11 seconden, de hoop op de overwinning hadden we nog niet opgegeven! Met nog zo’n 55 ronden te gaan stapte ik voor de laatste keer in op 95kg, en jammer genoeg had ik niet de kart waarmee ik het Patrick nog lastig kon maken. Het moet gezegd worden dat Patrick vandaag ijzersterk was op 95kg, hij reed zelfs een ongelooflijke snelle 36.1 en stelde de overwinning veilig voor Haarbosch. Wij konden plaatsnemen op de 2e podiumplek en hadden een prima race gereden. Op plek 3 was het Lazy Monky’s die een knappe race reden inclusief sterke laatste stint van Bram, zij troefden VDH af die net naast de prijzen grepen. Al met al een race van hoog niveau en een hele goede opwarmer voor het 1e grote kampioenschap van het jaar dat volgende week zal aanvangen in Groot-Brittanië.

Racehall of Champions

Ruben sluit kartjaar af in Denemarken
Arhus (Dk), 27/28 december


rhoc trio

Op zaterdag 26 december ging ik samen met Mika Mathia en mijn pa op weg naar Arhus, Denemarken voor de Racehall of Champions, een groot internationaal kartevenement dat traditiegetrouw in de laatste maand van het jaar wordt georganiseerd. Voorzien van een hoop reisspellen, tientallen kilo’s lood en genoeg eten en drinken, maar zonder mysterieus verdwenen iPad scheurden we in noordelijke richting over de Duitse autobahn. Na enkele potjes zeeslag en ‘wie is het’ werden we gebeld vanuit huize Haarbosch en jawel, ’s avonds stonden Rico, Mika en ik samen in het Radisson Blu hotel in het centrum van Arhus. Op zondagmorgen waren we al vroeg op de kartbaan om te trainen, want de concurrentie was stevig en Rico en ik waren sinds het WK van 2013 niet meer hier geweest, voor Mika was de baan helemaal nieuw. Er waren 3 verschillende gewichtsklassen, 65, 80 en 100kg en een teamrace in de snellere KWC karts. In iedere klasse werden 3 kwalificatieheats gereden (5 minuten kwalificatie en 10 minuten race) en een finale voor de beste 24 rijders. Er waren +/- 50 rijders per klasse waaronder autosportcoureurs zoals regerend GP2 kampioen Stoffel Vandoorne.

rhoc startgrid

100kg
We begonnen met de 100kg klasse en daarin deden we alle drie mee. Mika kreeg in 1 van zijn 3 races een vreemde penalty, en die zou hem een plek in de finale kosten. Voor hem was het in ieder geval een goede training voor morgen en hij ging gedurende de dag ook steeds beter rijden. Ik begon de dag niet goed met een 10e en een 9e plek, maar gelukkig kon ik door een 3e plek in race 3 nog de top 10 binnen komen. Rico startte de finale van 12 minuten vanaf een hele mooie 2e plek na een 7e, 3e en 1e plek in de heats. In de warming up voor de finale noteerde ik top 3 tijden, dus ik had vanaf een 9e startplek nog goede hoop om naar voren te komen. Mijn race ging dan ook super, ik werkte me snel op naar plek 6 terwijl Rico de nummer 1 had moeten laten gaan en zijn 2e plek met hand en tand verdedigde. Ik probeerde P5 te pakken maar schoot daarbij samen met een Duitser rechtdoor en viel weer iets terug. Na een nieuwe inhaalrace werd ik net over de helft van de race helaas rond getikt door autocoureur Nicki Thiim die als een dwaze maniak door het veld ging. Helaas werd er erg agressief gereden in deze finale en werden straffen genegeerd wat leidde tot de nodige frustraties. Gelukkig hield Rico zijn hoofd koel en finishte in een internationale top-3 knap op plek 2 achter de Fransman Jean-Philippe Guignet en voor de Deense thuisrijder Nikolaj Kandborg. Ik werd afgevlagd als 13e.

rhoc podium 100kg

Endurance
Op zondagavond werd er in de 13pk huurkarts die ook gebruikt waren voor het WK in 2013 een 1 uurs race gehouden. Ik vormde een gelegenheidsteam met de Italiaan Michele Ottini. We moesten 1 rijderswissel doen en een kwalificatie van 5 minuten. Er werd op 90kg gereden in een veld van 12 teams. Ik kwalificeerde als 2e en in het begin van de race kon ik redelijk bij blijven. Langzaam maar zeker slopen de Deense koplopers bij ons weg, we hadden toch duidelijk een kart met minder topsnelheid en ik probeerde de achterstand te beperken. Na een half uur wisselden we en ging Michele verder. De leiders zetten de snelle Deen Mark Kamstrup in en die liep verder weg van ons. Op plek 3 lag een Pools team maar die vormden geen bedreiging, ze werden zelfs ingehaald door ATR Consulting Denmark die nog op jacht gingen naar ons. Gelukkig kon Michele deze aanval afslaan en de 2e plek veiligstellen. Een leuke prijs op de 1e dag, en we maakten ons op voor morgen. ’s Avonds blikten we terug op de 1e dag onder het genot van zelf klaargemaakte kipnuggets en kipcorns op de hotelkamer van Renst en Rico. Nadat ik nog 10km had hardgelopen door het centrum van Arhus zaten we de volgende ochtend weer vol energie aan het ontbijt.

rhoc endurance

65kg
Zo’n 40 rijders maakten zich op voor de juniorenklasse tijdens de Racehall of Champions op de maandag. Onder die 40 rijders Mika en Rico, zij hadden hun zinnen gezet op een mooie eindklassering. Zowel Mika als Rico waren in de 3 heats constant van voren te vinden, en zo mochten ze starten op respectievelijk de 5e en 2e plaats voor de grote finale. Daarin startte de Deen Lundgaard (Europees kampioen KF) van pole position. Rico had van de toppers de minste kart en kon daardoor geen aanval plaatsen op Lundgaard. De andere Deen Aske Nygaard haalde Rico in en even later ook Lundgaard en nam zo de leiding in handen. Op dat moment sloeg Rico gelijk toe en pakte P2 terug. De nummer 1 was toen gevlogen en toen Lundgaard vol in gevecht ging met de Pool Porada kon ook Rico loskomen. Dit bood kansen voor Mika die nog steeds op P5 rondreed. Hij zat helaas net aan de verkeerde kant toen de mannen op 3 en 4 met elkaar in de clinch gingen en kon daar dus niet van profiteren. Hij bleef op 5 en haalde daarmee wel een heel sterk eindresultaat, het podium was zelfs heel dichtbij. Rico stond voor de 2e keer bovenop dat podium, wederom een topprestatie.

rhoc ruben stoffel

80kg
Het hoogtepunt van de tweedaagse strijd in Denemarken was de 80kg klasse die erg sterk bezet was, Rico en ik vertegenwoordigden Nederland en deden dat niet onopgemerkt. Rico was al het hele weekend op dreef en was in alle heats imposant, hij zetten een P1, P2 en P3 neer en kwalificeerde zich daarmee (als jongste deelnemer) als nummer 1 voor de finale. Ik begon net als gisteren slecht met een 10e plaats en liep daardoor gelijk weer achter de feiten aan. Ook in race 2 een matig resultaat (P6) met helaas weer dezelfde kart als in race 1. In race 3 eindelijk een hele lekkere kart en vanaf P2 haalde ik Jannik Nielsen (Dk) in en finishte ik op 1 met Arnaud Teuwen (2e), Rico (3e) en Jannik Nielsen (4e) net achter me. Hierdoor mocht ik vanaf de 8e plaats vertrekken in de finale. De spanning was om te snijden, en tijdens de 5 minuten warm up voerde ik samen met Rico de tijdenlijst aan, maar ook Jannik Nielsen (startpositie 2) was snel.

Bij de start van de race wist Stoffel Vandoorne (Be) Nielsen in te halen en zo kon Rico gelijk een gaatje slaan. Vandoorne werd echter weer ingehaald door Nielsen en Guignet en viel verder terug. Ik ging met 4 mooie inhaalacties op Kandborg, Daniel Lundgaard (Dk), Mathias Sponholtz (Dk) en Vandoorne als een warm mes door de boter en belandde zo op plek 4. Rico werd onder druk gezet door Nielsen die weer terug bij hem was gekomen en verdedigde netjes. Na amper een ronde verdedigen werd Rico eind rechte stuk door Nielsen rechtdoor geduwd, een hele smerige actie die bizar genoeg onbestraft bleef. De top 4 bleef vervolgens ongewijzigd, ik had net te weinig tijd om nog bij Guignet te komen en liep zo het podium op een haar na mis, zonde, maar gedurende de dag heb ik me wel mooi terug kunnen knokken en dus sloot ik persoonlijk wel met een goed gevoel de trip af. Rico had in 2 dagen tijd zijn talent weer eens laten zien en hij had het dik verdiend om met de 1e prijs naar huis te gaan, helaas hielden de marshalls ook na protest van ons stug vast aan hun belachelijke oordeel. Voor alle toeschouwers was er maar 1 winnaar en dat is ook wat waard. We hadden onze racekunnen in ieder geval weer laten zien en kijken al uit naar vele nieuwe kartsuccessen in 2016!!

rhoc podium 80kg

1 uur Fun Race Bilzer Karting

The Dutch Value maakt België onveilig
Bilzen, 19 december 2015

2015-12-19 kopie Bilzen 2

Een race waarin kids en volwassenen samen kunnen racen met een mix van kinderkarts en grote karts, die kom je maar zelden tegen. Na mijn deelname aan de laatste Belkart race van het seizoen in Bilzen (Be), zag ik echter de aankondiging van een 1u kerstrace voor kids&family. Een uitgelezen kans om eens gemixte teams te maken van onze meer ervaren rijders en jonge honden bij The Dutch Value, en ook nog eens op een helemaal nieuwe baan voor ons! Uiteindelijk schreven we ons met maar liefst 4 teams in. Mike met Rico, Corné met Redwan, Selina met Ian en Eliano met mij. 4 teams die op papier erg aan elkaar gewaagd zijn! Tijdens de briefing werd duidelijk dat alle teams de 10 minuten durende kwalificatie volledig in een kinderkart moesten rijden. Kinderkarts en grote karts verschilden qua grootte niet veel van elkaar en met 11 teams gingen we de baan op. Al snel werd duidelijk dat het verschil tussen de kinderkarts enorm groot was, dat was erg jammer, zeker gezien het feit dat de grote karts wel vrij dicht bij elkaar lagen. Eliano en ik hadden niks te klagen met onze kart, een lekkere kart en daar maakten we goed gebruik van door pole position te pakken. Op plek 2 stonden Rico en Mike. Het was belangrijk om te bepalen wie de kwalificatie eindigde, want die rijder ging ook de race starten, en omdat onze andere 2 teams geen goede kart hadden besloten zij te starten met een grote kart, Selina vanaf plek 5 en Corné vanaf plek 7.

