Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Indoor Kart World Championship 2018

Ruben op weg naar zijn 2e wereldtitel in 10 foto’s
Szczecin (Pl), 22-29 juli

Training
Voor geen enkele andere wedstrijd train ik zo veel als voor het WK indoorkarten. Met training bedoel ik niet alleen heats rijden op locatie, maar ook de fysieke voorbereiding in de weken en maanden voorafgaand aan het evenement. Het is traditiegetrouw warm eind juli en al was het WK dit jaar in Polen (Szczecin) en niet in Italië of Spanje zoals de voorgaande jaren, het was onverminderd warm en daar wil ik op voorbereid zijn. Op geen enkele manier mag mijn fysiek en conditie mij beperken in mijn racen en uithoudingsvermogen, voor mij is dit een belangrijke randvoorwaarde om top te presteren. Training in de week voor het WK is natuurlijk het allerbelangrijkste. Waar ik voor andere wedstrijden soms maar enkele heats train, wil ik bij het WK niets aan het toeval over laten. Ik zorg ervoor dat ik op tijd aanwezig ben zodat ik voldoende tijd heb om aan de omstandigheden, de karts en de baan te wennen. Als je aan de trainingen een lekker gevoel overhoud dan barst je van het zelfvertrouwen, dat zien ook je concurrenten en dan sta je al met 1-0 voor. Ik train altijd op 91kg, het gewicht waarop ik ook de wedstrijden inga, en dus boots ik de race situatie zo veel mogelijk na. Een heatje op 80kg in een goede kart om de snelste dagtijd te rijden is dan absoluut ook niet aan de orde.

1 wk18 training

Nations Cup
Het WK gaat zoals ieder jaar van start met de Nations Cup, een landenwedstrijd opgeknipt in een kwalificatierace en de finale waarbij teams van 2-4 rijders strijden om de eerste in het oog springende bekers. Samen met mijn vaste teammaten van de afgelopen 2 jaren, mijn goede vrienden en landgenoten Rico Haarbosch en Lorenzo Stolk, deed ik op 22 juli ook weer mee aan de Nations Cup. Het grote enthousiasme van Rico kwam ons bijna duur te staan in de openingsrace waarbij een vroege penalty ons in de problemen bracht. We moesten 2 uur lang alle zeilen bijzetten om ons nog terug te knokken in de top 7, goed voor kwalificatie voor de grote finale. Dit lukte, maar het was met hakken over de sloot. In de finalerace waren we bij de les, ik kon bij de Le Mans start vanaf een 3e startplek de koppositie pakken en een zeer spannende race volgde. Met super stints van zowel Lorenzo als Rico bleven we constant in de race voor de overwinning, maar het waren uiteindelijk de Duitsers Sebastian Papke, Dennis Höller, André Lohse en Tobias Laube die ons op enkele seconden aftroefden. Een fantastische en spannende race die het Belgische team van Yoan Medart, Romano Franssen en Mathias Grooten naar plek 3 bracht. De toprijders hadden hun snelheid al even laten zien, de opmaak voor een enorm spannend WK was daar, nog 2 dagen afkoelen en dan kunnen de fakkels opnieuw ontstoken worden.

2 wk18  nations cup

Internationale veld
Het internationale karakter van het WK is uitermate bijzonder, loop een rondje door de mooie kantine van Silver Hotel en Gokart Center en je hoort op zijn minst 10 verschillende talen. Als je over de parkeerplaats scharrelt, op zoek naar een momentje weg van de uitlaatgassen en het zenuwachtige gedoe op en rond de baan, dan zie je nummerplaten uit landen waar je niet ieder jaar komt. Het temperament van de Brazilianen, het sterke accent van de Australische troef Scott Mutimer en Scandinavische rust en gedegenheid, het WK is een speciale samenkomst van allerlei toprijders van over de hele wereld. Waar je ieder jaar weer veel vertrouwde gezichten tegenkomt, zijn er ook ieder jaar weer nieuwe opkomende rijders die het podium voor het eerst mogen betreden, voor het ophalen van de zo gewilde KWC medaille na afloop van één van de races. De aanwezigheid van de jeugd op dat podium was dit jaar zeer opmerkelijk te noemen, het aantal tieners dat zich bemoeit met de strijd in de voorste gelederen lijkt ieder jaar groter en groter te worden. Jong bravoure en opportunisme dat zich soms vertaald in onervarenheid en penalties, maar ook regelmatig in bewondering van de gevestigde orde en een motivatie voor de oudere garde om zich maar weer eens helemaal op te laden.

