Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap 2016

Ruben naar zwaarbevochten 9e titel
Middelburg, 30/31 januari 2016

Het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap is al sinds 15 jaar een begrip op de kartkalender bij Indoor Karting Middelburg. Uit heel het land doen mensen mee aan deze titelstrijd, die traditioneel in verschillende klassen is onderverdeeld. Dit jaar was er gekozen voor een opzet van 4 races (3x 15 en 1x 20 minuten) met steeds 2 rondjes kwalificatie vooraf. Voor het eerst werden er 2 races tegendraads gereden én, heel leuk, werd er een pitstop verplicht in iedere race. Op zaterdag mochten de kids en junioren zich bewijzen, terwijl op zondag de senioren (vanaf 16 jaar) konden aantreden. Er was dit jaar geen aparte damesklasse of 45+ klasse, dus 5 categorieën met allemaal goed gevulde deelnemersvelden en dat is schitterend om te aanschouwen.

160131 lucas 2

Kids
De kids begonnen met een 5 minuten kwalificatie om de poules te bepalen. In deze sessies was het spekglad op de baan, het regende hard buiten en het was erg vochtig. Maar de kleine mannen en vrouwen wisten hier goed mee om te gaan en lieten al gelijk snelle tijden zien. In de snelle poule zaten Eliano de Vos, Sam Boone, Tess Verschoor en Mike Dijkgraaf. In hun 4 races was de spanning om te snijden, Eliano won de races in tegengestelde richting, maar Mike en Tess gaven niet veel toe. Toen we de normale richting op gingen was het Mike die 2 races won. Vooral de laatste was een fantastische race, waarin zowel Tess, Eliano en Mike even aan de leiding reden en de top 3 in het klassement bijna iedere ronde weer veranderde. Uiteindelijk wist Eliano met een 2e plek zijn 2e titel op rij veilig te stellen, een hele mooie prestatie. Mike werd knap 2e en Tess verdiend 3e. Bij de 2e poule wist Redwan Mekkaoui zijn eerste 3 races te domineren, alleen in de laatste race had hij een momentje met een achterblijver dat hem de overwinning koste aan Pau Sinke. Redwan won de 2e poule, voor Pau en Marcel Plak, Jaap Sinke was de jongste deelnemer (8 jaar) en werd keurig 4e.

160130 zikk mini a (1)
160130zikk mini b (1)

Junioren
Bij de junioren weer een heel veld met jonge honden die allemaal wilden laten zien hoe snel ze zijn. Veel van deze rijders racen niet altijd op gewicht, nu moesten ze op 65kg de strijd met elkaar aan gaan. Rico Haarbosch stak qua niveau boven de rest van het veld uit, hij won al zijn races en zijn 3e titel op rij kwam eigenlijk nooit in gevaar. Hij is zijn leeftijdsgenoten duidelijk een stapje voor en mocht terecht de grote wisselbeker houden. Ondertussen werd er flink gestreden voor P2-5, waar Ziggy van de Port uiteindelijk aan het langste eind trok. Guillermo van Pamelen die eerder al eens de kids klasse won, gaat ook ieder jaar harder en harder en pakte voor het eerst een podium bij de junioren met een mooie P3. Ian Verschoor en Myron Tuasela kwamen qua snelheid ook goed mee met de nummers 2 en 3 maar grepen net naast het podium.

160130 zikk junioren (1)

Senioren 70kg
Net als vorig jaar had ik een paar dagen mijn best gedaan om in de vedergewichtsklasse te komen en dat lukte vrij eenvoudig. Dit jaar hoefde ik het echter niet te doen vanwege het niveau, want dat was in deze klasse minstens net zo hoog als in de middengewichtsklasse, met allemaal jeugdige rijders die er graag met de bekers vandoor wilden gaan. Ik was de oudste deelnemer en stond dan ook al voor de 13e keer aan de start, 2 keer eerder had ik in deze klasse meegedaan (2012, 2015) en beide keren gewonnen. De start van de dag kon eigenlijk niet beter, met een fantastische kwalificatie reed ik 41.9 (6 tiende sneller dan P2) en kon ik vrij eenvoudig wegrijden met de snelste tijd van het weekend van alle klassen. Mijn kart was dan ook erg goed en ondertussen scoorden Lorenzo Stolk en Selina Balneger op P2 en P3 wel waardevolle punten. Zus Annelien had pech met een kapotte kart in de kwalificatie waardoor ze laatste moest starten, ze kwam nog wel terug naar plek 5 met een aantal mooie inhaalacties. Race 2 was voor mij veel lastiger, een iets mindere kwalificatie en opeens stond ik 4e. Mika Mathia had de snelheid goed te pakken en was niet te pakken in zowel kwalificatie als de race. Selina ging in ronde 1 meteen flink verdedigen en hierdoor waren Mika en Lorenzo op P2 meteen een seconde of 2 weg. Daarna dook ze naar binnen en had ik vrij baan. Ik kon niet veel meer uit mijn kart halen dus de top 2 zat er niet meer in. Ik zag dat ik niet of nauwelijks tijd won op Selina en ging pitten met nog een minuut of 7 te gaan. Zij aan zij kwamen we de pits uit, waarbij ik aan de binnenkant zat. Selina had echter veel meer snelheid en kon buitenom meerijden en zat zo aan de binnenkant voor de volgende knik. Ik probeerde het anders op te lossen en kon bij het uitkomen met veel meer snelheid een tegenaanval plaatsen. Dit werkte perfect en ik kon zelfs nog een heel klein stukje wegrijden. Een pittige race, en opeens stond de top 3 binnen 1 punt met Lorenzo en ik op 16 en Mika op 15.