2015-12-19 kopie Bilzen 4

Het reglement was verder simpel, 1 rijder moest jonger dan 16 jaar zijn, geen minimum gewicht en 1 verplichte rijderswissel. Teams die de race alleen in een grote kart reden moesten een halve minuut langer stilstaan in de pits. Eliano was scherp bij de start en klokte vanaf ronde 1 hele strakke tijden, hij sloeg meteen een gat naar de concurrentie. Selina had pech want zij werd even rond getikt en verloor zo wat seconden. Corné sneed als een warm mes door de boter en kon na een ronde of 5 de leiding over nemen van ons. We wisten dat wij nu in een kinderkart gewoon ons eigen plan moesten trekken en niet teveel focussen op de tijden van de rijders in de grote karts. Corné reed erg strak aan de leiding en ook Selina kwam weer naar voren en ging naar P2. Ondertussen deden wij wel goede zaken, want Eliano was veruit de snelste kinderkart. Mike deed het ook heel goed, hij had wel veel last van een aantal onbezonnen acties van enkele achterblijvers, maar hij hield zijn hoofd koel en pakte steeds de draad weer goed op. Er deed een aantal erg onervaren teams mee, en dit was soms erg uitkijken met inhalen. Corné had een kleine aanvaring met een achterblijver, dit was buiten zijn schuld. De wedstrijdleiding dacht hier echter anders over en besloot een penalty uit te delen. Hierdoor zakte hij terug naar plek 2.

2015-12-19 kopie Bilzen 5

Na een half uurtje gingen we allemaal wisselen van kart en rijder, en daarvoor moesten we op een knop drukken in de pits. Dit ging bij ons niet helemaal soepel, want de baanjongens vergaten even de transponder over te zetten en zo stonden we nog een seconde of 15 stil toen de lamp reeds uit was. Na de wissels lagen Ian en Selina op kop, maar Ian moest nog in een kinderkart en had het bepaald niet getroffen met zijn kart. Redwan had onze kinderkart overgenomen en lag nog net op P2. Rico en ik konden vertrekken in een grote kart. Na een paar ronden kon ik Redwan voorbijsteken om zo P2 over te pakken, en even later ook Ian die nog wel een rondje voor lag. Rico was het snelste op de baan (inclusief snelste raceronde) maar moest vanaf plek 5 komen. Ondertussen had Redwan het zwaar, ondanks dat hij niet fit was ging hij toch gewoon de strijd aan en dat toont zijn karakter! Corné stapte in de laatste 10 minuten nog even in om het af te maken, en door de penalty eindigden zij uiteindelijk net buiten het podium op plek 4. Rico had 2 teams ingehaald en lag op podiumkoers, samen met Mike pakten zij P3. Ian moest de schade beperken en hij sleepte uiteindelijk toch een mooie 2e plek uit het vuur.

2015-12-19 Bilzen 6

Na een uur rijden werden Eliano en ik als winnaar afgevlagd, ik had nog veel goed kunnen maken en uiteindelijk bedroeg onze voorsprong zelfs een rondje op P2. Al met al hadden we allemaal veel lol gehad en waren we een ervaring rijker op weer eens een hele andere baan. Ons niveau lag duidelijk wat hoger dan dat van de lokale rijders en dat is altijd goed om te zien. Enige nadeel was dus het verschil in kinderkarts, wat wel een flinke invloed op de wedstrijd had. Maar dat maakte Eliano en mij er niet minder blij om, winnen is altijd goed en zeker als je daarvoor ook nog een hele mooie trofee krijgt uitgereikt! We kregen ook allemaal nog een leuke goodiebag mee en als afsluiter van de dag gingen we nog met z’n allen even langs de McDonalds. Nadat we eerst het circuit hadden gehad, maakten we nu de ballenbak van Bilzen onveilig :P. Een zeer geslaagde dag en met 3 prijzen keerden we terug naar Nederland, op naar de volgende race met ons team, waarschijnlijk in 2016!

2015-12-19 Bilzen 12015-12-19 Bilzen 8 (1)

12 uur Hurricane Dolhain Karting

Ruben scoort overwinning met Bluestar Racing Team
Dolhain, 21 november 2015

1511-21 hurricane

Op zaterdag 21 november stond de 12 uur van Hurricane Dolhain karting op het programma, een baan waar ik nog nooit eerder geweest was. Met in totaal 14 Bluestar rijders, verdeeld over 4 teams, trokken we in alle vroegte naar Wallonië. Ik reed voor Bluestar 1 samen met regerend wereldkampioen Mathias Grooten en Yoan Medart, thuisrijder in Dolhain en ook onderdeel van ons winnende team op het afgelopen WK in Italië. Nadat we ’s ochtends met het hele team een fotosessie gedaan hadden maakten we ons op voor een uurtje vrije training. Voor mij was dit ideaal om de baan te leren kennen, in 20 minuutjes kon ik mijn tempo aardig opschroeven tot al vlakbij de snelste mannen. Het deelnemersveld was bijzonder sterk, met meer dan 10 WK deelnemers en ook veel snelle thuisrijders. Ook een aantal internationale teams uit onder meer Frankrijk en Duitsland, oude bekenden als Maximilian Beer (2e op het WK 2011) deden mee. Er werd gereden op 85kg en alle teams reden in dezelfde 17 karts, met kartwissels om de drie kwartier. Alle 16 teams moesten in dezelfde kart 1 ronde kwalificeren en Yoan pakte pole position.

151121 12h dolhain bluestar racing team kopie (1)

We begonnen alle drie met 3 stints achter elkaar, dus Yoan reed eerst zo’n 2 uur en 15 minuten. In het begin van de race kwam het Bluestar Junior team met Tristan Foldesi naar voren, zeker één van de aanstormende Belgische talenten en dat geldt ook voor zijn teamgenoten Guillaume Huls en Bastien Cabrera. Bluestar Junior pakte brutaal de leiding en ook team Outsiders was dicht bij. Mathias nam in zijn 1e deel de leiding weer terug over, maar de top 3 bleef binnen dezelfde ronde, op plek 4 lag Bluestar 2 met Robin Borremans, Gregory Laporte en Mathieu Huls, ook een heel snel team. Zij werden op de voet gevolgd door het beste Duitse team met Beer, André Lohse en Lars-Ole Jens (onlangs nog opponent in Polen). Ik stapte na 4 en een half uur wedstrijd in voor mijn 1e stint, en het ging vrij goed. Ik kwam misschien nog een tiende te kort op de aller snelste thuisrijders, maar ik kon heel constant rijden en dat is in dit soort lange races altijd heel belangrijk. De organisatie was top, niet alleen waren de kartverschillen klein en lag de baan er mooi bij, ook werd er de hele race uitstekend blauw gevlagd en liepen de wissels in de pits op rolletjes.

151121 12h dolhain ruben vlag kopie

Na mijn 1e stint waren de nummers 2 en 3 een paar seconden ingelopen, maar we wisten toen al dat we nog een aantal goede karts aan het einde van de race zouden krijgen. Yoan ging wederom rijden voor 3 stints, en ondanks wat pijn aan zijn rug kon hij zich handhaven aan kop, even kwam Bluestar Junior weer langszij maar nog voordat Mathias weer instapte hadden we de leiding weer terug. Ook de Walen van Outsiders volgden nog op de voet, en na 10 uur race lag de top 3 nog steeds binnen de 10 seconden, ongekend spannend dus. Ondertussen was de spanning om te snijden, de nervositeit nam toe en er werd op het scherpst van de snede gereden en gewisseld, want iedere seconde telde. Mathias kreeg in zijn laatste stint onze beste kart, en dit buitte hij uitstekend uit. Hij kon het niet laten om wat hotlaps te rijden en pakte hiermee ook nog de snelste raceronde.

