Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

25 uur van Eupen

BlueStar scoort schitterende hattrick
Eupen, 29/30 september 2018

De 24 uur van Eupen, onbetwist een van de meeste prestigieuze 24 uurs races op de indoor karting kalender, een zeer internationale en professioneel georganiseerde race met vele toprijders op een topcircuit. Dit is een race die ieder team van naam graag wil meerijden. Dit jaar was een jubileum editie en werd besloten om er een 25 uurs race van te maken. Ik was net als de afgelopen 2 jaar onderdeel van BlueStar Racingteam, we gingen proberen om voor het derde jaar op rij een gooi te doen naar de overwinning. 3 overwinningen op rij zou een unieke prestatie zijn en we waren dan ook aanwezig met een topteam. Bekende en ervaren namen als Romano Franssen, Mathias Grooten en Yoan Medart, aangevuld met 2 toptalenten uit ons team, Logan Sougne en Christian Douven die beiden de baan in Eupen goed kennen en er al meermaals hun snelheid hadden bewezen. Op vrijdagavond was er 2 en een half uur training, dit was ideaal om het circuit en de karts even aan de tand te voelen en de laatste voorbereidingen te doen voor de race van morgen. Wij waren er klaar voor, onder bezielende leiding van onze teammanager en coach Gregory Laporte.


Op zaterdag begon de dag al vroeg met de 25 ronden kwalificatie. Ik ging deze samen met Logan doen, ik begon op een ijskoude baan en gaf daarna het stuur over aan Logan, die met een aantal razendsnelle ronden een gooi naar pole position deed. De 1e startplek zat er niet in, die ging naar de snelle Duitser Marc Schings van het Duits/Belgische team van Acquity, die een gelegenheidsteam hadden opgesteld met ook 6 hele sterke rijders uit 3 verschillende landen. De tweede plaats voor Acquity 2, Logan op plek 3. De 2e plek had Logan alweer in de openingsronden te pakken en kon daarna een prima stint rijden. Marc was te snel, maar we kregen de hele race lang telkens de kart van Acquity in de stint na hun, dus geen paniek. Alle karts werden door gewisseld in 19 stints van circa 1 uur en 18 minuten. We stemden onze tactiek af op de karts die we kregen, vooral rekening houdend met de 95kg stints die we moesten doen. Ik deed de eerste van de 6 verplichte stints op 95 al meteen in het 2e en 3e uur. Het was een heel goed begin voor mij, aangezien ik bij de snelste rijders op de baan was en de tijden van Marc Schings nagenoeg kon pareren met 10kg meer.


Tijdens de race moest er een bepaald aantal seconden in de pits gestaan zijn, waarvan 18 verplichte kartwissels en nog 7 extra wissels. Hierdoor ging de stand al in de beginfase flink door de war, aangezien teams verschillende strategieën handhaafden. Wij deden na de 2e ook gelijk de 3e (Yoan) en 4e (Romano) stint op 95 kilogram, en ook die waren heel sterk. In de 5e stint kregen we opnieuw een topkart en dus gingen we nog maar eens op 95kg, opnieuw de eer aan mij. We waren aan elkaar gewaagd, en we liepen al uit naar een kleine ronde voorsprong. We leken hard op weg om in de eerste helft van de race al onze slag te slaan. Ondertussen waren er interviews in de kantine, live uitgezonden op Facebook. Ook kon je genieten van een welverdiende massage van een speciaal ingehuurde fysiotherapeute. Alles was top geregeld en de sfeer op de kartbaan was heel goed. Gregory had qua strategie alles onder controle en doordat we met 6 rijders waren (wat misschien iets meer is dan gebruikelijk), hadden we de tijd om tussen de stints even lekker uit te rusten. Zo kon ik na mijn 2e stint even een pizza gaan eten en even mijn ogen dichtdoen in de slaapzaal.