Gezien de kartloting en het feit dat de finale beslissend is in geval van gelijke stand wist ik dat race 3 voor mij cruciaal zou worden. Ik snelde met 3 tiende voorsprong naar pole op mijn geliefde normale layout, terwijl ik nog een flinke fout maakte. De nummers 2-5 zaten binnen een tiende. Lorenzo zat direct achter mij en ik besloot in de eerste ronden even te verdedigen en kijken wat er gebeurde. Annelien dook meteen de pits in en dit opende voor mij een mooie mogelijkheid om zowel mezelf als Annelien te helpen. Ik bleef dus nog iets langer defensief rijden in de hoop dat Lorenzo zou stoppen en achter Annelien zou komen. Maar Lorenzo reed door en om niet teveel te verliezen op Annelien ging ik weer even volle bak. Toen ik zag dat Lorenzo redelijk mee ging gooide ik toch nog een keer de deur dicht en nu ging hij wel naar binnen. Mijn plan was gelukt want Annelien kwam net voor Lorenzo en ik kon in de laatste 5 minuten genoeg tijd winnen om met een late stop de leiding te behouden. Een 1-2tje voor mij en Annelien en Selina en Mika vochten een fel duel uit, waarvan Mika Hoorweg (P4) en Mathijs Verhulst (P5) slim profiteerden. Voor de finale hoefde ik daarom geen rekening meer te houden met Selina en Mika kon alleen met P1 nog gevaarlijk worden. Ik kon me dus focussen op Lorenzo, maar wist wel dat hij zijn beste kart nu had en ik een iets mindere.

160131 leroy ruben

De kwalificatie zou waarschijnlijk doorslaggevend zijn en ik reed mijn beste ronde tot nu toe, pole position, met deze kart was dat heel lekker! In de eerste ronden van de race leek de finale makkelijk naar mij toe te gaan toen ik meteen weg reed. Niks bleek minder waar, Lorenzo vond wat en kon opeens weer het gaatje dichten. Ik moest vol gaan verdedigen en dit zorgde ervoor dat veel mensen gingen stoppen. Voor mij was dit scenario op zich prima aangezien Mika niet in de buurt van P1 reed en hoe verder Lorenzo en ik naar achter zakten, hoe meer plekken speling ik had gezien de puntentelling (grotere verschillen in punten voor 1-2-3 en de rest). Ondertussen kwam Tim van Zunderen ons allebei met agressieve acties voorbij, maar ik kon hem weer terug inhalen. Lorenzo stopte net over de helft van de race en ik counterde een ronde later. Ik zat er gelukkig voor en de strijd ging verder. Op dat moment kwam Rick Harthoorn tussen ons te zitten en dit ging mis. Rick spinde op vreemde wijze midden op het rechte stuk, ik zat helemaal buiten (3 naast elkaar) maar had wel veel meer snelheid. Ik zat nog ruim voor Lorenzo dus sneed gewoon de bocht aan naar binnen. Op dat moment werd ik hard geraakt door Lorenzo die net niet ver genoeg naast mij zat en spinde keihard de banden in. Een flinke klap voor mijn nek, Lorenzo kreeg oranje en ik lag 7e. Op dat moment liet Tim zich terugzakken om als rijdend obstakel mij te hinderen, op zich legaal dus ik bleef rustig en zorgde maar gewoon dat Lorenzo er niet langs kwam. Dit lukte en zo pakte ik mijn 9e titel, wel weer een zeer zwaar bevochten. De gekke finale zorgde ervoor dat Selina nog helemaal naar P2 sprong en Mika ten koste van Lorenzo nog P3 afsnoepte met gelijke punten maar een beter resultaat in de finale. Na de race was ik enorm blij met mijn resultaat, alleen helaas wel veel pijn aan mijn borstbeen overgehouden aan de crash.

