Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Red Racing end of the year event

Ruben uitgenodigd voor Race of Champions en gala in Italië
Mantova, 16 december 2017

Op vrijdag 15 december vloog ik naar Bologna voor een heel speciaal evenement, ik was door het Italiaanse kartteam van Red Racing, verbonden aan Ferrari, uitgenodigd om hun eindejaars evenement bij te wonen en mee te racen in verschillende kartraces. Op vrijdagavond arriveerde ik in Mantova en maakte ik kennis met een aantal mensen van het team en samen met enkele andere internationale rijders proefden we van de Italiaanse keuken tijdens een lekker diner. Rond middernacht gingen we na sluitingstijd nog even naar de vlakbij Mantova gelegen indoorkartbaan genaamd Goparc. Een geweldige hal met een heel mooi circuit zoals er maar een paar zijn in Europa. We reden een aantal rondjes in de elektrische karts die zelfs een differentieel hadden, vrij uniek voor indoor karts en dat was ook best even wennen qua rijstijl. Op zaterdag was het grote event. Het begon met het hoofdtoernooi dat bestond uit enkele kwalificatieronden, een halve finale en een finale voor de beste 8 rijders. Zo’n 50 rijders hadden zich ingeschreven waarvan het grootste deel uiteraard uit Italië afkomstig. Onder de deelnemers waren ook Italiaanse racehelden als Giorgio Pantano (oud formule 1 coureur en GP2 kampioen) en Davide Forè (één van de meest succesvolle outdoor karters met 5 wereldtitels in de afgelopen 20 jaar), die net als 5 andere kampioenen en ik waren uitgenodigd voor dit evenement, een hele eer voor mij om in zo’n rijtje te mogen staan.

25348319_10214561582423587_626184608688446599_n

Tijdens de kwalificaties reden we in de standaard elektrische karts, niet mijn favoriete type karts maar wel leuk om eens te proberen en zeker ook een uitdaging om gelijk snel te zijn. Dat lukte gelukkig aardig en ik kon me uiteindelijk opwerken naar een 1e startpositie in de laatste van 4 halve finales. Achter mij stond de Brit Colin Brown, voormalig wereldkampioen outdoor karten en hij was zijn snelheid nog niet kwijt. Ondanks dat hij niet vaak meer rijdt kon hij me het vuur aan de schenen leggen en we hadden een hele leuke battle die hij uiteindelijk won. Maar ik was content met de 2e plek want de eerste 2 plaatsten zich voor de finale waarin in de snellere versie van de elektrische karts werd gereden. In de 5-ronden durende kwalificatie wist ik de 4e tijd te rijden. We vertrokken middels een stilstaande start waarbij de elektrische karts van hun plaats vlogen. Ik moest even inhouden voor de rijder voor me die geen goede start had en zo wurmde Pantano zich vanaf plek 5 voorbij mij. Daarna kon ik versnellen en al snel 2 man inhalen, ik kwam zo op plek 3 te liggen. De koploper was de Italiaan Orlando Sidoti die dezelfde kart had geloot als in de kwalificatie en hij was gevlogen. Ik kwam nog tot op 3 tienden van Pantano maar finishte uiteindelijk als 3e, een mooi resultaat in dit deelnemersveld en met heel weinig training.

Zoals het de Italianen betaamt houden ze wel van show en die kwam er, met demo’s van verschillende rijders in KZ en 100cc karts, de hele hal stond blauw van de uitlaatgassen en rook van de banden wanneer er donuts werden gemaakt. Daarna stond er nog een Race of Champions op het programma waarin de 8 kampioenen in Sodi karts met een Rotax Max motor (!) streden tegen één van de rijders van Red Racing. Een zeer spectaculair gebeuren waarbij 2 ronden werden afgelegd en de 2 rijders aan de andere zijde van de baan (een halve ronde van elkaar) startten. Daarna wisselden we van kart en indien het na 2 duels 1-1 stond was er nog een 3e ronde. Ik wist mijn 1e confrontatie vrij makkelijk te winnen, het was erg gaaf om met deze karts door de hal te vlammen. Helaas liep het programma wat uit waardoor we de laatste ronden niet konden afmaken, er stonden namelijk weer andere mensen ingepland en dus werden alle 5 nog overgebleven rijders beloond met een mooie trofee.

