Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Indoor European Kart Challenge

Ruben rijdt fantastisch weekend maar verspeelt titelkansen in shoot-out
Middelburg, 17/18 februari 2018

De tweede editie van de Indoor European Kart Challenge maakte heel wat los in de indoorkart wereld. Al weken van te voren was duidelijk dat er een enorm sterk startveld naar Indoor Karting Middelburg zou komen om te strijden voor de titel en hele mooie geldprijzen die ongekend zijn voor onze relatief kleine en voor veel mensen onbekende sport. Veel toprijders van de afgelopen WK’s waren aanwezig en vanaf woensdag 14 februari kon er al getraind worden op het aangepaste circuit. In totaal kwamen er zo’n 100 rijders aan de start uit alle uithoeken van Europe en zelfs 2 toppers uit Colombia maakten de oversteek over de oceaan om deel te nemen. Ik had mijn zinnen gezet op een topklassering aangezien Middelburg nog steeds een baan is waar ik heel graag rijd en waar ook mijn roots liggen. Wat ik vooraf al wist werd tijdens de trainingsdagen nog eens bevestigd, de tijden van de toprijders lagen heel erg dicht bij elkaar en er was niemand die er ver bovenuit stak. Dat betekende dat kleine dingen de doorslag zouden gaan geven, naast het rijden van goede kwalificaties en slimme en constante races hoort daar ook een tikkeltje geluk van de groeps- en kartloting bij. Ik reed aanzienlijk minder trainingssessies dan mijn meeste concurrenten maar toch had ik er een heel goed gevoel over en was ik klaar voor de eerste 5 heats die op zaterdag gepland waren.

180218 iekc00003

Ook Omroep Zeeland was het IEKC niet ontgaan want met cameraploeg waren zij aanwezig om verslag te doen van de sfeer op het kampioenschap en die was heel erg goed. Het is altijd leuk om internationale vrienden weer te zien en iedereen keek uit naar een mooie tweedaagse strijd op het asfalt. Het tijdschema werd strak gehandhaafd en dat was ook nodig want er werden maar liefst 60 races verreden in 1 weekend tijd. Met zo’n groot aantal races weet je dat er van alles gaat gebeuren, als rijder is het dan zaak om uit de problemen te blijven, goed te scoren met alle karts die je krijgt en je vooral niet gek te laten maken door discussies of door andere rijders. Ik kwam de eerste dag goed door al had ik een paar races waar ik heel hard moest werken om een podiumplaats te pakken. Uiteindelijk stond ik wel gewoon 5 keer op het podium ondanks dat ik een aantal zeer sterke groepen had en ook wat lastige karts. Ik had een aantal spannende gevechten met onder meer bekende concurrenten als Mike Bartelen en Mike Sturm. Met 2 overwinningen en 3 3e plaatsen stond ik op plaats 9 en had ik dus nog alle kans om op zondag voor de titel te gaan strijden. De Duitser Michael Schöttler stond er na de eerste dag als beste voor, maar ook de Belg Mats de Jong stond in de top 3 en maakte een hele sterke indruk. Er was een aantal discussies over karts die er al dan niet gedurende de dag uitgehaald moesten worden, uiteindelijk maakte de wedstrijdleiding daarin een beslissing die voor de één gunstiger was dan voor de ander, maar dit soort situaties blijven altijd lastig en uiteindelijk moet je het toch doen met de kart die je krijgt en daar het beste van maken.

180218 iekc00008

Op zondag was wel te zien dat sommige karts een stuk beter liepen dan de dag ervoor en dan kan het wel frustrerend zijn dat jouw naaste concurrenten een heat makkelijk winnen in een kart waarmee jij een dag eerder hebt moeten vechten voor een 3e plek. Ik focuste me echter weer op mijn eigen races en dat ging goed. Van de 3 resterende heats wist ik er op zondag 2 te winnen door Romano Franssen en de Duitser Tobias Laube achter me te houden en 1 race als 2e af te sluiten na opnieuw een spannend duel met Mike Bartelen. Ik steeg in het klassement naar de 5e plek en voelde dat ik er in iedere kart het maximale uit haalde. Van de 8 races werd het slechtste resultaat geschrapt en vervolgens gingen de beste 45 rijders door naar de halve finales. Ik zat in de 2e halve finale die in plaats van 16 ronden zoals in de heats, 31 ronden zou duren. De heats waren om en om in de gewone en tegengestelde richting en de halve finale zou in de omgekeerde racerichting verreden worden. De kartloting was nu heel erg belangrijk, want niet alleen waren de groepen heel erg sterk, ook telden de punten dubbel en kon je deze race niet schrappen. Ik lootte een prima kart en die kon ik ook wel gebruiken, want een aantal grote concurrenten zoals Lorenzo Stolk en de Belg Mathias Grooten hadden ook hele goede karts. Na de kwalificatie stond geen van ons drie echter op de eerste plaats, want het grote kleine talent Eliano de Vos ging er brutaal met de pole position vandoor. Net als in de voorrondes mocht je 1 shortcut nemen en ik was in dubio of ik deze in de eerste ronde moest gaan nemen of niet. Ik besloot achter Eliano aan de shortcut in te gaan en haalde hem direct de bocht erna in. Dit bleek een gouden zet, want Mathias en Lorenzo reden nog even door, maar kwamen al snel achterblijvers tegen die al wel de shortcut hadden genomen, en zo hadden ze geen kans om het verschil te maken en kwamen ze allebei achter mij de shortcut uit. Ik had de wedstrijd onder controle en Lorenzo kon zich nestelen op plek 2 en mij zo nu en dan bestoken. Kort daar achter vochten Mathias en Eliano om plek 3. Omdat nog niet iedereen de shortcut had genomen moest ik het tempo hoog houden en dus was het af en toe tricky omdat ik wist dat Lorenzo loerde op de aanval. Uiteindelijk wist ik op de goede moment de binnenkant van de bochten goed af te schermen en won ik de race inclusief het halve puntje voor de snelste ronde.