151121 12h dolhain podium

Ondanks zijn hotlaps was hij wel flink uitgelopen en toen ik instapte hadden we zo’n driekwart ronde voorsprong op P2 en 3 die in gevecht waren. De Duitsers lagen nu op 4, maar wel al op meer dan 3 ronden achterstand. Bluestar 3 streed in de middenmoot, Justine van Wynsberghe, Jonathan Bert, Antoine Coudron, Timothy Laporte en Nicolas Vanpuyvulde maken allemaal ook al jarenlang deel uit van dit mooie vriendenteam. Een team dat altijd voor elkaar door het vuur gaat, en ook een team waar op zo’n hoog niveau wordt gereden dat iedere race die je met zulke teamgenoten rijdt jezelf ook beter en beter maakt. In mijn laatste stint kon ik de voorsprong naar 1 ronde brengen en sloot ik met een heel lekker gevoel de race af. Mijn pace was nu heel goed en natuurlijk het belangrijkste, we wonnen de 12 uurs race!!! Het was mijn eerste kennismaking met de kartbaan van Dolhain maar ik kijk al uit naar de volgende keer! Complimenten aan de nummers 2 en 3 die erg hard gingen, zeker de jonge Bluestars maakten het ons lang lastig. Dank aan Kinepolis voor de sponsoring en aan alle teammaten van Bluestar Racing Team voor de geweldige dag.

151121 12h dolhain uitslag

8h NightRace Silver Hotel & Gokart

Ruben en Corné met Dutch Value naar prachtige overwinning
Szczecin 24/25 oktober 2015

1a corne en ruben kopie

Het is oktober 2005, op de kartbaan van Middelburg begint het ZIKK seizoen 2005/2006 en ik rijd voor het eerst samen in een team met ene Corné Snoep, aan de verhalen van anderen te horen moet dit wel een hele goede rijder zijn, wat een eer om samen met hem bij Veersedam te mogen rijden. Precies 10 jaar later zit ik met Corné in de auto op weg naar Polen, dezelfde helm die 10 jaar geleden dienst deed staat in de kofferbak. We slaan een paar zakken drop in begeven ons in een mooi tempo richting Duitsland en dan Polen om daar mee te gaan doen aan de 8 uur nachtrace op het voor ons bekende complex van Silver Hotel & Gokart. Op deze baan in Szczecin wordt jaarlijks het Open Pools Indoor Kart Kampioenschap (PIKC) verreden waaraan we in 2014 en ook nog eerder dit jaar hebben deelgenomen. Ondersteund door The Dutch Value hadden we ons ingeschreven, en op zaterdagmiddag kwamen we aan op de baan.

0b silver hotel en gokart center kopie


Honderden, vele honderden races hebben we in de afgelopen 10 jaar gereden, maar toch blijft het altijd weer leuk om zo nu en dan eens samen te rijden, en zeker in dit soort grote wedstrijden over de grens. Na een hapje eten en een praatje met de sympathieke Belgen van Traxxis (vertegenwoordigd met 3 teams) was het tijd voor de briefing. Ook deze was in endurance stijl, wat duurde dit lang. Gelukkig zat de sfeer er zoals gewoonlijk al goed in en vloog de tijd voorbij. Voor we het wisten waren we in onze kenmerkende zwart/oranje pakken gehesen en begaven we ons op de baan voor de 50 minuten training. Er waren nieuwe karts en de baan was een klein beetje aangepast, dus het was lekker om even wat meters te maken. Verschil tussen Corné en mij aan het einde van de sessie was 3 honderdste, dat zat wel goed, en ook ten opzichte van de anderen kwamen we uitstekend mee. In de 15 minuten kwalificatie stond ik lang bovenaan, maar uiteindelijk waren het de Duitsers van Formiko die met 4 duizendste de pole van ons afpakten. De race bestond uit 14 stints van ruim een half uur, alle teams reden met alle 14 karts en het minimumgewicht was 85kg.

3 le mans 2 kopie


Ik begon de race met een Le Mans start en pakte in de 1e ronde meteen de leiding. Samen met Lars-Ole Jens kon ik wegrijden van de andere teams, vooral Team Poland (één van de grote concurrenten met toppers Marczyck, Pel en Klek) had in de 1e stint een mindere kart en daar pakten we gelijk een ronde op. Ik deed 2 stints (een uur en 6 minuten ongeveer) en reed ons in het 2e uur een stukje los van de Duitsers, maar Traxxis Frieza (Nick van Ostade en Christophe Verhoeven) bleven ook in de buurt. Corné ging ook voor een dubbele stint en kon zeer constant rijden. Het was ons al snel duidelijk dat constantheid vandaag het sleutelwoord was, de tijden lagen extreem dicht bij elkaar en dus moet je op constantheid het verschil maken. Dat is aan Corné wel toevertrouwd en hij reed een mooie 1e stint, met ook 1 van onze mindere kart. De verschillen in karts waren vrij klein overigens, niet meer dan 4 tienden tussen de langzaamste en snelste kart.

4a corne kopie


Na mijn 2e stint van wederom een uur was Traxxis genaderd tot op enkele seconden, maar we behielden de leiding in de wedstrijd en we wisten dat zij deze karts ook nog gingen krijgen. Ook de andere teams van Traxxis met Peter Neefs, Bjorn Vermeulen, Stefan Verhofste en Ward Maenhout deden goed mee in de top 5, en ook enkele Poolse teams verrasten met snelle tijden. Na 3 en een half uur rijden gingen zowel Corné als ik voor een triple stint van ongeveer 1 uur en 45 minuten. Hier hebben we een enorme slag geslagen, stuk voor stuk goede stints en tiende voor tiende liepen we weg van de opponenten. Traxxis gaf echter niet zomaar op en lag met nog anderhalf uur te gaan nog steeds binnen de ronde. Corné deed nog een enkele stint en liet ze geen meter dichterbij komen, maar we hadden in de laatste stint nog een mindere kart. Dit zorgde gelukkig niet meer voor problemen, de voorsprong was groot genoeg om nog een halve ronde over te houden aan de finish. Het vallen van de finishvlag bracht ontlading met zich mee, wat een heerlijke overwinning na 8 uur knokken, een top race zowel op organisatorisch vlak als qua prestatie van ons zelf.

7 podium 2 kopie


Met het ontvangen van de prijzen op het podium sloten we de nacht af, het ontbijt stond klaar en er werd tevreden teruggekeken op een sportieve race. Traxxis Frieza ging er vandoor met een keurige 2e plek, terwijl Team Poland zich nog terug knokte naar het podium, ten koste van het snelste Duitse team. Dit alles wel op bijna 2 ronden achterstand van ons, een mooi gegeven. We kijken al uit naar de volgende editie van deze race!

8 groepsfoto podium kopie

24 uur van Eupen

Ruben rijdt met Duitse Rost Racing 24h van Eupen
Eupen, 25/26 september 2015

Een aantal dagen voor de start van één van de grootste 24 uurs races van het indoorkarten besloot ik mee te doen bij het Duitse Rost Racing team aan de 24 uur van Eupen. Onder leiding van teamcaptain Marc Lehmann ging ik rijden samen met 3 andere Duitse coureurs en Rico Haarbosch. Een mooi gelegenheidsteam dat last minute werd samengesteld op één van de mooiste indoorkartbanen ter wereld. Iets meer dan een jaar geleden veranderde de locatie van de kartbaan in Eupen naar een nieuwe hal. Zoals ieder jaar waren er ook nu nieuwe karts en de organisatie had de entourage tot in de kleinste details verzorgd, het is altijd een plezier om in Eupen te komen en te racen. De race werd verreden op 85kg met 4 stints op 95kg en iedere 46 minuten een kartwissel zodat alle teams met alle karts zouden rijden. Op vrijdagmiddag reed ik mijn eerste trainingsmeters op deze lay-out in beide richtingen en dat ging super.

150927 24h eupen rost racing team 1

Met niet minder dan 30 teams werd er gestart in 2 groepen voor de kwalificatie van 20 minuten. Ik mocht deze voor ons rijden, maar jammer genoeg hadden we geen goede kart en zaten we in de 2e groep die beduidend langzamer was. Ik kon er nog de 2e tijd in onze groep uitpersen, goed voor een 11e plek op de startgrid. We wisten echter dat de race heel lang ging duren en de kwalificatie is dan niet van doorslaggevend belang. De start verliep goed en al snel schoof ik een aantal plekken op naar voren. Na een minuut of tien werd de race geneutraliseerd toen bleek dat de tijdwaarneming in de normale richting niet naar behoren werkte. Dit zorgde ervoor dat we omkeerden en de rest van de race in de tegengestelde richting reden, en niet 12 om 12 uur zoals vooraf was gepland. Ik reed meteen een dubbele stint en kon na een goede anderhalf uur worden afgelost door Rico.

150927 24h eupen ruben

Marc had een mooi schema opgesteld voor wie er wanneer zou rijden en iedere 5e stint was verplicht op 95kg, deze zouden gereden worden door Porsche coureur André Krumbach. Zijn broer Jochen reed ook met ons mee. Langzaam maar zeker schoven we de top 5 binnen, het niveau was echter ontzettend hoog, in dit internationale gezelschap zaten veel rijders die hard gingen op deze baan. Gedurende de nacht viel André na zijn 2e stint helaas geblesseerd uit, en dus gingen we met z’n vijven verder. Tim Hildesheim reed ’s nachts een hele sterke stint en we lagen op dat moment 4e achter thuisrijders en favorieten Modave Racing. De Belgen van DWT Racing, Bluestar en de Duitsers van Euro Racing waren ook erg sterk. Ik deed onze 3e stint op 95kg en dat was een hele leuke stint, ik kon veel mensen inhalen en met de snelle karts in Eupen merk je vrij weinig van het gewicht.

