Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Polish Indoor Kart Championship

Ruben voor 4e jaar op rij op eindpodium PIKC
Szczecin, 29&30 april 2017

Een absolute klassieker op de kartkalender, het PIKC bestaat nog maar sinds 2012 maar is in rap tempo uitgegroeid tot één van de meest populaire indoor kart events van het jaar. Het is een combinatie van een prachtige accommodatie inclusief restaurant en hotel, relatief kleine kartverschillen, goedkope prijzen en een heel mooi concept van verschillende sprintraces in 1 weekend tegen de betere rijders van Noord Europa. En er zijn natuurlijk ook weer tickets te winnen voor het Kart World Championship 2017 in Madrid, Spanje eind juli. Waar enkele jaren geleden de meeste mensen op vrijdag eind van de dag aankwamen, vertrokken veel rijders met aanhang nu al op donderdagochtend of zelfs woensdag om er een echt uitje met lekker veel training van te maken. Toen ik op vrijdagochtend 28 april samen met mijn ervaren kartmaat Corné Snoep in de auto stapte richting Polen waren er in Szczecin al aardig was Poolse Zloty’s stukgeslagen op het asfalt of in het uitgaansleven van deze mooie stad door veel van de deelnemers aan het PIKC. Ik reed op vrijdagavond 3 heats in normale richting en 2 in omgekeerde richting en dat zou voldoende moeten zijn om de snelheid weer op te pakken. Silver Hotel & Gokart Centre is een plaats waar ik altijd enorm graag kom, zeker ook omdat de resultaten altijd goed waren (in 2015 won ik het PIKC) maar toch zijn de karts zeker niet mijn favoriete.

170430 pikc ruben start

Een grote groep Nederlanders en Belgen was traditiegetrouw present in Polen en op vrijdagavond zat de sfeer er al goed in, tussen de trainingen en de briefing door werd er al gretig gebruik gemaakt van de sauna en het zwembad bij de kartbaan! Op zaterdagochtend gingen we van start en gelijk een kraker, want de complete top 4 van vorig jaar zat in de eerste groep en dus kon ik het meteen opnemen tegen de man die al jaren als topfavoriet wordt gezien in Polen, de Duitser Sebastian Papke! Mijn kwalificatie was niet super en dat zorgde voor een 7e startplek, de verschillen zijn zo klein en dus wist ik dat het een lastige race zou worden aangezien het maar 20 korte rondjes zijn. Maar de race ging heel goed, ik kon veel mensen inhalen en een aantal dook voor mijn neus de pits in, waardoor ik zelfs jacht kon maken op de runner up van vorig jaar, de Duitser Christian Wolf die nu op kop reed. Met een hele goede pitstop in de voorlaatste ronde kwam ik tot op 1 kartlengte en in de allerlaatste ronde kwam ik erbij en in de laatste bocht vond ik het gaatje en won ik de race. Wat een mooie start van het kampioenschap en ik was blij met de snelheid! Daarna was het lang wachten maar dat is tijdens het PIKC nooit een straf want er is genoeg te doen en altijd zijn er wel bekenden aan het racen die je kan aanmoedigen. De Nederlanders boekten wisselende resultaten maar het was mooi om de strijdlust en het fanatisme te zien, en niet alleen bij een wereldtopper als Rico maar net zo goed bij de kleinste mannen, de dames en de junioren!