180218 iekc00009

Michael Schöttler en Patrick Bakker wonnen de andere 2 halve finales en dat waren ook de enige 2 rijders die nog voor mij stonden in het algemeen klassement, slechts een half puntje stond ik achter op Michael en 1 punt op Patrick, mijn uitgangspositie was dus vele malen beter dan vorig jaar toen ik in nagenoeg kansloze positie stond maar met een overwinning in de finale nog wel een podiumplek (3e) pakte. Nu was er geen kartloting voor de finale maar een kwalificatie allemaal om de beurt in dezelfde kart. Een veel eerlijker systeem en dus had de organisatie zeker geluisterd naar de adviezen van de rijders en zelf ook geëvalueerd. 15 rijders waren er over en vanaf plek 15 in de stand ging iedereen 1 voor 1 richting de nummer 1 in de stand. Er werden zeer wisselende tijden neergezet die verrassend ver uit elkaar lagen. Ik was er helemaal klaar voor maar mijn ronde draaide uit op een deceptie. Iedereen rijdt in dezelfde kart dus eigenlijk mag je geen excuses zoeken, maar ik had wel enorm veel last van het feit dat er een kart werd gebruikt met een extreem grote stoel. Omdat ik altijd rijd zonder inzetstoel zat ik nu niet stabiel en hierdoor had ik totaal geen goed gevoel in de kart en dat resulteerde in een paar kleine foutjes waardoor ik slechts de 13e tijd reed op 3 tiende van de pole tijd van regerend kampioen Rico Haarbosch die een heel knap rondje reed. Een grote teleurstelling want mijn uitstekende uitgangspositie was in deze ronde veranderd naar een vrijwel kansloze positie. Ik was hier wel enigszins teleurgesteld in de organisatie dat ze besloten op zo’n cruciaal moment waarbij het draait om honderdsten van seconden deze kart in te zetten, terwijl er ook genoeg normale karts waren die het weekend nog niet hadden gereden.

180218 iekc00010

Omdat ik nu pas als 13e mocht kiezen had ik 1 van de minste karts van het veld, ik moest gaan knokken voor wat ik waard was om toch nog zoveel mogelijk punten te pakken. Ik had zin in de finale en wilde er het beste van gaan maken, de finale werd in de normale richting verreden en bestond uit 46 ronden met 1 shortcut. In de eerste bocht wist ik al de Belg Benjamin Kaivers in te halen en ik besloot om mijn shortcut dit keer niet in het begin te nemen en te gokken op gevechten tussen mensen die de shortcut wel vroeg namen. Dit gebeurde inderdaad en ook mijn pace was nog verrassend goed, op de top 4 na kon ik de tijden van de rest matchen en dat was zeer positief en bood nog kansen om naar voren te komen. De Belg Yoan Medart ging in gevecht met Tobias Laube en ook die kon ik zo passeren, door een late shortcut te nemen, en Dennis Höller wist ik op de baan in te halen. Met nog 10 ronden te gaan naderde ik de nummers 5 tot en met 8, Mathias Grooten, Michael Schöttler, Eliano de Vos en Mats de Jong. Aan kop was Rico met de beste kart hard weggereden van de rest, voor hem had het veel weg van de WK finale van vorig jaar, hij stelde een 2e plek veilig. Patrick reed op plek 2 een eenzame race maar wist dat dit hem genoeg punten zou brengen om kampioen te worden, want Mike Sturm en Lorenzo Stolk op 3 en 4 reden ook een hele sterke finale maar konden hem niet meer bedreigen. Ik kwam nog naast Eliano en Mats de laatste ronde, maar kon ze net niet inhalen en eindigde daarmee de finale op plek 9.

180218 iekc00011

Dit was genoeg om de 6e plek in de eindstand te behouden en zo kon ik toch nog een redelijke klassering uit het vuur slepen. Desalniettemin was het natuurlijk flink balen dat ik naast de titel had gegrepen, want voor de finale lag die voor het grijpen gezien mijn puntentotaal. Maar ook dat hoort bij topsport en als je ziet welke rijders er voor je staan, dan is het winnen van de titel ook geen 1-2-3tje, de top 15 bestond uit stuk voor stuk toppers en ik was trots op de races die ik dit weekend gereden heb. Op een paar kleine verbeterpuntjes na mag de organisatie onder leiding van Ingmar Zonder, Lee-Roy Djemani, Cuma Kastaci en Joop Stolk in mijn ogen ook heel tevreden zijn. Alom was na afloop bewondering te horen en te lezen over het hoge niveau van rijders dat er dit weekend aanwezig was en het is gaaf om daar onderdeel van uit te maken. Ik wil Patrick Bakker feliciteren met deze hele mooie titel, hij bleef het hele weekend koel en wist vanaf een 10e plek op zaterdagavond zich op te werken naar de 1e plek op zondagavond, het moment dat telt, een hele mooie titel voor hem. Rico en Michael legden beslag op plek 2 en 3, ook zij hebben een heel mooi kampioenschap gereden. Ik kijk nu al uit naar de 3e editie van volgend jaar en hoop dat ik dan een goed weekend kan bekronen met een bijpassend eindresultaat!

Foto’s met dank aan: Vienna Bos and MAD Brothers’ Racing Team

180218 iekc00012