150927 24h eupen marc tim

Na een dubbele stint van Marc ging ik even twee uur slapen voor de broodnodige energie om het laatste deel van de race goed door te komen. De teamspirit was goed, maar voor het podium kwamen we helaas net iets te kort op de snelste teams, na een uur of 20 lagen we op plek 5 met team Polen en Traxxis een ronde of 2 achter ons. Ik deed mijn laatste stints en fysiek was het allemaal prima te doen, er was wel heel veel grip maar doordat de stints niet heel lang waren en de karts goed zaten was het goed vol te houden. In mijn voorlaatste stint kwam ik nog tot 8 honderdste van de snelste raceronde en ik had de eer om ook de race te finishen. In het kielzog van een mooie strijd om de 3e plaats tussen DWT en Bluestar finishten we op plek 5. Modave Racing won de race na een spannend laatste half uur, Simon Delvenne haalde Marc Schings net voor de finish nog in. Mats de Jong liet zich de 3e plek niet meer afsnoepen en stelde het podium voor DWT veilig. Na 24 uur werden de prijzen uitgereikt en kon iedereen terugkijken op wederom een intensief dagje karten, mijn dank aan onze Duitse teamgenoten voor de uitnodiging, es was richtig toll mit unseren Deutschen Freunden zu fahren!

8 uur van FKI Brussel

The Dutch Value naar podium in ijzersterk deelnemersveld
Brussel, 20 september 2015

150920 8u brussel 0

De 8 uur van Brussel is één van de endurance races in het indoorkarten van het aller hoogste niveau. Op de omloop van FKI te Machelen (België) had uitbater Dimi weer een fantastisch parcours aangelegd van niet minder dan 1 minuut en 10 seconden! Er stonden dertig teams aan de start en daaronder vele topteams. Net als vorig jaar reed ik mee met Rico Haarbosch, dit jaar natuurlijk als The Dutch Value. We hadden in tegenstelling tot onze concurrenten niet getraind maar gelukkig hadden we nog een warm-up op zondagmorgen. Dit ging gelijk lekker en er waren veel teams die aan elkaar gewaagd waren. De omstandigheden waren prima, er was dit keer geen regen voorspeld en daar waren we op zich niet rouwig om. De kwalificatie was in Formule 1 stijl met 3 sessies en telkens vielen er 10 teams af. Rico kwam de 1e sessie van 15 minuten eenvoudig door, ik pakte P1 in de 2e sessie van 10 minuten en Q3 van 5 ronden bracht ons naar P2 op de grid achter Hola Lulu Racing met Matts Breckpot en Sebastien Lamarque. De 10 hoogst ingeschaalde teams rouleerden in de race 11 karts, er waren dus 10 kartwissels en 3 verplichte rijderswissels.

150920 8u brussel 1

Ik begon de race en in de eerste 2 uur konden Matts en ik langzaam maar zeker wegrijden van de andere teams. Romano Franssen van Traxxis Boedha en Cedric Wauters van CU@Traxxis bleven nog wel binnen de 30 seconden. Ik kon na een paar positiewisselingen de leiding pakken en had na 2 uur een voorsprong van 4 seconden!! Het was dus wel duidelijk dat het vandaag om iedere tiende ging. In Brussel is er naast snel en constant rijden nog een essentiële factor die het resultaat bepaald, namelijk hoe snel je achterblijvers kan inhalen. Met 30 teams kon je nu eenmaal veel achterblijvers tegen en het is zaak om hier zo min mogelijk tijd mee te verliezen, er wordt ook geen blauw gezwaaid. Dit ging ons goed af en na 2 uur ging Rico op pad voor zijn 1e stint.

150920 8u brussel 2

Sebastien Lamarque van Hola Lulu reed verrassend sterk vandaag en kon Rico na een half uurtje inhalen. Rico bleef wel dichtbij en ondertussen kwam Mats de Jong van CU@Finish ook dichterbij. Na 2 kartwissels besloten we een iets eerdere wissel te doen dan oorspronkelijk gepland, en ging ik een kleine 3 uur rijden. Wederom was het knokken voor iedere tienden, honderdste zelfs, want ik zat weer vlak voor of achter Matts. Uiteindelijk wist hij in het 6e uur na een felle strijd wel een gaatje te slaan toen wij onze minste kart hadden. Zij kregen telkens onze karts 1 stint later. Op dat moment stapte Rico weer in en die ging dit keer op jacht naar de koplopers, terwijl CU@Traxxis ook was aangesloten. Na een kapotte kart voor Mats de Jong (ze kregen de ronde wel terug) nam Rico definitief afstand van P3, en verkleinde het gat naar P1 nog van 30 naar 15 seconden in de laatste 40 minuten in zijn beste stint van de wedstrijd, maar helaas geen 2e overwinning op rij voor ons. Een puike prestatie van Hola Lulu en ook van CU@Traxxis die 30 seconden achter ons eindigden. Wij konden toch zeker tevreden terugkijken op een hele spannende race, in dit veld is een podium een prima prestatie en de organisatie was top, kortom een hele leuke race die we volgend jaar zeker weer willen proberen te winnen.

150920 8u brussel 3

GK4 Circuit Pottendijk

Ruben doet eenmalig mee en pakt podium
Emmen, 13 september 2015

Na de BEKC race die met een grote domper eindigde kwamen we van zaterdag op zondag nacht in een cafe op het idee om voor de fun op zondag een keer mee te doen aan het individuele kampioenschap van de GK4. Er moesten daarvoor nog last minute wat dingen geregeld worden, maar dit bleek gelukkig geen probleem te zijn dankzij de inzet van onder meer Cuma, Ton en Nick!! Om half 9 stonden we na een hele korte nacht alweer op de baan en maakten we de kart wedstrijdklaar. In een veld van maar liefst 22 125cc automaat karts (waarvan 13 Rotax Max) reed ik de kwalificatie. De baan was nog een beetje nat en dus wachtte ik lang om de baan op te gaan. We gokten een klein beetje verkeerd qua bandenspanning, want de baan droogde harder op dan gedacht en daardoor zaten we iets te hoog. In het begin stond ik vooraan maar aan het einde zakte ik weg naar plek 11 als 5e Rotax Max.

Er werden 3 races gereden van elk 15 minuten en 2 ronden. In de 1e race startte ik dus vanuit de middenmoot en ik kon gelukkig alle aanrijdingen vermijden, want er werd fanatiek gestreden. Dit is toch even anders racen dan een BEKC wedstrijd en dat was goed te merken, ook aan de ervaring van sommige rijders die gemiddeld genomen een stuk jonger zijn. Het was wel erg leuk, maar de snelheid was er niet helemaal, gelukkig kon ik door slim te racen en een aantal mooie en gewaagde inhaalacties nog wel 3 plekken winnen om P3 te pakken bij de Rotax klasse, 8e algemeen. In race 2 startte ik vanaf plek 8 en kon ik bij de start buitenom direct 3 mensen inhalen. We hadden nog wat dingen veranderd aan de afstelling en ik kon erg constante tijden rijden. Hierdoor kon ik P6 algemeen vasthouden achter 3 Iame’s en 2 Rotaxen. Duidelijk was wel dat als je voor de overwinning mee wilt doen, je moet beschikken over hele goede motoren, en daarvoor kwam onze trainingsmotor onderin toch wat tekort.

Dat mocht de pret niet drukken want in race 3 had ik weer een superstart en schoot ik door naar 4 weer buitenom. Na een paar mooie gevechten wist ik de race weer in de top 10 af te sluiten en in het klassement zelfs nog te klimmen. Ik eindigde de dag als 2e Rotax achter Yannick Liekens en voor Haddy Wolfs. In het algemeen klassement was ik 5e. Deze gelegenheidsdeelname was in ieder geval goed voor heel veel plezier op zondag, het waren hele leuke races en de sfeer in de KCR tent was weer perfect met alle rijders (Nick, Dion, Ian, Stijn en Benjamin) en aanhang!! Op het resultaat van de BEKC na was het weer een top weekend, waarvoor dank aan alle mensen van team KCR.

500 ronden van Middelburg

2e plek voor The Dutch Value

Middelburg, 6 september 2015


150906 500 ronden tshirt

De 500 ronden van Middelburg bij IKM is altijd een endurance race waar door veel rijders naar wordt uitgekeken. Zo ook dit jaar, met geüpgrade karts die voorzien zijn van onder meer nieuwe motoren stonden er niet minder dan 11 teams aan de start voor deze race van zo’n 6 uur in lengte. Deze keer werd er een noviteit doorgevoerd in het minimumgewicht, er moesten namelijk 2 van de 6 stints op 100kg (ja HONDERD) gereden worden! Wel heel erg veel gewicht, zeker omdat veel rijders nu moesten gaan zeulen met tientallen kilo’s lood (niet bepaald een pretje), maar wel weer eens een nieuwe uitdaging. Tijdens de kwalificatie moesten 2 rijders per team een hotlap rijden, 1 op 100kg en de ander op 80kg. Ik reed vandaag met Corné Snoep, 1 van mijn 2 teamgenoten bij The Dutch Value, ons nieuwe team waarover binnenkort meer bekend zal worden! De teamkleding was al binnen, en zo konden we in een nieuwe outfit aan de start verschijnen. Vandaag was er stevige concurrentie, onder meer van Haarbosch Racing (Rico Haarbosch en Lorenzo Stolk, de kersvers wereldkampioen junioren) en Klaver 4 (Danny van Domburg en Patrick Bakker). Maar ook vele andere toppers stonden aan de start.