Ondertussen knalden Christian, Logan en Romano weer lekker door en brak de nacht aan. Ook Mathias deed zijn eerste stint en ondanks dat hij hard ging, had hij moeite om alles uit de kart te halen, wellicht door een gebrek aan raceritme. Acquity was enorm sterk en had een andere tactiek als ons. Zij gebruikten 3 rijders voor de normale richting en 3 voor de tegengestelde rijrichting. De baan was inmiddels totaal veranderd ten opzichte van het begin van de race. Er was gigantisch veel grip en dat vereiste een andere rijstijl. Ik kon er wel goed mee overweg en ik mocht midden in de nacht opnieuw instappen, nu voor een stint op 85kg. Ik nam de kart van Bjorn Aelberts over en die reed maar een tiende langzamer dan mij, en vooral reed hij enorm constant waarmee hij zijn team weer helemaal in het zadel hielp. Tijdens de richtingswissel na 12 en een half uur hadden wij door onze goede 1e helft niet kunnen voorkomen dat we de leiding in handen hadden. Ik zeg niet kunnen voorkomen omdat het niet gunstig is om aan de leiding te liggen, aangezien de pace kart de leider oppikt en je dan altijd tijd verliest. Met nog een uur of 11 te gaan was de voorsprong op onze naaste concurrent slechts 20 seconden.


Ook een aantal Poolse teams deed het fantastisch en zorgden voor een mooie atmosfeer op en langs de baan. In mijn stint won ik meer dan een ronde op P2, en dus ging ik nog een stint door. Dit was wel een van onze slechtste karts, en ik moest de schade zien te beperken. Dat lukte, want ik verloor maar een seconde of 20, en kon met een gerust hart de kart doorgeven aan Mathias. Ik ging even slapen en mijn werk zat er in principe op, mijn 5 teammaten mochten het afmaken. Toen ik een uur of 2 later weer wakker werd was het even spannend, liggen we nog steeds op 1, en jawel. De voorsprong was gehandhaafd en rond de ronde (50 seconden). In de laatste uren ging vooral Christian weer erg hard en Yoan mocht dit jaar de laatste stint naar de finish uitrijden. Hij had ook een hele sterke race achter de rug en reed triomfantelijk het laatste uur uit. We hadden nog zo’n 40 seconden voorsprong over en dat gaf enorm veel voldoening. Acquity 2 was op een 3e plek beland en reed ook een hele sterke race, maar het team van Michael Joussen, Marcel Hofer, Marc Schings, Cemil Yamizoglu, Bart Paret en Bjorn Aelberts was de hele race een geduchte uitdager voor ons. Maar na 25 uur werd de zwart-wit geblokte vlag als eerste gezwaaid voor ons, een hattrick, de 3e overwinning op rij!!!! Wat een ontlading, de mix van onze nieuwe talenten en ervaren rijders had weer een super mooie prestatie neergezet, en onderschat daarbij ook de rol van Gregory niet, die ons 25 uur lang, langs de baan en in de pits aanmoedigde, motiveerde en scherp hield. Een super teamprestatie waar we allemaal trots op zijn! Graag willen we Karting Eupen en sponsor van deze race (VW Funcup) bedanken voor de strakke organisatie en mooie prijzen, op naar volgend jaar!

500 ronden van Poeldijk

The Dutch Value domineert Poeldijk 500
Poeldijk, 22 September 2018

Op zaterdag 22 september stond de 500 ronden van Poeldijk op het programma op de grootste kartbaan van Nederland bij de gebroeders Van der Ende. Met maar liefst 18 teams was er een heel groot deelnemersveld met daarbij veel onbekende teams voor mij. Ik reed samen met Rico en Lorenzo, dezelfde opstelling als 2 jaar geleden toen we de race wonnen. We hadden vandaag in deze lange endurance race van circa 10 uur, wederom onze zinnen gezet op de overwinning. Rico deed de kwalificatie en het leek alsof we niet de beste kart hadden, we moesten startten vanaf plek 2 achter Raymond Vis van team Westland Racing. In de eerste stint was er na de traditionele Le Mans start een fel gevecht om de eerste plaats. Na de start lagen we even 4e, maar Rico had al binnen de 1e ronde de leiding weer te pakken en moest daarna een paar ronden de deur dichthouden. Toen de nummers 2 en 3 in gevecht gingen, ging Rico er als een speer vandoor.