160131 zikk vedergewicht

Senioren 85kg
De middengewichtsklasse waarin ik zelf ook 5 keer heb deelgenomen is ook altijd goed voor leuke races. Dat was ook vandaag het geval, met sterke rijders als Joris Sturm, Cuma Kastaci, Mellanie Motz, Patrick Bakker en Wouter Verbaarschot. In de eerste race maakte Patrick een tactisch foutje door te vroeg te stoppen en maakte daarmee de weg vrij voor Wouter die met hele strakke tijden naar de 1e overwinning toe knalde. Vanaf race 2 stelde Patrick echter orde op zaken, hij was in zijn kwalificaties fenomenaal en legde daarmee de basis voor zijn eerste titel bij de middengewichten, hij won alle resterende races en won daarmee terecht de titel! Om plek 2 was het spannender, zeker toen Wouter in race 2 terug viel met een minder kartje. Joris maakte hier het beste gebruik van en maakte in de normale richting het karwei af door een mooie 2e plek te pakken. Wouter vocht voor iedere plek en dat bleek nipt genoeg om Klaver 4 teamgenoot Mellanie met slechts 1 puntje van zich af te houden, allebei sterk gereden. Dat moet ook gezegd worden van zowel Nobby van de Port als Cuma die mooie races lieten zien, Nobby was in de kwalificaties heel goed en Cuma had een aantal prachtige inhaalacties.

160131 zikk middengewicht

Senioren 100kg
Het slotstuk was weer als vanouds de zwaargewichtsklasse, met daarin de mannen die vaak races rijden boven het minimumgewicht. Nu hebben ze de kans om zich echt te laten gelden en dat levert altijd schitterende gevechten op. Op 100kg worden foutjes keihard afgestraft en van de gezichten was dan ook gezonde spanning af te lezen. Simon Joosse pakte brutaal de pole position voor race 1, op de voet gevolgd door Leroy Wehmuller, al jarenlang mijn teamgenoot bij Veersedam. Ik was dan ook voor hem en hij wist op zijn tandvlees met een minder kartje tijdens de race toch aansluiting te vinden en sloeg meteen toe. Hij stond de leiding niet meer af en won zo race 1 voor Simon. Race 2 was het Remco Kok die de pole position pakte en dit keer moest Leroy zelfs vanaf plek 3 komen. Als veelvuldig kampioen werd hij als de favoriet gezien en die rol maakte hij helemaal waar. In race 2 werkte hij zich snel op naar plek 1 met tijden waar sommige 85kg mannen niet aan kwamen! Race 3 won hij vanaf pole position, terwijl Remco, Simon en Anne Mathijssen om de plekken daar achter streden. In race 4 wist Peter van Dongen boven zichzelf uit te stijgen door een fantastische kwalificatie te rijden. Hij moest in de race alleen Leroy voor zich dulden, maar sloot het kampioenschap op een mooie manier af. Leroy won uiteindelijk alle 4 zijn races, iets wat alleen Rico dit weekend nog maar gelukt was, petje af!! Simon en Remco waren netjes 2e en 3e en kregen ook een mooie trofee mee naar huis.

160131 zikk zwaargewicht

ZIKK race 7

Veersedam in de achterhoede
Middelburg, 25 januari 2016

Op maandag de 25e reden we race 7 van het ZIKK. Als leider in het kampioenschap gingen we de baan op voor de kwalificatie, 3x 5 minuten. Cuma reed zich probleemloos naar de laatste sessie waarin hij beslag legde op een keurige 2e plek, net achter Myron die verrassend de pole position pakte voor Auto Garant! Klaver 4 en Snap On (Wouter en Ivo) stonden achter ons en konden in de eerste minuten van de race de kopposities overnemen. Ondertussen zakten wij met een lastige kart wat naar achteren en kwam ook Dennie van Auto Sturm sterk naar voren. Een lastige eerste stint voor ons, want we hoopten juist wat tijd te pakken, maar dat werd met deze kart moeilijk. Om toch nog wat van onze race te maken, we hadden namelijk 30 seconden erestraf, moesten we een klein risico nemen en vroeg wisselen. Ik ging als 2e en reed een hele lange stint. Ik kon ondanks een middelmatige kart veel tijd goedmaken en als enige in de 41ers rijden, maar we lagen na de pitstop dan ook meer dan een ronde achter op de koplopers, Ian van Auto Sturm.