170430 pikc ruben achter

Er werden foutjes gemaakt met inhaalacties en veel fouten in de pits, maar er waren ook fantastische inhaalacties en tactische hoogstandjes! Mijn 2e race was een lastige want ik had een kart die wat trekkracht te kort kwam. Ik kwalificeerde me wel op plek 3 en kon vervolgens de aanval inzetten op de snelle Duitsers Dennis Höller en Maxi Siese die ik allebei kon inhalen. Thom zat wel op mijn bumper en in de voorlaatste ronde met het uitkomen van de pit probeerde Höller mij in te halen, dit mislukte maar koste wel zoveel tijd dat Thom er net voor kwam. Een kleine teleurstelling aangezien ik hier een mogelijke overwinning liet liggen, maar met deze kart wel een uitstekend resultaat. Thom maakte indruk met 2 overwinningen bij de senioren op dag 1, net als Rico die ook bij de junioren overwinningen verzamelde en Mellanie die 2 keer 2e werd op dag 1. Mika en Selina scoorden beiden een 2e plek op dag 1, terwijl de oude meester (met alle respect) Corné zijn eerste podiumplek binnenhaalde ten koste van Rico. Bram, Lorenzo, Danny en Detlef misten net het podium maar maakten nog wel kans op een plaats in de halve finale. Mijn 3e race was ook heel spannend, na race 1 in normale richting en race 2 tegendraads gingen we weer de normale richting uit en dit keer greep ik wel de pole position. Het was deze race knokken met de rappe Belgen van Traxxis, collega Peter Neefs en de nummer 5 van vorig jaar Bjorn Vermeulen. Verder zat ook de Zwitser Silvan Tomasi er goed bij. Na een mooie race kon ik op tactiek wel de overwinning, binnen hengelen, een top score op dag 1 dus waarmee ik achter de Duitser Lars Ole-Jens (3 overwinningen) en voor mijn teammaat van de prachtige overwinning in de 24 uur van Brussel van vorige week, Mathias Grooten, op een 2e plek in de stand stond. De medailles van dag 1 werden uitgedeeld en in het zwembad of in het restaurant werd volop nagekaart over de eerste dag.

170430 podium dames

Bij de junioren was het naast Rico ook Thom die een overwinning kon pakken. De andere junioren vanuit Nederland waren Wouter, Eliano, Tess, Mike, Guillermo en Jarno (streed ook nog bij de senioren mee!) die allemaal heel dicht bij het podium kwamen en hun snelheid lieten zien, maar het niveau lag hoog en ze kregen het van de Poolse rijders niet cadeau.

170430 pikc jeugd

Op dag 2 waren heats 4 en 5 van alle rijders gepland en terwijl sommige deelnemers nog hun roes uitsliepen in hun bed ging Corné er in de eerste heat met een mooie overwinning vandoor. Ik kon in mijn 4e heat beslag leggen op opnieuw een 2e plek. Ik kon de Pool Artur Pel nog wel verslaan maar Mathias Grooten was mij deze race net te snel af. In race 5 stelde ik weer orde op zaken, met mijn 3e overwinning uit 5 races inclusief snelste ronde en pole position stelde ik me nog steeds nadrukkelijk kandidaat voor de titel. Met een 2e plek als schrapresultaat liet ik zien dat ik ook in de mindere karts kon presteren en ik was klaar voor de halve finales. Podiumplekken waren er verder nog in ronde 4 en 5 voor Mellanie (P2), Selina (P2), Mika (P2), Deltef (P2), Corné (ook nog P2), Lorenzo (P3), Thom (P3) en Bram (P3). Ook zij konden een hele mooie medaille toevoegen aan hun collectie.

170430 pikc podium algemeen

In mijn halve finale had ik dezelfde kart als in heat 5, we gingen nu wel weer de andere kant op, dat kon bij sommige karts best wat verschil maken, maar ik was blij met mijn kartloting. Het leek voor de titelstrijd nog te gaan tussen een vijftal rijders, Mathias en ik en de 3 Duitsers Papke, Ole-Jens en Siese. Ik kwalificeerde me als 3e en maakte jacht op de 2 rijders voor me, dat waren Rico op 2 en de beste Pool van dit weekend, Michal Grzyb op kop. Eerst kon ik Rico inhalen en daarna ook Grzyb, terwijl Rico toen al naar binnen dook. We reden beiden hele strakke tijden en grappig genoeg net als de vorige 2 jaar was het een strijd tussen Rico en mij om de winst in de halve finale. In tegenstelling tot de vorige 2 keer was ik het nu die er met de overwinning vandoor ging, door hele constante tijden en een uitstekende pitstop pakte ik hele belangrijke punten waarmee ik door mijn 4e overwinning van het weekend naar de leiding in het klassement ging! Rico haalde door zijn 2e plek ook de finale en dat kon ook gezegd worden van Mellanie die als 3e Nederlander in de top 10 mocht aantreden voor de finale, wat een sterk weekend reed zij! Door een 2e plek in haar halve finale kon ze zich alvast kampioen bij de dames noemen. Corné kon net als in 2014 de titel van beste Master (35+) op zijn conto schrijven!

