Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Individueel Open Zeeuws Kampioenschap 2015

Ruben voegt 8e Zeeuwse titel toe aan erelijst!

Middelburg, 25 januari 2015

150124 zk junioren.jpg

Op zaterdag 24 en zondag 25 januari werd het Individueel Open Zeeuws Kampioenschap voor de 15e keer verreden bij Indoor Karting Middelburg. Dit jaar was de helft van de klassen op zaterdag aan de beurt en de andere helft op zondag. De mini's, junioren en dames mochten op zaterdag aantreden, Rico Haarbosch (junioren) en Selina Balneger (dames) prolongeerden hun titel, al moest Selina daar iets meer moeite voor doen dan Rico, zij kreeg flinke tegenstand van zus Annelien en Mellanie Motz, Rico was wederom een klasse apart en liet Mika Mathia en Tim Leloux achter zich. Bij de mini's werd er gereden in 2 poules, Eliano bleek uiteindelijk de snelste in de kinderkarts.

150124 zk podium dames

Op zondag waren de heren senioren aan de beurt onderverdeeld in 4 klassen. Ik zelf had er dit jaar voor gekozen om weer eens in de lichtgewichten klasse mee te doen, daarvoor moest ik er wel de nodige kilootjes aftrainen maar dit bleek geen probleem. Na de felle strijd van de afgelopen 2 jaar die soms iets te ver ging had ik even geen zin in de middenklasse (die ik al 4 keer gewonnen had) en daarbij wilde ik liever niet tegen Marcel rijden zodat we allebei kans hadden op een titel. Zodoende woog ik op zondagmorgen 68.5 en mochten wij beginnen om 10 uur 's ochtends met onze kwalificatie van 10 minuten.

Het was voor mij jaren geleden dat ik nog met zo weinig gewicht had gereden en dat was heerlijk. Met een lekkere kart reed ik 41.9 (slechts 1 tiende achter de junioren die met 5kg minder reden) en dat was een halve seconde sneller dan Ivo van Egmond op plek 2 die Lorenzo Stolk nipt aftroefde. Later bleek dat ik niet meer bij deze tijd in de buurt zou komen vandaag, maar een lekkere start dus en de eerste punten waren meteen binnen. In zowel manche 1 als 2 (beiden 12 minuten) wist ik vanaf de start een gaatje te slaan. Waar Ivo en Lorenzo in race 1 relatief in de buurt bleven, gooide Ivo in race 2 alles dicht en liep ik snel weg van het veld. Lorenzo wist met een (misschien iets te) late actie de 2e plek nog wel te pakken aan het eind van de race.

150125 zk podium veder

In de finale eigenlijk hetzelfde scenario als in race 2, Ivo kon net niet genoeg aandringen om aan te vallen en had zijn pijlen op de 2e plek gericht, dit keer gaf hij Lorenzo 15 minuten lang geen enkele kans en stelde zijn 2e plek veilig. Voor mij een makkelijke dag maar wel een hele mooie, mijn 8e titel is binnen (net als in 2012 in de lichtgewicht klasse) en ook deze is weer heel erg mooi. Mijn harde werken om gewicht te verliezen heeft zich uitbetaald.

Ondertussen was de strijd in de middengewicht klasse losgebarsten. Zoals verwacht en, ondanks nog enkele afmeldingen, veel toppers aan de start en Mike Bartelen pakte pole position voor andere favorieten Patrick Bakker en Marcel. Maar in een spectaculaire 1e manche die soms weer op het randje was, liet Marcel zien wie vandaag de sterkste was, hij won de race en zette zich daarmee in een zetel voor de rest van het kampioenschap. In race 2 kon hij wegrijden van de rest, en in de finale moest hij eerst Mike en daarna Patrick van het lijf houden, maar dit bleek voor hem geen probleem en na 2009 (junioren) kon hij zijn 2e Zeeuwse titel ophalen, fantastisch gedaan!


Bij de zwaargewichten en in de 45+ klasse ook nog 2 Veersedam strijders op het asfalt, Leroy Wehmuller liet vandaag weer eens zien dat hij de beste zwaargewicht is in Zeeland en omstreken. Na een spannende kwalificatie waarin hij nipt pole position pakte (met 6 duizendste voorsprong) won hij de 1e race makkelijk met hele snelle tijden op 100kg. In race 2 en in de finale moest hij er iets harder voor knokken, met vooral Robbert de Reus die erg sterk reed en hem het leven zuur maakte, hij haalde Leroy in de finale zelfs nog even in, maar onze Veersedam topper stelde snel weer orde op zaken en werd voor de 7e keer Zeeuws kampioen (en weer met het maximale aantal punten!). Zou het dan helemaal een Veersedam feestje kunnen worden vandaag?