Na mij ging invaller Mathias die uit België was gekomen om Marcel te vervangen, hij kreeg een redelijke kart en kon vanaf plek 8 1 plekje winnen. Hij reed een constante stint maar veel mensen reden gelijke tijden, het bleef lastig voor ons om tijd terug te pakken en het podium leek ver weg. Omdat ons slechtste resultaat een 4e plek was en we nu 7e lagen, wilden we toch nog een gokje wagen met de laatste wissel, er stond namelijk 1 hele goede kart binnen. Helaas kregen we onze kart van de 2e stint weer terug en moest Dave knokken voor P6. Met zeer constant tijden wist Dave in de voorlaatste ronde Ritel nog binnen te hengelen en zo eindigden we op plek 6. Ondertussen was Klaver 4 met 10 strafseconden onbedreigd aan kop gekomen en die plek stonden ze gedurende de race niet meer af. Snap On pakte positie 2, net voor Auto Sturm.

IMG_0057

BRKC dag 2

Ruben dominant naar 3e titel
Milton Keynes, 17 januari 2016

De wekker gaat om half 7, Annelien rijdt vandaag in de 1e groep en er ligt sneeuw buiten, we moeten daarom op tijd vertrekken. Even onder de douche en dan hijs ik mezelf in mijn kartpak om vervolgens nog snel even aan het ontbijt aan te schuiven. Zoals ook de voorgaande jaren is mijn honger niet groot, waarschijnlijk vanwege de zenuwen die op zondags toch altijd wat meer aanwezig zijn. Vandaag staat echter de grote finale op het programma. Die finale is echter maar voor 10 rijders weggelegd en hoewel ik er heel goed voor sta, is er nog niks zeker. Eenmaal op de kartbaan is het nog rustig, ik bereid me dan ook in alle rust voor op wat komen gaat, maak een praatje met de vertrouwde BRKC commentator James Auld en groet mijn opponenten. Terwijl Annelien naar haar 2e overwinning rijdt probeer ik alvast een lijstje te maken van de beste karts, want later vandaag mogen we kiezen en hopelijk mag ik als één van de eersten kiezen, want dat betekent dat ik het goed gedaan heb. Mijn 3e heat is een zware, ik mag het opnemen tegen onder meer Ed White, de Engelsman die vorig jaar onverslaanbaar leek, tot aan de finale. Mijn kwalificatierondje was fantastisch, ik pak pole position met maar liefst 3 tienden voorsprong, later realiseer ik me dat ik in 1 ronde het baanrecord heb verbroken!! Maar baanrecords leveren niks op, het zijn de overwinningen die tellen. Tijdens de race kan ik wegrijden van Ed White achter me en komt mijn 3e overwinning niet in gevaar. Deze zege was een enorme boost voor het vertrouwen en de bewondering is groot, ik word gelijk naar de microfoon gevraagd voor een lang interview met James en de bekende Britse autosport commentator Will Buxton. Nu weet ik zeker dat alle ogen op mij gericht zijn, iedereen ziet mij als de te kloppen man. Dat is leuk, maar ik zal me in de komende races moeten blijven bewijzen.

brkc 1 ruben focus

De andere Nederlanders presteren vandaag wisselend, op Annelien en mij na weet niemand meer een race te winnen, maar Annelien, Rico, Lorenzo, Corné en Thom plaatsen zich wel voor de halve finales, waarbij vooral Annelien en Rico nog goede kansen hebben op een finaleplek. Ik won ook mijn 4e race in de door velen betitelde ‘group of death’ met onder meer Mateusz Bartsch en Stefan Verhofsté. Samen met Lewis Manley (beiden 4 overwinningen) voer ik het klassement aan, maar mijn snelste rondetijd geeft me de 1e plek en daarmee start ik in semi final 1. Dit is duidelijk de sterkste groep, met ook Annelien en Corné, Ed White, Stefan, Oliver Bayani en nog enkele snelle rijders. De baan is weer verlegd en er is even pauze geweest, hierdoor is alles weer ijskoud en de baan spekglad. Ik pak voor het eerst dit weekend geen pole position, maar sta 3e achter Oliver en Stefan. In het begin van de race moet ik alle zeilen bijzetten om bij de 2 koplopers te blijven, achter ons valt direct een gat. Zo net voor de helft van de race zit ik vlak achter Stefan en duik ik naar binnen, voor het eerst neem ik risico met mijn pitstop en dit gaat net goed. Toch kom ik achter Stefan de baan op, die zowaar nog een betere stop maakt. We rijden samen snelle tijden en na een ronde of 8 lagen we virtueel voor Bayani, voor mij het moment om toe te slaan en Stefan eind rechte stuk in te halen. Bayani stopt even later en komt achter ons de baan op, ik win de race, een hele lekkere, want deze kart was mijn minste van het weekend tot nu toe.