Om de 30 minuten moest er gewisseld worden van rijder, ieder uur werd je binnengeroepen voor een verplichte kart en rijderswissel, zodat alle teams de karts 1 voor 1 door wisselden. Daarnaast moesten we ieder uur nog 1 keer een rijderswissel op eigen initiatief, waarvoor de pits telkens 20 minuten open was. Een leuk systeem, maar dus wel steeds korte stints. We liepen gedurende de race gestaag verder uit op de concurrenten en werden niet echt bedreigd. Hierdoor konden we lekker ons eigen ding doen en was de strijd telkens om de teammaat die in dezelfde kart reed te verslaan qua rondetijden. Hierdoor bleven we de hele race lang pushen en bleven we ook verder uitlopen. Na een heerlijk buffet aan het begin van de avond, kon ik uiteindelijk ook nog de snelste raceronde rijden in de laatste 2 uur van de race, een heerlijk einde voor mij en een bekroning op de overwinning die eigenlijk nooit in gevaar kwam. Voor mij (net als Lorenzo) alweer de 3e overwinning in de Poeldijk 500, Rico heeft hem zelfs al 5 keer gewonnen!

Zeeuws Indoor Kart Kampioenschap race 1

Veersedam beleeft perfecte seizoenstart met overwinning

Middelburg, 17 september 2018

Het nieuwe ZIKK seizoen ging van start op maandag 17 september. Dit jaar een volle startgrid, want er was besloten om de A-poule en B-poule samen te voegen in één vol veld. Helaas waren er maar 5 teams die gingen strijden voor de titel in de hoofdklasse, maar door het grote aantal teams op de grid was er wel volop actie op de baan en veel publiek langs de baan, waardoor het een stuk leuker was dan vorig seizoen met slechts 7 teams op de baan. Vorig jaar toen we onze titel weer waren kwijtgespeeld aan Auto Sturm, die dit jaar in dezelfde samenstelling hun titel gingen verdedigen. Ons team was min of meer onveranderd, al rijdt Leroy dit jaar wegens drukte op zijn zaak niet mee. Gelukkig was hij wel aanwezig om ons te supporteren vandaag, want hij blijft natuurlijk gewoon onderdeel van ons team. Net als Cuma, die dit jaar juist wel weer van plan is om mee te gaan racen. Vandaag was de samenstelling echter Guillermo, Dave, Mika en ik, terwijl Marcel op zee zat voor zijn werk en Peter als vanouds als coach langs de baan.

Peter had het vandaag druk, want met 14 karts op de baan was de wisselperiode een hele happening. De pits was 16 minuten open ieder half uur, en de kwalificatie voorafgaand aan de race was 2 ronden vanuit de pits in je eigen kart. Mika deed voor ons de kwalificatie en zette ons op de 3e plek, achter Patrick Bakker van Auto Sturm en Tim Leloux van De Looff. In de eerste stint kwam Mika netjes naar plek 2 met een hele mooie inhaalactie. Patrick was niet bij te houden, hij ging er als een raket vandoor en zette de snelste raceronde op 42.66, een tijd die vanaf de 2e stint onhaalbaar leek. We verloren een seconde of 8 en Dave ging bij ons als 2e. Dave had zich goed voorbereid nadat hij vorig seizoen het 2e deel van het seizoen niet veel meer had gereden. Dat was te zien want hij was meteen snel en constant. Auto Sturm had een lastige kart waarmee Mike Sturm veel tijd verloor, Dave en Klaver 4 met Danny van Domburgh liepen snel in en Dave kon aansluiten na een minuutje of 10. Hij opende de aanval maar Mike ging zoals verwacht in de verdediging. Vervolgens doken wij de longcut in en probeerden daarna de snelle tijden weer op te pakken.