25398839_2010494919209225_4052773909663273886_n

Het hoogtepunt van de avond kwam echter nog, niet op de baan maar in de feestruimte boven de baan, waar een groots gala was georganiseerd voor alle teamleden, aanhang, de kampioenen en andere betrokkenen met diner daarbij inbegrepen. Hierbij werden alle kampioenen nog eens uitgebreid in het zonnetje gezet. Ook ik werd op het podium geroepen voor een interview waarna een mooi filmpje werd getoond met foto’s van mijn kartcarrière. Een heel bijzonder moment waarbij nog maar eens bleek hoe groot de kartsport in Italië is en ik vond het erg speciaal dat ik met zo veel bewondering en waardering werd gehuldigd voor mijn wereldtitel indoorkarten van dit jaar, iets dat je bijvoorbeeld in Nederland niet snel zal zien. Al met al een hele mooie avond en een eer om tussen andere grote kampioenen gehuldigd te worden. Op zondag vloog ik met een voldaan gevoel en enkele prijzen weer terug richting Nederland.

Fun Boost Magny-Cours (Fr)

Ruben maakt autosport debuut in Frankrijk
Magny-Cours (Fr), 25 september 2017

In de 2e helft van 2016 won ik in Brussel het Belgian Indoor Kart Championship. Als prijs daarvoor kon ik in 2017 eindelijk een kleine droom laten uitkomen, ik mocht samen met Selina (winnaar BIKC 2016 bij de dames) en Massimo Petralia deelnemen aan een racedag van de Fun Boost cup in het Franse Magny-Cours. Op zondag 24 september vertrok ik met mijn pa richting Frankrijk om daar de volgende dag vol verwachting richting het circuit te gaan. We gingen vandaag rijden op het 2.5 kilometer lange test circuit dat gelegen is pal naast het voormalige formule 1 circuit van Magny-Cours. De auto’s waren prototypes met een Yamaha R1 motor, lichte wagens met dak die zo’n 420kg wogen en maar liefst 130PK tot hun beschikking hadden. Een fantastische combinatie zo zou even later blijken (klik hier of op 1 van de foto’s voor een korte video). Na een ontvangst met ontbijt en een algemene en technische briefing, mochten we ons klaarmaken voor een eerste kennismaking met het circuit en de auto. Het was even wurmen om in de cockpit te komen want alles was zo ingericht dat het zo licht mogelijk was en dat je zo dicht mogelijk bij de grond zat. Ik mocht de eerste 20 minuten van ons team doen en het was ongelooflijk gaaf om de brullende motor te starten en de baan op te gaan. Met flippers achter het stuur konden we schakelen zonder te koppelen en de auto’s hadden veel vermogen allemaal op de achterwielen.

1 (2)

De dag begon gelukkig droog en ik kon me helemaal uitleven, het was fantastisch en in al mijn enthousiasme schoot ik in de 1e ronde meteen even van de baan, gelukkig zonder erg, want ik kon meteen mijn weg weer vervolgen. Het gaf een enorme kick om het gas vol in te trappen en je voelde de snelheid doordat de zijkanten van de wagen open waren (er zat geen deur in). Er waren 12 andere teams waaronder veel rijders en teams die al veel ervaring hadden in de autosport. Voor mij was het de allereerste keer dat ik echt op een autosport circuit ging racen en ik vond het waanzinnig. Ik klokte een 1.28.8, goed voor de 6e tijd op 2 seconden van de pole position maar ik voelde dat er nog heel veel meer in zat en wilde niet meteen in mijn 1e sessie alle risico’s nemen. Als 2e ging Massimo en die kwam tot een tijd van net boven de anderhalve minuut, goed voor de 4e tijd in die groep. Het gemiddelde van de 3 sessies zou gebruikt worden als startpositie voor de 1e race. Selina ging als 3e en kreeg na een paar ronden te maken met regen. We hadden gehoopt dat de regen (nog iets langer) zou uitblijven maar dat was helaas niet het geval.