brkc 2 ruben boven

Annelien had ook een iets mindere kart en wordt 10e, net als vorig jaar mist ze daardoor nipt de finale, een grote domper want ze was dit weekend zeker bij de 10 snelste rijders. Ed White laat dure punten liggen door slechts 6e te worden, hij valt wat terug in de ranking maar haalt net de finale. De andere halve finales worden gewonnen door Lewis Manley en Lee Hackett, 2 rijders in topvorm want ze wonnen al 5 respectievelijk 4 races dit weekend en zijn dan ook de nummers 2 en 3 in de stand. Rico maakt een foute pitstop en dat kost hem de finale, enorm jammer. Lorenzo, Corné en Thom stonden al wat verder naar achteren en kunnen dit niet meer ombuigen. Alle Nederlanders hebben sterk gereden dit weekend, maar de finale bestaat uit Oliver Bayani (En), Bradley Philpot (En), Mateusz Bartsch (Pl), Ed White (En), Sean Brierly (En), Regis Gosselin (Be), Stefan Verhofsté (Be), Lee Hackett (En), Lewis Manley (En) en mijzelf. Dit is ook de volgorde van de 1 lap kwalificatie, dit maal allemaal in dezelfde kart. Ik wist dat dit erg belangrijk was en was best gespannen. Mijn ronde is redelijk goed, maar niet goed genoeg, P2 net achter Stefan die pole position pakt, het is ongelooflijk close. Gelukkig geeft P2 wel uitzicht op de overwinning, zeker omdat ik als eerste mijn kart mocht kiezen.

brkc 3 inhaal

De finale van 30 minuten staat op het punt van beginnen, 2 pitstops en ik ben er helemaal klaar voor. Al in de eerste ronden voel ik dat ik een goede kart heb, en in ronde 3 sla ik toe als ik zie dat Stefan een gaatje laat. De actie is goed, grappig genoeg precies hetzelfde punt waarop ik vorig jaar en ook 2 jaar geleden ook de macht greep in de finale. En ook nu dus, ik lag weer op kop, en ik kon meteen een gat trekken. Ik wist dat het er fantastisch uitzag, wat een super gevoel. Ondertussen wordt er flink gestreden om iedere positie, er is een clash tussen White en Gosselin en die laatste stapt even later uit. Ondertussen werkt Manley zich op naar P2 en kan Stefan P3 vasthouden, beide mannen betraden al eens het podium en nu was het weer raak. Ik kan wederom rustige pitstops maken en na 30 minuten wordt ik weer als 1e afgevlagd. Het blijft een waanzinnig gevoel, winnen op zulke grote toernooien en zeker als je dan de bewondering krijgt van vele mensen.

brkc 4 ruben lewis

Het is geweldig om in Engeland te komen, de organisatie is buitengewoon professioneel, met commentaar, live streaming, interviews, een perfect tijdschema, laser systemen voor de pitstops, zeer gastvrije mensen en een hele leuke baan om op te racen! Na een laatste interview betreed ik het podium met een grote beker en een fles champagne. De afspraak om de champagne niet te ontkurken valt in het water als we zien dat de flessen al zijn opengemaakt, even later vloeien de bubbels die ik nog de hele terugweg zal ruiken, maar ook wat smaakt de champagne zoet! Het was weer een top evenement dat me ook nog eens 1000 pond prijzengeld en een WK ticket opleveren, dat allemaal door mijn 3e overwinning hier op rij, een overwinning die ik graag wil opdragen aan Genevieve Reason, vorig jaar nog enthousiast medewerkster van Formula Fast Karting tijdens het BRKC en later dat jaar tragisch verongelukt tijdens een auto ongeluk. Ik hoop volgend jaar weer terug te keren naar Milton Keynes en dan wellicht weer met meerdere Nederlanders in de finale, bedankt allemaal voor de aanmoedigen van langs de kant en vanuit Nederland!!!