Dat lukte goed en Auto Sturm en Klaver 4 knokten nog een rondje of 2 door, waarna Mike het liet lopen en Danny de leiding in handen nam. Dave reed het gat van zo’n 12 seconden weer bijna helemaal dicht en dus hadden we een mooie uitgangspositie voor het 2e uur. Ik ging als 3e en na een goede wissel van ons team kregen we de kart van Patrick uit het eerste uur te pakken. Dit bleek een echt kanon te zijn want ik kon meteen 42ers rijden terwijl de rest van het veld in de 43 half of 43 hoog zat. Ik kwam zelfs nog tot op 6 honderdsten van de snelste raceronde en kon zowel Auto Sturm als Klaver 4 op de baan inhalen. Zij moesten beiden nog een longcut (die ongeveer 12 seconden kort) nemen en dus zaten we op rozen voor de overwinning. Guillermo ging als 4e en had een flinke voorsprong die hij nog wat verder kon uitbouwen. Met meer dan 30 seconden voorsprong op Auto Sturm wonnen we de 1e race van het seizoen. Een hele mooie teamprestatie en een veel betere start van het seizoen dan vorig jaar, we zijn weer helemaal terug en dat is vooral binnen ons eigen team goed te merken aan de teamspirit. Hopelijk kunnen we dit het hele seizoen vasthouden. Klaver 4 eindigde op een verdienstelijke 3e plek, niet ver achter Auto Sturm en vlak voor De Looff die na een lekke band halverwege de race met invaller Ian nog enorm goed terugkwamen in de laatste stint.

8 uur FKI

Ruben & Opnithi naar prachtige BlueStar overwinning

Brussel, 16 september 2018

De 8 uur van Brussel is altijd een toprace op de kalender en zeker dit jaar, met de afwezigheid van de 24 uur van FKI Brussel was deze race er eentje die ik absoluut niet wilde missen. Na overwinning in 2014 en 2016 met Rico Haarbosch ging ik nu voor een 3e overwinning samen met mijn Thais Belgische BlueStar teammaat Opnithi Puyato. Opnithi is één van de jongste teamleden van ons team maar maakte afgelopen zomer grote indruk tijdens het WK indoorkarten in Szczecin door lang in de top 3 van het klassement te staan en uiteindelijk te eindigen op een hele mooie 6e plek. Opnithi is altijd snel in Brussel en ook voor mij is het één van mijn favoriete banen, dus we hadden er heel veel zin in. We hadden 45 minuten training voor de wedstrijd en die konden we goed gebruiken om de nieuwe baan (de baan is altijd anders bij FKI) onder de knie te krijgen.


We zaten er redelijk bij en ik ging de 15 minuten kwalificatie doen. Daarin was het heel erg spannend en zou een goede hotlap het verschil maken tussen pole position of P5. Ik had zeker niet het idee dat wij de beste kart hadden, maar ik kon er P2 uitpersen op 0.003 van de pole position van Rayhan Mouoya, één van de jongste deelnemers aan de race en een groot talent, al mocht hij wel iets onder gewicht rijden omdat hij meer dan 20kg mee moest nemen. Bij de start van de race om 12.00 uur kon ik hem net niet volgen maar werd ik wel gelijk onder druk gezet door de rijders achter me. Dat bewees dat ik een hele goede kwalificatieronde had gereden maar dat mijn kart niet echt top was. Gelukkig kregen alle top 8 teams 9 dezelfde karts, en dus moesten we er gewoon het maximale uithalen. Na enkele wilde acties viel ik iets terug naar plek 5, waarna ik weer opklom naar 4. Er waren maar liefst 23 teams waaronder veel recreanten die listig waren om in te halen. Onze grootste concurrenten kwamen even vast te staan, Filipe Vieira en Dylan de Wolf reden vandaag voor DWT en zijn altijd heel snel op deze baan.


