Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Racehall of Champions

Ruben grote winnaar van laatste grote race van het jaar
Aarhus (Dk), 27-28 December 2018

De laatste race van het jaar bracht mij net als de afgelopen jaar naar Scandinavië, en wel naar Racehall in het Deense Aarhus om precies te zijn. De indrukwekkende racebaan die in 2013 nog diende als toneel voor het WK indoorkarten is een van de mooiste van Europa en tussen kerst en oud&nieuw wordt ieder jaar een grote internationale wedstrijd georganiseerd. Samen met Eliano de Vos, Hugo Leenaars en Selina Balneger ging ik naar het Noorden om deze race mee te doen. Op woensdag 26 december kwamen we aan en reden we onze eerste heat op de baan. De baan was gedeeltelijk aangepast ten opzichte van vorig jaar, maar de karts waren nog hetzelfde en de baan was nog steeds heel breed en gaf daarmee genoeg ruimte voor mooie races en inhaalacties. Op donderdag de 27e stond er een 5-uurs endurance race op het programma die ik dit jaar samen ging rijden met Ian Andersen (Faroer Islands/Denmark) en Ayrton Walczak (Polen/Nederland). Een leuk en sterk team en we reden op 90kg. Er waren zo’n 18 teams waarvan een aantal op 110kg of 65kg reed. In de kwalificatie kon ik als 2e kwalificeren, de Duitser Lars Ole Jens pakte pole position met best veel voorsprong, het leek lastig om hun bij te gaan houden. We moesten 3 kartwissels/rijderswissels doen en een tankstop/kartwissel in het 3e uur. Een aantal tactische elementen dus en ik ging het eerste deel van de race doen.


Ik verloor 1 plekje en verloor vooral veel terrein op WRT Lubeck waarvoor Ole Jens en Andre Lohse reden, zij hadden een erg lekkere kart om mee te starten en dat maakte het er niet makkelijker op, zeker aangezien zij daar gewoon bijna 3 uur mee konden doorrijden. Dat deden ze niet, want na bijna 2 uur wisselden zij van kart en rijder en vanaf dat moment gingen wij tijd terugpakken. Ian reed op dat moment voor ons en reed goede tijden. Het was lastig communiceren met hem aangezien hij doof is, maar dat maakt zijn rijkwaliteiten beslist niet minder en samen met zijn tolk kwamen we er prima uit. Tijdens het 3e uur moesten we een goed moment kiezen om binnen te komen voor de verplichte tankstop en kartwissel. Dit ging helaas mis, Ian kwam binnen terwijl er al iemand anders in de pit stond en dus moesten we wachten tot de lamp uit was, dat duurde maar liefst 53 seconden en zo zagen we de 1e plek opeens heel ver uit zicht geraken. Ayrton ging bij ons als 3e en hij reed een uitstekende stint. Met ongeveer 3 tiende per ronde kwamen we weer dichterbij aan WRT Lubeck terwijl we de nummers 3 (een Deens team) en 4 intussen op ruime achterstand hadden gezet. We moesten nog 1 kartwissel maken en die besloten we laat in de race te doen. Ik ging er nog even in en kwam nog dicht in de buurt van Andre Lohse, maar helaas moesten we de overwinning aan hun laten. Een sterke race van onze Duitse collega rijders. Ondertussen hadden Hugo, Selina en Eliano een hele sterke race gereden in de 65kg klasse en die wisten achter Consulting Denmark Junior een hele mooie 2e plaats binnen te slepen.


Op vrijdag was de grote dag van het individuele kampioenschap, zowel de juniorenklasse op 65kg, de senioren categorieën op 80 en 100kg en de 110kg old boys klasse stonden op het programma. Ik ging in zowel de 80 als 100kg klasse rijden en was er helemaal klaar voor. We begonnen met 3 heats in iedere klasse en telkens reden we met alle rijders tegelijk op de baan, dat waren er zo’n 15-20 per klasse. In mijn eerste heats wist ik zowel op 80 als op 100kg te winnen, in de 80kg klasse na een mooie battle met Selina. In de 2e serie heats had ik iets mindere karts en moest ik in de 80kg klasse genoegen nemen met een 3e plek achter Ayrton en Selina terwijl ik in de 100kg klasse 2e werd achter Lars Ole Jens en na een inhaalactie op Selina. De 3e ronde was weer voor mij met 2 overwinningen, waarbij ik in de 80kg klasse de snelste dagtijd verbeterde met een hele goede kart, bij de 100kg klasse werd ik flink op de huid gezet door Lars Ole Jens. Al met al scoorde ik genoeg punten om me in beide klassen als 1e te kwalificeren voor de finale. Dat was lekker, maar de kartloting zou minstens zo belangrijk zijn.