Foto’s met dank aan: Susi Trauernicht

170430 pikc nederland (1)

De juniorenfinale was heel spannend, de Polen Dawid Klarman en Jakub Ziobro bestookten Rico aan alle kanten, maar Rico hield zijn hoofd koel en de pole position en een 2e plek in de finalerace was voldoende om na 2015 zijn 2e titel bij de jeugd te winnen, super sterk en heel knap om weer de favorietenrol waar te maken!! Toen de kwalificatie voor de grote finale: alle rijders 1 hotlap in dezelfde kart. Het was zoals ieder jaar een kwestie van honderdsten en de lat werd hoog gelegd door mijn voorgangers, ik moest als laatste en kwalificeerde op een 3e plek, 1 honderdste achter Papke en 6 honderdste achter Siese die daarmee 2,5 punt extra pakte, terwijl Papke en ik nog 1,5 respectievelijk 0,5 punt kregen. De kartloting was al gedaan en deze speelde uiteraard, hoe klein de verschillen ook, weer mee. De 2 beste karts waren geloot in het achterveld en dus wachtte een bloedstollende strijd. Het draaide weer uit op een strijd van de 5 man die al het hele weekend er iets bovenuit staken. Het was Mathias die als eerste ging pitten, gevolgd door Ole-Jens (vanaf plekken 4 en 5). Ik reed in de top 3 nog op de bumper van Siese en Papke toen de regerend kampioen naar binnen dook. Toen ik in 2e ronden het gaatje naar Siese kon dichten had ik goede hoop om de finale te kunnen winnen. Mijn kart had echter extreem veel onderstuur in bochten naar links, en toen ik halverwege de race de leiding in de wedstrijd van Siese overnam, verloor ik wat terrein op Papke. Mathias zat nog een stukje achter Papke en omdat Siese ook ging pitten en een mooi richtpunt had in Ole-Jens (hij viel terug tot achter hem) zag ik geen voordeel in langer doorrijden. Ik kwam naast Mathias en Ole-Jens weer de baan op, maar zat aan de buitenkant en viel zo virtueel terug naar plek 4 in de race net voor Siese. Mijn inhaalactie op hem voor de wissel had me toch wat tijd gekost en de titel leek nu lastig. Ik kon de mannen voor me net niet bijhouden, in de 3 linkerbochten verloor ik veel terrein en met de 4e plek hoopte ik de 2e plek in het kampioenschap te hebben gepakt. Dit was echter niet het geval, want in mijn slipstream had Siese nog de snelste raceronde gepakt en pikte daarmee op een half puntje de 2e plek in het eindklassement van mij in en zo werd ik 3e. Eventjes balen, maar niet veel later kwam wel het besef dat een 4e jaar op rij podium hier gewoon heel erg goed is en met de resultaten van dit weekend kon ik daarom zeker leven. Wat mij betreft weer een heel geslaagd event en qua organisatie en tijdschema zat het wederom top in elkaar, complimenten aan organisatoren Bartek Malutko en Remik Drzazga en op naar PIKC 2018.

170430 pikc groep (1)

Trainingsstage Madrid

Ruben in Spanje om WK baan te verkennen
Madrid, 25 & 26 mei

Op donderdag 25 mei vloog ik vanaf Brussel richting Madrid om daar een tweetal dagen te gaan trainen op de WK baan voor aankomende zomer. Eerder die week waren Rico en Mike Dijkgraaf ook al aangekomen in Spanje om te trainen. Op donderdag reed ik mijn eerste heats onder een stralende zon die de temperatuur deed stijgen tot wel 37 graden, enorm warm maar goed om alvast te wennen aan de omstandigheden met het oog op het WK. De baan was heel erg gaaf en de karts behoorlijk snel, niet veel langzamer dan de schakelkarts van vorig jaar zelfs. De baan is grofweg op te delen in 2 stukken, boven en beneden, waarbij het deel boven geen asfalt ondergrond heeft maar beton, en dit was enorm glad, zeker in de eerste heats van de dag. Er waren op dit moment nog maar 5 wedstrijdkarts rijklaar en die hebben Rico en ik allemaal geprobeerd. Rico was super snel en ik moest alle zeilen bijzetten om bij hem in het spoor te blijven, op de 1e dag had hij wel wat trainingsvoorsprong maar op dag 2 kwam ik al aardig dichtbij.