Na zo’n 45 minuten was het tijd voor de eerste kartwissel en ik reed nog een stint door. Ik kon de koppositie in de 2e stint terugpakken al bleven DWT en Traxxis (virtueel) in de buurt. We moesten 8 rijderswissels maken en de meeste teams wisselden meteen van rijder. Wij besloten te beginnen met dubbele stints. Na mij ging Opnithi dus ook voor een dubbele stint, wat neerkwam op zo’n uur en 50 minuten. Hij deed het heel goed en we bleven ongeveer gelijk tred houden met Dylan en Filipe, Traxxis viel langzaam maar zeker een stukje terug richting de helft van de race. De altijd strenge raceleiding van Ilse & Dimi zorgde weer voor een strak geregisseerde koers met vandaag heel weinig kapotte kart, dat is altijd goed om te zien. Het was lekker weer, buiten in het zonnetje was het goed toeven. Na Opnithi zijn dubbele stint moest ik opnieuw aan de bak, een prima stint waarbij ik de voorsprong op zo’n 20 seconden kon houden. Er waren nog 4 stints te gaan waarvan we er alle twee nog 2 gingen doen, en allen DWT kon ons nog pakken, zo leek het.


Vooral de op 2 na laatste kart was een lastige, en we besloten dat ik deze kart zou pakken. Ik verloor terrein, want Filipe was ook aan het rijden, maar telkens kregen wij de kart van DWT in de stint na hun, en daar wist Opnithi dan weer goed gebruik van te maken in onze voorlaatste stint. We moesten nog steeds twee extra stops maken ten opzichte van al onze concurrenten, en die maakten we aan het begin van het laatste uur. Ik mocht het afmaken en met zo’n 40 seconden voorsprong hoefde ik niet te vrezen voor de 1e plaats. We verloren een heel klein beetje, maar ik was constanter dan Filipe en kon daardoor de voorsprong makkelijk boven de 30 seconden houden. Een hele lekkere marge die wel eens kleiner is geweest tijdens de 8 uur van FKI. Ondertussen barstte ook de strijd los om de snelste raceronde, want daar is in Brussel altijd een mooie trofee voor. Ik kwam nog in de buurt, maar onze kart was niet goed genoeg om echt aanspraak te maken op deze bokaal, die uiteindelijk naar Cedric Wauters ging. Maar de winst was voor BlueStar, en daar waren Opnithi en ik heel erg blij mee! Na 8 uur lang knokken mochten we de hoogste treden van het podium beklimmen. DWT werd verdiend 2e, voor Traxxis met Kenny Verbinnen, Nick van Ostade en Nicolas Leroy die het podium completeerden. Al met al een succesvolle dag, met de nodige spierpijn tot gevolg, hopelijk kunnen we volgend jaar opnieuw de 24 uurs race op deze fantastische baan rijden!

Formula Karting race 6

Ruben niet te stoppen met 6e zege op rij
Eupen, 8 september 2018

Op zaterdag 8 september ging het Formula Karting seizoen verder na een zomerstop van een maand of 2, daarvoor gingen we naar het Belgische Eupen voor een Strategic Special. De organisatie wilde eens wat nieuws proberen en kwam met het originele idee om meerdere tactische elementen te geven aan de rijders die vrij mochten worden ingezet verdeeld over de 3 races. Zo hadden we 3 shortcuts en 1 kartwissel die we in 3 races moesten gebruiken. Telkens was er een hotlap kwalificatie en ik had mijn strategie vooraf goed uitgedacht. Daaruit kwam vooral dat het tijdens de race opletten geblazen was, want het was met name anticiperen op wat de concurrenten deden tijdens de race. Ik pakte in race 1 pole position en voor mij was 1 ding vooraf heel duidelijk: de puntentelling beloond de 1e en 2e plek heel erg en daarom wilde ik vol gaan voor een overwinning in, in ieder geval 2 van mijn 3 races, mijn 3e race zou ik dan opofferen met een kartwissel.