Corné deed het rondje op 80kg en ik op 100, maar allebei waren we niet foutloos en vandaar stonden we slechts 4
e op de grid, terwijl Haarbosch pole pakte. Ik ging starten voor het 1e uur en dat deed ik op 80kg. In bocht 1 had ik ’t Begin Domburg al te pakken die op 100kg waren vertrokken, en niet veel later kon ik ook Rico en Danny (die Rico al had ingehaald) voorbijsteken om zo de leiding in de race te bemachtigen! Het 1e uur verliep buitengewoon voorspoedig en ik kon als enige constant in de 41ers rijden en zo al gelijk een flinke voorsprong uitbouwen. Danny bleef als enige nog redelijk in de buurt. Toprijders als Marcel Kouijzer, Ivo van Egmond en Nick van Overveld (recentelijk nog 9e op het WK) vochten zich ook een weg naar voren. Corné ging als 2e en had ook een voortreffelijke stint, hij liep nog iets verder weg van Patrick die bij Klaver 4 had overgenomen. Haarbosch Racing ging al meteen de fout in door stil te staan voor de pitstraat, dit kwam hen duur te staan, een penalty van 45 seconden wierp hun ver terug.

150906 500 ronden dutch value


Onze tactiek was super, want ik liet Corné het langste van iedereen doorrijden terwijl sommige teams al op 100kg reden en daardoor pakten we heel veel tijd en ook nog een goede kart. Omdat het een goede kart was besloot ik op 100kg in te stappen. Echter na een paar ronden kreeg ik een zwarte vlag, bleek dat Corné 2 schijven was vergeten en daardoor 3,2kg te licht was, weg voorsprong want ik moest 60 seconden stil staan!!! Dit was een enorme domper, maar door de voorsprong die we al hadden opgebouwd kwamen we alsnog op P2 te liggen, weliswaar een ronde achter op Klaver 4. Ik reed een super leuke stint met Patrick op 100kg, we waren enorm aan elkaar gewaagd en reden tijden van 42.6, veruit het snelste op dit gewicht dus we deden goede zaken.

Toen ging Corné er weer in, en vrij vroeg, wederom tactisch sterk maar hierdoor kreeg hij wel een hele lange stint voorgeschoteld. Hij reed mooie constante tijden, maar Danny zat in een hele goede kart en liep nog iets verder weg tot een ronde en een kwart. Achter ons was Haarbosch wisselvallig en leek uitgeschakeld voor de overwinning, achter de top 3 was er een flink gat naar onder meer Snap On (Annelien Boutens, Selina Balneger en Ivo), Auto Sturm (Mike, Joris en Dennie Sturm en Nick) en Team Kartplaza (Thom van Dijk en Marcel). Opvallend was wel het optreden van Thom, die zonder training enorm sterk reed in al zijn stints, heel knap! Ook Selina reed goed op 100kg. Onze 5
e stint was weer voor mij en ik besloot opnieuw op 100kg te gaan rijden. Dit was waarschijnlijk mijn beste stint van de wedstrijd, ik kon gelijke of snellere tijden rijden dan alle andere rijders op 80kg en klokte zelfs 42.4, ook op 100kg had ik de snelste raceronde, ik zat erg lekker in de wedstrijd. Alleen Mika Mathia van ’t Begin Domburg liep iets op ons in, maar hun achterstand was reeds groot. Klaver 4 consolideerde wel de leiding, zij hadden last second besloten toch op 80kg te rijden ipv 100 met een iets mindere kart, een hele slimme zet. Zij lagen met nog zo’n 80 ronden te gaan anderhalve ronde voor en dit leek niet meer in gevaar te komen. Even terug rekenend hadden we zonder tijdstraf wel op zo’n 15 tot 20 seconden gezeten (rekening houdend met de tijd die we nu gewonnen hadden door te weinig gewicht). Met nog 2 shortcuts en een stint op 80kg ipv 100kg hadden we dan wel hele goede papieren gehad, maar dan hadden we die fout maar niet moeten maken.

150906 500 ronden podium


Corné nam de laatste stint voor zijn rekening en had weinig meer te winnen noch te verliezen, de verschillen aan voor en achterkant waren meer dan 60 seconden. Zodoende leek de angel uit de wedstrijd wat het podium betrof. Corné kreeg last van krampen en daardoor besloten we nog een extra wissel te doen, hier was ruimte voor en zo kon ik nog even spelen op 80kg wat nu wel erg hard leek te gaan!! Feit was dat er vandaag niet 1 kart stuk ging, er op heel hoog niveau werd gereden, de geüpgrade karts leuk reden en het dus een top race was. De penalties waren jammer voor de strijd om de koppositie, maar waren wel terecht en dan wint uiteindelijk het team dat de minste fouten maakt. Klaver 4 was vandaag heel sterk, zowel tactisch (onder leiding van Ingmar Zonder) als qua snelheid en dus verdiend winnaar! Van Rico en Lorenzo werd wellicht ietsje meer verwacht, maar de jonge mannen stonden toch maar mooi weer op het podium. Ook wij stonden daar, en ondanks dat het niet de trede was waar we op voorhand voor gingen, konden we toch wel tevreden terugkijken gezien de snelheid die we hadden getoond en de tactiek die gewoon klopte! Op naar de volgende :)

6 uurs race Tor Gokartowy

Ruben op uitnodiging naar Polen
Szczecin (Pl), 16 augustus 2015

150816 szczecin r1

Op zondag 16 augustus werd er door de Poolse rijder Remigiusz Drzazga een 6 uurs race georganiseerd op het outdoor circuit van Tor Gokartowy in Szczecin, vlakbij Silver Hotel & Gokart Center waar ik eerder dit jaar nog Pools Indoor Kart Kampioen werd. Ik was uitgenodigd door een aantal Poolse rijders en wilde graag die kant op komen voor dit leuke avontuur. Samen met mijn opa vertrok ik op vrijdagmorgen richting Duitsland, waar ik hem achterliet bij kennissen tussen Berlijn en de Poolse grens, in Friedrichswalde, hier heeft opa in de 2e wereldoorlog gewerkt en heeft daar nog steeds goede contacten. Ik reed vervolgens verder richting Polen waar ik in tegenstelling tot eerder dit jaar tijdens het PIKC ook iets van het land zelf kon zien vooraleer ik mijn kartpak aantrok.

Op zaterdag zag ik voor het eerst de baan, een circuit van ongeveer een kleine minuut met uitdagende bochten en leuke Cairoli karts. ’s Avonds gingen we met een hele groep karters uit eten, daaronder ook wereldkampioen Mathias Grooten die ook meedeed en Siebert Verfaillie van het Belgische Kart Events, die voor besprekingen omtrent het KWC 2016 in Polen was en ook nog meedeed aan de race.

150816 szczecin r2

Op zondagmorgen deed ik in alle vroegte 2 trainingsheats (tussen 6 en 7 uur ’s ochtends) en daarna was het tijd voor de hotlap kwalificatie. Ik reed de race met een gelegenheidsteam, samen met de Polen Michal Ryndzionek en Jacek Krahl vormde ik Team South. Er werd gewerkt met een gemiddeld teamgewicht van 80 kg en er moesten 14 stints gereden worden (1 rijder kon geen 2 stints achter elkaar doen), hiervan gingen Michal en ik er 5 doen en Jacek 4. De kwalificatie moest op minimaal 80 kg gereden worden en ik pakte de 3e tijd, net voor Mathias die bij één van de favorieten reed (met Pawel Krezelok en Bartosz Malutko). De pole position was voor het andere topteam met Piotr Wolynka, Remigiusz Drzazga en Mikolaj Marczyk.

De stints waren dus vrij kort en alle 13 teams reden in 14 dezelfde karts, een heel leuk systeem en dit zorgde voor enorm veel spanning op de baan van start tot finish.

150816 szczecin podium

Ik had geen hoge verwachtingen aangezien ik mijn teamgenoten totaal niet kende, maar al snel bleek dat we weldegelijk konden strijden voor een podiumpositie. Onder een blakende zon zat de top 7 urenlang heel dicht bij elkaar, er waren ook een aantal sterke Duitse teams die ons het vuur aan de schenen legden. Uiteindelijk bleken de 2 eerder genoemde teams toch net iets te sterk, zij pakten op ons een rondje voorsprong en finishten op slechts 4 seconden van elkaar. Het team van organisator Remigiusz won de race, hoewel in de laatste stint de inhaalactie van Wolynka op Krezelok niet netjes was. Wij konden een aantal achtervolgende teams van ons af houden en een hele mooie 3e plek opstrijken, hier waren we dik tevreden mee! Het was leuk om weer eens op een heel andere kartbaan met andere karts en tegenstanders te racen, misschien nog niet het niveau van het PIKC, maar wel een fantastisch weekend met alle gezelligheid en gastvrijheid van de Polen erbij!

24 uur van Olen

The Dutch Value zeer sterk naar overwinning
Olen, 8/9 augustus 2015

150809 24h olen (4)

In het weekend van 8 en 9 augustus stond de 24 uur van Olen weer op het programma, een race die net even wat anders is dan alle andere races. Het weekend wordt traditiegetrouw gekenmerkt door een buitengewoon sportieve en gemoedelijke sfeer, een reglement dat geen 20 pagina’s lang is zoals bij andere 24 uurs race, maar slechts 2 enkelzijdige velletjes papier. Maar ook een race waarin de toppers zeker niet ontbreken, en waarin uithoudingsvermogen van de bovenste plank wordt vereist. Het indoor / outdoor parcours dat eigenlijk nog het meest weg heeft van een streetrace is zeer gevarieerd en veeleisend met verschillende ondergronden en ook de geduchte kombocht.

The Dutch Value stond ook ingeschreven, onder deze nieuwe naam wonnen Rico, Corné en ik laatst al de 8 uur van Olen, en nu werd ons team versterkt met Mats en Marcel, 2 vaste waarden in de 24 uur van Olen.