rico ruben madrid

Er waren ook enkele Spanjaarden aan het trainen, misschien wel de 2 snelste, Jose Burillo en Jorge Suarez die beiden vorig jaar ook heel snel waren in Italië. Zij konden onze snelheid zeker nog niet evenaren, wat ons wel het gevoel gaf dat we goed bezig waren. De Spanjaarden waren onder de indruk en ze waren ook allemaal enorm gastvrij. Zo was er naast de trainingen ook ruim tijd om te genieten van de zon, zwembad en BBQ met heel veel lekker eten bij een aantal Spaanse vrienden van Mike en familie. Al met al was het een zeer nuttige en ook heel erg leuke trip naar Spanje, ik kijk enorm uit naar het WK dat hier eind juli zal plaatsvinden.

madrid prr

24 uur van Brussel

Ruben en Mathias presteren het onmogelijke!
Brussel, 22&23 april 2017

Een wereld ging voor mij open in april 2010, samen met 3 gevestigde namen uit de top van het indoorkarten mocht ik mee gaan doen aan de 24 uur van FKI Brussel. Voor het eerst reed ik op deze speciale indoor/outdoor baan en meteen in een topteam. Al een aantal jaar was ik actief in allerlei kartwedstrijden maar wat ik dat weekend meemaakte was toch weer van een andere orde. Endurance races hebben altijd iets speciaals, en het was in deze race dat ik mijn normen en standaarden een stukje heb verlegd. Opeens waren stints van 2 en een half uur de normaalste zaak van de wereld, voor piepen of klagen was geen plaats, er moest gepresteerd worden en de inspanningen werden beloond. Samen met Bart van de Vel, Nikki Swannet en Mathias Grooten won ik de 24 uur, in zo’n topveld een uitslag om van te dromen. 5 jaar later toen ik deze race voor de 2e keer won in 2015, besefte ik veel meer dan in 2010 hoeveel een overwinning in de 24 uur van FKI eigenlijk waard was, in de tussenliggende jaren had ik wisselende successen geboekt en bleek het niveau altijd hoog en bleek ook dat deze race winnen bepaald geen gemakkelijke opgave is. Het was ook rond 2015 dat het idee opkwam om samen met Mathias deze race eens met z’n tweeën te rijden. Van een gekscherend idee naar het inbeelden van de kick om het onmogelijk geachte te doen. Het inschrijfgeld was vaak een barrière maar eind 2016 besloten we definitief om er in 2017 eenmaal vol voor te gaan, maar dan ook echt vol.

170423 24h team

Op 22 april was het dan zover, de voorbereidingen waren getroffen en we stonden aan het begin van één van de meest uitdagende races uit onze kartloopbaan. Voor mij was deze uitdaging aangaan op dit moment eigenlijk alleen een optie met Mathias, zijn uithoudingsvermogen, mentale kracht en zijn snelheid vormden een combinatie die nodig was om een gooi te kunnen doen naar het podium met 2 rijders. Want eerlijk is eerlijk, uitrijden zou al een hele mooie prestatie zijn, maar eigenlijk was het podium ons enige doel en iedereen weet dat op het podium er 1 plek is die toch net even wat mooier is dan de andere 2. We hadden ons dit weekend naast de baan wel versterkt met onder meer Robin Borremans, Bluestar teamgenoot die bereid was om ons het hele weekend te helpen met coaching en tactiek zodat wij ons na het rijden zo goed mogelijk konden richten op ontspanning en herstel. We hadden vooraf geen concrete verdeling gemaakt van de rijtijden en de stints omdat we dit tijdens de wedstrijd zelf wilden bekijken aan de hand van hoe fit we ons nog zouden voelen. We wilden voorkomen dat we ons in het eerste deel van de race met hele lange stints al kapot zouden rijden, maar anderzijds is met kortere stints het gevaar van te korte rustpauzes aanwezig.