In de 65kg klasse was Eliano de ster van de dag. Hij maakte in alle 3 de heats indruk, 2 keer door te winnen en 1 keer door na een slechte kwalificatie helemaal terug naar voren te rijden. In de finale stond hij constant onder druk, maar hij reed al vanaf het begin heel sterk op de baan van Racehall en liet de overwinning niet in gevaar komen, hij was de verdiende winnaar van dit mooie toernooi bij de junioren. Hugo reed een heel sterk toernooi en als 1 van de jongste deelnemers kon hij constant zijn talent laten zien met mooie races en een respectabele finale waarin hij op een 11e plek finishte! Dat belooft wat voor komende jaren! In de 80kg klasse had ik een prima kart waarmee ik vanaf het begin van de race een klein gaatje kon slaan naar Selina en Ayrton. Zij bleven dicht bij elkaar en achter Ayrton werd er zwaar gestreden. Onder meer Eliano bemoeide zich met de strijd om plek 4, maar na een aantal penalty’s was het uiteindelijk Wojtek Stefaniuk die 4e werd, terwijl mijn vriendin Edyta heel netjes op de 6e plek eindigde. Ik kon me voor het eerst in 4 jaar tijd kronen tot kampioen van de Racehall of Champions, een overwinning waar ik heel erg blij mee was.


Ik was al erg blij met dit resultaat, maar het kon nog mooier, want ook in de 100kg klasse mocht ik vanaf pole position vertrekken. Ik had een gemiddelde kart die ik ook al in een eerdere race vandaag had gehad en werd vanaf de start op de staart gezeten door Lars Ole Jens, Ian Andersen en Selina. Een close race waarbij ik even een gaatje kon slaan, maar dat was van korte duur. Lars Ole Jens kwam terug aansluiten en in de laatste ronden moest ik heel goed opletten dat ik geen misstap maakte. Heel defensief rijden werd niet getolereerd en dus moest ik slim omgaan met de situatie. Ik hoefde gelukkig niet in de verdediging en kon ook mijn 2e titel van de dag pakken, een super mooie bekroning op dit toch al zo mooie kartjaar. Na het winnen van het Indoor Kart World Championship, het British Rental Kart Championship, het Belgian National Championship en het Formula Karting kampioenschap kon ik opnieuw een groot individueel kampioenschap op mijn naam schrijven in 2018. Een hele lading met geweldige prijzen en een grote overwinningskrans mocht ik op het podium in ontvangst nemen. Het was een super geslaagde trip en zeker met de groep waarmee we waren een hele leuke ervaring. Ik kijk al uit naar volgend kartjaar!

Spanish National KWC Qualifier

Ruben komt net te kort voor overwinning in Spanje
Madrid (Sp), 23 december 2018

Nog geen week terug uit Dubai en ik was alweer onderweg naar Spanje voor de volgende grote wedstrijd. Dit keer deed ik net als in het voorjaar mee aan de Spaanse National Qualifier Series voor kwalificatie voor het Indoor Kart World Championship (KWC) 2019 in Charlotte (USA). Ik had me hiervoor al gekwalificeerd, maar vanwege het hoge niveau van deze wedstrijden en de mooie baan in Madrid besloot ik samen met mijn pa naar Madrid te gaan om mee te rijden. Op zaterdag 22 december vlogen we richting Zuid-Europa waar we eind van de ochtend aankwamen en onze huurauto oppikten. Op zaterdagmiddag ging ik trainen en dat was hard nodig, want de baan was aangepast en mijn concurrenten (allemaal Spanjaarden dit keer) hadden flink wat trainingsheats ingeboekt. Het ging lekker, in allebei de richtingen deed ik 2 heats, maar ik kwam nog wel iets te kort op de snelste rijders, waarvan Jon de Valle de beste leek te zijn op dat moment. Na een lekker diner ging ik op tijd naar bed en was ik helemaal klaar voor de titelstrijd op zondag.


