Ruben Boutens

Once something is a passion, the motivation is there...

Polish Indoor Kart Championship 2019

Ruben magistraal naar nieuw succes in Silver Hotel & Gokart Center
Szczecin (Pl), 27-28 april 2019

De 8e editie van het Polish Indoor Kart Championship (PIKC) werd wederom verreden op de prachtige baan van Silver Hotel & Gokart Center. Gezien het feit dat het WK Indoorkarten dit jaar in Amerika wordt gehouden en gezien het deelnemersveld van 120 senioren, 40 junioren en 20 mini’s, is het PIKC dit jaar zonder twijfel 1 van de grootste indoor kart events in Europa. Een groots en professioneel toernooi waar iedere rijder van droomt om het een keer te winnen. Gezien de populariteit van Polen en Szczecin komen mensen steeds eerder richting de baan en wordt er vaak een heuse vakantie van gemaakt. In 2014 deed ik zelf voor het eerst mee, en na 3 3e plaatsen en de titel in 2015 werd ik vorig jaar in de nieuwe en snellere karts teleurstellend 7e. Op het afgelopen WK wist ik me op deze baan fantastisch te herstellen door het veroveren van mijn 2e wereldtitel, en ik wilde leren van vorig jaar door dit keer eerder naar Polen te komen en voldoende te trainen. Ik had in totaal 8 heats op donderdag (1) en vrijdag (7) en deze voelden erg goed. Het voelde haast alsof het WK weer verder ging waar het afgelopen zomer was gebleven.

190428 ruben duim

Op zaterdagmorgen was ik dan ook helemaal klaar voor de start en ik moest op zaterdag 4 races rijden waarvan 3 in hele zware groepen. De eerste groep was een loodzware waarbij meteen de hele top 3 van het afgelopen WK (Jakub Klek (2e), Rico Haarbosch (3e) en ik) en ook onder meer Opnithi Puyato zaten. ’s Ochtends regende het en het buitenstuk werd gewoon opengelaten. Ik maakte een klein foutje op de eerste bocht binnen waar het nog nat was, en daardoor stond ik als 4e op de grid. In de race zat ik achter de Pool Dawid Chart die een hele goede kart had, na wat zoeken kon ik hem ongeveer halverwege de race eindelijk inhalen. Ik liep nog hard in op Jakub en Opnithi op 1 en 2, maar ik kwam tijd te kort en nam geen risico met de pit, ik finishte race 1 op plek 3 net voor Rico. De 2e race was mijn makkelijkste groep maar de Duitser Carsten Waibel had de beste kart van het veld en pakte pole position. Ik moest alle moeite doen om hem te kunnen pakken en dat lukte uiteindelijk met een late pitstop, een heel mooi resultaat waarbij ik ook nog de snelste ronde pakte en landgenoot Eliano de Vos beslag legde op een mooie 3e plek. Daarna was het lang wachten voor mij op race 3, een uur of 6 later mocht ik opnieuw mijn helm opzetten. Ik voelde dat alles vandaag heel makkelijk ging en voor de 2e keer reden we in de normale richting. Dit keer pakte ik pole position voor onder meer de snelle Pool Michal Grzyb te verslaan. In de race kon ik heel langzaam wegrijden van Michal terwijl hij onder druk werd gezet door Rico, die er uiteindelijk ook langs kwam. Ik had ondertussen een klein gaatje en kon dit mooi handhaven zonder risico te nemen met mijn pitstop. Met tevens de snelste ronde pakte ik het volle puntenaantal.

190428 bluestar racingteam

In de allerlaatste race van de dag rond 10 uur ’s avonds mocht ik nogmaals aantreden en opnieuw een hele zware groep. Deze keer had ik de meeste tegenstand van de Duitser Lars-Ole Jens terwijl Rico het opnieuw moeilijk had en niet in de buurt van het podium kwam. Ik wist de hele race Jens achter me te houden al bleef hij heel dichtbij. Mellanie Motz kon beslag leggen op de 3e podiumplek. In mijn laatste heatrace op zondagochtend kon ik vrijuit racen gezien ik al 4 goede resultaten had staan, maar ik wilde de kans niet onbenut laten om voor nog een overwinning te gaan waar mogelijk. En dit bleek zeker mogelijk. Voor de 3e race op rij kon ik zowel pole position, snelste ronde en overwinning pakken voor de Belg Christophe Verhoeven en de Hongaar Andras Gaal. Een hele dikke score waarmee ik in het klassement aan de leiding kwam te staan met een voorsprong van 6 punten op mijn naaste concurrenten, de Portugees FIlipe Vieira, de Pool Michal Grzyb en de Duitser Sebastian Papke. Ook KLek, Romano Franssen (NL), Verhoeven, Jens en Dennis Holler (De) stonden er nog goed voor.