170423 24h mathias

Hoe dan ook, dat het afzien ging worden was wel duidelijk, misschien mentaal zelfs nog wel meer dan fysiek. De concurrentie was ook niet van de minste, Bluestar 2 reed met louter wereldtoppers, Hola Lulu was één van de te kloppen teams, en dan was er ook nog het team van DWT met een viertal toppers aan de start. In de training reden we beide richtingen van de baan, want we zouden ’s nachts van richting wisselen. De baan was nog nat en uiteindelijk besloten we om Mathias de kwalificatie te laten rijden. Onze eerste kart was niet heel geweldig, dus deden we dit gewoon op 80kg en Mathias wist hier een 3e plek uit te slepen. 6 uur moest er op minimaal 90kg gereden worden, de rest op minimaal 80kg. Mathias moest ook de start van de race voor zijn rekening nemen en de eerste stint verliep zonder problemen, we bleven in de top 5 al had Mathias wel veel last van blaren nadat hij met een nieuw paar handschoenen had gereden, wat dat betreft geen lekker begin van de race. We moesten 10 kartwissels en 10 rijderswissels doen en dus waren het stints van zo’n 2 uur en 10 minuten. Na de 1e wissel ging ik meteen rijden en ik kon me in de volgende 2 uur meteen opwerken naar plek 2 achter DWT. Ook ik deed een stint van ruim 2 uur en toen ging Mathias weer verder, meteen op 90kg want nu kwam er een prima kart aan. Onze tactiek was duidelijk in zoverre dat we de beste 3 karts wilden gebruiken voor de 6 uur op 90kg omdat we daarmee dan het minste zouden verliezen. Dit bleek ook wel toen Mathias op 90kg alsnog één van de snelsten op de baan was en we dus hele goede zaken deden.

170423 24h ruben

Met het vallen van de avond ging ik beginnen aan een wat langere stint, waar ik in 2010 nog opkeek tegen een goede 2 en een half uur rijden, was nu een relais van 4 uur en 30 minuten al geen uitzondering meer. We namen het initiatief in de wedstrijd over en ik had een hele strakke dubbele stint, ik stapte rond middernacht uit en Mathias had even kort kunnen slapen, ik voelde me nog relatief fris. Kort voor het einde van mijn stint gebeurden er nog iets opmerkelijks. Eerst viel het licht uit en was het opeens pikkedonker op de baan. Enkele teams verminderden fors van snelheid, maar ik besloot vol door te rijden en daarmee wel een groot risico te nemen, want het zicht was heel beperkt. We wonnen hiermee wel 2-3 seconden per ronden op bijvoorbeeld Hola Lulu voor zo’n minuut of 5 toen het licht weer aan ging en de race gewoon verder ging! We waren constant iets sneller dan de concurrenten in dezelfde karts en dat gaf hoop, maar we wisten ook dat de zwaarste uren nog zouden gaan komen. Terwijl ik voor de 2e keer deze race op de massagetafel ging bij de kinesisten, wisselde Mathias en co van richting, een primeur tijdens de 27-jarige geschiedenis van de 24 uur van FKI, en wel op zo’n manier dat niemand er tijd mee won of verloor, een mooi voorbeeld dat bijvoorbeeld ook in Eupen toegepast zou kunnen worden!

170423 24h podium

Dat betekende dus dat we halverwege waren en we hadden inmiddels ruim 2 ronden voorsprong. Verschillende weddenschappen of we het al dan niet zouden vol houden waren inmiddels afgesloten. Mathias reed weer op 90kg in één van de betere karts en daarom moesten we na 2 uur en 10 minuten wel weer wisselen. In mijn volgende stint merkte ik vervolgens wel dat de vermoeidheid al begon toe te slaan. Na stint van bijna 4 en een half uur had ik weinig hersteltijd gehad en ik voelde de kracht in mijn armen en handen afnemen, en het was nog zo lang. Ik reed nog wel goede tijden maar een tikkeltje minder constant, ik twijfelde een beetje of ik het nog wel zag zitten. Het begon een beetje te regenen en toen ik het stuur aan Mathias, die net voor het instappen nog over had moeten geven, over had gedragen, wilde ik snel wat eten en zo snel mogelijk gaan slapen. Ik vroeg aan de mannen van Bluestar of ze me wakker konden maken als het nodig was. Een uur of 2 kon ik slapen en ondertussen had het nog even goed doorgeregend. Ik werd wakker gemaakt toen Mathias zo’n 3 uur had gereden en ik voelde me wonder boven wonder weer een stukje beter en gooide enkele pijnstillers, zakjes suiker en een blikje energy drank naar binnen. Net als tijdens de 3e stint deed ik (zeer uitzonderlijk) een nekbeschermer om en nog dikke trui aan om de pijn minder te voelen. Dit moest me weer door de volgende stint heen helpen. Mathias stapte uit en schreeuwde in mijn helm, ‘blijven pushen, blijven pushen’. Nog een beetje extra motivatie en het ging weer lekker, met het opkomen van de zon kreeg ik er zelfs weer een beetje lol in en hield ik de 2 ronden voorsprong intact, en dit bleef ook bij de concurrenten niet onopgemerkt.