We begonnen met een poule systeem waarin je in 4 heats 4 karts afwisselt met 4 rijders. Hierbij plaatsten de snelste 2 van alle 13 groepen zich voor de volgende ronde, plus de 6 snelste 3e plekken gingen ook door. Het was slecht weer vandaag en door wat lichte regen in de ochtend was de 1e verdieping van de baan spekglad en te gevaarlijk om op te rijden. Daarom werd er besloten dat er voor de groepsfase alleen op de verdieping beneden werd gereden. Ik liet me hierdoor niet van de wijs brengen, want ik wist in alle 4 de ronden op een opdrogende baan de snelste tijd te pakken. Het was daarna een tijdje wachten tot de andere groepen klaar waren en ondertussen gingen we richting hotel om even op te frissen. In de knock-out fase bleven er 32 rijders over en die werden door middel van loting aan elkaar gekoppeld. De winnaars van iedere groep konden geen andere winnaar loten, maar vanaf ronde 2 kon iedereen elkaar treffen. Geen ideaal systeem, want als de 2e beste rijders elkaar in ronde 2 of 3 zouden treffen dan zou 1 van hun sowieso al geen kans maken op het podium. We reden nu in omgekeerde richting en met het bovengedeelte erbij.


In mijn eerste 2 ronden had ik het relatief makkelijk tegen Valentin Aparicio en Christian Bartolome en kon ik met groot verschil winnen. In de kwartfinale moest ik het opnemen tegen favoriet Jon del Valle die bij de editie van eerder dit jaar mij nog had afgetroefd door 2e te finishen in de eindstand (ik was toen 3e). Dit keer was ik echter goed bij de les en door enkele goede ronden kon ik hem in beide karts verslaan en ging ik door naar de halve finale terwijl Jon uitgeschakeld was. Voor hem heel zuur, want hij leek zeker een podiumplek verdiend te hebben. Ik ging door tegen Busian Fontan Alcade en kom hem vrij gemakkelijk verslaan om mijn plek in de finale veilig te stellen. Hierin moest ik het opnemen tegen Fernando Lara die Victor Plaza aan de kant had geschoven. Lara was eerder dit jaar 4e achter mij en ook van het WK 2017 (toen ik mijn eerste wereldtitel won op deze baan) kende ik hem goed, we moesten zowel in de halve finale als finale tegen elkaar battelen en telkens won ik. In de eerste omloop was ik nipt sneller, maar in de 2e kart die ik kreeg was mijn ronde niet goed genoeg, ondanks dat ik geen grote fouten maakte op de baan van circa 1 minuut en 7 seconden moest ik het toch afleggen tegen Lara die de titel daarmee veroverde. Een teleurstelling, maar ik kreeg veel waardering voor mijn optreden van de aanwezige Spanjaarden en Fernando Lara verdiende vandaag de overwinning. Ik kon dus wel leven met mijn 2e plek en had in ieder geval weer een ticket voor het WK 2019 in Amerika te pakken. Een dag later ging ik samen met mijn pa Madrid in om net voor kerst nog even te relaxen en op dinsdag vlogen we terug naar Nederland. Al met al een prachtige trip met een prima resultaat op de kartbaan!

24 uur van Dubai

BlueStar beleeft unieke ervaring in het Midden-Oosten
Dubai (UAE), 14-15 december 2018


In 2017 won ik met BlueStar het SWS endurance kampioenschap bij Karting Eupen, als prijs kregen we een gratis deelname aan de 24 uur van Dubai in het jaar erop. Dat was pas in december 2018 en leek dus nog heel lang weg. Echter op 10 december 2018 was het zover, samen met Edyta stapte ik in het vliegtuig richting het Midden-Oosten! Na een uur of 7 vliegen kwamen we aan in de Verenigde Arabische Emiraten, 1 van de zes rijke oliestaten. We hadden besloten om van de trip naar Dubai ook gelijk een vakantie te maken, en dat deden we samen met Gregory en zijn vriendin Eline, Mathias, Yoan en Romano & Mellanie. We beleefden een fantastische week in Dubai en omstreken waar we genoten van tal van activiteiten zoals een spectaculaire speedboot trip langs de skyline van Dubai, een Sahara tour met quad rijden, kameel rijden, BBQ-en in de woestijn, 4x4 rijden en sandboarden in de duinen. Verder bezochten we zowel de oude marktjes in de buitensteden van Dubai als het met wolkenkrabbers overgoten centrum waar er geen einde leek te komen aan de rijkdom. Rond de Burj Khalifa (hoogste gebouw ter wereld) was een imposante show met fonteinen en licht te zien in de avond en op straat reed de ene na de andere supersportauto voorbij. We waren positief verrast door het lekkere en betaalbare eten in de stad. Daarnaast waren onze hotels waarin we deze week verbleven fantastisch en bezochten we ook verschillende stranden, want met 27 graden was het hier in de winter prima strandweer.