3 wk18 internationale veld

Details
Mijn jacht op een 2e wereldtitel ging van start op woensdag 25 juli, met de eerste van 8 kwalificatieraces van 25 ronden. In de trainingen ging het heel goed, maar wat waren de verschillen klein, het ging aankomen op de details. Bezig zijn met deze details maakt het geheel voor mij nog leuker. Discussiëren met je teamgenoten over bepaalde lijnen, en dan eerlijk zijn maar toch niet al je geheimen weggeven. De stoel 1 standje naar voor of naar achteren zetten, het lijkt een kleinigheidje, maar de trainingen wezen uit dat het zomaar een tiende per ronde verschil kon maken. Ik wist exact op welk deel van de dag (ivm temperatuur, rijrichting en staat van de banden), ik mijn stoel op welke positie moest zetten, ik mijn lood in de zijbakken wilde of onder mijn kont en ik de banden moest opwarmen of niet. Details die er toe doen, details die het verschil maken tussen een pole position in een hotlap kwalificatie of niet, met als gevolg een extra punt voor de ranking, maar ook een zeer goede uitgangspositie voor je race. Ik had de trainingen gebruikt om mezelf tot in de puntjes voor te bereiden en dit betaalde zich uit in de eerste dagen van het WK waarin ik het gevoel had dat ik er met alle karts het maximale uithaalde, met als resultaat 2 2e en 2 1e plaatsen.

4 wk18 details

Sfeer
Gene Fireball schreeuwt het uit in de pits, hij zet rijders op zijn plek en is een markante verschijning in de organisatie van het WK. Met zijn Braziliaans Amerikaanse show achtergrond weet hij iedereen te vermaken en ook te vriend te houden. De gespannen sfeer, de zenuwen en nervositeit die samenhangen met de wedstrijden weet hij als geen ander te doorbreken met een paar rake teksten tijdens de briefing of bij de prijsuitreiking na iedere dag. Het WK is voor de meeste deelnemers een rollercoaster van emoties. Denk je net een mooie overwinning op zak te hebben, staat de volgende race alweer voor de deur die dan weer net niet loopt zoals gepland, gaan de handen in de lucht bij het zien van een oranje vlag en worden de handschoenen weggesmeten na het zien van de finishvlag. Mijn spanningen kwamen vooral op dag 3 en 4, toen ik wist dat ik er goed voor stond en de kans op het verlengen van de titel nog steeds tot de mogelijkheden behoorde. Mijn drang om goed te presteren brengt zenuwen met zich mee die soms lastig zijn te controleren. Gelukkig gaf de overwinning van vorig jaar mij daarin wat rust en ook de ervaring die je nodig hebt om de trekker definitief over te halen op het moment dat je concurrent bezwijkt onder de druk.

5 wk18 sfeer

Tegenslag
Het WK is lang en geen enkele rijder overleeft deze week zonder enige vorm van tegenslag. Ook ik niet, en deze week misschien beter, zeker ik niet. Waar de karts uitblonken in betrouwbaarheid was ik toch 1 van de weinige ongelukkigen die te maken kreeg met een kapotte kart. Vanuit leidende positie in race 6 brak de aandrijfriem van mijn kart en was mijn race in één klap voorbij. Hele dure punten die ik daarmee verloor, tegenslag die je niet kan gebruiken tijdens een WK. Het defect was een gevolg van de hitte, die ervoor zorgde dat het asfalt op het buitenstuk van de baan kapot werd gereden. Vele kleine stukjes asfalt lagen buiten de ideale lijn en soms ook erop. Een klein steentje of stukje asfalt werd mij in dit geval fataal toen het tussen de aandrijving kwam en de aandrijfriem scheurde. Diezelfde asfaltstukjes hadden mij een dag eerder al een overwinning gekost toen één van de mindere goden tijdens de kwalificatie vlak voor mij een bak zooi op de ideale lijn legde, ik reed op ijs en moest als 11e starten! Deze tegenslag was uiteraard vervelend, maar ik liet me er niet door afleiden, na 11 jaar deelname aan het WK indoor (en ervaring outdoor) heb ik genoeg pech meegemaakt om me hier snel overheen te kunnen zetten.

6 wk18 tegenslag

Gelijkheid van de karts
De gelijkheid van de karts was dit jaar enorm goed voor elkaar. In al mijn 8 kwalificatieraces kon ik strijden om de overwinning, met 8 verschillende karts die niet identiek waren, maar toch zo dicht bij elkaar lagen dat de rijder het verschil kon maken. Dat is in het verleden wel eens anders geweest. Niets is zo frustrerend als een mindere rijder die met een kanon van een kart de rest zoek rijdt, of met een relatief makkelijke groep toch een slecht resultaat scoren omdat je kart simpelweg tekort komt. Dat was dit jaar nauwelijks aan de orde, met iedere kart kon je een podiumpositie behalen, en dat was dan ook wat veel toppers deden. Gelukkig niet allemaal, want na dag 4 stond ik er op een 2e plek in de rangschikking uitstekend voor. Alleen de snelle Pool Michal Grzyb stond 1 punt voor mij. Vele belangrijke concurrenten en internationale toppers zoals Sebastian Papke, Yoan Medart, Rico Haarbosch, Romano Franssen, Giovanni Baccellieri Mathias Grooten en Dennis Höller hadden al punten laten liggen en stonden op een achterstandje.