foto’s: Tim Andrew

brkc 5 podium

BRKC dag 1

Ruben begint scherp in Milton Keynes
Milton Keynes, 16 januari 2015

Op dag 1 van het British Rental Kart Championship 2016 stonden er heatraces op het programma, voor de meeste rijders 2 heats, voor sommigen ook al een 3e heat in de avond. Ik was ’s ochtends de allereerste Nederlander die de baan mocht betreden, op de vertrouwde layout die er ook de vorige jaren al lag. Ik was meteen op snelheid met een pole position rondje van maar liefst 3 tiende sneller dan P2, een Engelsman. Vanaf ronde 1 kon ik meteen een gat slaan naar de Engelsman Beroual Smith die van 3 naar 2 kwam. Het gat werd steeds groter en daardoor kon ik tegen het einde van de race een rustige pitstop maken zonder risico’s te hoeven nemen. Ik won met snelste ronde, al krijg je daar geen extra punten voor. Na mij was het de beurt aan de andere Hollanders, alle rijders waren verdeeld over 10 groepen, dus sommigen moesten pas rond de middag aantreden. Rico opende zijn kampioenschap sterk met een overwinning, net als Thom die vriend en vijand verraste in een hele spannende race!! Annelien en Lorenzo pakten keurig P2, terwijl good old Mike Westhof (de Nederlandse Engelsman) ook knap meedeed. Toen was het de beurt aan Corné, die had slechts 1 heatje getraind en zat meteen in een hele sterke poule met 2 favorieten (Ed White en Lewis Manley). Hij verweerde zich kranig, toonde zijn klasse met een fantastische inhaalactie maar moest uiteindelijk genoegen nemen met plek 4. Helaas zette de wedstrijdleiding hem nog een plekje terug vanwege die mooie inhaalactie. Ook op de beelden was terug te zien dat het er echt eentje ‘uit het boekje’ was, maar de Engelsen hanteerden nu blijkbaar een ander boekje. Anne debuteerde op een keurige 5e plek.

Begin van de middag werd de baan verbouwd en gingen Corné en ik verder in race 1 van ronde 2. Ik zette mijn prestaties van vanochtend door, dit keer zelfs pole position met 4 tiende voorsprong. Corné had nog geen meter op deze layout gereden, niet makkelijk om dan een hotlap te rijden. Gelukkig kan Corné racen als geen ander, want terwijl ik op kop een gaatje kon slaan ging hij als een warm mes door de boter en belandde halverwege de race op plek 2, een mooi 1-2tje was het eindresultaat! Niet veel later scoorde Lorenzo ook weer een 2e plek, gingen Annelien en Rico er met een prachtige overwinning vandoor (beiden door tactisch sterk te pitten), werd Anne 6e en Thom 4e. Na 20 heats waren er niet minder dan 6 rijders met de volle score, Rico, Lewis Manley, Mateusz Bartsch, Stefan Verhofste, ikzelf én organisator Bradley Philpot. Een lekkere 1e dag, maar uiteindelijk is er maar 1 race waar het om draait en dat is de finale van morgen, op naar dag 2!!

Live streaming: http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

BRKC Voorbeschouwing

Ruben opnieuw naar Engeland voor BRKC 2016
Milton Keynes, 15-17 januari 2016

Voor het 3e jaar op rij wordt het British Rental Kart Championship gehouden op de indoor kartbaan van Milton Keynes in januari. Als KWC kwalificatie evenement trekt dit vele nationale en internationale rijders. Dit jaar doet er een record aantal van 100 rijders mee, allemaal strijdend voor de eeuwige roem en de grootste beker op zondagavond. Samen met mijn zus Annelien (2e in 2014), Dutch Value teamgenoten Rico Haarbosch en Corné Snoep, en een handjevol andere Nederlands (Lorenzo Stolk, Thom van Dijk en Anne D’Hondt) zal ik de Nederlandse vlag dit jaar vertegenwoordigen. Nadat ik de afgelopen 2 jaar het kampioenschap heb gewonnen, zal ik ook dit jaar weer proberen om in iedere race zo hoog mogelijk te eindigen. Veel lokale en Europese toprijders zorgen voor opnieuw een super hoog niveau, zoals de Engelsen Ed White (3e in 2015), Lee Hackett (voormalig tweevoudig kampioen), Lewis Manley (3e in 2014), Michael O’Brien (finalist in 2015), de Pool Mateusz Bartsch (finalist in 2015) en de Belg Stefan Verhofste (2e in 2015). De officiële training begint op vrijdag 15 januari, 2 verschillende layouts zullen gebruikt worden. De opzet van het kampioenschap is nauwelijks verandert sinds vorig jaar, minimumgewicht van 90kg, 4 heats van 20 minuten (verdeeld in 10 groepen van 10 minuten en 1 pitstop) zullen bepalen welke 30 rijders door zullen gaan naar de halve finales. Slechts de beste 10 rijders zullen in de finale strijden om de hoofdprijs, wie de finale wint, wint het kampioenschap en het prijzengeld.