Op woensdagavond maakten we voor het eerst kennis met het Dubai kartdrome, een prachtige outdoor baan met hoogteverschil en 390cc Sodi karts. Gregory, Romano, Yoan, Mathias en ik gingen de race met z’n vijven rijden. We hadden allemaal 1 uur training met 1 kart en het was niet makkelijk om gelijk hele snelle tijden te rijden. Ook was niet helemaal duidelijk tot hoever je de limiet van het circuit mocht opzoeken. Op vrijdag en zaterdag was het dan echt tijd voor de wedstrijd. We hadden een eigen pitbox met stoelen en tafel en een tv-scherm waarop we de standen en rondetijden konden volgen. Maar liefst 29 teams stonden er aan de start, een mix van allerlei nationaliteiten was vertegenwoordigd. We begonnen de dag met een training van 80 minuten waarin iedereen een keer moest rijden. Telkens als je de pits binnenkwam moest je van kart wisselen, dus we probeerden vooral om een goede kart te bemachtigen. Dat lukte niet echt, en na afloop van de training stonden we rond plek 10. Er was toen een 9-ronden sprintrace om de startpositie te bepalen voor de 24 uurs, en daarin kreeg Romano het zwaar te verduren. In de eerste ronde kreeg hij na de nodige botsingen voor hem een volledige bandenstapel over zich heen en werd er een herstart gedaan. In de 2e race werden er veel acties bestraft en konden we uiteindelijk 1 plekje winnen.


Hoewel we met een heel sterk team aan de start stonden, hadden we van de race zelf geen torenhoge verwachtingen. Alles was nieuw voor ons op deze baan en er waren veel snelle teams met juist veel ervaring. We merkten dat dan ook in de eerste uren van de race, waarin we gelijk veel achterstand opliepen. Andere teams waren net iets slimmer dan ons in tactiek en hadden wellicht wat meer geluk met de kartwissels. Hierbij kreeg je steeds 1 van de 3 klaarstaande karts en dus was het zaak om goed bij te houden welke karts er in de pits stonden. Dit was niet makkelijk en we maakten hier pas later in de race goed gebruik van. Je moest 24 kartwissels doen en iedere stint mocht maximaal anderhalf uur duren. We verloren in de eerste 8 uur ook gewoon veel tijd omdat we simpelweg nog niet de pace hadden van de topteams, een podiumplek leek buiten bereik en dus probeerden we er het beste van te maken. In het 2e deel van de race kwamen we wel weer sterk terug naar voren, van een positie tussen plek 15 en 20 rukten we op naar de top 10. Daarbij hadden we enkele hele sterke stints waarbij we top 3 tijden op de baan reden. Ik was over mijn eigen stints erg tevreden op mijn eerste stint na. Ik mocht de laatste stint op me nemen en kon hierin de 8e plek veiligstellen. Een resultaat waar we vooraf niet voor getekend hadden maar waar we achteraf wel mee konden leven, zeker gezien het niveau van de andere teams. We kregen de trofee voor beste rookie. Al met al een hele speciale ervaring, hopelijk krijgen we ooit nog de kans om ons resultaat hier te verbeteren!

