Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Indoor European Kart Challenge

Ruben rijdt fantastisch weekend maar verspeelt titelkansen in shoot-out
Middelburg, 17/18 februari 2018

De tweede editie van de Indoor European Kart Challenge maakte heel wat los in de indoorkart wereld. Al weken van te voren was duidelijk dat er een enorm sterk startveld naar Indoor Karting Middelburg zou komen om te strijden voor de titel en hele mooie geldprijzen die ongekend zijn voor onze relatief kleine en voor veel mensen onbekende sport. Veel toprijders van de afgelopen WK’s waren aanwezig en vanaf woensdag 14 februari kon er al getraind worden op het aangepaste circuit. In totaal kwamen er zo’n 100 rijders aan de start uit alle uithoeken van Europe en zelfs 2 toppers uit Colombia maakten de oversteek over de oceaan om deel te nemen. Ik had mijn zinnen gezet op een topklassering aangezien Middelburg nog steeds een baan is waar ik heel graag rijd en waar ook mijn roots liggen. Wat ik vooraf al wist werd tijdens de trainingsdagen nog eens bevestigd, de tijden van de toprijders lagen heel erg dicht bij elkaar en er was niemand die er ver bovenuit stak. Dat betekende dat kleine dingen de doorslag zouden gaan geven, naast het rijden van goede kwalificaties en slimme en constante races hoort daar ook een tikkeltje geluk van de groeps- en kartloting bij. Ik reed aanzienlijk minder trainingssessies dan mijn meeste concurrenten maar toch had ik er een heel goed gevoel over en was ik klaar voor de eerste 5 heats die op zaterdag gepland waren.

180218 iekc00003

Ook Omroep Zeeland was het IEKC niet ontgaan want met cameraploeg waren zij aanwezig om verslag te doen van de sfeer op het kampioenschap en die was heel erg goed. Het is altijd leuk om internationale vrienden weer te zien en iedereen keek uit naar een mooie tweedaagse strijd op het asfalt. Het tijdschema werd strak gehandhaafd en dat was ook nodig want er werden maar liefst 60 races verreden in 1 weekend tijd. Met zo’n groot aantal races weet je dat er van alles gaat gebeuren, als rijder is het dan zaak om uit de problemen te blijven, goed te scoren met alle karts die je krijgt en je vooral niet gek te laten maken door discussies of door andere rijders. Ik kwam de eerste dag goed door al had ik een paar races waar ik heel hard moest werken om een podiumplaats te pakken. Uiteindelijk stond ik wel gewoon 5 keer op het podium ondanks dat ik een aantal zeer sterke groepen had en ook wat lastige karts. Ik had een aantal spannende gevechten met onder meer bekende concurrenten als Mike Bartelen en Mike Sturm. Met 2 overwinningen en 3 3e plaatsen stond ik op plaats 9 en had ik dus nog alle kans om op zondag voor de titel te gaan strijden. De Duitser Michael Schöttler stond er na de eerste dag als beste voor, maar ook de Belg Mats de Jong stond in de top 3 en maakte een hele sterke indruk. Er was een aantal discussies over karts die er al dan niet gedurende de dag uitgehaald moesten worden, uiteindelijk maakte de wedstrijdleiding daarin een beslissing die voor de één gunstiger was dan voor de ander, maar dit soort situaties blijven altijd lastig en uiteindelijk moet je het toch doen met de kart die je krijgt en daar het beste van maken.