1

We startten de 1e race vanaf plek 6 en ik mocht die race gaan starten, de baan was kletsnat en het regende ook nog door. Ik had nog geen meter op een natte baan gereden dus het was even aftasten in het begin. Het ging goed, ik werd door 1 iemand ingehaald maar kon strijden met de 2 rijders voor me. Na een paar ronden kon ik de rijder voor me buitenom inhalen, ook rijden in de regen met deze auto’s was super gaaf. Het was genieten en na 20 minuten werd ik binnengehaald voor onze eerste rijderswissel. We hadden hiervoor een minuut de tijd en we moesten ook de vierpuntsgordels van de volgende rijder weer vastmaken. Selina ging als 2e en met de pitstop wonnen we 3 plaatsen en lagen we even 4e. We vielen daarna wel weer terug naar plek 7 en Massimo kon deze klassering vast houden in het laatste deel van de race. Na race 1 was het tijd voor een lunchbuffet met alle rijders en rond de klok van 3 uur startten we met de 2e race van 1 uur. Nu draaiden we de volgorde van de rijders om en dus ging Massimo starten, Selina als 2e en ik als laatste. Het regende nu harder dan eerst en dus hadden veel teams last van een beslagen voorruit en kwamen binnen om deze in te laten smeren met anti condens vloeistof.

1 (1)

Toen ik instapte lagen we rond de 7e plek en ik kon de jacht openen op de nummer 6. Het ging me steeds beter af en ik hoefde niet veel meer toe te geven op de leiders in de wedstrijd. Het was jammer dat het niet droog was omdat je nu toch iets voorzichtiger moest zijn, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken en ik vermaakte me dan ook uitstekend. Net voor het vallen van de finishvlag begaf mijn motor het en had ik geen power meer. Ik viel stil op de baan en een reset van de motor mocht ook niet meer baten. Helaas haalden we dus in race 2 de finish niet en daarom vielen we in de eindstand terug naar een 10e plek. Maar het resultaat was vandaag niet zo belangrijk, ik heb enorm genoten van het racen met een eigen raceauto op het circuit en dat was een onvergetelijke ervaring. Dit smaakt natuurlijk naar meer maar ik besef me ook dat zo’n kans om gratis te rijden niet vaak zal voorkomen, maar wie weet! In ieder geval wil ik Marc Pilloy bedanken voor deze kans!


1 (4)

Red Bull Kart Fight

Ruben wint Nederlandse Red Bull Kart Fight finale
Roosendaal, 12 december 2015

red-bull-kart-fight-de-hollandse-helden

Na 3 jaar afwezigheid was de Red Bull Kart Fight in 2015 terug in Nederland, in een jaar waarin iedereen weer naar de formule 1 kijkt, autosport leeft weer en de kartsport is en blijft de meest pure vorm van racen. Na voorrondes op 8 verschillende banen in Nederland was op 12 december de grote finale bij Kart Centre Roosendaal, met 14 finalisten, en ik was er daar 1 van. De goede sfeer is bij KCR altijd verzekerd en vandaag helemaal want de kantine was afgeladen met toeschouwers in een entourage die was verzorgd door Red Bull, zelfs met Toro Rosso Formule 1 auto. De dag begon met een fotosessie, de briefing, loting en daarna een 10 minuten durende kwalificatie. Meteen zaten we tijden enorm dicht bij elkaar. Ik pakte pole position met niet meer dan 0.002 seconde voorsprong op Selina, en 0.010 seconden voorsprong op Rico (P3). De uitslag bepaalde ook gelijk de groepsindeling voor de voorrondes en daarin mocht ik dus als 1e vertrekken. Alle races werden op 80kg verreden in tegengestelde richting, zodat het voor iedereen zo eerlijk mogelijk was.

ruben boutens max verstappen

Al vrij snel werd duidelijk dat in race 1 de strijd om de kop ging tussen Rico en mij, en na een aantal felle en mooie duels ging Rico naar de koppositie en stond die niet meer af, ook niet na onze verplichte pitstop. Ik kon met een mooie hotlap nog wel de snelste raceronde rijden, misschien nog belangrijk later op de dag. In de 2e groep ging de overwinning naar Selina, net voor Lorenzo die de Red Bull Kart Fight in 2011 al eens won. Ondertussen was ook Max Verstappen gearriveerd, veel (jonge) fans hadden daar enorm naar uitgekeken en die werden beloond voor het wachten met een mooie foto of handtekening. Race 2 werd in omgekeerde finishvolgorde gestart, ik vanaf plek 6 en ik dook meteen in ronde 1 de pitstraat in. Dit pakte perfect uit, want ik had onmiddellijk vrij baan en kon tempo gaan rijden. Rico kwam een ronde later binnen maar zat een meter of 5 achter mij. Ik wist dat ik met hem achter me geen enkele steek kon laten vallen en reed met zeer constante tijden honderdste voor honderdste van hem weg. De andere rijders vielen één voor één terug achter ons op de baan, en zo pakte ik nu wel de overwinning. Wederom met hotlap en ik pakte de beste dagtijd en dit bracht me ook in de tussenstand voor Rico.