150125 zk podium veersedam aut

Het antwoord werd gegeven door Jos Boone, die na een half jaartje afwezigheid zijn rentree maakte en de hele dag uitstekend op dreef was. Nadat zoontje Sam gisteren een 3e plek had opgehaald bij de mini's maakte Jos vandaag het succesvolle Veersedam kwarter compleet door ook met de maximale score de titel in de wacht te slepen. Ondanks flinke tegenstand van onder meer Jan-Kees Luteijn was hij de duidelijke winnaar!

British Rental Kart Championship 2015

Milton Keynes (GB), 16-18 januari
Op vrijdag 16 januari ging ik samen met pa, ma, Annelien en Brian Kroon richting Engeland voor het BRKC 2015. We vertrokken rond 5 uur ’s ochtends om op tijd bij de boot te zijn, want al op vrijdagmiddag stond de training op het programma. Na een goed verlopen reis kwamen we rond het middaguur aan in Milton Keynes, op de indoorkartbaan van Formula Fast waar ik vorig jaar de titel pakte! Dit jaar wordt er met dezelfde opzet gewerkt, opnieuw 4 kwalificatieheats, halve finales en een finale (voorafgegaan aan een superpole) op 90kg met een pitstop in iedere race. Dit jaar verschenen er geen 60 maar wel 90 rijders aan de start, waaronder een aantal hele snelle Europese toprijders. Rond 4 uur ’s middags reden we onze eerste heat van 15 minuten, de baan was onveranderd ten opzichte van vorig jaar. Het voelde gelijk lekker en ook in onze 2e heat zaten we er goed bij.

Dag 1

Op zaterdagmorgen was al om half 8 ’s ochtends de verplichte briefing voor alle rijders. Er waren voor de heats dit jaar 9 groepen van 10, allemaal geloot. Het zou dus een lange dag gaan worden en het was zaak om constant goed te eindigen, want met 9 groepen kan je je weinig slechte klasseringen veroorloven om de beste 10 te halen. Brian mocht als eerste van ons en deed het prima, hij scoorde een keurige 2e plek achter Jake Campbell Mills (GB). Direct daarna was het de beurt aan mij, en in de hotlap kwalificatie pakte ik met 3 tiende voorsprong overtuigend pole position. Ook in de race kwam de 1e plaats niet in gevaar, het ging uitstekend en met lekker constante tijden en een veilige pitstop wist ik met 11 seconden voorsprong te winnen op Crispin Zuercher (GB, finalist van vorig jaar) en Sien Brierly (GB).

150117 brkc (1)

Annelien pakte heel mooi pole position in haar race, voor Jack Bolton (GB) en Mathias Grooten (Be). Mathias had nog niet getraind maar is zoals iedereen weet altijd gevaarlijk, en dat bleek ook tijdens deze race weer. Hij werkte zich op naar plek 2 en maakte een vroege pitstop, waarna Annelien ook naar binnen ging. Met nog 10 minuten te gaan zat Mathias achter Annelien, en die zag Mathias de overwinning nog wegkapen. In de 2e ronde pakte Brian een 3e plaats in een van de eerste groepen. Annelien en ik zaten dit keer samen in een redelijk zware groep. Na de kwalificatie stonden we 2 en 3, net achter Stefan Verhofste (Be) en voor Remi Drzazga (Pl) en Johny Elliot (GB, snelste man tijdens de trainingen). Ik haalde Annelien vrij snel in en sloot aan bij Stefan, maar vlak daarna kwamen we al 2 achterblijvers tegen die al gestopt waren. Ik verloor heel veel tijd, Annelien dook slim naar binnen en Drzazga zette de aanval op mij in. Ik kon die aanval afslaan, maar had wel opeens 2 seconden achterstand op Stefan.

Ik kon nog iets goedmaken, maar aansluiten lukte niet meer, mijn kart had weinig vermogen uit de bochten, en bij mijn pitstop kwam ik al helemaal niet weg. Zonde, want Annelien kwam daardoor weer net voor mij. In een treintje van 4 reden we naar de finish, Stefan nipt op kop en die pakte dan ook de overwinning. Voor mij een 3e plek, eigenlijk helemaal geen goed resultaat gezien de scores van enkele concurrenten. Na de halve finales bepaald de stand wie als eerst zijn kart mag kiezen voor de finale, en dat wordt voor mij nu vervelend. Na 2 heats stond ik op plek 10, 1 plek voor Annelien en 8 plekken voor Brian. Mathias, Gregory Laporte (Be), Ed White (GB), Lewis Manley (GB) en Matheusz Bartsch (Pl) hadden allemaal 2 overwinningen. 4 van de 5 groepen uit de 3e ronde werden nog op zaterdagavond verreden, Brian wist daarin nog een prima 2e plaats te pakken.