7 wk18 gelijkheid vd karts

Inhalen en tactiek
Strategie is een essentieel onderdeel van succes op grote toernooien, met alleen snelheid kom je er niet en het geeft je de mogelijkheid om slim om te gaan met de omstandigheden. Bij strategie hoort tactiek, wanneer maak je je pitstop, maar ook op welk moment in de race val je een andere rijder aan en wanneer juist niet. Tactiek is altijd al iets geweest wat mij geholpen heeft races naar mijn hand te zetten, ook op dit WK. Het maken van een late pitstop is vaak een goede optie, wachten tot je concurrenten tijd verliezen door na hun pitstop met elkaar in gevecht te gaan op tijd verliezen met langzamere rijders die nog niet gestopt zijn. Al was het dit WK wel interessant om te zien dat vroege stops af en toe goed uitpakten. De pitstop zorgde ervoor dat je banden heel even konden afkoelen van de oververhitte werktemperatuur en vaak zag je daarna snellere rondetijden. Hoeveel risico neem je met je pitstop, iets waar veel rijders vaak inschattingsfouten mee maken, laat je niet verleiden tot een snelle stop als je 2 seconden voor ligt op de baan! Ook mijn inhaalacties hebben me dit WK weer veel punten opgeleverd. Niet alleen toen ik in race 2 van positie 11 naar 2 terug reed, maar ook bijvoorbeeld in de halve finale, toen ik in de allereerste bocht van de race het initiatief in handen nam door vanaf plek 2 meteen toe te slaan. We reden voor het eerst deze week op een natte buitenbaan en met af en toe een defensieve lijn en een late pitstop pakte ik de overwinning en ging ik voor het 3e jaar op rij de finale in als kampioenschapsleider.

8 wk18 inhalen en tactiek

Finale
De finale begon met de knock-out battle kwalificatie, extreem belangrijk voor het verzamelen van extra punten maar ook voor het kiezen van je kart. Tijdens deze kwalificatie kon je echt laten zien wie er op pure snelheid de beste was. De afgelopen jaren reed ik hier niet altijd mijn beste ronden, iets waar ik nu des te meer op gebrand was. Mijn duels gingen super, ik won ze allemaal, waaronder van toppers als Dennis en Rico, al was het verschil met Dennis ongelooflijk klein. Hij had zijn halve finale ook al gewonnen en verdiende dit jaar veel meer dan een plek in de top 10, maar door wisselende resultaten en tegenslag zat dit er voor hem niet in. Ik mocht na de laatste battle mijn kart kiezen, maar helaas kon ik niet kiezen voor de beste kart. Deze was door Michal Grzyb in de voorlaatste battle weggeven aan Jakub Klek, in een poging om mij een mindere kart aan te smeren. Een gevaarlijke wending, want Klek was de nummer 2 in de tussenstand en had nu een betere kart als mij voor de finale. Ik wist wat me te doen stond, ik had genoeg punten om met een 3e plek te volstaan, maar 19 andere hongerige rijders stonden achter me op de grid, 1 voor 1 klaar om mij aan te vallen. In de race ging het goed, ik kon Rico doorlaten die achter mij kwam opstomen, en Klek koos voor een vroege pitstop waarmee hij virtueel aan de leiding kwam. Maar de 3e plaats was voor mij prima, de rest kon niet volgen en het was nu een kwestie van geen fouten maken met de pitstops. Na 55 ronden was het afgelopen, ik was weer kampioen, weer KAMPIOEN!!!!

9 wk18 finale

Waardering
Na de finale balde ik mijn vuist, in tegenstelling tot 2 jaar geleden was ik nu degene die 2 punten aan de goede kant van de streep zat, ik had deze week alles eruit gehaald en de voldoening was ontzettend groot. Het nummer 1 blijft nog een jaar van mij, de grootste beker mag ik opnieuw mee naar Nederland nemen, wat een eer! De top 5 werd verder gevuld door thuisrijder Jakub Klek die de finale won, Rico Haarbosch die na een hele sterke comeback voor het 3e jaar op rij op het podium stond, de Pool Michal Grzyb op 4 en een hele sterke Christope Verhoeven uit België op plek 5. Ik viel van de ene felicitatie in de andere en poseerde voor een foto met sommige jonge fans. De waardering die ik kreeg van de medecoureurs en vanuit allerlei plekken over de wereld was geweldig, echt hartverwarmend. De trofee die ik op het eindpodium omhoog mocht tillen was, in tegenstelling tot vorig jaar, zo mooi dat ik hem het liefst op elke foto meenam, maakte niet uit dat hij zo zwaar was dat je er een lamme arm van kreeg. Ook vanuit de media kwamen verschillende verzoeken tot interviews en werden mooie artikelen geschreven over mijn hernieuwde succes. Een geweldige ervaring en een prachtige titel waar ik enorm trots op ben. Volgend jaar vindt de titelstrijd plaats in Charlotte, North Carolina, we gaan dan weer de grote plas over om de degens met elkaar te kruisen op Amerikaans grondgebied, voor het eerst sinds Phoenix 2010 toen ik 2e werd, ik kijk er al naar uit.