red bull kart fight finalisten

In de andere groep won Selina andermaal, en zo kwamen Selina en ik als groepswinnaars uit de bus. Er werd nu gekeken naar de snelste rondetijden en daarom mocht ik van pole position starten in de grote finale van 20 minuten. Ayrton, Calvin, Lorenzo, Rico, Ralf, Jorg en Selina waren de andere 7 finalisten. Ik zat al de hele dag te denken over de strategie die ik ging toepassen in de finale, want de tijden lagen zo dicht bij elkaar dat de 2 verplichte pitstops en je tactiek waarschijnlijk de doorslag gingen geven. Ik had het initiatief en besloot direct te stoppen, iets wat ik normaal zelden doe vanaf de leiding. Echter nu wist ik dat de rest moest afremmen als ik de pits in ging en de kans was groot dat de rest in gevecht ging. Ik had zo meteen vrij baan en kon direct lekkere tijden noteren. Selina hield Rico af en die besloot daarop ook de pits op te zoeken. Hij kwam weer achter mij en ik begon langzaam in te lopen op de groep voor me. Het pakte fantastisch uit, ik kreeg langzaam maar zeker de controle over de wedstrijd en na mijn 2e stop zat ik comfortabel op P1. Selina en Rico kwamen na hun 1e stop vlak bij elkaar en gingen in gevecht, hier anticipeerde Lorenzo slim op door te pitten.

red bull kartfight podium

Even later doken ook Selina en Rico nogmaals de pits in, Lorenzo was spekkoper en nestelde zich op plek 2. Rico deed het onmogelijke door een ronde later te stoppen en toch voor Selina op de baan te komen met een waanzinnig snelle pitstop, en hij gaf die plek niet meer weg. De Red Bull Kart Fight 2015 was een prooi voor mij, een prijs waar ik super blij mee ben en helemaal vet is dat ik komend jaar in Oostenrijk Nederland zal mogen vertegenwoordigen voor de wereldwijde finale van de Red Bull Kart Fight! Een super dag die nog specialer was door de aanwezigheid van Max Verstappen, maar de overwinning was mijn doel en dat is gelukt, erg gaaf. Dank aan alle mensen die mij kwamen aanmoedigen tijdens de wedstrijd.

winnaar-ruben-boutens-met-de-kart-fight-troffee

Belkart race 8

Ruben zonder baankennis naar P3 en baanrecord
Bilzen, 6 december 2015

Op zondag 6 december was de laatste race van het Belkart seizoen 2015, het kampioenschap waar wordt gestreden om de snelste tijd en de beste gemiddelde tijd, per racedag in 5 sessies van 12 minuten en in 3 klassen. De masters op 75kg, Heavy’s op 90kg en F45 (45 jaar en ouder) op 85kg. Het is altijd weer even omschakelen want racen speelt hier geen rol, het is zaak vanaf de eerste ronde constant te rijden en dat maakt het ook gelijk zo’n goede training. Ik had nog nooit eerder te Bilzer karting gereden en helaas ook niet kunnen trainen, hierdoor wist ik al dat mijn eerste heat een veredelde training zou worden. Ik reed hierin nog wel de 5e tijd en 5e gemiddelde maar aangezien je 2 van de 5 sessies mag schrappen per onderdeel hoopte ik wel dat dit schrapresultaten gingen worden. Bjorn Aelberts en Sebastiaan Vanschoonwinkel waren sterke thuisrijders, verder deed ook Mats de Jong mee en dus wist ik dat het podium halen vandaag geen sinecure was.