ZIKK race 5

Moeizame race kost Veersedam-Kastaci punten
Middelburg, 3 december 2018

Op 3 december was in Middelburg de voorlaatste ZIKK race van 2018 gepland en gezien we vanavond in een sterke opstelling waren en met slechts 10 strafseconden, hadden we onze zinnen gezet op een goed resultaat. De start was echter moeizaam, Marcel kwalificeerde op plek 3 en moest in de race met dezelfde kart lijdzaam toezien hoe Joris van Auto Sturm en Eliano van De Looff er als een haas vandoor gingen. We vielen nog iets terug en Marcel probeerde de schade zo veel mogelijk te beperken. Na de 1e wissel had Auto Sturm de 10 seconden extra tijdstraf op ons al ruimschoots goedgemaakt en dus waren we aangewezen op achtervolgen. Dave ging als 2e en had in het begin van de stint moeite, maar kwam daarna beter op stoom. Dennie reed voor Auto Sturm en die reed niet iets harder dan ons. Aan kop van de wedstrijd was het de Looff met Wouter achter het stuur. Op de 3e en 4e plek waren het momenteel Klaver 4 en Mcomm. Ik ging als 3e en had een prima kart, de jacht op de top 3 was geopend. Ik was Mcomm al snel voor bij en kon ook Auto Sturm bijhalen die al een longcut hadden gedaan. Wij waren het snelste op de baan en door de vroegere wissels van Klaver 4 en De Looff kwamen we zelfs even aan de leiding van de wedstrijd.

Virtueel hadden we nu Klaver 4 ingehaald en dus lagen we weer op podiumkoers, met zelfs nog een kleine kans op de 1e of 2e plek. Helaas liet Mats van de Looff Auto Sturm snel voorbij waardoor onze kansen op de overwinning slonken. Mika ging als laatste en werd achtervolgd door Klaver 4 die al een longcut hadden genomen. Omdat we tijd verloren besloten ook wij deze longcut te nemen en zo Mike Bartelen op te kunnen vangen. Dat lukte, maar Mike was duidelijk sneller en met nog een kwartier te gaan begon Mika te verdedigen. Mike Sturm reed ondertussen fier op kop en de maximale score van Auto Sturm kwam niet meer in gevaar, zij deden daarmee hele goede zaken voor het kampioenschap. Mike wist Mika helaas nog in te halen en zo finishten wij voor het eerst dit seizoen buiten het podium, een teleurstelling. De volgende race is over 2 weken, dan weer in de tegengestelde richting.

Formula Karting race 9

Ruben sluit seizoen af in stijl met spectaculaire overwinning
Brussel (Be), 1 december 2018


Met het ingaan van de laatste maand van 2018 zit ook het kartjaar er weer bijna op, hoewel er in december nog een paar mooie races op het programma staan zijn de hoofdprijzen dit jaar verdeeld en mijn seizoen kan zeker niet meer stuk. Dit geld ook voor Formula Karting waarin ik een ongekend seizoen achter de rug heb, een seizoen dat vandaag in Brussel werd afgesloten met de 9e race van het jaar. Brussel was de enige baan op de kalender waar we dit jaar 2 keer kwamen en er was vandaag voor een hele speciale opzet gekozen. Er was een 3-delige kwalificatie van 3, 2 en 1 ronde waarbij steeds 6 mensen afvielen en uiteindelijk de top 8 overbleef voor de shoot-out om pole position. Het regende vandaag pijpenstelen en dus was de baan kletsnat bij de aanvang van de kwalificatie, door sommigen verafschuwd en door anderen geliefd. In de regen rijden in Brussel is iets aparts en ik heb er inmiddels aardig mijn weg in gevonden, ik vond het dus niet erg dat het nat was al had ik een droge race ook prima gevonden. Mijn kwalificatie was goed en we wisselden iedere sessie van kart, uiteindelijk kon ik de laatste ronde een 2e tijd bemachtigen achter Yoan Medart die een hele knappe ronde reed en zichzelf verzekerde van pole position.