170423 24h champagne

Ongeveer 4 en een half uur was er nog te gaan toen Mathias weer verder ging. Bij mij begon het geloof in de overwinning langzaam weer te groeien, al was ik wel wat misselijk. DWT bleef nog wel in de buurt, ze kwamen weer op anderhalve ronde en wij moesten nog een uur en driekwartier op 90kg rijden en ook nog een rijderswissel extra doen. Ik ging de laatste stint op 90kg doen en langs de kant werden we fanatiek aangemoedigd, dit was zeer welkom. Filipe Vieira reed bij DWT en liep heel langzaam in, maar ik kon hem op afstand houden. Zodra we de 6 uur rijtijd op 90kg hadden aangetikt kwam Mathias erin en door de wissel slonk onze voorsprong tot slechts 35 seconden! We zaten er allebei behoorlijk doorheen, maar bizar genoeg konden we toch nog hele competitieve rondetijden blijven noteren. Een memorabele overwinning lonkte. Na 24 uur was het dan echt geschiedenis, met 2 rijders wonnen we de 24 uur van Brussel, een waanzinnige prestatie die door velen voor onmogelijk werd gehouden. De waardering die we kregen was zeer, zeer bijzonder en de mooiste overwinning uit mijn kartcarrière was een feit. DWT kwam op 38 seconden als 2e over de streep terwijl Bluestar 2 op 5 ronden van ons Hola Lulu met een ronde had afgetroefd. De champagne mocht nu rijkelijk vloeien en met onze laatste krachten tilden we de beker op boven ons hoofd, we hebben het geflikt al moest het besef nog binnendringen. De uren (en dagen) die volgden waren iets minder prettig en stonden in het teken van herstel, maar voor deze keer was het alles meer dan waard, de smaak van voldoening en tevredenheid ging de pijn ver te boven. Iedereen die ons geholpen heeft, de toeschouwers en onze Bluestar teamgenoten en niet te vergeten de sponsors Kinepolis en Foamzoo wil ik bij deze nogmaals hartelijk bedanken!

Foto’s met dank aan Serge Coppieters

170423 24h mathias en ruben

Formula Karting race 3

Ruben & Rico domineren time attack
Delft, 25 april 2017

De 3e race van Formula Karting 2017 was op Nederlandse bodem bij Raceplanet Delft. Vandaag stond een time attack op het programma, waarbij het alleen maar draait om tijd en een klassement per kart. Op de gekoppelde baan in Delft die 3 verdiepingen telt was een zeer uitdagend parcours aanwezig om het tegen elkaar op te nemen. De karts waren niet allemaal in goede staat, maar gelukkig maakte de kartverschillen vandaag niet uit aangezien je telkens werd afgezet tegen 9 andere mensen die in dezelfde kart hadden gereden. In 8 verschillende heats en karts moest je in pak hem beet 6 ronden een goede tijd zien neer te zetten. Niet makkelijk om op een baan van ruim 80 seconden een foutloos rondje neer te zetten. De baan lag mij heel goed, ik kon scherpe tijden neerzetten en gedurende de dag werd steeds meer duidelijk hoe je ervoor stond. Het leek uit te draaien op een strijd tussen Rico en mij aangezien we halverwege in al onze karts de snelste waren. We hadden helaas maar 2 karts gemeen, waarvan 1 mijn allereerste was. Omdat deze heat toch iets langzamer leek wist ik dat ik het in de andere kart moest goedmaken. Dit lukte en aan het einde van de dag werden we beiden ook nog een keer verslagen in een andere kart, waardoor we beiden met 6 eerste, 1 2e en 1 3e plek eindigden. Ongelooflijk close en er werd beslist om de snelste tijden van de 2 karts die we samen hadden gehad te nemen om de doorslag te geven. Dit viel op 5 honderdste in het voordeel uit van Rico! Even balen voor mij, maar ik had een super dag achter de rug en ik kon dan ook tevreden zijn met eindelijk mijn 1e podium van het seizoen. Selina was ook heel de dag erg sterk en ging er met de 3e plek vandoor. Mathias was snel aan het einde van de dag maar kwam te laat op gang op het podium nog te pakken. Hij staat nu 2e in het klassement achter Rico en voor mij, want door dit resultaat spring ik opeens naar 3. Echter is mijn achterstand op koploper Rico wel al fors gezien zijn 3e overwinningen op rij! De volgende race is op de mooie baan van Poperinge in België.