IMG_1743 kopie

In mijn 2e heat kon ik even aanpikken bij Mats en hierdoor vond ik nog net een beetje tijdwinst waardoor ik deze heat 2e werd en 4e op gemiddelde. Vanaf heat 3 had ik voor mijn gevoel de smaak te pakken, ik reed nu de 2e, 1e en 3e tijd en 3e, 1e en 3e gemiddelde waarmee ik me nog opwerkte tot de 3e plek in het dag klassement achter Bjorn en Mats. Bjorn had waarschijnlijk de beste kartloting, maar was ook enorm constant de hele dag en bijna niet op een foutje te betrappen. Leuke bijkomstigheid was dat ik in de voorlaatste heat het baanrecord verbrak naar 42.47, 2 honderdste sneller dan Mats eerder al in dezelfde kart was gegaan en ook Bjorn kwam in de laatste heat met 42.48 nog dichtbij. Al met al een hele leuke dag op een mooie baan waar ik zeker vaker zal terugkomen!

10uur Night Challenge

Ian en Ruben weerstaan slijtageslag
17/18 oktober Kart Centre Roosendaal

De avond valt in Roosendaal, het is 17 oktober 2015. Waar de duisternis zijn oordeel velt over recreatiepark De Stok, gaan binnen bij Kart Centre Roosendaal de lichten aan. De kantine is de verzamelplaats voor de start van een nieuwe editie van de 10 uur Night Challenge, een endurance race die bij de meeste Nederlandse indoorkarters van betekenis al een aantal jaar hoog op hun lijstje staat. Ik ga zitten aan tafel en vouw een briefje open met daarop de 10 stints van een uur en de namen die daarbij horen. Slechts 2 namen prijken op dit bescheiden velletje, 2 namen.

12108289_898154100275915_724293812125402923_n

Alsof een 10 uurs race, en zeker ’s nachts, nog niet zwaar genoeg is, kwamen Ian Verschoor en ik op het idee om ons in te schrijven voor deze race met The Dutch Value. Een mooie uitdaging, zeker als je beseft dat mijn teammaat nog maar 14 jaren jong is en bijna 45kg lood moet meenemen om aan de vereiste 80kg te komen!! Onze 12 concurrerende teams van vannacht druppelen binnen, het deelnemersveld is ijzersterk en tevens zeer divers, prachtig om te zien. Tussen de jongste en de oudste deelnemers zitten tientallen jaren verschil, maar allemaal hadden ze hun strijdplan om de nacht door te komen klaar. Matrassen werden neergelegd en energy drankjes stonden paraat, T-shirts werden uitgedeeld aan alle rijders.

Het is een eer om te mogen rijden voor The Dutch Value, gehuld in nieuwe teamkleding maken Ian en ik ons op voor een tweedelige kwalificatie. We starten vanaf plek 4, 10 uur op de klok en weg zijn we. Het eerste uur was voor mij en het was meteen smullen, ik knokte samen met mijn BiteMedia Cup teamgenoten om de koppositie, leuk om eens tegen Patrick en Rico te rijden! Na een uurtje lagen we op kop maar de naaste concurrenten waren niet ver weg, Ian stond klaar om over te nemen. Hij vertrok en ook vanaf de kant was het genieten! Dat Ian hard kon rijden wist ik al, maar hij liet nu ook zien een intelligente en constante rijder te zijn, en dat op die leeftijd, daar kan je alleen maar bewondering voor hebben. Over leeftijd gesproken, het kon één ieder bijna niet ontgaan, enkele jonge kids die net uit de kinderkarts komen, stonden hun mannetje tijdens de wedstrijd en reden al fantastische tijden. Misschien nog niet zo constant maar veelbelovend voor de komende jaren, aan talent geen gebrek, zo bewezen onder meer Jarno, Mike en Eliano en nog enkele anderen waarvan de naam mij even ontschiet.

10u night challenge wissel

Ik stap uit na mijn 2e stint, dit keer 2 uur achter elkaar, de top 3 binnen anderhalve seconde, de spanning is ongekend. De race is zwaar, er wordt gesproken over een ongeluk buiten vlakbij de kartbaan, maar ik kan me er even niet om bekommeren, ik probeer zo veel als mogelijk mijn rust te pakken. Terwijl op de baan de ronden blijven aantikken praat ik even bij met enkele voormalige concurrenten uit vervlogen tijden waarin de MKS nog bestond, sympathieke mannen als Marco Koolaard, Bas Kursten en Nick Blaauw. Nog een laatste flesje drinken achterover tegen de kramp en daar gaan we weer. Ons illustere papiertje toonde 3x mijn naam onder elkaar, hoe had ik dat nou zo kunnen verzinnen?? Al snel moest ik tijdens het rijden naar de WC, en ik moest nog ruim 2 en een half uur, ai, toch iets te veel gedronken. Maar endurance racen is soms ook doorbijten.