180218 iekc00008

Op zondag was wel te zien dat sommige karts een stuk beter liepen dan de dag ervoor en dan kan het wel frustrerend zijn dat jouw naaste concurrenten een heat makkelijk winnen in een kart waarmee jij een dag eerder hebt moeten vechten voor een 3e plek. Ik focuste me echter weer op mijn eigen races en dat ging goed. Van de 3 resterende heats wist ik er op zondag 2 te winnen door Romano Franssen en de Duitser Tobias Laube achter me te houden en 1 race als 2e af te sluiten na opnieuw een spannend duel met Mike Bartelen. Ik steeg in het klassement naar de 5e plek en voelde dat ik er in iedere kart het maximale uit haalde. Van de 8 races werd het slechtste resultaat geschrapt en vervolgens gingen de beste 45 rijders door naar de halve finales. Ik zat in de 2e halve finale die in plaats van 16 ronden zoals in de heats, 31 ronden zou duren. De heats waren om en om in de gewone en tegengestelde richting en de halve finale zou in de omgekeerde racerichting verreden worden. De kartloting was nu heel erg belangrijk, want niet alleen waren de groepen heel erg sterk, ook telden de punten dubbel en kon je deze race niet schrappen. Ik lootte een prima kart en die kon ik ook wel gebruiken, want een aantal grote concurrenten zoals Lorenzo Stolk en de Belg Mathias Grooten hadden ook hele goede karts. Na de kwalificatie stond geen van ons drie echter op de eerste plaats, want het grote kleine talent Eliano de Vos ging er brutaal met de pole position vandoor. Net als in de voorrondes mocht je 1 shortcut nemen en ik was in dubio of ik deze in de eerste ronde moest gaan nemen of niet. Ik besloot achter Eliano aan de shortcut in te gaan en haalde hem direct de bocht erna in. Dit bleek een gouden zet, want Mathias en Lorenzo reden nog even door, maar kwamen al snel achterblijvers tegen die al wel de shortcut hadden genomen, en zo hadden ze geen kans om het verschil te maken en kwamen ze allebei achter mij de shortcut uit. Ik had de wedstrijd onder controle en Lorenzo kon zich nestelen op plek 2 en mij zo nu en dan bestoken. Kort daar achter vochten Mathias en Eliano om plek 3. Omdat nog niet iedereen de shortcut had genomen moest ik het tempo hoog houden en dus was het af en toe tricky omdat ik wist dat Lorenzo loerde op de aanval. Uiteindelijk wist ik op de goede moment de binnenkant van de bochten goed af te schermen en won ik de race inclusief het halve puntje voor de snelste ronde.

180218 iekc00009

Michael Schöttler en Patrick Bakker wonnen de andere 2 halve finales en dat waren ook de enige 2 rijders die nog voor mij stonden in het algemeen klassement, slechts een half puntje stond ik achter op Michael en 1 punt op Patrick, mijn uitgangspositie was dus vele malen beter dan vorig jaar toen ik in nagenoeg kansloze positie stond maar met een overwinning in de finale nog wel een podiumplek (3e) pakte. Nu was er geen kartloting voor de finale maar een kwalificatie allemaal om de beurt in dezelfde kart. Een veel eerlijker systeem en dus had de organisatie zeker geluisterd naar de adviezen van de rijders en zelf ook geëvalueerd. 15 rijders waren er over en vanaf plek 15 in de stand ging iedereen 1 voor 1 richting de nummer 1 in de stand. Er werden zeer wisselende tijden neergezet die verrassend ver uit elkaar lagen. Ik was er helemaal klaar voor maar mijn ronde draaide uit op een deceptie. Iedereen rijdt in dezelfde kart dus eigenlijk mag je geen excuses zoeken, maar ik had wel enorm veel last van het feit dat er een kart werd gebruikt met een extreem grote stoel. Omdat ik altijd rijd zonder inzetstoel zat ik nu niet stabiel en hierdoor had ik totaal geen goed gevoel in de kart en dat resulteerde in een paar kleine foutjes waardoor ik slechts de 13e tijd reed op 3 tiende van de pole tijd van regerend kampioen Rico Haarbosch die een heel knap rondje reed. Een grote teleurstelling want mijn uitstekende uitgangspositie was in deze ronde veranderd naar een vrijwel kansloze positie. Ik was hier wel enigszins teleurgesteld in de organisatie dat ze besloten op zo’n cruciaal moment waarbij het draait om honderdsten van seconden deze kart in te zetten, terwijl er ook genoeg normale karts waren die het weekend nog niet hadden gereden.