Aangezien ik vanaf de koppositie kon vertrekken wilde ik deze race meteen voor de overwinning gaan. In het begin van de race nam Yoan Medart vanaf de 2e plek meteen een shortcut waardoor ik in een lastige situatie kwam. Ik moest nu flink aanzetten om later in de race weer voor hem te komen met het nemen van een shortcut, want als je al op de ideale lijn zit heb je voorrang ten opzichte van de mensen die door de shortcut komen. Ondertussen waren er veel mensen die al hun kartwissel maakten en vlak voor mij weer op de baan kwamen. Ik verloor gelukkig niet veel tijd met het inhalen van hen. Mats de Jong en Christian Douven reden vlak achter me en Christian besloot om een kartwissel te maken. Dit bracht hem alsnog op een 8e plek, ondanks dat hij nog 3 shortcuts over had, een goede move zo leek het. Ik nam met een ronde of 4 te gaan een shortcut en nam de leiding in de race weer over. Mats deed even later hetzelfde en kwam op plek 2 terug op de baan, hij ging dus ook Yoan voorbij. Gelukkig pakte niemand in de laatste rondes meer een shortcut en zo won ik de 1e race.


In race 2 had ik opnieuw pole position te pakken. Mijn redenatie was nu simpel, gezien ik niet wist wat voor kart ik in de laatste race zou krijgen en ik nu een goede had, ging ik deze race vol voor een goed resultaat en zou ik de laatste race mijn kartwissel doen. Hierdoor zou ik mijn 2 shortcuts in deze race willen inzetten en dat deed ik dan ook meteen aan het begin van de race. BlueStar teamgenoot Opnithi Puyato nam 3 shortcuts en kwam halverwege de race voor mij op de baan, verder kon niemand mij meer pakken want ik reed veruit de snelste rondetijden. Ik kon de 10 seconden die je met een shortcut won nog dichtrijden op Opnithi, maar op het moment dat ik aansloot viel de zwart wit geblokte vlag en finishte ik als 2e. Een mooi resultaat want ik had nu al een straatlengte voorsprong op de anderen in het klassement. Er moesten nog 5 mensen een kartwissel maken en dus wist ik dat ik in deze race maximaal als 15e kon eindigen. Alleen Bastien, Mats en Christian konden mij nog bedreigen voor de dagzege, maar daarvoor moesten ze allemaal winnen en dat kon er natuurlijk maar 1, dus een 2e plek was al zeker. Yoan nam in de laatste race de leiding en dat kwam mij niet slecht uit, want dat zou betekenen dat ik alleen maar hoefde te finishen. Als Mats zou winnen dan moest ik 16e worden, in het geval dat Christian zou winnen 17e. Bastien was vrijwel kansloos voor P1 want hij had geen shortcuts meer.


Ik reed een relaxte race en omdat Bart Martens naast zijn kartwissel nog een shortcut had, reed ik eenvoudig naar een 16e plek en stelde daarmee de eindzege veilig. Yoan reed een mooie race en kon daarmee de 2e plek in het dagklassement pakken, voor Mats die daarmee zijn 2e plek in het algemeen klassement verloor aan Yoan. Voor mij de 6e overwinning op rij dit seizoen, een onwerkelijke race waar ik enorm blij mee ben. Achteraf waren er gemengde reacties op de opzet van de race (zeker bij de mensen die niet op het podium stonden), maar ik denk dat het zeker geslaagd was! De volgende race is bij Kart Centre Roosendaal volgende maand.