12107857_898220403602618_6350473167778181515_n

In mijn 6e uur zat ik er helemaal doorheen en werd ik nota bene door de grootste concurrenten en nu koplopers, Mellanie en Rico aangemoedigd, de sportiviteit tekende de wedstrijd op alle vlakken. Dit was ook te danken aan het voortreffelijke werk van het personeel op en rond de baan, geen blauwe vlag te laat, geen tosti vergeten, chapeau voor deze mensen die tot in de kleine uurtjes vriendelijk en alert bleven. Ik was blij dat Ian het stuur van mij overnam met nog 2 uur op de klok, mijn lichaam vond het wel genoeg geweest. Ik probeerde me toch weer op te peppen voor de laatste etappe, en dat ging gelukkig nog net. Waren het ’s nachts nog de flitsen van fotograaf Bert Salari die je ogen deden fonkelen (zeker na het zien van de mooie foto’s), was het nu het ochtendlicht dat arriveerde. De finish was nabij, dat kon bijna niet anders. In de laatste uren verloren we de aansluiting met VDH-Racing (Mike, Mellanie & Rico) en MSP-Racing (Mats, Selina & Patrick). Met 2 rijders bleek het lastig om alle kartjes goed in de gaten te houden en op constantheid moet je na 7 uur rijden in zo’n relatief korte tijd, toch ook een tikkeltje inboeten moet ik toegeven!

12108208_898220390269286_8294896210038382791_n

Maar we hadden een mooie voorsprong op P4 (het Belgische Traxxis) en dus kon het podium ons niet meer ontgaan. Een podium dat wel heel zoet smaakte, na zo’n slijtageslag is een mooie trofee toch de beste pleister op de wonden zo bleek. Het zat er weer op, de mooie Arai helmen gingen weer in de helmtassen, een laatste woordje van wedstrijdleider Corné, de karavaan valt uiteen en men verspreidt zich weer over het land of zelfs daarbuiten. Ik wil iedereen bedanken die ons heeft aangemoedigd tijdens de race en de winnende teams feliciteren met hun prestatie, op naar de volgende!

Strijen, 29 augustus 2015

Terug naar de roots in Strijen
Na ruim 2 jaar had ik mijn eigen kart weer eens klaargemaakt om een dag te gaan rijden op een outdoor circuit. Ondanks dat alles lang had stilgestaan moest alleen de rem even nagekeken
150829 strijen 1
worden. Ik ging samen met mijn pa naar Strijen toe, waar ik in 2006 mijn eerste Rotax Max wedstrijden reed. Ik was al meer dan 5 jaar niet meer in Strijen geweest, en het was erg leuk om er weer eens te komen. Alles leek veel kleiner dan vroeger nu ik vaker wedstrijden rijdt op circuits als Genk, Hahn en Berghem.  Toch blijft de baan heel erg leuk om te rijden, en het weer was vandaag perfect. De motor liep verbazingwekkend lekker na 2 jaar te hebben stilgestaan, ik kon zelfs snellere rondetijden rijden als vroeger terwijl ik op hele oude setjes banden reed.
Vandaag was echt zo'n dag dat ik weinig probeerde qua afstelling maar gewoon lekker rondjes reed en probeerde alles uit de kart te halen en constant te rijden. Ondanks dat de voorremmen nog op mijn kart zaten gebruikte ik die niet, ik wilde liever oefenen zonder aangezien die bij de meeste wedstrijden tegenwoordig niet meer zijn toegestaan. Ik reed meer dan 160 rondjes en probeerde natuurlijk wel wat verschillende afstellingen, daarvoor is en blijft het wel buitenkarten natuurlijk. Er waren ook nog wat andere rijders actief, al met al smaakte de dag zeker naar meer! Binnenkort gaat het BEKC seizoen weer verder in Emmen.