180218 iekc00010

Omdat ik nu pas als 13e mocht kiezen had ik 1 van de minste karts van het veld, ik moest gaan knokken voor wat ik waard was om toch nog zoveel mogelijk punten te pakken. Ik had zin in de finale en wilde er het beste van gaan maken, de finale werd in de normale richting verreden en bestond uit 46 ronden met 1 shortcut. In de eerste bocht wist ik al de Belg Benjamin Kaivers in te halen en ik besloot om mijn shortcut dit keer niet in het begin te nemen en te gokken op gevechten tussen mensen die de shortcut wel vroeg namen. Dit gebeurde inderdaad en ook mijn pace was nog verrassend goed, op de top 4 na kon ik de tijden van de rest matchen en dat was zeer positief en bood nog kansen om naar voren te komen. De Belg Yoan Medart ging in gevecht met Tobias Laube en ook die kon ik zo passeren, door een late shortcut te nemen, en Dennis Höller wist ik op de baan in te halen. Met nog 10 ronden te gaan naderde ik de nummers 5 tot en met 8, Mathias Grooten, Michael Schöttler, Eliano de Vos en Mats de Jong. Aan kop was Rico met de beste kart hard weggereden van de rest, voor hem had het veel weg van de WK finale van vorig jaar, hij stelde een 2e plek veilig. Patrick reed op plek 2 een eenzame race maar wist dat dit hem genoeg punten zou brengen om kampioen te worden, want Mike Sturm en Lorenzo Stolk op 3 en 4 reden ook een hele sterke finale maar konden hem niet meer bedreigen. Ik kwam nog naast Eliano en Mats de laatste ronde, maar kon ze net niet inhalen en eindigde daarmee de finale op plek 9.

180218 iekc00011

Dit was genoeg om de 6e plek in de eindstand te behouden en zo kon ik toch nog een redelijke klassering uit het vuur slepen. Desalniettemin was het natuurlijk flink balen dat ik naast de titel had gegrepen, want voor de finale lag die voor het grijpen gezien mijn puntentotaal. Maar ook dat hoort bij topsport en als je ziet welke rijders er voor je staan, dan is het winnen van de titel ook geen 1-2-3tje, de top 15 bestond uit stuk voor stuk toppers en ik was trots op de races die ik dit weekend gereden heb. Op een paar kleine verbeterpuntjes na mag de organisatie onder leiding van Ingmar Zonder, Lee-Roy Djemani, Cuma Kastaci en Joop Stolk in mijn ogen ook heel tevreden zijn. Alom was na afloop bewondering te horen en te lezen over het hoge niveau van rijders dat er dit weekend aanwezig was en het is gaaf om daar onderdeel van uit te maken. Ik wil Patrick Bakker feliciteren met deze hele mooie titel, hij bleef het hele weekend koel en wist vanaf een 10e plek op zaterdagavond zich op te werken naar de 1e plek op zondagavond, het moment dat telt, een hele mooie titel voor hem. Rico en Michael legden beslag op plek 2 en 3, ook zij hebben een heel mooi kampioenschap gereden. Ik kijk nu al uit naar de 3e editie van volgend jaar en hoop dat ik dan een goed weekend kan bekronen met een bijpassend eindresultaat!

Foto’s met dank aan: Vienna Bos and MAD Brothers’ Racing Team

180218 iekc00012

Formula Karting race 1

Ruben begint nieuw seizoen ijzersterk in Dolhain
Hurricane Kart Dolhain, 10 februari 2018

Het 3e seizoen Formula Karting ging van start op zaterdag 10 februari in het Waalse Dolhain (Be). Na de initiatie van het kampioenschap in 2016, het jaar dat ik ook direct de titel won, werd er in 2017 een succesvol vervolg gegeven aan dit meerdaagse kampioenschap dat wordt verreden op meerdere banen in Nederland, België en Duitsland. Vorig jaar moest ik mezelf tevreden stellen met een 2e plek achter Rico Haarbosch, de omgekeerde top 2 van het jaar ervoor met beide jaren Mats de Jong op plek 3. Nu het kampioenschap zijn 3e jaar ingaat zijn er wederom een aantal vernieuwingen doorgevoerd. Vanaf nu rijden er 24 seizoensrijders mee, een vaste groep waarbij geen dagrijders meer worden toegelaten, een goede zaak omdat dagrijders altijd een invloed hebben op de uitkomst van het kampioenschap. Net als vorig jaar staat er een heel erg sterk veld aan de start met een aantal toprijders uit de lage landen en ook een aantal aanstormende talenten. Verrassend is dat de kampioen van 2017 zijn titel niet verdedigd, maar daarvoor in de plaats komt Benjamin Kaivers als sterke nieuwe deelnemer naar voren, al moest hij de eerste race, uitgerekend op zijn thuisbaan, verstek laten gaan. Verder is dit jaar een 2e kampioenschap, Formula Karting 2 geïntroduceerd met daarbij wel de mogelijkheid om je in te schrijven als dagrijder, de FK2 klasse zou als opstapklasse gezien kunnen worden naar de FK1.