150809 24h olen (1)

Mats had enkele weken geleden in de kwalificatie een 1e startpositie, en daarmee het voorrecht om 24 uur met nummer 1 te rijden al gepakt. Op vrijdagavond reden we allemaal nog een heatje als training, en om 4 uur ’s middags op zaterdag zat ons startkanon Rico klaar voor het vertrek. In de warming up hadden we al gezien dat onze kart ietsje minder was, maar dat weerhield Rico er niet van om er met 100% inzet de race aan te vangen, precies de instelling die we dit weekend nodig hadden.

De concurrentie was niet mals, een topteam van DWT reed met wereldtoppers als Mathias Grooten, Kevin Lemmens, Filipe Viera en Amandio Costa Paz, een zeer sterke concurrent, en ook Traxxis is altijd goed voor de nodige strijd. Verder waren er ook veel andere Nederlandse teams aan de start, de sfeer was dus ouderwets goed.

150809 24h olen (5)

Er werd om de 3 uur van kart gewisseld, ze begonnen steeds bij de hoge nummers en zakten dan af naar nummer 1, wij waren steeds als laatste en dat zorgde ervoor dat Rico al bijna 4 uur aan het rijden was en toen het stuur aan mij overgaf, net voor de 1e wissel. We lagen op een half rondje achterstand van DWT die met Filipe een hele goede start hadden gepakt, samen met een sterk rijdende Bjorn van Traxxis hadden ze de leiding genomen, maar Rico deed in deze mindere kart al gelijk goede zaken. Voor mij was het heatje van gisteravond de eerste keer weer in een kart sinds het WK (totaal andere baan en karts), en dus moest ik wel even zoeken naar de goede lijnen, maar in de race kreeg ik al snel weer het vertrouwen en het goede gevoel. Ik kon snel inlopen op Mathias van DWT en hem na ongeveer anderhalf uur inhalen. Zo pakten we de leiding in de wedstrijd. Na de kartwissel reed ik nog even door, en met een half rondje voorsprong nam Marcel van mij het stuur over.

150809 24h olen (3)

Marcel had door zijn stage al een tijd geen grote wedstrijden meer gereden en moest dus ook even zoeken. In de training had hij zijn snelheid al weer laten zien, en gedurende zijn stint werd hij sneller en sneller. Het was inmiddels 12 uur ’s nachts geweest en dat betekende een spetterende vuurwerkshow. Ondertussen zaten wij als team non stop langs de baan om elkaar aan te moedigen en van informatie te voorzien, uitstekend teamwork. Nadat Marcel de leiding even af had moeten staan ging Mats in zijn 1e stint weer op jacht naar de koppositie, en dat lukte met een mooie inhaalactie op Dylan de Wolf die een korte stint reed in de nacht. Mats deed dit in een middelmatige kart en ook dit was dus een belangrijke stint. Toen was het tijd voor onze meest ervaren kracht, Corné had er even op moeten wachten maar diep in de nacht had hij weinig last van opstartproblemen. Nog voor het opkomen van de zon had hij de voorsprong al uitgebreid van een halve naar anderhalve ronde en hij ging onverstoorbaar door. Traxxis was in een strijd verwikkeld met enkele andere teams zoals Kwik & Flipke en het Bier team om de 3e plek, maar het uitzicht op de top 2 hadden ze wel verloren.

150809 24h olen (6)

Sommige rijders deden even een klein dutje vertrouwende op de verrichtingen van Corné die rond de volgende kartwissel nog eens veel tijd pakte. Ik maakte me weer klaar voor een tweede lange stint en nam vlak na de kartwissel van Corné over rond half 8 in de morgen. We hadden een prima kart en ik voelde me helemaal thuis op de baan, in een lekkere kart scherpte ik vele malen de snelste raceronde aan, deze bleef ook in ons bezit. In mindere karts maak je vaak het verschil tijdens 24 uurs races, maar we wisten ook dat als je een goede kart hebt, je er maximaal van moet profiteren. Dat deed ik, en met ruim 5 ronden voorsprong kon ik Marcel tijdens een supersnelle pitstop weer lanceren voor zijn 2e stint. Onze rijderswissels waren stuk voor stuk goed en hier wonnen we al zeker een halve ronde mee gedurende de hele race.

150809 24h olen podium

Er was nog een kleine 6 uur te gaan, en onze voorsprong was comfortabel. Desalniettemin wilden we niet verslappen. In de laatste stints reden Marcel, Rico, Corné en Mats vaak in dezelfde karts en dat zorgde voor een gezonde competitie binnen ons team. Wederom bleek dat onze tijden enorm dicht bij elkaar lagen, mooi om te zien. De laatste 2 karts waren niet de beste, en Kevin en Filipe zetten nog een eindsprint in voor DWT. Hierdoor verloren we nog 2 rondjes van de 5 en een half, maar dit was ruim binnen de marge. Het was genieten om dit weekend van de Dutch Value deel uit te maken, en na nog wat spetters vlak voor het einde van de race werden we op zondag om 4 uur als winnaar afgevlagd!! Voor ons allemaal had deze overwinning een eigen verhaal. Vorig jaar werden we 2e maar toen reed Corné met het winnende team mee. Voor Rico was het zijn allereerste 24 uurs overwinning en vast niet zijn laatste, voor Marcel zijn 2e, voor Mats de 3e! Voor mij was het ook de 3e in Olen in 4 jaar tijd, en de 6e in totaal, baas boven baas is Corné met 4 opeenvolgende overwinningen en al 7 zeges in totaal, maar voor ons allemaal voelde deze even goed!! We willen de organisatie graag bedanken en kijken alweer uit naar de volgende editie.

Nigel Melker avond KCR

Ruben racet samen met autocoureur Nigel Melker
Roosendaal, 4 juli 2015

150704 nigel melker ruben boutens

Zaterdagavond 4 juli was autocoureur Nigel Melker te gast bij Kart Centre Roosendaal. Nigel was de afgelopen jaren in verschillende internationale raceklassen aan het werk te zien, zoals de GP2, World Series by Renault, Formule 3 en GP3. Er zou een race van 100 ronden gereden worden, en ik had de eer om deze samen met Nigel te rijden, iedereen reed in teams van 2. Voordat de race begon, vertelde hij eerst over zijn racecarrière en hoe hij in de karts vroeger in Strijen was begonnen. Erg leuk en de aanwezigen luisterden dan ook aandachtig. Na het stellen van een aantal vragen aan hem en zijn management team dat ook aanwezig was, was het tijd voor de kwalificatie.

Deze was 1 rondje en ik reed niet bepaald mijn beste rondje, P6 van de 13 teams dus we hadden wat te doen in de wedstrijd. De start verliep goed en ik lag al snel op plek 3, terwijl Rico op kop mooie constante tijden reed, de top 4 reed eigenlijk bijna gelijke tijden en als enigste in de 36ers. Er moest 3 keer gewisseld worden en na 25 ronden stond Nigel helemaal klaar om in te stappen! Hij had al jaren niet meer gekart, en had slechts 1 heatje getraind voor de wedstrijd. Desondanks reed hij gelijk zeer behoorlijke tijden en je kon goed zien dat hij vroeger veel heeft gekart.

Na 3 wissels lagen we op de 5e plek en net voor de finish snoepte Ian voor het team van KCR nog een plekje van ons af, waardoor we op de plek eindigden waar we begonnen waren. Nigel reed in zijn laatste stint al tijden die in de buurt kwamen van de vaste rijders hier, en dat was gaaf om te zien, hij is het karten nog zeker niet verleerd. Rico en Patrick wonnen de race, voor Guido en Robin terwijl Jarno en Selina mooi 3e werden! Voor mij een hele geslaagde kennismaking met Nigel en zijn team, en ook gelijk een mooie training voor de finalerace van de BiteMedia Cup die een dag later al zou plaatsvinden!

8 uur Dino run

Corné, Rico en Ruben in topvorm
Olen, 6 juni 2015

150606 olen corne

Vlakbij Mol waar een dag eerder nog een race was, was Olen nu de plaats van handeling voor de 8 uur Dino run. Een 8 uurs race met de nieuwe karts, een hele mooie race die ook gelijk als training voor de 24 uur later dit jaar gebruikt kon worden. Onze teamsamenstelling was om van te smullen, met Corné en Rico hadden we een topteam met veel ervaring en jong talent, maar vooral met 3 zeer fanatieke en aan elkaar gewaagde rijders, vandaag voor het eerst onder de naam The Dutch Value, een naam die we waarschijnlijk vaker gaan terugzien de komende jaren!

We hadden niet getraind en daarom was de 20 minuten kwalificatie ideaal om de baan en de nieuwe karts even te verkennen. De nieuwe Dino karts reden niet heel anders dan de oude karts, ze waren ietsje stijver maar qua rijstijl hoefde er weinig verandert te worden. We reden alle drie eventjes in de quali en we zaten lekker dicht bij elkaar. Rico sloot de kwalificatie af, we eindigden als 3e, weliswaar vlak achter P1 en 2 met Auke Meijer voor Kwik & Flipke op 1 en Kevin Lemmens met Law Racing Team op 2. Er moesten om de 2 uur kartwissels gedaan worden en dit zouden ook gelijk de enige rijderswissel betekenen voor ons.

150606 olen rico

Rico begon de race en reed een mooi tempo waarmee hij in het spoor bleef van onze belangrijkste concurrent Law. We hadden 2 keer panne met de kart, hiervoor werd de race zoals gebruikelijk stilgelegd en kregen we een reserve kart. Eentje hiervan was een goede, hiermee klokte Rico de voorlopig snelste raceronde en even later kregen we een iets mindere waar we nog best een tijdje mee door moesten rijden. Rico hield wel de schade beperkt met een seconde of 20 achterstand op raceleider Kevin, want Auke was inmiddels gewisseld van rijder.