150117 brkc (2)

Dag 2

Annelien en ik zaten weer samen en dit keer ook met Connor Marsh (GB) en organisator Bradley Philpot (GB), geen hele makkelijke heat dus opnieuw. Ik had een redelijke kart en pakte met 8 honderdste voorsprong pole position in de hotlap met Gary Jones (GB) op 2.Annelien stond 5e. Met de start was ik direct weg en het was eigenlijk net als race 1 een makkelijke overwinning. Belangrijk was wel, zeker gezien mijn puntenaantal, om mijn snelste tijd nog even aan te scherpen, aangezien deze nog kan meetellen bij een gelijke puntenstand. Ik pakte na Ed White de 2e tijd van het weekend voorlopig. Annelien pakte in de allerlaatste bocht nog Marsh, ze finishte net achter Philpot op plek 3. Na 3 heats had ik de 6e plek in de stand in handen, achter White, Manley, Bartsch, Mathias en Gregory. Race 4 was voor mij erg makkelijk, in een zwakke heat reed ik simpel naar mijn 3e overwinning! Annelien had helemaal geen makkelijke groep, zij moest knokken voor wat ze waard was, maar sleepte er wel een nette 4e plek uit, waardoor ze als 20e doorging naar de halve finale. Brian werd 3e in zijn laatste heat en nestelde zich daarmee op een 16e plek voor de halve finales. Ik schoof een plekje door ten koste van Bartsch en stond nu 5e.

150117 brkc (4)

In 3 groepen van 10 werd er gestreden om 10 finaleplekken, 60 mensen konden inpakken en naar huis! 30 rijders bleven over en dat waren niet de minsten, wat een hoog niveau was er dit jaar in het BRKC. In de eerste halve finale zat klassementsleider White, in de kwalificatie pakte hij pole position, op de voet gevolgd door Brian die het super deed. In de race kon hij in de eerste tien minuten flink aandringen, maar White hield de 1e plek netjes vast en deed zo uitstekende zaken. In de 2e halve finale zaten Mathias, Annelien en ik, en nog een handvol andere toppers. In de 1e halve finale zaten de snelste tijden van alle 10 rijders binnen 2 tienden, de karts lagen ongelooflijk dicht bij elkaar, dit was net zo goed als bij het DOK in 2014. Ik lootte de kart die de langzaamste tijd had in de 1e halve finale (34.2). Mijn kwalificatieronde was de beste die ik dit weekend had gereden, P1 met 34.1 (in 1 ronde dus sneller dan Russel Endean (GB, finalist van vorig jaar) in zijn hele race). Dit was fantastisch, Mathias stond direct achter me, daarachter Jake Campbell-Mills (GB) en Annelien op 4.

De race was zenuwslopend, Mathias was een stukje sneller en achter hem dook Campbell-Mills de pits in met de beste kart van allemaal. Mathias ging mee, en toen hij niet gelijk hoefde te verdedigen na zijn stop wist ik dat ik ook mee moest. Ik kwam voor die twee de baan op, maar Mathias zat er al weer direct dicht op. Tegelijkertijd reden Annelien en Kim Enson (GB) hard door op plek 1 en 2, en ik mocht niet te veel verdedigen om nog voor hen uit te komen na hun stop. Enson had een slechte stop en viel terug naar P5, maar Annelien niet en omdat ik Mathias een beetje moest afhouden kwam ze 2 kartlengtes voor mij de baan weer op, en zo bleef het ook. Een schitterend een-tweetje voor ons en nu afwachten wat groep 3 deed. Deze halve finale was iets minder, en favoriet Lewis Manley bezweek onder de druk. Tot 2 keer toe ging hij in de fout met inhalen en bij de 2e keer spinde hij zelfs. Dit kwam hem ontzettend duur te staan, want toen de nieuwe ranglijst bekend werd gemaakt bleek hij zelfs net uit de top 10 te zijn gevallen, de 13e plek was een nachtmerrie voor hem na zulke sterke heats, einde verhaal voor Manley. Ook einde verhaal voor Annelien, want met 1 punt te kort strandde ze op de ondankbare 11e stek, erg zuur. Maar met haar winst in de halve finale kon Annelien met opgeheven hoofd de baan verlaten!