Na een aantal trainingsheats begon de 1e van 8 manches, waarvan iedere rijder er 5 zou rijden. Voor mij een belangrijke dag want vorig jaar verpeste ik in mijn 1e twee wedstrijden meteen mijn kans om kampioen te worden, en dat wilde ik dit jaar zeker niet laten gebeuren. Dolhain is nooit 1 van mijn favoriete banen geweest maar ik had erg veel zin in de eerste race. Ik kwalificeerde in de 1 ronde kwalificatie als 3e achter Mats en achter de talentvolle thuisrijder Bastien Cabrera (ook BlueStar junior rijder). Mats had vorig jaar met veel overtuiging het Belgian National Championship gewonnen in Dolhain en was daarom zeker één van de favorieten. De andere grote favoriet, thuisrijder en BlueStar teamgenoot Yoan Medart kwalificeerde in een goede kart slechts als 7e. Hij kwam tijdens de race wel snel naar voren terwijl Mats aan kop een gaatje sloeg. Ik ging met Bastien mee en alle rijders moesten een pitstop maken en mochten eenmaal de shortcut nemen tijdens de race. Ik nam de shortcut iets eerder dan Bastien en we reden ongeveer gelijke tijden. Thom van Dijk en Yoan reden daar weer achter en Yoan probeerde met een vroege pitstop een undercut te maken. Hij nam daarbij heel veel risico en wist daarmee Thom in te halen met de pitstop.

Niet veel later maakte ik ook mijn pitstop, want ik zag dat Yoan iets sneller was, en zij aan zij kwam ik de pits uit. Ik wist in de 1e bocht buitenom mee te rijden en had zo het voordeel voor de bocht erna, en zo behield ik mijn plaats. Bastien stopte een aantal ronden later en kwam precies tussen mij en Yoan nadat Yoan en Thom nog een keer over en weer van positie hadden gewisseld. Zo pakte het goed uit voor mij en was ik zeer tevreden met een 2e plek in de eerste race. In race 2 had ik een fantastisch duel met zowel Yoan als Mats. Dit keer startte Yoan vanaf 1 en ik zat hem de hele wedstrijd op zijn hielen, terwijl Mats in de beste kart van ons 3 bij mij aandrong. Mats wist via zijn pitstop nipt voor mij te komen, bumper aan bumper passeerden we de streep. Ondanks dat ik slechts 3e werd had ik wel genoten van de race en kon ik mezelf weinig verwijten. In race 3 wist ik het tij te keren door een hele strakke overwinning te scoren, net voor Mats, gevolgd door een hele makkelijke overwinning in race 4 waarbij Mats slechts 4e werd. In de laatste race had ik nog een iets mindere kart, maar Mats had een hele slechte en ik stond inmiddels voor hem in het klassement.

180210 fk dolhain

Het leek er dus op dat ik nu vooral rekening moest houden met Yoan, die werd 3e in zijn 3e race, maar had nog 2 relatief makkelijke groep. Hij ging echter in de 4e race na opnieuw een slechte kwalificatie de mist in met de pitstop. Hij miste de knop, moest uitstappen en kreeg hiervoor een penalty, weg kansen op de dagzege. In mijn laatste race had ik wederom een hele goede kwalificatie en met een matige kart kon ik toch de 3e startplek pakken achter de Belgen Thomas Haglestein en Jelle Soeffers. In de eerste ronde wist ik meteen Jelle in te halen en kon vervolgens een mooi tempo neerzetten waarmee ik mijn 2e plek veiligstelde. Thomas reed net voor me en stond ook nog goed in het klassement, terwijl Mats het zwaar had met een hele lastige kart. Yoan reed in de laatste race en wist nog een mooie overwinning te pakken, hiermee wist hij de schade enorm te beperken en zelfs nog 2e te worden in het dagklassement, een sterke revanche. Ik was heel blij met mijn overwinning van vandaag, het ging erg lekker op een baan waar ik vroeger nog wel eens moeite mee had en kon constant uit de problemen blijven en zodoende maximaal scoren. Voor Mats was het zuur toen hij hoorde dat hij met gelijke punten maar door 1 overwinning minder 4e werd, Thomas ging er vandoor met een hele knappe 3e plek tijdens zijn Formula Karting debuut. De FK2 race werd gewonnen door Cedric de Stoop, gevolgd door twee andere Belgen, Steve Kolela en Dave Singelee. Volgende maand is de 2e race in het Duitse Essen.