Na onze kwalificatie was het eerst de beurt aan de rijders van FK2 om hun race te rijden. Hierin was het Jeroen Vatlet die de race volledig naar zijn hand zette door goed om te gaan met de regenachtige omstandigheden, hij reed knap weg van alle andere rijders. In het kampioenschap was ook het nog spannend, niet voor de titel want Steve Kolela kon voor de 2e keer dit seizoen een race overslaan, hij had zich al verzekerd van de titel. De 2e plaats ging naar Giovanno van de Broek die een heel sterk seizoen had gereden en verdiend op het eindpodium stond. De 3e plek was heel spannend en ging tussen 3 Belgische rijders, waarvan Alexandre Delhez er het beste voorstond, echter hij was er niet bij vandaag. Daarom hadden Dave Singelee en Daan Vanhamme nog een kans om de felbegeerde derde plek te pakken. Daan reed een heel sterk seizoen en had ook nu een goede start maar kwam na een tijdje vast te staan en het duurde lang voordat hij weer op weg kon worden geholpen. Dave reed een solide race in lijn met de rest van zijn seizoen, en uiteindelijk was hij het die er met de 3e plek in de eindstand vandoor ging, een hele mooie prestatie voor deze rijder die al jarenlang mee doet!


Toen was het de beurt aan de rijders van FK1 en de baan was nog nauwelijks opgedroogd. De race was veruit de langste van het seizoen met 70 minuten, waarbij we 2 verplichte kartwissels moesten maken in een window van 40 minuten (de eerste en laatste 15 minuten mocht je niet wisselen). De omstandigheden waren zeer listig en de organisatie deed er nog een schepje bovenop door rookbommen en vuurwerk af te steken op zowel het binnengedeelte als buiten op de baan. In de eerste ronde was Yoan goed weg en werd ik meteen onder druk gezet. Met het naar binnenkomen raakte ik de muur en ging ik achterstevoren op de spekgladde betonnen ondergrond. Ik zag opeens allerlei rijders recht op me af komen, maar gelukkig kon ik de 360 afmaken en weer in de goede richting mijn weg vervolgen. Ik lag hierdoor wel even op plek 6, maar vond snel mijn weg weer naar voren. Er werd hard gereden en na een paar inhaalacties ging Dylan de Wolf er aan kop vandoor. Daarachter kwam ik na een inhaalactie op Mats en Jelle Soeffers weer achter Yoan te zitten. Ik probeerde hem buiten in te halen maar naast de ideale lijn was het nog erg nat en ik gleed door waardoor ik Yoan een stukje mee richting de banden nam. Ik kreeg hiervoor oranje en moest zo Jelle en Yoan allebei weer voorbij laten.


Hierdoor had Dylan inmiddels al een mooie voorsprong opgebouwd, toen ik de mannen opnieuw voorbij was, was het gat met Dylan al zo’n 12 seconden. Het was echter een lange race en dus gaf ik de hoop nog niet op, ik reed ongeveer gelijke tijden maar wist dat we allebei nog 2 kartwissels moesten gaan maken. Met nog zo’n 35 minuten te gaan ging ik voor mijn eerste wissel en ik had een redelijke kart te pakken. Cedric zat achter mij, hij had vroeger gewisseld en had een goede 2e kart waardoor hij virtueel gewoon mee streed om het podium. Hij dook achter mij naar binnen om de 1e kart van Dylan te pakken, en een ronde later ging ik ook om zijn kart over te nemen. Dit pakte goed uit want ik kwam weer voor Cedric de baan op, en toen Dylan zijn laatste stop had gemaakt, liepen we met z’n tweeën hard in. Het gat was nog zo’n 10 seconden maar na een ronde of 10 zaten we erbij. Dylan verdedigde zijn positie knap, maar op de binnenbaan wist ik via een droger stukje circuit via de buitenkant de leiding te pakken. Mijn geluk was dat Cedric niet meteen mee kon en dus was ik gevlogen. Omdat Dylan zijn 2e plek verdedigde had ik meteen een gaatje en ondanks de turbulente openingsfase ging ik af op de overwinning.


Cedric wist in de slotminuten nog knap de 2e plek veilig te stellen waardoor Dylan 3e werd. Mijn 8e overwinning dit seizoen was een feit, en misschien wel een van de mooiste! Ik had 8 van de 9 races gewonnen en daardoor had ik de maximale score van 280 punten te pakken, een ongekend seizoen wat ik lastig ooit nog zal kunnen evenaren! Ik mocht de grote kampioenschapsbeker in ontvangst nemen van organisatoren Raoul en Luciano die reeds grote plannen klaar hebben staan voor volgend seizoen! De strijd om plek 2 en 3 op het eindpodium ging tussen Mats en Yoan en die werd nipt in het voordeel van Mats beslist, een mooi eindpodium dus!

De Eindstand van Formula Karting Rental Championship 2018