Finale

150118 finalisten 640 427

De top 10 was bekend, Brian had het net gered op plek 10, Campbell-Mills op 9, Drzazga op 8, Michael O’Brien op 7, Stefan op 6, Bartsch op 5, Gregory als 4e, ik als 3e, Mathias als 2e en White als koploper met 5 overwinningen uit 5 races. Maar alle punten konden de prullenbak in, de ranking was nog wel belangrijk voor het kiezen van de karts, maar iedereen begon weer op 0. We begonnen met de hotlap kwalificatie, na een kleine vertraging door een hapering in het tijdwaarnemingssysteem begonnen we met het back-up systeem aan de bloedstollende superpole. Brian mocht als 1e en kreeg een helemaal koude kart, hij had ook geen vlekkeloze ronde, en kwalificeerde zich als 10e. Drzazga zette een snelle tijd neer 34.1, waar Stefan nipt onderdoor ging (ook 34.1). De tweede Pool Bartsch (wat is die jongen sinds het PIKC 2014 vooruit gegaan!!) knalde naar 34.078. Gregory ging daarna naar 2 (34.1), en ik zette de 1e tijd op 34.064 (eigenlijk een van mijn mindere hotlaps van het weekend). De spanning steeg, Mathias reed 34.070 en uiteindelijk was het White die pole pakte in 34.01!!! Ik mocht als 3e in de stand na de halve finales als 3e kiezen voor een kart, en pikte een goede eruit. De kartverschillen waren echter zo miniem dat veel rijders nog kans hadden op de Britse titel met bijbehorend WK ticket en de cash prijs van 900 Britse pond!

Voor het eerst dit weekend gierden de zenuwen door mijn lijf, maar ik had ze wel onder controle. De eerste 2 ronden was het aanpoten om aan te klampen, maar dat lukte en in ronde 3 schoot ik gelijk voorbij White, een hele mooie inhaalactie eind rechte stuk zette de boel op scherp. Mathias drong ook gelijk aan, en daardoor had ik een klein gaatje. Maar in een ronde of 3 sloot White weer aan, ik kneep hem behoorlijk! Toen ik begon te verdedigen op hem dook hij de pits in voor zijn 1e van 2 pitstops in deze 30 minuten durende finale. Nu was het spel op de wagen, en ik wist dat ik moest pokeren. Ging ik een ronde later mee naar binnen dan zou ik moeten verdedigen en was Mathias gevlogen, maar reed ik te lang door dan was White misschien vertrokken. Ik bleef buiten en wachtte tot Mathias ging pitten. Die deed dat gelukkig een paar ronden later en 33 seconden later stond ik ook binnen. Ik nipt voor White, Mathias nipt erachter, en Gregory was onderweg naar voren. Ik verdedigde opnieuw en Mathias opende nu de aanval op hetzelfde punt als mij, ik had een gaatje. Ik gaf alles om weg te komen en dit lukte een klein beetje. Toen opeens kreeg Mathias een aantal ronden later een vlag dat hij White voorbij moest laten vanwege een unfair manoeuvre, dit werkte mij natuurlijk in de kaart. Ik pakte hierdoor een seconde of 4, en legde een heel hoog en constant tempo neer.

150118 brkc-winner kopie

Toen White ging verdedigen ging Mathias opnieuw naar binnen, en vanaf dat moment zag ik dat White niet meer op me inliep en leek de buit binnen. Ik had echter Stefan helemaal over het hoofd gezien, die al in het begin 2 stops had gemaakt. Gelukkig bleef ik na mijn 2e stop nog duidelijk voor Stefan, die wel eventjes P2 had overgenomen door White, Mathias en Gregory tactisch in de luren te leggen, heel mooi. Mathias haalde Gregory na zijn pitstop in en ging op jacht naar White, reed nog de snelste ronde van het hele weekend, maar hij kwam net te kort voor het eindpodium. Voor mij was het een kwestie van constant blijven rijden, met de langzaamste snelste ronde van de hele top 5 was de koppositie alleen nog maar mooier. Na een half uur werd ik voor het 2e jaar op rij afgevlagd als British Rental Kart Champion!!!!!!! Een titel die heel zoet smaakt, wat een deelnemersveld dit jaar, een schitterend podium en wat een mooie prijzen, mijn jaar kon niet beter beginnen!!

150118 Podium-298x324

Formula Fast Indoor Karting in Milton Keynes had wederom gezorgd voor een waanzinnig (eerlijk) strijdtoneel in een zeer geslaagd wedstrijdconcept van organisator Bradley Philpot, een prachtevenement en wat mooi om dat voor de 2e keer op rij te mogen winnen! Het evenement was tot in de puntjes verzorgd inclusief live commentaar van James Auld! Mijn dank aan alle supporters voor de leuke berichten en aanmoedigingen.