Via internet kan je alles live volgen, inclusief live commentaar van de legendarische James Auld, mis het niet:

http://livestream.com/accounts/16838646/events/4696618?t=1452941905

Live-timing: http://ffkbanbury.clubspeedtiming.com/cs-speedscreen/#/1

555 laps KCR

Ruben en Selina met Dutch Value naar P2
Roosendaal, 9 januari 2016

logo 555

De eerste endurance race van 2016 voor The Dutch Value stond gepland op zaterdag 9 januari te Kart Centre Roosendaal. Samen met Selina vormde ik vandaag het team voor The Dutch Value, waarbij 3 stints op 80kg en 3 op 95kg werden verreden. Er stonden 13 teams aan de start en daarbij een hele hoop kanshebbers voor het podium. De kwalificatie werd gedaan door 2 rijders per team, waarbij er 1 één ronde moest rijden op 80kg en de ander op 95. Selina gleed even weg in bocht 1 en dat kostte een paar tienden, ik kon de snelste tijd neerzetten op 95kg maar het zat vrij dicht bij elkaar. We mochten vanaf de 5e plek starten, en in het eerste uur bleef alles ontzettend dicht bij elkaar. Rico (Haarbosch) ging gelijk in gevecht met Mike (VDH) en daardoor konden Selina, Jarno (Outdoor Racing), Robin (Outdoor L&F) en Danny (Lazy Monky’s) makkelijk bijblijven. Vooral het optreden van de jonge talenten Jarno en Robin was indrukwekkend. Na een uur lag de top 6 binnen 6 seconden. Na de wissel kwam ik als 6e de baan op, de wissel kwam voor ons erg slecht uit, we moesten zelfs even van ons gas voor het rode licht om niet te laat te zijn. S-Images wisselde helaas te laat en die kregen de eerste penalty van de race.

uitslag

Ik mocht gelijk stoeien met een lastig kartje, en op 95kg merk je dat goed. Ik kon 2 plaatsen winnen maar moest wel veel toegeven op Patrick van Haarbosch en Detlef van Outdoor L&F. Mellanie reed vlak voor me op plek 3 voor VDH en die reed nagenoeg dezelfde tijden als ons. Selina ging als 3e en zij zat vlak achter Mike van VDH, terwijl Danny van achter kwam opzetten voor de Lazy Monky’s. Danny reed een superstint en zette de snelste raceronde op 35.8, daarmee kon hij zelfs vlakbij Rico van Haarbosch komen. Selina haalde wel Outdoor L&F in en zo ging ik stint 4 in als 4e. We wilden vroeg wisselen omdat er een kanon van een kart binnen stond, ik zou dan op 80kg gaan, maar Outdoor Racing kaapte die net voor ons weg. Met een andere kart kon ik even later ook nu weer 2 plaatsen winnen, mijn kart was duidelijk beter dan de vorige en ik kon meestal 36.2 rijden op 95kg. Alleen Patrick kon deze tijden ook rijden en die behield zo de voorsprong van een seconde of 30 op ons. Ik wist op plek 2 nog een gaatje te slaan naar VDH en Lazy Monky’s, hierdoor leek het tussen Haarbosch en ons te gaan voor de overwinning.

podium 555 verbeterd

Bij de 4e en voorlaatste wissel kreeg een drietal teams 10 seconden straf vanwege te hard doorrijden onder geel, waaronder ook Haarbosch en VDH. Dit bracht ons op 20 seconden en we hadden een perfecte wissel. Als eerste wisselden we en Selina had een heel lekker kartje. Hiermee kon ze inlopen op Rico en verkleinde het gat van 21 naar 11 seconden, de hoop op de overwinning hadden we nog niet opgegeven! Met nog zo’n 55 ronden te gaan stapte ik voor de laatste keer in op 95kg, en jammer genoeg had ik niet de kart waarmee ik het Patrick nog lastig kon maken. Het moet gezegd worden dat Patrick vandaag ijzersterk was op 95kg, hij reed zelfs een ongelooflijke snelle 36.1 en stelde de overwinning veilig voor Haarbosch. Wij konden plaatsnemen op de 2e podiumplek en hadden een prima race gereden. Op plek 3 was het Lazy Monky’s die een knappe race reden inclusief sterke laatste stint van Bram, zij troefden VDH af die net naast de prijzen grepen. Al met al een race van hoog niveau en een hele goede opwarmer voor het 1e grote kampioenschap van het jaar dat volgende week zal aanvangen in Groot-Brittanië.

Bitemedia Cup race 4

Snap On grijpt met 9kg net naast podium
Roosendaal, 7 januari 2016

De 4e race van seizoen werd verreden op dinsdag 7 januari, dit keer weer gewoon in de normale richting. Er werd een afvalkwalificatie van 3x5 minuten gereden, maar als je door was moest je wel een andere rijder inzetten. Lorenzo overleefde eenvoudig de eerste schifting voor ons, ondanks onze 9kg strafgewicht na de winst in race 3. Rico ging als 2e en die ging als 3e door naar de laatste sessie, waarin Patrick het voor ons mocht waarmaken. Hij stelde niet teleur want we vertrokken vanaf een mooie 3e plek, achter KCR Crew (Danny) en Outdoor Racing (Jarno). Ook in de eerste stint deed Patrick het fantastisch, hij handhaafde zich niet alleen knap op plek 3, ook reed hij hele strakke tijden van 36.2 en 36.3!! Danny pakte voor KCR Crew een kleine voorsprong, en Jarno (nog maar 11 jaar oud!!) bleef heel knap in het spoor. Lorenzo ging als 2e en we kwamen iets meer onder druk te staan van de teams achter ons, waaronder VDH die dit keer maar 4kg hadden en Van der Grift. Lorenzo reed constant en probeerde de schade zoveel mogelijk te beperken.