190428 ruben en james

De halve finales kenden een battle kwalificatie waarbij je telkens de kart kon meenemen als je de battle had gewonnen. Ik zat als leider in het klassement in groep A en mocht gelijk als eerste rijden tegen de Pool Mateusz Matys. Ik kon hem verslaan en kwam daarna uit tegen de Belg Dylan de Wolf, ook die battle won ik waarna ik het moest opnemen tegen Rico. Dit was heel erg close, in beide karts maakte het weinig uit en uiteindelijk won Rico met 3 honderdste voorsprong. Dat was even balen, maar ik had een redelijke kart en kon de race als 3e starten achter Lars-Ole Jens. Met de top drie reden we gelijk hard weg van onder meer Opnithi en Christian Douven (NL) achter ons, en als aan een treintje gingen we bepalen wie er met welke podiumplek vandoor ging. Lars-Ole Jens dook als eerste naar binnen en hierdoor kon ik het gat dichtrijden naar Rico en de snelste raceronde pakken. Ondertussen had ik genoeg tijd goedgemaakt om de Duitser met de pitstop net in te halen, en ik maakte mijn pitstop voor Rico. Hij kwam 2 ronden later binnen en kwam weer net voor mij de baan op, een 2e plek was het resultaat en daar was ik tevreden mee! De andere halve finales werden gewonnen door Filipe Vieira en Romano Franssen, terwijl regerend en 4-voudig kampioen Sebastian Papke lelijk in de fout ging met zijn pitstop door te vroeg weg te rijden. Met een laatste plek hield hij nog net genoeg punten over om zich als 16e en laatste te kwalificeren voor de grote finale.

190428 podium

Hierdoor moest ik in de battle voor de finale als leider in de stand meteen tegen Papke. Hier was ik niet blij mee, maar als je de titel wilt winnen moet je van iedereen winnen, dus ik ging er met goede moed in. Ik versloeg Papke en moest daarna gelijk weer tegen Rico. Ik was erop gebrand om dit keer wel te winnen, maar ik maakte in mijn 2e ronde een paar kleine foutjes en werd er met 2 honderdste verschil uitgegooid. Heel zuur, want de 2 battles daarna won Rico met groot verschil en nu zat ik met een iets mindere kart opgescheept. Rico was gelukkig geen gevaar meer voor het klassement, dat waren vooral Gryzb en Vieira, die vanaf plek 2 en 6 startten, terwijl ik als 5e ging vertrekken. De race was heel spannend, in de beginfase haalde ik Opnithi in die voor mij reed, dit was een late actie waarvoor ik een waarschuwing kreeg, maar ik kon hierdoor wel afstand nemen van Filipe achter mij. Rico verspeelde aan kop de leiding aan Michal via een undercut met zijn pitstop, hierdoor moest ik minimaal 5e worden en dus mocht er niet veel meer fout gaan. Gedurende de race kwam Christian nog opzetten toen Filipe voor hem naar binnen was gedoken, Romano reed voor mij op plek 3 en had een klein gaatje, de top 3 was net buiten bereik in de finale. Dat was gelukkig niet nodig en met een mooie pitstop kon ik de 4e plek vasthouden. Een grandioos resultaat, mijn 2e PIKC titel was een feit en wat een mooi. Graag had ik ook de battle in de finale gewonnen, maar met mijn resultaten in alle voorrondes had ik al veel punten verzameld ondanks de lastige groepen, ik hield 1 punt over op Michal Grzyb en mag mij weer een jaar lang Pools kampioen noemen.

190428 groepsfoto

Na de race werd ik geïnterviewd door James Auld, de Brit die speciaal voor het PIKC was ingevlogen om alle races gedurende het weekend van commentaar te voorzien voor bij de live stream. Een prachtige dag waarbij ik de titel graag wilde opdragen aan mijn op vrijdag overleden oma, wat de overwinning een nog grotere emotionele lading gaf. De voldoening was groot en als prijs kreeg ik naast de vele mooie medailles en de grote kampioenschapsbeker onder meer ook voor 4 tickets voor de formule 1 race in Oostenrijk, en een free entry voor zowel het PIKC 2020 als het KWC 2020! Ook in de andere 2 klassen werd het hele weekend fanatiek gestreden. Bij de mini’s stak Wouter Poleij er bovenuit en greep voor het 2e jaar op rij de titel, een hele knappe prestatie van deze jonge Nederlander die dit weekend maar liefst in 3 klassen mee streed! Bij de junioren was er een enorm spannende strijd gaande tussen onder meer de Nederlandse troeven Mike Dijkgraaf, Guillermo van Pamelen, Eliano de Vos en de Polen Maks Bergiel en Dawid Zagol. Uiteindelijk was het Eliano die de titel pakte na een waanzinnig mooie en spannende finale, met gelijke punten eindigde Zagol als 2e, voor de Hongaar David Papp op plek 3. Bij de dames was Mellanie Motz dit weekend de beste! Graag wil ik de organisatie bedanken voor dit prachtige evenement, tot volgend jaar!

190428 winnaars nl