Met dank aan Edyta Paleczka voor de foto’s.

Felicitaties aan de andere kampioenen:
Junioren: Rico Haarbosch (NL
Dames: Selina Balneger (NL)
Masters: Artur Pel (PL)
Teams: Traxxis Racing Team (BE)

10 wk18 waardering

Formula Karting race 5

Ruben niet te stoppen en boekt opnieuw overwinning
Kartplaza Nijverdal, 7 juli 2018

Op zaterdag 7 juli was de 5e race van het Formula Karting seizoen 2018, hiermee werd de helft van het seizoen bereikt en voor de eerste keer dit jaar werd er in Nederland geracet. We gingen hiervoor naar Kartplaza te Nijverdal, waar de karts altijd net wat anders reageren dan op de meeste andere kartbanen. Ik kwam op zaterdagochtend aan en deed nog 2 trainingsheats voordat de wedstrijddag begon. Het ging meteen wel lekker al waren er wel wat kartverschillen aanwezig. Gelukkig ging de organisatie hier handig mee om door de minste en beste karts er alsnog uit te halen. We gingen vandaag 5 heats rijden met een hotlap kwalificatie en 1 verplichte pitstop met lasersysteem. Een mooie opzet waarbij vooral de kwalificatie van levensbelang was, want inhalen is in Nijverdal niet altijd even makkelijk.

Mijn eerste race verliep ietwat moeizaam, ik had een lastige kart en kwalificeerde in de middenmoot rond plaats 9. In de race kon ik Bart Martens inhalen, maar daar bleef het dan ook bij, ik finishte op plek 8 en had daarmee niet bepaald een hele goede start van de dag, Nick van Ostade won de race. Omdat we vandaag in de FK1 maar met 16 rijders waren streden we telkens met z’n allen in 1 groep. In mijn 2e race ging het stukken beter en werd ik alleen afgetroefd door Tom van Doorn. Yoan Medart was de hele dag snel en zat vanaf het begin van de race dicht in de buurt, maar ik kon voorkomen dat hij me nog kon pakken.

In race 3 en 4 scoorde ik opnieuw een 2e plek, dit keer kon ik met 2 mooie inhaalacties een plekje klimmen tijdens de race en door mijn constante scores steeg ik in het tussenklassement met stip naar de 1e plaats. Bastien Cabrera won de 3e race en stond er in het dag klassement heel goed voor. Mats won de 4e race maar in tegenstelling tot Bastien stond hij er niet goed voor, het was niet zijn dag, nadat hij in race 1 al een heleboel plekken verloor omdat hij achter iemand de pits in was gegaan. In de 5e race kreeg ik mijn beste kart die tot nog toe in bijna alle races om de overwinning had gestreden, dus keek ik met vertrouwen uit naar de laatste heat. In de kwalificatie ging de kart van Tom stuk en deze werd vervangen door een nog betere kart dan ik had, hierdoor was ik grappig genoeg één van de weinigen die met deze kart geen pole position pakte maar 2e was. In de race kon ik Tom goed volgen, maar doordat het pitstop systeem vertraagd werkte verloor ik nog een plek aan Bram Gelten in de laatste ronden.

180707 FK race 5

Dit maakte gelukkig voor mijn eindresultaat niet meer uit, want ik kon met een 3e plek de dagzege comfortable veiligstellen. De grote ongelukkige was Bastien Cabrera die een bijna zeker lijkende podiumplek door zijn vingers zag glippen na een aanvaring met één van de andere rijders. Hierdoor schoven Tom van Doorn en Tim Leloux op naar de 2e en 3e plek op het eindpodium, een mooi podium en voor mij helemaal goed omdat mijn grootste concurrenten voor het kampioenschap, Yoan en Mats slechts 5e en 9e werden. Al met al sta ik er na 5 races natuurlijk super voor, ik kijk uit naar de laatste 4 races van het seizoen waarbij we mijn favoriete banen van de kalender zullen aandoen, FKI Brussel, Karting Eupen, KCR Roosendaal en FIK Kortrijk, dat allemaal na de zomerstop.