1170914_934983219926336_6876668385600554670_n 16.43.01 (1)

Het blijft ontzettend lastig om met zoveel gewicht op of zelfs nog achter de achteras te rijden, dat ondervond ook ik weer eens. Ik moest best even zoeken naar het goede ritme en was niet helemaal foutloos. Ik kon wel Time Attack inhalen, maar werd op mijn beurt weer voorbijgestoken door Mathias van VDH en Marcel van Van der Grift, zij het na een kleine aanvaring waardoor we allebei wat kostbare tijd verloren. Deze tijd bleken we in de laatste stint net te kort te komen om nog het podium te pakken. Eerst vocht Rico zich terug voorbij Van der Grift met Ivo, en daarna ging hij op jacht naar Mellanie van VDH. Hier kwamen we letterlijk 0.5 seconde te kort voor aan het einde van de rit, Rico reed net als Patrick een fantastische stint (36.1 als snelste) en kwam net 1 ronde tekort om de laatste podiumplek nog terug te pakken! KCR Crew reed met Ian onder de zwart-wit geblokte vlag, ver voor de rest van het veld. Outdoor Racing reed in een klein niemandsland op een verdiende 2e plek. Wij hoefden voor het eerst dit seizoen niet naar het podium, hopelijk ook de laatste keer!

ZIKK race 6

Veersedam begint het jaar met overwinning
Middelburg, 4 januari 2016

Op maandag 4 januari ging het ZIKK seizoen 2015/2016 weer verder, voor mij de eerste race van het nieuwe kalenderjaar op de vertrouwde baan van Middelburg, in tegengestelde rijrichting! Cuma ging vandaag 10 minuten kwalificeren en miste op een haar na de pole position die naar Joris van Auto Sturm ging, daar nipt achter Mellanie van Klaver 4 en wij. Lorenzo moest voor Snap On vanaf een 5e plek komen maar kwam in de eerste stint aardig op stoom. Hij baande zich een weg naar voren en wist zelfs een mooie voorsprong op te bouwen van een seconde of 10 op Joris en Cuma reed op P3 in een hele lastige kart. Na de 1e wissels lagen we weer op plek 2, net achter Snap On, Lorenzo had dus 20 seconden (erestraf) goed gemaakt en wij hadden zonder erestraf wel geprofiteerd van de tijdstraffen voor Auto Sturm (10 seconden) en Klaver 4 (30 seconden) die nu ruim achter ons lagen. Marcel zat er gelijk lekker in en haalde op prachtige wijze Ivo in, in een bocht waar ik nog nooit iemand heb zien inhalen. Niet veel later was er een gele vlag situatie waarbij een team onder de banden was komen te staan.

FullSizeRender

Ivo die misschien nog van slag was van het inhaalmanoeuvre van Marcel besloot daarop stil te gaan staan op de baan. Een treintje van 3 rijders sloot achter hem aan en bleef braaf achter hem staan. Voor ons was dit een mooie meevaller want wij konden zo hard weglopen. Ook Klaver 4 profiteerde, zij hadden het gat naar Auto Sturm, Klaver 4 2 en Snap On meteen een heel stuk gedicht. Marcel reed een hele sterke stint en stapte uit met ruim 25 seconden voorsprong. Ik mocht als 3e en had best een lastig kartje. De motor was goed dus na een tijdje kon ik wel goede tijden noteren. Ik werd opgejaagd door Patrick van Klaver 4, die wel op een ronde achterstand lag, maar aan kon sluiten. Ik probeerde nog iets te vinden en kon weer langzaam wegrijden, helemaal toen Klaver 4 2 er tussen kwam en ging verdedigen! Met Leroy als laatste man maakte ik me weinig zorgen over een goede afloop, we hadden bijna 30 seconden marge en Leroy deed daar nog vrolijk een seconde of 8 bij. Hij reed weer ouderwets sterk en zo konden we relaxed de laatste ronden aanzien. Snap On werd uiteindelijk nog 2e voor Klaver 4 die nog werden benaderd door Mika van ’t Begin Domburg, maar de 3e plek niet meer uit handen gaven. Na 6 races nemen wij de leiding in het kampioenschap weer over!