170425 formula karting

ZIKK race 10

Veersedam loopt averij op in titelstrijd
Middelburg, 10 april 2017

Op maandag 10 april was de 10e wedstrijd in het ZIKK-seizoen 2016/2017. Met de overwinning van de vorige race op zak weet je altijd dat er een lastige race te wachten staat, en dit was vandaag voor ons niet anders. Marcel was er niet bij en dus was onze line-up vandaag Cuma, Leroy, Mika en ik. Cuma deed de kwalificatie en had hierin moeite met de kart, we kwalificeerden in de middenmoot en moesten dus meteen een inhaalslagje gaan maken. Cuma deed dit wel weer heel sterk, hij werkte zich tijdens de stint op naar plek 2 en alleen Haarbosch met Danny reed nog voor ons. Na de 1e wissel vielen we zoals verwacht ver terug, met 30 seconden aan je broek is het weer opnieuw beginnen en Leroy ging als 2e. Hij kende een hele moeizame stint, we konden niet veel goedmaken en lagen rond de 7e plek. Bij de 2e wissel moesten we een risico nemen, te lang wachten was geen optie maar we moesten ook oppassen om geen matige kart te pakken. Dit gebeurde uiteindelijk wel, en ik moest in een middenmotor gaan proberen om terrein terug te winnen. Ik kon Patrick van Klaver 4 vrij snel inhalen en maakte veel goed op de nummers 3, 4 en 5. Haarbosch reed ver voor de rest en ook de Looff was sterk, deze 2 teams leken out of the picture maar we wilden nog niet opgeven voor het podium. Dit bleek echter te hoog gegrepen voor vandaag.

Mika ging als laatste maar kende ook niet zijn beste stint van het seizoen, vanaf plek 6 hadden we de nummers 4 en 5 nog wel in het vizier, maar echt de trekker overhalen konden we niet. Tot overmaat van ramp werden we ook nog een dwarsgezeten door Rico die het nodig vond om na het op een ronde zetten van Mika, de handrem even flink aan te trekken en ons flink was seconden te doen verliezen. Niet bepaald sportief, maar de wedstrijdleiding besloot het reglement hierin niet te erkennen en liet Haarbosch er met een waarschuwing vanaf komen. Klaver 4 kon hierdoor onze 6e plek nog afpakken en zo draaide het uit op een teleurstellende race. Auto Sturm pakte achter Haarbosch en De Looff de 3e podiumplek en verstevigen daarmee weer hun 3e plek in het kampioenschap. Een schrapresultaat voor ons, en we konden deze vooral aan onszelf wijten vandaag, we waren niet snel genoeg en zullen de komende 3 races beter moeten doen om onze voorsprong van nu 7 punten in het klassement weer verder uit te breiden.

Belgian National Championship

Ruben komt net tekort voor podium na sterk weekend
Dolhain, 1&2 april 2017

De tweede editie van het Belgian National Championship (BNC) werd verreden in het eerste weekend van april 2017. Organisatoren en oud-wereldkampioenen indoorkarten Mathias Grooten en Gregory Laporte hadden er veel aan gedaan om een hele betaalbare en goede KWC qualifier van hoog niveau neer te zetten. Daar waren dan ook zeker 60 deelnemers op afgekomen die in één van de 2 klassen (junioren en senioren) gingen strijden voor de titel en de KWC tickets. Op zaterdag werden er door iedereen 5 races verreden met telkens een hotlap kwalificatie en vervolgens een sprintrace met verplichte pitstop en shortcut. In mijn eerste race kwalificeerde ik me als 2e maar ging het direct in het begin van de race mis. In een poging om leider Benjamin Kaivers in te halen, schoot ik de bocht ietsje voorbij waardoor we uitkomen bocht 3 man breed kwamen te rijden. Helaas werd ik hierdoor naar buiten geduwd en vastgezet onder de banden. Een race incident waar niemand voor werd bestraft, maar dit koste me wel de wedstrijd en dat was geen lekker begin. Gelukkig mocht je 1 van de heats schrappen en dus was het blik op de volgende race. In race 2 had ik een moeilijke kart, maar door een goede race wist ik er nog wel een 3e plek uit te slepen achter Mats de Jong en Thom van Dijk.