Na 2 uur mocht ik instappen en ik ging op jacht naar Law Racing Team met Mathias aan het roer. Hij kon geen potten breken in de kart van Rico en al snel had ik hem bij- en ingehaald. Precies op dat moment gaf hij aan niet verder te kunnen met zijn kart en hij kreeg een andere. Ik kon nu niet zoveel verschil meer maken als ervoor, maar nog steeds kon ik zo’n 3 tiende per ronde uitlopen. Halverwege de wedstrijd had ik een rondje voorsprong weten te bemachtigen.

150606 olen ruben

Corné ging als 3e en had geen geweldige kart. Desalniettemin kon hij in de eerste driekwartier toch tijd pakken op de 3e rijder van Law, hierdoor groeide onze voorsprong naar anderhalve ronde.

Nikki Swannet stapte daarna in, en achter Stefan Verhofste die op plek 3 reed voor Traxxis kon hij snelle tijden noteren en inlopen op ons. Na 6 uur wedstrijd stond Rico klaar om het af te maken, toen Corné zijn kart het begaf. Omdat Law Racing Team steeds na ons moest wisselen van kart was dit voor ons erg nadelig, want de vervelende kart waar Snoopy 2 uur in het gereden kwam nu niet bij hun terecht, en wel kwam er een veel betere kart voor in de plaats waarmee Corné in 2 rondjes al ruim onder zijn snelste tijd van de rest van de stint dook.

150606 olen podium

Rico knalde er nog een super laatste stint uit, Kevin stapte nog eens in bij Law en Mats de Jong bij Traxxis, en met z’n drieën reden ze mooie tijden en bleven de onderlinge verschillen beperkt. Zo wist Rico de ronde voorsprong bijna helemaal vast te houden, en wonnen we overtuigend de 8 uurs race.

Een prestatie waar we duidelijk alle drie erg content mee waren!! Law Racing Team werd netjes 2e, Traxxis (Stefan, Mats, Nick van Ostade en Thomas Zels) 3e.

2 uur Verso race Mol

Kartloting bepalend in 2 uurs race

Mol, 5 juni 2015

150605 mol

Op vrijdagavond 5 juni ging ik weer eens naar Mol toe voor een wedstrijd. Het was enorm warm, maar dat betekende niet dat we er minder zin in hadden. Op de omgekeerde baan werd een 2 uurs race gehouden met 1 verplichte pitstop. Er was een 5 minuten kwalificatie en geen kartwissel. Ik reed vandaag samen met Rico en ik ging kwalificeren. Onze kart had veel onderstuur, desondanks kon ik toch nog plek 2 pakken op de grid met een mooie hotlap. Voor me stond Nick van Ostade en achter me onder meer een aantal thuisrijders waaronder ook de razendsnelle Mats de Jong.

Nick kon na een paar minuten wegrijden van de rest, en ik kreeg een treintje van 4 in mijn nek. Ik probeerde niet te verdedigen en het tempo hoog te houden. Dit lukte vrij aardig, maar de kart kreeg wel steeds meer onderstuur terwijl de mannen achter me nog iets harder gingen rijden. Uiteindelijk wist Mats me vlak voor onze pitstop nog in te halen, net als thuisrijder Ayrton Slegers die veruit de beste kart had. Rico ging na mij en met de wissel verloren we nog een plekje. We lagen 5e, en ondanks dat Rico heel constant reed konden we niks meer beginnen richting het podium. Het was erg jammer dat er geen kartwissel was, hierdoor waren we in een voor ons saai laatste uurtje eigenlijk vrijwel kansloos. Een teleurstellende 5e plek was ons resultaat, Ayrton Slegers won de race in zijn eentje.

24 uur van FKI Brussel

Winst voor BlueStar Racing Team

Brussel, 25/26 april 2015

150426 fki bluestar racing team

Voor de 6e keer (op rij) stond ik afgelopen weekend aan de start van één van de belangrijkste 24 uurs races van het jaar, die van First Kart Inn te Brussel. Net als in 2012 (2e) en 2014 (3e) reed ik ook dit weekend weer mee met mijn vrienden van het Belgische Bluestar Racingteam. Een topteam dat in de hele wereld al vele titels heeft gewonnen.

Dit weekend stonden we aan de start met iets meer rijders dan gebruikelijk. Jan de Winter, Robin Borremans, Mathias Grooten, Gregory Laporte, Yoan Medart en ik vormden het sextet dat Kinepolis – Bluestar 1 moest gaan vertegenwoordigen. In een veld van 22 teams hadden we zeker goede hoop op het podium, al waren er zeker 5 hele snelle andere teams aanwezig. Tijdens de race moesten we 11 keer van kart en 11 keer van rijder wisselen, en moest er minimaal 6 uur op 90kg ipv 80kg gereden worden. De weersomstandigheden waren wisselvallig en de training en kwalificatie waren al op een natte baan. Het ging bij ons allemaal gelijk goed, en ondanks dat Mathias in zijn snelste ronde in de kwalificatie gehinderd werd, pakten we toch een 2e startpositie achter de snelle thuisrijder Kevin Vandenhoeck van TT FSA.

150426 fki paul

De 20e editie van deze race begon om 12 uur ’s middags, en er werd gelijk een verrassing aangekondigd, de race zou voor deze jubileumeditie geen 24 maar 25 uur gaan duren! De meeste teams vonden dit leuk nieuws, al was het afwachten of dat na 24 uur racen nog steeds zo was!! De lay-out was erg leuk, maar wel uitdagend, vrij zwaar en dus beloofde het weer een slijtageslag te gaan worden.

Mathias liet er bepaald geen gras over groeien, want al na enkele bochten pakte hij resoluut de leiding in de race en ging er als een komeet vandoor. Hij declasseerde het hele veld in de eerste stint van bijna 2 en een half uur, en pakte al meer dan een ronde voorsprong op de rest. Hoewel dat in een 24 uurs race weinig zegt was het toch een lekkere start, je kan de voorsprong beter maar alvast hebben. In onze 2e stint uur kregen we meteen één van onze minste karts, en we besloten dat ik deze stint op 80kg zou gaan doen. Ik kon heel constant rijden en zo de schade tot een minimum beperken. Een uur of 4 later zou blijken dat ik in deze stint eigenlijk heel veel tijd had gewonnen toen onze concurrenten niet aan deze tijden kwamen. Dat het zwaar was werd wel onderstreept door het feit dat ik anderhalve kilo vocht was verloren in deze stint.

150426 fki finish

Als 3e ging Gregory rijden, ook hij op 80kg. Onze grootste concurrenten leken de teams DWT Racing (oa Filipe Viera en Mats de Jong), TT FSA (onder andere Andy Gaban en Arnaud Teuwen) en topfavoriet in de ogen van velen Hola Lulu Racing (onder andere Matts Breckpot, Giovanni Baccellieri en Amandio Costa Paz) te gaan worden. Deze laatste reed met Amandio al erg sterk in het begin van de race. Gregory hield het verschil echter boven de ronde.

Yoan ging na Greg als 4e rijden, de man uit Wallonië liet zijn snelheid meteen zien en is altijd een constante factor voor endurance races. Hier en daar waren er enkele kleine pechgevalletjes met de karts, maar dat werd door FKI weer feilloos opgelost, er stonden altijd meerdere reservekarts verspreid over de baan, en je kon dan weer aansluiten achter degene waar je achter reed en kreeg de volledige ronden zo terug. Ik was even 2 uurtjes gaan liggen toen ik alweer werd wakker gemaakt om na Yoan weer te gaan rijden. Ook deze stint was een iets minder kartje, maar op constantheid kon ik de voorsprong toch uitbouwen naar iets meer dan 2 ronden na 10 uur wedstrijd.

150426 fki podium champagne

Toen de nacht aanbrak was het tijd voor dubbel wereldkampioen Robin om in te stappen, geloof het of niet, voor het eerst sinds juli 2014 weer in een wedstrijd. Hij had dan ook even tijd nodig om op snelheid te komen, en dit lukte hem aardig, al was ie zelf nog niet helemaal tevreden over de constantheid. Met een aantal kilo’s overgewicht reed hij toch een sterke stint op 90kg. Matts Breckpot reed op dat moment een super stint op 90kg voor Hola Lulu en reed zicht terug tot een verschil van ongeveer een ronde. Terwijl ik weer even ging slapen gingen de hemelsluizen wagenwijd open, het kwam met bakken uit de lucht vallen en Jan de Winter kon zich opmaken voor een stint in het nat. Na een tijdje werd de race zelfs even stilgelegd vanwege teveel water op de baan. In de nacht reden we 6 uur aan een stuk op 90kg, Robin, Jan en Mathias namen deze stints voor hun rekening, en hierdoor verloren we een klein stukje van onze voorsprong, maar deze bleef overeind. Vooral tijdens de 2e stint van Mathias deden we geweldige zaken, want net als vorige week in Polen op 90kg was hij weer ‘on fire’.

150426 fki ruben opa

Na Mathias ging Yoan met nog een goede 8 uur te gaan, en ook hij reed weer sterk alvorens ik wederom mocht instappen. Dit keer had ik een hele lekkere kart, en ik kon het complete veld op 2 rondjes achterstand zetten met het ingaan van de laatste 4 uur. Hola Lulu Racing was de eerste achtervolger, maar hun toprijders hadden in de nacht niet het verschil kunnen maken en zowel Mathieu Huls als Cedric Wauters verloren nu tijd. Hier maakte Arnaud Teuwen dan weer goed gebruik van, hij reed in totaal meer dan 8 en een half uur en knokte zich samen met PIKC finalist Andy Gaban voorlopig naar plek 2. Mathias laadde zichzelf nog eens op voor een laatste stint en het begon er beter en beter voor ons uit de zien. Met nog een kleine 2 uur op de klok werd mij de vraag gesteld of ik nog een keer kon instappen, en dit wilde ik uiteraard graag doen, ondanks de pijn in heel mijn lichaam! Met pa en ma en ook opa langs de kant van de baan was het leuk rijden en de voorsprong was inmiddels comfortabel.