ZIKK race 8

Veersedam de mist in, titel verder uit beeld
Middelburg, 5 februari 2018

Op maandag 5 februari was de 8e wedstrijd van het ZIKK seizoen 2017/2018. Guillermo begon voor ons de kwalificatie en deed dat andermaal uitstekend. Opnieuw wist Guillermo een pole position te pakken en bewees zo zijn waarde als jong talent in ons team. In de eerste stint kon hij een mooie voorsprong opbouwen, en die konden we goed gebruiken, want tijdens de 1e wissel moesten we 20 seconden erestraf incasseren. Dave ging als 2e en Guillermo had voorlopig de snelste raceronde gezet op 42.4. Dave kwam zelfs voor onze grote concurrent Auto Sturm de baan op, zij hadden maar 10 seconden erestraf gehad maar Mike ging Dave wel direct voorbij en liep heel langzaam weg. Veel teams stonden te azen op de 2 goede karts die tijdens de 2e stint binnen stonden, zo ook wij. Zodra de pits openging gaven wij direct aan Dave aan dat hij binnen kon komen om te wisselen, maar wat we even over het hoofd hadden gezien was dat Wouter van de Looff al binnen was gekomen, de leiders in de wedstrijd. Dave volgde onze instructies om binnen te komen op en vergat daarbij nog even te checken of de lamp niet op rood stond. Een grote fout waarbij het hele team schuldig was.

We moesten ruim 30 seconden wachten achter Mats van de Looff en gingen toen opnieuw de baan op. Vervolgens ging het van kwaad tot erger want voor stint 3 hadden we ook nog eens veruit de slechtste kart te pakken. Ik kon hier niks anders mee doen dan de schade beperken en kon slechts 1 plekje winnen. Mika ging als 6e de baan op voor de laatste stint en kon daar weinig meer aan veranderen. Ondertussen profiteerde Auto Sturm optimaal, in de laatste stint troefden zij De Looff nog af voor de overwinning, zij zitten nu in een zetel op weg naar de titel. Met nog 5 races te gaan is onze achterstand nu 14 punten, en met slechts 7 teams en de kleine verschillen in punten is dat een heel lastige opgave om nog te overbruggen. Een grote teleurstelling maar zo lang we nog kans hebben op de titel zullen we uiteraard niet opgeven. Achter Auto Sturm en de Looff werd KZW 3e. De volgende race is begin maart, dan waarschijnlijk op een vernieuwde piste.

180205 zikk

12 uur McChallenge

BlueStar pakt vroeg initiatief in nachtrace en wint
Kortrijk, 3 & 4 februari 2018

In de nacht van zaterdag 3 op zondag 4 februari 2018 stond mijn 1e endurance race van het kalenderjaar op de planning een 12 uur nachtrace in Kortrijk die ik met BlueStar ging rijden. Ons team werd dit weekend ondersteund door sponsor Sopraan en de rijdersbezetting bestond uit Mathias Grooten, BlueStar thuisrijders Antoine Coudron en Jonathan Bert, gastrijder Nicolas Laridon en ikzelf. Op papier een heel sterk team maar er stonden nog 14 andere teams aan de start waaronder een tweetal zeer sterke rivalen, Standwork met onder meer Matts Breckpot, en titelhouder Kartevents.be. In de kwalificatie, die een half uurtje duurde, was het al gelijk een strijd tussen deze 3 teams. Ik begon de kwalificatie voor ons en had lange tijd pole position in handen, Mathias ging na mij en Antoine deed de laatste 6 minuten om te proberen de pole te pakken. Het ging om honderdsten van seconden en uiteindelijk wist Stefan Verhofste pole te pakken voor Kartevents.be (59.43). Antoine stond 2e (59.49) en Matts 3e voor Standwork. De race werd verreden op 80kg en er moesten 6 kartwissels gemaakt worden, waarbij je telkens een half uur de tijd had om zelf binnen te komen, een extra tactisch element waardoor je zelf de slechte karts kon ontlopen. Verder moesten er nog 8 rijderswissels gemaakt worden, tijdens de kartwissels mocht er niet van rijder gewisseld worden. Antoine deed ook de start van de wedstrijd. Hij liet zich in het begin even verrassen door Matts, maar werkte zich daarna vrij snel weer op naar de leiding in de wedstrijd en kon zelfs een kleine voorsprong gaan opbouwen.