500 ronden van Middelburg

Veersedam sterk, straf kost podium
Middelburg, 2 september 2018

De 500 ronden van Middelburg is een jaarlijks terugkerende race op het programma van Indoor Karting Middelburg, de enige Zeeuwse kartbaan die regelmatig wedstrijden organiseert voor de fanatieke rijders. Mijn eerste deelname aan deze race was in 2006, toen ik ook voor het eerst won, inmiddels dus alweer 12 jaar geleden. Vandaag stond ik opnieuw aan de start, samen met mijn Veersedam teamgenoten Dave Adriaanse en Guillermo van Pamelen. Een mooi team en naast het feit dat we vandaag heel graag wilden winnen, was het ook gelijk een hele mooie voorbereiding op het nieuwe ZIKK seizoen dat binnenkort weer zal beginnen. Er waren nieuwe voorbanden en die hadden een stuk meer grip dan de oude, en daardoor was de balans in de karts heel apart en dus een uitdaging om mee te rijden. In de hotlap kwalificatie moest ik daarom nog even wennen en reed ik zeker geen vlekkeloze ronden. Toch miste ik op slechts 6 honderdsten de pole position, echter stond ik pas 5e op de startgrid achter Auto Sturm 1 en 2 met Patrick en Nick, Lorenzo van team Haarbosch en Mike van KZW. Een enorm close resultaat, en ik wist dat mijn kart prima was. In het eerste uur voerde ik flink wat strijd met alle mensen voor me, maar na een minuut of 20 lag ik op kop en kon ik beginnen met het uitbouwen van een voorsprong.

Het eerste uur verliep verder uitstekend en Guillermo stond daarna klaar om mij af te lossen. Hij reed een prima stint al was Rico van Team Haarbosch wel wat sneller en die pakte virtueel de leiding (zij hadden al een longcut meer genomen). Ondertussen waren ook de teams van Auto Sturm met Joris en Dennie sterk bezig. Dave ging als 3e en hij had ondanks een kleine handblessure de gang er heel goed in zitten. Met constante tijden konden we gelijke tred houden met de andere teams in de top 3. De schifting zou duidelijk in de 2e helft van de race gaan plaatsvinden, zo leek het. Toen ging de toeter af voor een kapotte kart en dat gooide de hele wedstrijd op de schop. Ondanks dat in het regelement stond dat de toeter 6 seconden aan zou staan, werd hij al redelijk snel weer uitgezet. Hier hadden vele teams niet op gerekend en dus stonden er meerdere teams niet op tijd stil. Dave stond net op tijd stil maar kreeg vervolgens nog een beuk van achteren, en samen met 5 andere teams werd ook aan ons een zwarte vlag uitgedeeld.

Resultaat was meer dan een ronde straf waarbij we vanaf plek 2 ver terugzakten naar plek 5. Onze achterstand op het podium was nu groot. Ik ging het 4e uur weer doen en kon iets goedmaken, maar het podium leek erg ver weg. Team Haarbosch had ook een penalty gehad maar klom wel weer op richting de top 3, Rico en Lorenzo waren vandaag weer ouderwets sterk. Guillermo ging na mij en kon het gat naar plek 4 iets verder dichtrijden, daar reed momenteel Auto Sturm 2 met Mike Sturm aan het roer. De strijd om de leiding in de wedstrijd leek beslecht te worden in het voordeel van Team Haarbosch, terwijl om de 2e plek een duel losbarstte tussen Joris en Wouter in het laatste uur. Daarbij liet KZW zich tactisch in de fout lokken door te laat de longcut te nemen, waardoor ze achter Joris de baan weer op kwamen en genoegen moesten nemen met plek 3. Ik kon in het laatste uur nog een heel stuk goedmaken op de nummers 2 tot en met 4 in de wedstrijd, maar meer dan een strijd om plek 4 zat er niet meer in. Samen met Dennie vocht ik een mooi duel uit in de laatste minuten van de race, waardoor ook de toeschouwers nog een beetje geboeid konden toekijken. Na enkele mooie acties over en weer kon ik de 4e plek voor ons veiligstellen. Geen heel mooi resultaat maar wel een lekkere voorbereiding op het nieuwe seizoen bij IKM.