170401 bluestar dolhain

Het deelnemersveld was sterk en ook bij de junioren werd er op het scherpst van de snede gereden. Met een grote afvaardiging van Spaanse rijders en ook deelnemers uit Engeland en Duitsland was het een internationaal gebeuren. In de 3e race moest ik het opnemen tegen de Belg Sebastiaan Vanschoonwinkel en de Duitse topper Dennis Höller. Sebastiaan pakte pole position maar in de race kon ik hem inhalen en werd het een strijd tussen mij en Dennis die een net wat beter kartje had dan mij en weinig fouten maakte. Na de pitstop kwam ik voor hem de baan op, maar hij had nog een shortcut achter de hand waarmee hij me nipt naar de 2e plek terugverwees. Ook in race 4 kon ik nog niet het hoogste schavot van het podium beklimmen, in een hele leuke race wist Opnithi Puyato mij net af te troeven voor de overwinning, maar met 2 2e plaatsen en een 3e plek was ik nu wel flink aan het klimmen in het klassement! Ik zat echter te loeren op mijn 1e overwinning en die kwam er dan toch nog op dag 1. In race 5 pakte ik de pole position en moest ik het duel aangaan met Bjorn Vermeulen van Traxxis. Omdat ik mijn shortcut eerder nam was het vooral een duel qua rondetijden, wat ik uiteindelijk op constantheid net kon winnen, een hele lekkere overwinning, en na matige start stond ik toch weer als 7e in de voorlopige tussenstand.

170402 bnc ruben 1

Op zondag was alleen de halve finale en de finale nog te rijden. Mats de Jong leek de grote favoriet aangezien hij al zijn 5 (!!!!!) races had gewonnen tot nu toe. Op zondag pakte ik mijn eerste bommetje en hiermee pakte ik overtuigend pole position met Mats achter me. De race verliep soepel en ik was de eerste die Mats dit weekend kon verslaan, ik maakte een sprong naar plek 4 in de stand. De finale was een bijzondere opzet, geen race, maar 10 hotlaps in 10 karts met de 10 beste rijders. De uitslag was alles bepalend, ware het niet dat je positie in de stand bepaalde hoeveel straftijd je zou krijgen. Plek 2 kreeg een tiende opgeteld bij de eindtijd, P3 2 tiende enzovoort. Als 4e had ik dus 3 tiende achterstand op koploper Mats. Mijn finale ging niet zoals gehoopt, mijn kwalificaties waren het hele weekend heel sterk, maar net op dit moment liepen de hotlaps niet lekker en kon ik niet het verschil maken zoals ik had gewild. Het was duidelijk dat Mats en Rico er bovenuit staken, en door Mats zijn voorsprong in het klassement ging hij er met de BNC-titel 2017 vandoor, een heel sterk weekend van hem! Rico was verdiend 2e, en om plek 3 was het enorm spannend tussen Thom van Dijk, mijzelf, Romano Franssen en Benjamin Kaivers. Op enkele honderdsten viel dit in het voordeel uit van Benjamin, die het geluk had van de straftijd die in zijn voordeel was. Ik eindigde op enkele duizendsten achter Romano als 5e. Voor het eerst in 12 KWC qualifiers sta ik niet op het podium, zeker een teleurstelling, maar over de races die ik gereden heb ben ik zeker heel tevreden. In de finale heb ik het podium op een tiende laten liggen, maar dat is ook onderdeel van het spel. Felicitaties aan de kampioenen, naast Mats mocht Bastien Cabrera zich kronen tot kampioen. Bij de jeugd was hij net wat sterker dan Nederlandse Dutch Value rijders Eliano de Vos, Jarno Hermans en Mike Dijkgraaf, allemaal sterk gereden! Complimenten aan Mathias en Gregory voor een uitstekende 2e editie.

170402 bnc podium (1)