180204 mcchallenge kwali

Na 45 minuten ging de pits voor het eerst open voor de 1e verplichte kartwissel, dit ging niet helemaal zoals gepland en dus hadden we voor de 2e stint een middelmatige kart. Kartevents kwam nog voor het pit window open was binnen en verspeelde daarmee kostbare seconden. Antoine wist met onze kart toch mooie tijden te rijden, we verloren geen tijd op Kartevents en alleen Matts van Standwork was sneller en pakte ook de koppositie weer terug. Na 2 uur racetijd ging ik rijden en ik zat er meteen lekker in. De 2e kartwissel ging goed opnieuw ging onze grootste rivaal, Kartevents de mist in, dit keer kwamen zij binnen toen er al 2 teams binnen stonden, en er waren maar 2 lampen en dus moesten ze opnieuw doorrijden. Toen ze vervolgens ook nog eens te laat wisselden van kart maakten ze het zichzelf wel heel erg moeilijk, al hadden ze nu wel kart 19 welke de beste kart uit het pak leek te zijn. Wij hadden ook een goede wissel en ik had met kart 12 een kart waarmee ik de schade kon beperken. We wonnen nu tijd op Standwork en namen de leiding in de wedstrijd stevig terug in handen. Ik kon zelfs de snelste raceronde zetten op 58.71 en kon gemiddeld dezelfde tijden rijden als Siebert van Kartevents. Aan het einde van de stint wist ik zelfs nog verder weg te lopen. Net voor de 3e kartwissel nam Mathias plaats in de kart, hij ging net als mij een stint van zo’n 2 uur en 40 minuten doen.

180204 12h mcchallenge podium

Opnieuw hadden we een klein misverstand tijdens de kartwisselperiode. Daardoor hadden we nu kart 10, een goede kart maar wel eentje die niet makkelijk was om mee te rijden. Ik was dus blij dat Mathias in de kart zat, hij wist na een tijdje hele mooie tijden te klokken en bouwde de voorsprong langzaam verder uit richting de 2 ronden voorsprong. Met nog 5 uur te gaan was onze positie comfortabel en vanaf nu was het vooral zaak om geen fouten meer te maken en de voorsprong te consolideren. Nicolas was klaar voor zijn eerste stint en deed dat heel goed, hij is geen onbekende in Kortrijk en liet gelijk zijn snelheid zien door de tijden van Mathias te benaderen. Terwijl de concurrenten nog een stop&go penalty opliepen bleven wij voorlopig zonder grote fouten en na een uurtje racen ging Jonathan van start voor zijn 1e stint. Ik ging even een uurtje slapen al werd ik daar niet veel fitter van. De enige echte fout die we tijdens de race maakten kwam na een uur of 10 en een half toen we na de 2e stint van Nicolas opnieuw Jonathan wilden inzetten, maar het was druk in de pits en we kwamen binnen toen er al 2 teams aan het wisselen waren van rijders. Hierdoor moesten we doorrijden en de rijderswissel tot na de laatste kartwissel uitstellen. Gelukkig verloren we daarmee niet al te veel tijd en bleef onze voorsprong van zo’n 2 ronden intact.

180204 mcchallenge uitslag

Onze laatste kart was de beste, want met enig geluk kregen we het voor elkaar om nummer 19 eindelijk eens te pakken. Nicolas mocht er eerst mee knallen en verbeterde al rap de snelste rondetijd naar een 58.65, de overwinning leek in de pocket. Jonathan ging na Nicolas en kon ook makkelijk 58ers klokken, een heerlijke manier om het laatste uur van deze lange race af te ronden. Ook ik mocht mijn helm nog even opzetten want we moesten nog 2 rijderswissels maken en dus kon ik nog even 10 minuutjes vlammen. Hier wist ik de snelste ronde nog aan te scherpen naar 58.35. Om de race af te ronden kroop Nicolas nog eenmaal achter het stuur voor een paar ererondjes. Een hele mooie overwinning kon worden toegevoegd aan het palmares van ons team. Voor mij een leuk feitje was dat precies 9 jaar geleden ik mijn debuut maakte voor BlueStar, ook in Kortrijk, destijds werden we tijdens de 24 uurs race (toen nog zonder minimumgewicht) 2e. Dit keer wonnen we dus de race en met 2 hele sterke teams naast ons op het podium. Ik kijk alweer uit naar de volgende race op deze prachtige baan in het West Vlaamse Kortrijk. 

180204 12h mcchallenge podium compleet