Met nog een uur te racen begon het nog even te regenen, hier verloor ik nog een beetje tijd, maar ik hoefde absoluut geen risico te nemen met zo’n 2 ronden voorsprong, en dus kon ik lekker uitrijden. TT FSA en DWT waren sterk in regen met Kris Cools en Mats de Jong, zij pakten beiden veel tijd op Hola Lulu in de regen. Zij besloten om nog een extra wissel te doen en Baccellieri te ruilen voor Breckpot, die ging een stuk harder en kon de 3e plek achter TT FSA en voor DWT Racing veiligstellen, voor hun een teleurstellend resultaat. Voor ons was de 1e plek een feit, een waanzinnig mooie overwinning, dik en dik verdiend denk ik. Na bijna 8 uur racen kon ik na 2010 voor de 2e keer deze race op mijn naam schrijven, wederom met Mathias als teamgenoot, hij had een belangrijk aandeel met zijn sterke stints op zowel 80kg maar zeker ook die op 90kg. Echter een 24 uurs race kan je alleen maar winnen als het hele team top is, want iedereen moet zijn steentje bijdragen en dat hebben we gedaan, zowel tactisch als op de baan waren we weer sterk en dit weekend kennelijk de beste! Een forse champagnedouche was het resultaat, iets waar niet iedereen even blij mee was, maar dat moesten we maar even voor lief nemen, en de gigantische beker en de smaak van de overwinning maakten alles goed! Een top weekend en hiervoor wil ik de organisatie van FKI, alle rijders van Bluestar en zeker ook de sponsor Kinepolis bedanken!

150426 fki podium groot

Race of Champions

Rico en Ruben pakken overwinning voor Nederland
Brussel, 21 maart 2015

150321 race of champs 2

In het weekend van 21 en 22 maart werd er bij FKI in Brussel het Belgisch kampioenschap indoorkarten verreden. Voorafgaand aan deze race was er een Race of Champions georganiseerd, voor alle nationaal kampioenen van het afgelopen jaar. Van ieder land deed er een junior en senior mee, bij ons dus Rico en ik, en we moesten op 70 respectievelijk 80kg rijden. Er waren 4 races, elk 20 minuten en je reed voor een individueel klassement (gek genoeg dus op verschillende gewichten) met 1 schrapresultaat en een landenklassement. Er werd gereden met de Italiaanse PGK-Z schakelkarts die deze zomer ook gebruikt zullen gaan worden tijdens het WK. Op zaterdagmiddag gingen we trainen in deze karts die speciaal waren overgekomen uit Italië. Het rijden met deze karts was sensationeel, wat een beleving, wat een power, het schakelen bracht een fantastische nieuwe dimensie aan het indoorkarten.

150321  race of champs 1

’s Avonds begonnen we met een kwalificatie van 10 minuten om de startgrid voor race 1 te bepalen. Rico startte op 3, ik op 5. De eerste race was gelijk heel spectaculair met de nodige positiewisselingen, Rico won de race, terwijl ik 4e werd achter Rico, de Italiaan Bongiovanni, de Belg Laporte (die reed voor Italië CIKI) en net voor de snelle Duitser Schings. Race 2 werd gewonnen door de Belg Baccellieri, net voor Rico en daarna kwam ik als beste senior, we stonden er met team Nederland super goed voor. Race 3 was opnieuw een prooi voor Rico, terwijl ik met P7 na een kleine spin de schade nog beperkt hield. Tijdens de finale begon het lichtjes te regenen, hier maakte ik optimaal gebruik van, en met onder meer de snelste rondetijd wist ik 2e te worden, net achter Baccellieri (die dus op 70 ipv 80 reed) en voor de Poolse junior Walczak, Schings en Rico. Uiteindelijk bleek dit meer dan genoeg voor een 1e plaats bij de landen, een mooie overwinning en met de snelheid zat het ook wel goed. Bij de senioren was ik 1e, hiervoor waren geen prijzen, maar wel voor een 3e plek in het gecombineerde junior/senior klassement waar Rico nipt de hoofdprijs pakte voor Baccellieri.

150321 podium race of champs

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap 2015

Ruben voegt 8e Zeeuwse titel toe aan erelijst!

Middelburg, 25 januari 2015

150124 zk junioren.jpg

Op zaterdag 24 en zondag 25 januari werd het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap voor de 15e keer verreden bij Indoor Karting Middelburg. Dit jaar was de helft van de klassen op zaterdag aan de beurt en de andere helft op zondag. De mini's, junioren en dames mochten op zaterdag aantreden, Rico Haarbosch (junioren) en Selina Balneger (dames) prolongeerden hun titel, al moest Selina daar iets meer moeite voor doen dan Rico, zij kreeg flinke tegenstand van zus Annelien en Mellanie Motz, Rico was wederom een klasse apart en liet Mika Mathia en Tim Leloux achter zich. Bij de mini's werd er gereden in 2 poules, Eliano bleek uiteindelijk de snelste in de kinderkarts.

150124 zk podium dames

Op zondag waren de heren senioren aan de beurt onderverdeeld in 4 klassen. Ik zelf had er dit jaar voor gekozen om weer eens in de lichtgewichten klasse mee te doen, daarvoor moest ik er wel de nodige kilootjes aftrainen maar dit bleek geen probleem. Na de felle strijd van de afgelopen 2 jaar die soms iets te ver ging had ik even geen zin in de middenklasse (die ik al 4 keer gewonnen had) en daarbij wilde ik liever niet tegen Marcel rijden zodat we allebei kans hadden op een titel. Zodoende woog ik op zondagmorgen 68.5 en mochten wij beginnen om 10 uur 's ochtends met onze kwalificatie van 10 minuten.

Het was voor mij jaren geleden dat ik nog met zo weinig gewicht had gereden en dat was heerlijk. Met een lekkere kart reed ik 41.9 (slechts 1 tiende achter de junioren die met 5kg minder reden) en dat was een halve seconde sneller dan Ivo van Egmond op plek 2 die Lorenzo Stolk nipt aftroefde. Later bleek dat ik niet meer bij deze tijd in de buurt zou komen vandaag, maar een lekkere start dus en de eerste punten waren meteen binnen. In zowel manche 1 als 2 (beiden 12 minuten) wist ik vanaf de start een gaatje te slaan. Waar Ivo en Lorenzo in race 1 relatief in de buurt bleven, gooide Ivo in race 2 alles dicht en liep ik snel weg van het veld. Lorenzo wist met een (misschien iets te) late actie de 2e plek nog wel te pakken aan het eind van de race.

150125 zk podium veder

In de finale eigenlijk hetzelfde scenario als in race 2, Ivo kon net niet genoeg aandringen om aan te vallen en had zijn pijlen op de 2e plek gericht, dit keer gaf hij Lorenzo 15 minuten lang geen enkele kans en stelde zijn 2e plek veilig. Voor mij een makkelijke dag maar wel een hele mooie, mijn 8e titel is binnen (net als in 2012 in de lichtgewicht klasse) en ook deze is weer heel erg mooi. Mijn harde werken om gewicht te verliezen heeft zich uitbetaald.

Ondertussen was de strijd in de middengewicht klasse losgebarsten. Zoals verwacht en, ondanks nog enkele afmeldingen, veel toppers aan de start en Mike Bartelen pakte pole position voor andere favorieten Patrick Bakker en Marcel. Maar in een spectaculaire 1e manche die soms weer op het randje was, liet Marcel zien wie vandaag de sterkste was, hij won de race en zette zich daarmee in een zetel voor de rest van het kampioenschap. In race 2 kon hij wegrijden van de rest, en in de finale moest hij eerst Mike en daarna Patrick van het lijf houden, maar dit bleek voor hem geen probleem en na 2009 (junioren) kon hij zijn 2e Zeeuwse titel ophalen, fantastisch gedaan!


Bij de zwaargewichten en in de 45+ klasse ook nog 2 Veersedam strijders op het asfalt, Leroy Wehmuller liet vandaag weer eens zien dat hij de beste zwaargewicht is in Zeeland en omstreken. Na een spannende kwalificatie waarin hij nipt pole position pakte (met 6 duizendste voorsprong) won hij de 1e race makkelijk met hele snelle tijden op 100kg. In race 2 en in de finale moest hij er iets harder voor knokken, met vooral Robbert de Reus die erg sterk reed en hem het leven zuur maakte, hij haalde Leroy in de finale zelfs nog even in, maar onze Veersedam topper stelde snel weer orde op zaken en werd voor de 7e keer Zeeuws kampioen (en weer met het maximale aantal punten!). Zou het dan helemaal een Veersedam feestje kunnen worden vandaag?

150125 zk podium veersedam aut

Het antwoord werd gegeven door Jos Boone, die na een half jaartje afwezigheid zijn rentree maakte en de hele dag uitstekend op dreef was. Nadat zoontje Sam gisteren een 3e plek had opgehaald bij de mini's maakte Jos vandaag het succesvolle Veersedam kwarter compleet door ook met de maximale score de titel in de wacht te slepen. Ondanks flinke tegenstand van onder meer Jan-Kees Luteijn was hij de duidelijke winnaar!